မိုက္ေမွာင္ကင္းေသာ ည။

ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ "A Blogger's Notes" ဆိုတဲ့ ေခါင္စီး ေလး တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ မိမိ ဖတ္မိ ဖတ္ရာေတြထဲက သုတ၊ ရသ မခြဲျခားပဲ ေကာင္းႏိုးရာရာ ေတြကို "မွတ္စု" အျဖစ္ တင္ထားဖို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ မ်ားမ်ားၾကီး မတင္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ မွတ္ထားတာ ေလးေတြေတာင္ ဟုတ္တိပတ္တိ တင္ျဖစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးေလ။ စာခ်စ္သူ ရႈစား ေနတဲ့ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ စာဖတ္သူအတြက္ အက်ိဳး အရွိဆုံး စိတ္အခ်ရဆုံး ေခါင္းစဉ္ကို recommendation လုပ္ပါဆိုရင္ "ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ရဲ႕ မွတ္စု" က လြဲရင္ အျခားမရွိပါဘူး။ ကိုယ္ဖတ္မွတ္ ေနရတာေတြ ႏွင့္ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ခ်င္တာ တင္သင့္တာေတြႏွင့္က သင့္ေတာ္လွတာ မဟုတ္လို႔ မ်ားမ်ားၾကီး တင္ထား မေပး ႏိုင္ေပမဲ့လဲ တင္ထားၿပီး တာေတြကေတာ့ စာခ်စ္သူ အၾကိဳက္ေတြ႔မယ္လို႔ ရဲရဲၾကီး ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ပို႔စ္တင္လိုက္တာကေတာ့ ဆရာ ေငြဥေဒါင္းရဲ႕ "ဗုဒၶစာပန္းခ်ီ" ဒုတိယတြဲမွာ ပါတဲ့ "မိုက္ေမွာင္ကင္း ေသာည" မွ ေကာက္ႏႈတ္ တင္ျပခ်က္ပါပဲ။ စာပန္းခ်ီဆိုတဲ့ အတိုင္း ခ်ယ္သထားလိုက္ပုံကေတာ့ စြဲမက္စရာ ေလးပါ။ ၾကည့္ေသာသူဟာ ဒါထက္လဲ အမ်ားၾကီး ပိုလို႕ပိုလို႔ ျမင္ပါႏိုင္ပါတယ္။ ၾကည့္ေသာသူ ျမင္၍ ျမင္ေသာ သူ က်င့္သုံး လိုက္နာႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။

ဦးဉာဏ္

၂၄၊ ၀၃၊ ၁၀

Sembawang, Singapore

မိုက္ေမွာင္ကင္းေသာည

ခက္လွေခ်သည္။

တပည့္မွားလွ်င္ ဆရာက ျပဳျပင္သည္။ သားသမီးမွားလွ်င္ မိဘက ျပဳျပင္သည္။ လူငယ္မွားလွ်င္ လူၾကီးက ျပဳျပင္သည္။

လူၾကီးမွားေသာအခါ မည္သူက ျပဳျပင္မည္နည္း။ ထို႔ထက္ ဘုရင္မွားလွ်င္ ျပဳျပင္ရန္ သာ၍ ခက္သည္။

အမွားဆိုသည္မွာ မသိ၍ မွားျခင္းလည္း ရွိ၏။ သိလ်က္ျဖင့္ မွားျခင္းလည္း ရွိ၏။ သိလ်က္ျဖင့္ မွားေသာ အမွားမ်ိဳးကို လူၾကီးမ်ားသာ လုပ္တတ္ၾကသည္။

မသိေသာအမွားကို ျပင္ဖို႔ လြယ္ေသး၏။ သိလ်က္ျဖင့္မွားေသာ အမွားကိုကား ျပင္ဖို႔ ခက္လွ၏။ ယခုမူ တိုင္းျပည္၏သခင္ ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ မွားေန၍ ပို၍ ခက္လွေခ်သည္။ ရိုးရိုးမွားယံုမွ် မဟုတ္။ ဖခင္ သူေတာ္ေကာင္းကို သတ္ပစ္သည္အထိ မိုက္မိုက္ကန္းကန္း မွားမိသည္။

အမွားကို အမွားမွန္းသိ၍ သတ္လိုက္သည္ကိုပင္ ရဲရဲမသတ္ဝံ့။ ပရိယာယ္ဆင္၍ သတ္သည္။ ေထာင္သြင္း၍ အစာငတ္ထားသည္။ ေျဖဖဝါးကို ဓားျဖင့္ခြဲ၍ မီးရဲရဲျဖင့္ ကင္ေစသည္။

ဤမွ်ဆိုလွ်င္ သူ႔ကို သိေလာက္ေပၿပီ။ သူကား "အဇာတသတ္" တည္း။

ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ မွားေသာအခါ ဘယ္သူမွ မျပင္ႏိုင္၊ မျပင္ဝံ့။ ျပင္မည့္သူ မွန္သမွ် တပ္လန္သြားၾကရသည္။ ပညာရွိ မူးေကာင္း မတ္ေကာင္းမွန္သမွ် ေနာက္သို႔ ဆုတ္ၾကရသည္။

သို႔ရာတြင္ ဘယ္သူ၏ ျပဳျပင္ဆုံးမမႈကိုမွ် မနာခံခဲ့ေသာ္လည္း မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ေနရာမွ ဆုံးမႏိုင္မည့္ သူ ေပၚေပါက္လာသည္။ ထိုသည္ကား ရင္ေသြးရင္ႏွစ္ကေလး ေပါက္ဖြားလာျခင္းပင္ ျဖစ္၏။

အဇာတသတ္သည္ မိမိရင္ေသြးရင္ႏွစ္ ေပၚေပါက္လာသည့္အခါတြင္မွ မိဘ၏ေမတၱာကို နားလည္လာသည္။ ကိုယ္ခ်င္းစာလာမိသည္။ သူကား လူေပါင္းမွား၍ ငါးပါးေမွာက္ခဲ့ရေသာ္လည္း ဗီဇညံ့သူကား မဟုတ္ပါေပ။ ...

ေငြဥေဒါင္း၊ "မိုက္ေမွာင္ကင္းေသာည၊ ဗုဒၶစာပန္းခ်ီ"၊ ဒုတိယတြဲ၊ သတၱမအၾကိမ္၊ ၁၉၉၈၊ စာေပေလာက ပုံႏွိပ္ တိုက္၊ ရန္ကုန္၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၆၆-၇။