မစိုးရိမ္အလြမ္း (၆)
(၁)
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ လကၤာတိုေလးတစ္ခုကို အမိအရမွတ္သားရပါတယ္။ “ကိုသီတိုက္သစ္က” တဲ့။ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ ဖုန္းနံပါတ္ေလးပါ။ အကၡရာသေကၤတအရ ၂၆၇၆၂ ။ သဘာ၀က်တဲ့မွတ္သားခ်က္ေလးပါပဲ။ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ဘြဲ႕ေတာ္က ဦးသီရိႏၵမို႕ “ကိုသီ(ဦးသီရိႏၵ) တိုက္သစ္က(မစိုးရိမ္တိုက္သစ္က)။” ဖုန္းနံပါတ္ ၂၆၇၆၂ ။
ခုခ်ိန္ထိလည္း “ကိုသီတိုက္သစ္က”ဆိုတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္(၂၆၇၆၂) ေလးက လြန္ေတာ္္မူရွာၿပီျဖစ္တဲ့ ဆရာ ေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကို ေအာက္ေမ့အမွတ္ရဖြယ္ ျမတ္ႏိုးစရာေ၀ါဟာရေလးအျဖစ္စြဲထင္ေနပါေသး တယ္။ စာသင္သားေတြ အခ်င္းခ်င္းေတြ႕ဆံုမိတ္ဖြဲ႕ၾကတဲ့အခါ လိပ္စာအျပန္အလွန္လွဲလွယ္ၾကၿပီဆိုရင္ “ကိုသီ တိုက္သစ္က” ဆိုတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေလးေပးရေတာ့တာပါ။
သူမစိုးရိမ္တိုက္သစ္ကို ေရာက္ဦးစႏွစ္ေတြမွာ သံဃာေတာ္ငါးရာေက်ာ္(ခုသံုးေထာင္ေက်ာ္)သီတင္းသံုးေနတဲ့ နာမည္ေက်ာ္စာသင္တိုက္ၾကီးရဲ႕ တစ္လံုးတည္းေသာဖုန္းေလးပါပဲ။ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းေတြ ပိတ္ရင္း ဖြင့္ရင္းနဲ႕ မပြင့္တပြင့္ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ ဒီေန႕ေခတ္မွာေတာ့ ကမၻာနဲ႕ မျပိဳင္ႏိုင္ေသးေပမယ့္ ယခင္ မႏၱေလးထက္ ႏွာတစ္ဖ်ား သာခဲ့ၿပီဆိုတာ ေသခ်ာေနမွာပါ။ ဟိုတုန္းကေတာ့ ဖုန္းေလးတစ္လံုးတည္း။ မစိုးရိမ္ေသြးနဲ႕ နီးသူေတြ ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ “ကိုသီတိုက္သစ္က”၊ဖုန္းနံပါတ္၂၆၇၆၂။
(၂)
ေရွးေခတ္ျမန္မာမႈနယ္ပယ္နဲ႕ သာသနာေတာ္ေလာကမွာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုကို မွတ္တမ္းတင္တဲ့အခါ အေရအတြက္ဂဏန္းနံပါတ္ေတြကို အကၡရာသေကၤတေတြနဲ႕ အလြယ္မွတ္သားေလ့ရွိဖူးပါတယ္။ “အုတ္က်စ္ ေက်ာ္ေအး၊ မႏၱေလး”“ လွည္း၀င္ရိုးသံ၊ တညံည၊ံ ပုဂံဘုရားေပါင္း။”ဆိုတာမ်ိဳးေလးေတြပါ။ မေမ့ေတာ့ဘူးပ။
မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသိုလ္ေန႕ရက္ေတြဆီက မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကိုလည္း အမွတ္ရေနမိပါေသး တယ္။ သာသနာ့တကၠသုိလ္ျပဌာန္းက်မ္းစာေတြထဲက ပိဋကတ္စာေပသမိုင္းသင္ရတဲ့အခါ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ ေတြရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိမွာပါတဲ့ ေမြးသကၠရာဇ္နဲ႕ က်မ္းျပဳႏွစ္၊ က်မ္းၿပီးႏွစ္ေတြ မွတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားရပါတယ္။ စာေမးပြဲနီးၿပီ ဆိုရင္ သကၠရာဇ္မွတ္ အတိုေကာက္သေကၤတစာတိုေလးေတြ ပလူပ်ံေအာင္ ထြက္လာတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္မွတ္ တတ္သလို အာေတြ႕သလို သေကၤတလကၤာေလးေတြ စာခ်ိဳးေလးေတြ ေရးၿပီးေတာ့ မွတ္ၾကတာပါ။ ရဟန္းေတာ္ မ်ားရဲ႕ စာက်က္နည္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ။
သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္ကေတာ့ စာေတြမွတ္သားတဲ့အခါ ငယ္သံေယာဇဥ္နာမည္ေလးတစ္ခုကို ပင္တိုင္ထားၿပီး အသံုးျပဳေလ့ရွိ ပါတယ္။ ေအးေအးမာဆိုတဲ့ ငယ္ကြ်မ္းေဆြေလးက ပိဋကတ္စာေပ သမိုင္းမွတ္စုရဲ႕ အထင္ရွားဆံုးနာမည္တစ္ခု ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ “ေအးေအးမာမာ၊ မိတၳွီလာ ၊ ရြာမွာသေျပကုန္း” ဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ပဥၥမသံဂါယနာပြဲေတာ္မွာ အၾကီးအမွဴးဆရာေတာ္ အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ ေတာ္မူခဲ့တဲ့ မင္းတုန္းမင္းတရားၾကီး အကိုးကြယ္ခံဘုရားၾကီးဆရာ ေတာ္ရဲ႕ ေမြးႏွစ္နဲ႕ ဇာတိရြာအေၾကာင္းလို႕ ထင္ပါတယ္။ ၁၁၅၅ ခုႏွစ္ မိတၳီလာၿမိဳ႕နယ္၊ သေျပကုန္းဆိုတဲ့ရြာေလးမွာ ေမြးဖြားခဲ့တယ္ေပါ့။ (ေအး=၁၊ေအး=၁၊ မာ=၅၊မာ=၅)။
သင္ရတဲ့ပိဋကတ္စာေပသမိုင္းထဲမွာ သကၠရာဇ္ ၁၁၀၀ ေႏွာင္းပိုင္းကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ စာဆိုေတြရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိေတြကို က်က္မွတ္ရတဲ့အခါ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္က သူ႕စိတ္ၾကိဳက္(၁) ဂဏန္းေတြကို “ေအး” ဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ အစားထိုးဖို႕ ၾကိဳးစားေတာ့တာပါ။ “ဥၾသေအာ္မည္ ကုန္းေဘာင္တည္” ဆိုတာ ကိုေတာင္ “ ေအးသံုးခါ၊ မာတစ္ခ်က္၊ ကုန္းေဘာင္ တည္ပႏၷက္။” ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ခဲ့တဲ့အထိ ဥပါဒါန္ မွတ္စုေလးျပဳစု ခဲ့ရွာပါေသးတယ္။ ခုေတာ့ ျပဳစုသူမိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္လည္း စ်ာန္သမာပတ္ကစားရင္း စြန္ၾကိဳးနဲ႕ ထိလို႕ ျပတ္က်သြားရွာပါၿပီ။
(၃)
ဒီလပိုင္းအတြင္း တိဘက္တကၠသိုလ္မွာ ပါဠိသင္တန္းစဖြင့္ေတာ့ သင္တန္းမွာ ျမန္မာလူမိ်ဳးေတြရဲ႕ အမည္ေပး ပံု ဓေလ့ထံုးတမ္းေလးအေၾကာင္း မိတ္ဆက္ျဖစ္ပါတယ္။ပါဠိအကၡရာေတြကို ေရးခ်ျပရင္းနဲ႕ပါ။ ေရႊျပည္ၾကီးစီတီဇင္ ေတြကေတာ့ ေန႕နံသင့္နာမည္ေပးပံုေတြကို ကြ်မ္း၀င္ၿပီး သားမို႕ ရွင္းျပဖြယ္မလိုေပဘူးပ။ တိဘက္ တကၠသိုလ္ စာသင္ခန္းထဲက တပည့္သာ၀ကေတြကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပျဖစ္ပါတယ္။ သာ၀ကေလးေတြကလည္း စိတ္၀င္စားၾကတယ္။
အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ ၾသ= တနဂၤေႏြေန႕
က ခ ဂ ဃ င= တနလၤာေန႕
စ ဆ ဇ စ် ည=အဂၤါေန႕
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ တ ထ ဒ ဓ န= စေနေန႕
ပ ဖ ဗ ဘ မ=ၾကာသပေတးေန႕
သ ဟ =ေသာၾကာ
( အင္း ခုမွပဲ လက္ကြက္ျပန္က်င့္ၿပီးသားျဖစ္ေတာ့တယ္)
က ခ ဂ ဃ င= တနလၤာေန႕
စ ဆ ဇ စ် ည=အဂၤါေန႕
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ တ ထ ဒ ဓ န= စေနေန႕
ပ ဖ ဗ ဘ မ=ၾကာသပေတးေန႕
သ ဟ =ေသာၾကာ
( အင္း ခုမွပဲ လက္ကြက္ျပန္က်င့္ၿပီးသားျဖစ္ေတာ့တယ္)
ဒါေပမယ့္ အေမးအျမန္းထူတတ္တဲ့ သူ႕သာ၀ကေလးေတြဆီက “ေထရ၀ါဒျဖစ္ၿပီး ဘုန္းၾကီးရဟန္းေတြကိုယ္တိုင္ က ဘာျဖစ္လို႕ ေန႕နံသင့္နာမည္ေတြ စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ၾကသလဲ၊ ဘယ္ေခတ္က ဒီယဥ္ေက်းမႈ စတင္ခဲ့သလဲ ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ တက္မလာတာေတာ့ ကံေကာင္းသြားတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း စာသင္ခန္းထဲက ထြက္လာမွ ေတြးမိလို႕။ သာသနာ့တကၱသိုလ္ဂုရုၾကီးတစ္ပါးကလည္း ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးေလး လမ္းစခဲ့ဖူးတာ မွတ္သားဖူးပါရဲ႕။ဂုရုၾကီးကိုယ္တိုင္က ေမးခြန္းနားမွာပဲ ကပ္ဆင္းသြားတာမို႕ သူကိုယ္တိုင္လည္း အေျဖမွတ္တိုင္ ထိ မလိုက္ခဲ့မိေတာ့ဘူး။
(၄)
ေအာ္ ေန႕နံသင့္အကၡရာသေကၤတေလးေတြနဲ႕ မွတ္ထားမိတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေလး။ “ကိုသီ တိုက္သစ္က” “ ၂၆၇၆၂”။ သူ႕အတြက္ေတာ့ ဒီဖုန္းေလးက အမ်ားၾကီးအလုပ္မလုပ္ခဲ့ရရွာပါဘူး။ ေနခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္တာအတြင္းမွာ သံုးၾကိမ္ေလာက္ပဲ သူ႕နာမည္ကို ဖုန္းေလးက ရွာခဲ့ဖူးတာပါ။ စာသင္သားေတြအမ်ားၾကီးၾကားထဲမွာ ဖုန္းေခၚသံပိုင္ရွင္ကို မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ လိုက္ရွာေပးတဲ့ ဖုန္းေစာင့္ကိုယ္ေတာ္ၾကီးကိုယ္ေတာ္ေလးေတြက လည္း ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ ဆရာေတာ္ၾကီးသီတင္းသံုးတဲ့ ေက်ာင္းမွာ ဖုန္းကရွိတာမို႕ လိုတိုရွင္း ေျပာရေလ့ရွိပါတယ္။ ၾကဴတာ မူတာ ႏြဲ႕တာ လွည့္တာမ်ား အလ်င္းမရွိေစရ။
တကယ္ပါပဲ ဒီဖုန္းေလးက စာခ်စာသင္သံဃာေတာ္အရွင္ေတြရဲ႕ ပုဂၢလိကအေရးအရာေတြအတြက္သာမက သာသနာေတာ္အတြက္၊ တိုင္းျပည္ အတြက္ပါ အမ်ားၾကီးအလုပ္လုပ္ခဲ့ရေၾကာင္း သမိုင္းေရး ထိုးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
မစိုးရိမ္ တိုက္သစ္မွာ နာယကဆရာေတာ္ၾကီးသံုးပါး စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူေၾကာင္း စကားစပ္မိတိုင္း ေျပာျပခဲဖူးပါၿပီ။ သိကၡာေတာ္အၾကီးမားဆံုးဆရာေတာ္ၾကီး ဦးသီရိန္(အဂၢါဘိဓဇ)က ႏိုင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယကအျဖစ္နဲ႕ ရန္ကုန္ကမၻာေအးမွာ သာသနာေရးတာ၀န္နဲ႕ သြားေရာက္သီတင္းသံုးရေလ့ရွိပါတယ္။ ဒုတိယဆရာေတာ္ ဦးနာယကေတာ့ အသံေတာ္တိတ္စြာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ စာေပနဲ႕ ေမြ႕ေနေလ့ရွိပါတယ္။
တတိယသက္ေတာ္အငယ္ဆံုးဆရာေတာ္ဦးရာဇဓမၼ(ယခုလက္ရွိဆရာေတာ္ၾကီး)ကေတာ့ ထက္ျမက္ေခတ္မီစြာ ေလာကဓမၼႏွစ္ဌာနလံုးကို ဦးေဆာင္ေလ့ရွိပါတယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ ၾသဇာအရွိဆံုးဆရာေတာ္မ်ားစာရင္းမွာ ထင္းထင္းၾကီး ေရးထြင္းရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဆိတ္ဖလူးနံ႕တို႕ နရသိန္တို႕ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးကြ်မ္း ၀င္ခဲ့ရတာျဖစ္မွာပါပဲ။
ဆရာေတာ္အရွင္ရာဇဓမၼရဲ႕ ၾသ၀ါဒေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေလးကို ျပန္လွန္ျဖစ္ပါတယ္။
“ေအး အဲဒီ သံုးပါးက ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႕ တက္ညီလက္ညီ သာသနာျပဳတယ္ ဟုတ္လား၊ အဲသလို သာသနာျပဳလို႕ ဒီတိုက္ၾကီး ဒီေလာက္တိုးတက္လာတာ ဟုတ္လား၊ အဲဒါ ေဘးက ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ အေႏွာက္အယွက္ေတြေပးၾကသလဲဆိုေတာ့ ဟိုအေရးအခင္းကိစၥ(ရွစ္ေလးလံုးကို ရည္ညႊန္း)တုန္းက တိုက္သစ္ က ဘုန္းၾကီးဦးသီရိန္ကို လက္မခံေတာ့ဘူး၊ သူက ရန္ကုန္ေရာက္ေနတာကိုးကြ၊ ဟုတ္လား၊ ရန္ကုန္ေရာက္ ေနေတာ့ တိုက္သစ္က ဘုန္းၾကီးဦးသီရိန္ကို လက္မခံေတာ့ဘူးတဲ့၊ ဒါ ႏိုင္ငံေရးပေယာဂ၊”
ႏိုင္ငံေရးပေယာဂဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးခ်ည္းမထင္နဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားပါေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ ေအး ဒီအုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားဆိုတာ စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႕ ညီညြတ္ေနတာ အင္မတန္ေၾကာက္တာေပါ့ ဟုတ္လား၊ေအး ကြဲျပားမွ၊ ဒါက ၿဗိတိသွ်အစိုးရအဆက္ဆက္ ဒီအတိုင္းပဲကြ၊ ဟုတ္လား၊ မကြဲကြဲေအာင္ သူတို႕က လုပ္မွာ၊”
“အဲဒီေတာ့ ဘုန္းၾကီးဦးသီရိန္က ရန္ကုန္မွာ ၀ါဆိုတယ္၊ ၀ါဆိုေတာ့ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္က ဘုန္းၾကီး ဦးသီရိန္လက္မခံဘူးတဲ့။ ဒါကို ၿမိဳ႕ထဲ ေလွ်ာက္လႊင့္တယ္ ဟုတ္လား၊ သူတို႕ကသာ လက္မခံဘူး လႊင့္ေနတာ၊ ငါနဲ႕ ဘုန္းၾကီးဦးသီရိန္က ဖုန္းအဆက္သြယ္အၿမဲတမ္းရွိတယ္။ ေဟ့ ဘယ္လိုလုပ္ ဘယ္လိုလုပ္၊ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား သူကလည္း၊ ငါကလည္း ဘာေတြ လုပ္ထားတယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ထားတယ္ေပါ့၊ အဲလိုဖုန္းအဆက္အသြယ္က အၿမဲတမ္းရွိတယ္၊ဟုတ္လား၊”
“ေနာက္ဆံုး မင္းတို႕ေျပာျပမယ္၊ (၇-၈-၈၈)ေန႕က တိုက္ေဟာင္း(မစိုးရိမ္ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး)ထဲမွာ ဦးညိဳ၀င္း(မႏၱေလးတိုင္းျပည္သူ႕ေကာင္စီဥကၠ႒)ကို ဖမ္းထားတာ၊ အဲဒီဖမ္းထားတာ ငါက ကမၻာေအးက ဖုန္းဆက္မွ သိရတာ၊ သိကုိ မသိဘူး၊ ဒီမွာက ငါက စာအံခိုင္းၿပီးေတာ့ စာသင္သားေတြ စစ္ေနတာဟုတ္လား၊ စာသင္သားေတြ ျပည့္ရဲ႕လား၊ စာအံေက်ာင္းမွာ စံုရဲ႕လားဆိုၿပီးေတာ့ စစ္ေနတာ၊ ကမၻာေအးက ဖုန္းဆက္လို႕ ကိုညိဳ၀င္းဖမ္းခံရတယ္ ဆိုတာငါသိရတာ၊ ဟာ ဘာေၾကာင့္ဖမ္းတယ္ညာရယ္ မသိေသးဘူး၊ သိေအာင္ တိုက္ေဟာင္းသြားၿပီးေတာ့ “ အဆိုးထဲက သက္သာေသာအဆိုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္” ငါဒီေလာက္ပဲ တာ၀န္ယူပါတယ္။
အဲ ေကာင္းၿပီ၊ လံုး၀ေကာင္းလာပါေစ့မယ္လို႕ တာ၀န္မယူဘူး၊ အဆိုးထဲက သက္သာေသာ အဆိုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ့မယ္။ ဟုတ္လား၊ အဲသလို ျပန္လိုက္တယ္ ဖုန္း။” ကမၻာေအးကၿပီးေတာ့ တိုင္းေကာင္းစီေမာင္ဘတူ ဗိုလ္မွဴးဘတူ၊ သူကအတြင္းေရးမွဴးမဟုတ္လား၊ ေမာင္ဘတူက ငါ့ဆီ ဖုန္းဆက္ျပန္ေရာ၊ “ ဆရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္တို႕ ဥကၠ႒ေတာ့ အဖမ္းခံထားရတယ္ေပါ့၊ ဆရာေတာ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ရွင္းေပးပါဦး၊”
“ ေအး ငါလည္း ခုပဲ ရန္ကုန္က ဖုန္းရလို႕ ငါ အခုပဲ သြားမယ္၊ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေတာ့ ၾကာတယ္၊ ဒီအတြင္းမွာ မင္းတို႕ကလည္း စိတ္လုိက္မာန္ပါ မလုပ္နဲ႕၊ ငါ အဆိုးထဲက သက္သာေသာ အဆိုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ ဟုတ္လား၊ အဲဒီလိုေျပာၿပီးေတာ့ သြားလိုက္တယ္။ သြားလိုက္ေတာ့ အကုန္ရွင္းသြားတယ္ဆိုပါစို႕ကြာ”
“ဆိုလိုရင္းက ေဘးကသာ ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ေျမွာက္ေပးတယ္၊ တိုက္ၾကီးကြဲေအာင္ လုပ္ေနတယ္၊ ဒို႕သံုးပါးက လံုး၀မကြဲဘူး၊”
(၅)
ေအာ္ “ကိုသီတိုက္သစ္က”။ ဖုန္းနံပါတ္ေလး ၂၆၇၆၂ ၊ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးစေတာ့မယ့္ တစ္ရက္အလိုမွာ မႏၱေလးၿမိဳ႕ၾကီးမီးဟုန္းဟုန္းေတာက္သြားေစႏိုင္တဲ့ ေသြးမ်က္ရည္ျမစ္ၾကီးစီးသြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းေပးနိုင္လိုက္တဲ့ တယ္လီဖုန္းေလး။
ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ကေတာ့ အဲဒီအေရးအခင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ သီးသန္႕ပင့္ေခၚရာဆီ ၾကြခဲ့ရရွာပါတယ္။ ေနလနကၡတ္ေတြ လည္ပတ္မႈကင္းရာ ကမၻာေျမျပားရာဆီ။ The world is flat. ကသိုဏ္းကို သံုးႏွစ္တာမွ် တကိုယ္ေတာ္စီးျဖန္းခဲ့ရွာပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းေလးကို ဆရာေတာ္က အမွတ္ရစြာ ေျပာျပပါေသးတယ္။
“ အဲဒီေနာက္ ငါက ေရွးဘ၀တုန္းက ကုသိုလ္ေတြလုပ္ခဲ့ေတာ့ ေထာင္ထဲေရာက္သြားေရာ၊ ကုသိုလ္လုပ္လို႕ ေထာင္ထဲေရာက္သြားတာ၊ ဟုတ္လား၊ မင္း“ ေဗာဓိပင္ပ်ိဳးလို႕ ေပါင္က်ိဳးတယ္” ဆိုတာၾကားဖူးလား၊ ေဗာဓိပင္စိုက္ရင္ ကုသိုလ္ရမွာကြ၊ အဲဒါ ေပါင္က်ိဳးသတဲ့၊ အဲဒါတစ္ျခားမဟုတ္ဘူးကြ၊ ေဗာဓိပင္ပ်ိဳးတဲ့ ကုသိုလ္ခံလို႕ ေပါင္ပဲ က်ိဳးတာတဲ့၊ ေဗာဓိပင္သာ မပ်ိဳးဘူးဆိုရင္ ေသကို ေသမွာကြ၊ ေအး ငါလည္း ေဗာဓိပင္ပ်ိဳးလို႕ ေပါင္က်ိဳးတာဟုတ္လား၊”
“ ေအး ငါက လူထုလည္းပဲ သတ္တာျဖတ္တာေတြ မျဖစ္ေအာင္ ေျပာတယ္၊ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြလည္း ေျပာတယ္ေပါ့ကြာ၊ သူတို႕လည္းပဲ ေျပာတယ္၊ မင္းတို႕ ရမ္းမပစ္နဲ႕၊ လူထုကိုလည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ မင္းတို႕မေစာ္ကားၾကနဲ႕ ဟုတ္လား၊ အဲလိုဆိုရင္ အကုန္လံုး ဒုကၡျဖစ္ကုန္မယ္၊ ငါလည္း လူထုလည္း ေျပာ၊ အထက္အာဏာပိုင္အဖြဲ႕လည္း ေျပာတယ္၊ အဲဒီေတာ့ ငါ့ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ပဲ ဆိုၿပီး ဦးေစာေမာင္တို႕က ေထာင္ခ်တယ္ေပါ့ကြာ၊ ကိုေစာေမာင္လက္ထက္မွာ၊ ဒါ ေမာင္ခင္ညြန္ရဲ႕ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈဟုတ္လား၊”
(၆)
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ တယ္လီဖုန္းေလး ရွိေနဦးမွာပါ။
0 comments:
Post a Comment