* သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗ္ဗရသံ ဓမ္မရသော ဇိနာတိ။

* သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗ္ဗရသံ ဓမ္မရသော ဇိနာတိ။

နမတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမတ္ထု ဗောဓိယာ။ နမော ဝိမုတ္တာနံ၊ နမော ဝိမုတ္တိယာ။

ဘုရားရှင်တို့အား ရှိခိုးပါ၏။
ဘုရားရှင်တို့၏ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်အား ရှိခိုးပါ၏။
ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်တော်မူကြသော ဘုရားရှင်တို့အား ရှိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရှင်တို့၏ ဝိမုတ္တိငါးပါးအား ရှိခိုးပါ၏။

Sunday, October 11, 2009

*9th annual non-Stop Patthan Pwe live broadcast from Azusa temple



LIVE Broadcast from Patthan Pwe

+++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++



++++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

သုႏၵရာ ရာမျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္း မွ ဓမၼဒါနကူးယူ ေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ...။



ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား


Read more...

ကုိေအာင္ေက်ာ္စုိး (စင္ကာပူ)၏ အရုဏ္+ေန႔ဆြမ္းဒါန


ဆြမ္းေလာင္းလွဴေပးေနတဲ့ သီလရွင္ ဆရာေလးေတြ
အရုဏ္ဆြမ္း မုန္႔ဟင္းခါး

အရုဏ္ဆြမ္း ဘုဥ္းေပးေနစဥ္



ဆြမ္းေလာင္းေနတဲ့ ဒကာေလး မ်ိဳးလြင္ဦး

မုန္႔ဟင္းခါး

ေန႔ဆြမ္း
ဝက္သား+အာလူးဆီျပန္
အစိမ္းေၾကာ္
သရက္ခ်ဥ္သုတ္
ပုစြန္ေျခာက္+ငရုတ္သီးေၾကာ္
ဆြမ္းထမင္း
အလွဴရွင္
ကုိေအာင္ေက်ာ္စုိး (စင္ကာပူ)
ေဝယ်ာဝစၥဒါန
-ဦးအာဒိစၥ (ဖ်ာပံုေက်ာင္း)၊ ဦးေကာဝိဒ (သံုးခြေက်ာင္း)
-မစရမဥၥရီႏွင့္ ဘြဲ႕ေတာ္မသိ သီလရွင္ ဆရာေလးႏွစ္ပါး
-ကုိေဇာ္ႏွင့္မိခင္၊ မ်ိဳးလြင္ဦး၊ ကုိေဝ၊

မနက္ ၅ နာရီေက်ာ္မွာ မုန္႔ဟင္းခါး အရုဏ္ဆြမ္း စကပ္ပါတယ္။ ဆာတတ္တဲ့အရြယ္ ကုိရင္ငယ္ေလးမ်ားကေတာ့ မနက္ မုိးမလင္းခင္ကတည္းက ဝီရိယေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကြလာၾကပါတယ္။

ေန႔ဆြမ္းက ဆြမ္းေရာ ဟင္းေရာ တစ္ပါးစာ အတန္အသင့္ ေလာက္ေလာက္ငင ဘုဥ္းေပးႏုိင္ေအာင္ ဆက္ကပ္ပါတယ္။ ဝက္သားကုိ အာလူးေရာျပီး ဆီျပန္ဟင္း ကပ္တယ္။ အအီေျပ သရက္ခ်ဥ္ သုတ္တယ္။ အစပ္ၾကိဳက္တဲ့ အညာသားနဲ႔ ေတာင္ေပၚသား ကုိယ္ေတာ္မ်ား ေဘာဇနသပၸါယျဖစ္ေအာင္ ပုစြန္ေျခာက္ငရုတ္သီးအစပ္ေၾကာ္ပါ တြဲေပးတယ္။ အသီးအရြက္ ဟင္းမယ္လဲ မက်န္ရေအာင္ အစိမ္းေၾကာ္ပါ ေလာင္းလွဴပါတယ္။

မေန႔ကေရာ ဒီေန႔ေရာ အရုဏ္နဲ႔ ေန႔ဆြမ္း အလွဴရွင္ ႏွစ္ရက္ဆက္ ရွိတာေၾကာင့္ သံဃာေတြ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပသြားတယ္ ဆုိရမယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္...

Read more...

ကိုးနဝင္းေစတီေတာ္... (အမွားႏွင့္အမွန္ (မစိုးရိမ္စာသင္သား))





အမွားႏွင့္အမွန္ (မစိုးရိမ္စာသင္သား)၏...

ကိုးနဝင္း ေစတီေတာ္...
၁... ကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ ကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၂... ကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ အကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၃... ကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ အဗ်ာကေတာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၄... အကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ အကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၅... အကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ ကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၆... အကုသလံ ဓမၼံ ပဋိစၥ အဗ်ာကေတာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၇... အဗ်ာကတံ ဓမံၼ ပဋိစၥ အဗ်ာကေတာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၈... အဗ်ာကတံ ဓမၼံ ပဋိစၥ ကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24
၉... အဗ်ာကတံ ဓမၼံ ပဋိစၥ အကုသေလာ ဓေမၼာ ဥပၸဇၨတိ ေဟတု ပစၥယာ...24








အေမႏွင့္ေတာထဲက သရဲေျခာက္သံမ်ား... (အရွင္အာစာရာလကၤာရ)


အရွင္အာစာရာလကၤာရ...

အေမႏွင့္ေတာထဲက သရဲေျခာက္သံမ်ား...


















Read more...

ဆုေတာင္း ၆ မ်ိဳး (အပုိင္း-၂)



သိၾကားမင္းရဲ႕ေလွ်ာက္ထားခ်က္
အသားမည္းတဲ့ ဒီရေသ့ဟာ မည္းတဲ့ေျမကြက္ ေပၚမွာ ေနေနတယ္။ မည္းတဲ့အဝတ္ကိုဝတ္တယ္။ မည္းတဲ့ အစားအစာကို စားတယ္။
ဒီေတာ့ သိၾကားမင္းက ''အရွင္ဘုရားလုိ အသားမည္းတဲ့ ရေသ့ကို မၾကည္ညိဳႏုိင္ဘူး''လုိ႔ ကဏွရေသ့ကို ေလွ်ာက္လုိက္တယ္။

ေဟာေတာ္မူရာဌာန
ဘုရားရွင္သည္ ေဟာဒီကဏွဇာတ္ အတၴဳပၸတ္ ေဒသနာေတာ္ကို သကၠတုိင္း ကပိလဝတ္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေနေနတုန္းက ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ကဏွရွင္ရေသ့ဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ဘဲ။ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ သကၠတုိင္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကပိလဝတ္ နိေျဂာဓာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ေနေနတုန္းက ေဟာေတာ္မူခဲ့တယ္။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးက နိေျဂာဓဆုိတဲ့ ဥယ်ာဥ္ႀကီးကို ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးတည္ၿပီး ဘုရားကို လွဴထားတာ။ အဲဒီနိေျဂာဓာ႐ုံံေက်ာင္းဟာ ေဟာေတာ္မူတဲ့ ေနရာပါဘဲ။
နိေျဂာဓာ႐ုံေက်ာင္းမွာ ညေနေစာင္းအခ်ိန္ အရွင္အာနႏၵာ အရွင္အႏု႐ုဒၶါတုိ႔ကိုေခၚၿပီးမွ ေက်ာင္းမွာ အေညာင္းေျပ ျမတ္စြာဘုရားလမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ေက်ာင္းတုိက္ကို ကြၽန္းေတာႀကီး ရွင္းၿပီးေတာ့ တည္ထားတာ၊ အဲဒီကြၽန္းေတာထဲ လွည့္လည္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ကြၽန္းပင္ႀကီးတစ္ပင္ရဲ႕ေအာက္မွာ ဖ်ာေလးတစ္ခ်ပ္စာေလာက္ရွိတဲ႔ ေျမကြက္တစ္ကြက္ဟာ မည္းေနတာ။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ျမတ္စြာဘုရားသြားေတြ႔တာ။

ယေန႕နိေျဂာဓာ႐ုံ
ဒီကေန႔ ကပိလဝတ္မွာရိွတဲ႔ နိေျဂာဓာ႐ုံေက်ာင္းကို ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ေရာက္သြားေတာ့ သြားသြားၾကည့္ တဲ့အခါ ၾကေတာ့ကြၽန္းပင္ဆုိလုိ႔ မရွိေတာ့ဘူး။ အကုန္လုံးအျမစ္ပါ တူးၿပီးေတာ့ ဘာေတြလုပ္ၾကလဲ မသိေတာ့ဘူး၊ ဒီမွာလဲသစ္ေတာေတြ ျပဳန္းျပဳန္းကုန္တယ္ဆုိတာ အဲဒါဘဲ။
ဟိုမွာလဲအငုတ္ပါမက်န္ဘူး ကြၽန္းပင္ေတြေျပာင္ ျပဳန္းၿပီး ကြင္းႀကီးေတြ ျဖစ္ကုန္တာ၊ ေရွးကေတာ့က်ားဆင္ ေတြေအာင္းေနတာ။ ဘုရားေလာင္းတရား က်င့္တဲ့အခါ တုန္းကေတာႀကီးေတြျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္းပင္ကိုလဲ မွတ္ဦး။ ပါဠိလုိေခၚတာက''သာက''လို႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီ ကြၽန္းပင္ေတြကို ရွင္းခုတ္ၿပီးေတာ့မွ ၿမိဳ႕တည္တယ္။
အဲဒီၿမိဳ႕တည္တဲ့ေနရာကို ေရွးတုန္းက ၿမိဳ႕မတည္ ခင္က ကပိလဆုိတဲ့ရေသ့က ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းေလး ေဆာက္ၿပီးေတာ့ တရားအားထုတ္သြားတယ္။ ကပိလရွင္ရေသ့၏ ေက်ာင္းေနရာမွာ တည္ေဆာက္တာေၾကာင့္ ''ကပိလဝတၴဳ''လို႕ေခၚတယ္။

သာကီဝင္ဆိုတာ
ကြၽန္းေတာႀကီးရွင္းၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ကိုတည္ေထာင္တယ္။ အဲဒီကြၽန္းေတာထဲမွာေနတဲ့ လူမ်ဳိးေတြကုိ ''သာကိယ''လို႔ေခၚတယ္။ ကြၽန္းပင္ကိုေခၚတာက ''သာက'' ကြၽန္းေတာထဲေနေတာ့ ဒီလူမ်ဳိးကို''သာကိယ''လိုု႔ ေခၚတယ္။ ေအး...သာကိယမ်ဳိး,သာကီဝင္မ်ဳိးဆုိတာ ဘာမွမခက္ဘူး ေနာ္။ ကြၽန္းေတာထဲေနတဲ့လူေတြကို ''သာကီဝင္''လို႔ ေခၚတာ။
မေတာင္းတကလူေတြ သာကီဝင္ျဖစ္ခ်င္သလား လြယ္လြယ္ေလး။ ကြၽန္းပင္ႀကီးေတြ ဝိုင္းေနေအာင္စိုက္ထား လုိက္၊ အားလုံးသာကီဝင္ျဖစ္ဖုိ႔ ကြၽန္းပင္စိုက္ၾက၊ ခုတ္ေတာ့မပစ္နဲ႔၊ စိုက္ထား၊ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္းေတာထဲေနရင္ ''သာကီဝင္''ပဲ။ ကြၽန္းေတာထဲမွာ ေနျဖစ္ေအာင္ေနၾက။

ေကာလိယမင္းမ်ဳိး
ကေလာေတာထဲမွာေနတဲ့ လူမ်ဳိးၾကေတာ့ ''ေကာ လိယမင္းမ်ဳိး''။ ဒါၾကားဘူးတယ္ မဟုတ္လား? ဒါဘုရား မ်ဳိးေတြေနာ္ ဘုရားရဲ႕အေဖမ်ဳိးက ကြၽန္းေတာထဲေနလုိ႔ ''သာကိယ''။
အေမမ်ဳိးက ကေလာေတာထဲေနလုိ႔ ''ေကာလိယ''၊ သာကိယနဲ႔ေကာလိယ အလယ္ေခါင္ျမစ္ကေလး ပဲျခား တယ္။ ေရလုတဲ့စစ္ပြဲႀကီးျဖစ္တယ္။

ဘုရားရွင္ၿပံဳးေတာ္မူ
အဲဒီေတာ့ ကြၽန္းပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ မည္းေန တဲ့ ေျမကြက္ႀကီး ဘုရားသြားေတြ႔ေတာ့ အဲဒီေျမကြက္ႀကီးကို ဘုရားၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဘုရားၿပံဳးေတာ္မူတယ္။ ဘုရားၿပံဳး ေတာ္မူေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ သြားေလးေတြက ေပၚလာတယ္၊ သြားေပၚေအာင္ၿပဳံးတယ္။ သြားေလးေတြက ေပၚလာေတာ့ ဘုရားကမၿပံဳးလုိ႔ရွိရင္ တခါတေလ သြားမ ေပၚဘူး၊ ဘုရားၿပံဳးေတာ္မူပုံက အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ တခါတရံ သြားေပၚေအာင္ၿပံဳးတာ၊ အသံထြက္ေအာင္ရယ္တာမ်ဳိးေတာ့ ဘုရားမွာ တစ္သက္လုံးမရွိဘူး။
အဲဒါကိုႀကိဳက္ရင္ လုိက္နာက်င့္သုံးၾက၊ အလြန္႔ အလြန္ ရယ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ျမတ္စြာဘုရားက သြားေပၚ ေအာင္ပဲၿပံဳးတာ၊ ဒါ အေကာင္းဆံုး၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အၿမဲတမ္းၿပံဳး ေနၾကသလုိဘဲ။
သူတုိ႔သြားေတြက အၿမဲတမ္းဘာျဖစ္လဲဆုိရင္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ေအာ္..သူတုိ႔ဟန္ၾကေတာ့ သူတုိ႔မ်ား အၿမဲတမ္း ၿပံဳးေနၾကတာပဲ။ ဒါ ၿပံဳးရႊင္တဲ့မ်က္ႏွာဆုိတာ သြားေလးေတြ ေပၚေနတာ။

ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္
ျမတ္စြာဘုရား ၿပံဳးေတာ္မူေတာ့ သြားေတာ္ေတြ ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ျဖဴတဲ့ေရာင္ျခည္ ထြက္တယ္။ မ်က္လုံးမွာ ျဖဴတဲ့အပိုင္းက ျဖဴတဲ့ေရာင္ျခည္ ထြက္တယ္။ အ႐ိုးကလည္း ျဖဴေသာေရာင္ျခည္ ထြက္တယ္။
ဝါေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ဆုိ အဆီျပင္ႀကီးေတြ ကထြက္မွာ၊ အဆီက ဝါတာ၊ နီေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ဆုိ ေသြးတုိ႔, လွ်ာတုိ႔, အာေခါင္တုိ႔, ႏႈတ္ခမ္းတုိ႔က ထြက္တယ္။
မည္းတဲ့ေရာင္ျခည္ေတာ္ဆုိ ဆံပင္ေမႊးက ထြက္တယ္။ သူ႔အေရာင္နဲ႔ သူ႔ေနရာနဲ႔ ဒီလုိထြက္ေနတာ၊ ေပါင္းလုိက္ေတာ့ ေရာင္ျခည္ေတာ္က ေျခာက္မ်ဳိးျဖစ္သြားတယ္၊ အခုၿပံဳးေတာ္မူေတာ့ သြားေတြက ျဖဴေသာေရာင္ျခည္ ေတာ္ထြက္တယ္။ မည္းေနတဲ့ေျမကြက္ႀကီးေပၚမွာ ႏြားႏို႔ အုိးႀကီး ေမွာက္သြန္လုိက္သလုိဘဲ ျဖဴသြားတယ္။
အဲဒါ ဘုရားနားက လိုက္လာတဲ့ အရွင္အာနႏၵာ က ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဒီမွာမည္းေနတဲ့ ေျမကြက္ႀကီးေပၚမွာ ႏြားႏို႔အုိးႀကီးမ်ား ေလာင္းသြန္းသလုိ ျဖဴသြားတာဘဲ။ ဧကႏၲ ဒီျဖဴေသာေရာင္ျခည္ေတာ္ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သြားေတာ္ မ်ားကထြက္တာ။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ၿပံဳးေတာ္မူလုိ႔ သြား ေပၚတာ၊ သြားေတာ္ေပၚလုိ႔ ျဖဴတဲ့ေရာင္ျခည္ထြက္တာ။

(အပုိင္း-၃)ေမွ်ာ္


Read more...

ဆုေတာင္း(၆)မ်ိဳးတရားေတာ္ (အပိုင္း-၁)

ဆုေတာင္း(၆)မ်ိဳးတရားေတာ္

၁၃၆၃-ခု ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္(၃)ရက္ ညခ်မ္း ကာလ (၇)နာရီ မိနစ္(၃ဝ) အခ်ိန္မွစတင္လုိ႔ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ နယ္ ရြာသစ္ႀကီး မေတာင္းတရပ္ကြက္မွ သီးႏွံႏွင့္ကုန္မ်ဳိးစုံ ေရာင္းဝယ္ေရးလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးၾကတဲ့ ဒကာဦးလွ သိန္း+ ဒကာမေဒၚခင္ေဌးၾကည္မိသားစုက ဓမၼဒါနျပဳ သျဖင့္ ဆင္ယင္က်င္းပအပ္ေသာ ဓမၼသဘင္ကို ယခုအခါ ေမတၱာအာသီသ ေမတၱာပတၴနာျဖင့္ စတင္ဖြင့္လွစ္ပါၿပီ။
ဓမၼသဘင္ကို အားခဲေရာက္ရွိလာၾကတဲ့ တရား ခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္အေပါင္းႏွင့္တကြ (၃၁)ဘုံအရပ္ ဆယ္ မ်က္ႏွာ အနႏၲစၾကာဝဠာမွာရွိၾကတဲ့ အနႏၲသတၱဝါေတြ ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ကင္းၿငိမ္းၾကပါေစ၊ ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ကင္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊ ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ၊ ကိုယ္စိတ္ ႏွစ္ပါး ေအးခ်မ္းၾကပါေစလို႔ ေမတၱာဓါတ္ေတြ ျဖန္႔ေဝၿပီး ေတာ့ ဓမၼသဘင္ကို စတင္ဖြင့္လွစ္ပါၿပီ။

ကဏွဆိုတာ
ရြာသစ္ႀကီးရဲ႕ မေတာင္းတရပ္မွာ ဆုေတာင္း (၆)ပါး မေတာင္းတတဲ့အေၾကာင္းကုိ ေဟာမွာ၊ ရေသ့ နာမည္က 'ကဏွ' တဲ့။ ကဏွဆုိတဲ့ပါဠိက ဗမာလို အမည္းလုိ႔ အမည္ရတယ္၊ ရေသ့က မည္းေနတာဘဲ ဘယ္ေလာက္မည္း သလဲဆုိရင္ သပိတ္လုိမည္းေနတာ မီးေသြးေတာင္းထဲမွာ က်ီးကန္းဝင္ေနသလုိ မည္းေနတယ္၊ ရေသ့ႀကီးက အသား မည္းေသာ္လည္း အသည္းျဖဴတယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္တယ္။
မေတာင့္တက လူေတြလုိဘဲ အသားမည္းေပမယ့္ အသည္းျဖဴတယ္။ ကဏွရေသ့က မည္းလုိက္တာ၊ မည္းနက္ တဲ့ ေျမကြက္ေပၚမွာ ေနတယ္။ ေနေနတဲ့ေျမႀကီးက လည္း မည္းေနတယ္၊ ဟိမဝႏၲာေတာင္ေျခက ကြၽန္းေတာႀကီးထဲ မွာေနတယ္။
အဲဒီေတာ့ အသားကလည္းမည္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ မည္းတဲ့အဝတ္ေတြကို ဝတ္ထားတယ္။ ရေသ့ႀကီးရဲ႕ေနရာ ကလည္း မည္းတယ္။ အဝတ္လည္းမည္းတယ္။ အသား လည္းမည္းတယ္။
ေနာက္ထပ္ မည္းတဲ့အစားအစားေတြကို စားေန တယ္တဲ့။ အဝတ္မည္းတာ ဟုတ္ခ်င္ဟုတ္မွာေပါ့၊ သစ္ ေခါက္ေတြဆုိးထားတာဆိုေတာ႔ အမည္းေရာင္ျဖစ္လာမွာ ဘဲ။ ေညာင္ေခါက္ ပိႏၷဲေခါက္ ပ်ဥ္းကတုိးေခါက္စတဲ႔ အဲဒီလုိ ေတာထဲကအေခါက္ေတြ ဆုိးထားရင္ ၾကမ္းလည္းၾကမ္း ေသးတယ္၊ အဝတ္က တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မည္းပုုပ္ပုပ္ျဖစ္လာ တယ္၊ မေလွ်ာ္ဘဲထားရင္ ပိုေတာင္မည္းေသးတယ္။ အဝတ္မည္း၊ အသားမည္း၊ ေျမႀကီးမည္း၊ ဒါလည္းကိစၥ မရွိဘူး။

မည္းတဲ႔အစားအစာ
မည္းတဲ့အစားအစာ စားတယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္လုိ အစားအစာမ်ား စားသလဲ၊ ဒါလည္း စဥ္းစားစရာဘဲ။ ႐ိုး႐ုိး ဆန္ဘဲ ေျပာင္းဘဲစားတယ္ဆုိိရင္ေတာ့ ဒါအမည္းေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဘုန္းႀကီး ႐ုိး႐ိုးေတြးၾကည့္တာကေတာ့ ေကာက္ညႇင္းငခ်ိတ္ကို ပုန္းရည္ႀကီးနဲ႔ နယ္စားပုံရတယ္၊ ဒါအမည္းဆုံးဘဲ ဒါထက္မည္းတာေတာ့ မရွိႏုိင္ဘူး၊ ေနာက္ တစ္ခုရိွေသးတယ္၊ ဘိတ္ကလာတဲ့ မုန္႔တစ္မ်ဳိးဟာ ေကာက္ ညႇင္းငခ်ိတ္, ပုန္းရည္ႀကီး, ဒူးရင္းသီး, ေထာပတ္သၾကားနဲ႔ လုပ္တယ္၊ မည္းေနတာဘဲ၊ အဲဒါ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဘိတ္ကိုသြား တရားေဟာလုိ႔ရွိရင္ တစ္ခါတစ္ခါ စားရတယ္။
စားလုိ႔အလြန္ေကာင္းတယ္။ အဲဒါ ဘာမုန္႔လဲဆုိလို႔ ရွိရင္ 'မုန္႔ကုလားမည္း'တဲ့၊ မုန္႔မည္းဆုိ ေတာ္ေရာေပါ့၊ ကုလားမည္းတဲ့။ ကုလားမည္းဆုိေတာ့ ကုလားျဖဴရွိေသး လားလုိ႔ ေမးစရာျဖစ္တယ္၊ အဲဒီေတာ့ ကုလားကအျဖဴ လည္း ရွိမွာေပါ့။

တကယ္ျဖဴတဲ႔ကုလားေတြ
အိႏၵိယျပည္မွာ တကယ္ျဖဴတဲ့ ကုလားေတြ အမ်ား ႀကီးရွိတယ္၊ ဘုံေဘတုိ႔လုိ ပန္ဂ်ပ္တုိ႔လုိေနာ္ ရာသီဥတုလဲ ေကာင္းတယ္။ လူေတြလည္း ပစၥည္းဥစၥာ ခ်မ္းသာတယ္၊ အဲဒီေလာက္ အသားမည္းၿပီးေတာ့ ဆင္းရဲတဲ့ လူေတြ အလြန္မ်ားၿပီးေတာ့ အသားမည္းတဲ့ တုိင္းျပည္ အိႏၵိယမွာ ရွိတယ္။
အဲဒီလုိ ရာသီဥတုေကာင္းဆုိတာ မပူျပင္းဘူး။ မုိးကလည္း မၾကာမၾကာရြာတယ္၊ သစ္ေတာကလည္း စိမ္းေနတယ္။ ဖုန္မထဘူး၊ ေနာက္တစ္ခုက ေျမာက္ပိုင္းနဲ႔ အေနာက္ပိုင္းအိႏၵိယမွာ ဟိမဝႏၲာေတာင္ေျခတစ္ဝုိက္မွာ ေအးတယ္။ ဆီးႏွင္းေတြနဲ႔ ေအးၿပီဆုိေတာ့ အဝတ္ေတြကို တစ္ကိုယ္လုံးလုံေအာင္ ထူထူဝတ္ေလ့ရွိတယ္၊ အဲဒီက လူေတြက အမ်ားအားျဖင့္ အသားျဖဴတယ္။
တစ္ႏွစ္လုံးပူၿပီးေတာ့ အုိက္စပ္စပ္ျဖစ္ေနတဲ့ အရပ္ကလူေတြက အသားမည္းတတ္တယ္။ အကၤ်ီခြၽတ္ၿပီး ေတာ့ တစ္ခ်ဳိ႕ေနေသးတာဘဲ ၿပီးေတာ့လည္း ေခြၽးနဲ႔ဖုန္နဲ႔ ေလနဲ႔ေနနဲ႔ ထိေတြ႔ေနေတာ့ ဒီအသားက ျဖဴဖုိ႔ရန္ခက္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ အိႏၵိယျပည္ ပန္ဂ်ပ္ ဘုံေဘတုိ႔ နယူးေဒလီတုိ႔ ဒါဂ်ီလင္တုိ႔ဆုိတဲ့ ဟိမဝႏၲာေတာင္နားက ၿမိဳ႕ေတြကို ေရာက္သြားလုိ႔ရွိရင္ ညေနေစာင္းအခ်ိန္ သစ္ပင္ ဥယ်ာဥ္ေကာင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ တစ္ခါတစ္ေလ လမ္း ေလွ်ာက္သြားၿပီးၾကည့္လုိက္ရင္ ကုလားအထီးေရာ အမေရာ ေဖြးေနတာပဲ။ နတ္ျပည္က နတ္သားနတ္သမီးေတြမ်ား ဆင္းလာသလားေအာင့္ေမ့ရတယ္။ ႐ုပ္ကလည္းေခ်ာတယ္။ အသားကလည္း ျဖဴတယ္။ ဒီလုိ အျဖဴေတြလည္းရွိ တယ္။
အခု ကဏွကအသားမည္းတယ္၊ အဝတ္မည္း တယ္၊ အစားမည္းတယ္၊ ေနရာမည္းတယ္။


Read more...

၁၁.၁၀.၂၀၀၉ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၈ ရက္ ဥပုသ္ေန႕ အလွဴဓါတ္ပံုမ်ားျဖစ္ပါတယ္...

ကိုေအာင္ႏိုင္စိုး(စင္ကာပူ)ေကာင္းမႈ။ျဖစ္ပါတယ္။ဆြမ္းဟင္းလွ်ာမ်ားကေတာ့
၀က္သား+အားလူး၊အစိမ္းေၾကာ္၊ သရက္ခ်ဥ္သုတ္၊ႏွင့္ ပုစြန္ေျခာက္ႏွင့္ငရုတ္သီးေၾကာ္ျဖစ္ပါ
တယ္။ အာရုဏ္ဆြမ္းမုန္႕ဟင္းခါးျဖစ္ပါတယ္။..





DSC00994.JPG




DSC00998.JPG




DSC00999.JPG




SANY1698.JPG




DSC01001.JPG



Read more...

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP