၀ါတြင္း(၃)လ အခ်ိန္ပိုင္းတရားစခန္းမ်ားအတြက္ စာရင္းေပးသြင္းၾကပါရန္။

စကၤာပူနိုင္ငံ ဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ (စကၤာပူ-မိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာ) ကို မႏၱေလးျမိဳ့ မိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာဌာနခ်ဳပ္မွ နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵ ႏၱွ ႏၵကႏွင့္ ဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ (စကၤာပူ) ၊ ဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ (မေလးရွား) ၊ ဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ (ရန္ကုန္) ေက်ာင္းတိုက္မ်ား၏နာယကခ်ဳပ္ ေဒါက္တာအရွင္၀ိစိတၱ (အန ႏၱေမတၱာ ေဒါက္တာရာဟုလာ) တို့ ပူးေပါင္း၍ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ခ်ိန္မွစ၍ ေန့စဥ္လိုလို တရားစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္လာခဲ့ရာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီျဖစ္၍ ေယာဂီမ်ားစြာပါ၀င္အားထုတ္၍ တရားဓမၼအာရံုမ်ား ကိန္း၀ပ္စံေပ်ာ္နိုင္ခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွစ၍ ေက်ာင္းတုိက္၍သီတင္းသံုးေတာ္မူၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကို မိုးကုတ္၀ိပႆနာသင္တန္းမ်ားေပးကာ ေရာက္ေလရာေဒသတို့၌ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ မူ(၆)ခ်က္ျဖစ္ေသာ---

(၁)ပညတ္ႏွင့္ပရမတ္ ကြဲေအာင္ေဟာနို္င္ရမည္၊

(၂)ရုပ္ႏွင့္နာမ္ကြဲျပားေအာင္ ေဟာနိုင္ရမည္၊

(၃)ဒိ႒ိကို အသိညာဏ္ႏွင့္ ခြာနိုင္ရမည္၊

(၄)ခႏၵ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ နားလည္ရမည္၊

(၅)ရႈကြင္း, ရႈကြက္ ေပၚရမည္၊

(၆)သစၥာဆိုက္ရမည္... ဟူေသာ ကမၼ႒ာန္း ဆရာေတာ္ေကာင္းမ်ား ေမြးထုတ္ေပးလ်ွက္ ရွိပါသည္။

ယခု ၀ါတြင္း(၃)လအတြင္း စကၤာပူ-ဇယမဂၤလာဗုဒၵ၀ိဟာရ -- Clementi - ေက်ာင္း (စကၤာပူ မိုးကုတ္၀ိပႆနာ ဓမၼရိပ္သာ) ၌ ေအာက္ပါအတိုင္း တရားစခန္းမ်ား စီစဥ္ေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ပါ၍ ။

Jayamangala Buddhist Vihara (စကၤာပူ မိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာ)
Ph-67781678, 81230769

Posted by အနႏၱေမတၱာ

Read more...

စ်ာန္ရ ရေသ့ၾကီး

အထာမဆန္
ထုိမူဟန္ေလးေပါ့
ငါ့ စိတ္အေကြးမွာ လာခ်ိတ္
စိပ္ပုတီးေလး ေပ်ာက္သြားျပန္တယ္..း) း) း)

Posted by ေမာ္ကြန္းသစ္ at 3:49 AM 0 comments Links to this post

Read more...

Upcoming tour…

If you were around about last November you will probably have met British Bhikkhuni ordained in the Tibetan tradition, Ani Zamba. Something of a hit with our community here, we invited her back to Bangkok.

Timing has worked out a little difficult, but we will be holding several events with her from 11th – 16th August, at various venues.

Ani Zamba has a vigorous style of teaching, entertaining, absorbing and with lots of metta.

You can hear some of Ani Zamba’s previous teachings podcasted here. Her main website, much of it in Portuguese as she is based in Brazil, is www.anizamba.org

The reason for the advance notice of her visit is the New Life Foundation in Chiang Rai will be holding a meditation weekend retreat with her. This centre is very nice – simple rooms, but each yogi gets a private room/bathroom. Set in the countryside where the temperature is pretty cool at night, and with an open air sala, it’s a pretty ideal place for retreat. Our very own Jabu will be leading Yoga sessions also.

Please contact the NLF directly as directed below.

Details :

Mindfulness Retreat with Bikkhuni Zamba Chozom 18 – 21 August

New Life Foundation is organizing a retreat with Ani Zamba, one of the world’s well-known Buddhist nuns. The retreat will start on the 18^th of August at 19h and end on the 21^st at 17h. Thai translation will be available.

Our guest, Ven. Bikkkuni Zamba Chozom, has numerous centers and groups around the world where she has been teaching for the past 37 years. She had the opportunity to study under some of the greatest meditation masters of the last century not only from the Tibetan but also Thai, Burmese, Korean and Chinese traditions of Buddhism. 
Her approach is very scientific, dynamic and interactive- not particularly religious , as she focuses on our “perception” and how it works to condition our experience of life. “If we understand why we see things in certain ways, we’ll understand how we can change our experience of life-we can be our own psychotherapist healing all our neurotic tendencies and so removing the conditions that result in our dissatisfaction, confusion and suffering.”

“Using our confusion as our path to awakening” will be the main topic of the retreat. We are going to examine the way we see life’s changing conditions. Analyzing the way we see things is very revealing and liberating: we see how we can take full responsibility for changing our lives and have the tools needed to do it! Do we really seek freedom? And what is it we seek freedom from? What is it that limits our perception?

Retreatants have a single room each, with shower, bed, sheets, towel and fan. Vegetarian meals are served, with a light meal in the evening for those who need it. The retreat will include teachings and guided meditation practice, yoga with an experienced teacher, swimming pool and herbal steam bath are at everyone’s disposition. Cost is 2000 baht per person. Please spread the word and bring some friends.

For those who don’t know New Life yet: it is an international recovery community, located amidst the hills and lakes of Chiang rai, Northern Thailand. This community provides the best possible environment for healing body and mind: mindfulness practice, which forms the heart of our recovery program, nature therapy as well as a choice of many different types of group and individual activities.

If you’re interested in our retreat contact us at info@newlifethaifoundation.com

Have a look at our website: www.newlifethaifoundation.com

Find us on Facebook: New Life Foundation

Retreat schedule:

Thursday 18.08	19h	Introduction talk by Ani Zamba
Friday 19.08	5h30	Yoga with Jabu Munalula
	6h30 – 7h30	Teachings and practice – Ani Zamba
	7h30 – 8h30	Breakfast in silence
	9h00 – 12h00	Teachings and practice – Ani Zamba
	12h00 – 13h00	Lunch
	14h00 – 16h30	Teachings and practice – Ani Zamba
	17h00 – 18h30	Yoga with Jabu Munalula and steam bath
	18h30	Dinner
	19h30 – 21h00	Teachings and practice – Ani Zamba
Saturday 20.08	5h30	Yoga with Jabu Munalula
	6h30 – 7h30	Teachings and practice – Ani Zamba
	7h30 – 8h30	Breakfast in silence
	9h00 – 12h00	Teachings and practice – Ani Zamba
	12h00 – 13h00	Lunch
	14h00 – 16h30	Teachings and practice – Ani Zamba
	17h00 – 18h30	Yoga with Jabu Munalula and steam bath
	18h30	Dinner
	19h30 – 21h00	Teachings and practice – Ani Zamba
Sunday 21.08	5h30	Yoga with Jabu Munalula
	6h30 – 7h30	Teachings and practice – Ani Zamba
	7h30 – 8h30	Breakfast in silence
	9h00 – 12h00	Teachings and practice – Ani Zamba
	12h00 – 13h00	Lunch
	14h00 – 17h00	Teachings, practice and evaluation

Read more...

“အား”

လူ႔စြမ္းအား၊ လူ႔ခြန္အား၊ လူ႔အင္အားကုိ “အား”ဟု ေခၚသည္။ “အား”ဟူသည္ တရားေပတည္း။ တရားဟူေသာ “အား”သည္ လူ႔ဘဝ၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္တည္း။ လူတစ္ေယာက္၏ ေနာက္ဆုံးပုိင္ဆုိင္ခြင့္လည္း ျဖစ္သည္။ လူ႔ဘဝ ေနာက္ဆုံး အသားတင္ အျမတ္လည္း ျဖစ္သည္။ တရား“အား” မရွိေသာလူသည္ ေလာကအႏုိင္က်င့္သမွ် ခံေနရမည္။ ကုိယ့္အရွိကုိ ကုိယ္မႏုိင္ေတာ့ဘဲ အရွိေအာက္၌ ျပားျပားဝပ္ ပူေလာင္ေနရမည္ ျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲအပူ အ႐ႈပ္အညစ္ အႏၲရာယ္ မေကာင္းက်ိဳးအမ်ိဳးစုံကုိ ေလ်ာ့ေအာင္၊ နည္းေအာင္၊ လြတ္ကင္းေအာင္၊ ကုန္ဆုံးေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္မွ “အား”ဟုေခၚသည္။ ခ်မ္းသာတန္ခုိး ေကာင္းက်ိဳးမ်ိဳးစုံ၊ ေအာင္ျမင္တုိးတက္မႈ မ်ိဳးစုံကုိရေအာင္၊ တုိးေအာင္၊ ပြားေအာင္၊ မ်ားေအာင္၊ ျမင့္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏုိင္မွလည္း “အား”ဟုေခၚသည္။ “အား”ပါေအာင္၊ “အား”သြင္းထားမွ အားကုိးရမည္ ျဖစ္သည္။ “အား”အကုန္လုံးကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားေသာ အရာကား သတိဉာဏ္တည္း။ အထူးအားျဖင့္ သတိေပတည္း။

လူ႔“အား”သည္ တစ္ကုိယ္ေရတစ္ေယာက္“အား”၊ စုေပါင္း “အား”ဟု (၂)မ်ိဳးရွိသည္။ သတိႏွင့္ ဉာဏ္ပညာသည္ တစ္ကုိယ္ေရတစ္ေယာက္“အား”ျဖစ္၍ ခႏၲီႏွင့္ေမတၱာသည္ စုေပါင္း “အား”ျဖစ္သည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္စီ၏ “အား”ေကာင္းမွ စုေပါင္း “အား” ေဖာ္ထုတ္၍ ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမိလွ်င္ “အား”ႏွစ္ဆ တက္လာမည္။ ေျမာက္မ်ားစြာ ေပါင္းမိလွ်င္ ပုိ၍ “အား” တုိးပြား မ်ားျပားလာမည္။ တစ္ကုိယ္ေရ “အား” မရွိဘဲ စုေပါင္းလုိက္လွ်င္ အားမတက္ဘဲ အားပ်က္သြားတတ္သည္။

တစ္ကုိယ္ေရ “အား”ကုိ ေဖာ္ထုတ္ရာ၌
၁။ ပစၥည္းျဖင့္ အားယူျခင္း
၂။ ေလာကအတတ္ပညာျဖင့္ အားယူျခင္း
၃။ တရားျဖင့္ အားယူျခင္း အားျဖင့္ (၃)မ်ိဳးရွိ၏ဟု ဆုိႏိုင္သည္။ ပစၥည္းျဖင့္ အားယူရျခင္းသည္ မခုိင္သည့္ ေကာက္႐ုိးကုိ ႀကိဳးက်စ္၍ လြန္ဆဲြရသည္ႏွင့္တူသည္။ ၾကာရွည္အစဲြမခံ၊ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ႀကဳိးျပတ္၍ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ လဲက်သြားတတ္သည္။

ထုိမွ်သာမက ပစၥည္းသည္ ပင္လယ္ေရႏွင့္တူသည္။ ပင္လယ္ေရ အလြန္မ်ားေသာ္လည္း သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ မ်ားသည္မဟုတ္၊ ေရႏွင့္အညီအမွ် ဆားပါဝင္သည္။ ေရရွိသေလာက္ ဆားရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငန္လြန္း၍ ေသာက္သုံးမျဖစ္၊ ပင္လယ္ထဲ သေဘၤာျဖင့္သြားလွ်င္ ေသာက္သုံးရန္ ေရခ်ိဳေရေကာင္းကုိ သီးျခားယူသြားရသည္။ ပစၥည္းလည္း သူ႔ခ်ည္းသက္သက္လာသည္မဟုတ္၊ ပစၥည္းရွိသေလာက္ ဆားႏွင့္တူသည့္ အပူဆင္းရဲ ေဘးရန္မ်ား တဲြပါလာသည္။ ရွိသေလာက္ ပူရတတ္သည္။ ေရခ်ိဳေရေကာင္းႏွင့္တူသည့္ တရားေရကုိယူႏုိင္မွ ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ေအးခ်မ္းစြာ ေသာက္သုံးရမည္။

ထုိမွတစ္ပါး ပစၥည္းသည္ ဧည့္သည္မ်ားသာ ျဖစ္သည္။ အိမ္၌အၿမဲေနရန္ ေရာက္လာသည္မဟုတ္။ ခဏေနၿပီး မၾကာမီ ျပန္သြားၾကမည္ ျဖစ္သည္။ ပစၥည္းရလာလွ်င္ ေရာက္လာသည့္ ဧည့္စာရင္းကုိ မွတ္ေနျခင္းျဖစ္၍ ပစၥည္းကုန္သြားလွ်င္ ျပန္သြားသည့္ ဧည့္စာရင္းကုိ မွတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ကုိယ္ပုိင္တရား “အား” မက်န္ဘဲ ဧည့္စာရင္း မွတ္ေန႐ုံျဖင့္ လူ႔ဘဝသည္ ဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိ၊ လူ႔စြမ္းအား မျပည့္လွ်င္ လူျဖစ္က်ိဳးမနပ္၊ ပစၥည္းသည္ တကယ့္“အား” အစစ္မ်ား မဟုတ္ေသး၊ သတိဉာဏ္ကင္းလွ်င္ “အား”ပ်က္တတ္၍ သတိဉာဏ္ရွိမွ “အား”အျဖစ္က်န္ရစ္မည္။ ပစၥည္းသည္ တရား“အား”၏ ကုန္ၾကမ္းသာ ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔တစ္ရက္မွ် မကင္းႏုိင္သည့္ လူ႔အေဖာ္မ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ အေဖာ္ဆုိလွ်င္ “အား”ရွိမွ ေကာင္းမည္။

ေလာကအတတ္ပညာသည္ ေလာကေနာက္သုိ႔ လုိက္သြား႐ုံသာ စြမ္းႏုိင္သည္။ ေလာကကုိ အႏုိင္ယူႏုိင္သည့္ နည္းလမ္းမဟုတ္၊ ေလာကေအာက္ကသာ ေနရမည္။ ေလာကအႏုိင္က်င့္သည္ကုိသာ ခံရမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူ႔“အား”အစစ္ မဟုတ္ေသး။

ပစၥည္းဟူေသာ ေလာကအရွိႏွင့္ အတတ္ပညာဟူေသာ ေလာကအသိသည္ လူ႔ေျခေထာက္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ ေလာကေအာက္ကသာ သြားရမည္။ ပစၥည္းေပါမ်ားပါလ်က္၊ ေလာကအတတ္ပညာ တစ္ဖက္ကမ္းခက္ တတ္ေျမာက္ထားပါလ်က္ မဆုံးႏုိင္သည့္ လူမႈဒုကၡ ျပႆနာမ်ားျဖင့္ ပူေလာင္႐ႈပ္ေထြးေနသူေတြ ဒုႏွင့္ေဒး ေျမာက္ျမားစြာ ရွိေနၾကသည္။

တရားသည္ လူ႔အေတာင္ပံ ျဖစ္သည္။ တရားျဖင့္အားယူႏုိင္မွ ေလာကအေပၚ လႊမ္းမုိးႏုိင္မည္။ ေသာကပရိေဒဝစသည့္ လူ႔အပူမ်ိဳးစုံကုိ လႊမ္းမုိး၍ ပ်ံသန္းႏုိင္သည္။ ငွက္သည္ ေျခေထာက္ကုိ သြားလာလႈပ္ရွားေနဖုိ႔ အခုိက္အတန္႔သာ သုံးသည္။ အေရးႀကဳံလာလွ်င္ ေတာင္ပံကုိ အားကုိးသည္။ ေနာက္မွခဲတုတ္စသည္ျဖင့္ လုိက္ပစ္ခတ္လာလွ်င္ ေတာင္ပံကုိအားျပဳပ်ံသန္း ေရွာင္တိမ္းသည္။ ေဘးရန္လုိက္လာေသာ္လည္း မမွီဘဲ ေဘးရန္လြတ္သြားသည္။ အေဝးကုိသြားလုိလွ်င္လည္း ေတာင္ပံကုိပင္ အားျပဳ၍ ပ်ံသန္းသည္။ ေတာင္ပံျဖင့္ပ်ံလုိလွ်င္ ေျခေထာက္ျဖင့္ အားယူေပးရသည္။

လူသည္ ပစၥည္းႏွင့္အတတ္ပညာ ေျခေထာက္ရွိေသာ္လည္း တရားေတာင္ပံျဖင့္ ပ်ံသန္းမွ ေဘးရန္ဆင္းရဲ အပူမ်ိဳးစုံ လြတ္ၿငိမ္းႏုိင္မည္။ အရွိကလူကုိႏုိင္လွ်င္ လူဒုကၡေရာက္မည္။ လူကအရွိကုိႏုိင္မွ လူခ်မ္းသာမည္။ တရားအသိ သတိရွိေနမွလည္း ကုိယ့္အရွိကုိ ကုိယ္ႏုိင္မည္။ အရွိအားလုံးကုိ “အား”အျဖစ္ ေျပာင္းလဲအႏုိင္ယူရန္ အခ်ိန္အာ႐ုံစိတ္ကုိ ထိန္းသိမ္းအသုံးခ် ေပးႏုိင္သည့္ သတိ“အား” အထူးလုိအပ္သည္။ သတိမရွိလွ်င္ အားပ်က္၍ သတိရွိမွ အားတက္သည္။ သတိလြတ္လွ်င္ ဘဝ နာသည္၊ သတိကပ္ေပးမွ ဘာဝနာ ေပၚလာသည္။

ေလာကအတတ္ပညာသည္ သညာဝိတက္ကုိ အရင္းခံ၍ ဘဝအသုံးခ် တရားဆုိင္ရာ ဉာဏ္ပညာသည္ သတိသမာဓိကုိ အေျခခံသည္။ “အား”အစစ္ ရလုိသူသည္
၁။ မည္သည့္အလုပ္ကုိမဆုိ ေအးေအးေဆးေဆး တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ စူးစူးစုိက္စုိက္ လုပ္တတ္ရမည္
၂။ အရွိကုိအရွိအတုိင္း ဉာဏ္ျဖင့္ၾကည့္႐ႈ သုံးသပ္ဆုံးျဖတ္တတ္ရမည္
၃။ မည္သည့္အရာမဆုိ တစ္ခုခုကုန္သြားတုိင္း “အား”တစ္ခုခု က်န္ေနခဲ့ရမည္
ဤသည္ပင္လွ်င္ အိမ္တြင္းမဂၢင္ လူ႔က်င့္စဥ္ျဖစ္သည္။

မိမိႏွင့္ဆုိရာ အခ်ိန္အင္အား ပစၥည္းစသည္တုိ႔သည္ အၿမဲႏႈတ္ေနၾကသည္။ ႏႈတ္ပုံ (၃)မ်ိဳးရွိသည္။
၁။ တားမရသည့္ သဘာဝအႏႈတ္ တစ္မ်ိဳး (ျပင္သမွ် ပ်က္သြားျခင္း၊ ျဖည့္သမွ် ကုန္သြားျခင္းစသည္)
၂။ လုိအပ္၍ ႏႈတ္ယူေနရသည့္ အႏႈတ္တစ္မ်ိဳး (ေန႔စဥ္စုေဆာင္းထားသည့္ ပစၥည္းထဲမွ ႏႈတ္ယူသုံးစဲြေနရျခင္း စသည္)
၃။ မလုိအပ္၍ ႏႈတ္ပစ္ေနရသည့္ အႏႈတ္တစ္မ်ိဳး (စိတ္ထဲ၌ ကိေလသာ႐ုပ္ခႏၶာ၌ အညစ္အေၾကး၊ အိမ္ေက်ာင္းထဲ၌ အမႈိက္ကုိ စြန္႔ပစ္ေနရျခင္းစသည္)
ထုိသုံမ်ိဳးတြင္ မည္သည့္နည္းျဖင့္ပင္ ႏႈတ္၍ကုန္ဆုံးသြားသည္ ျဖစ္ေစ၊ သတိဉာဏ္ျဖင့္ “အား”တစ္ခုခု က်န္ေနခဲ့ေအာင္ ဆဲြယူစစ္ထုတ္ထားတတ္ရမည္။ ကုန္ဆုံးသြားျခင္းသည္ “အား”သာ ျဖစ္ရမည္။ တစ္ခုခုကုန္သြားတုိင္း ဒါန၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ဝိပႆနာ “အား” တစ္ခုခုေပၚလာရမည္။ ဤသုိ႔ သတိဉာဏ္သည္ တစ္ကုိယ္ေရတစ္ေယာက္ “အား”ကုိ ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ေပးသည္။

စုေပါင္းအားကုိ ခႏၲီႏွင့္ေမတၱာက ဖန္တီးေပးသည္။ သည္းခံခြင့္လႊတ္မႈ အားနည္းလွ်င္ ေမတၱာအား ေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔မလြယ္၊ ဥေပကၡာ အားနည္းလွ်င္လည္း ေမတၱာမစင္ၾကယ္တတ္၊ ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြ၊ တစ္စိမ္း မည္သူႏွင့္ အတူေနရေနရ ခႏၲီ၊ ဥေပကၡာမႊမ္းထုံသည့္ ေမတၱာျဖင့္ လႊမ္းၿခဳံထားႏုိင္မွ စုေပါင္း“အား”ကုိ ရႏုိင္မည္။ သတိဉာဏ္ ဦးေဆာင္မွလည္း စုေပါင္းအား ေစ့စပ္ေသခ်ာမည္။

အမ်ားႏွင့္စုေပါင္းေနလွ်င္ ယင္ေကာင္လုိ မ႐ႈပ္ေထြး၊ မညစ္ညမ္းေစရ၊ ပ်ားေကာင္လုိ ဖဲြ႕စည္းပုံ စနစ္ျဖင့္ ေျဖာင့္မွန္စြာ ေပါင္းစုတတ္ရမည္။

သတိရွိလွ်င္ အလုပ္ျဖစ္သည္။ အလုပ္ျဖစ္လွ်င္ “အား”ပါသည္။ အလုပ္တုိင္း “အား”ပါေအာင္ သတိကုိ အသုံးခ်ကာ
၁။ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြတ္လုိသည့္ အာ႐ုံကုိ အလုပ္မျဖစ္မခ်င္း ပုံေပၚေအာင္ ေဖာ္ယူရမည္။
၂။ အာ႐ုံႏွင့္စိတ္ ခ်ပ္ခ်ပ္ရပ္ရပ္ စြပ္မိသြားေအာင္ ကပ္ေပးရမည္။
၃။ အခ်ိန္အႀကိမ္ လုပ္ငန္းပမာဏအားျဖင့္ ကန္႔သတ္ထားသည့္ အလုပ္မၿပီးမခ်င္း အာ႐ုံမေပ်ာက္ေအာင္ ထိန္းထားရမည္။
၄။ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ေနစဥ္ အျခားအာ႐ုံ မဝင္ရေအာင္ ကန္႔သတ္ထားႏုိင္ရမည္။
၅။ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေနစဥ္ အစအလယ္အဆုံး အကုန္သိေနေအာင္ အသိခ်င္းစပ္ထားရမည္။
၆။ ျပဳလုပ္ေနစဲအလုပ္အားလုံး အေရးႀကီးသည္ဟု သေဘာထားရမည္။
သုိ႔ရာတြင္ တစ္ခ်ိန္၌ အလုပ္တစ္ခုသာ အေရးႀကီးရမည္။ ႏွစ္ခုသုံးခု တစ္ၿပိဳင္တည္း ျပြက္သိပ္၍ အေရးႀကီးလွ်င္ ႐ႈပ္သြားျမဳပ္သြားတတ္သည္။ အရွိေအာက္ ပိသြားတတ္သည္။

အၿမဲအားရွိေနဖုိ႔ သတိကုိ အၿမဲကုိင္စဲြထား႐ုံသာတည္း။ ကိေလသာကုိႏုိင္မွ တရား“အား”ဟုေခၚသည္။ ကိေလသာသည္ သတိႏွင့္တဲြမျဖစ္ႏုိင္၊ သတိကုိင္သေလာက္ ကိေလသာကုိႏုိင္ၿပီး အံဖြယ္ထူးျခား လူ႔စြမ္းအားမ်ား အဆက္မျပတ္ ရရွိေနေတာ့မည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္၏ “တိပိဋက ဓမၼလက္ေဆာင္မ်ား” စာအုပ္ ထုတ္ႏႈတ္တင္ျပပါသည္။

စာေရးသူ = အရွင္၀ိစိတၱ (မနာပ ဒါယီ) ။ အခ်ိန္ 2:57 PM

Read more...

vodaegu.blogopot.com မွသည္ voiceofdaegu.org သုိ႔…ု

ကုိရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ဒယ္ဂူးၿမိဳ႕အပါအဝင္ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ ေအာက္ပုိင္းအနီးဝန္းက်င္ရွိ ျမန္မာမ်ား၏ သာေရးနာေရး၊ လူမႈေရးႏွင့္ အသိပညာ ဗဟုသုတအေရး စသည့္ ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုခုကုိ ျဖည့္ေပးႏုိင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဖန္တီးခဲ့သည့္ ဒယ္ဂူးအသံ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုသည္ စာဖတ္သူမ်ား၏ အားေပးမႈ၊ ဒယ္ဂူးအသံ ဝုိင္းေတာ္သားမ်ား၏ အားျဖည့္မႈ စသည္မ်ားေၾကာင့္ ယခုဆုိလွ်င္ ျမန္မာမ်ား၏ အက်ိဳးကုိ တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ အေထာက္အကူ ေပးလ်က္ရွိပါသည္။

ဒယ္ဂူးအသံ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာကုိ အစမ္းသေဘာ စမ္းသပ္ရာမွ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးေကာင္းမ်ား ျဖစ္ေစခဲ့သည္ကုိ လက္ေတြ႕ျမင္လာရသည့္အခါ ဒယ္ဂူးအသံ ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား၏ စိတ္ထဲတြင္ ဤစာမ်က္ႏွာကုိ တစ္ဆင့္ခံအမည္ျဖင့္ အသုံးျပဳေနရသည့္ အခဲြစာမ်က္ႏွာထက္ ကုိယ္ပုိင္အမည္တစ္ခု အေနျဖင့္ အသုံးျပဳကာ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ျမန္မာမ်ားအား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ခ်ျပလုိသည့္ ဆႏၵမ်ား ထပ္တူျဖစ္ေပၚလာၾကပါသည္။ ထုိဆႏၵအတုိင္းလည္း ကုိယ္ပုိင္ဒုိမိန္းတစ္ခု ဝယ္ယူအသုံးျပဳႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားလာခဲ့သည္မွာ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ကတည္းကပင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကုိယ္ပုိင္ဒုိမိန္းဝယ္ရန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကုိရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ားမွာ ကုိယ္ပုိင္ခရက္တစ္ကဒ္ အသုံးျပဳခြင့္ မရွိသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ရွိသည့္ ကဒ္မ်ားျဖင့္လည္း ဝယ္၍အဆင္မေျပသည္က တစ္ေၾကာင္း စသည္မ်ားေၾကာင့္ ကုိယ္ပုိဒ္အမည္ျဖင့္ မသုံးႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

ယခုေသာ္ ထုိဆႏၵမ်ား အလုံးစုံ ျပည့္ဝသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ လုိအပ္ခ်က္ အခက္အခဲကုိ ဆရာေတာ္ အရွင္ဝိစိတၱ (မနာပ ဒါယီ)၏ အင္တာနက္ ဒုိမိန္ (http://www.venvicitta.com/) ကုိ ဝယ္ယူလွဴဒါန္းေပးခဲ့သည့္ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္ ေနာ္ေဝးႏုိင္ငံေရာက္ ဆရာမ ေဒၚျမေၾကးမုံကပင္ ဆရာေတာ္၏ အႀကံျပဳခ်က္အရ ဝယ္ယူလွဴဒါန္း ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆရာမ၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္ ယခုဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံေလးသည္ ကုိယ္ပုိင္အမည္၊ ကုိယ္ပုိင္အိမ္ေလးျဖင့္ တင့္တင့္တယ္တယ္ျဖစ္ကာ ျမန္မာမ်ား၏ အက်ိဳးတစ္ခုခုကုိ ဆထက္ပုိ၍ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစေတာ့မည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ပင္ http://www.voiceofdaegu.org/ ကုိ ဝယ္ယူပံ့ပုိးေပးခဲ့သည္ ဆရာမ ေဒၚျမေၾကးမုံအား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒယ္ဂူးအသံ ဝုိင္းေတာ္သားမ်ားက အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ဒယ္ဂူးအသံမွတစ္ဆင့္ ထပ္ဆင့္ေလာင္းကာ မွတ္တမ္းတင္ရင္း ေကာင္းမႈအစုေၾကာင့္ ေတာင္းသမွ်ဆုမ်ား တစ္လုံးတစ္ဝတည္း ျပည့္ပါေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ားလည္း ေတာင္းေပးလုိက္ရပါသည္။

တစ္ဆက္တည္းပင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံကုိ အားေပးဖတ္႐ႈၾကသည့္ ကုိရီးယားေရာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား အပါအဝင္ ျပည္တြင္းျပပရွိ ျမန္မာမ်ားအား အသိေပးလုိသည္မွာ ယခုအခ်ိန္မွစ၍ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ဒယ္ဂူးအသံသည္ http://www.vodaegu.blogopot.com မွ http://www.voiceofdaegu.org အျဖစ္ ကုိယ္ပုိင္အမည္၊ ကုိယ္ပုိင္စာမ်က္ႏွာျဖင့္ ဆက္လက္အသုံးျပဳသြားမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ http://www.voiceofdaegu.org သုိ႔သာ တုိက္႐ုိက္ဝင္ေရာက္ အသုံးျပဳႏုိင္ပါေၾကာင္း အသိေပးတင္ျပရင္း http://www.vodaegu.blogopot.com မွ http://www.voiceofdaegu.org/ သုိ႔ေျပာင္းသြားခဲ့သည့္ ဒယ္ဂူးအသံ၏ ကုိယ္ပုိင္စာမ်က္ႏွာ အသစ္အား ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ အသိေပးတင္ျပလုိက္ရပါသည္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဒယ္ဂူးအသံ ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား

Posted by cittasukha at 10:40 PM

Read more...

ရဟန္းႏွင့္ဆုိင္ကယ္

စာမိတ္ဆက္
ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ အေမး+အေျဖကကၭ တစ္ခုကို စာေရးသူ၏ မွတ္စုအျဖစ္ မွတ္သားထားလုိက္ပါသည္။ ေမးသင့္ေမးထုိက္တဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္သလုိ သိသင့္သိထုိက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေတြ႕ျမင္ေနရတာေတြကို ရင္ထဲ သိမ္းဆည္း မထားႏုိင္လုိ႔ ေမးလုိက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြဟာ မွတ္သင့္မွတ္ထုိက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူ၏ မွတ္စုအျဖစ္ မွတ္သားထားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးသူက မႏၱေလးက အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႕ စာေရးသူတုိ႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးထားေလးေတြကို စုစည္းျပီး ပုိ႔စ္ အျဖစ္တင္လုိက္ရပါသည္။ အေျဖမ်ား မျပည့္စုံမလုံေလာက္ေသးပါက ျဖည့္ျပီး နားလည္ေပးေစလုိပါသည္။

အေမးမ်ား+အေျဖမ်ား
ဘုန္းဘုန္း ဆြမး္ဘုန္းေပးေနတာလားဘုရား။ ေမးေလွ်ာက္စရာေလးရိွလို႔ပါ။ ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား။ ခ်ဲဂဏန္းေပး။ ေဗဒင္တြက္တာေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။ ရဟႏၱာလို႔ သမုတ္ထားၾကတဲ႔ ဘုန္းဘုန္းက က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ကိုရင္ၾကိးဘ၀ကို ေျပာင္းျပီး ညေနစာစားတယ္လို႔ မိန္႔တာကိုေကာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲဘုရား။ ဘုန္းဘုန္း အခ်ိန္ရရင္ တရားနာျပိး ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

သူ၏ ေမးခြန္းမ်ားစြာထဲက ေမးခြန္းအခ်ိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမးခြန္းေတြက ယေန႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ျဖစ္တတ္သည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည္၊ အထူးသျဖင့္ စာေရးသူတုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ အေတြ႕မ်ားေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူျမင္ေနက် ေတြ႕ေနက် ျဖစ္လုိ႔ပဲ ဒီလုိေမးခြန္းေတြကို ေမးတယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ ထုိေမးခြန္းက ရဟန္းေတာ္မ်ား ကား ဆုိင္ကယ္ စက္ဘီးမ်ားကို ကိုယ္တုိင္ေမာင္း ကိုယ္တုိင္ စီးျခင္းကို ရည္ရြယ္ျပီး ေမးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ေမးခြန္းေတြကို တစ္ခုခ်င္းေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ ခ်က္တင္ကေန အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးရတဲ့ အေျဖမ်ားသည္၊ မျပည့္စုံေသးဘူးဟု ယုံၾကည္ထားျပီး ျဖစ္ပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ သူ အရိပ္အျမြက္ေလာက္ သိသြားရင္ကိုပဲ ၀မ္းသာစရာ ျဖစ္ပါသည္။

ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးျခင္း
(၁)အေမး
ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား။

အေျဖ
ကားေမာင္း၊ ဆိုင္ကယ္စီးတာေကာ ဘယ္လို အာပတ္သင္႔လဲဘုရား ဆုိတာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး စေျဖရမွာေပါ့။ ဘုရားလက္ထက္က ကားတုိ႔ ဆုိင္ကယ္စတဲ့ ေခတ္မီ ယာဥ္ေတြ မေပၚေသးလုိ႔ သူနဲ႔ပတ္သက္ျပီး တိုက္ရုိက္ပညတ္ထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ေတြ မရွိေသးပါဘူး။ ေသခိယသိကၡာပုဒ္ေတြမွာေတာ့ ရဟန္း ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိရင္ သာမေဏပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိက္နာက်င့္သုံးရပါသည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ထုိသိကၡာပုဒ္မ်ားကို က်ဴးလြန္မိေသာ ဒုကၠဋ (ဒုကၠဋ္) အာပတ္သင့္သည္၊ ကုိရင္သာမေဏမ်ားကုိေတာ့ ဒဏ္ထုိက္ ဒဏ္သင့္သည္အတြက္ ဒဏ္ေပးခံရမည္။ ထုိေသခိယတြင္ အထူးသျဖင့္ ၀တ္ပုံ၊ သြားပုံလာပုံ ေနပုံ ထုိင္ပုံ၊ စားပုံေသာက္ပုံႏွင့္ ေဟာေျပာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ပညတ္ထားသည့္ ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ အေကာင္းဆုံး သိကၡာပုဒ္မ်ားျဖစ္သည့္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြပါ လုိက္နာသင့္သည့္ က်င့္၀တ္မ်ားျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္မ်ားကလဲ ထုိက်င့္၀တ္ေတြကို သူတုိ႔ စည္းကမ္းဥပေဒအျဖစ္ ယူ၍ က်င့္သုံးေနက်သလို ဆစ္ခ္ ဘာသာ၀င္ေတြကလဲ သူတုိ႔ဘာသာတရား၏ က်င့္၀တ္မ်ားဟု သက္မွတ္ကာ က်င့္သုံးေနၾကသည္။

ဥပမာ- စားရင္း စကားေျပာျခင္း၊ ဟင္းရည္ကို တရႈးရဴး တရွဲရွဲျမည္ေအာင္ ေသာက္ျခင္း၊ ပလုပ္ပေလာင္းနဲ႕ စားျခင္း၊ သြားတဲ့အခါမွာလဲ ေခါင္းရမ္းသြားျခင္း၊ လက္ကို လႈပ္ခပ္ယမ္းသြားျခင္း စတဲ့ ကာယိနျႏၵကို ပ်က္ျပားေစသည့္ သြားပုံ လာပုံ ေနပုံထုိင္ပုံတုိ႔ကို မျပဳက်င့္ရဟု လူ႕ယဥ္ေက်းမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳက်င့္သည့္ စည္းကမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ား ကိုရင္မ်ား ဆုိင္ကယ္စီးေသာ္ သုိ႔မဟုတ္ ကားစီးေသာ္ ေလးေထာင့္ခန္႔မွ်သာ ေရွ႕ကိုၾကည့္ရမည့္ စကၡဳေျႏၵအတြက္ စည္းကမ္း၊ လက္ရုံးလက္ေမာင္းတို႔ကို လႈပ္ခါရမ္း၍ မသြားရျခင္း စည္းကမ္း၊ ခႏၶာကိုယ္ကို ယိမ္းယုိင္၍ မသြားရျခင္းစေသာ စည္းကမ္းမ်ားကို ဘယ္ကဲ့သုိ႔ လုိက္နာႏုိင္ပါအံ့နည္း။ ဤကား သိကၡာပုဒ္မ်ားျဖင့္ ညွိျခင္းတည္း။

သိကၡာပုဒ္မဟုတ္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားပုိင္ဆုိင္ သုတၱန္မ်ားအရ- ‘‘အေညာ ေမ အာကေပၸါ ကရဏီေယာတိ ပဗၺဇၨိေတန အဘိဏွံ ေပစၥေ၀ကၡတဗၺံ’’ ဆုိလုိသည္မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ တူညီေသာ အသြင္အျပင္ အမူအရာ အက်င့္ မရွိဟုပင္ျဖစ္သည္။
ဥပမာ-တစ္ခုေျပာျပရလွ်င္ စာေရးသူ အမရပူရျမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံမွာေနစဥ္က ေန႔လည္ ဆြမ္းစားခ်ိန္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး သကၤန္းေတာ့ ရုံထားျပီး ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ထုိင္လုိက္လာတာကို နာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ကိုယ္တုိင္ျမင္လုိက္ရသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေက်ာင္းတုိက္ကေန ႏွင္ထုတ္ျပစ္လုိက္သည္။ ကိုယ္တုိင္ေမာင္းလာသည္မဟုတ္။ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္အတြင္းမွာလဲ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆုိင္ကယ္ ကိုယ္တုိင္စီးျခင္း ေနာက္က ထုိင္လုိက္ျခင္းမ်ားကို လုံး၀ကန္႔ကြက္ထားသည္။

စာေရးသူတုိ႔လူငယ္မ်ားသည္ သင္းပုိင္ (ေအာက္ပုိင္းအ၀တ္) မ်ားကို လူ၀တ္ေၾကာင္ ပုဆုိးမ်ားကဲ့သုိ႔ ၾကာၾကာ၀တ္ခံေအာင္ လွည့္၀တ္လုိ႕ ရေအာင္ ကြင္းကြင္း၍ ၀တ္ေလ့ရွိသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ကြင္းကြင္းသင္းပုိင္ ေအာက္ပုိင္းအ၀တ္ကို ထုိစာသင္တုိက္မွာ လုံး၀ခြင့္မျပဳ၊ လူ၀တ္ ပုဆုိးႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အံသကိုကိ ကုိယ္က်ပ္အကၤီ်ကိုလည္း လုံး၀ မ၀တ္ရပါ၊ လူ၀တ္အက်ီႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အေညာ ေမ အာကေပၸါ အရ လက္ခံက်င့္သုံးျခင္းျဖစ္သည္။

အလားတူ ဆုိင္ကယ္စီး စက္ဘီးကိုယ္တုိင္စီးျခင္း ကားကိုယ္တုိင္ေမာင္းျခင္းတုိ႔သည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားႏွင့္ အာကပၸ-အသြင္ျပင္ တူေနရကား လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား ကဲ့ရဲ့ဖြယ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ေလာက၀ဇၨျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကားကိုယ္တုိင္ ေမာင္းျခင္းသည္ ရဟန္း သာမေဏမ်ားအတြက္ လုံး၀မသင့္ေလ်ာ္ပါဟူ၍ ေျဖၾကားလုိက္ရပါသည္။

ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းႏွင့္ ေဗဒင္ေဟာျခင္း

(၂) အေမး
ေနာက္ျပီး ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္း ေဗဒင္တြက္တာေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။

အေျဖ
ရဟန္းေတာ္မ်ား အလုပ္သည္ ဂႏၳဓုရ-စာေပ အသိပညာမ်ားကို ကိုယ္တုိင္လည္း သင္ယူျခင္း၊ တစ္ပါးသူတုိ႔အားလဲ သင္ျပေပးျခင္၊ ေဟာေျပာေပးျခင္း၊ သြန္သင္ လမ္းျပေပးျခင္းျဖင့္ အတၱဟိတ ပရဟိတ အလုပ္ႏွင့္ ၀ိပႆနာဓုရ- ေမတၱာပုိ႔ျခင္း ဘုရား တရား သံဃာ စသည့္ အႏုႆတိတရားမ်ားကို အာရုံျပဳျခင္းျဖင့္ သမထဘာ၀နာ၊ ရုပ္တရား နာမ္တရားတုိ႔အေပၚ အရွိတရားျမင္ေအာင္ ၾကည့္ျခင္းတည္းဟုေသာ ၀ိပႆနာ အားထုတ္ျခင္းတည္းဟုေသာ ဓုရ ၂ပါးသာ ျဖစ္သည္။

ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳျခင္းကို အေလာင္းကစားဟု သက္မွတ္ထားသျဖင့္ အစုိးရသူတုိ႔၏ ဥပေဒႏွင့္မကင္း မလြတ္ရကား ေလာက၀ဇၨ-ေလာကအျပစ္အျပင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား မလုပ္သင့္မလုပ္ထုိက္ေသာ အမႈျဖစ္သည္။ ခ်ဲဂဏန္းေပး၍ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳျခင္းသည္လည္း မိစၦာဇီ၀, အေနသန ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ မစင္ၾကယ္။ ဒကာ ဒကာမေတြ၏ သဒၶါတရားကိုလည္း ဖ်က္ဆီးရာေရာက္သျဖင့္ သဒၶါေဒယ်၀ိနိပါတ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားမဆုိထားဘိ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ားပင္ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထုိက္ေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စသည့္ အကုသုိလ္တရားမ်ား ျငိမ္းေအာင္ အားထုတ္ရေသာ တရားျဖစ္သည္၊ ထုိ ကိေလသာပြားေစေသာ အလုပ္မ်ားသည္ ဘုရားတရားႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶက သိကၡာပုဒ္ စည္းကမ္းေတြ ပညတ္ရျခင္းသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြရဲ့ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္မႈမ်ားေၾကာင့္ ပညတ္ရတာ မ်ားပါသည္။ လူတုိ႔မၾကိဳက္ေသာ ကဲ့ရဲ့ အျပစ္တင္ထုိက္ေသာ ခ်ဲဂဏန္းေပးျခင္းကို ရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ မအပ္စပ္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။ အနဲဆုံးေတာ့ ဒုကၠဋ္အာပတ္ေတာ့ သင့္ႏုိင္သည္။

အေလာင္းကစား လုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ရႏုိင္ ဆုိးက်ိဳးမ်ားကို သိဂၤိါလ အမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ျမတ္ဗုဒၶေဟာေျပာခဲ့သည္။
ထုိေလာင္းကစားရာ၀ယ္ (၁) ကိုယ္က ႏုိင္ခဲ့ေသာ္- ရန္မ်ားမည္။ (၂) ကိုယ္က ရႈံးခဲ့ေသာ္ ၀မ္းနဲ ပူေဆြးမည္။ (၃) လက္ေတြ႕ဘ၀ေတာ့ ကိုယ့္ရွိ ပစၥည္းကုန္မည္ (၄) အေလာင္းကစားသမားဟူ၍ အသိမွတ္ျပဳခံရသျဖင့္ လူမရုိေသ၊ ပြဲလမ္း သဘင္ ပရိတ္သတ္အလယ္ ကိုယ့္စကား လူ မေလးစား၊ အေလာင္းကစားသမား၏ စကား အရာမေရာက္ျဖစ္မည္။ (၅) မိတ္ေဆြ အေပါင္းသင္းမ်ားက အႏုိင္က်င့္မည္ (၆) အိမ္ေထာင္သည္အျဖစ္ အေရြးခံရသည္ ရွိေသာ္ ကစားသမား အေလာင္းကစားသမား (အကၡဓုတၱ) ျဖစ္သည့္အတြက္ မိန္းကေလးရွင္မ်ားက သူတုိ႔သမီးႏွင့္ မထုိက္တန္ဟု ဆုိကာ ျပင္းထန္စြာ ျငင္းပယ္ခံရမည္။

ေဗဒင္ေဟာေပးျခင္း
(၃) အေမး
ေဖဒင္ေဟာေပးျခင္းေကာ ဘယ္လို အာပတ္လဲဘုရား။

အေျဖ
ေဗဒင္တြက္ျခင္း ေဟာျခင္း အဂၤံ နိမိတၱံ ဥပၸါတံ သုပိနံ စသည္ျဖင့္ အဂၤါ လကၡဏာကို ၾကည့္၍ ေဟာျခင္း၊ မုိးၾကိဳးျပစ္ျခင္းစသည့္နိမိတ္ကို ၾကည့္၍ ခန္႔မွန္းေဟာျခင္း အိပ္မက္အေၾကာင္း ေဟာျခင္း၊ မဂ္လာေမာင္ႏွံမ်ားအတြက္ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္တုိ႔ကို ေဟာျခင္း စသည္တို႕သည္ မဂ္ဖုိ နိဗၺာန္ႏွင့္ ဖီလာ ဆန္႔က်င္ေနရကား တိရစၦာန၀ိဇၨာ တိရစၦာန္အတက္ဟုဆုိသည္။ ထုိအတက္ျဖင့္ ေဟာေျပာ၍ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေသာ ရဟန္းကို မိစၦာဇီ၀-အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳျခင္းေၾကာင့္ မစင္ၾကယ္ဟု ဆုိသည္။ ဘုရားရွင္၏ မဟာသီလတြင္ ထုိအတက္ပညာမ်ိဳးမွ လုံး၀ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္း ျပထားသည္။ ထုိအတက္ျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳေသာ သူသည္ အမ်ိဳးကို ဖ်က္ဆီးသူ သို႔မဟုတ္ ဒကာ ဒကာမမ်ား၏ သဒၶါတရားကို ဖ်က္ဆီးသူ (သဒၶါေဒယ်၀ိနိပါတ) ဟူ၍ ဆုိႏုိင္သည္။ သံဃာကို ယုံၾကည္တတ္ေသာ ဒကာဒကာမမ်ားကို ေဗဒင္ေဟာေပးျခင္းျဖင့္ ကိုယ့္ကို ၾကည္ညိဳေအာင္ ကိုယ့္ဘက္ပါေအာင္ လုပ္နည္းမ်ိဳးကို သဒၶါတရားဖ်က္ဆီးသူဟု ဆုိသည္။ ယေန႔ဒကာ ဒကာမေတြကလဲ ကဲကုိ ကဲလြန္းသည့္၊ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေဗဒင္ေမး၊ နတ္ေမး ယၾတာေခ်၊ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ေတြ႕ တရားမေဟာခုိင္းဘဲ ေဗဒင္ပဲ ေဟာခုိင္းေနေတာ့တာပဲ၊ တရားေဟာသူထက္ ေဗဒင္ေဟာသူကိုပဲ ပုိၾကည္ညိဳေနေတာ့သည္၊ ထုိေဗဒင္ေဟာသူတုိ႔လုပ္ခုိင္းတာ အကုန္လုပ္၊ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနဲေသာ သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ယေန႔ေခတ္လုိ နာရီေတြ ျပကၡဒိန္ေတြ မေပၚေသးသည္ျဖစ္၍ ထုိ အခ်ိန္, ေန႔ရက္, လ, ႏွစ္တုိ႔ကို မွတ္သားဖုိ႔ နကၡတ္ၾကယ္တာရာတုိ႔ကို အသုံးျပဳသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ နကၡတ္ၾကယ္တာရာ အတက္ပညာမ်ားကိုေတာ့ သင္ေကာင္းသည္ ပုိ႔ခ်ေကာင္းသည္ဟု မွတ္သားသင့္သည္။

(၄) အေမး
ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းတစ္ခုကရွိေသးသည္။ ရဟႏၱာလို႔ သမုတ္ထားၾကတဲ႔ ဘုန္းဘုန္းက က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ကိုရင္ၾကိးဘ၀ကို ေျပာင္းျပီး ညေနစာစားတယ္လို႔ မိန္႔တာကိုေကာ ဘယ္လိုျမင္ရမလဲဘုရား။

အေျဖ
ရဟႏၱာက ကိုရင္ၾကီးဘ၀ မေျပာင္းပါဘူး ေျပာင္းလုိ႕လဲ မရပါဘူး၊ ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင္႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရဟႏၱာမ်ားသည္ သူ႔အသက္သာ အေသခံမည္ သီလကိုေတာ့ ခ်ိဳးေဖာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ရဟႏၱာက ညစာ စားခ်င္လုိ႔ နိမ့္က်တဲ့ ကုိရင္ဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ ရဟႏၱာ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ စာ ေရးသူ မဟာဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္မွာ ေနစဥ္က ဆရာေတာ္ၾကီးလြန္ေတာ္မူျပီးသည္မွာ ၆ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမည္ထင္သည္၊ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ အရွိန္အ၀ါတုိ႔သည္ လြမ္းမုိးဆဲျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က ထုိတုိက္တြင္း ဥယ်ာဥ္ေက်ာင္းမွ ေနသြားေသာ အရွင္ျမတ္တစ္ပါးသည္ မက်မ္းမမာ ျဖစ္သည္။ သူ၏ ေရာဂါသည္ အစားအစာ ပ်က္လုိ႔မျဖစ္သျဖင့္ ဆရာ၀န္မ်ားက ညစာပါ စားခုိင္းသည္၊ နာယကဆရာေတာ္မ်ားကလဲ က်န္းမာေရးအရ စားခုိင္းသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအရွင္ျမတ္က အသက္သာ အေသခံသြားခဲ့သည္၊ သီလကိုေတာ့ မဖ်က္ဆီးခဲ့။ ဤကဲ့သုိ႔ အလြန္၀ိနည္းေလးစား၍ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းေသာ သာမန္ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းေတြ ရွိပါေသးသည္။ သာမန္ပုထုဇဥ္ေတာင္ ဤကဲ့သုိ႔ ၀ိနည္းကို ေလးစားေနပါလွ်င္ ရဟႏၱာဆုိရင္ေတာ့ ဆုိဖြယ္မရွိေခ်။

စာေရးသူ ထင္ပါသည္။ ရဟႏၱာဟု ဆုိျခင္းကား လူေတြကပဲ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာမြဲျခင္းေၾကာင့္ အကဲပုိျခင္းပဲ ျဖစ္မည္၊ သို႔မဟုတ္ ထုိရဟႏၱာဟု ဆုိသူက လိမ္ညာ လွည့္ပတ္တာပဲ ျဖစ္မည္။ သာမန္ ရဟန္းသည္္ ကုိရင္ၾကီးဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ သုိ႔မဟုတ္ ရေသ့ဘ၀ကို ေျပာင္းျခင္းသည္ ပါရာဇိကက်လုိ႔ေသာ္၎၊ ရဟန္းသိကၡာမ်ားကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္စြမ္း သဒၶါအား ၀ီရိယအား မရွိေသာေၾကာင့္၎ ျဖစ္မည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုက သဒၶါတရားသက္သက္ေၾကာင့္၎၊ စီးပြားေရးအတြက္ေသာေၾကာင့္၎ ထုိ ထူးထူးဆန္း ေဟာေျပာ က်င့္ၾကံေနသည္တုိ႔ကို ရဟႏၱာၾကီးမ်ားဟု အထင္ၾကီးကာ တရုံးရုံးနဲ႕ ဆည္းကပ္ေနၾကသည္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ ဘုန္းၾကီးေတြက ဘာမွမေျပာမေဟာ သူနည္းသူဟန္နဲ႕သူ ရဟန္းအလုပ္ လုပ္ေနေသာ္လည္း၊ ထုိအနီးအနားရွိ ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းတဲ့သူ အမ်ိဳးစားေတြက ရွဲဒုိးလုပ္စားၾကသည္၊ သူတုိ႔ဆရာဘုန္းၾကီး ရဟႏၱာေယာင္ေယာင္ စ်ာန္ရသည့္ေယာင္ေယာင္၊ ေလလြင့္ေျပာဆုိၾကသည္။

ဘုရားလက္ထက္ကထဲက ဇမၺဴက အစားအစာ မစားဘဲ ေလကိုသာ စားသည္၊ မအိပ္ဘဲ က်င့္သည္ဟု လူေတြကို အထင္ၾကီးေစသည္၊ တကယ္ေတာ့ လူသူတိတ္ခ်ိန္ ညအခါက်မွ မစင္ေတာသြားျပီး မစင္ေတြကို စားသည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္ၾကီးကို ရဟႏၱာဟု အထင္ၾကီးျပီး ကိုးကြယ္ေနလုိက္ၾကတာ သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနဲတဲ့သူေတြပဲ ျဖစ္သည္။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာေတြမွာ အက်ိဳးဟုထင္ကာ ယုံၾကည္ေနၾကသည္၊ သူေတာ္ေကာင္း လူအၾကီးမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ သဒၶါနဲျပီး ပညာလြန္ကဲေနျပန္ရင္လဲ ေကာက္က်စ္စင္းလဲဘက္သုိ႔ ေရာက္သြားျပီး လူမုိက္ပညာရွိၾကီးျဖစ္သြားႏုိင္သည္၊ သုိ႕ျဖစ္ပါ၍ သဒၶါကို ပညာနဲ႕ကြပ္၊ ပညာကို သဒၶါနဲ႕ ခ်ည္ေႏွာင္ျပီး သဒၶါပညာ ဟန္ခ်က္ညီမွသာလွ်င္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ကုိရင္ဘ၀ျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားေသာ သာမေဏငယ္ေလးမ်ား ရွိေပမဲ့ သူတုိ႔တေတြအားလုံးက ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို တက္ဖုိ႔ပဲ ရွိသည္။ ထုိရဟႏၱာ ျဖစ္ေသာ ကိုရင္ေလးမ်ားသည္ ဒီေန႔မွ ရဟန္းျဖစ္ေသာ သူကို ရွိခုိးရသည္၊ အရုိအေသေပးရသည့္၊ ဤမွ်ေလာက္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို စြန္႔လြတ္ေသာ ရဟႏၱာဟူ၍ မရွိ။ ရဟန္းအျဖစ္သည္ အလြန္မြန္ျမတ္သည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ခဲ့ေသာ သူသည္ လမ္း ၂ သြယ္ပဲ ရွိသည္၊ ပရိနိဗၺာန္စံ (ေသ)ခ်င္ စံ ဒါမွ မဟုတ္ ရဟန္းျပဳရသည္။ ရဟႏၱာ၏ဂုဏ္ကို နိမ့္က်ေသာ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဘ၀ျဖင့္ ထိန္းမထားႏုိင္။ ေသာတာပန္က ပုထုဇဥ္ဘ၀ကို ျပန္မဆင္းႏုိင္သလုိ အထက္ထက္ေသာ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာမ်ားသည္ ေအာက္ေအာက္ေသာ သာမန္ သာမေဏ လူ၀တ္ေၾကာင္ အဆင့္မ်ားသုိ႔ ဆင္းသြားရုိးမရွိ။ သာမေဏမ်ား သီလသည္ လူ၀တ္ေၾကာင္မ်ား ေစာင့္ထိန္းေသာ ၅ ပါး ၈ ပါး ၉ ပါး ၁၀ပါးထက္ သိပ္မပုိလွပါ။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။
သီတဂူစတား
၄-၇-၂၀၁၁

Read more...

သဠာယတနပစၥယာ ဖေႆာ

နာမ႐ူပပစၥယာ သဠာယနံ-တုန္းက သဠာယတန-အရ အတြင္းအာယတန(၆)ပါးကုိသာ ယူရတယ္။ သူက အာယတနျဖစ္ပံုကို ေျပာျခင္းမွ်သာ ျဖစ္တယ္။ သဠာယတနပစၥယာ ဖေႆာ-၌ သဠာယတန-အရမွာေတာ့ အတြင္းအာယတန(၆)ပါး၊ အျပင္အာယတန(၆)ပါးကို ယူရပါတယ္။ ဒီမွာက်ေတာ့ အာယတနျပည့္စံုၿပီး ဖႆျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းခံတာျဖစ္လုိ႔ အတြင္း အျပင္ အာယတနေတြယူရျခင္းျဖစ္တယ္။ အတြင္းအာယတန(၆)ပါးကုိ အဇၥ်တၱိကာယတနလုိ႔ ေခၚတယ္။ မ်က္စိ နား ႏွာေခါင္း လွ်ာ ကုိယ္ စိတ္ (၆)ပါး။ အျပင္အာယတန(၆)ပါးကို ဗာဟိရာယတနလုိ႔ ေခၚတယ္။ အဆင္း အသံ အနံ႔ အရသာ ေတြ႕ထိစရာ ႀကံေတြးစရာ။ ဒီအတြင္း အျပင္ အာယတန (၁၂)ပါး ဟာ သဠာယတနပါပဲ။

ဒီအတြင္း အျပင္အာယတန (၁၂)ပါးက ေက်းဇူးျပဳလုိက္လုိ႔ ဖႆဆိုတာ ေပၚလာရတယ္။ ဖႆ-အရ ေလာကီ၀ိပါက္(၃၂)ခုႏွင့္ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္ကုိယူရပါတယ္။ ဖႆ-ကလဲ (၆)ပါးရွိတယ္-

၁။ စကၡဳသမၹႆ- စကၡဳပသာဒကို မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (ျမင္စိတ္ဖႆ)

၂။ ေသာတသမၹႆ- ေသာတပသာဒကို မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (ၾကားစိတ္ဖႆ)

၃။ ဃာနသမၹႆ- ဃာနပသာဒကို မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (နံစိတ္ဖႆ)

၄။ ဇိ၀ွါသမၹႆ- ဇိ၀ွါပသာဒကို မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (စားစိတ္ဖႆ)

၅။ ကာယသမၹႆ- ကာယပသာဒကို မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (ေတြ႔ထိစိတ္ဖႆ)

၆။ မေနာသမၹႆ- မေနာဘ၀င္ကုိ မွီၿပီး ျဖစ္တဲ့ဖႆ (ေတြးစိတ္ဖႆ)

စိတ္ေတြနဲ႔ တြဲေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ စကၡဳ၀ိညာဏ္ေဒြ၌ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က စကၡဳသမၹႆ၊ ေသာတ၀ိညာဏ္ေဒြ၌ ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က ေသာတသမၹႆ၊ ဃာန၀ိညာဏ္ေဒြ၌ ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က ဃာနသမၹႆ၊ ဇိ၀ွါ၀ိညာဏ္ေဒြ၌ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က ဇိ၀ွါသမၹႆ၊ ကာယ၀ိညာဏ္ေဒြ၌ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က ကာယသမၹႆ၊ က်န္တဲ့ ေလာကီ၀ိပါက္ (၂၂)ခု၌ ယွဥ္ေသာ ဖႆေစတသိက္က မေနာသမၹႆလုိ႔ ဒီလုိ အသီးသီး ခြဲယူရပါတယ္။ ေဒြပဉၥ၀ိညာဏ္(၁၀)မွၾကြင္းေသာ စိတ္ (၇၉)ခုႏွင့္ယွဥ္ေသာဖႆေစတသိက္ကို မေနာသမၹႆလုိ႔လဲ ယူႏုိင္ပါတယ္။ ဒီမွာ စကၡဳ၀ိညာဏ္ေဒြဆိုတာ အဘိဓမၼာေ၀ါဟာရေတြပါ။ ျမင္စိတ္ႏွစ္ပါးကိုေျပာတာ။ ျမင္စိတ္က ေကာင္းတာျမင္ရလုိ႔ ျဖစ္တဲ့စိတ္နဲ႔ မေကာင္းတာကုိျမင္ရလုိ႔ ျဖစ္တဲ့စိတ္ေပါ့။ ဒီလုိ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ျမင္စိတ္ႏွစ္ပါးကို စကၡဳ၀ိညာဏ္ေဒြလုိ႔ေခၚတာ။ ဒီအတုိင္းပဲ က်န္တဲ့ၾကား နံ စား ေတြ႔ထိစိတ္ေတြမွာလဲ ဆုိင္ရာအာ႐ံုေကာင္း မေကာင္းႏွစ္မ်ိဳးစီရွိတယ္လုိ႔ နားလည္ရမယ္။

သဠာယတနေၾကာင့္ ဖႆျဖစ္တယ္ဆုိတာ အာယတနကုိ အမွီျပဳၿပီးေတာ့ ဖႆေစတသိက္ျဖစ္တယ္၊ အာယတနအမွီမရရင္ ဖႆေစတသိက္မျဖစ္ဘူးေပါ့။ စကၡဳပသာဒ(မ်က္စိ)ကိုမွီၿပီး စကၡဳ၀ိညာဏ္စိတ္၊ ျမင္စိတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီျမင္စိတ္ႏွင့္ယွဥ္တဲ့ဖႆကုိ စကၡဳသမၹႆလို႔ေခၚတယ္။ ေသာတပသာဒ(နား)ကုိမွီၿပီး ေသာတ၀ိညာဏ္စိတ္၊ ၾကားစိတ္ျဖစ္တယ္။ ၾကားစိတ္ႏွင့္ယွဥ္ျဖစ္တဲ့ ဖႆကုိ ေသာတသမၹႆလုိ႔ေခၚတယ္။ ဃာနပသာဒ(ႏွာေခါင္း)ကိုမွီၿပီး ဃာန၀ိညာဏ္စိတ္၊ နံစိတ္ျဖစ္တယ္။ နံစိတ္ႏွင့္ယွဥ္ျဖစ္တဲ့ဖႆကုိ ဃာနသမၹႆလုိ႔ ေခၚတယ္။ ဇိ၀ွါပသာဒ(လွ်ာ)ကုိမွီၿပီး ဇိ၀ွါ၀ိညာဏ္စိတ္၊ စားစိတ္ျဖစ္တယ္။ စားစိတ္ႏွင့္ယွဥ္ျဖစ္တဲ့ ဖႆကို ဇိ၀ွါသမၹႆလို႔ေခၚတယ္။ ကာယပသာဒ(ကုိယ္)ကုိမွီၿပီး ကာယ၀ိညာဏ္စိတ္၊ ယားနာေကာင္းစိတ္ျဖစ္တယ္။ ကာယ၀ိညာဏ္စိတ္ႏွင့္ ယွဥ္ျဖစ္တဲ့ဖႆကုိ ကာယသမၹႆလုိ႔ေခၚတယ္။ မေနာဘ၀င္ကုိမွီၿပီး မေနာ၀ိညာဏ္စိတ္၊ ေတြးေတာစိတ္ျဖစ္တယ္။ ေတြးေတာစိတ္၊ က်န္တဲ့ ေလာကီ၀ိပါက္(၂၂)ပါးႏွင့္ယွဥ္ျဖစ္တဲ့ ဖႆကုိ မေနာသမၹႆလုိ႔ေခၚတယ္။

အဘိဓမၼာအေျခခံမပါတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ နားလည္ဖို႔ နဲနဲခက္သြားမယ္ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔။ ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ရင္ အတိအက်မဟုတ္ေတာင္ သေဘာတရားေတာ့ သိလာမွာပါ။ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ မ်က္စိနဲ႔ အဆင္းတုိက္လုိ႔ ျမင္စိတ္ျဖစ္တယ္။ ျမင္စိတ္ျဖစ္လုိ႔ ျမင္စိတ္ႏွင့္ယွဥ္တဲ့ ဖႆျဖစ္တာ။ မ်က္စိမရွိရင္ ျမင္စိတ္မျဖစ္၊ ျမင္စိတ္မျဖစ္ရင္ ျမင္စိတ္ဖႆမျဖစ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ၀မ္းတြင္းကတည္းက မ်က္စိခ်ိဳ႕ယြင္းလာသူ၊ သေႏၶကန္းမွာ ျမင္စိတ္ တစ္သက္လံုးျဖစ္ခြင့္မရွိဘူး။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ မ်က္စိႏွစ္ကြင္း အလင္းမရေတာ့လွ်င္လည္း ျမင္စိတ္က လံုး၀ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါဆုိ ျမင္စိတ္ဖႆလဲ မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ သို႔ေသာ္ က်န္တဲ့ဖႆေတြေတာ့ ျဖစ္ေနဦးမွာပဲ။ နားေကာင္းရင္ ၾကားစိတ္ဖႆ၊ ႏွာေခါင္းေကာင္းရင္ နံစိတ္ဖႆ စသည္ေပါ့။ သူတို႔လဲ ဒီအတုိင္းပဲ။ ခ်ိဳ႕ယြင္းမယ္ဆုိရင္ ခ်ိဳ႕ယြင္းတဲ့အာယတနနဲ႔ဆုိင္တဲ့ ဖႆျဖစ္ခြင့္မရွိဘူး။ ျမင္စိတ္ဖႆနည္းတူ နားနဲ႔အသံတိုက္လုိ႔ၾကားစိတ္ေပၚ၊ ၾကားစိတ္ေပၚလုိ႔ ၾကားစိတ္ဖႆျဖစ္။ ႏွာေခါင္းနဲ႔အနံ႔တုိက္လို႔နံစိတ္ေပၚ၊ နံစိတ္ေပၚလုိ႔ နံစိတ္ဖႆျဖစ္။ လွ်ာနဲ႔ အရသာတုိက္လို႔စားစိတ္ေပၚ၊ စားစိတ္ေပၚလုိ႔ စားစိတ္ဖႆျဖစ္။ ကုိယ္နဲ႔ ေတြ႔ထိစရာတုိက္လုိ႔ ေတြ႔ထိစိတ္ (ယားနာေကာင္းစိတ္)ေပၚ၊ ေတြ႔ထိစိတ္ေပၚလုိ႔ ေတြ႔ထိစိတ္ဖႆျဖစ္။ မေနာဘ၀င္အၾကည္နဲ႔ ႀကံေတြးစရာတုိက္လုိ႔ ေတြးစိတ္ေပၚ၊ ေတြးစိတ္ေပၚလုိ႔ ေတြးစိတ္ဖႆျဖစ္တယ္လုိ႔ နားလည္ရမယ္။

မ်က္စိ၊ အဆင္း၊ ျမင္စိတ္သံုးခု ေပါင္းဆံုမိတာကုိ ဖႆလုိ႔ ဘုရားရွင္ကေဟာထားပါတယ္ (စကၡံဳစ ပဋိစၥ ႐ူေပစ ဥပၸဇၨတိ စကၡဳ၀ိညာဏံ၊ တိဏၰံ သဂၤတိ ဖေႆာ)။ ဖႆ-ရဲ႕အဓိပၸါယ္ကုိက ေတြ႔ထိျခင္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေပါင္းဆံုမိတာ တုိက္ဆုိင္မိတာဆုိတဲ့သေဘာေလာက္ပါ။ ဥပမာ- ျမင္စိတ္ဖႆဆုိပါေတာ့။ ျမင္စိတ္ဖႆဟာ မ်က္စိမရွိလဲ မျဖစ္၊ အဆင္းမရွိလဲ မျဖစ္၊ ျမင္စိတ္မရွိလဲ မျဖစ္။ သူတို႔သံုးခုေပါင္းစည္းမိမွ ဖႆက ျဖစ္ရတယ္။ ဒါက ျမင္စိတ္ဖႆျဖစ္ပံုေပါ့။ ဒီလုိ သံုးခုေပါင္းဆံုမိလုိ႔သာ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ ဖႆေတြ ေပၚတာ။ မေပါင္းဆံုမိရင္ ဖႆမေပၚဘူးဆုိတာကို နားလည္ထားရမယ္။ ဒီေတာ့ ဖႆသည္ အထူးအျခားမဟုတ္၊ သံုးခုေပါင္းဆံုမိျခင္းသာျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိရင္လဲ ရတယ္။ ဒီသံုးခုေပါင္းဆံုမိတာနဲ႔ ဖႆျဖစ္တာကေတာ့ တစ္ၿပိဳင္နက္ပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္ ေပါင္းဆံုျခင္းေၾကာင့္သာ ဖႆျဖစ္ရတဲ့အတြက္ သဠာယတနပစၥယာ ဖေႆာ-လုိ႔ ေဟာေတာ္မူတာ။ ျမင္စိတ္ဖႆအတုိင္း- နား အသံ ၾကားစိတ္ သံုးခုေပါင္းဆံုမိေတာ့ ၾကားစိတ္ဖႆ။ ႏွာေခါင္း အနံ႔ နံစိတ္သံုးခုေပါင္းဆံုမိေတာ့ နံစိတ္ဖႆ။ လွ်ာ အရသာ စားစိတ္သံုးခုေပါင္းဆံုမိေတာ့ စားစိတ္ဖႆ။ ကုိယ္ ေတြ႔ထိစရာ ေတြ႔ထိစိတ္ သံုးခုေပါင္းဆံုမိေတာ့ ေတြ႔ထိစိတ္ဖႆ။ မေနာဘ၀င္အၾကည္ ႀကံေတြးစရာ ေတြးေတာစိတ္ သံုးခုေပါင္းဆံုမိေတာ့ ေတြးေတာစိတ္ဖႆျဖစ္တယ္။ ဒီလုိ ဆုိင္ရာ ဆုိင္ရာ သံုးခု အသီးသီး ေပါင္းဆံုမိျခင္းသည္ပင္ ဖႆလုိ႔ မွတ္လုိက္ပါ။ ေပါင္းဆံုမိတာနဲ႔ ဖႆမျဖစ္ပါနဲ႔လုိ႔ တားလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ျဖစ္ကိုျဖစ္မွာ။

ဖႆ(၆)မ်ိဳးျဖစ္ပံု

၁။ မ်က္စိ + အဆင္း + ျမင္စိတ္ = ျမင္စိတ္ဖႆ

၂။ နား + အသံ + ၾကားစိတ္ = ၾကားစိတ္ဖႆ

၃။ ႏွာေခါင္း + အနံ႔ + နံစိတ္ = နံစိတ္ဖႆ

၄။ လွ်ာ + အရသာ + စားစိတ္ = စားစိတ္ဖႆ

၅။ ကုိယ္ + ေတြ႔ထိစရာ + ေတြ႔ထိစိတ္ = ေတြ႔ထိစိတ္ဖႆ

၆။ မေနာ + ႀကံေတြးစရာ + ေတြးေတာစိတ္ = ေတြးစိတ္ဖႆ

ေဒါက္တာအရွင္ပါရမီ

Read more...

World Peace (Part 2) - ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရ (အပိုင္း ၂)

ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၏ ေရေသာက္ျမစ္ က႐ုဏာတရား

ဗုဒၶ၀ါဒ ဒႆန အလိုအရ ျပႆနာ အမ်ားစုဟာ တြယ္တာတပ္မက္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရ တာပါ။ ၾကာရွည္တည္တံ့ လိမ့္မယ္လို႔ အမွတ္မွား ထားၾကတဲ့ အရာေတြ အေပၚမွာ တြယ္တာမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတာပါ။ ႏွစ္သက္တြယ္တာစရာ အာ႐ံု၀တၳဳေတြကို လိုက္စားတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ရန္လိုမႈနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈတို႔ကို ထိေရာက္တဲ့ လက္နက္ကိရိယာအျဖစ္ ယူဆ အသံုးျပဳျခင္းလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီမေနာကံ ဆိုးေတြဟာ အလြယ္တကူနဲ႔ ကာယကံ ေျမာက္လာပါတယ္။ ျမင္သာတဲ့ အက်ိဳးဆက္ အေနနဲ႔ ေသြးထြက္သံယို တိုက္ခိုက္မႈေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီလို မေနာဆိုးေတြဟာ လူ႔စိတ္အစဥ္မွာ အနမတဂၢသံသရာ ကတည္းက ျဖစ္ပြားလာခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ အက်ိဳးဆက္ ေတြကေတာ့ ေခတ္မီတဲ့ လက္ရွိအေျခေနမွာ ပိုၿပီးေျပာင္ေျမာက္တာေပါ့။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ။ ဒီအႏၲရာယ္ေတြကို ဘာလို႔ ထိ္န္းခ်ဳပ္သင့္လဲ ဆိုတာကေတာ့ ကမၻာ့ျပႆနာ အားလံုးနီးပါးဟာ သူတို႔ိကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳရတာျဖစ္လို႔ပါပဲ။

မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာ ဓေလ့ထံုးတမ္းေတြ ၾကားထဲမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ က႐ုဏာတို႔ဟာ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ့ လူ႔က်င့္၀တ္ဆိုင္ရာ ရက္ထည္အစိတ္အပိုင္းေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ခံစားနားလည္ပါတယ္။ က႐ုဏာဆိုတာ ဘာလဲလို႔ အရင္ ရွင္းျပပါရေစ။ တကယ့္ဆင္းရဲတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို သနားမိတဲ့အခါ ဒါမမဟုတ္ ငဲ့ညႇာမိတဲ့အခါမွာ သူ သို႔ိမဟုတ္ သူမ ဆင္းရဲတဲ့အတြက္ က႐ုဏာ သက္မိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ က႐ုဏာဟာ ပရဟိတစိတ္ထား အေပၚမွာ အေျခတည္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳး ရွိတာက ဇနီးမယား လင္ေယာက်္ား သားသမီး ဒါမွမဟုတ္ ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြတုိ႔ အေပၚမွာ ထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာ၊ ပံုမွန္အားျဖင့္ တပ္မက္တြယ္တာမႈ အေပၚမွာ အေျခတည္ပါတယ္။ တြယ္တာမႈ ေျပာင္းလဲသြားတဲအခါမွာ ၾကင္နာမႈလဲ ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ေပ်ာက္ကြယ္လည္းသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေမတၱာစစ္မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာဟာ တြယ္တာတက္မက္မႈ အေပၚမွာ အေျခမတည္ပါဘူး။ ပရဟိတ သေဘာထားအေပၚမွာ အေျခတည္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ သင့္ရဲ့ ကရုဏာ တရားဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ဆင္းရဲေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ဆင္းရဲ ဒုကၡကို လူသားဆန္ဆန္ တုံ႔ျပန္မႈ တစ္ခုအျဖစ္ ဆက္လက္တည္ရွိ ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ့္သႏၲာန္မွာ ဒီလို က႐ုဏာမ်ိဳး ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အကန္႔အသတ္ရွိတဲ့ က႐ုဏာကေန အကန္႔အသတ္ မဲ့တဲ့ က႐ုဏာ ျဖစ္လာေအာင္လည္း တိုးခ်ဲ႕ရပါမယ္။ သက္ရွိသတၱ၀ါ အားလံုးအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့၊ ခြဲျခားမႈ မရွိတဲ့၊ ရပ္ဆိုင္းမႈ မရွိတဲ့၊ ကန္႔သတ္မႈ မရွိတဲ့ က႐ုဏာ တရားဟာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့၊ မိတ္ေဆြ သို႔မဟုတ္ မိသားစု အေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ သာမာန္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈနဲ႔ မတူဘူးဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေထာက္ခံအားေပးသင့္တဲ့ ေမတၱာဆိုတာ ဒီလို က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ေမတၱာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကို ဒုကၡေပးခဲ့တဲ့သူ၊ ကိုယ့္ရန္သူ အေပၚမွာေတာင္ ထားရွိႏိုင္တဲ့ ေမတၱာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔အားလံုး ဆင္းရဲ ဒုကၡကို ေရွာင္ရွားလိုၾကတယ္၊ ခ်မ္းသာသုခကို လိုလားၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ က႐ုဏာတရား ပြားမ်ားၾကဖို႔ ခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ အျပန္အလွန္ အားျဖင့္ ဒီက႐ုဏာဟာ ယုတၱိတန္တဲ့ ခံစားမႈ၊ အတၱစြဲရွိတဲ့ ခံစားမႈ အေပၚမွာ အေျခတည္ပါတယ္။ သတၱ၀ါ တိုင္းမွာ ရွိေနတဲ့ လိုအင္ဆႏၵ၊ ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္တဲ့ လိုအင္ဆႏၵကို ဖန္တီးေပးတဲ့ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာအေပၚမွာ အေျခည္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သတၱ၀ါအားလံုးတို႔ဟာ တူညီတဲ့ လိုအင္ဆႏၵနဲ႔ ေမြးးဖြားလာခဲ့ၾကတာပါ။ လိုအင္ဆႏၵေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖို႔ တူညီတဲ့ အခြင့္အေရးေတြလည္း ရွိသင့္တာေပါ့။ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားျပားလွတဲ့ တစ္ျခားသတၱ၀ါေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာ တစ္ျခားသတၱ၀ါေတြက ပိုၿပီး အေရးႀကီး တယ္လို႔ခံစားရပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ကတစ္ေယာက္ တည္းျဖစ္ေနၿပီး၊ တစ္ျခားသတၱ၀ါေတြက အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး တိဗက္ဗုဒၶဘာသာက သက္ရွိအားလံုးကို ကိုယ့္ရဲ့ ခ်စ္မိခင္လို သေဘာထားဖို႔၊ အားလံုးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈနဲ႔၊ ေက်းဇူးတံု႔ျပန္ဖို႔ သြန္သင္ေပးပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္က ဒီလိုပါ။ ဗုဒၶဘာသာ တရားေတာ္န႔ဲ အညီ ေျပာရရင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ဟာ အႀကိမ္မေရတြက္ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေမြးဖြားခဲ့ၾကပါၿပီ။ ျပန္လည္ေမြးဖြား ခဲ့ဲၾကရပါၿပီ။ ဒါ့ျပင္ သတၱ၀ါတုိင္းဟာ တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ့ မိဘ ျဖစ္ခဲဖူးတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ လက္ခံႏိုင္ စရာပါပဲ။ ဒီနည္းနဲ႔ပဲ စၾက၀ဠာ အတြင္းမွာရွိၾကတဲ့ သတၱ၀ါအားလံုးတို႔ဟာ မိသားစု၀င္အျဖစ္ ေတာ္စပ္ၾကပါတယ္။

ဘာသာေရးကို ယံုၾကည္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ မယံုၾကည္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမတၱာနဲ က႐ုဏာကို တန္ဖိုးမထားတတ္တဲ့ သူရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ကၽြႏု္ပ္တို႔တေတြဟာ ေမြးဖြားလာတာနဲ႔ မိဘမ်ားရဲ့ ေစာင့္ေေရွာက္မႈနဲ႔ ၾကင္နာမႈ ေအာက္မွာရွိၾကပါတယ္။ ဘ၀ေနာက္ပိုင္း ေရာဂါေ၀ဒနာ ခံစားရခ်ိန္နဲ႔ အိုမင္းခ်ိန္တို႔မွာ သူတစ္ပါးရဲ့ ၾကင္နာမႈကုိ မွီခိုရွင္သန္ရတယ္ဆိုရင္ ဘ၀အလယ္ပိုင္းမွာ ဘာျဖစ္လို႔ တစ္ဘက္သားကို ၾကင္ၾကင္နာနာ မဆက္ဆံရမွာလဲ။

အၾကင္နာ ႏွလံုးသား (လူသားအားလံုးနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ခံစားမႈ) ဖြံၿဖိဳးးဖို႔အတြက္ လုပ္ေနက် ဘာသာေရး လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ပါစရာမလိုပါဘူး။ အၾကင္နာတရားဆိုတာ ဘာသာေရးကို ယံုၾကည္သူေတြ အတြက္သာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူမ်ိဳး ဘာသာ ႏုိင္ငံေရးအုပ္စု မခြဲျခား မသတ္မွတ္ဘဲ အားလံုးအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔တဲ့၊ ေရရွည္လည္း တည္တံ့မယ့္ ဒီ အျမင္မ်ိဳးနဲ႔ သတၱ၀ါ အားလံုးကို ႐ႈျမင္သူေတြအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အၾကင္နာတရားဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္လုပ္ရမယ့္၊ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးရမယ့္၊ အစြမ္းထက္တဲ့ ခံစားမႈတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ဒါကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားတတ္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လံုျခံဳမႈ ဆိုတာကို နားလည္မႈ လြဲေနၾကတဲ့ ဒီေန႔ေခတ္မွာ အၾကင္နာဆိုတာကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားၾကပါတယ္။

အားလံုးဟာ ခ်မ္းသာကို လိုလားၾကတယ္ ဆင္းရဲကို ေရွာင္လြဲၾကတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ကို ေရရည္ ကိုင္စြဲထားႏိုင္ၾကတဲ့အခါမွာ၊ အကန္သတ္မဲ့ မ်ားျပားလွတဲ့ သတၱ၀ါေတြနဲ႔ ႏိႈင္းစာရင္ ကိုယ္တစ္ဦးတည္းရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ အေရးမၾကီးဘူးလို႔ ယူဆႏိုင္ၾကတဲ့အခါမွာ ကိုယ္ပိုင္တဲ့ ပစၥည္းဥစၥာကို သူတစ္ပါးနဲ႔ မွ်ေ၀သံုးစြဲသင့္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီအျမင္ ဒီအယူအဆကို ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ ႏိုင္တဲ့အခါမွာ ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္၊ သူတစ္ပါးအေပၚ ထားရွိတဲ့ သေဘာထားအမွန္၊ စစ္မွန္တဲ့ က႐ုဏာတရား ျဖစ္ထြန္းလာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ တစ္ကိုယ္ေရတစ္ကာယ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ တမင္တကာ ရွာေဖြမေနရဘဲ အလိုလို ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ သူတစ္ပါးအေပၚ ေမတၱာထားျခင္းနဲ႔ သူတစ္ပါးကို ၀န္ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလံုးရဲ့ အက်ိဳးရလဒ္၊ တကူးတကန္႔ ရွာေဖြရတဲ့တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထက္ အဆမ်ားစြာ သာလြန္တဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာသာေရးအရ တိုးတက္မႈရဲ့ ရလဒ္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ စိတ္ေအးခ်မ္းတာ စိတ္စိုက္မိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ အသံုးအ၀င္ဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘ၀ေတြဟာ မျပန္တ္စီးေနတဲ့ ေရအလ်ဥ္ပါပဲ။ အခက္အခဲ ေျမာက္မ်ားစြာကို သယ္ေဆာင္လာပါတယ္။ တည္ၿငိမ္တဲ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ စိတ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္တဲ့အခါမွာ ျပႆနာေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ အမုန္းတရား အတၱဆန္မႈ မနာလို၀န္တိုမႈနဲ႔ ေဒါသအာဃာေတြေၾကာင့္ စိတ္ကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခါမွာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ စိတ္ဟာ မိုက္မိုက္ကန္းကန္း ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီလို ဆိုးသြမ္းေနခ်ိန္မွာ စစ္ပြဲအပါအ၀င္ ဘာမဆို ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က႐ုဏာ နဲ႔ ပညာက်င့္စဥ္ေတြဟာ အားလံုးအတြက္ အသံုးတည့္ပါတယ္။ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္ေရး ပံုေဖာ္တည္ေဆာက္ဖို႔ အခြင့္အေရးနဲ႔ အခြင့္အာဏာ လက္၀ယ္ပိုင္ထားသူေတြ၊ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ကြပ္ကဲသူေတြအတြက္ အထူးသျဖင့္ အသံုး၀င္ပါတယ္။

ဆက္ရန္ . . . . .

:)

ရွင္အာစာရ

Dalai Lama၏ “A Human Approach to World Peace”ကို ျမန္မာဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။

Ref: (20 May 2011):

http://www.dalailama.com/messages/world-peace/a-human-approach-to-peace

Posted by Ashin Acara. at 6:59 PM

Read more...

ဓမၼဂဂၤါပါဠိသင္ခန္းစာ (၈)

ဒီေန႕ေတာ့ ကာရက(Case) (၈)မ်ိဳးအစံုသိရေတာ့မွာပါ..။ ဒီကာရကဆိုတာကို ေရွးရိုးသင္နည္းစနစ္မွာေတာ့ အလြန္ရႈပ္ေထြးက်ယ္ျပန္႕စြာ ေလ့လာၾကရတာပါ..။ သဒၵါဆရာေတြရဲ႕ အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို အေျချပဳစာသင္သားေတြ က်က္မွတ္ရတဲ့ အခါ သဒၵါလန္သြားတတ္ပါတယ္..။ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရတဲ့ ကစၥည္းသဒၵါဟာ ပါရဂူဘြဲ႕ယူက်မ္းစာလိုမ်ိဳး သုေတသနအဆင့္ျမင္ျမင့္ လုပ္ထားတဲ့ က်မ္းၾကီးမွန္း ခုမွ သိရတယ္..။ အေျချပဳစာသင္သားဘ၀က သင္ရေတာ့ ေခါင္းကိုက္သေပါ့ေလ..။ အခုအခ်ိန္မွ ျပန္ဖတ္မိေတာ့ အရသာရွိသား..။ (ဒါေပမယ့္ ငယ္ငယ္က အျငိဳးနဲ႕မို႕ သိပ္ေတာ့ မေက်နပ္ခ်င္ေသး..။)

(ခက္တာက ခုထိ ျမန္မာ့ပါဠိသင္ရိုးမွာ ကိုရင္ငယ္ေလးေတြ သုေတသနက်မ္းၾကီးကို သင္ရိုးလုပ္က်က္မွတ္ေနၾကရတာ သနားေပမယ့္ ဒီအတိုင္းပဲ ၾကည့္ေနရေသးတယ္..။ အျခားႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ကေလးေတြနဲ႕ သင့္ေတာ္တဲ့ သင္ရိုးစာအုပ္ေလးေတြ အလြယ္တကူ ေရးလို႕ ျပဌာန္းသင္ယူေနၾကၿပီ..။)

အာလုပ္ (Vocative Case ) (အာလပနကာရက)

တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ေဟ့ ဘယ္သူေရ ေဟ့ ဘယ္၀ါေရ ေခၚတာမ်ိဳးကို အာလုပ္ျပဳတယ္လို႕ ျမန္မာေတြ သိပါတယ္..။

ဘုရားရွင္က တပည့္သာ၀ကေတြကို အို ရဟန္းတို႕ လို႕ အာလုပ္ျပဳတာ ခဏ ခဏ ၾကည္ညိဳၾကရေလသကိုး..။ အဲဒီအာလုပ္ပုဒ္ေတြ ျပဳဖို႕ဆိုရင္ ဘာမွ ခက္လွတယ္မဟုတ္ဘူး...

အနည္းကိန္းမွာ ဘာမွ ဆက္ေပးစရာမလိုဘူး.. အမ်ားကိန္းမွာေတာ့ ကတၱားပုဒ္ အမ်ားကိန္းနဲ႕အတူတူပဲ ဆက္ေပးရတယ္..။

ဒီလိုေလ

အနည္းကိန္း(ဧက၀ုစ္)မွာ

samaṇa

သမဏ (အို ရဟန္း..)

အမ်ားကိန္း(ဗဟု၀ုစ္)မွာ

samaṇ+ ā=samaṇā

သမဏာ (အို ရဟန္းတို႕)

ကာရက (၈)မ်ိဳးကို တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္း ျပန္ဖတ္ၾကစို႕ရဲ႕..

1. ပုရိေသာ ပုရိသာ
2. ပုရိသံ ပုရိေသ
3. ပုရိေသန ပုရိေသဟိ ၊ ပုရိေသဘိ
4. ပုရိသသၼာ၊ပုရိသမွာ၊ ပုရိသာ ပုရိေသဟိ၊ ပုရိေသဘိ
5. ပုရိသႆ၊ ပုရိသာယ ပုရိသာနံ
6. ပုရိသႆ ပုရိသာနံ
7. ပုရိသသၼႎ၊ ပုရိသမွိ၊ ပုရိေသ ပုရိေသသု
8. ပုရိသ ပုရိသာ

ေလ့က်င့္ခန္းေတာ့ အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္ေအာင္ ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ၾကည့္ေပါ့..

1. ျဗဟၼေဏာ သဟာယေကန သဒၶႎ ရထမွိ နိသီဒတိ။
2. အသပၸဳရိသာ ေစာေရဟိ သဟ ဂါေမသု စရႏၱိ။
3. ၀ါဏိေဇာ ကႆကႆ နိ၀ါေသ ဘတၱံ ပစတိ။
4. ဘူပါလႆ အမစၥာ ဒီေပသု မႏုေႆ ရကၡ ႏၱိ။
5. သုဂတႆ သာ၀ကာ ၀ိဟာရသၼႎ ၀သႏၱိ။
6. မကၠေဋာ ရုကၡမွာ အာ၀ါဋသၼႎ ပတတိ။
7. သုရိယႆ အာေလာေကာ သမုဒၵသၼႎ ပတတိ။
8. ကႆကာနံ ေဂါဏာ ဂါေမ အာဟိ႑ႏၱိ။
9. ေ၀ဇၨႆ ဒါရေကာ မဥၥသၼႎ သယတိ။
10. ဓီ၀ရာ သမုဒၵသၼႎ ပိဋေကသု မေစၦ အာဟရႏၱိ။

Read more...

ဘ၀ေထြေထြ ဘ၀နိဂုံး (၂)

မေလးရွားကုိ လာၿပီးအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာလူငယ္လူရြယ္ေလးေတြ
ေသဆုံးသြားတတ္တဲ့ ေသျခင္းအေၾကာင္း (၂) မ်ဳိးကေတာ့
(၁) အရက္ေသာက္လုိ႔ ေသဆုံးျခင္းနဲ႔
(၂) အရက္မေသာက္ေပမဲ့ က်န္းမာေရးဗဟုႆုတနည္းၿပီး
က်န္းမာေရးမဆင္ျခင္မႈေၾကာင့္ေသဆုံးျခင္းတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဟုိတေလာက နာေရးကိစၥတစ္ခုေပၚေပါက္တယ္။
ေသဆုံးသြားတဲ့ေကာင္ေလးက အသက္ ၂၈-ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။
ညတုန္းက အေကာင္းႀကီး၊ မနက္အလုပ္သြားဘုိ႔ သြားႏႈိးေတာ့
အသားေတြ ျပာႏွမ္းေနၿပီး ေတာင့္ေတာင့္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္တဲ့။

ဆက္လက္ေမးျမန္းစုံစမ္းၾကည့္ေတာ့
ညက သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အရက္၀ုိင္းဖြဲ႔ေသာက္ၾကေၾကာင္း၊
၁၂ နာရီခြဲေလာက္မွာ လူစုခြဲအိပ္ၾကေၾကာင္း၊
ေသဆုံးသြားတဲ့ေကာင္ေလးကေတာ့ အရက္အလြန္အကၽြန္ေသာက္မိၿပီး
အရက္ေသာက္တဲ့ေနရာမွာပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနေၾကာင္း၊
အေပၚက ပန္ကာႀကီးကုိလည္း ဖြင့္ထားေၾကာင္း၊
သူအိပ္တဲ့ေနရာကလည္း သစ္သားအခင္းမဟုတ္ဘဲ
ေၾကြျပားေတြခင္းထားတဲ့ေနရာျဖစ္ေနေၾကာင္း၊
အက်ဳိးဆက္ကေတာ့ ဒီေကာင္ေလး ေသဆုံးသြားျခင္းပင္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဒကာတစ္ဦးက ေလွ်ာက္ပါတယ္။

ေသခ်ိန္တန္လုိ႔ ေသသြားတယ္လုိ႔ အလြယ္ေျပာႏုိင္ေပမဲ့
မေသသင့္ပဲနဲ႔ေသသြားတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ေသသြားတဲ့ေကာင္ေလးရဲ႕ ပထမဆုံးအမွားက
အရက္ေသာက္တာပါ။ အရက္အလြန္အကၽြံေသာက္မိတာပါ။
ဒီလုိမ်ဳိးအရက္ကုိ အလြန္အကၽြံ ေသာက္မိေတာင္ တကယ္လုိ႔ မိဘေတြရွိရာမွာ
ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ ဆုိရင္
ဒီလုိမ်ဳိးမသင့္ေတာ္တဲ့ေနရာမွာ အိပ္ေနတဲ့ သူကို မိဘ၊ ညီအစ္ကုိေမာင္နွမေတြက သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာမွာ အိပ္ေစမွာ အမွန္ပဲ။

ဆုိေတာ့ကား မိေ၀း ဖေ၀း ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေ၀းေနတဲ့ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ
အလုပ္လာလုပ္ေနတဲ့သူအဖုိ႔ ေသာက္ခ်င္တုိင္း ေသာက္မေနဘုိ႔
လြတ္ခ်င္တုိင္း လြတ္မေနဘုိ႔ အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။

စာစကားနဲ႔ေျပာရရင္
မေမ့မေလွ်ာ့ မေပါ့မဆ သတိတရားနဲ႔ ေနထုိင္ၾကပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။
အမိနဲ႔ေ၀း၊ အဖနဲ႔ေ၀း၊ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ေ၀းေနတဲ့သူအဖုိ႔
မေမ့မေလွ်ာ့မေပါ့မဆျခင္းတည္းဟူေသာ
သတိသည္သာ အမိပါ။
သတိသည္သာ အဖပါ။
သတိသည္သာ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမပါ။
ဒါ့ေၾကာင့္ သတိနဲ႔ေနထုိင္ၾကပါလုိ႔ အထူးထပ္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္။

မေလးရွားကုိ လာၿပီးအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာလူငယ္လူရြယ္ေလးေတြ
ေသဆုံးသြားတတ္တဲ့ ေသျခင္းအေၾကာင္းတရား ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ့
အရက္မေသာက္ေပမဲ့လည္း က်န္းမာေရးဗဟုႆုတနည္းၿပီး
က်န္းမာေရးမဆင္ျခင္မႈေၾကာင့္ေသဆုံးျခင္းတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါက ဒီလုိပါ။
တခ်ဳိ႕လူငယ္လူရြယ္ေကာင္ေလးေတြ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ
က်န္းမာေရးနဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ ဗဟုႆုတနည္းပါးလုိ႔ က်န္းမာေရးအတြက္
အကာအကြယ္ျပဳရမည့္ Mask လုိဟာမ်ဳိးကုိ မ၀တ္ၾကပါဘူး။

ဟုိတေလာက တြင္ခုံလုပ္တဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္၊
ေန႔ခင္းအလုပ္လုပ္ေနတုန္းက အေကာင္းႀကီး၊
အလုပ္က ျပန္၊ ညေန ၇-နာရီေလာက္ ေရမုိးခ်ဳိးၿပီးအခ်ိန္ၾကမွ
အသက္ရွဴၾကပ္လုိ႔တဲ့။ ေဆးရုံကုိ အျမန္ဆုံးပို႔ရတယ္။
ေဆးရုံေတာင္ မေရာက္လုိက္ပါဘူး။
လမ္းခုလတ္မွာတင္ အသက္ဆုံးရွဳံးသြားတယ္။

သူအလုပ္လုပ္တဲ့တြင္ခုံလုပ္ငန္းမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ႏွာေခါင္းနဲ႔ ပါးစပ္ကုိ
Mask ဆုိတာေတြနဲ႔ ပိတ္ၿပီး မလုပ္ဘူးလုိ႔ သိရတယ္။
အလုပ္လုပ္တာ သုံးႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီတဲ့။

သူအသက္ရွဴတဲ့ နွာေခါင္းကေနၿပီး တစ္ေန႔ကုိ သံမႈန္႔ တစ္မႈံႏႈန္းနဲ႔
သူ႔၀မ္းဗိုက္ထဲ ၀င္ေနရင္ေတာင္ သုံးႏွစ္ဆုိတဲ့အတုိင္းအတာနဲ႔ မနည္းေတာ့ဘူးလုိ႔
စဥ္းစားမိတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ၿပီး အသက္ရွဴၾကတ္လာတယ္လုိ႔ ထင္မိတယ္။

ဒီလုိမ်ဳိး က်န္းမာေရး မလုိက္စားလုိ႔ က်န္းမာေရးဗဟုႆုတနည္းပါးလုိ႔
ေသဆုံးေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္က လူငယ္လူရြယ္ေတြ ဒီမေလးရွားႏုိင္ငံမွာ မနည္းေတာ့ဘူး။

ဆက္လက္ေရးသားပါမည္

Read more...

ေတြ ့ဆံု ပြဲ စကား

နိဒါန္းအခ်ီ စကား...
ျမန္မာျပည္သို ့ ျပန္မွာက ၁၄ ရက္ေန ့ည မွာ ျပန္ပါမယ္။
သို ့ေပမယ့္ ဥေရာပရဲ ့ထံုးစံ အတိုင္း အားလပ္ရက္ျဖစ္တဲ့
စေန တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ရက္မွ အဆင္ေျပမွာမို ့ တနဂၤေႏြေန ့ကို
ေရြးခဲ့ပါတယ္။

ျပန္ခါနီးမွာ ျမန္မာလိုသာ ဂ်ာမန္စကားကို ေကာင္းေကာင္းသိေနမယ္ဆိုရင္
ရယ္စရာေတြလည္း အမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္အံုးမယ္။ လြမ္းစရာျဖစ္ေအာင္လည္း
ေျပာျဖစ္အံုးမယ္လို ့ ထင္ပါတယ္။ ခုေတာ့ ဘယ္ပံုစံနဲ ့ ေျပာမလဲ သူတို ့ကို
ရယ္စရာေတြခ်ည္း ေျပာလို ့လည္း မသင့္ဘူးထင့္။ ျပီးေတာ့ လြမ္းေအာင္ျဖစ္ေအာင္
ေျပာဆိုေတာ့လည္း လြမ္းတာက တရားမဟုတ္ျပန္။ ေျပာလည္း အဲေလာက္
မေျပာတတ္ပါေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေလးပဲ အတိုေလး ေျပာလိုက္ပါတယ္။

ေတြ ့ ဆံုပြဲ စကား
ေကာင္းေသာညေနခင္းပါ။ ခုလို အားလံုးစံုညီေတြ ့ရတဲ ့အတြက္ ၀မ္းသာပီတိ
ျဖစ္မိပါတယ္။ ဒီေန ့ဟာ ခြဲခြါရမည့္ ညေနခင္းေလးေပါ့။ အဲ သို ့ေသာ္
မျပန္ေသးဘူးေနာ္။ ၁၄ ရက္ေန ့မွ ျပန္မွာ။ ေနအံုးမွာ။ ကိုယ္ေရးထားတ့ဲအတိုင္း
စာဖတ္လိုက္တတ္တာကိုး ။ ( ပရိသတ္မ်ားရယ္ၾကတယ္)။

ဘုန္းဘုန္း အေနနဲ ့ ေက်းဇူးတင္စကား ထုတ္ေဖၚ ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။
ဘုန္းဘုန္း ဒီမွာေနစဥ္အတြင္း အားလံုးက အကူညီေတြ ေပးခဲၾကပါတယ္။
ဥပမာ ရဟန္းေတြ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တဲ့ အသံုးေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ဆြမ္း သကၤန္း
ေက်ာင္းေဆး ပစၥည္းေလးပါး၊ အဲ... ဒါ့ျပင္ ဘုန္းဘုန္းမွာ လိုုတာက
ရထားလက္မွတ္ ၊ စကားေျပာသင္တန္းေၾကး ၊ ဟန္ဒီဖုန္းကဒ္စသျဖင့္ေပါ့ေလ။
( အားလံုးပဲ အကူညီေပး လွဴဒါန္းသမႈ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။)

ျပီးေတာ့ ဘုန္းဘုန္း အခုလို အကူညီေပး လွဴဒါန္းၾကလို ့ သာဓုေခၚ
၀မ္းေျမာက္ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းလည္း တတ္နိုင္သေရြ ့ တရားေတြ
ေလ့လာသင္ယူ ေဟာေျပာခြင့္ရခဲ့တာေပါ့။

ခု ဘုန္းဘုန္းရဲ ့ ပစၥည္းေလးပါးေထာက္ပံ့တဲ့ ဒကာမ တစ္ဦးက ဘုန္းဘုန္းအတြက္
ေက်ာင္းေဆာက္လွဴဒါန္းမည္ လို ့ ေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဒါ ဘုန္းဘုန္းအတြက္
ေကာင္းပါတယ္။ သာဓုေခၚ ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အျခားတစ္ဘက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း သိပ္၀မ္းမေျမာက္ပါဘူး။
( ၀မ္းမေျမာက္ ကံမေကာင္းဘူးေပါ့၊) ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ဒီမွာ တရားနာလိုသူ
ေတြကို တရား မ်ားမ်ားစားစား သင္မေပးခဲ့နိုင္တာေၾကာင့္ပါပဲ။

ခု ဘုန္းဘုန္းရဲ ့ အစီစဥ္ေတြကို ေျပာျပပါမယ္။ ၁။ ပရိယတၱိ ၂။ ပဋိပတၱိ
ႏွစ္ခုစလံုး အလုပ္လုပ္သြားပါမယ္။ ပရိယတၱိဆိုတာ အထူးသျဖင့္
ကိုရင္ ဥဴးဇင္းမ်ားကိုသင္ၾကားျခင္း ၊( သင္ယူျခင္း၊ ေဟာၾကားျခင္း )
ငယ္ရြယ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေလးမ်ားကို ဘာသာေရး သင္ေပးျခင္း ႏွင့္
ပဋိပတၱိဆိုတာက တရားဘာ၀နာမ်ား ႏွလံုးသြင္း အားထုတ္ျခင္းတို ့
ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းေတြေဆာက္လုပ္ရပါ့မယ္။ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ေက်ာင္းေတြေပါ့။
အလယ္ေခါင္က ခပ္ျမင့္ျမင့္ ေက်ာင္းၾကီးတစ္ေဆာင္ ေဘးမွာက
ခပ္နိမ့္နိမ့္ေက်ာင္းေလးေတြ ၀ိုင္းရံလို ့ေပါ့။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့
ေက်ာင္းေသးေသးက စျပိး အစပ်ိဳးရမွာပါ။

ဘုန္းဘုန္း ရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ တပည့္ေတာ္တိုု ့
တရားလည္း ဆက္လက္အားထုတ္ၾကမယ္၊ ျပီးေတာ့ သင္ၾကားေလ့လာ
ရမည့္ တရားဗဟုသုတေတြ လည္း ဆက္လုပ္ၾကရမယ္ေပါ့။

အဓိကကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ဘဲ အဓိက လုပ္ေဆာင္ၾကရတာပါ။
လူတိုင္းလူတိုင္း ေန ့စဥ္ဆိုသလို မွန္ၾကပါတယ္။ အဲသလိုမ်ိဳးေလး
ကိုယ့္ရဲ ့ ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံ ေလးေတြကို ၾကည့္ရပါမယ္။
ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေမးၾကေပါ့။

ငါတို ့ဟာ ေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနၾကသလား၊ မေကာင္းတာေတြ
လုပ္ေနမိေနၾကတာလားလို ့။ တကယ္လို ့ မေကာင္းဘူး ျမင္ရင္
ထင္ရင္ မေကာင္းရင္ စေတာ့ပ္ ရပ္လိုက္ေပါ့။ ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့
( ဘာမွေျပာမေနနဲ ့ ) ဆက္သာတြန္းျပီး က်ိဳဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾကေပါ့။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အျမဲတမ္း ေျပာေဟာခဲ့ပါတယ္-
အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ တဲ့။ ဆိုလိုတဲ ့ အဓိပၸါယ္က
အျမဲတမ္း သတိနဲ ့ျပည့္စံုေအာင္ ေနၾကတဲ့။

ကိုင္း ဒါပါပဲ။ သာဓု သာဓု သာဓု။

( ဆိုလိုတာကေတာ့ အဲလိုပဲ လာတဲ့သူအမ်ားက ကိုယ့္နိုင္ငံသားေတြ
မဟုတ္ၾကေလေတာ့ အဲလိုမ်ိဳးထိ ေပါက္ပါ့မလားဘဲ)။

ကိုင္း ဂ်ာမန္ဘာသာလိုေလး ဖတ္ၾကည့္ပါေလ...

Guten Abend! Ich sehe euch und freue mich. Heute ist der Abschiedsabend.
Ich möchte euch meine Dankebarkeit ausdrücken. Als ich in dem Land
gewohnthabe, haben alle mir mit allen geholfen. z.B Mönche brauchen vier
Dinge: Essen,Wohnung, Medikamente , und Kleidung und ich auch
Fahrkarten, Sprachshule,Handy u. s. w.

Ich bin glücklich über die Hilfe von euch und ich hatte die Möglichkeit den
Dhamma zu lehren. Jetzt hat mich eine Unterstüzerin aus Myanmar
eigeladen, ein neues Kloster zu bauen. Das ist gut für mich . Ich bin
glücklich. Aber die andere seite ist: Ich bin unglücklich, weil ich den
Dhamma hier nicht mehr lehren kann.

Meine Päne sind: 1. Pariyatti 2. Patipatti. Pariyatti bedeutet Unterrict
besondersfür Novizen und Mönche, außerdem für Kinder.Patipatti
bedeutet Meditation.

Deshalb baue ich ein Kloster mit verschiedenen Gebäuden. In der
Mitte ist einhohes Gebäude. Links und rechts sind niedrige Gebäude.
Ich beginne mit den kleinen Gebäuden.

Ob ich hier bin oder nicht: wir meditieren und lernen weiter. Wichtig ist :
wir machen es selbest. Jedentag schauen wir in den Spiegel. Genauso
sehenwir unsere 3 Handlungen. Uund wir fragen uns: Sind sie heilsam
oder unheilsam? Wenn ihr unheilsam seht, dann stopp. Und wenn ihr
unheilsamseht , dann weiter.

Buddha saget immer: APPAMAADENA SAMPAADETHA
Das bedeutet seid achtsam jeden Momement !

Sadhu Sadhu Sadhu !


မွတ္ခ်က္။ ။ မိမိအေတြးရွိသည့္အတိုင္း ဂ်ာမန္ ဆရာမၾကီး ခရစ္စတီးနားကို
ေျပာျပခဲ့သည္။ သူက အားလံုးဆိုသလို ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ပါသည္။
အားလုံုးကို ေက်းဇူးတင္ သာဓုေခၚလ်က္...


ျမတ္ေရာင္နီ
( ၁၁ ၊ ၀၇ ၊ ၂၀၁၁ )

Read more...

(နေမာ တႆ) ဘုရားေဟာ ဟုတ္မဟုတ္

ေမး။ ။ ေဝစန္း "နေမာ တႆ ဘုရားေဟာ ဟုတ္မဟုတ္ သိလိုပါသည္ဘုရား၊ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါ"

အေျဖ။ ။ အထက္ပါေမးခြန္းမွာ အလြန္သိထားသင့္ေသာ ေမးခြန္းျဖစ္သေလာက္၊ နီးလ်ွက္နဲ ့ေဝးေသာ အေျဖဟုလည္း ဆိုခ်င္ပါသည္။

ေလ့လာမိသေလာက္ ျပန္လည္ေျဖၾကားရေသာ္၊ နေမာ တႆသည္ ဘုရားရွိခုိး ျဖစ္သည့္အတြက္၊ ဘုရားရွင္အား ဂုဏ္တင္ထားေသာ၊ ဥဒါန္း၊ သို႔မဟုတ္၊ အမ်ားနားလည္ေအာင္ ေျပာရမည့္ဆုိပါက၊ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔ တစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။ ဘုရားရွင္သည္ မိမိကို ဂုဏ္တင္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုမည္မဟုတ္ေပ၊ ဤတစ္ခ်က္တည္းျဖင့္ပင္လ်ွင္၊ ဘုရားေဟာ ဟုတ္မဟုတ္ သေဘာေပါက္ၾကရေပမည္။

နေမာ တႆကို ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကေသာ က်မ္းဂမ္လာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္ေလသည္။

ေဂါတမဗုဒၶလက္ထက္၊ ျဗဟၼာယုပုဏၰား၊ ဇာဏုေသာဏိပုဏၰား၊ ကာရဏပါလီပုဏၰား၊ အာရာမဒ႑ပုဏၰား၊ ဓနဥၨာနီပုေဏၰးမ၊ ေကာသလမင္းၾကီး၊ သိၾကားမင္း။

ဖုႆဘုရားရွင္လက္ထက္၊ မဟိႏၵမင္းၾကီး၊ အထက္ပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိုလွသျဖင့္ နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမဒၺဳဒၶႆ ဟု ရြတ္ဆိုျပီး ရွိခိုးကန္ေတာ့ခဲ့ၾကသည္ ဟူ၍မွတ္သားဖူးပါသည္၊

၄င္း နေမာ တႆ တြင္၊ ဘဂဝေတာ၊ အရဟေတာ၊ သမၼာသမၺဳဒၶႆ ဟူ၍ ဗုဒၶ၏ဂုဏ္ေတာ္ သုံးမ်ိဳးပါဝင္ေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရွိရေပသည္။

အက်ယ္ကို သိလိုပါက၊ စာအုပ္ေျမာက္မ်ားစြာကုိ အခ်ိန္ၾကာၾကာေပး၍ ဖတ္ရွူရပါမည္၊ အခ်ိန္တိုအတြင္း သိလုိသူမ်ားသည္၊ (ပုံေတာ္ ဂုဏ္ေတာ္၊ ပရိတ္ေတာ္) စာအုပ္ငယ္တြင္ ရွာေဖြဖတ္ရွဳေလ့လာႏိုင္ပါသည္။

မွတ္သားရန္မွာ၊ နေမာ တႆသည္ ဘုရားေဟာမဟုတ္ေသာ္လည္း ဘုရားရွိခိုးဟူ၍ မွတ္သားေစခ်င္ပါသည္။

Posted by ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ at 3:31 AM

Read more...

မာနေလးေတြ ေလွ်ာ့ေစခ်င္ ...

“ဒုိ႔က ကုိယ့္မာနနဲ႔ ကုိယ္ေနတာ…၊ ကုိယ္မွန္ရင္ ဘယ္သူမွ ဂ႐ုစုိက္စရာ မလုိဘူး…၊ ဒုိ႔ကသူမ်ားကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာက္မက်ိဳ႕ဘူး…၊ သူေလာက္ကေတာ့ ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္…၊ ကုိယ္မွားတာမွ မဟုတ္ဘဲ ဘာလုိ႔ ေတာင္းပန္ရမွာလဲ…၊ ဂ်င္းစိမ္းနဲ႔ မိတ္သလင္လုိ သူက်င္မွ ကုိယ္က်င္ပဲေပါ့…၊ ဒုိ႔က သူမ်ားကုိလည္း မဟုတ္တာမလုပ္ဘူး ကုိယ့္လာထိရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မခံဘူး…၊ သူကေရာ ဘာမုိ႔လုိ႔လဲ…“ စတဲ့ စတဲ့ စကားမ်ား အားလုံးၾကားဖူးၾကမွာပါ။

ဒီစကားေလးေတြကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္လုိက္ရင္ မာနေလးေတြ လႊမ္းထားတာကုိ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ မာနကုိယ္စီပုိက္ထားတဲ့ အေျပာေလးေတြ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးၾကား ဒီလုိမာနေလးေတြ ျခားထားေလေတာ့ အၿပိဳင္အဆုိင္ေလးေတြ ျဖစ္လာၿပီး ျပႆနာေတြပဲ တုိးလာေနတာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

မာနကုိယ္စီ ရွိေနၾကတဲ့အတြက္ အမွန္နဲ႔ေ၀းေနၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္ပဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ တလဲြမာနေ

လးေ တြေၾကာင့္ပါပဲ။ မာနရဲ႕ သေဘာကုိက တက္ၾကြျခင္း၊ ေထာင္လႊားျခင္း သေဘာရွိတဲ့အတြက္ ဒီမာနရွိေနတဲ့သူေတြမွာလည္း ဒီသေဘာေတြ လႊမ္းမုိးခံထားရတာ သဘာ၀ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဗုဒၶစာေပမွာ မာနကုိ ကိေလသာတစ္မ်ိုးအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားၿပီး သတၱ၀ါေတြကုိ ပူေလာင္ေစတတ္၊ ေလာင္ကၽြမ္းေစတတ္တဲ့ တရားတစ္ခုအျဖစ္ ညြန္ျပကာ ဒီမာနမျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းၾကဖုိ႔ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ ကိေလသာ တရားေတြရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈကုိ ခံေနရတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ သဘာ၀အတုိင္း မာနဆုိတဲ့ ကိေလသာရဲ႕ ဒဏ္ခက္မႈမွ မလြတ္ၾကေသးေတာ့ သတၱ၀ါေတြဟာ မရွိ ရွိတာေလးေတြ အေပၚ မာနတက္ေန တတ္ၾကပါတယ္။ ရားထူးရွိတဲ့သူကလည္း ရာထူးကုိ အမွီျပဳၿပီး မာနတက္ၾကသလုိ ပညာတတ္သူကလည္း ပညာမာန၊ ပုိက္ဆံရွိသူကလည္း ပုိက္ဆံမာန၊ ဂုဏ္ရွိသူကလည္း ဂုဏ္မာန၊ ႐ုပ္လွသူကလည္း အလွမာန၊ အသက္ႀကီးသူကလည္း အႀကီးမာန၊ အသက္ငယ္သူကလည္း အငယ္မာန စသျဖင့္ မရွိ ရွိတာ ရွာၾကံၿပီး မာနေလးေတြ ထားတတ္ၾကပါတယ္။ ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ အရာေလးေတြဟာ ဘာမွအၿမဲမဟုတ္ပါလား ဆုိတာကုိ ေမ့ေနၿပီး ထာ၀ရ ပုိင္ဆုိင္ထားေနရသလုိ အလုိလုိ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးေနတတ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဒီမာနေၾကာင့္ အမွန္တရားနဲ႔ ေ၀းၿပီး မွားမွန္းသိရဲ႕နဲ႔ အမွားအတုိင္း ဇြတ္မွိတ္ေနမိတတ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာေတြဟာ လူႀကီးေတြၾကားမွာ ပုိၿပီးျဖစ္ေလ့ ျဖစ္ထရွိပါတယ္။ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား၊ ဆရာနဲ႔ တပည့္ၾကား၊ ရာထူးႀကီးသူနဲ႔ ရားထူးငယ္သူၾကား၊ ကုိးကြယ္ခံသူနဲ႔ ကုိးကြယ္သူေတြၾကားမွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ အမွားအမွန္ ျပႆနာမ်ားမွာ အေဖဆုိတဲ့ မာန၊ အေမဆုိတဲ့ မာန၊ ဆရာဆုိတဲ့ မာန၊ ရားထူးႀကီးသူဆုိတဲ့ မာန၊ ဂုဏ္ႀကီးသူဆုိတဲ့ မာန၊ ဘုန္းႀကီးရဟန္း ဆုိတဲ့ မာန စတဲ့စတဲ့ မာနေတြေၾကာင့္ ကုိယ့္ဘက္က မွားေနေပမယ့္လည္း အမွားကုိ၀န္မခံ ဇြတ္အတင္း ျငင္းဆန္ တတ္တာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မာနေတြအၿပိဳင္ျဖစ္ကာ မလုိလားအပ္တဲ့ အၿငိဳးအေတးေတြ တုိးကုန္ၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျပႆနာေတြရဲ႕ အဓိက တရားခံက မာနေတြ ၾကားခံေနၾကတာေတြပါ။ အေသးအဖဲြကိစၥေလးကုိပဲ မာနက ၾကားခံ ေနေလေတာ့ ပုိၿပီးႀကီးကုန္တတ္ပါတယ္။ ပါးစပ္ကေလးနဲ႔ပဲ “ေအးကြာ… မွားသြားတယ္၊ ခြင့္လႊတ္ကြာ…”လုိ႔ ေျပာလုိက္ရင္ ၿပီးသြားမယ့္ ကိစၥေလးေတြမွာ အသက္၊ သိကၡာ၊ ရာထူးဌာနႏၲရ၊ ဂုဏ္ဆုိတဲ့ မာနေတြ ၾကား၀င္မိလုိက္ေတာ့ အေသးေလးက အႀကီးႀကီး ျဖစ္ကုန္တတ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီျပႆနာမ်ားရဲ႕ တရားခံက ပညတ္ေတြအေပၚ စဲြမိသြားတဲ့ ငါဆုိတဲ့ မာနအ စဲြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ဟုတ္တယ္။ ဒီလုိ ငါစဲြမာနေတြ စဲြမိၿပီ၊ ငါေတြမ်ားလာၿပီဆုိရင္ ဒီမာနေၾကာင့္ သတၱ၀ါေတြဟာ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာလည္း အက်ိဳးတရားေတြ ဆုတ္ယုတ္တတ္သလုိ သံသရာအတြက္လည္း ဒုကၡေတြ႕တတ္ပါတယ္။

မာနအားႀကီးလာရင္ အ႐ုိအေသ ျပဳတတ္တဲ့ ဂါရ၀တရားေတြ ေခါင္းပါးလာတတ္ပါတယ္။ မာနႀကီးလာရင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်တတ္တဲ့ နိ၀ါတ တရားေတြ ဆုတ္ယုတ္လာတတ္ပါတယ္။ ဂါရ၀၊ နိ၀ါတဆုိတာ မဂၤလာ တရားေတာ္ေတြပါ။ မာနေၾကာင့္ ဒီမဂၤလာတရားေတြ မရွိျဖစ္လာရင္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ က်က္သေရ မရွိျဖစ္လာတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ မဂၤလာမရွိဘူးဆုိရင္ အမဂၤလာပဲေပါ့။ အမဂၤလာဆုိတာ အကုသိုလ္ပါပဲ။ ဒါဆုိရင္ မဂၤလာမရွိတဲ့သူဟာ အကုသုိလ္ရွိေနတဲ့သူပဲေပါ့။ ေသခ်ာဆက္စပ္ ေတြးၾကည့္လုိက္ေတာ့ မာနတရား လက္ကုိင္ထားမိတဲ့ အတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္အကုသုိလ္ေကာင္ႀကီး ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ မာနဆုိတဲ့ ကိေလသာဟာ သူ႔ကုိစဲြကုိင္ထားတဲ့ သူေတြကုိ မဂၤလာမရွိေအာင္၊ အကုသုိလ္ေကာင္ ျဖစ္ေအာင္အထိ တြန္းပုိ႔ႏုိင္တဲ့အတြက္ မာနတရားဟာ မထားသင့္၊ မရွိသင့္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္တတ္တတ္ မာနႀကီးပါက အ႐ုိအေသမဲ့တတ္ပါတယ္။ ႐ုပ္အဆင္းအဂၤါ ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွ မာနႀကီးပါက စက္ဆုတ္ရြံ႕ရွာခံရ တတ္ပါတယ္၊ ရာထူးဌာနႏၲရ ဘယ္ေလာက္ပဲႀကီးႀကီး ခက္ထန္ေမာက္မာပါက အမုန္းခံရ တတ္ပါတယ္။ စာသင္စာျပ တရားေဟာ တရားျပ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းေကာင္း မာနႀကီးၿပီး ခက္ထန္ေမာက္မာပါက အကဲ့ရဲ႕ခံကာ ေရွာင္ပယ္ခံရတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ မာနရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိ ဆုိးက်ိဳးေတြ မျဖစ္ေအာင္ မာနေလးေတြ ေလွ်ာ့ၾကပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာလည္း မာနနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကုိယ္တုိင္ေတြ႕ႀကဳံဖူးသူေတြ ရွိၾကမွာပါ။ မာနေလးေတြ ခံေနတဲ့အတြက္ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း အခ်င္းခ်င္း၊ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္း အဆင္မေျပတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဘာမဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ အေပၚမွာ အခ်င္းခ်င္း ေတြ႕ဆုံေျပာဆုိကာ နားလည္မႈယူၿပီး မွားသူကလည္း မွားတဲ့အေၾကာင္း ၀န္ခံေျပာဆုိရမွာကုိ ငါဆုိတဲ့ မာနက ခံေနတဲ့အတြက္ မေျပာျဖစ္ဘဲ သူမွားတယ္ ကုိယ္မွန္တယ္ဆုိတဲ့ အစဲြေတြနဲ႔ အစာမေက် မႈေတြက ရင္ထဲမွာ ကိန္းေနၾကေတာ့ အဆင္မေျပမႈေတြသာ ဆက္တုိက္ျဖစ္ေန ပါေတာ့တယ္။ အရင္းစစ္ေတာ့ မာနေၾကာင့္ပါပဲ။

တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မာနေလးေတြသာ နဲနဲစီ ေလွ်ာ့လုိက္ၾကမယ္ဆုိရင္ လူ႔အသုိင္းအ၀ုိင္း၊ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း အဆင္ေျပမႈေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ တျဖည္းျဖည္း တုိးလာမွာ အမွန္ပါပဲ။ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ဘယ္၀ါေၾကာင့္ ဘယ္သူက ဘယ္လုိေျပာလုိ႔ ဘယ္လုိဆုိလုိ႔စတဲ့ အၿငိဳးအေတး အမ်က္ေလးေတြ မထားၾကဘဲ နားလည္မႈေလးေတြေပးၿပီး သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ အစဲြမာနေလးေတြ ေလွ်ာ့ၾကည့္ၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူနဲ႔မဆုိ ေနထုိင္ေပါင္းသင္းရတာ အဆင္ေျပသြားတတ္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ မာနဆုိတဲ့ ကိေလသာကုိ ေလာကုတၱရာ အရိယာမဂ္နဲ႔သာ အၿပီးပယ္သတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ရဟႏၲာျဖစ္မွ မာနကင္းစင္ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဟႏၲာမျဖစ္ခင္ ပုထုဇဥ္ ဘ၀မွာလည္း ကုိယ့္စိတ္ကေလးကုိ သတိနဲ႔ထိမ္းၿပီး မာနမႀကီးႏုိင္ေအာင္၊ မာန မေထာင္ႏုိင္ေအာင္၊ မာန္မာန မတက္ၾကြေအာင္၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ စိတ္ႀကီးမ၀င္ေအာင္ သတိထားကာ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္မယ္ဆုိရင္ မာနေလးေတြ တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့လာတတ္ပါတယ္။

ပညာတတ္ေလေလ၊ အထက္တန္းေရာက္ေလေလ၊ အသက္၊ဂုဏ္ႀကီးေလေလ ႏွိမ့္ခ်တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြ နဲ႔ ေနႏုိင္

ျ ဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ စပါးႏွံလုိေပါ့။ စပါးႏွံဟာ အသီးအႏွံ ေအာင္ေလေလ အကုိင္းညႊတ္ေလေလ ျဖစ္သလုိ အသက္သိကၡာ ဂုဏ္ပညာ ႀကီးေလေလ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်ေလျဖစ္ေအာင္ သတိျပဳသင့္လွပါတယ္။

တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးဆုိရင္ ကုိရင္ေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာတာေတာင္ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ မေျပာဘဲ “ကုိရင္တုိ႔… အရွင္ဘုရားတုိ႔..“ စသျဖင့္ ေျပာတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ပညာရွိဟာ အဲဒီလုိ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ပညာတတ္တာနဲ႔အမွ် ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်မႈဟာလည္း အတုယူစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ငါပညာတတ္ဆုိၿပီး မာန္မာန မထားဘဲ ကုိရင္ေလးကအစ တေလးတစား ဆက္ဆံတာဟာ ပညာရွိမ်ားရဲ႕ ဂုဏ္တစ္ခုပါပဲ။ ပညာအရာ ဧတဒဂ္ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့အျပင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဂၢသာ၀ကႀကီးလည္းျဖစ္တဲ့ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္ ႀကီးဆုိရင္ သကၤန္း၀တ္တာ မညီလုိ႔ေျပာတဲ့ ကုိရင္ေလးကုိပင္ “တင္ပါဘုရား… ျပန္ျပင္၀တ္လုိက္ပါမယ္ ဘုရား..“လုိ႔ တေလးတစား အေလးအထားကာ ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံ တာေလးေတြ ေတြ႕ရျပန္ေတာ့ ပညာရွိမ်ားရဲ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြအေပၚ ၾကည္ညိဳမိပါတယ္။

ဒီပညာရွိႀကီးမ်ားေလာက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်တဲ့ နိ၀ါတတရား မထားႏုိင္တာေတာင္မွ သတိတရား လက္ကုိင္ထားၿပီး မာနေလးေတြ ေလွ်ာ့တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြ ေလ့က်င့္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ႏွိမ့္ခ်တယ္ဆုိတာ မာနကုိေလွ်ာ့ တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မာနေလွ်ာ့ေလေလ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွိမ့္ခ်ၿပီးျဖစ္ေလေလ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွိမ္ခ်တတ္တဲ့ နိ၀ါတ တရားေတြမ်ားမ်ား ရွိေလေလ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ မဂၤလာတရားေတြ တုိးေလျဖစ္ၿပီး မဂၤလာရွိရင္ ကုသုိလ္လည္းရွိၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ရွိတဲ့အတြက္ မာနေလးေတြ ေလွ်ာ့ပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

မာနႀကီးျခင္းနဲ႔ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းတုိ႔ဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ ျဖစ္တာနဲ႔အမွ် တန္ျပန္သက္ေရာက္တဲ့ အက်ိဳးရလာဘ္ဟာလည္း အလြန္ကြာျခားလွပါတယ္။ မာနႀကီးတဲ့သူဟာ ကိုယ္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးမႈဘက္ ဦးတည္ေနၿပီး သူတပါးအေပၚ အဂါရ၀ ျဖစ္ေစတတ္ပါတယ္။ ႏွိမ့္ခ်တတ္သူကေတာ့ သူတပါးအေပၚ ဂါရ၀တရားထားမႈဘက္ ဦးတည္ေနၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နိ၀ါတ မဂၤလာရွိေစတတ္ပါတယ္။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ မာနတရားဟာ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈကုိ ျပင္းထန္ေစၿပီး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကုိ ဆုတ္ယုတ္ေစတယ္ဆုိတာ အမွန္ပါပဲ။ မာနတရား လက္ကုိင္ထားတဲ့အတြက္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာလည္း အထင္အျမင္အေသး ခံရတတ္သလုိ သံသရာမွာလည္း အမ်ိဳးဇာတ္ယုတ္နိမ့္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုလည္းမေကာင္း ေနာင္လည္းမေကာင္းျခင္းကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ မာနတရားကုိ သတိတရား လက္ကုိင္ထားကာ တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး မဂၤလာရွိတဲ့သူမ်ား ျဖစ္ေစဖုိ႔ အစဲြမာန အၿမဲခ၀ါခ်ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း…

ေဖာ္္၀ပ္ေမးလ္ထဲ ေရာက္လာတာကို တဆင့္ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

Read more...

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး Portland အမွတ္တရ မွတ္တမ္း

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး Portland အမွတ္တရ မွတ္တမ္း

Read more...

သစ္ေတာမ်ားကုိ ဘာ့ေၾကာင့္ ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကရတာလဲ?

ေရွးေဟာင္းက်မ္းစာတစ္ခု ေျပာတာက “ဘုရားသခင္ဟာ သစ္ေတာ ျဖစ္တယ္။ သစ္ေတာကုိ ျမတ္ႏုိးကုိးကြယ္ပါ” ဆုိတာပါ။ ယခု ဘုရားသခင္ဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ သစ္ေတာ ျဖစ္လာရမွာလဲ?

သစ္ေတာတစ္ေတာထဲမွာ ရွိရွိသမွ် အရာရာတုိင္းဟာ (ဧရာမၾကီးမားတဲ့ တိရိစၦာန္မ်ားမွ အႏၱရာယ္မေပးတဲ့ ပုိးေကာင္ကေလးမ်ားတုိင္) သူတုိ့ရဲ့ရိပ္ျမဳံ ရွိပါတယ္။ က်န္သည့္ အျခားတစ္ဖက္ရွိအရာမ်ားႏွင့္ အသီးသီးဟာ ဟန္ခ်က္ညီညီ ေနထုိင္ၾကျပီး သင့္ျမတ္ အတြဲအဖက္ ညီၾကပါတယ္။ သစ္ေတာတစ္ခုထဲမွာ သက္၀င္လႈပ္ရွားမႈ ဇီ၀ေလာကဟာ မ်ားမ်ားျပားျပား လုံလုံေလာက္ေလာက္ ဖြဲ့စည္းပါ၀င္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေနထုိင္အေျခခ်သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ (အားလုံးအတြက္ အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္) မရွိမျဖစ္ လုိအပ္တာထက္ ပုိမုိလုိ့ မယူၾကပါ။

အမ်ဳိးမ်ဳိးကြဲျပားတဲ့ မ်ဳိးစိတ္မ်ားအတြက္ ဇာတိရွင္သန္ရာ ကုိယ့္ရပ္ကုိယ့္ေျမ ရွိေစကာမူ သစ္ေတာမ်ားဟာ သန့္ရွင္းလတ္ဆတ္ အသစ္အတုိင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သစ္ေတာတစ္ခုထဲမွာ ေျဗာင္းဆန္ေနတဲ့ ကေမာက္ကမအေျခအေနတစ္ခုကုိ ေတြ့ရဖုိ့ဟာ တစ္ဦး တစ္ေယာက္အတြက္ တကယ့္ၾကဳံေတာင့္ၾကဳံခဲပါ။ ဘုရားသခင္ဟာ သဘာ၀အေလ်ာက္ျဖစ္တဲ့ ရွင္းလင္းဖယ္ရွားေပးသူ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ သတ္မွတ္ျပဌာန္း ေပးထားပါတယ္။

သက္ရွိသတၱ၀ါတစ္ဦးအတြက္ အလဟႆျဖဳန္းတီးပစ္တဲ့အရာဟာ အျခားသတၱ၀ါ တစ္ဦးဦးအတြက္ အက်ဳိးရွိရွိအသုံး၀င္ပါတယ္။ မုခ် လုိအပ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ သစ္ေတာ တစ္ေတာထဲမွာ အသက္ရွင္သန္ရပ္တည္ဖုိ့ သင္ဟာ အားလုံးအပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ သဘာ၀ အရ မွန္မွန္လႈပ္ရွားမႈစည္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ေတးသြားလုိက္ဖက္မႈ ရွိဖုိ့ လုိအပ္ပါတယ္။

ဘ၀ပုံစံ မ်ဳိးစုံတဲ့ သက္ရွိတုိ့ရဲ့တည္ရာဘုံ ျဖစ္သည္အေလ်ာက္ အလုပ္အေက်ြးျပဳ ေနစဥ္အတြင္း- ေလထုအထဲ အသက္ဆက္တဲ့ ေအာက္ဆီဂ်င္ကုိ ထုတ္လႊင့္ေပးကာ- ျဂဳိလ္တစ္ခုလုံးရဲ့ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ သစ္ေတာတစ္ေတာက ျဖည့္ဆည္းေပးပါတယ္။ အဲဒါက အနာေရာဂါကုိႏုိင္တဲ့ ေဆးဖက္၀င္အပင္မ်ားရဲ့ လႈိင္လႈိင္ျပည့္နွက္ ၾကြယ္၀တဲ့ အရင္းအျမစ္တစ္ခုႏွင့္ အဏုဇီ၀ရုပ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြနဲ့ပတ္သက္လုိ့ တတ္က်ြမ္းဖုိ့ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ အက်ြႏု္ပ္တုိ့အားလုံး အရင္သိနားလည္ရပါဦးမယ္။

သစ္ေတာရဲ့ဗဟုသုတကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ ဆည္းပူးမိတာမရွိဘဲနဲ့ေတာင္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ - အဲဒါေတြနဲ့ပတ္သက္လုိ့ ဖ်က္ဆီးျခင္းကုိ အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ ပြင့္အန္ထြက္ဖုိ့ ေရြးခ်ယ္ၾကပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့ေလာဘကုိ ေလာင္စာ ျဖည့္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အတိတ္ဆီက မုိးသစ္ေတာဟာ ကမၻာေျမမ်က္ႏွာျပင္ရဲ့ ၁၄-ရာခုိင္ႏႈန္းထက္ မ်ားစြာ ဖုံးလႊမ္းပါတယ္။ ယေန့အခါ ၆-ရာခုိင္ႏႈန္းထက္ ပုိလုိ့နည္းပါးပါတယ္။ ယခု ေလာေလာဆယ္ႏႈန္းအတုိင္း အက်ြႏု္ပ္တုိ့ သစ္ေတာမ်ား သုံးစြဲျခင္းကုိ ဆက္လက္မျပတ္ သြားေနမယ္ဆုိလ်င္ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ ၄၀-ခန့္မွာ ဒီဘုရားသခင္ကဲ့သုိ့ေသာ ဘ၀ရဲ့ ခံႏုိင္အားမ်ား အားျဖည့္ေပးတဲ့အရာမ်ားကုိ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ ဆုံးရႈံးႏုိင္ပါတယ္။

ပညာရွင္မ်ားအလုိအရ စကၠန့္တုိင္း စကၠန့္တုိင္း တစ္(၁)ဧကထက္မ်ားတဲ့ အခ်ဳိးအစား ႏႈန္းတစ္ခုျဖင့္ မုိးသစ္ေတာမ်ား ဆုံးရႈံးေနပါတယ္။ ေန့စဥ္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ သစ္ပင္မ်ား-တိရိစၦာန္မ်ားႏွင့္ အဏုဇီ၀ရုပ္မ်ားရဲ့ ၁၃၇-မ်ဳိးစိတ္ကုိ ဆုံးရႈံးေနပါတယ္။ သစ္ပင္မ်ား-တိရိစၦာန္မ်ားႏွင့္ အဏုဇီ၀ရုပ္မ်ားအနက္ သစ္ပင္မ်ဳိးစိတ္ထက္၀က္ထက္ မ်ားစြာဟာ- သစ္ေတာဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ား ေလ်ာ့နည္းရပ္စဲသြားတာ မရွိလ်င္- မ်ဳိးသုဥ္းတိမ္ေကာ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားႏုိင္ပါတယ္။

ေရွးေဟာင္းက်မ္းစာမ်ားက ဘ၀ကုိ ပုိေကာင္းေစတဲ့အရာမ်ားအျဖစ္ သစ္ေတာမ်ားကုိ အမႊမ္းတင္ ေထာမနာျပဳထားပါတယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ့၀ိညာဥ္ သြင္းေပးခဲ့တယ္လုိ့ သူတုိ့ကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အထြတ္အျမတ္ထားအပ္တယ္လုိ့ ယူဆၾကပါတယ္။ ထူးကဲဆန္းစုံၾကြယ္၀တဲ့ ဇီ၀ေဗဒအမ်ဳိးအစားမ်ားကုိ ေပါက္ဖြားေစ ဖန္တီးျဖစ္ေပၚေစတဲ့ အေရးပါအရာေရာက္တဲ့ ေဂဟစနစ္ (အပင္ႏွင့္သတၱ၀ါတုိ့ သဘာ၀၀န္းက်င္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီစြာ ဖြဲ့တည္မႈစနစ္) အေနျဖင့္ အေလးထားအပ္တဲ့ ေတာအုပ္မ်ားကုိ အေလးဂရုျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္ျခင္းရဲ့ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ဟာ မြန္ျမတ္သန့္စင္မႈ ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒါက အက်ြႏု္ပ္တုိ့ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ အထြတ္အျမတ္ကုိင္စြဲထားတဲ့အရာကုိ ဖ်က္ဆီးဖုိ့ ထည့္သြင္းမစဥ္းစားပါ။ ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္ျခင္းရဲ့ ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ကုိ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ အျမတ္တႏုိး တန္ဖုိ့ မထားတာလား?

ေ၀ဒအလုိအရကေတာ့ သဘာ၀လက္ေဆာင္နဲ့ပတ္သက္လုိ့ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအတြက္ လုိအပ္ခ်က္ကုိ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒီရတနာေတြကုိ မေတာ္မေလ်ာ္ ျပဳလုပ္တာမဟုတ္ဆုိတာ ေသခ်ာေစဖုိ့- ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္းနဲ့ဆက္စပ္တဲ့ ဓေလ့ထုံးစံ မ်ားကုိ ဖြဲ့စည္းတည္ေဆာက္ပုံေပၚပါတယ္။ ဤသုိ့ေသာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္း ဓေလ့ကုိ သိနားလည္ဖုိ့ႏွင့္ ဆက္စပ္စဥ္းစားရမည့္အေၾကာင္းအရာက အဲဒါေတြကုိ ေလးစားဖုိ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ လုိအပ္ပါတယ္။

စိမ္းလန္းစုိေျပေရးကုိဦးတည္တဲ့ ရွင္သန္ေနထုိင္ျခင္းဟာ သစ္ေတာမ်ားရဲ့ ဘုရားသခင္နဲ့ သက္ဆုိင္တဲ့သဘာ၀ကုိ ေက်းဇူးျပဳအသိအမွတ္ျပဳတဲ့လမ္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးေရွးမ်ားက အဲဒါကုိ ဘ၀ဆုိင္ရာ အခ်င္းခ်င္းအၾကားဆက္သြယ္တဲ့ သဘာ၀ကုိ ရုိေသေလးစားဖုိ့ အေရးၾကီးတယ္လုိ့ ယူဆပါတယ္။

မ်ဳိးႏြယ္စုယဥ္ေက်းမႈဓေလ့မ်ားမွာ လူေတြဟာ သစ္တစ္ပင္ကုိ ျဖတ္ေတာက္ျခင္း မတုိင္မီ- ေလ်ာ္ေၾကးနစ္နာေၾကးေပးသည့္အေနျဖင့္ သစ္ပင္ ငါး(၅)-ပင္ကုိ စုိက္ပ်ဳိးဖုိ့ ၀န္ခံကတိေပးကာ- သစ္ပင္ရဲ့ခြင့္ျပဳသေဘာတူညီခ်က္ကုိ ဖိတ္ၾကားေမးျမန္း ေမတၱာရပ္ခံပါလိမ့္မယ္။ ယေန့ မဆီမဆုိင္အပုိ ဆီေလ်ာ္မႈမရွိေတာ့သကဲ့သုိ့ ဒီဓေလ့ထုံးတမ္းမ်ားကုိ ပစ္ပယ္စြန့္လႊတ္ေနပါတယ္။

အဲဒါေတြက သက္မဲ့ ဒါမွမဟုတ္ သက္ရွိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သည့္အေနႏွင့္- သစ္ပင္မ်ားဟာ အလုပ္အေက်ြးျပဳတဲ့ ၀ိညာဥ္ကုိ သေကၤတအျဖစ္ ထားရွိပါတယ္။ ျမင့္ျမင့္မားမား မျပဳိလဲဘဲရပ္တည္ေနတဲ့အခါ အဲဒါေတြက ေဂဟေဗဒစနစ္ဆုိင္ရာ ဟန္ခ်က္ ညီမွ်မႈကုိ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ျပီး- ေသျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာင္ သစ္သားအေနျဖင့္ အသုံးေတာ္ခံပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ တူညီတဲ့ကုိယ့္က်ဳိးမငဲ့တဲ့ အမ်ားအက်ဳိးဦးစားေပးတဲ့ စိတ္ျဖင့္ တစ္စုံတစ္ရာကုိ ျပန္ေပးဆပ္ဖုိ့ လုိအပ္ပါတယ္။

အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ အက်ြႏု္ပ္တုိ့က ေန့စဥ္ျပဳလုပ္တဲ့ ဘ၀ပုံစံစတုိင္ ေရြးခ်ယ္စရာကုိ ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးရပါ့မယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ျပဳလုပ္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈဟာ- မူလအတုိင္း ျပန္လည္ ေဖာ္ထုတ္ဖုိ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖုိ့ အေရးထား အသိရွိသင့္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သဘာ၀ကေပးလာတဲ့လက္ေဆာင္မ်ားကုိ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖုိ့ ရင္၀ယ္ပုိက္ ထားဖုိ့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့အေတြးစိတ္ကူးမ်ားကုိ စိမ္းလန္းစုိျပည္ၾကပါစုိ့!
“ကမၻာေျမၾကီးက လူသားတုိင္းရဲ့လုိအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည့္ဆည္းေက်နပ္ဖုိ့ လုံလုံေလာက္ေလာက္ စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတုိင္းရဲ့ ေလာဘအတြက္ေတာ့ မဟုတ္” ဆုိတဲ့ မဟတၱမဂႏၶီရဲ့ စကားလုံးကုိ ေအာက္ေမ့အမွတ္ရၾကရေအာင္ပါ။
အက်ြႏု္ပ္တုိ့ လုိအပ္တဲ့အရာထက္မ်ားစြာ ရယူဖုိ့ကေတာ့ - “ကုိယ့္က်ဳိးအတၱကုိ ဖ်က္ဆီးျခင္းရဲ့ မ်ဳိးေစ့”ကုိ စုိက္ပ်ဳိးၾကဖုိ့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Read more...