အရွဳံးႏွင့္အႏုိင္

မၿပိဳင္ခ်င္ပါဘူး။

ၿပိဳင္ေနရင္ ရွဳံးမွာစုိးလုိ႕။

မႏုိင္ခ်င္ပါဘူး။

ႏုိင္ေနရင္ မုန္းမွာစုိးလုိ႕။

မရွဳံးခ်င္ပါဘူး၊

ရွဳံးေနရင္ တုံးမွာစုိးလုိ႕။

အရွဳံးႏွင့္အႏုိင္၊

အႏုိင္ႏွင့္အရွဳံး၊

ဒီႏွစ္လုံးမွာ ၊

လူျဖစ္ေတာ့ မရွဳံးပါရေစနဲ႕။

ေမာင္ပညာ (မန္းတကၠသုိလ္)

Read more...

“Associate not with fool”

In this universe, no one can live alone his whole life by giving up any association or relationship with one. He surely has to associate with his company. Therefore, among the human beings, to have a good association and relationship is vital of importance in their day to day lives because it can change our lives to become a good life or bad life. If a good life comes to us, it is a good pleasure for us because it can bring happiness and peaceful life.

Here is an ancient proverb which is good for us to understand, remember and practice what it says: “Who keeps company with wolves, will learn to howl” the meaning of this saying is that if we associate with companions those who are bad and fool, we will become bad and fool companions ,too, one day.

Therefore, we should be careful that one to whom we are going make a relationship with him whether he has good behaviors or not. To become a real good person, we must associate with those who are good person and have good behaviors in their mind and heart.

To understand clearly for that how important association is, let us have a look back to Buddha’s time. The pupils of Venerable Sāriputtā were wise monks because their teacher, Venerable Sāriputtā, was a wise monk. The pupils of Venerable Moggalāna were also belonged the supernormal power duet to Venerable was one who belonged to supernormal power, too, On the other hand, because Venerable Devadatta was a bad and furious monk, his pupils also were like their teacher. And come back to in this modern live again. One who stays the place where wise lives become a wise too. On who stays in a certain place where business and teachers lives also can become himself a businessman or a teacher.

In the Mangala Sutta, the Buddha advised us that “do not associate with fool, It is the Highest Blessing.” For us, to giving up association with fool and association with those who are wise is very important in our day to day lives. In the Dhammapada text, the Buddha taught us “associate not with evils friends, associate not with mean men”, too.

Now, according to Buddha’s teaching, let us try to understand who the real fool is. For those who do not clearly understand the real Buddha’s teaching might easily think and see that the real fool is one who is killing living beings, is stealing what is not given, is committing adulteries, is robbing other’s properties and so on.

Those are not real definition for a fool according to the Buddha. For us to understand and know clearly who a real fool is, The Buddha had defined the real a fool is as follows:

A real fool is………….

“One who is doing evil things,

One who is speaking harsh and malicious speeches,

One who is thinking improper and bad thoughts.”

According to the Lord Buddha, A person who has these three kinds in his mind is a real fool whether he is rich or not, whether he has power or not, whether he has supernormal power or not.

Even though we had given up association with those who have the symptoms of a fool, we cannot say that we are not association with fools in our daily lives. If we ourselves are doing evils, speaking harsh and malicious speeches and thinking improper and bad thoughts, we are definitely fools ourselves and association with real very dangerous fools. It is more dangerous rather than associate with those who are well known as fools.

Firstly, try not to associate with outside fools those who are called fools.

Secondly, try not to associate with inner fools[1]. (It means when we are committing something wrong by doing, speaking and thinking, we might be inner fools)

We ourselves must try not to be a fool at first. It is vital of importance for us not to become fool daily. There are three ways we have to practice carefully and determinedly not to become fool ourselves all the time.

Three ways what we have to practice carefully and determinedly are:

"Doing not evils all the time, (do not do evils.)

Speaking not harsh and malicious speeches always and (do not speak harsh speech)

Thinking not improper and bad thoughts daily." (do not think bad thoughts)

After that, at the end of this very day, before we go to bed, we should think that whether we did evils or not, whether we spoke harsh and malicious speeches or not and whether we thought improper and bad thoughts or not. If we did one of the three things, we ourselves confess that we were real fools. Having understood this, we have to try not to become fool at the moment by doing good things or thinking good thoughts or speaking or reciting the sweetest speech and the Buddha’s teachings.

At the moment, we are not association with fools those who are ourselves and we may belong to a happy and peaceful life here and hereafter.

To live in a happy and peaceful life, we always have to avoid association with fools and must try not to be fool by ourselves.

Now, you understood and knew who a real fool is: therefore, never, associate with fool because it is a pleasure for us to giving up association with fool.

With full of Loving-Kindness to you

(ဥယ်ာဥ္မႈဴးေလး)

Read more...

မနက္ျဖန္ အထူးတရားပြဲေတာ္မ်ား ၾကြေရာက္ၾကပါဦး

Posted by အနႏၱေမတၱာ

Read more...

ဗုဒၶဘာသာမွာ ထင္ဟပ္ ေဖာ္ျပထားတဲ့ စၾကာဝဠာ ကမၻာေလာက (၁)

“ကမၻာၾကီးရဲ႕ အေျခခံကို စရွာခဲ့ၾကတဲ့ အေတြးအေခၚသမားေတြ”ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာတုန္းက ဂရိေတြးေခၚပညာရွင္ေတြရဲ႕ ကမၻာၾကီးရဲ႕ အေျခခံကို ရွာခဲ့ စေတြးေခၚခဲ့ၾကပုံေတြကို အနည္းအက်ဥ္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာၾကီးဟာ ရုပ္တရားျဖစ္တယ္၊ သူ႔မွာ အေျခခံဓာတ္တစ္မ်ိးပဲ ရွိတယ္လို႔ ေတြးခဲ့ၾကတဲ့ အေၾကာင္းပါ။

ေတြးေခၚရွင္ၾကီး ေသလိ (ဇ္) (Thales 624 – 546 BC)ကေတာ့ ကမၻာၾကီးရဲ႕ အဲဒီ တစ္ခုတည္းေသာ အေျခခံဓာတ္ဟာ ေရဓာတ္ သို႔မဟုတ္ စုိစြတ္မႈဓာတ္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ သူ႔တပည့္ အနက္ဇီမန္ဒါး (Anaximander – 610 – 546 BC)ကေတာ့ အေျခခံဓာတ္ဟာ အနႏၱဓမၼ (ဆုံးစမရွိ) ဓာတ္ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ တစ္ခါ သူ႔တပည့္ အနက္ဇီမိနိ (Anaximenes, 588 – 525 BC)ကမူ အေျခခံဓာတ္ဟာ ေလျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆျပန္ပါတယ္။

အဲဒီထဲမွာ အနက္ဇီမန္ဒါးရဲ႕ အယူအဆကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆႏွင့္ နီးစပ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တန္ေကာင္းပါရဲ႕။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာအရ စၾကာဝဠာထဲမွာက ေျမ (ပထဝီ)၊ ေရ (အာေပါ)၊ ေလ (ဝါေယာ)၊ မီး (ပူမႈ ေအးမႈ ဆိုတဲ့ ေတေဇာ) ဓာတ္ေတြ ရွိေနတယ္။ ဒီဓာတ္ၾကီးေလးပါးဟာ အေျခခံဓာတ္ၾကီးေတြ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆိုလို႔ပါ။

အေျခခံဓာတ္ေတြဟာ ဓာတ္တစ္ခုထဲမွာလဲ အျခားဓာတ္တစ္ခုက ပါဝင္ႏိုင္တာပါပဲ။ ဥပမာ ေရဓာတ္ ဆိုပါစို႔။ ေရဓာတ္ဟာ စုိစြတ္မႈ မ်ားလြန္းလုိ႔ သူ႔ကို ေရဓာတ္ (အာေပါ)ဓာတ္လို႔ မ်ားရာကို ၾကည့္ၿပီး ေခၚလိုက္ ေျပာလိုက္ေပမဲ့ သူ႔ထဲမွာ တစ္ျခားေသာ ဓာတ္ေတြကလဲ ပါဝင္တာပါပဲ။ သူ႔တို႔ အသီးသီးရဲ႕ နာမည္ကုိယ္စီတပ္ၿပီး ေျပာဆုိေလာက္ေအင္သာ မမ်ားတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ ေရဟာ အထုိက္အေလွ်ာက္ ေလးတာကို ၾကည့္ရင္ ေျမ (ပထဝီ)ဓာတ္လဲ ေရထဲမွာ ပါဝင္တယ္။ ေရဟာ က်ယ္ျပန္႔မႈ ရွိတာကို ေထာက္ၾကည့္ရင္ သူ႔ထဲမွာ ေလ (အာေပါ)ဓာတ္လဲ ပါဝင္တယ္။ ေလဓာတ္ရဲ႕ သေဘာက က်ယ္ျပန္႔မႈလဲ ျဖစ္ေစႏိုင္သလို က်ဥ္းက်ဳံ႕ျခင္းသေဘာလဲ ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေရရဲ႕ ပူျခင္း ေအးျခင္းဆိုတာ ကေတာ့ အဲဒီထဲမွာ မီး (ေတေဇာ)ဓာတ္ ပါဝင္မႈရဲ႕ သေဘာတရားပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီဓာတ္ၾကီးေတြဟာ အေျခခံဓာတ္ၾကီးေတြ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲျပဳေနၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ (၂၄)ပါးေသာ အေၾကာင္းတရားေတြဟာ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အျပန္အလွန္ တည္ၾက မွီၾကၿပီး ျဖစ္ပ်က္ေနၾကတယ္။ သူ႔ခ်ည္းသီးသန္႔ မေနႏိုင္ၾကပါဘူး။

မိမိတို႔ဟာ ဒီကမၻာေလာကၾကီးမွာ ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဒါႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားပါေသးတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ကိုယ္ ရင္ႏီွးမႈရွိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာမွာ ထင္ဟပ္ ေဖာ္ျပထားတဲ့ စၾကာဝဠာ ကမၻာေလာက အေၾကာင္းကို ေလ့လာၾကည့္ၿပီး မွ်ေဝၾကည့္ခ်င္တာပါ။

ဒီေနရာမွာ အျမဲသတိရေနသင့္တာ တစ္ခုက ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြဟာ စၾကာဝဠာအေၾကာင္း အေသးစိတ္ ထုပ္ေဖာ္ထားခ်က္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုပါပဲ။ ဗုဒၶရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ အလုပ္ကလဲ အဲဒါကို ေဖာ္ထုပ္ေပးဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶက သတၱဝါေတြကို ဒုကၡဇာတ္သိမ္းရာ နိဗၺာန္ကိုသာ မ်က္ေမွာက္ျပဳေစခ်င္တာပါ။ သူ႔မွာက တိုေတာင္လွတဲ့ သူပြင့္တဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ သတၱဝါေတြ ဒုကၡဇာတ္သိမ္းေစဖို႔ ေဟာၾကားစရာ တရားေတြ၊ ေဟာၾကား ေခြ်ခြ်တ္ရမည့္ သူေတြက တစ္ပုံတစ္ပင္ၾကီး ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူခါနီးဆဲဆဲ အခ်ိန္မွာေတာင္မွ ေအးေအး မေနရပဲ “ယေန႔ညရဲ႕ ေနာက္ဆုံးပိုင္း (ပစၦိမယာမ္)မွာ ဗုဒၶ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ့မယ္”တဲ့လို႔ သတင္းၾကားကာမွ ကမန္းကတမ္း ေျပးလာတဲ့ သုဘဒၵ ပရိဗိုဇ္ၾကီးကို သစၥာအလင္းေပါက္ေစဖို႔ တရားေဟာခဲ့ရေသးတယ္ မဟုတ္ပါလား။

(ဆက္ပါဦးမည္)

ဘုန္းဥာဏ္

Read more...

အကၽြႏု္ပ္တုိ့သည္ အကၽြႏု္ပ္တုိ့ဘ၀ကုိ ဖန္တီးသည္

ေကာင္းတဲ့အရာအတြက္ အျမဲတမ္းေစာင့္ဆုိင္းပါ။ အဲဒီအရာဟာ ျဖစ္လာပါတယ္။ အေၾကာင္းက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ ဖန္တီးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့က အဲဒါကုိ ဖန္တီးပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ မ်ဳိးေစ့မ်ားကုိ စိုက္ပ်ဳိးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ မ်ဳိးေစ့မ်ားကုိ သတိမမူမရည္ရြယ္ဘဲ စုိက္ပ်ဳိးၾကဲခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အခ်ဳိ့ေသာအျဖစ္အပ်က္မ်ားဟာ မေတာ္တဆျဖစ္ျပီးတာလုိ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့က ေတြးဆၾကပါတယ္။ မေတာ္တဆမ်ားဟာ ဘယ္ေသာအခါမွ မျဖစ္ပ်က္ပါ။ အရာရာတုိင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေတာ္တဆ ျဖစ္ပ်က္တယ္ဆုိတာ မရွိပါ။ ဒါဟာ စၾက၀ဠာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ပရမ္းပတာ ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ပါ။

တကယ့္ ေလးနက္တဲ့အႏၱိမဥပေဒတစ္ရပ္ရပ္အေပၚမွာ အရာရာတုိင္းကုိ အေျခတည္ထားပါတယ္။ တစ္ခုခုဟာ မွားယြင္းသြားတယ္ဆုိတာ မရွိပါ။ ဟုတ္တယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ အဲဒီအရာက မွားယြင္းသြားသလုိ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ကုိ ထင္ျမင္ေစပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ အျခားတစ္စုံတစ္ခုကုိ ေမ်ာ္လင့္ေနလုိ့ပါ။

ဒါက ျပႆနာတစ္ခုပါ။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုကုိ ျပဳလုပ္တယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ မ်ဳိးေစ့တစ္ခုကုိ စုိက္ပ်ဳိးတယ္။ ျပီးေတာ့ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ အျခားတစ္စုံတစ္ခုကုိ ေမ်ာ္လင့္တယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ ပန္းအမ်ဳိးအစားတစ္ခုရဲ့မ်ဳိးေစ့မ်ားကုိ စုိက္ပ်ဳိးျပီး အျခားပန္းအမ်ဳိးအစားအခ်ဳိ့ကုိ ေမ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိနဲ့ ပန္းမ်ား ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ကုိ မခ်င့္မရဲျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပန္းမ်ားဟာ မ်ဳိးေစ့မ်ားမွ လာတာပါ။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့ဆႏၵမွ လာတာမဟုတ္ပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္ သတိရပါ။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ စဥ္ဆက္မျပတ္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့ကမၻာကုိ ဖန္တီးပါတယ္။ မွားယြင္းတဲ့ အရာမ်ားျဖစ္ပ်က္ေတာ့မယ္ဆုိတဲ့အခါ အျမဲေၾကာက္ရြံ ့တဲ့သူမ်ား ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီအရာက ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အဲဒါ ျဖစ္ပ်က္လာတဲ့အခါ မွန္ကန္တယ္ဆုိတာ သူတုိ့ကုိ သက္ေသျပဳပါတယ္။ သူတုိ့ဟာ အဲဒါကုိ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ေၾကာက္လန့္တဲ့သူမ်ားဟာ သူတုိ့ကုိ ဆုပ္ကုိင္ဖမ္းစားထားတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အေျခအေနမ်ားကုိ အျမဲတမ္း ရွာေဖြေနပါလိမ့္မယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိန္းေအာင္းတဲ့သူမ်ားဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဖူးပြင့္လာတဲ့ အေျခအေနမ်ားကုိ အျမဲတေစ ရွာေဖြေနပါလိမ့္မယ္။ အေၾကာင္းက ဒီျဖစ္တည္ျခင္းဟာ သင္ေရးဆြဲထားတဲ့အစီအစဥ္ကုိ သင့္ကုိ အခြင့္အလမ္းေပးဖုိ့ ဆက္လက္ေမာင္းႏွင္တြန္းပုိ့ေနလုိ့ပါ။

ဘ၀ဟာအက်ြႏု္ပ္တုိ့ရဲ့ သုေတသနလုပ္ငန္းျဖစ္ပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တု့ိဟာ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဘ၀ရဲ့ ဖန္တီးရွင္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ God ဟာ လူသားကုိ ဖန္တီးခဲ့တယ္ဆုိခဲ့ယင္ ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ခြင့္ကုိေတာ့ မဖန္တီးခဲ့ပါ။ တကယ္ပဲ အတြင္းမွာ အဓိကအေရးပါ အႏွစ္သာရျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္ခြင့္တစ္ခု ရွိပါတယ္။ ယခု သင္ဟာ ဘ၀မွာ သင္နဲ့ ပတ္သက္လုိ့ သင္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အရာကုိ ေရြးခ်ယ္ဖုိ့ သင့္သေဘာအတုိင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကုိ အျခားျဖစ္ရပ္တစ္ခုနဲ့ ခ်ိတ္ဆက္ထားပါတယ္။ အေျခအေနတစ္ခုက အျခားအေျခအေန တစ္ခုသုိ့ ဦးတည္ပါတယ္။ ဒီေနာက္ သင္ဟာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ယုံမွားဖြယ္မရွိတဲ့ ျဖစ္လာရန္ေသခ်ာေလာက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကုိ ယူျပီးပါျပီ။ အဲဒီေနာက္ အျခားေရြးခ်ယ္စရာ နည္းလမ္းအားလုံးကုိ ေဘးခ်ိတ္ရပ္ဆုိင္းပစ္ပါေတာ့တယ္။

ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကုိ ေမြးဖြားလာတဲ့အခါ ေရြးခ်ယ္စရာအားလုံးကုိ လမ္းဖြင့္ေပးထားပါတယ္။ သူဟာ လုံး၀ လြတ္လပ္ပါတယ္။ သူဟာ ဂီတသမား- ကဗ်ာဆရာ- နပန္းသတ္သူ- ႏုိင္ငံေရးသမား- တစ္ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူဟာ ဘယ္လုိအရာကုိပဲျဖစ္ေစ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ Adolf Hitler ဒါမွမဟုတ္ ျမတ္ဗုဒၶအျဖစ္ ဘာမဆုိ ျဖစ္ႏုိင္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ အေႏွးနဲ့အျမန္ဆုိသလုိပဲ ေရြးခ်ယ္မႈမ်ား ဆုိက္ေရာက္လာဖုိ့ လမ္းစ ပ်ဳိးေပးပါတယ္။ ျပီးယင္ေတာ့ သူဟာ စိတ္ခ်ေသခ်ာေလာက္တဲ့ ဦးတည္ရာတစ္ခုျဖင့္ လႈပ္ရွားဖုိ့ စတင္ပါတယ္။ ဒီေနာက္မွာ အဲဒီဦးတည္ထားတဲ့အရာက သူ့ရဲ့ကမၻာအျဖစ္ ဆက္လက္ တည္ရွိေနပါေတာ့တယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ အျမဲတမ္း သတိရပါ။ သင့္နဲ့ပတ္သက္လုိ့ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျပီးတဲ့ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ အဲဒါနဲ့ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းတရားက သင့္ကုိ ျဖစ္ေစခဲ့ျပီးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ သင့္ကုိ ျဖစ္ပ်က္ေစခဲ့ျပီးတဲ့ နာက်င္မႈ ဒုကၡေတြနဲ့ပတ္သက္လုိ့ - အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ - သင္ဟာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ စိတ္ထိခုိက္မႈ ျဖစ္ရပါတယ္။ သင္ ၀မ္းနည္းစြာခံစားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀မ္းနည္းစြာခံစားဖုိ့ မလုိအပ္ပါ။ အေၾကာင္းက အဲဒီအရာမွတဆင့္ သင္ဟာ သေဘာေပါက္နားလည္ျခင္းတစ္ခုဆီသုိ့ ဆုိက္ေရာက္လာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ျဖစ္ရပ္မ်ားဟာ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ တူညီတဲ့နည္းလမ္းကုိ မလုိက္ပါဖုိ့ သင့္အတြက္ လုိအပ္ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ သတိရဖုိ့ဒုတိယအရာတစ္ခုကေတာ့ ထိခုိက္ခံရတဲ့နာက်င္မႈတုိင္းအတြက္ ဒါမွမဟုတ္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အရာတုိင္းအတြက္ အျမဲတမ္းေက်းဇူးတင္ပါ။ အေၾကာင္းက ၾကီးပြားတုိးတက္မႈအတြက္ သာယာၾကည္ႏူးမႈမ်ား တစ္ခါတစ္ရံ မလုိအပ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ထိခုိက္နာက်င္မႈမ်ားကုိေတာ့ ရံခါမ်ားမွာ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ဘယ္အရာျဖစ္ျဖစ္ တုိးတက္ၾကီးပြားဖုိ့အတြက္ အဲဒါကုိ အခြင့္အေရးတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ပါ။ အလြန္ျမင့္မားတဲ့ အခ်ဳိ့အရာအတြက္ စတင္တက္လွမ္းရာတစ္ခုအျဖစ္ အဲဒီအခြင့္အေရးကုိ အသုံးျပဳပါ။

မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေသဆုံးသြားတဲ့အတြက္ နာက်င္မႈျဖစ္တယ္။ မခ်ိတင္ကဲေ၀ဒနာခံစားရတယ္။ ဆင္းရဲ ဒုကၡအတိေရာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခြင့္အေရးကုိ အသုံးျပဳပါ။ ေသျခင္းနဲ့ပတ္သက္လုိ့ ကမၼဌာန္းကုိ ရႈမွတ္ပြားမ်ားပါ။ သင့္ရဲ့သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေသဆုံးမႈက ေသဆုံးျခင္းသေဘာရွိတဲ့ တကယ္အေရးပါတဲ့ျဖစ္စဥ္တစ္ခုနဲ့ ပတ္သက္လုိ့ သင့္ကုိ ႏႈိးေဆာ္သတိေပး အမွတ္ရေစခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘ၀ဟာ ေသးငယ္တဲ့အေရးအရာေလးတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ခုႏွစ္ဆယ့္ငါး(၇၅)ႏွစ္ဆုိတဲ့ အေရးအရာေလး အတြင္းမွာ - သုံးပုံပုံယင္ တစ္ပုံက အိပ္ျခင္းျဖင့္ - အျခားတစ္ပုံက စားေသာက္ဖုိ့ ေပါင္မုန့္နဲ့ေထာပတ္ကုိ ရွာေဖြျခင္းျဖင့္- ေနာက္တစ္ပုံက ဆင္ျခင္ညဏ္ကင္းမဲ့စြာ အဓိပၸါယ္မဲ့ အသုံးမက်တဲ့ မုိက္မဲမႈမ်ားျဖင့္……….ဒါက ၾကီးက်ယ္လွတဲ့အရာတစ္ခုေတာ့မဟုတ္။ ေသျခင္းတရားနဲ့ႏႈိင္းစာလ်င္ ဒါဟာ ဘာမွေတာ့မဟုတ္ျပန္။ ေသျခင္းတရားဆုိတာကေတာ့ ကေမၻကမၻာ အဆုံးမရွိပါပဲ။

Read more...

သရီးရိုင္ဖယ္ တံဆိပ္ေလးမွ ၀တ္ရံုခ်င္ၾကပါသည္ဘုရား…

သႏၲဳ႒ိသုတ္ (ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း)

ရဟန္းတို႔ တာဝန္လည္းနည္း၍ ရလည္း ရလြယ္ကုန္ေသာ ပစၥည္းတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း၊ ထို ပစၥည္းတို႔သည္ အျပစ္လည္း မရွိကုန္။ အဘယ္ ေလးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-

ရဟန္းတို႔ သကၤန္းတို႔တြင္ ပံ့သကူသကၤန္းသည္ တာဝန္လည္းနည္း၏၊ ရလည္း ရလြယ္၏၊ ထို သကၤန္းသည္ အျပစ္လည္းမရွိ။

ျမတ္စြာဘုရား ပံ့သကူသကၤန္း ၀တ္ရံုလိုသူ ရွားပါးေနပါၿပီ… စီ၀ိုင္စီရယ္ ဗိုလ္မရယ္ သရီးရိုင္ဖယ္ တံဆိပ္ေလးမွ ၀တ္ရံုခ်င္ၾကပါသည္ဘုရား… တစ္ခ်ဳိ႔က သကၤန္းအသစ္ကေလးရပါလွ်င္ ပြတ္ၾကည့္ၾကေသးသည္…

ရဟန္းတို႔ စားဖြယ္တို႔တြင္ ဆြမ္းခံလွည့္လည္၍ ရအပ္ေသာ ဆြမ္းသည္ တာဝန္လည္းနည္း၏၊ ရလည္း ရလြယ္၏၊ ထို ဆြမ္းသည္ အျပစ္လည္း မရွိ။

ျမတ္စြာဘုရား ဆြမ္းခံဖို႔ရာ သပိတ္ဆိုတာ သိမ္မွထြက္ၿပီးေနာက္ ဘယ္ထားမိမွန္း မမွတ္မိၾကေတာ့တာ မ်ားလွပါသည္ဘုရား… မအပ္စပ္ေသာ သပိတ္အေရာင္ေတြေတာင္ မသိၾကေတာ့ပါဘုရား… ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ခ်ဳိ႔ ခရီးသြားလာလွ်င္ အထုပ္ေတြေတာ့ အမ်ားၾကီးပါ… သပိတ္ေတာ့ျဖင့္ ပါမလာၾကပါ…

ရဟန္းတို႔ ေက်ာင္းတို႔တြင္ သစ္ပင္ရင္းဟူေသာ ေက်ာင္းသည္ တာဝန္လည္းနည္း၏၊ ရလည္း ရလြယ္၏၊ ထို ေက်ာင္းသည္ အျပစ္လည္း မရွိ။

ျမတ္စြာဘုရား ျမန္မာျပည္မွ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား သစ္ပင္ေအာက္တြင္ ႐ုကၡမူဓုတင္ ေဆာက္တည္ကာ ေနၾကသည္မွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္… တပည့္ေတာ္တို႔ ေနရာေဒသကေတာ့ အလြန္ခ်မ္းေအးသည့္အတြက္ ေနထိုင္၍ မရပါဘုရား…

ရဟန္းတို႔ ေဆးတို႔တြင္ ႏြားက်င္ငယ္ပုပ္တည္းဟူေသာ ေဆးသည္ တာဝန္လည္းနည္း၏၊ ရလည္း ရလြယ္၏၊ ထိုေဆးသည္ အျပစ္လည္း မရွိ။

ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္ကို ယံုၾကည္ပါသည္ လိုက္နာလိုပါသည္… သို႔ေသာ္ တပည့္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေရာဂါ ေ၀ဒနာဆိုးၾကီး ရွိေပမဲ့ မေသာက္ႏိုင္ေသးပါ… တကယ္ေသာက္သံုးေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကို ၾကည္ညိဳပါသည္… ကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္…

ရဟန္းတို႔ တာဝန္လည္းနည္း၍ ရလည္း ရလြယ္ကုန္ေသာ ပစၥည္းတို႔သည္ ဤေလးမ်ဳိးတို႔တည္း၊ ထို ပစၥည္းတို႔သည္ အျပစ္လည္း မရွိကုန္။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ တာဝန္နည္း၍ ရလြယ္ေသာ ပစၥည္းျဖင့္ ေရာင့္ရဲ၏၊ ဤသို႔ ေရာင့္ရဲျခင္းကို ''ရဟန္း၏ ရဟန္းအျဖစ္'' ဟူေသာ အဂၤါ တစ္ပါးဟု ငါဆို၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။



တာဝန္လည္းနည္း ရလည္း ရလြယ္ အျပစ္လည္း မရွိေသာ ပစၥည္းျဖင့္ ေရာင့္ရဲေသာ ရဟန္းအား ေက်ာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သကၤန္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေသာက္ဖြယ္စားဖြယ္ကိုလည္းေကာင္း အေၾကာင္းျပဳ၍ စိတ္၏ ပင္ပန္းျခင္း ကင္း၏။ အရပ္မ်က္ႏွာကိုလည္း မထိခိုက္။ ရဟန္းတရားအား ေလ်ာ္ေသာ အၾကင္ တရားတို႔ကို ထို ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဟာေတာ္မူ၏၊ မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိရွိသည္ ျဖစ္၍ က်င့္ေသာ၊ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိေသာ ရဟန္းသည္ ထိုတရားတို႔ကို သိမ္းဆည္း၍ ယူအပ္ေလ သတည္း။ 27

၇ - သႏၲဳ႒ိသုတ္၊ ဥ႐ုေ၀လ၀ဂ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။



ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။

သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ at 1/14/2011 10:00:00 PM

Read more...

သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါရြတ္ဖတ္ျပီး ဘယ္သူက ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ဘယ္သူ႔ကို စတင္ရဟန္းခံေပးပါသလဲ

သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါရြတ္ဖတ္ျပီး ဘယ္သူက ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ

ဘယ္သူ႔ကို စတင္ရဟန္းခံေပးပါသလဲ

ဒကာ။ ။ဆရာေတာ္ဘုရားေရးျပဳေသာ သုေတသနသရုပ္ျပအဘိဓာန္က်မ္း

စာမ်က္ႏွာ ၄၉၇ ၌ “ရဟန္းအျပားမ်ိဳးရွစ္ပါး” သရုပ္ကိုေဖာ္ထုတ္ရာ၀ယ္ နံပါတ္ရွစ္၌ ဉတၱိစတုတၳ ကမၼဴပ သမၸဒါ ပညတ္ေတာ္အရ သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါနဲ႔ ရြတ္ဖတ္ျပီးျဖစ္လာတဲ့ ရဟန္းေတြထဲမွာ ေရွးဦးစြာ ျဖစ္လာတဲ့ ရဟန္းဟာ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ပါလဲ ဆရာေတာ္။

အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကို ဘယ္ရဟန္းေတြက စတင္ ရဟန္းျပဳေပးပါသလဲ၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္က ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳလုပ္ပါသလဲ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ မွတ္သားရေအာင္ မိန္႔ၾကားပါဦး ဘုရား၊ ဒါဟာလည္း သာသနာ့ မွတ္တမ္းတခ်က္ပါပဲ။

ဆရာ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္၊ သာသနာ့မွတ္တမ္းမွာေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶဟာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔မွာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူတယ္။

အဲဒီႏွစ္ ၀ါေတာ္ကို မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ ၀ါကပ္ေတာ္မူကာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးကို စတင္ ကယ္ခၽြတ္ေတာ္မူလ်က္ ၀ါကၽြတ္ေတာ္မူေသာကာလ ေျခာက္က်ိပ္မွ်ေသာ ရဟန္းတို႔ကို ထိုထိုျမိဳ႕ ရြာ ေဒသ တို႔သို႔ သာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူတယ္၊ ထို သာသနာျပဳ ရဟန္းေတာ္မ်ားေခၚေဆာင္လာတဲ့ ရွင္ေလာင္း ရဟန္းေလာင္းတို႔ကို ျမတ္ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ သရဏဂံုေပးျပီး ရွင္ျပဳေပးတယ္၊ ရဟန္းလည္းျပဳေပးေတာ္မူတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ေ၀းေသာခရီးအရပ္မွ ေခၚေဆာင္လာၾကတာ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ၾကေသာေၾကာင့္ သာသနာျပဳရဟန္းတို႔ ခ်မ္းသာၾကေစရန္ ယင္းရဟန္းတို႔ ကိုယ္တိုင္ပင္ ထိုထိုအရပ္ဌာနတို႔၌ သရဏဂံုျဖင့္ ရွင္ျပဳေပးၾကေစ၊ ရဟန္းျပဳေပးၾကေစ ဟု ခြင့္ျပဳေတာ္မူလိုက္တယ္။

ဤနည္းျဖင့္ ေပါ့ပါးလြယ္ကူစြာ သာသနာျပဳလိုက္ၾကတာ ျမတ္ဘုရားရာဇျဂိဳဟ္ျပည္သို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ ရဟႏၲာေပါင္း ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိေနေလျပီ၊ ထိုအခါ ရွင္သာရိပုတၱရာ ရွင္ေမာဂၢလာန္တို႔လည္း ရဟႏၲာသာ၀ကၾကီးေတြ ျဖစ္ေနၾကေလျပီတဲ့။

အဲဒီ ၁၀၃ ခုႏွစ္ထဲမွာပဲ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး အိုမင္းလွေသာ ရာဓပုဏၰားၾကီးတေယာက္ ဘုရားထံေရာက္လာ၍ ရဟန္းျပဳလိုေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားတယ္တဲ့။

ထိုအခါ ျမတ္ဘုရားရွင္က ရွင္သာရိပုတၱရာအား ရာဓပုဏၰားၾကီးကို ရဟန္းျပဳေပးလိုက္ေလာ့ ဟုေစခိုင္းေတာ္မူတဲ့အခါ ရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္က “ျမတ္စြာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္သည္ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ဘယ္နည္းျဖင့္ ထိုရာဓပုဏၰားကို ရွင္ရဟန္း ျပဳရပါမည္နည္း ဘုရား” ဟု ေမးေလွ်ာက္တယ္တဲ့။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားက “ယခုအခ်ိန္၌ ငါ၏တပည့္သား ရဟန္းေတာ္ေတြ မ်ားလာျပီျဖစ္၍ သရဏဂံု သံုးပါးျဖင့္ ေပါ့ပါးလြယ္ကူစြာနဲ႔ ရဟန္းျပဳေပးျခင္းကို ယေန႔မွစ၍ ငါဘုရား ပယ္ဖ်က္ေတာ္မူလိုက္ျပီ။

ဉတၱိ စတုတၳ ကမၼ၀ါစာျဖင့္ ပီပီသသ ေလးေလးစားစားရြတ္ဖတ္၍ ရဟန္းပဥၥင္းခံေပးရန္ ငါဘုရားခြင့္ျပဳလိုက္သည္” ဟု ရဟန္းခံယူေရးကိစၥကို ဤသို႔ခြင့္ျပဳေစခိုင္းေတာ္မူတယ္။

ရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္ကလည္း ျမတ္စြာဘုရား၏ ပညတ္ေတာ္အမိန္႔စကားကို ဦးထိပ္မွာထားျပီးေတာ့ ရာဓပုဏၰားၾကီးကို သူကိုယ္တိုင္ ဆရာဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ရွင္ရဟန္း စတင္၍ ျပဳေပးေတာ္မူလိုက္သည္တဲ့။

ကဲ….အဲဒါဟာ သိမ္ထဲမွာ ကမၼ၀ါ ဉတ္ ေလးၾကိမ္ဖတ္ျပီး ရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္က ဥပဇၩာယ္ျပဳကာ ရာဓပုဏၰားၾကီးကို စတင္ျပီး ရဟန္းခံေပးလိုက္တဲ့ သာသနာေတာ္မွတ္တမ္းပါပဲဗ်ား၊ ေက်နပ္ရဲ႕လား။

ဆရာ။ ။ ဒီလို အေျခအျမစ္နဲ႔ တိုတိုက်ဥ္းက်ဥ္း ရွင္းလင္းေျပာေဟာေျဖၾကားသင္ျပ ေပးသြားတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားအား ေလးစားရွိခိုးပါတယ္ဘုရား။

Posted by Thama Meggin at 9:11 AM

Read more...

တႏၱရဂိုဏ္း (မဟာယာန) (သာသနာ ၂၅၀၀-ခရီး (ေမာင္အံ့ ဘံုေဘ))

သာသနာ ၂၅၀၀-ခရီး (ေမာင္အံ့ ဘံုေဘ)

သဒၶမၼပု႑ရိကဂိုဏ္း (မဟာယာန)
တိယင္တိုင္းဂိုဏ္း (မဟာယာန)
တႏၱရဂိုဏ္း (မဟာယာန)

Print this post

Posted by monk at 1/14/2011 05:00:00 PM

Read more...

ပါရာဇိကရဟန္းလူထြက္ခန္း

14 January 2011

ဆရာေတာ္ဘုရား

ပါရာဇိကက်ေသာ ရဟန္းသည္ ရဟန္းဘ၀က လူထြက္လိုက္လွ်င္ စင္ၾကယ္သြား၍ ထုိလူ႔ဘ၀တြင္လည္းေကာင္း၊ သာမေဏဘ၀တြင္လည္းေကာင္း မဂ္ဖိုလ္ရႏိုင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထုိစကားမွန္ပါသလား၊ မည္ကဲ့သို႔ လူထြက္ရမည္၊ ရွင္သာမေဏျပဳရသည္ကို ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးပါရန္ ပန္ၾကား အပ္ပါသည္ဘုရား။

သာသနာသန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေရး

လုပ္သားတစ္ဦး

”သာသနာေတာ္၌ သဒၶါ၍ ရဟန္းျပဳကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္တို႔ သုတ္သင္ေစာင့္ေရွာက္အပ္ေသာ သီလသည္ ပါတိေမာကၡရသံ၀ရ သီလ၊ ဣျႏၵိယ သံ၀ရသီလ၊ အာဇီ၀ပါရိသုဒၶိသီလ၊ ပစၥယသႏၷိႆိတ သီလအားျဖင့္ ၄ပါး အျပားရွိ၏။ ထုိေလးပါးတို႔တြင္ အာပတ္ ၇ဘံုသို႔ မေရာက္ေစရေအာင္ သုတ္သင္ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းေသာ ရဟန္းတို႔၏ သီလသည္ ပါတိေမာကၡသံ၀ရသီလမည္၏။ မေတာ္တဆက်ေရာက္ခဲ့လွ်င္လည္း ေဒသနာဂါမ္ အာပတ္ျဖစ္အံ့။ ေဒသနာဂါမ္ျဖင့္ ကုသျခင္း၊ ၀ုဠာနကံအာပတ္ျဖစ္အံ့ ၀ုဠာနကံျဖင့္ ကုသျခင္း၊ ပါရာဇိက အာပတ္ျဖစ္အံ့ သီတင္းသည္၏အျဖစ္၊ သာမေဏ၏အျဖစ္ကို ၀န္ခံျခင္းျပဳေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ သီလသည္လည္း ပါတိေမာကၡ သံ၀ရသီလပင္ျဖစ္၏။( ဤ၌ မဂ္ဖိုလ္အက်ိဳးငွာ က်င့္အပ္ေသာ သီတင္းသည္၏ သီလကို ယူေစ လိုသည္။

(သီလ၀ိေသာဓနီက်မ္း)

သီလ၀ိေသာဓနီက်မ္းကား ျမန္မာႏိုင္ငံ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ စတုတၳအင္း၀ျမိဳ႕တည္ မင္းတရားၾကီး ညီေတာ္ သာယာ၀တီ မင္းလက္ထက္ ”ဘဒၵႏၱ၀ိနႏၵာသဘ” မည္ေသာ တတိယခံုေမာ္ဆရာေတာ္ျပဳစုသည့္ ၀ိနည္းက်မ္း မွ်ပင္ျဖစ္ပါ၏။ ထိုက်မ္း စာမွာ ၀ိနည္းဆိုင္ရာ၌ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ မွ်သာဆိုေသာ္လည္း ကုန္းေဘာင္ေခတ္ဦး၊ ေခတ္လယ္ ေရွ႕တန္းေရာက္ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးမ်ား၊ ၀ိနည္းေလးစားပံု၊ က်င့္ေဆာင္ပံုတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ေရးသားထားသျဖင့္ အားက်ဖြယ္ အတုယူဖြယ္ ေကာင္းလွ ၍ အျမဲဖတ္ရႈေလ့လာသင့္ေသာ က်မ္းျမတ္တစ္ဆူ ျဖစ္ပါေပ၏။

ထိုက်မ္းစာတြင္ စလွ်င္စျခင္း ေဖာ္ျပပါအတိုင္း သီလၾကီးေလးပါးကို မာတိကာစဥ္၍ ေရွးဦးစြာ ပါတိေမာကၡသီလကို ေဖာ္ျပ ရာ၌ ပါရာဇိက အာပတ္ျဖစ္အံ့၊ သီတင္းသည္၏အျဖစ္၊ သာမေဏ၏အျဖစ္ကို ၀န္ခံျခင္းကိုျပဳေသာပုဂၢိဳလ္၏ သီလသည္ လည္း ပါတိေမာကၡသံ၀ရပင္ျဖစ္၏ ဟု ထူးျခားေသာ အဆံုးအျဖတ္တစ္ရပ္ကို မွတ္သားဖြယ္ရာဖတ္ရႈမိပါသည္။

ဤ၌ ထူးျခားေသာဟူသည္မွာ အေတြ႕အၾကံဳရ နည္းပါးသျဖင့္ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေနရျခင္းမ်ိဳးဟုဆိုလွ်င္ မမွားႏိုင္ေခ်၊ ေဒသနာဂါမ္အာပတ္တို႔ကို ေဒသနာဂါမ္ျဖင့္ ကုသေနျခင္းကို ေတြ႔ေနက်ျဖစ္၏။ ၀ုဠာနကံအာပတ္တို႔ကို ၀ုဠာနကံျဖင့္ ကုသေနၾကျခင္းကို ရံဖန္ရံခါ ေတြ႔ၾကရ၏။ ( အခ်ိဳ႕နယ္မ်ား တြင္ ပရိ၀ါသ္မာနတ္ပြဲမ်ားကို ႏွစ္စဥ္လို ေတြ႔ေနၾကရပါသည္။) ပါရာဇိကအာပတ္ကို သီတင္းသည္အျဖစ္၊ သာမေဏအျဖစ္ ကုသျခင္းကိုကား မေတြ႔ၾကံဳရသေလာက္ ျဖစ္၏၊ အျဖစ္နည္း ေသာ အာပတ္ျဖစ္၍လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏။

သို႔ေသာ္ ဤအျဖစ္မ်ိဳးသည္ နည္းပါးလွသည္ဟုကား မဆိုႏိုင္ပါ။ ပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္အားေလ်ာ္စြာ လွွ်ိဳ႕၀ွက္ထားမႈေၾကာင့္ အသိနည္းေနရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုခ်င္၏။ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ေဖာ္ထုတ္သူေပၚေပါက္လာ၍ ထင္ရွားလာရမႈ မ်ားကို လည္း ဂိုဏ္းေပါင္းစံု ညီညြတ္ေရးအစ တစ္ခါေသာအခါက ေပၚေပါက္ထင္ရွားလာကာ ကုသသြားရျခင္းဟု သံုးရသည္မွာ သက္သက္ညွာညွာ သံုးလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ မဂ္ဖိုလ္အက်ိဳးငွာက်င့္အပ္ေသာ သီတင္းသည္ဟူေသာ မွတ္ခ်က္စာ အရ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔ ျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္ စဥ္းစားသင့္ၾကေပေသးသည္။

ထုိကိစၥႏွင့္စပ္၍ ” ပါရာဇိကက်ေသာရဟန္းသည္ အာပတ္ကို မကုစားပဲ( လူမထြက္ဘဲ၊ သာမေဏအျဖစ္ ၀န္မခံဘဲ) ငါရဟန္းဟု ၀န္ခံလွ်င္ ရဟန္း ေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေနလွ်င္ သရဏဂံုပ်က္၏၊ ေသသည့္ေနာက္၌ အပါယ္ေလးပါး သာလွ်င္ လားရာရွိ၏။ ၄င္းကို ေထယ်သံ၀ါသက၌ သြင္းရ၏” ဟု အခ်ိဳ႔ဆံုးျဖတ္သည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ပါရာဇိကရဟန္း သရဏဂံုပ်က္ျခင္းႏွင့္ စပ္၍ကား ဤသို႔ ယူဆသင့္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ၾကကုန္၏။ ရဟန္းျဖစ္ေသာ သူသည္ ပါရာဇိက်ေသာ္လည္း ရဟန္းအသြင္၌တည္၍ ငါရဟန္းဟု ၀န္ခံေနေသးသမွ် ရဟန္းပင္ ျဖစ္ေန၏။ ထိုပါရာဇိကရဟန္းကို ရဟန္းမဟုတ္ဟု မဆိုႏိုင္၊ ရဟန္းေကာင္းတို႔ႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေနေသာ္လည္း ေထယ်သံ၀ါသက (ေထရ္ခိုး) ဟု မဆိုရ ေၾကာင္း ၀ိနည္းဋီကာတို႔တြင္ အတိအလင္းဖြင့္ဆို၏။

သရဏဂံုတည္၊ မတည္ႏွင့္ ပက္သက္၍ကား သရဏဂံုသည္ ေလာကီေလာကုတၱရာ သရဏဂံုႏွစ္ပါးရွိရာတြင္ ေလာကုတၱရာ သရဏဂံု မဆိုလိုသည္မွာ ထင္ရွား၏။ ေလာကီသရဏဂံု ရဟန္းႏွင့္ မစပ္ဆိုင္ဟု ဆိုသင့္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သရဏဂံု ခံယူျခင္းမွာ လူပုဂၢိဳလ္တို႔အေနျဖင့္ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးတို႔၌ ၾကည္ညိဳေလးစား အားထားယံုၾကည္စြာျဖင့္ ” ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊” ဟူေသာ သရဏဂံုသံုးပါးကို သံုးၾကိမ္တိုင္တိုင္ ႏွဳတ္ျမြက္ခံယူ၍ သရဏဂံုတည္ေသာ လူဥပါသာအျဖစ္ ရရွိေပသည္။

တစ္ဖန္ ဥပါသကာအျဖစ္မွ သာမေဏျပဳလိုေသာအခါ ဆံရိတ္ျခင္း၊ သကၤန္း၀တ္ျခင္းတို႔ကို ျပဳ၍ သာမေဏဆိုင္ရာ သရဏ ဂံုကို ဌာန္ကရိုဏ္းပီသစြာ ရြတ္ဆိုယူ၍ သာမေဏအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရ၏။ ထိုအခါ လူ႔အျဖစ္က သရဏဂံုသည္ မရွိေတာ့ဘဲ သာမေဏသရဏဂံုျဖင့္သာ သာမေဏဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုး တည္ရေလေတာ့သည္။ ထုိမွတက္၍ ရဟန္းဘ၀သို႔ ကူးေျပာင္းလိုေသာအခါတြင္ ဥပသမၸဥတၱိ စတုတၳကမၼ၀ါစာျဖင့္ ရဟန္းခံယူ ရေပရာ သရဏဂံုျဖင့္ ျဖစ္ရေသာ သာမေဏအျဖစ္သည္လည္း ရဟန္းဘ၀သို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ ကုန္ဆံုးသြားရေပေတာ့သည္။

ထိုရဟန္းသည္ ပါရာဇိကအာပတ္သို႔ ေရာက္၍ ရဟန္းစစ္ ရဟန္းမွန္ မဟုတ္ေသာအခါ ရဟန္းအသြင္မေပ်ာက္ေသး၍သာ ရဟန္းဟုဆိုေနရ ေသာ္လည္း ရဟန္းသိကၡာလည္း မရွိေတာ့ေပ၊ သာမေဏလည္းမဟုတ္၍ သာမေဏဆို္င္ရာ သရဏဂံုလည္း မတည္ေတာ့ေပ။ ( သရဏဂံု ပီပီသသ ဆို၍ ျဖစ္ေနရေသာ သာမေဏလည္း မဟုတ္သျဖင့္ သာမေဏ သရဏဂံု၏ သတၱိလည္း ယင္း၌ တည္ရွိမေနေတာ့) လူဥပါသကာ မဟုတ္၍ ဥပါသကာသရဏဂံုလည္းမရွိ၊ လူ႕ဘ၀ကရွိခဲ့ဖူးေသာ သရဏဂံုကလည္း သာမေဏဘံုသို႔ အကူးတြင္ ကြယ္ခဲ့ျပီမဟုတ္ပါေလာ။

ရဟန္းသာမေဏတို႔အဖို႔ သီလသည္သာ ပဓာနျဖစ္ရာ သီလပ်က္စီးေသာရဟန္းအား အဘယ္မွာလွ်င္ သရဏဂံုလည္း တည္ႏိုင္ပါအံ့နည္း။ သီလတည္းဟူေသာ ဦးေခါင္းျပတ္သူအား သရဏဂံုတည္းဟူေသာ အသက္သိကၡာက်န္ရွိမေန သည္မွာလည္း သဘာ၀က်ေပ၏။ အမတ္ဘ၀မွ စစ္သူၾကီး၊ စစ္သူၾကီးဘ၀မွ ဘုရင္ျဖစ္လာသူသည္ ဘုရင္ျဖစ္မွ နန္းခ်ခံလိုက္ရေသာအခါ မူလမတ္ဘ၀၌လည္း မတည္ေတာ့ဘဲ လူဆင္းရဲျဖစ္သြားရ သကဲ့သို႔ပင္တည္း။

ဤေနရာ၌ ေစာဒနာရာမွာ သရဏဂံုဟူသည္ တစ္ခါခံယူထားလွ်င္ တစ္ဘ၀လံုး မပ်က္စီးေတာ့ေပ။ ေသဆံုးကြယ္လြန္လွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဘာသာကူးေျပာင္းသြားလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤႏွစ္မ်ိဳးမရွိသမွ် တစ္ဘ၀လံုးတည္ေနႏိုင္သည္ဟု အဆိုရွိသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ပါရာဇိက ရဟန္းသည္ ေသဆံုးကြယ္လြန္သည္လည္းမဟုတ္၊ ဘာသာတစ္ပါးသို႔ ေျပာင္းသြား သည္လည္း မဟုတ္ပါက ေစာဒနာျငားအံ့၊ ေသဆံုးကြယ္လြန္မွ ဘာသာတစ္ပါးေျပာင္းသြားမွ သရဏဂံုပ်က္သည္ ဆိုသည္မွာ လူ ဥပါသကာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတို႔အတြက္ ဆိုျခင္းသာျဖစ္သည္။ ရဟန္းသာမေဏ တို႔အတြက္ ဆိုျခင္းမဟုတ္ဟု ေျဖရမည္။

လူႏွင့္ ရဟန္းသာမေဏတို႔ အေျခအေနျခင္း မတူေပ၊ လူတို႔အဖို႔ သီလပ်က္လွ်င္ သီလသာပ်က္သည္၊ သရဏဂံုပ်က္သည္။ သာမေဏဆိုလွ်င္ပင္ သီလပ်က္လွ်င္ ခံယူထားေသာ သရဏဂံုပါပ်က္၍ သရဏဂံုထပ္မံခံယူျခင္း ျပဳရသည္။ ရဟန္းမွာကား ဆိုဖြယ္မရွိေတာ့၊ ပါရာဇိကတစ္ပါးပါး သို႔ေရာက္လွ်င္ပင္ သီလေခါင္းျပတ္၍ သရဏဂံုသက္လည္း ေၾကြရေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါရာဇိကသို႔ေရာက္ေသာ ရဟန္းအား ဤစာအစတြင ္ပါရွိေသာ သီလ၀ိေသာဓနီက်မ္းအဆို အတိုင္း ပါရာဇိကအာပတ္ျဖစ္အံ့၊ သီတင္းသည္အျဖစ္ သာမေဏ၏ အျဖစ္ကို၀န္ခံလ်က္ ပါတိေမာကၡ သံ၀ရ သီလကို ဆက္ဆံသင့္ေပသည္။ သို႔မွသာ မဂ္ဖိုလ္တရားအဆင့္အတန္းကို ေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ေပေတာ့မည္။

ဤသုိ႔ ဆက္ခံရာ၌ ပါရာဇိကရဟန္းသည္ သာမေဏအျဖစ္ျဖင့္ေန၍ သာသနာဤ၀င္လိုလွ်င္ ေရွးဦးစြာ အ၀တ္ျဖဴကို၀တ္၍ ဥပါသကာအျဖစ္ ၀န္ခံရဦးမည္။ ဥပါသကာသရဏဂံု ခံယူရဦးမည္။ သကၤန္းကိုမခြ်တ္ဘဲ သာမေဏမျပဳရ။ သကၤန္းကိုမခ်ြတ္လွ်င္ ပါရာဇိကရဟန္းအျဖစ္မွာပင္ တည္ေနဦးမည္သာ။ သို႔ျဖစ္၍ ဥပါသကာျဖစ္ျပီးမွ သာေဏသရဏဂံုကို ဌာန္ကရိုဏ္းပီသစြာခံယူ၍ သာမေဏ၀တ္ရမည္ဟု ဆိုပါသည္။ ဥပါသကာ သီတင္းသည္အျဖစ္ ေနလိုကလည္း သာမန္အ၀တ္ျဖဴ၀တ္ရံုျဖင့္ မျပီး၊ လူ၀တ္လဲရံုျဖင့္ မျပီး၊ မဂ္ဖိုလ္အက်ိဳးငွာက်င့္အပ္ေသာ သီတင္းသည္သီလဟု သီလ၀ိေသာဓနီ ဆိုသည္အတိုင္း သရဏဂံုခံယူရာ၌ ” အဟံ ဘေႏၲ သံသာရ၀ဋၬ ဒုကၡေတာ၊ ေမာစနတၳာယ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼြံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ” စသည္ျဖင့္ ခံယူႏိုင္ၾကရန္ အေရးၾကီးေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုေပသတည္း။

ျမတ္သတီ၀ါဒီ မဂၢဇင္း

ၾသဂုတ္လ၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္။

Read more...

*သတိကင္းမဲ့ဇုန္*

Posted by admin on January 15, 2011 in ကိုယ္တိုင္ေရးကဗ်ာမ်ား | 0 Comment

ေအးလိုက္တာ..
ေဖာ္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတာင္
ခဲသြားမတတ္…။

ေမႊးလိုက္တာ..
အနားက လူဆီက ေရေမႊးန႔ံ
ဒါေပမယ့္ အီလည္လည္နဲ႔..။

ေတြးလိုက္တာ..
ေတာင္စဥ္ေရမရ
ဟိုေရာက္လိုက္ ဒီေပါက္လိုက္..။

ေဈးက ေရွ႕နားမွာ
လူက လမ္းေပၚမွာ
ငါက ေဈး၀ယ္ေနၿပီ..။ ။

————————————————

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

Read more...

Abhidhamma Books In English

စိတ္၀င္စားသူမ်ားအတြက္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ အဘိဓမၼာ စာအုပ္အခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

1. Compendium of Philosophy - U Shwe Zan Aung

သၿဂႋဳဟ္က်မ္းဟု အသိမ်ားေသာ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟက်မ္း၏ ပထမဆံုး အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ကို ဆရာဦးေ႐ႊဇံေအာင္ (၁၈၇၁-၁၉၃၂) က လန္ဒန္ ပါဠိအသင္းေတာ္ႀကီး (PTS) အတြက္ “Compendium of Philosophy” ဟူေသာ အမည္ျဖင့့္ ေရးသား ျပဳစုခဲ့သည္။ သၿဂႋဳဟ္ မိတ္ဆက္ Essay ကို စာမ်က္ႏွာ ၇၅-မ်က္ႏွာမွ် အက်ယ္တ၀င့္ ေရးသား၍ က်မ္းဦးနိဒါန္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထို႔အျပင္ ဘာသာျပန္ရာ၌ ခက္ခဲေသာ အဘိဓမၼာ ေ၀ါဟာရမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းလင္းရန္ ေအာက္ေခ် မွတ္စုမ်ား ေရးထိုးထားသည္။

Ebook-Link: Compendium of Philosophy

*****

2. Abhidhammattha Sangaha: A Manual of Abhidhamma - Mahāthera Nadara

သီရိလကၤာ ရဟန္းေတာ္ အရွင္နာရဒ မဟာေထရ္ (၁၈၉၈-၁၉၈၃) ကလည္း Abhidhammattha Sangaha - A Manual of Abhidhamma ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟက်မ္းကို အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္ဆို၍၊ စာကိုယ္ တစ္ပိုဒ္ခ်င္းစီ၏ အဓိပၸါယ္ အဖြင့္မ်ားကို ေရးသားခဲ့သည္။ က်မ္းျပဳရာတြင္ ဆရာဦးေရႊဇံေအာင္၏ သၿဂႋဳဟ္ဘာသာျပန္ႏွင့္ Mrs. Rhys Davids ၏ Buddhist Psychology (ဓမၼသဂၤဏီဘာသာျပန္) စာအုပ္တို႔၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထား၏။

Ebook-Link: A Manual of Abhidhamma

*****

3. A Comprehensive Manual of Abhidhamma - Bhikkhu Bodhi

အရွင္နာရဒ မဟာေထရ္ ေရးသားျပဳစုေသာ ”Manual of Abhidhamma” ကို အေျခခံကာ၊ အေမရိကန္ ရဟန္းေတာ္ ဘိကၡဳေဗာဓိ (၁၉၄၄ - ) က အသစ္ျပန္လည္ ေရးသား တည္းျဖတ္ခဲ့သည္။ အဘိဓမၼာ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ဘာသာျပန္ရာ၌ အဂၤလိပ္ ရဟန္းေတာ္ ဘိကၡဳဉာဏေမာဠိ ၏ Path of Purifications (၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာ ဘာသာျပန္)ႏွင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုက္ညီေစရန္ ျပင္ဆင္ တည္းျဖတ္ထား၏။ ထို႔အျပင္ အဓိပၸါယ္ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားတြင္ ဋီကာေက်ာ္ ေခၚ အဘိဓမၼတၳ၀ိဘာ၀ိနီ ဋီကာက်မ္းႏွင့္ လယ္တီဆရာေတာ္၏ ပရမတၱဒီပနီ ဋီကာက်မ္း ႏွစ္ေစာင္၏ အဆံုးအျဖတ္မ်ားကိုပါ ထည့္သြင္း၍ ေရးသားထားပါသည္။

Ebook-Link: A Comprehensive Manual of Abhidhamma

*****

4. Guide Through the Abhidhamma Piṭaka - Nynatiloka Mahāthera

ဂ်ာမန္ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ဉာဏတိေလာက မဟာေထရ္ (၁၈၇၈ - ၁၉၅၇) က အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္း၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္မွတ္စုမ်ားအား အဘိဓမၼာပိဋက လမ္းၫႊန္ အျဖစ္ ေရးသား ထားသည္။ အဘိဓမၼာ တစ္က်မ္းလွ်င္ အခန္းတစ္ခန္းစီ ေရးသားထား၍၊ ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ေဒသနာကိုလည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။

Ebook-Link: (ရွာမေတြ႔ေသးပါ)

*****

5. Abhidhamma Studies: Buddhist Explorations of Consciousness and Time – Ven. Nyanaponika Thera

အရွင္ဉာဏတိေလာကထံတြင္ ပညာသင္ယူခဲ့သည့္ ဂ်ာမန္ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ဉာဏေပါဏိက မဟာေထရ္ (၁၉၀၁-၁၉၉၄)သည္ အဘိဓမၼာက်မ္း၏ ပထမဆံုးက်မ္း ျဖစ္ေသာ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းႏွင့္ ယင္း၏ အ႒ကထာျဖစ္ေသာ အ႒သာလိနီတို႔ကို ဂ်ာမန္ ဘာသာ ျပန္ခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမညီညြတ္သျဖင့္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းက်မ္း ႏွစ္ေစာင္အား ဘာသာျပန္စဥ္ ေလ့လာခဲ့သည္မ်ားကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္သည့္ စာတမ္း ၄-ေစာင္ကို ေရးသားခဲ့သည္။ ယင္းစာတမ္းမ်ားအား စုေပါင္း၍ အဘိဓမၼာ ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ Abhidhamma Studies: Buddhist Explorations of Consciousness and Time ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ႏိုင္ခဲ့သည္။
ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းမွ စိတ္ျဖစ္ေပၚပံု အခန္း (စိတၱဳပၸါဒက႑)မွ စိတ္, ေစတသိက္တို႔အား အုပ္စုမ်ားခြဲ၍ ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းႏွင့္ အခ်ိန္ကာလကို အဘိဓမၼာသေဘာအရ သံုးသပ္ ေ၀ဖန္ခ်က္မ်ားပါ၀င္သည္။ အဘိဓမၼာ ေရွ႕ပိုင္းက်မ္းမ်ားတြင္ တရားသေဘာတို႔ကို အုပ္စုမ်ားဖြဲ႔ကာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာသည့္ Analytical approach ကို ပဓာနသံုး၍၊ ပ႒ာန္းက်မ္းတြင္ ထိုတရားသေဘာတို႔သည္ သီးျခားမတည္ဘဲ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အေၾကာင္းအက်ိဳးအားျဖင့္ ဆက္စပ္ျဖစ္ေပၚေနကို ေလ့လာသည့္ Synthetical approach အား အသံုးျပဳသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထို နည္းႏွစ္မ်ိဳးတို႔အား ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာသည့္ စာတမ္းတစ္ခုကိုလည္း အခန္းတစ္ခန္း အျဖစ္ ထည့္သြင္း ေရးသားထား၏။

Ebook-Link: Abhidhamma Studies

*****

6. Abhidhamma In Daily Life - Nina Van Gorkom

ဒတ္ခ်္အမ်ိဳးသမီး Nina Van Gorkom ေရးသားေသာ Abhidhamma In Daily Life မွာ အဘိဓမၼာကို သင္႐ိုး က်မ္းႀကီးမ်ားအတိုင္း မေလ့လာဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဖတ္႐ႈေလ့လာလိုသူမ်ား အတြက္သင့္ေတာ္ေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ “ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲက အဘိဓမၼာ” ဟု အမည္ေပးထားသည့္ အေလွ်က္ ေန႔စဥ္ဘ၀ ေတြ႔ျမင္ေနရေသာ အဘိဓမၼာ သေဘာတရားမ်ားအား သုတၱန္ေဒသနာမ်ား, ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲကာ ေရးသားထားသည္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေရးသားသည့္ “ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ” စာအုပ္သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္သည္။

Ebook-Link: Abhidhamma In Daily Life

*****

7. Abhidhamma In Daily Life - U Ko Lay

မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေရးသားသည့္ “ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ” စာအုပ္အား အၿငိမ္းစားပါေမာကၡ ဦးကိုေလး (ေဇယ်ာေမာင္) က အက်ဥ္းၿခံဳး၍ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။

Ebook-Link: Abhidhamma In Daily Life

*****

Read more...

အာဋာနဋိယသုတ္ေတာ္

14 January 2011

တစ္ခါတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ႀကီးဟာ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕နားက ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာ္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးေတာ္မူေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခိုက္မွာ သာသနာ ေတာ္ေစာင့္နတ္မင္းႀကီး ၄ ပါးတို႔ဟာ ကုေဝရ နတ္မင္းႀကီး ေနတဲ့ အာဋာနာဋ နတ္ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ စည္းေဝးၾကၿပီး ဝိပႆီ အစရွိတဲ့ ေရွးဘုရားရွင္ ၇ ဆူတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အာ႐ုံျပဳ ရွိခိုးၾကၿပီးေတာ့ ဒီ အာဋာနာဋိယ ပရိတ္ေတာ္ကို စီကံုးဖြဲ႕ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီလို ဖြဲ႕ဆိုၾကၿပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားထံေမွာက္ ညသန္းေခါင္အခ်ိန္မွာ ေရာက္လာၾကၿပီးေတာ့ ကုေဝရ နတ္မင္းႀကီးလို႔ ေခၚရတဲ့ ေဝႆဝဏ္ နတ္မင္းႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ဒီလို ေလွ်ာက္တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
” ျမတ္စြာဘုရား … ေဟာဒီ ကမၻာေလာကမွာ သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ ၫုိတဲ့ နတ္ဘီလူးေတြရွိသလို မၾကည္ၫုိတဲ့ နတ္ဘီလူး ေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒီအထဲမွာေတာင္မွ သာသနာေတာ္ကို မၾကည္ၫုိတဲ့ နတ္ဘီလူးေတြကေတာင္ ပိုၿပီး မ်ားၾကပါေသးတယ္ဘုရား၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက သတ္၊ ခိုး၊ ကာမ၊ လိမ္၊ ေသရည္ ဆိုတဲ့ ဒုစ႐ုိက္ တရားေတြကေန ေရွာင္ဖို႔ ေဟာၾကားေတာ္ မူၿပီး သူတို႔က မေရွာင္ခ်င္ၾကလို႔ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။

” ျမတ္စြာဘုရား … ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တပည့္သား သံဃာေတာ္အမ်ား စုဟာ ေတာစြန္ေတာင္ဖ်ား အရပ္ေတြမွာ အေနမ်ား ၾကတာမို႔ အဲဒီ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္ေတြကို နတ္ဘီလူး ေတြက မညႇဥ္းဆဲႏိုင္ေအာင္၊ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးႏိုင္ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဓမၼစက္ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အာဏာစက္ကို မလိုက္နာၾကတဲ့ နတ္ဘီလူးေတြကို ဒဏ္ခတ္မယ္လို႔ နတ္မင္းႀကီးေတြ သေဘာတူ အမိန္႔ျဖစ္တဲ့ ဒီ အာဋာနာဋိယသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ရဟန္းေတာ္မ်ားအား သင္ၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား” လို႔ ေဝႆဝဏ္ နတ္မင္းႀကီးရဲ႕ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ ကို ျမတ္စြာဘုရားက ဆိတ္ဆိတ္ေနခြင့္ျပဳလက္ခံေတာ္မူ ခဲ့ပါတယ္။

ညႇဥ္းဆဲ ႏိွပ္စက္ ဒုကၡေပးၾကမယ့္ ဘီလူး၊ သရဲ၊ သင္းကြဲ၊ ၿပိတၱာ၊ တေစၧ၊ ေျမဘုတ္၊ နတ္ဘီလူး၊ နတ္မိစၧာေတြရဲ႕ ေဘးရန္ေတြကေန ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အလြန္ အစြမ္းထက္လွတဲ့ ဒီ အာဋာနာဋိယသုတ္ ပရိတ္ေဒသနာေတာ္ကို ၾကည္ၫုိသဒၶါ ႐ုိေသစြာနဲ႔ ရြတ္ၾက ဖတ္ၾက နာၾက ၾကည္ၫုိပူေဇာ္ၾကပါစို႔ သူေတာ္ေကာင္းတို႔။

ေရာဂါအထူး၊ ဘီးလူးသဘက္ ေႏွာင့္ယွက္ဖမ္းလာ၊ အာဋာနဋိယ ပရိတၳဟု၊ ၾကည္စြာျမတ္ႏုိး ႐ွိခုိး႐ြတ္ခါ၊ ေဘးေ၀းခြာသည္၊ ကင္းကြာပကတိ၊ ခ်မ္းသာဘိ၏။

အာဋာနာဋိယပရိတ္သုတ္႐ြတ္ဖတ္ရန္အခ်ိန္ႏွင့္ ႐ြတ္ဖတ္ရျခင္းအက်ဳိး

အာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္တြင္ ၀ိပႆီ အစ႐ွိေသာ ဘုရားခုႏွစ္ဆူတုိ႔၏ ဂုဏ္ေတာ္၊ တန္ခုိးေတာ္အားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဓတရ႒ အစ႐ွိေသာ ေလာကပါလနတ္မင္းႀကီး ေလးပါးတုိ႔၏ ေစာင့္ေ႐ွာက္မႈျဖင့္ လည္းေကာင္း ပရိတ္နာေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔မွ အနာေရာဂါ စေသာ အႏၱရာယ္မ်ား ကင္း႐ွင္းလ်က္ ခ်မ္းသာသုခႏွင့္ ျပည့္စုံၾကေစရန္ အာသီသျပဳပုံကုိ ေဟာၾကားထားပါသည္။

အာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္ကုိ အေမွာင္ပေယာဂကပ္ခ်ိန္ႏွင့္ တျခားမေကာင္းဆုိး၀ါးမ်ား ႏွိပ္စက္ေသာအခါ ႐ြတ္ဖတ္ၾကသည္။ အာဋာနာဋိယသုတ္ကုိ အၿမဲ႐ြတ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ အစိမ္းသရဲ၊ ေျမဘုတ္၊ ဘီးလူး၊ နတ္ဆုိး၊ နတ္ၾကမ္းတုိ႔၏ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ႏုိင္ၿပီး မေကာင္းေသာ ေဘးၾကမၼာဆုိးမ်ား လြတ္ကင္းခ်မ္းသာႏိုင္ပါသည္။

(၁) အပၸသေႏၷဟိ နာထႆ ၊ သာသေန သာဓု သမၼေတ။ အမႏုေႆဟိ စေ႑ဟိ၊ သဒါ ကိဗၺိသကာရိဘိ။

အပ္ပ-သန္ေနဟိ နာထတ္သ၊ သာသေန သာဓု သမ္မေတ၊ အ-မႏုတ္ေသဟိ စန္ေဒဟိ၊ သဒါ ကိတ္ဘိသ ကာရိဘိ။

အို သူေတာ္ေကာင္းတို႔ သဗၺညဳတဉာဏ္ရရန္ ေထာက္ကူပါရမီ အေဆာက္အဦတို႔ကို ျဖည့္က်င့္ဆည္း ပူးေတာ္မူေသာ ငံုးမ်ဳိး၌ ျဖစ္ေတာ္မူရေသာ ဘုရားအေလာင္း ငံုးမင္းကို အၾကင္ဝ႗သုတ္ပရိတ္ေတာ္၏ အစြမ္းအာႏုေဘာ္ ေၾကာင့္ ေတာမီးသည္ ေရွာင္ကြင္းေလၿပီ။

(၂) ပရိသာနံ စတႆႏၷံ၊ အဟႎ သာယ စ ဂုတၱိယာ။ ယံ ေဒေသသိ မဟာဝီေရာ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

ပရိသာနံ စတတ္သာနံ၊ အဟိန္သာယ စဂုတ္တိယာ၊ ယံ ေဒေသသိ မဟာ၀ီေရာ၊ ပရိတ္တံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

အို သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ျမတ္စြာဘုရား၏ အေကာင္းအျမတ္ဟု သမုတ္အပ္ေသာ ဘုရားရွင္ သာသနာေတာ္၌ မၾကည္ၫုိကုန္ေသာ ၾကမ္းတမ္းကုန္ ေသာ အခါခပ္သိမ္း မေကာင္းမႈကို ျပဳေလ့ရွိကုန္ေသာ ဘီလူးတို႔သည္ ေလးပါးကုန္ေသာ ပရိတ္သတ္တို႔ကို မညႇဥ္းဆဲျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ဝီရိယႀကီးမား ျမတ္စြာဘုရားသည္ အၾကင္အာဋာနာဋိယသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ေဟာေတာ္ မူအပ္ၿပီ၊ ထိုအာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္ကို ငါတို႔သည္ ရြတ္ၾကကုန္စို႔။

(၃) ဝိပႆိႆ စ နမတၴဳ၊ စကၡဳမႏၲႆ သိရီမေတာ။ သိခိႆပိ စ နမတၴဳ၊ သဗၺဘူတာႏုကမၸိေနာ။

၀ိပတ္သိပ္သ စ နမတ္ထု၊ စက္ခု မန္တတ္တ သီရိမေတာ၊ သိခိတ္သာပိ စ နမတ္ထု၊ သပ္ဗဘူတာ ႏုကမ္ပိေနာ။

စကၡဳငါးတန္ ဉာဏ္အျမင္မ်ဳိးရွိေတာ္မူေသာ ဘုန္း က်က္သေရ ရွိေတာ္မူေသာ ဝိပႆီမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ၊ အလံုးစံုေသာ သတၱဝါတို႔ကို အစဥ္သနားေစာင့္ေရွာက္ေတာ္ မူတတ္ေသာ သိခီမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ။

(၄) ေဝႆဘုႆ စ နမတၴဳ၊ ႏွာတကႆ တပႆိေနာ။ နမတၴဳ ကကုသႏၶႆ၊ မာရေသနာ ပမဒၵိေနာ။

၀စ္သဘုတ္သ စ နမတ္ထု၊ ႏွာတကတ္သ တပတ္သိေနာ၊ နမတ္ထု က,ကုသန္ဓတ္သ၊ မာရေသနာ ပမတ္ဒိေနာ။

မဂ္အရဟတ္ ေရစင္ျမတ္ျဖင့္ ေဆးအပ္ၿပီးသည့္ ကိေလသာရွိေတာ္မူထေသာ ခ်ီးမြမ္းထိုက္ဘိ အက်င့္ျမတ္ ရွိေတာ္မူထေသာ ေဝႆဘူမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ၊ မာရ္စစ္သည္တသင္းကို ႏွိမ္ႏွင္းဖ်က္ဆီးေတာ္မူတတ္ေသာ ကကုသႏၶမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ။

(၅) ေကာဏာဂမနႆ နမတၴဳ၊ ျဗာဟၼဏႆ ဝုသီမေတာ။ ကႆပႆ စ နမတၴဳ၊ ဝိပၸမုတၱႆ သဗၺဓိ။

ေကာဏာ ဂမနတ္သ နမတ္ထု၊ ျဗန္မနတ္သ ၀ုသီမေတာ၊ ကတ္သ ပတ္သ စ နမတ္ထု၊ ၀ိပ္ပ မုတ္တတ္သ သပ္ဗဓိ။

ျမစ္တားပယ္ရွားအပ္သည့္ မေကာင္းမႈရွိ၍ ဝိသုဒိၶ ျဗာဟၼဏျဖစ္ေတာ္မူထေသာ က်င့္သံုးခဲ့ၿပီးသည့္ အရိယာမဂ္ အက်င့္ျမတ္ရွိေတာ္မူထေသာ ေကာဏာ ဂမနမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္ ၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ၊ ကိေလသာခပ္သိမ္းတို႔မွ အရွင္းကြၽတ္၍ ကင္းလြတ္ေတာ္မူၿပီးျဖစ္ေတာ္မူေသာ ကႆပမည္တြင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားအားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ။

(၆) အဂႌရသႆ နမတၴဳ၊ သက်ပုတၱႆ သိရီမေတာ။ ေယာ ဣမံ ဓမၼံ ေဒေသသိ၊ သဗၺဒုကၡာပႏူဒနံ။

အင္ဂီရသတ္သ နမတ္ထု၊ သက္က် ပုတ္တတ္သ သိရီမေတာ၊ ေယာ အိမံ ဓမ္မံ ေဒေသတိ၊ သပ္ဗ ဒုတ္ခါ ပႏူဒနံ။

အၾကင္သာကီဝင္မင္းသား ေဂါတမရွင္ေတာ္ျမတ္္ ဘုရားသည္ ဒုကၡခပ္သိမ္းကို ၿငိမ္းေစဘိေတာင္း ပယ္ႏုတ္ ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ဤတရားျမတ္ေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူၿပီ၊ ကိုယ္အဂၤါမွ ျဖာျဖာရႊန္းလက္ထြက္ေသာ ေရာင္ျခည္ရွိေတာ္မူေသာ က်က္သေရရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ထိုသာကီဝင္မင္းသား ေဂါတမရွင္ေတာ္ျမတ္စြာဘုရား အား အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ျဖစ္ပါေစ။

(၇) ေယ စာပိ နိဗၺဳတာ ေလာေက၊ ယထာဘူတံ ၀ိပႆိသံု။ ေတ ဇနာ အပိသုဏာထ၊ မဟႏၲာ၀ီတသာရဒါ။

ေယ စာပိ နိပ္ဗုတာ ေလာေက၊ ယထာ ဘူတံ ၀ိပတ္သိသုံ၊ ေတ ဇန အ-ပိသုဏာ ထ၊ မဟန္တာ ၀ီတ သာရဒါ။

ေလာက၌ အၾကင္ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္လည္း ကိေလသာဟု အပူၿငိမ္းေတာ္မူၾကကုန္ျဖစ္၍ အမွန္အတိုင္း ထူးေသာ ဉာဏ္အရသိေတာ္မူၾကကုန္ၿပီ၊ ထိုရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ေခ်ာပစ္ကုန္းတိုက္ျခင္း မရွိၾကကုန္၊ ထို႔ျပင္ သီလစသည္ ဂုဏ္ရည္ေတြ စံုျမတ္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ အရွင္း ကင္းသည့္ ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းရွိေတာ္မူၾကကုန္၏။

(၈) ဟိတံ ေဒ၀ႏုႆာနံ၊ ယံ နမႆႏၲိ ေဂါတမံ။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷံ၊ မဟႏၲံ ၀ီတသာရဒံ။

ဟိတံ ေဒ၀ မႏုတ္သာနံ၊ ယံ နမတ္သန္တိ ေဂါတမံ၊ ၀ိတ္ဇာ စရဏ သမ္ပန္နံ၊ မဟန္တံ ၀ီတ သာရဒါ။

ထိုရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ နတ္လူတို႔၏ အစီး အပြားကို ျပဳေတာ္မူတတ္ေသာ ဝိဇၨာဉာဏ္၊အက်င့္ စရဏႏွင့္ ျပည့္ဝကံုလံုေတာ္မူေသာ ဂုဏ္ေပါင္းၫြန္႔လူ ျမတ္ေတာ္မူေသာ အရွင္းကင္းသည့္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း ရွိေတာ္မူေသာ ေဂါတမရွင္ေတာ္ျမတ္ကို ရွိခိုးၾကကုန္၏၊ ထိုရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔အားလည္း အကြၽႏ္ုပ္၏ ရွိခိုးျခင္း သည္ျဖစ္ပါေစ။

(၉) ဧေတ စေည စ သမၺဳဒၶါ၊ အေနကသတ ေကာဋိေယာ။ သေဗၺ ဗုဒၶါ သမသမာ၊ သေဗၺ ဗုဒၶါ မဟိဒၶိကာ။

ေအေတ စင္ေည စ သမ္ဗုတ္ဓာ၊ အေနက သတ ေကာတိေယာ၊ သပ္ေဗ ဗုတ္ဓာ သမသမာ၊ သပ္ေဗ ဗုတ္္ဓာ မဟိတ္ဒိကာ။

ထိုဝိပႆီအစရွိေသာ ဘုရားျမတ္ခုနစ္ဆူတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ဘုရားခုနစ္ဆူတို႔မွ တစ္ပါးကုန္ေသာ ကုေဋရာေပါင္းမ်ားစြာကုန္ေသာ ဘုရားျမတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အလံုးစံုကုန္ေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား တို႔သည္ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သူ ရည္တူမရ ေရွးဘုရားတို႔ႏွင့္သာ တူေတာ္မူၾကကုန္၏၊ အလံုးစံုကုန္ေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားတို႔သည္ ႀကီးေသာတန္ခိုးရွိေတာ္မူၾကကုန္၏။

(၁၀) သေဗၺဒသဗလူေပတာ ေ၀သာရေဇၨဟု ပါဂတာ။ သေဗၺ ေတ ပဋိဇာနႏၲိ၊ အာသဘံ ဌာန မုတၱမံ။

သဗ္ေဗ ဒသ ဗလူေပေတာ၊ ေ၀သာရစ္ေဇ ဟ ပါဂတာ၊ သပ္ေဗ ေတ ပတိဇာနန္တိ၊ အာသဘံ ထာန မုတ္တမံ။

အလံုးစံုေသာ ဘုရားျမတ္တို႔သည္ ဉာဏ္ေတာ္ ဆယ္ပါး ဘုရားတို႔စြမ္းအားႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ေဝသာရဇၨဉာဏ္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူၾကကုန္၏၊ အလံုးစံုကုန္ေသာ ထိုဘုရားျမတ္တို႔သည္ ျမတ္ေသာ ျမင့္ျမတ္ထူးျခား ဘုရားတို႔ အ႐ုိက္အရာစစ္ သဗၺၫုအျဖစ္ကိ္ု ဝန္ခံေတာ္မူၾကကုန္၏။

(၁၁) သီဟနာဒံ နဒေႏၲ ေတ၊ ပရိသာသု ၀ိသာရဒါ။ ျဗဟၼစကၠံ ပ၀တၱႏၲိ၊ ေလာေက အပၸဋိ၀တၱိယံ။

သီဟ နာဒံ နဒန္ေတ ေတ၊ ျဗန္မ စက္ကံ ပ၀တ္တန္တိ၊ ေလာေက အပ္ပတိ ၀တ္တိယံ။

ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ ပရိသတ္ရွစ္ပါးတို႔၌ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကင္း ရဲတင္းေတာ္မူၾကကုန္သည္ျဖစ္၍ ျခေသၤ့မင္း၏ အသံအလား တရားအသံေတာ္ကို က်ဴးရင့္ ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ေလာက၌ ျဗဟၼာနတ္လူ ဘယ္သူတစ္ ေယာက္မွ် မကန္႔ကြက္အား မျမစ္တားႏိုင္ေသာ ျမတ္ေသာ ဓမၼစက္ကို ျဖစ္ေစေတာ္မူၾကေပကုန္၏။

(၁၂) ဥေပတာ ဗုဒၶဓေမၼဟိ၊ အ႒ာရသဟိ နာယကာ။ ဗာတၱႎသ လကၡဏူေပတာ၊ သီတာႏုဗ်ဥၨနာဓရာ။

အုေပတာ ဗုတ္ဓ ဓမ္ေမဟိ၊ အတ္ထာရသ, ဟိ နာယကာ၊ ဗတ္တိန္သ လက္ခဏုေပေတာ၊ သီတာႏု ဗ်င္ဇနာ ဓရာ။

ေလာက၏ အႀကီးအမွဴး ဦးစီးပဲ့ျပင္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဘုရားတို႔သည္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါးကုန္ေသာ ဘုရားျမတ္တို႔၏ သာ ရရာပိုင္ရာ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူၾကပါေပ ကုန္၏၊ သံုးဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္တို႔၏ လကၡဏာေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူၾကပါေပကုန္၏၊ ရွစ္ဆယ္ေသာ လကၡဏာေတာ္ငယ္တို႔ကို ေဆာင္ေတာ္မူ ၾကပါေပကုန္၏။

(၁၃) ဗ်ာမပၸဘာယ သုပၸဘာ၊ သေဗၺ ေတ မုနိကုဥၨရာ။ ဗုဒၶါ သဗၺညဳေနာ ဧေတ၊ သေဗၺ ခီဏာသ၀ါ ဇိနာ။

ဗ်ာမတ္-ပ-ဘာယ သုပ္-ပ-ဘာ၊ သပ္ေဗ ေတ မုနိ ကုန္ဇရာ၊ ဗုတ္ဓာ သပ္ဗင္ညဳေနာ ေအေတ၊ သပ္ေဗ ခီဏာသ၀ါ ဇိနာ။

အလံုးစံုကုန္ေသာ မုနိထြတ္ဖ်ား ထိုဘုရားျမတ္တို႔ သည္ ဗ်ာမပၸဘာ လွ်ံဝါတင့္ရႊန္း ေရာင္ျခည္ဝန္းျဖင့္ တင့္တယ္ထြန္းၫွိ ေရာင္ျခည္ေတာ္ရွိၾကကုန္၏။ တရား အလံုးစံု အကုန္သိျမင္ သဗၺၫုျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ အလံုးစံုကုန္ေသာ ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔သည္ ကုန္ၿပီးေသာ အာသေဝါရွိၾကကုန္ေသာ ငါးမာရ္ေအာင္ျမင္ ဇိနခ်ည္းပင္ ျဖစ္ေတာ္မူၾကေပကုန္၏။

(၁၄) မဟာပဘာ မဟာေတဇာ၊ မဟာပညာ မဟဗၺလာ။ မဟာကာ႐ုဏိကာ ဓီရာ၊ သေဗၺသာနံ သုခါ၀ဟာ။

မဟာ-ပ-ဘာ မဟာေတဇာ၊ မဟာ ပင္ညာ မဟပ္ဗလာ၊ မဟာ ကာ႐ုဏိကာ ဓီရာ၊ သပ္ေဗသာနံ သုခါ၀ဟာ။

ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔သည္ ကုိယ္ေရာင္ ဉာဏ္ေရာင္ ေျပာင္တဝင္းဝင္း ထူးျမတ္ေသာအေရာင္ အလင္း ရွိေတာ္မူၾကကုန္၏၊ အစြမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးႀကီးျမတ္ေသာ တန္ခိုးရွိေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ခ်ီးမြမ္းအပ္ဘိ ႀကီးျမတ္ေသာ ပညာရွိေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ကာယ၊ ဉာဏ ဗလႏွစ္ပါး ႀကီးမားေသာစြမ္းအား ရွိေတာ္မူၾကကုန္၏၊ သတၱဝါမ်ား လြန္သနားသည့္ မဟာက႐ုဏာ ရွိၾကကုန္၏၊ ၿမဲခိုင္လွ သည့္ သမာဓိရွိၾကကုန္၏။ သတၱဝါအလံုးစံုတို႔၏ ခ်မ္းသာ ကို ရြက္ေဆာင္ေတာ္မူတတ္ကုန္၏။

(၁၅) ဒီပါနာထာ ပတိ႒ာ စ၊ တာဏာ ေလဏာ စ ပါဏိနံ။ ဂတီ ဗႏၶဴ မေဟႆာသာ၊ သရဏာ စ ဟိေတသိေနာ။

ဒီပါ နာထာ ပတိတ္ထာ စ၊ တာဏာ ေလနာ စ ပါဏိနံ၊ ဂတီ ဗန္ဓူ မဟစ္သာသာ၊ သရဏာ စ ဟိေတသိေနာ။

ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္တို႔သည္ သတၱဝါတို႔၏ ကြၽန္းႀကီး ပမာ မွီခိုရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ကိုးကြယ္ရာ အားထားရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္၏။ ေထာက္တည္ရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ဝဋ္ဒုကၡမွလည္း ကယ္တင္ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ေဘးမေရာက္ေအာင္ တိမ္းေရွာင္ပုန္းေအာင္းရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ နတ္လူအမ်ား အားထားခ်ဥ္းကပ္ရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူ ၾကကုန္၏၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းလည္း ျဖစ္ေတာ္မူ ၾကကုန္၏၊ ထူးျမတ္ေသာ ေထာက္တည္ရာ မွီခိုရာလည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကကုန္၏၊ ဆင္းရဲဒုကၡကို ဖ်က္ဆီးေတာ္ မူၾကကုန္၏။ အက်ဳိးစီးပြားကိုသာ ရွာမွီးေတာ္မူေလ့ ရွိၾကကုန္၏။

(၁၆) သေဒ၀ကႆ ေလာကႆ သေဗၺ ဧေတ ပရာယဏာ။ ေတသာဟံ သိရသာ ပါေဒ၊ ၀ႏၵာမိ ပုရိသုတၱေမ။

သ, ေဒ၀ကတ္သ ေလာကတ္သ၊ သပ္ေဗ ေအေတ ပရာယဏာ၊ ေတသာ ဟံ သိရ, သာ ပါေဒ၊ ၀န္ဒါမိ ပုရိ သုတ္တေမ။

အလံုးစံုကုန္ေသာ ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔သည္ နတ္ႏွင့္တကြေသာ သတၱဝါအေပါင္း၏ ထူးျမတ္ေသာ မွီခိုဆည္းကပ္ရာ ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါေပကုန္၏၊ ဂုဏ္ေတာ္ ကဲလြန္ ေယာက်္ားမြန္ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ ျဖစ္ေတာ္မူၾက ကုန္ေသာ ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္တို႔၏ ေျခေတာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဦးေခါင္းရတနာျမတ္အဂၤါျဖင့္ ရွိခိုးကန္ ေတာ့ပါ၏။

(၁၇) ၀စသာ မနသာ ေစ၀၊ ၀ႏၵာေမ ေတ တထာဂေတ။ သယေန အာသေန ဌာေန၊ ဂမေန စာပိ သဗၺဒါ။

၀စ, သာ မန, သာ ေစ၀၊ သဒါ သုေခန၊ ရက္ခန္တု၊ ဗုတ္ဓာ သန္တိ ကရာ တု၀ံ၊ ေတဟိ တြန္ ရက္ခိေတာ သန္ေတာ၊ မုတ္ေတာ သပ္ဗ ဘေယဟိ စ။

အကြၽႏ္ုပ္သည္ ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔ကို အိပ္ ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ ထိုင္ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ ရပ္ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ သြားေသာအခါ၌လည္း ေကာင္း၊ အခါခပ္သိမ္းႏွဳတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း ရွိခိုးပါ၏။

(၁၈) သဒါ သုေခန ရကၡ​‌​ႏၲဳ၊ ဗုဒၶါ သႏၲိကရာ တု၀ံ။ ေတဟိ တြံ ရကၡိေတာ သေႏၲာ။ မုေတၱာ သဗၺဘေယဟိ စ။

သဒါ သုေခန ရက္ခန္တု၊ ဗုတ္ဓာ သန္တိ ကရာ တု၀ံ၊ ေတဟိ တြန္ ရက္ခိေတာ သန္ေတာ၊ မုတ္ေတာ သပ္ဗ ဘေယဟိ စ။

ဒုကၡခပ္သိမ္း ၿငိမ္းေအးမႈကို ျပဳေတာ္မူတတ္ ကုန္ေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔သည္ သင့္ကို အခါ ခပ္သိမ္း ခ်မ္းသာေရးျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၾကေစ ကုန္သတည္း၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားတို႔သည္ ေစာင့္ေရွာက္ အပ္သည္ျဖစ္ေသာ သင္သည္ ေဘးခပ္သိမ္းတို႔မွ ကင္း လြတ္ရသည္လည္းျဖစ္ပါေစ။

(၁၉) သဗၺေရာဂါ ၀ိနီမုေတၱာ၊ သဗၺသႏၲာပ ၀ဇၨိေတာ။ သဗၺေ၀ရ မတိကၠေႏၲာ၊ နိဗၺဳေတာ စ တု၀ံဘ၀။

သပ္ဗေရာဂါ ၀ိနီ မုတ္ေတာ၊ သပ္ဗသန္တာပ ၀တ္ဇိေတာ၊ သပ္ဗေ၀ရ မတိတ္ကန္ေတာ၊ နိတ္ဗူေတာ စ တု၀ံ ဘ၀။

သင္သည္ ေရာဂါမွန္သမွ်မွ အထူးလြတ္ကင္း ရသည္လည္းေကာင္း၊ ပူပန္ခပင္း ေရွာင္ကြင္းအပ္သည္ လည္းေကာင္း၊ ရန္မ်ဳိးမွန္သမွ်ကို ေက်ာ္လႊားလြန္ေျမာက္ရ သည္လည္းေကာင္းျဖစ္၍ ၿငိမ္းေအးသည္လည္းျဖစ္ပါေစ။

(၂၀) ေတသံ သေစၥန သီေလန၊ ခႏၲိေမတၱာ ဗေလန စ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

ေတတံ သစ္ေစန သီေလန၊ ခန္တိ မစ္တာ ဗေလန စ၊ ေတပိ အန္ေမွ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခ-န-စ။

ထိုရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားတို႔၏ သစၥာေတာ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ သီလေတာ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခႏၲီေမတၱာ တရားတို႔၏ စြမ္းပကားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ထိုဘုရားျမတ္ တို႔သည္လည္း ေရာဂါကင္းရွင္းေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔ကိုအစဥ္ ေစာင့္ ေရွာက္ေတာ္မူၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၁) ပုရတၳိမသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊ သႏၲိ ဘူတာ မဟိဒၶိကာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

ပုရတ္ထိ မတ္သမိန္ ဒိသာဘာေဂ၊ သန္တိ ဘူတာ မဟိတ္ဒိကာ၊ ေတပိ အန္ေမွ ႏုရက္ခန္တု၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

အေရွ႕ဘက္အရပ္မ်က္ႏွာ၌ ႀကီးေသာတန္ခိုး ရွိကုန္ေသာ ဂႏၶဗၺနတ္တို႔သည္ရွိကုန္၏၊ ထိုဂႏၶဗၺနတ္ တို႔သည္လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရးအားျဖင့္လည္း ေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း အစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၂) ဒကၡိဏသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊ သႏၲိ ေဒ၀ါ မဟိဒၶိကာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

ဒက္ခိနသမိန္ ဒိသာ ဘာေဂ၊ သန္တိ ေဒ၀ါ မဟိတ္ဒိကာ၊ ေတပိ အန္ေမွ’ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခန-စ။

ေတာင္ဘက္ အရပ္မ်က္ႏွာ၌ ႀကီးေသာတန္ခိုးရွိ ကုန္ေသာ ကုမၻဏ္နတ္တို႔သည္ ရွိကုန္၏၊ ထိုကုမၻဏ္နတ္ တို႔သည္လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရး အားျဖင့္လည္း ေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရး အားျဖင့္လည္းေကာင္း အစဥ္ေစာင့္ ေရွာက္ၾကပါေစ ကုန္သတည္း။

(၂၃) ပစၧိမသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊ သႏၲိ နာဂါ မဟိဒၶိကာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

ပစ္ဆိမသမိန္ ဒိသ ဘာေဂ၊ သန္တိ နာဂါ မဟိတ္ဒိကာ၊ ေတပိ အန္ေမွ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခန-စ။

အေနာက္ဘက္အရပ္မ်က္ႏွာ၌ ႀကီးေသာတန္ခိုး ရွိကုန္ေသာ နဂါးတို႔သည္ရွိကုန္၏၊ ထိုနဂါးတို႔သည္ လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရးအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လညး္ေကာင္း အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ ၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၄) ဥတၱရသၼႎ ဒိသာဘာေဂ၊ သႏၲိ ယကၡာ မဟိဒၶိကာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

အုတ္တရသမိန္ ဒိသာ ဘာေဂ၊ သန္တိ ယက္ခါ မဟိတ္ဒိကာ၊ ေတပိ အေမွ’ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခန-စ။

ေျမာက္ဘက္အရပ္မ်က္ႏွာ၌ ႀကီးေသာတန္ခိုးရွိ ကုန္ေသာ ဘီလူးတို႔သည္ရွိကုန္၏၊ ထိုဘီလူးတို႔သည္ လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရးအားျဖင ့္လညး္ေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ ၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၅) ပုရတၳိေမန ဓတရေ႒ာ၊ ဒကၡိေဏန ၀ိ႐ူဠႇေကာ။ ပစၧိေမန ၀ိ႐ူပေကၡာ၊ ကုေ၀ေရာ ဥတၱရံ ဒိသံ။

ပုရက္ထိေမန ဓတ ရတ္ေထာ၊ ဒက္ခိေဏန ၀ိ႐ုန္လွေကာ။ ပစ္ဆိေမန ၀ိ႐ူပက္ေခါ၊ ကုေ၀ေရာ အုတ္တရံ ဒိသံ။

အေရွ႕အရပ္၌ ဓတရ႒နတ္မင္းသည္ရွိ၏၊ ေတာင္အရပ္၌ ဝိ႐ုဠၨကနတ္မင္းသည္ရွိ၏၊ အေနာက္ အရပ္၌ ဝိ႐ူပကၡနတ္မင္းသည္ရွိ၏၊ ေျမာက္အရပ္၌ ကုေဝရနတ္မင္းသည္ရွိ၏။

(၂၆) စေတၱာေရာ ေတ မဟာရာဇာ၊ ေလာကပါလာ ယသႆိေနာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

စက္တာေရာ ေတ မဟာရာဇာ၊ ေလာကပါလာ ယသတ္သိေနာ၊ ေတပိ အန္ေမွ’ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခန-စ။

ေလးေယာက္ကုန္ေသာ ထိုနတ္မင္းႀကီးတို႔ သည္ ေလာကကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္ကုန္၏၊ မ်ားေသာ အျခံအရံရွိၾကကုန္၏၊ ထိုေလာကပါလ နတ္မင္းႀကီး ေလးေယာက္တို႔သည္လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရး အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း အစဥ္ေစာင့္ေရွာက ္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၇) အာကာသ႒ာ စ ဘူမ႒ာ၊ ေဒ၀ါ နာဂါ မဟိဒၶိကာ။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခန စ။

အာကာသတ္ထာ စ ဘူမတ္ထာ၊ ေဒ၀ါ နာဂါ မဟိတ္ဓိကာ၊ ေတပိ အန္ေမွ’ ႏုရက္ခန္တု၊ အ-ေရာေဂန သုေခန-စ။

ေကာင္းကင္၌ တည္ကုန္ေသာ ႀကီးေသာ တန္ခိုးရွိကုန္ေသာ နတ္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေျမ၌ တည္ကုန္ေသာ ႀကီးေသာတန္ခိုးရွိကုန္ေသာ နတ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ နဂါးတို႔သည္လည္းေကာင္းရွိကုန္၏၊ ထိုနတ္နဂါးတ႔ိုသည္လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရး အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါေစကုန္သတည္း။

(၂၈) ဣဒၶိမေႏၲာ စ ေယ ေဒ၀ါ၊ ၀သႏၲာ ဣဓ သာသေန။ ေတပိ အေမွ ႏုရကၡႏၲဳ၊ အေရာေဂန သုေခနစ။

အိတ္ဓိမန္ေတာစ ေယ ေဒ၀ါ၊ ၀သန္တာ အိဓ သာသေန၊ ေတပိ အန္ေမွ’ ႏုရက္ခန္တု၊ အေရာေဂန သုေခန-စ။

ဤျမတ္စြာဘုရားသာသနာေတာ္၌ ေနၾကကုန္ ေသာ လြန္ကဲေသာ တန္ခိုးရွိၾကကုန္ေသာ အၾကင္နတ္တို႔ သည္လည္းရွိကုန္၏၊ ထိုနတ္တို႔သည္လည္း ငါတို႔ကို ေရာဂါကင္းေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာေရးအား ျဖင့္လည္းေကာင္း အစဥ္ေစာင့္ေရွာက္ၾကကုန္ပါေစကုန္ သတည္း။

(၂၉) သဗၺီတိေယာ ၀ိ၀ဇၨႏၲဳ၊ ေသာေကာ ေရာေဂါ ၀ိနႆတု။ မာ ေတဝ ႏ ႖ႏၲ​‌​ရာယာ၊ သုခီ ဒီဃာယုေကာ ဘ၀။

သပ္ဗီတိေယာ ၀ိ၀စ္ဇန္တု၊ ေသာေကာ ေရာေဂါ ၀ိနတ္သတု၊ မာ ေတ ဘ၀န္ တြံတရာယာ၊ သုခီ ဒီဃာယုေကာ ဘ၀။

အလံုးစံုေသာ ေဘးရန္တို႔သည္ ကြင္းဖယ္ ေရွာင္ရွားၾကပါေစကုန္သတည္း၊ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊ အနာေရာဂါမ်ဳိးသည္လည္းေကာင္း မက်မေရာက္ ကင္းေပ်ာက္ပါေစသတည္း၊ သင့္အား ေဘးရန္အႏၲရာယ္တို႔သည္ မျဖစ္ပါေစကုန္သတည္း၊ သင္သည္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍ ရွည္ေသာ အသက္ရွိသည္ ျဖစ္ပါေစသား။

(၃၀) အဘိ၀ါဒနသီလိႆ၊ နိစၥံ ၀ုၯာပစာယိေနာ။ စတၱာေရာ ဓမၼာ ၀ၯႏၲိ၊ အာယု ၀ေဏၰာ သုခံ ဗလံ။

အဘိ၀ါဒန သီလိတ္သ၊ နိတ္စံ ၀ုတ္ဓာ ပစာယိေနာ၊ စတ္တာေရာ ဓမ္မာ ၀တ္ဒန္တိ၊ အာယု ၀န္ေဏာ သုခံ ဗလံ။

ရွိခိုးျခင္း အေလ့ရွိထေသာ အၿမဲမျပတ္ အသက္ဂုဏ္သိကၡာ သာသူႀကီးသူတို႔ကို ႐ုိေသမႈ ျပဳေလ့ ရွိသူအား အသက္တမ္းသည္လည္းေကာင္း၊ ႐ုပ္ရည္ အဆင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းသည္လည္း ေကာင္း၊ ခြန္အားသည္လည္းေကာင္း ေလးပါးကုန္ေသာ တရားတို႔သည္ တိုးပြားၾကေလကုန္၏။

အာဋာနာဋိယသုတၱံ နိ႒ိတံ။

Read more...