Research Proposals and Papers Competition ( Prize=US$ 30,000)

Written by သစၥာအလင္း

ခ်စ္ခင္ေလးစားရပါေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ားရွင့္ ကၽြန္မတုိ႔ Developing Countries မွ Researchers မ်ားအတြက္ Global Development နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ Research Proposals and Papers Competition သတင္းေလးတစ္ခုကုိ မွ်ေဝ ခ်င္ပါတယ္။ ဆုေၾကး ကလည္း ျမန္မာ ေငြ သိန္း၃၀၀ ပတ္ဝန္္းက်င္ေလာက္ နဲ႔ Global Development Network Annual Conference က်င္းပမဲ့ Prague, Czech Republic ကုိ အသြားအျပန္္ေလယာဥ္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ လည္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တင္သြင္းရမဲ့ ေနာက္ဆုံးရက္ ကေတာ့ ေအာက္တုိဘာ ၁၄ ရက္ျဖစ္ပါတယ္။ အျပည့္အစုံ ကို ဆက္ၿပီးု ဖတ္ၾကည့္လုိက္ပါအုံး။ http://www.gdnet.org/cms.php?id=2009awards 2009 Global Development Awards and Medals Competition 2009 research themes "truly global" The 2009 Global Development Awards and Medals Competition The Global Development Network (GDN) is now accepting submissions for its annual competition for development research proposals and papers. Submissions for development projects are no longer being accepted. Researchers from developing and transition countries are invited to participate in the competition. The competition is generously funded by the Ministry of Finance, Government of Japan and other donors. Deadline for submitting research proposals/papers has been extended till October 14, 2009. The competition focuses on key issues such as globalization, regional integration and international migration against the backdrop of the current global economic and financial crisis, the political and economic repercussions of which can already be felt across countries and regions. The impact of these crises on the architecture of developing countries cannot be understated. They have prompted many to challenge globalization and they are also likely to hasten the structural shift in global economic power from Western countries to emerging markets. Prizes The finalists will win cash prizes and a round-trip air fare with all boarding and lodging expenses paid to travel to the GDN Annual Conference where they will present their proposals/papers and showcase an interesting on-project before an eminent jury for the final round. This year the final selection will be held in Prague, Czech Republic. The Awards are funded by the Government of Japan and the Medals are funded by prestigious donors. The 2009 Global Development Awards and Medals Competition themes are: Globalization, Regulation and Development International Migration: Crossing Borders, Changing Lives? Regional Integration- Convergence Big Time, or, an Opportunity Wasted? Note: Those applying to the competition under the Japanese Award for Outstanding Research on Development need to apply in the template provided, while the Medals for Research on Development may apply online as per the guidelines provided below. Submissions for the Most Innovative Development Project are no longer being accepted. Deadline: October 14, 2009, for the Japanese Award for Outstanding Research on Development and Medals for Research on Development The competition is open to researchers from developing & transition countries. Submissions will be accepted under the following two categories: Category 1: Japanese Award for Outstanding Research on Development Eligibility: Applicants who have outstanding new research proposals that provides a new dimension to research on any of the three topics listed above Citizens and permanent residents of developing and transition countries or who are temporarily based in a developed country for not more than five years Staff of bilateral/multilateral agencies are not eligible to apply. Prizes: First Prize: US $30,000; Second Prize: US $5,000. GDN will sponsor finalists to attend the Eleventh Annual Global Development Conference, Prague, Czech Republic from January 16-18, 2010 and present their proposals. Age Limit: 45 years Deadline: October 14, 2009 Guidelines: More » Template: More » Category 2: Medals for Research on Development Eligibility: Applicants who have completed research papers on any of the three topics Citizens and permanent residents of developing and transition countries or who are temporarily based in a developed country for not more than five years Staff of bilateral/multilateral agencies are not eligible to apply. Prizes: First Prize: US $10,000; Second prize: US $5,000 in each of the three topics mentioned above. GDN will sponsor finalists to attend the Eleventh Annual Global Development Conference, Prague, Czech Republic from January 16-18, 2010 and present their papers. Age Limit: 45 years Deadline: October 14, 2009 Contact Us Our international secretariat is based in New Delhi, India Second Floor, West Wing, ISID Complex Plot No. 4, Vasant Kunj Institutional Area Vasant Kunj, New Delhi 110 070, INDIA Tel: + (91) 11-2613-9494, + (91) 11-2613-6885 Fax: + (91) 11-2613-6893 Email: gdni@gdnet.org

Read more...

ကမၻာပ်က္ပုံ ၿဖစ္ပုံမ်ား

ကမၻာပ်က္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး တပည့္ေတာ္မ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။ ယခုကမၻာဟာ ဘဒၵကမၻာလို႕ ဆိုပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဂဂၤါ၀ါဠဳသဲစုမက ဘုရားေတြ ပြင့္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အဆိုက ဘယ္လိုမ်ိဳးမ်ားကို ဆိုလုိတာလည္း ဘုရား၊ ကမၻာပ်က္တာက ဘယ္လုိမ်ိဳးျဖစ္တာလည္းဘုရား။ ဘာေၾကာင့္ ကမၻာပ်က္ရတယ္ဆိုတာကိုလည္း သိခ်င္ပါတယ္ ဘုရား။



ကမၻာေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္ခဲ့ပါတယ္။ ေရတြက္လို႕ မရပါ။ ကမၻာဟာ ေရတြက္လို႔ မရသလို သတၱ၀ါတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာလည္း ေရတြက္လို႔မရေအာင္ မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဗုဒၶလက္ထက္က ဥပသာလက အမည္ရွိတဲ့ ပုဏၰားႀကီးဟာ ရာဇၿဂိဳလ္ၿမိဳ႕ကို ရံပတ္ထားတဲ့ ေတာင္ငါးလံုးထဲက ဂုဇၥ်ကုဋ္တာင္ေပၚကို တက္သြားၿပီး ေတာင္ထိပ္က ေျမျပန္႔ေလးမွာ သူ႔ကိုျမဳတ္ဖုိ႔ သားျဖစ္သူကို ျပတယ္။

ၿပီးတာနဲ႔ ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းလာတဲ့အခါ ဘုရားရွင္နဲ႔ေတြ႔တယ္၊ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေမးၿပီးတာနဲ႔ ဘုရားရွင္ဟာ လူေသ မျမဳပ္ဖူးေသးဘူးလို႕ ပုဏၰားႀကီးယူဆထားတဲ့ ေနရာကို လုိက္ၾကည့္ၿပီး ဒီဂါထာကို ေဟာၾကားပါတယ္။ ဒီဂါထာ အဆံုးမွာ ပုဏၰားႀကီးဟာ ေသာတာပန္တည္ပါတယ္။ ဒီဂါထာဟာ သတၱ၀ါတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ မ်ားျပားတယ္ဆိုတာကို ျပပါတယ္။

ဥပသာလက နာမာနိ၊

သဟႆနိ စတုဒၵသ။

အသိၼ ံပေဒေသ ဒဂနိ

နတိၱေလာေက အနာမတံ။

ပုဏၰားႀကီး သင္ယခုညႊန္ျပေသာ ေနရာ၌ ဥပသာလကဟူေသာ အမည္ျဖင့္ သင္၏အေလာင္းေကာင္ေပါင္း တစ္ေသာင္း ေလးေထာင္တိတိ မီးသၿဂိဳလ္ ေလာင္ကၽြမ္းျမဳပ္ႏွံခဲ့ဖူးေလၿပီ။ ေလာကေျမအျပင္၌လူေသေကာင္ပုတ္ မျမဳတ္ဖူးေသာေနရာ ဟူ၍ မရွိေပ။


ေတာင္ေပၚက သံုးေပေျခာက္ေပေနရာ ကြက္လပ္ေလးမွာေတာင္ အေလာင္းေကာင္ေပါင္း ဥပသာလကအမည္ တစ္ခုတည္းနဲ႔တင္ တစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ျမဳတ္ႏွံၿပီးသြားၿပီဆုိေတာ့ တျခားနာမည္နဲ႔၊ တျခားေျမျပန္႔ေနရာေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေသခဲ႔ျမႇပ္ႏွံခဲ့မယ္ဆိုတာ သတိသံေ၀ဂ ယူသင့္ပါတယ္။

ဘုရားေတြ ပြင့္တယ္ဆိုတာ သူ႔ကမၻာနဲ႕သူ ပြင့္တာကို ေျပာတာပါ။ ဒီဘဒၵကမၻာမွာ ဘုရားငါးဆူပြင့္ၿပီး မၿပီးမခ်င္း၊ ကမၻာက မပ်က္ပါဘူး။ ကမၻာပ်က္ပံုရယ္ ဘာေၾကာင့္ ပ်က္ရတယ္ဆိုတာရယ္ကိုေပါင္းၿပီး ေျဖပါမယ္။ ကမၻာဟာ မီးဖ်က္တဲ့ ကမၻာ၊ ေရဖ်က္တဲ့ ကမၻာ၊ ေလဖ်က္တဲ့ ကမၻာလို႕ သံုးမ်ိဳးရွိပါတယ္။

လိုခ်င္တဲ့ ေလာဘဓါတ္ေတြ လူသားေတြ သႏၲာန္မွာ အားႀကီးလာရင္ ကမၻာေလာကႀကီး အငတ္ေဘးဆိုက္တယ္၊ ေလာဘဓါတ္ဟာ ဒီထက္ပို၍ အားႀကီးလာမယ္ဆိုရင္ ကမၻာေလာကႀကီးဟာ မီးေလာင္ၿပီးပ်က္စီးသြားရတယ္။ ကမၻာဖ်က္မီးေလာင္ရင္ ေျမႀကီးပါ မက်န္ေအာင္ ေလာင္ကၽြမ္းတဲ့အတြက္ အပါယ္ေလးဘံု၊ လူ႕ဘံု၊ နတ္ၿပည္ေျခာက္ထပ္၊ ျဗဟၼဘံု ႏွစ္ဆယ္ထဲက ပထမစ်ာန္ ျဗဟၼဘံု ၃ဘံု ပါသြားတယ္။

စိတ္ဆိုးတဲ့ အမ်က္ထြက္တဲ့၊ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕တဲ့ ေဒါသဓါတ္ေတြ လူသားေတြ သႏၲာန္မွာ အားႀကီးလာရင္ ကမၻာေလာကႀကီးက လက္နက္ေဘး(စစ္ပြဲေဘး) ဆိုက္တယ္၊ စစ္ပြဲမွန္သမွ်ဟာ ေဒါသေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာခ်ည္းပါ။ ဒီထက္ ေဒါသဓါတ္ေတြမ်ားလာမယ္ဆိုရင္ ကမၻာေလာကႀကီးဟာ ေရေတြလႊမ္းမိုးၿပီး ပ်က္စီးသြားရတယ္။ ေရေၾကာင့္ ကမၻာပ်က္ၿပီ ဆိုရင္ အပၸါယ္ေလးဘံု၊ လူ႕ဘံု၊ နတ္ဘံု၊ ပထမစ်ာန္ ျဗဟၼဘံု၃ဘံု ႏွင့္ ဒုတိယစ်ာန္ ျဗဟၼဘံု ၃ဘံု ပ်က္စီးသြားပါတယ္။

အမွန္ကိုမသိတဲ့၊ ေတြေ၀တဲ့ ေမာဟဓါတ္ေတြ လူသားေတြ သႏၱာန္မွာ အားၾကီးလာမယ္ဆိုရင္ ကမၻာေလာကႀကီး ဟာ ေရာဂါေဘးဆိုက္တယ္။ ေအအိုင္ဒီအက္(စ္)တို႕၊ ဆားစ္ေရာဂါတို႔၊ ၾကက္တုပ္ေကြး၊ ၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါေတြဟာ ေမာဟဓါတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတာပါ၊ ဒီ့ထက္ ေမာဟဓါတ္ေတြ အားႀကီးလာမယ္ဆိုရင္ ကမၻာေလာကႀကီးဟာ ေလေတြလႊမ္း မိုးၿပီး ပ်က္စီးသြားရပါတယ္။

ေလေၾကာင့္ ကမၻာပ်က္ၿပီဆိုရင္ အပါယ္ေလးဘုံ၊ လူ႕ဘုံ၊ နတ္ဘုံ၊ ပထမစ်ာန္ျဗဟၼာဘုံသုံးဘုံ၊ ဒုတိယစ်ာန္ ျဗဟၼာဘုံသုံးဘုံ၊ တတိယစ်ာန္ျဗဟၼာဘုံသုံးဘုံထိ ပ်က္စိးသြားပါတယ္။ က်န္တဲ့ျဗဟၼာဘုံ (၁၁)ဘုံကေတာ့ မီး၊ ေရ၊ ေလ ဘာပဲဖ်က္ဖ်က္ မပ်က္ဘဲ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာေလာကမွာ လူစျဖစ္တယ္ဆိုတာ အဲဒီက်န္ခဲ့တဲ့ ျဗဟၼာဘုံ(၁၁)ဘုံက ျဗဟၼာေတြ ျဗဟၼာသက္ကုန္လို႕ေသၿပီး လူ႕ဘ၀ေရာက္ရာကေန စၾကတာပါပဲ။

အက်ဥ္းခ်ဴပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ကမၻာပ်က္ရတာလဲ ဆိုရင္ လူသားေတြရဲ႕ သႏၱာန္မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဆိုတဲ့ ကိေလသာေတြေၾကာင့္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာဘကုန္ဖို ့အတြက္

ဒါနမ်ားမ်ားျပဳပါ

ဓူတင္ ေဆာက္တည္ပါ

အသုဘ ဘာ၀နာပြါးပါ

၀ိပႆနာတရား နာၾကားရႈပြါးပါ။

ေဒါသကုန္ဖို ့အတြက္

ေမတၱာဘာ၀နာအၿမဲပြါးပါ။

ေမာဟကုန္ဖို႔အတြက္ ရဟႏၲာျဖစ္တဲ့အထိ ၀ိပႆနာတရားကို နာၾကားရွုပြါးပါ။



၆ - ခုေျမာက္ ပုစၦာမေျဖမီမွာ ဒါနနဲ႔ပက္သက္ျပီး အေရးႀကီးသိသင့္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕လုိတိုရွင္း ဒႆနေလးမ်ားကို ဓမၼလက္ေဆာင္ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ရယူျခင္းႏွင့္ ေပးဆပ္ျခင္းတို႔တြင္ ေပးဆပ္ျခင္း၌ ေပ်ာ္ေမြ႔သူသည္သာ တကယ့္သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္သည္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုခုျဖင့္ ေပးကမး္ျခင္းကို ဒါနဟု မေခၚသင့္ အျမတ္ရဖို႕ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ျခင္း၊ တစ္မ်ိဳးဟုသာ ေခၚသင့္သည္။

မည္သည့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မပါဘဲ ေပးကမ္းေထာက္ပံမႈကိုသာ ေလာဘကုန္ဖို႔ျပဳေသာ ပါရမီထိုက္သည့္ ဒါနဟု ဆိုသင့္သည္။

မည္မွ် လွဴၿပီးၿပီဟု ၾကြား၀ါဖို႔မလို ေလာဘကိေလသာ မည္မွ်ကုန္သြားၿပီဟုသာ သိဖို႕ လိုသည္။

ခ်မ္းသာခ်င္စိတ္ ရွိတာခ်င္းလည္းတူပါလွ်က္ ခ်မ္းသာေအာင္ စီးပြားရွာတာခ်င္းလည္း တူပါလွ်က္ လူတစ္ရာတြင္ တစ္ေယာက္သာခ်မ္းသာၿပီး၊ က်န္ ၉၉ေယာက္က ဆင္းရဲေနရသည္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။

အေျဖကား - လူတစ္ရာတြင္ တစ္ေယာက္ခန္႕သာလွဴရမႈ၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ၿပီး၊ က်န္ ၉၉ ေယာက္သည္ ယူရမႈ၌ ေပ်ာ္ေမြ ့ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေပတည္း။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုခုျဖင့္ ျပဳေသာပါရမီမထိုက္ေသာ ဒါနသည္ လူ႔ခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ ကိုေပးေသာ္လည္း ကိေလသာကုန္ရာ နိဗၺာန္သို႔မပို႕၊ အေၾကာင္းကား အလွဴခံေကာင္းစားဖို႔၊ ခ်မ္းသာဖို႔ လွဴျခင္းမဟုတ္၊ ငါေကာင္းစားဖို႕၊ ငါခ်မ္းသာဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ လွဴခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ငါ-ဟူသည္ ဒိ႒ိကိေလသာ၊ ေကာင္းစားဖို႔ဟူသည္ ေလာဘကိေလသာ။ ထိုဒိ႒ိ ႏွင့္ ေလာဘ၀င္ရွုပ္ေသာေၾကာင့္ ပါရမီ မထိုက္ေသာဒါနသည္ နိဗၺာန္္သို ့ မပို႔ႏိုင္ျခင္းျဖစ္၏။

မည္သည့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မပါဘဲ ျပဳေသာပါရမီထိုက္သည့္ ဒါနသည္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာကိုလည္း ေပးသည္။ နိဗၺာန္သို႕လည္း ပို႕သည္။ အေၾကာင္းကား ဒါနျပဳစဥ္ကတည္းက ငါေကာင္းစားဖို႔ဟူေသာ ဒိ႒ိႏွင့္ ေလာဘကို သတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ေပတည္း။

သဒါၵစိတ္ႀကီးမားသူအတြက္ လွဴစရာပစၥည္းေတြ အၿမဲတမ္း ပိုေနတတ္သည္။ ေလာဘဓါတ္ ႀကီးမားသူ အတြက္ ယူခ်င္စရာပစၥည္းေတြ အၿမဲတမ္း လိုေနတတ္သည္။

အသာစံျခင္း၀ါဒကို အရွင္ေဒ၀ဒတ္ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ အသာစံျခင္း၀ါဒ၏ ေနာက္္ဆုံး ပန္းတိုင္သည္ အပါယ္ေလးပါး၊ အသာစံျခင္း၀ါဒကို တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ အရွင္ေဒ၀ဒတ္ကိုယ္တိုင္ ယခုအခါ အ၀ီစိငရဲသို႕ က်ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အသာစံျခင္းဟူသည္ ပယ္သတ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာေခၚ တဏွာကို ေဆာင္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။

အနာခံျခင္း၀ါဒကို ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ တည္ေထာင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ အနာခံျခင္း၀ါဒ၏ ေနာင္ဆုံး ပန္းတိုင္သည္ နိဗၺာန္။ အနာခံျခင္း၀ါဒကို တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ ယခုအခါ နိဗၺာန္၏ သႏိၱသုခ ခ်မ္းသာကို ခံစားေနၿပီျဖစ္သည္။ အနာခံျခင္းဟူသည္ ပယ္သတ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာေခၚ တဏွာကို အလုပ္ျဖင့္ လက္ေတြ႔ပယ္သတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကမၻာတြင္ ဒါနအျပဳဆုံးသည္ ျမန္မာျဖစ္ပါလွ်က္ အဆင္းရဲဆုံးတြင္လည္း ျမန္မာျဖစ္ေနရျခင္းမွာ တကယ္လိုအပ္သည့္ေနရာတြင္ မလွဴဘဲ၊ မလိုအပ္ေတာ့ သည့္ေနရာမ်ားတြင္ အိတ္သြန္ဖါေမွာက္ လွဴေနၾက ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

ဥပမာအားျဖင့္ နာဂစ္ေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ပ်က္စီးသြားေသာ စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း ေလးေထာင္ေက်ာ္ရွိရာ ႏွစ္ေထာင္ခန္႔သာ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ႏိုင္ေသးသည္။ က်န္ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ကို ျပင္ဆင္ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။

ထိုကဲ့သို႔ေသာေနရာတြင္ မလွဴဘဲ နာမည္ႀကီးေအာင္၊ ရာထူးတက္ေအာင္ အာဏာတည္ၿမဲေအာင္ ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ မလိုအပ္ဘဲ ဘုရားတည္ ေနၾကျခင္းမ်ဳိးပင္တည္း။

ျမန္မာအမ်ားစု ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ပါလွ်က္ ဒါနျပဳပါလွ်က္ ဆင္းရဲရျခင္းအေၾကာင္း ၁၁ ခ်က္-

၁။ လိုအပ္ေနေသာေနရာတြင္ မလွဴဘဲ၊ မလိုအပ္ေသာေနရာတြင္ စုၿပံဳ၍ လွဴၾကျခင္း။

၂။ သမၸဒါေလးးပါး ခ်ဳိ႔ယြင္းျခင္း။

၃။ စီးပါြးရွာရာ၌ ေမတၱာေစတနာကို အဓိကမထားဘဲ၊ ေငြေၾကးကိုသာ အဓိကထားျခင္း။

၄။ ပ်င္းရိျခင္းကို ေရာင့္ရဲျခင္းဟု အထင္မွားျခင္း။

၅။ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း မရွိျခင္း၊ နည္းနည္းခ်မ္းသာလာသည္ႏွင့္ မယားငယ္ထားျခင္း၊ ေလာင္းကစား လုပ္ျခင္း၊ ေသရည္ေသရက္ေသာက္ျခင္းတို႔ျဖင့္ ေအာက္ေျခလြတ္လာတတ္ၾကသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေခတ္သစ္ စကားပုံတစ္ခုေပၚေန၏ ။ ျမန္မာ ေကာင္းစား တစ္မြန္းတည့္။

၆။ အခိ်န္တန္ဖိုး မသိျခင္း၊ ကုန္သြားေသာ ဥစၥာပစၥည္းတစ္ခုခုကို အခ်ိန္အားျဖင့္ ျပန္ရွာ၍ရေသာ္လည္း အလကား ကုန္သြားေသာ အခိ်န္ကို မည္သည့္ဥစၥာပစၥည္းႏွင့္မွ် မရႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေလာက၌ တန္ဖိုးျဖတ္၍ မရေအာင္ အဖိုးတန္ေသာအရာကား အခိ်န္ပင္ျဖစ္သည္။

စကၠန္႔၊ မိနစ္၊ နာရီ၊ ေန႔၊ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ စေသာ အခ်ိန္တိုေလးမ်ားကို ေပါင္းစည္းထားျခင္းကိုပင္ အသက္ဟုေခၚ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ဟူသည္ အသက္။ အသက္ဟူသည္ အခ်ိန္၊ အသက္တန္ဖိုးထားသူသည္ အခ်ိန္ကုိ တန္ဖိုးထားရမည္။ အခ်ိန္ကိုတန္ဖိုးထားလွ်င္ လူ႔ဘ၀ေနရသမွ် အခ်ိန္တိုင္းမွ ဥစၥာ၊ ကုသိုလ္၊ ပညာဗဟုသုတ ဤသုံးမ်ိဳးအနက္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကို အၿမဲတမ္း ရရွိေနရမည္။ ထိုသုံးမ်ဳိးအနက္ တစ္မ်ဳိးမွမရဘဲ အခ်ိန္ကိုျဖဳန္းသူသည္ မိမိ လူ႔ဘ၀ရမည့္ အသက္ကို ျဖဳန္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

၇။ ကိုယ့္ထက္သာလွ်င္ မနာလိုျခင္း ကိုယ့္ထက္သာသူအေပၚ ၀မ္းသာလွ်င္ မုတိတာကုသိုလ္ ျဖစ္သည္။ မနာလိုလွ်င္ ဣႆာအကုသိုလ္ ျဖစ္သည္။ ကုသိုလ္ယူလို႔ရပါလွ်က္၊ အကုသိုလ္ကို ယူျခင္းသည္ စိတ္ဓါတ္လူစဥ္မမီျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ဓမၼပဒအ႒ကထာ၌ ဆြမ္းငတ္ၿပီး ပရိနိဗၺာန္စံရေသာ ေလသကတိႆ အမည္ရွိရဟႏၱာတစ္ပါး အေၾကာင္း ပါရွိသည္။ သူသည္ တစ္ခုေသာဘ၀က ေက်ာင္းထို္င္ဘုန္းႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ႕ေက်ာင္းတြင္ ေခတၱလာတည္းခိုေသာ ရဟႏၱာတစ္ပါးအေပၚ မနာလို၀န္တိုစိတ္ျဖစ္ခါ ရဟႏၱာ အတြက္ ထည့္ေပးလိုက္ေသာ ဆြမ္းႏွင့္ဟင္းမ်ားကို လမ္းမွာ သြန္ပစ္ခဲ့သည္။ ထိုအကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ေသေသာအခါ အ၀ီစိငရဲသို႔ က်ရသည္။ ငရဲမွလြတ္ေသာအခါ ေခြးဘ၀ငါးရာ၊ ဘီလူးဘ၀ငါးရာ ျဖစ္ရသည္။ ေနာက္ဆုံး ယခုဘုရားလက္ထက္ ရဟႏၱာျဖစ္ရမည့္ ဘ၀မ်ားမွပင္ သူေတာင္းစားရြာ၌ သြား ျဖစ္ရသည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ငတ္ျပတ္ဆင္းရဲလိုက္သည္မွာ ရဟႏၲာျဖစ္သည့္ ဘ၀ထိျဖစ္သည္။ ေလာသကတိႆမေထရ္ကို ဆြမ္းေလာင္းမည့္ အလွည့္ေရာက္လွ်င္ ေလာင္းလွဴမည့္ ဒကာ၊ ဒကာမတို႔က သူ႔အား ဆြမ္းေလာင္းခ်င္ေသာ္လည္း ေလာင္းလွဴလို ့ မရျခင္းျဖစ္သည္။

ထို ့ေၾကာင့္ အသက္ငယ္ငယ္ႏွင့္ ပရိနိဗၺာန္စံခဲ့ရသည္။

ေမြးမည့္ေမြးလွ်င္ ၾကက္ေတြ၊ ဘဲေတြပဲ ေမြးပါ။ မနာလိုစိတ္ႏွင့္၀န္တိုစိတ္ကို မေမြးပါႏွင့္၊ အကုသိုလ္ျဖစ္တာခ်င္း တူေသာ္လည္း ၾကက္ေတြဘဲေတြ ေမြးျခင္းက ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥစားၿပီးမွ အပါယ္က်ရသည္။ မနာလိုစိတ္ႏွင့္ ၀န္တိုစိတ္ကိုေမြးျခင္းအတြက္ကား ဘာမွ်မစားရဘဲ အပါယ္ေလးပါးသို႔ က်ရေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။

၈။ စာေပဗဟုသုတမရွိေသာေၾကာင့္

၉။ ေဒသႏၱရဗဟုသုတမရွိေသာေၾကာင့္

၁၀။ ေခါင္းေဆာင္စိတ္မရွိေသာေၾကာင့္

၁၁။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးလိုစိတ္မရွိေသာေၾကာင့္

ျမန္မာ အမ်ားစုသည္ မဆင္းရဲသင့္ဘဲႏွင့္ ဆင္းရဲေနၾကရျခင္းျဖစ္သည္။

ဤ(၁၁)ခ်က္၏ အေၾကာင္းအရာအက်ယ္ကိုသိိလိုလွ်င္ ဆရာေတာ္ေရးသားေသာ “ေမတၱာျဖင့္စီးပြါးရွာျခင္း” စာအုပ္ကို ဖတ္ပါ။ ေမတၱာၿဖင္႔
အရွင္ဇ၀န ( ေရႊၿပည္သာ )

Read more...

အဆင္တူ အျမင္တူ... ( အရွင္နာရဒ၊ ဟိုပင္)

www.fastcompany


အရွင္နာရဒ၊ ဟိုပင္၏

အဆင္တူ အျမင္တူ...

ပုကၠဳသာတိဟာ အာနာပါနကို ႐ႈမွတ္ေနတယ္...
ဒါကို ဘုရားက ဒိ႒ိဟု ပုကၠဳသာတိကိုေျပာတယ္...

Read more...

ဆြမ္းကပ္ေနျပီ

မနက္ ၅ နာရီ ၁၀ မိနစ္မွာ အရုဏ္ဆြမ္း စကပ္ပါတယ္။

အရုဏ္ဆြမ္း
ဆြမ္းဆီဆမ္း+ပဲျပဳတ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း (ဆရာေတာ္ ဦးေလာကနာထ၊ အယ္ဆုိဘရန္တီ အလုိေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတုိက္)

ေန႔ဆြမ္း
ဆြမ္းထမင္း ဦးေမာင္ေမာင္ေအး+ေဒၚေအးေအးသန္းႏွင့္ သမီးမ်ား (ျမားနတ္ေမာင္ ေရႊဆုိင္းႏွင့္ သိၾကားမင္း ဗရႊဆုိင္း)

ဆြမ္းဟင္း - ဝက္သား+ေဂၚရခါးသီးခ်က္။ ငရုတ္သီး+ငါးေျခာက္ေၾကာ္၊ သရက္ခ်ဥ္
(မဝါဝါခုိင္မင္း၊ကုိရန္ေအာင္ JulyDream၊ ရြာသားေလးဝုိင္တီယူတုိ႔၏ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္မ်ား အဖြဲ႕ႏွင့္ ေဒၚနန္းသႏၱာေအာင္ (စင္ကာပူ)

ပဲနီခ်က္ - ကုိျဖိဳး+ကုိထက္ (ေရႊအိမ္ျဖဴ တယ္လီဖုန္း ေရာင္းဝယ္ေရး)

ဆီ - ေဒၚခ်ိဳ (ေဒၚခ်ိဳ ကုန္မ်ိဳးစံု ေရာင္းဝယ္ေရး-ေရႊဘုိျမိဳ႕)

ေခါင္းရိတ္ဓား-မခုိင္ခုိင္မုိး

''ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း ခ်ေပးပါဦး''
''ခံုမေလာက္ဘူး''

''ဦးဇင္း...ျပည့္စံုလားဘုရား''

''ဟုိနားကဝုိင္းေတြ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ခ်ျပီးျပီလား၊ ၾကည့္လုိက္ဦး''
ဆြမ္းဆီဆမ္းကုိ ပဲျပဳတ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္းမ်ားနဲ႔ ဆက္ကပ္ေနပါတယ္။ နားခြဲရမွာမုိ႔ သီတဂူတကၠသိုလ္က အစမ္းစာေမးပြဲ မေျဖလုိက္ရတဲ့ ဦးဇင္း ဦးသုဇာတ မေန႔ကတည္းက မႏၱေလးက ေရာက္လာျပီး ဆြမ္းခ်က္ဖုိ႔ စီမံေပးတယ္။ အရုဏ္ဘုဥ္းေပးေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြ၊ ခံုမေလာက္ေသးလုိ႔ ေစာင့္ဆုိင္းေပးေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြနဲ႔ အရုဏ္ဆြမ္း ဘုဥ္းျပီးလုိ႔ ေန႔ဆြမ္း ဆက္ကပ္ခံေနတဲ့ သံဃာေတြနဲ႔ ေဝယ်ာဝစၥေတြလဲ မနားတမ္း ကပ္လွဴေနရပါတယ္။

Read more...

ပတ္၀န္းက်င္က ျမတ္ဓမၼ (၁)

ေနရာရွာေဖြျခင္း
တစ္ေန႔ ေက်ာင္းသို႔ အသက္ႀကီးၿပီျဖစ္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးႀကီးတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရတာ ညိဳးႏြမ္းၿပီး တစ္ခုခုကို ပူပန္ေနပံုရပါ တယ္။ ဒါနဲ႕ စာေရးသူက “ေနေကာင္းရဲ႕လား….ဒကာမႀကီး” ေမးေတာ့ သူက “ေကာင္းပါတယ္ဘုရား” ျပန္ေျဖပါတယ္။ စာေရးသူက “ဒါျဖင့္ ဘာေတြမ်ား ေတြးေနတာလဲ” ဆုိေတာ့ သူက “တပည့္ေတာ္ စဥ္းစားေနတယ္ဘုရား” ။ “ေျပာျပလုိ႔ရရင္ ေျပာျပပါဦး” ဆိုေသာအခါ …
သူက “အရွင္ဘုရား …တပည့္ေတာ္ အရင္ကနဲ႕မတူ တကုိယ္လံုးလည္း ႏႈံးၿပီး ခ်ည့္နဲ႕ေနတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မွားရင္လည္း ျပင္ေပးပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ တကယ္လို႔ ေသမယ္ဆိုရင္ အိမ္မွာပဲ ေသရေကာင္းမလား၊ ေက်ာင္းမွာပဲ ေသရေကာင္းမလား၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေသရေကာင္းမလဲဆိုတာကို စဥ္းစားေနတာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ေသတဲ့အခါ အသုဘစရိတ္အတြက္ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႕ေတြမွာ အေတာ္မ်ား မ်ား ပါ၀င္ထားပါတယ္ဘုရား။ ဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္ ေက်ာင္းမွာ ေသမယ္ဆုိတာေတာင္မွ အသင္းအဖြဲ႕ေတြရဲ႕ အသုဘစရိတ္အကူအညီနဲ႔ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းမွာလည္း တာ၀န္မႀကီးေတာ့ဘူးေပါ့ဘုရား”

ဒါက အသက္ (၈၀)ေက်ာ္အရြယ္ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြးနယ္လြန္တယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ အေတြးတစ္ခုပါ။ ဒီအေတြးမ်ဳိးကို အဖြားအိုအျပင္ အျခားသူမ်ားလည္း ေတြးၾကမွာပါ။ အမွန္က ဒီအေတြးဟာ ထိေရာက္တဲ့ အေတြးတစ္ခု မဟုတ္ပါ။
ရွိပါေသးတယ္၊ မေသခင္ ကုိယ့္အသုဘစရိတ္အတြက္ ေၾကာင့္ၾကစုိက္ရတာမ်ဳိး ၾကားဖူးတယ္။ ေတြးမိတာက လူေတြဟာ မေသခင္သာ ေတြးပူေနၾကတာပါ၊ တကယ္ေသသြားေတာ့လည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူ ျဖစ္သြားတာပါပဲ၊ ေသၿပီးလို႔ ရက္ၾကာရင္ ပုပ္ပြလာတဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွ လမ္းေပၚမွာ ပစ္မထားၾကပါ။ သုႆာန္ေရာက္ေအာင္ေတာ့ ပို႔ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသုဘစရိတ္အတြက္ ေတြးပူစရာမလိုပါဘူး။ အမွန္ေတြးပူရမွာက ဘ၀ကူးေကာင္းဖို႔ပဲ ပူပန္ရမွာပါ။ မပူပန္ရေအာင္ မေသခင္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္မ်ား ႀကိဳးစားျပဳထားၾကဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။
ေသၾကမွာကို လူတိုင္းသိၾကေပမဲ့ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အရြယ္ ဘယ္ေရာဂါ ဘယ္ေနရာမွာ ေသရမယ္ဆိုတာ ဘယ္ပုထုဇဥ္ လူ၊ နတ္၊ျဗဟၼာ၊ ဘယ္တန္ခိုးရွင္ကမွ မသိနုိင္ပါ။
တစ္ခါက သက္ေတာ္ရွည္ စံကင္းဆရာေတာ္ႀကီးအား ေဗဒင္ဆရာမ်ားက အသက္၊ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္မွာ ပ်ံေတာ္မူမယ္ဆိုတာကို ဆရာေတာ္ရဲ႕ ဇာတာကုိ တြက္ခ်က္ၿပီး အတိအက် ေဟာကိန္းထုတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္ဟာ ေဗဒင္ဆရာ ေဟာတဲ့ ႏွစ္အထိ ပ်ံေတာ္မမူေသးပါဘူး။ ဆိုလိုတာက ဘယ္အရြယ္မွာ ေသမယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိၾကလို႔ပါပဲ။
ကိုယ္ေသရမယ့္ေနရာကို ႀကိဳတင္ေရြးခ်ယ္ေနမဲ့အစား၊ ကိုယ့္အသုဘစရိတ္ကို ေတြးပူေနမဲ့အစား အေရးႀကီးတာက ဘ၀ကူးေကာင္းဖို႔ပါ၊ ဒါအတြက္ ေကာင္းတဲ့ဖက္မွာ ေနနိုင္ေအာင္ စိတ္ကို မ်ားမ်ား ေလ့က်င့္ေပးရပါ့မယ္။ ကုသုိလ္အာရံု မ်ားမ်ား ရေအာင္ေပါ့၊ ဒါမွလည္း ေသခါနီး ကုသုိလ္အာရံုက စိတ္ထဲမွာ ေနရာယူနိုင္ မွာပါ။
ဒါနဲ႔စပ္လို႔ မေသမီ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ႀကိဳးစားျပဳသြားၾကဖို႔ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက လကၤာေလးေတြနဲ႔ သတိေပး ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ လကၤာေလးက
“ယခုပင္လွ်င္ မအိုခင္က ႀကိဳတင္ေကာင္းမႈ ႀကိဳးစားျပဳေလာ၊့
ယခုပင္လွ်င္ အနာခင္က ႀကိဳတင္ေကာင္းမႈ ႀကိဳးစားျပဳေလာ့၊
ယခုပင္လွ်င္ အေသခင္က ႀကိဳတင္ေကာင္းမႈ ႀကိဳးစားျပဳေလာ့” ………..တဲ့
ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေမ့ေနသူမ်ားအတြက္ သတိေပးခဲ့ဟန္တူပါတယ္ ၊ ေက်းဇူးႀကီးမားလွေပစြ။

အျပည့္အစံုသို႔ »

« ျပန္ေခါက္ထားရန္

စာေရးသူ- ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္)

Read more...

အြန္လိုင္းေပၚမွသာဓုေခၚသံမ်ား(၂)

သိရိလကၤာတြင္ စာေပပရိယတၱိမ်ားသင္ၾကားေနေသာ ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာနႏၵ(ၾကံခင္း)မွ သစၥာ(၄)ပါးတရားအပိုင္း(၂)ကို ၂၆.၉.၂၀၀၉(စေနေန႕)ညတြင္ တရားနာပရိတ္သတ္မ်ားအား ဆက္လက္ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ေဟာၾကားေသာ သစၥာတရားကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား မွတ္သားနာယူ က်င့္သံုးႏုိင္ေစဖို႕ အလို႕ငွာ ထပ္မံေရးသား ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

သစၥာ(၄)ပါးတရားအပိုင္း(၂)
တရားနာတယ္.. တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာ မိမိတို႕ အသက္ရွင္သန္ေနတဲ့ အခ်ိန္အခိုက္အတန္႕ ေလးမွာပဲ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အရာေတြပါ။ အသက္ရွင္ေနတုန္း သံသရာကို ျပတ္ေစတဲ့တရား၊ အို၊နာ၊ေသေဘးမွ ကင္းလြတ္ႏုိင္မယ့္ သစၥာတရားေတြကို နာၾကားလိုက္နာ က်င့္သံုးၾကဖို႕ လူသားအားလံုးအတြက္ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ အသက္ရွင္ေနစဥ္ အခိုက္အတံ့မွာ မိမိရထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးဟာ သံသရာဒုကၡစက္၀ိုင္းႀကီးတစ္ခုနဲ႕ တူပါတယ္။ ဒီဘ၀ ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႕ ေသဆံုးသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဘ၀ဆိုတာေတြ ရွိဦးမယ္။ ေနာက္ဘ၀ဆိုတာေတြရွိမယ္ဆိုရင္ အမိ၀မ္းထဲမွာေနရတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ.. ေမြးဖြားလာရတဲ့ဒုကၡေတြ.. ေမြးဖြားလာၿပီးရင္ ေမြးလာတာနဲ႕အမွ် တေရြ႕ေရြ႕အိုေနရတဲ့ ဒုကၡတရားေတြ.. တေရြ႕ေရြ႕အိုျခင္းကေန နာျခင္းဆိုတဲ့ ဒုကၡတရားေတြကို မလြဲမေသြခံစားၾကရဦးမွာပါ။ ဒီလိုမ်ိဳး အို၊နာ၊ေသဆိုတဲ့ စက္၀ုိင္းႀကီးထဲကေန မလြတ္ႏုိင္တဲ့အတြက္လည္း ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို သံသရာဒုကၡစက္၀ိုင္းႀကီးတစ္ခုနဲ႕ တူတယ္လို႕ ထင္စားထားတာပါ။

ေသတုန္းကလည္း ဒုကၡသစၥာနဲ႕ေသတယ္.. ေမြးဖြားလာေတာ့လည္း ဒုကၡသစၥာနဲ႕ ေမြးဖြားလာတယ္.. အိုတုန္းက်ျပန္ေတာ့လည္း ဒုကၡစၥာနဲ႕ အိုၾကရျပန္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေမြး၊ အို၊ နာ၊ ေသဆိုတဲ့ ေဘးေလးပါးမွာ ဒုကၡသစၥာနဲ႕လြတ္တဲ့ တရားရယ္လို ့မရွိပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး ဒုကၡသစၥာနဲ႕ မလြတ္ႏုိင္ပဲ အဖန္ဖန္အိုၾက နာၾက ေသၾကတဲ့အတြက္လည္း သတၱ၀ါေတြအားလံုးရဲ႕ အစကို ဘယ္ကစခဲ့တယ္လို႕ေတာင္ အေျဖရွာလို႕ မရႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး ဒုကၡဆင္းရဲေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြေနၾကရၿပီးေတာ့ အဖန္တလဲလဲ က်င္လည္ေနၾကရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာေဟာၾကားခဲ့တဲ့ သစၥာတရားကို မသိခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ပါပဲ။

အနာသိရင္ ေဆးရွိတယ္ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားရွိပါတယ္။ အနာေပ်ာက္ေအာင္ သစၥာေဆးကို ေသာက္မွျဖစ္ပါမယ္။ သစၥာဆိုတဲ့ေဆးကို ေသာက္မွလည္း အို၊ နာ၊ ေသဆိုတဲ့ အဖန္ဖန္ဆင္းရဲရျခင္းဆိုတဲ့ အနာဆိုတာ ေပ်ာက္မွာပါ။ ဆရာ၀န္တစ္ဦးက လူနာကို ကုသေပးတဲ့အခါမွာ လူနာကိုတိုက္ဖို႕ ေဆးမရွိလို႕.. ေဆးမမွီလို႕ မေသာက္လိုက္ရဘူးဆိုတာဟာ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္.. ေဆးလည္းမွီတယ္.. လူနာလည္းေသာက္ႏုိင္ရဲ႕သားနဲ႕ မေသာက္တာဟာ အင္မတန္ဆိုး၀ါးပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားဟာလည္း ဆရာေတာ္က သစၥာဆိုတဲ့ေဆးကို တိုက္ေကၽြးေနတယ္.. ေသာက္ႏုိင္တဲ့ ခြန္အားလည္းရွိတယ္.. ေရာဂါလည္းေပ်ာက္ႏိုင္ရဲ႕သားနဲ႕ မေသာက္တာဟာ ဘယ္ေလာက္ဆိုး၀ါးလည္းဆိုတာေတာ့ မိမိကိုယ္တုိင္ ေတြးၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

သစၥာဆိုတာ မိမိရဲ႕ခႏၶာမွာ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ပရမတ္တရားေတြရဲ႕ သေဘာမွန္ကို အမွန္အတုိင္း သိလိုက္တာ.. ေ၀ဒနာ တစ္ခုၿပီးေတာ့တစ္ခု ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ပ်က္သြားတဲ့ သေဘာတရားေလးကို သိလိုက္တာ ေခၚပါတယ္။ မိမိခႏၶာကိုယ္မွာ အၿမဲမျပတ္ ျဖစ္တာပ်က္တာ ျဖစ္ေနတာဟာ ဒုကၡသစၥာပါ။ ျဖစ္တာပ်က္တာကို ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႕ သိလိုက္တဲ့ သေဘာတရားေလးဟာ မဂၢသစၥာပါ။ ျဖစ္ခ်င္းပ်က္ျခင္း အမွန္တရားကို သိသြားတာဟာ သစၥာတရားကို သိသြားတာပါ။ သစၥာကိုသိရင္ သံသရာဆိုတာ မလည္ေတာ့ပါဘူး။ ရပ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး သံသရာမလည္ဖို႕ သစၥာဆိုတဲ့ေဆးကို အၿမဲတမ္း ေသာက္သံုးေနဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ အစားမစားရလို႕ အ၀တ္မ၀တ္ရလို႕ အပါယ္ေလးဘံု မသြားရပါဘူး.. သစၥာဆိုတဲ့ ေဆးကို မေသာက္ရင္ေတာ့ အပါယ္သြားရမယ္ဆိုတာေတာ့ မလြဲပါဘူး…။

သစၥာဆိုတဲ့ တရားကို နာေနတဲ့ အခါမွာ ေသခ်ာအာရံံုစိုက္ နားေထာင္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ဒီေဆးမွန္တယ္.. ဒီေဆးကို ေသာက္ပါလို႕ ေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ႀကိဳက္ႀကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ မိမိအနာေပ်ာက္ဖို႕.. အနာနဲ႕ေဆးတည့္ဖို႕အတြက္ မျဖစ္မေနေသာက္ရမွာပါ။ အနာေရာဂါျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူနာဟာ ေဆးကိုေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မရွိသလို.. အို၊ နာ၊ ေသဆိုတဲ့ ဒုကၡတရားေတြကို ခံစားေနရတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို႕မွာလည္း သစၥာဆိုတဲ့ေဆးကို မေသာက္ဖူးလို႕ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ထက္ သိနားလည္တဲ့ ဆရာ၀န္ကတိုက္ရင္ေတာ့ ေသာက္ကို ေသာက္ရပါမယ္။

ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း ရသင့္ရထိုက္တဲ့ သစၥာတရားကိုရွာၾကပါလို႕ အထူးအေလးအနက္ မွာလိုပါတယ္။ ဆံဖ်ားကေန ေျခဖ်ားထိ မိမိရဲ႕ စိတ္အစဥ္မွာ သစၥာတရားေတြ ေျပးေနေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေစခ်င္ပါတယ္။ အခ်ိန္ဆိုတာအကုန္ျမန္တဲ့အတြက္ မိမိရဲ႕စိတ္အစဥ္မွာ ျဖစ္ေနပ်က္ေနတဲ့ ဒုကၡသစၥာေတြကို အၿမဲမျပတ္ ဥာဏ္နဲ႕ဆင္ျခင္ၿပီး သိေပးေနဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္။ အသိဥာဏ္ဆိုတာ ႀကီးတာငယ္တာနဲ႕ မဆိုင္ပါဘူး.. မိမိလုပ္သင့္တဲ့အလုပ္.. မိမိအားထုတ္သင့္တဲ့အရာေတြကို အခ်ိန္နဲ႕အမွ် က်င့္ၾကံအားထုတ္ပါလို႕ မွာၾကားလိုပါတယ္။

သမင္တစ္ေကာင္ကို လိုက္လံရွာေဖြၿပီး အမဲလိုက္တဲ့ မုဆိုးဟာ ေတာရွင္းၿပီးမွ သမင္ကို ေတာနင္းရွာရသလိုပါပဲ.. ပုထုဇဥ္ဆိုတဲ့ လူသားအားလံုးဟာလည္း မိမိတုိ႕ရဲ႕ စိတ္အစဥ္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ တကယ့္ပရမတ္တရားေတြကို ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႕ဆင္ျခင္ၿပီးေတာ့ ဒုကၡသစၥာေတြကို ေတြ႕ရွိရေအာင္ ႀကိဳးစားက်င့္ၾကံ အားထုတ္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတုိင္းသမင္သား စားခ်င္တယ္လို႕ ေအာ္ေနရံုနဲ႕ သမင္မရႏုိင္တဲ့ အတိုင္းပါပဲ.. ဒီအတုိင္း အို၊ နာ၊ ေသေဘးဆိုတဲ့ ေဘးေတြက လြတ္ခ်င္တယ္လို႕ ေအာ္ေနရံုနဲ႕ေတာ့ မလြတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိေသာက္ခ်င္တဲ့ေဆးျဖစ္ေစ မေသာက္ခ်င္တဲ့ေဆးျဖစ္ေစ ဆရာ၀န္က အနာေပ်ာက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ႀကိဳက္ႀကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ ေသာက္ျဖစ္ေအာင္ ေသာက္လိုက္ပါလို႕ အထူးမွာၾကားလိုက္ပါတယ္။

သစၥာတရားကို အမ်ားႀကီးေဟာၾကားခ်င္ေပမယ့္ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း အေျခခံေလာက္ပဲ သိႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ပါ႒ိစာသားနည္းနည္းနဲ႕ ေဟာၾကားသြားပါတယ္။ အက်ယ္ခ်ဲ႕ ေဟာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အင္မတန္ က်ယ့္ျပန္႕တဲ့ တရားေတာ္ပါ။ ဆရာေတာ္အေနနဲ႕ သစၥာတရားဆိုတဲ့ေဆးကို ဘာေၾကာင့္အေရးတႀကီး ေသာက္သင့္တယ္ဆိုတာ.. သစၥာတရားဆိုတာ ဘုရားရွင္ပြင့္မွ နာၾကားႏုိင္ခြင့္ရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြကိုပဲ နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပေပးသြားတာပါ။ မိမိကိုယ္တုိင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ က်င့္ၾကံမွပဲ နိဗၺာန္ဆိုတဲ့ အရသာကို ကိုယ္တုိင္ခံစားႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းကို ေနာက္ဆံုးမွာၾကားခ်င္တာကေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာင္ျမတ္ႀကီး ေနာက္ဆံုးမွာၾကားသြားတဲ့ ဆံုးမစကားတစ္ခြန္းအတုိင္းပါပဲ.. မေမ့မေလ်ာ့မေပါ့မဆ ၿမဲၿမံတဲ့ သတိတရားနဲ႕ ကိုယ္စီကိုယ္င ျပည့္စံုေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္းျဖင့္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္သို႕ တက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း.. ကုသိုလ္ကိုမ်ားေအာင္စုၿပီး ေကာင္းမႈကို မ်ားေအာင္ၾကံကာ သစၥာတရားကို ရွာေဖြေသာက္ႏုိင္ၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းသူျမတ္ေလာင္းမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစ…။
…

ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာနႏၵ(ၾကံခင္း)မွ တရားပြဲၿပီးဆံုးေသာ အခါမွာ သတၱ၀ါအားလံုးကို ေမတၱာပို႕လႊတ္၍ ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားနဲ႕ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းရဲ႕ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြကို ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႕အား အမွ်ေပးေ၀အပ္ပါတယ္။ အားလံုး.. အမွ် အမွ် အမွ်.. ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ့…။ သာဓု သာဓု သာဓု…။

ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႕လည္း ဆရာေတာ္ေဟာၾကားတဲ့ တရားဓမၼေတြကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား သာဓုေခၚေစျခင္း အလို႕ငွာ အတိုခ်ံဳးၿပီး မွတ္မိသေလာက္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာၾကပါေစ…။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္.....

ျပန္သိမ္းေပးခဲ့ပါရန္.....

Read more...

အ..ရဟံဂုဏ္ေတာ္၊ ေလာကပါ လ တရားမ်ားနဲ႕ က်ေနာ္

ေလာကပါ လ တရား ဆိုတာ ေလာက ကိုေစာင့္တဲ့ တရားတဲ့ လူတိုင္း သိတယ္၊ဒါ ေပမဲ့ ဘယ္ လို ေလာက ကိုေစာင့္ သလဲဆိုတာေတာ့ ေတြးရတယ္ေလ၊ တရာေတာ္ ေတြထဲမွာေတာ့ ေလာက ကို သုံမ်ဳိးခြဲျပီးျပတယ္
သတၱေလာက ၊ၾသကာသေလာက၊ နဲ႕သခၤါရေလာက..ဒီသုံမ်ဳိးေသာ ေလာကထဲမွာ က်ေနာ္တို႕သိ နား လည္တဲ့
အရွက္နဲ႕ အေၾကာက္ဆိုတဲ့ ေလာကပါ လတရားႏွစ္ပါး က သတၱေလာကကို ေစာင့္ပါတယ္၊

အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ ၾကားက ေခါင္းေပါက္ျပီး ဒါ၀င္ ေျပာတဲ့ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္ လာ တဲ့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ ပါ သတဲ့ က်ေနာ္ဆိုလို တာ က လူသာမ်ဳိးႏြယ္ ဆင္းသက္ လာ ပံု ကို မဟုတ္ ဘူးဗ်၊ လူ ဟာ ေမ်က္ ကပဲဆင္း ဆင္း ျဗဟၼာက ပဲ လာ လာ၊ လူ သား ကမာၻကိုေတာ့ေရာက္လာ ခဲ့ပါ ျပီ လူ႕ယဥ္ေက်း မႈ၊ လူ႕ သမိုင္း ေတြ ကို လက္ ဆက္ ကမ္း ခဲ့ ၾက၊ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ၾက ျပီးေတာ့ ျဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၾကျပီးပါျပီ၊ အခု က်ေနာ္ တို႕ရဲ႕ကမာၻ ေပါ့ ဗ်ာ
က်ေနာ္တို႕ အလွည့္၊ တည္ ေဆာက္ မလား၊ျဖိဳပ်က္မ လား ၾကိဳက္တာ လုပ္ၾကေလ၊။

က်ေနာ္တို႕ႏွလံုးသားမွာ အရွက္တရားနဲ႕ အေၾကာက္တရား တကယ္ကို ကိန္းေနၾကပါ ရဲ႕ လား လို႔ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ပါ ၊ ဘာကိုရွက္ ျပီး ဘာ ကိုေၾကာက္ရမလဲ ဆို တာ က လူ တိုင္း သိ ျပီးသား မေကာင္းမႈ ေတြ လုပ္ရ မွာ ကိုရွက္ ျပီး အကုသိုလ္ ကံေတြက်ဴး လြန္ရမွာ ကိုေၾကာက္ရမွာလို႕ လူတိုင္း သိတယ္၊ဗုဒၶဘာ သာ ၀င္တိုင္း လည္း သိတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေရွ႕ က် ေတာ့္ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္ ျပီး ကြယ္ရာက် ေတာ့ ဒီတရားႏွစ္ ပါး ဘယ္မွာ ပစ္ ထားၾက လဲ မသိတာ က ဆိုးေန တယ္၊

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ၾကီး ကို မွန္းဆပူ ေဇာ္မိ ေလ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေလာ ကို ေက်းဇူးသိတတ္ မႈနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္တတ္ မႈ ကို ပိုျပီးၾကည္ ညိဳရေလ ပါ ပ။
ဲ
အ….ရဟံ ဆိုတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အဖြင့္ က မေကာင္း မႈ ကိုေရွ႔တည့္ ေနာက္ ကြယ္ စိတ္ ေတာ္နဲ႕ေတာင္မွ ျပဳ လုပ္က်ဴး လြန္မႈမရွိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႔ မနိုင္း ေကာင္း နိုင္း ေကာင္း ျပန္ ျပီးယွဥ္ၾကည့္တယ္
အပါယ္ ကို တိုက္ရိုက္သြားနိုင္မဲ့ ေလာ ဘ၊ ေဒါ သ ေမာ ဟ၊ ၀န္တို မေစၧယ စိတ္ ေတြနဲ႕ ခႏၶာ ၀န္ ကို ထမ္း သူ လို႕ ပိုျပီး သိ လာ တယ္၊ ပါးစပ္က ဘုရား လက္က လည္းတရား သို႕ေသာ္ ႏွလံုး သား က အဓမၼ ကိုမက္ ေမာ စြာတြယ္ ဖက္ထားေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။

ေလာက ကို ျငိမ္း ေစ ခ်င္ ေသာ္၊ ေလာက ပါ လတရား ကို ထိန္းရ ပါ့ မယ္ဆိုတာ အသိ အဆင့္ မွ အက်င့္ အဆင့္ ကို တက္ မွ ရ မယ္ ဆို တာနား လည္ လာ သလို၊ ကိုယ့္ ရဲ႕ ကာယကံ ၊၀စီကံ၊ မေနာကံ ကို
ထိန္း သိမ္းရ ပါ့ မယ္၊.. အခု က အမိနဲ႕သား၊ အဘနဲ႕သမီး မၾကည့္ ၀ံ့ေသာ္ ကာ လေပၚ ၀တ္စားဆင္ရင္ ပုံမ်ား ကို အတု ခိုးမွား ျပီး လူ လယ္ ေခါင္ ၀တ။္မေျပာ သင့္ တဲ့စကား ေျပာ၊ မေကာင္း မႈနဲ႕ေကာင္း မႈ ေတာင္မွ ခြဲ ျခား မသိနိုင္ ေတာ့ ေသာ ေခတ္ တခုျဖစ္ ေန လို က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္၊
အဲ လိုေတြ ၀တ္ လာေတာ့ မင္းသား ေခါင္းေဆာင္း ပန္းစား ဘီ လူးေတြ လည္းေပါ လာ တယ္။လူသားမွေရႊးစားတဲ့ မယ္ဂမၻီေတြမ်ား လာတယ္။ ေလာက အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ က်င့္ ၀တ္ သိကခာ ကိုေစာင့္ စည္း မႈေတြ နည္း လာ တယ္၊စာ ခိုး၊သီခ်င္း ခိုး၊အနုပညာ သူ ခိုးေတြ လည္း ေဖာင္း ပြ လာ တယ္
နဲနဲေလာက္ ေတာ့ရွက္ၾကည့္ ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္ ၾကည့္ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ တဘ၀စံ ခရီသြားမ်ား အတြက္ ေလာက ပါ လ တရားႏွစ္ ပါး က စဥ္းစားစရာ မလို ေသာ္ လည္း သံသရာ ကိုယုံၾကည္ သူ မ်ား အေနျဖင့္ ေလာ ကပါလ တရားကို ျမတ္နိုး သင့္ ပါေၾကာင္း။။။

ေလးစားစြာ ျဖင့္
ဥပသကာ
ျငိမ္း ခ်မ္းၾကပါေစ

Read more...

ေသတစ္ေန႔ ေမြးတစ္ေန႔…..

လူဆုိသည္မွာ ေသတစ္ေန႔ ေမြးတစ္ေန႔တည္းသာ ရွိပါသည္။ ေမြးေန႔ဆုိသည္မွာ ေမြးေသာေန႔ တစ္ေန႔တည္းကိုသာ ဆုိလိုျပီး ေသေန႔ဆိုသည္မွာလည္း ေသေသာေန႔ တစ္ေန႔တည္းကိုသာ ေခၚဆိုနိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ားစုေသာ လူတို႔သည္ နွစ္စဥ္နွစ္တုိင္း ေမြးေန႔ပြဲဆိုျပီး က်င္းပေလ႔ အသိအမွတ္ျပဳေလ႔ ရွိေနၾကပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ ေမြးေန႔ဟု ေခၚဆိုမည္႔အစား ေသရမည္႔ေန႔ နီးလာျခင္းေၾကာင္႔ ေသေန႔ဟု သတ္မွတ္သင္႔ပါသည္။

ေသျခင္းတရားဟူသည္ အသက္ၾကီးငယ္ ရာထူးအၾကီးအေသး ခ်မ္းသာဆင္းရဲ အဆင္႔အတန္း မခြဲျခား မည္သူမဆို အခ်ိန္တိုင္း ေနရာတုိင္းမွာ လူတုိင္း ၾကဳံေတြ႕ေနရပါသည္။ မိမိျပဳခဲ႔ေသာ ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ အလုိက္ ေသျခင္းတရားကို ရင္ဆုိင္ရေလ႔ရွိပါသည္။ ေသျခင္းတရားကို ေရွာင္လႊဲနိုင္ေသာ သက္ရွိဟူ၍ ဤေလာကတြင္ မရွိေပ။

တရားအရွိနွင္႔ တရားအသိ…

တခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ားသည္ တရားဟူသည္ ရွာမွ ရမည္ဟု ယုံမွတ္မွားေနၾကပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ တရားဟူသည္ ေဝးေဝးလံလံရွာေနစရာ မလုိအပ္ေပ။ မိမိ၏ မေနာစိတ္အတြင္း၌ တည္ရွိေနေပသည္။

ပင္ကုိယ္ စိတ္အရင္းခံ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္ ရွိသူမ်ားသည္ စစ္မွန္ေသာ တရားမ်ားကို နာယူလုိက္သည္နွင္႔ အသိဥာဏ္ အလင္းေပါက္ကာ ပိုမိုျမင္႔ျမတ္ေသာ စိတ္ေနစိတ္ထားျဖင္႔ ေလာကီေကာင္းက်ိဳးသာမက သံသရာေကာင္းက်ိဳးအတြက္ပါ ျဖည္႔ဆည္းက်င္႔ၾကံၾကပါသည္။ ရုိးသားမွဳအရင္းခံေသာ စိတ္ထားရွိသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ အသိဥာဏ္မျပည္႔စုံ၍ ၾကန္႔ၾကာမွဳ ရွိေသာ္ျငားလည္း ယုံၾကည္မွဳအရင္းခံကာ အရွိမွ အသိ၊ အသိမွ အက်င္႔သုိ႔ အလြယ္တကူ ကူးေျပာင္းနုိင္ၾကပါသည္။

သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္ မရွိသူမ်ားသည္ စစ္မွန္ေသာတရားမ်ားကို အလြယ္တကူ နားလည္သေဘာေပါက္ေသာ္လည္း ယုံၾကည္မွဳမရွိ ေကာက္က်စ္ေသာ စိတ္ထားမ်ားျဖင္႔ သံသယဝင္ ယုံမွတ္မွား အယူမွားမ်ားျဖင္႔ အသိမွ အရွိသို႔ပင္ မတက္လွမ္းနိုင္ၾကေပ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားဓမၼစာေပမ်ားကို ျဖည္႔စြက္ျပင္ဆင္ ေျပာင္းလဲျခင္းျဖင္႔ သံသရာေခ်ာက္အတြင္း ဆင္းသက္သည္အထိ အသိဥာဏ္အေမွာင္ဖုံး အဆုံးမရွိ မိုက္မဲလ်က္ရွိေနၾကပါသည္။

သိျပီးမွက်င္႔…

တရားေသာစိတ္ဓာတ္၊ တနည္းအားျဖင္႔ကုိယ္ခ်င္းစာတရားရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားအေနနွင္႔ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္မ်ားကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ သိေအာင္ အရင္ဆုံး ၾကိဳးစားသင္႔ပါသည္။ သို႔မွသာ က်င္႔ၾကံမွဳ လြယ္ကူျပီး ခက္ခဲၾကန္႔ၾကာမွဳမွ ကင္္းေဝးကာ သံသရာစက္ဝုိင္းမွ အျမန္ဆုံး ထြက္ေျမာက္နို္င္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ရွိေအာင္လုပ္ျပီးမွ က်င္႔သင္႔ပါတယ္…..

အသိဥာဏ္နွင္႔ ျပည္႔စုံေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္အရင္းခံမရွိေသာ ေကာက္က်စ္မွဳ မတရားမွဳ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမရွိေသာလူမ်ား တရားက်င္႔မည္ ဆိုပါက မိမိ၏ စိတ္ဓာတ္ကို အရင္ဦးဆုံး သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္ျဖစ္ေအာင္ သီလ သမာဓိနွင္႔ ျပည္႔စုံေစရန္ အေလ႔အက်င္႔ ဦးစြာ ျပဳလုပ္သင္႔ပါသည္။ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္၊ သူေတာ္ေကာင္းအမူအက်င္႔မ်ားနွင္႔ တရားက်င္႔ၾကံအားထုတ္မွသာလွ်င္ သုံးဆယ္႔တစ္ဘုံမွ လြတ္ေျမာက္နိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

ဤသို႔ တရားအရွိနွင္႔ တရားအသိ တစ္ထပ္တည္းက်ျပီး သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ စသည္႔ မဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င္႔တရားမ်ားနွင္႔ ျပည္႔စုံျပီဆုိပါက မိမိအလိုရွိရာ ပန္းတိုင္သုိ႔ မပင္မပန္း လြယ္လင္႔တကူ သြားေရာက္နိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

အလုပ္နွစ္မ်ိဳး၊ စိတ္နွစ္မ်ိဳး

ေလာကတြင္ တရားအလုပ္နွင္႔ မတရားအလုပ္ တနည္းအားျဖင္႔ ကုသိုလ္အလုပ္နွင္႔ အကုသိုလ္အလုပ္ဟု နွစ္မ်ိဳးသာလွ်င္ ရွိပါသည္။ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံဟူ၍ ကံသုံးပါး ရွိေသာ္ျငားလည္း၊ မေနာကံတည္းဟူေသာ စိတ္အလုပ္သည္သာလွ်င္ အဓိက က်ပါသည္။ စိတ္တြင္လည္း ကုသုိလ္စိတ္နွင္႔ အကုသိုလ္စိတ္ နွစ္မ်ိဳးသာလွ်င္ ရွိပါသည္။

မည္သည္႔အလုပ္မဆို ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ စိတ္က အရင္ၾကံစည္စိတ္ကူးျပီးမွသာလွ်င္ လက္ေတြ႕ေျပာဆုိ လုပ္ကိုင္ၾကရပါသည္။ မိမိစိတ္ကမပါပဲ ခိုင္း၍ လုပ္ရပါသည္၊ ေၾကာက္၍လုပ္ရပါသည္ဟု ဆင္ေျခေပး ကာကြယ္တတ္ၾကေသာ္လည္း၊ ယင္း ေၾကာက္စိတ္သည္ပင္လွ်င္ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေနပါသည္။ အမွန္တရားကို ကိုးကြယ္တတ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ဓာတ္ရွိသူ ျဖစ္မည္ဆုိပါက၊ မိမိ္အသက္သာလွ်င္ အေသခံမည္၊ မည္သည္႔ အကုသုိလ္အလုပ္ကိုမွ် ၾကံစည္စိတ္ကူးေတာ႔မည္ မဟုတ္ေပ။

စစ္မွန္ေသာသူေတာ္ေကာင္း ဟူသည္ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ကာကြယ္ခဲ႔ေသာ ဘုရားေလာင္း၏ ပါရမီျဖည္႔ က်င္႔စဥ္ကို မလြဲမေသြ လိုက္နာေလ႔ရွိၾကပါသည္။

ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳဆိုသည္မွာ….

ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳဆိုသည္မွာ သီးျခား အခ်ိန္ေပး လုပ္ေဆာင္ရမည္႔ အလုပ္မဟုတ္ေပ။ အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး မည္သည္႔အလုပ္မဆို ကုသုိလ္စိတ္နွင္႔လုပ္မည္ဆုိပါက ယင္းသည္ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳပင္ျဖစ္ပါသည္။ တရားသျဖင္႔ လုပ္ေဆာင္မွဳ မွန္သမွ်သည္ တရားအလုပ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေမြးေန႔ဟု ေခၚဆုိေသာ ေသေန႔တြင္….

လြဲမွားစြာ အေပ်ာ္ရွာက်င္းပေနၾကေသာ ေမြးေန႔တြင္ အမွန္တကယ္လုပ္သင္႔သည္မွာ ဒါနေကာင္းမွဳမ်ားျပဳလုပ္ျခင္း၊ သီလ စင္ၾကယ္စြာ ေဆာက္တည္ျခင္း၊ သံေဝဂတရားမ်ားနာယူျခင္း၊ ဘာဝနာပြားမ်ားျခင္းမ်ားကို ခါတိုင္းနွင္႔မတူ ပိုမုိ၍ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ ျပဳလုပ္သင္႔ပါသည္။

ယေန႔ေခတ္အခါတြင္ လူမ်ားကို မဆိုထားနွင္႔ တခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ မိမိတို႔၏ ေမြးေန႔ပြဲကို ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားစြာ အကုန္အက်ခံလ်က္ အျငိမ္႔ပြဲ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားျဖင္႔ လြဲမွားစြာ က်င္းပၾကပါသည္။ မိမိတုိ႔သည္ ေသရမည္႔ေန႔နွင္႔ ပိုမုိနီးကပ္လာေနသည္ကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လ်က္ ေမြးေန႔ပြဲမ်ားကို လူမ်ားနွင္႔အျပိဳင္ က်င္းပၾကပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ရခဲလွေသာ လူ႔ဘုံဘဝတြင္ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳမ်ားကို တေန႔တရက္တည္းျပဳလုပ္ၾကမည္႔အစား ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း ေနရာတုိင္း ကုသုိလ္စိတ္နွင္႔ ကုသုိလ္တရားမ်ား ေဆာင္က်ဥ္းနိုင္မည္ဆိုပါက လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္မည္မွာ ေသခ်ာလွပါသည္။ ။

.

Read more...

Report on 2009 Talk Series

27 September, 2009 by Cittasamvaro

The 2009 Talk Series finished on Thrs Oct 24th . It is always a bit sad – all that work making posters, leaflets, leaflet holders, finding inexpensive sitting mats and cushions … finding a venue … to have it all pass into history.

First we should thank California WOW for generously providing the great facilities for us. It is no small thing to use such a large space right in the centre of town. And thanks to the Planet Yoga division of CA WOW who went to so much trouble borrowing chairs for us, storing the gear and re-arranging their schedule to fit us in at the busiest time of the day. Everything was provided free of charge so that we could meet together to look into dhamma and practise meditation.

Also special thanks to Somboon Printing for donating the leaflets (roughly 9 000 baht)

Donations

Although we put out our donation box regularly, as often mentioned, we are not a big charity. We don’t have buildings to build or maintain, nor offices and staff to pay for. It is just a kitty for our own group so that we can buy things occasionally – like the sitting mats or the sound system. Everyone within the group donates their time and effort for free.

When we invite other speakers of course we have to arrange taxis and sometimes a donation to the speaker’s temple or group. For instance we have invited Sayadaw U Sujana on October 8th and will be arranging transport for him.

So during my own talks once a year we accumulate some funds, and then use that to sponsor ongoing activities and speakers. Arranging this years talks cost our own fund about 10 000 baht – mostly for the sitting mats/cushions and for the leaflet holders.

Dr Holly holds all our funds, and anyone who wants to know how much there is or how it is being used is welcome to ask her. She reports that we had 13 000+ baht left over from last year. During the 8 Planet Yoga talks we received 27 650 baht. After giving a few tips to the staff who helped us over the last 2 months Holly is now holding 40 380 baht – which is plenty to keep us active through the next year. There is also a futher 8 000 baht kept separately which we will use to facilitate events with H.H. Phakchok Rinpoche when he next comes to Thailand.

For Myself

Since it is a bit much to be both the speaker and the organiser, I only do one set of talks per year. Other times I am glad to accept invitations, but usually it is for specail groups and not advertised publicly. Perhaps this can change if we got a centre of our own – something that is possible at this point, even if something of a long shot. Plus, in true Hitchhiker’s style, it is good to keep mixing things up by inviting other teachers. Some people prefer the academic approach, and some the strict ‘boot-camp’ workshop style. Sometimes we meet just for lunch informally, and somtimes socially for movies etc… If you are not attached to fixed views, then getting different angles on dhamma is enriching. Plus it is always nice to keep meeting up and getting to know the regular crowd.

Thanks to everyone who contributed in ways big and small – perhaps we will be changing to the Big-Bang next year…

The image in the WOW posters and icons etc.. is of the Earth Goddess Dharani. This is a traditional artistic depiction of the night of Enlightenment the Buddha was attacked by the armies of Mara – the God of Delusion. He called upon the Earth to pay witness to the good deeds he had done. Good deeds were represented by water in Brahmanic society, which is why we have the water pouring at temples today. Dharani washes the water from her hair, and this carries aways the army of demons.

Read more...

ဇာတိမလာေရးႏွင့္ နိဗၺာန္ အျမင္-၅ (ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္)

နိ-ဝါန = နိဗၺာန္ အေၾကာင္း
------------------------------

ဒီေတာ့မွတ္ပါ..။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ မၾကေသးခင္က ခႏၶာဝန္ က်သြားတဲ့ စာေပပရိယတ္ေရာ၊ အလြန္ၾကည္ညဳိစရာ ေကာင္းတဲ့ အသက္(၁၀၄)ႏွစ္ရွိတဲ့ ေရႊဟသၤာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကုိ ၾကားဘူးပါ လိမ့္မယ္။ ေရႊက်င္သာသနာပုိင္ႀကီးေနာ္။ အားလုံး ကရဟႏၱာလုိ႔ ပဲသမုတ္ၾကတယ္။ ဓာတ္ေတာ္က်သြားတာကုိး။

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးလိုပဲ ပ်ားေတြ၊ ငွက္ေတြလာတယ္။ အင္မတန္ အံ့ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မေသခင္ တည္းကသူမ်ားအႀကံ ေတြသိတယ္။ ထူးျခားတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဆုိေတာ့ သိေနတာေပါ့။ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ဆုံးမတဲ့စကား အင္မတန္ မွတ္စရာေကာင္းတယ္။
နိဗၺာန္ ေကာက္ယူပုံ ကုိ ေရးျပမယ္ေနာ္။

နိဗၺာန္-------ဆုိတဲ့စကားသည္
----------------------------

နိ(+) ဝါန
နိ + ဗ + - ါ + န
နိ + ဗၺ + - ါ + န
နိဗၺာန = နိဗၺာန္
နိ အေပါင္း ( + ) ဝါန ၊
နိဝါန ကလာတာလုိ႔ျပပါတယ္။ ဒါဟာ စာေပ နဲ႔ အညီ ေပါ့ေနာ္။

နိ -ဆုိတာ ျမန္မာလုိ မရွိျခင္း တဲ့ ။ ဝါန- က တဏွာ လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ေပါင္းလုိက္ေတာ့ တဏွာ မရွိျခင္း။ ေနာက္စာေပ အရ ဝကုိ ဗ ျပဳတာပါတဲ့။ သဒၵါနည္း အရ- ေဗာဝႆ သုတ္ ဆုိတာရွိတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေဒြးေဘာ္ျပဳ+ ဗ ထပ္တယ္။ ေရးခ် (- ါ) က အေရးခ် အာကုိသုံးတာေနာ္။ ေနာက္တစ္ခါ ဗ ထပ္ထည့္တယ္။ ဒီဘက္က နိ လုိ႔ေရးတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ၿပီး ကပ္ၾကတယ္။

ျပန္ ကပ္တဲ့ အခါ နိ-ဗ- က အသတ္ ျဖစ္သြားတယ္။နိဗ္ ေခၚတယ္။ ဗ ကုိေရးခ်ေပါင္းေတာ့ ဗာ - နိဗ္ဗာ နငယ္ေရ န- နိဗၺာန ၊နိဝါ နကေန နိဗၺာန ျဖစ္တာတဲ့ ။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ ေတြ ဟာ တံခြန္ ထည့္သုံးၾကပါတယ္တဲ့။ တံခြန္ ဆုိတာ အသတ္ကုိေျပာတာ။ နငယ္မွာ အသတ္ထည့္လုိက္ေတာ့ ဗာန္ ျဖစ္သြားေကာ နိဗၺာန္ လုိ႔ သုံးၾကတယ္။

တဏွာ မရွိျခင္းသေဘာတရားကုိသာေခၚတာပါတဲ့။ တဏွာ မရွိတဲ့ သေဘာတရားကုိ ေရာက္ၿပီိဆုိရင္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ နိဗၺာန္ ေပၚၿပီ ။တစ္ခုေတာ့ အထူး သတ္ိျပဳစရာရွိတယ္။

( နိဗၺာန္ ဆုိတာ ျမင္စရာ မဟုတ္ဘူး။ ခံစားစရာ မဟုတ္ဘူး။) ပရိယာယ္အားျဖင့္သာ မ်က္ေမွာက္ျပဳတယ္။ ျမင္တယ္ေျပာတာပါတဲ့။ ျမင္ရမွာ နိဗၺာန္ကုိျမင္ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ခံစားစရာ မဟုတ္ဘူး ။ နိဗၺာန္ကုိ ခံစားစရာ၊ ျမင္စရာ အျဖစ္နဲ႔ ရွာ ၾကတယ္။ တစ္သက္လုံးေတြ႔ မွာ မဟုတ္ဘူး။ သေဘာေပါက္ရ႔ဲလား။

ပရိယာယ္ နဲ႔ေဟာထားတာကုိ နားလည္ရတယ္။ စာေပမွာ ပရိယာယ္က နည္း-၄၀-ေတာင္ ရွိတာကုိး။ တုိက္ရုိက္ျမင္ရမွာက (အရွိကုိ အရွိ အတုိင္း ျမင္ရမွာ) ၊

တကယ့္အရွိ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္းျမင္ဘုိ႔ပဲရွိတယ္။ ဒီေတာ့ တဏွာ ဆုိတာသည္ ဘယ္လုိဟာလဲ အရင္ ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။
**************************************************************

Read more...

နက္ျဖန္အတြက္ ဆြမ္းခ်က္အစီအစဥ္

နက္ျဖန္ တနလၤာေန႔ အရုဏ္ဆြမ္း၊ ေန႔ဆြမ္း ေလာင္းလွဴဖုိ႔

ညေနကတည္းက စီမံခ်က္ျပဳတ္ေနၾကပါျပီ။

အယ္ဆုိဘရန္တီ အလုိေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္ အရွင္ေလာကနာထက ကပၸိယကာရကမွတစ္ဆင့္ အပ္စပ္ေအာင္ တာဝန္ေပး ေစခုိင္းခ်က္ျဖင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအား အရုဏ္-ဆြမ္းနဲ႔ ပဲျပဳတ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္း ဆက္ကပ္ပါမယ္။

ဆရာေတာ္က အရုဏ္ဆြမ္းကုိ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာ

င္းနဲ႔ ဆက္ကပ္ခ်င္တယ္လုိ႔ အမိန္႔ရွိလုိ႔ ေဝယ်ာဝစၥအဖြဲ႕က ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္းကုိ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ငရုတ္သီးမ်ားနဲ႔ ေရာေမႊျပီး နံနံပင္ အုပ္ပါမယ္။ ခ်က္ျပဳတ္တဲ့ ဒကာမၾကီးက ေဒၚၾကည္ေဌး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ အပတ္စဥ္ ဆြမ္းခ်က္ျပဳတ္ ကုသုိလ္ျပဳေပးေနတဲ့ ဒကာမၾကီး ေဒၚၾကည္ေဌး သားအမိအေၾကာင္း ေျပာလုိပါတယ္။ ေဒၚၾကည္ေဌး သားအမိဟာ ေက်ာက္စက္မွာ ေက်ာက္သယ္ျပီး အသက္ေမြးရပါတယ္။ သမီးငယ္ မျငိမ္းအိေထြးက ႏွစ္တန္းနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ျပီး အေမကုိ ကူညီေနရသူပါ။ အပတ္တုိင္း လာေရာက္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးေနတဲ့ ေဒၚၾကည္ေဌးကုိ တစ္လ တစ္ေသာင္းခြဲ (၁၃ ေဒၚလာခန္႔) ေစ်းဖုိး တံု႔ျပန္ကူညီပါတယ္။ ဝက္သား တစ္ပိႆာ ေလးေထာင္ ေက်ာ္ေနတဲ့ ဒီေန႔ ကုန္ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ဆုိရင္ ဒါ အားနာစရာ ေကာင္းေအာ

င္ နည္းပါတယ္။ ဒကာမၾကီးကေတာ့ အပတ္တုိင္း တက္တက္ၾကြၾကြ လာလုပ္ကုိင္ ကပ္လွဴေပးေနလ်က္ပါ။

၂ တန္းနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ထားရတဲ့ သမီးေလး မျငိမ္းအိေထြးက အသက္ ၁၁ ႏွစ္ ရွိပါျပီ။ အေမနဲ႔အတူ လုိက္လုိက္လာျပီး ဆြမ္းခ်က္ရာမွာ ကေလးခြန္အားေလးနဲ႔ ႏုိင္သေလာက္ ဝုိင္းကူေပးေနတဲ့ ဒီသမီးငယ္ေလးကုိ ေက်ာင္းျပန္တက္ေစခ်င္လုိ႔ လမ္းစရွာေနၾကပါတယ္။ ေဝယ်ာဝစၥကုသုိလ္ရွင္ သမီးေလး ေ

က်ာင္းျပန္တက္ခြင့္ ရပါေစေၾကာင္း ဝုိင္းဆုေတာင္းေပးၾ

ကပါ၊ ေမတၱာပုိ႔ေပးၾကပါလုိ႔ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က ဆြမ္းအလွဴရွင္ေတြကုိ ပန္ၾကားပါတယ္။

သမီးေလးက ေက်ာင္းေနခ်င္တယ္၊ ေက်ာင္းျပန္တက္ခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာရွာပါတယ္။ ေက်ာက္သယ္ရတဲ့ အေမက သမီးကုိ ပညာတတ္ေစခ်င္ေပမယ့္ ထားမေပးႏုိင္ရွာပါဘူး။ စားေသာက္ဆုိင္ တန္းလ်ားမွာ ေနျပီး မနက္ပုိင္း ေက်ာက္သယ္၊ ညေနပုိင္း ဝန္ထမ္းေတြအတြက္ ထမင္းခ်က္ရပါတယ္။ အလွဴရွိတဲ့ ရက္တုိင္း သမီးေလးနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ လာျပီး ဆြမ္း ဆြမ္းဟင္းေတြ ခ်က္ျပဳတ္ေပးၾကတယ္။

''ဆြမ္းခ်က္ရတာ ေပ်ာ္တယ္။ မုိးရြာတဲ့အခါေတာ့ ထင္းေ

ရစုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကိဳးစား ခ်က္ရတယ္''

ဒကာမၾကီးက ေျပာပါတယ္။ သံဃာေတြကုိ

နက္ျဖန္ ဝက္သားနဲ႔ ေဂၚရခါးသီးခ်က္ အပါအဝင္ ဆြမ္းမယ္ေပါင္းစံု စီမံခ်က္ျပဳတ္မယ့္ ဒကာမၾကီးက အိမ္မွာေတာ့ ဒီေန႔ မွ်စ္ေၾကာ္နဲ႔ ခ်ဥ္ရည္ဟင္း ခ်က္ပါတယ္။

အခုေတာ့ သံဃာကုိ လုပ္ေကၽြးေနတဲ့ လုပ္အား

ဒါနက ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးေပးပါျပီ။ သမီးငယ္ကုိ ေက်ာင္းျပန္ထားေပးမယ္လုိ႔ ဆြမ္းအလွဴရွင္ တစ္ဦးက ကမ္းလွမ္းလာပါတယ္။ သမီးငယ္ရဲ႕ ေက်ာင္းစာသင္ခန္း ျပန္အဝင္လမ္း ေခ်ာေမာအဆင္ေျပပါေစေၾကာင္း ေမတၱာပုိ႔သေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ေန႔ဆြမ္း အလွဴရွင္က ဦးေမာင္ေမာင္ေအး၊ ေဒၚေအးေအးသန္းႏွင့္ သမီးမ်ား (ျမားနတ္ေမာင္ ေရႊဆုိင္းႏွင့္ သိၾကားမင္း ေရႊဆုိင္း) ျဖစ္ပါတယ္။ ဆြမ္းဟင္းက ကုိရန္ေအာင္၊ မဝါဝါခုိင္မင္း၊ JulyDream၊ ရြာသားေလး YTU တုိ႔ရဲ႕ ေန႔ဆြမ္းအလွဴရွင္မ်ားအဖြဲ႕နဲ႔ ေဒၚနန္းသႏၱာေအာင္ (စင္ကာပူ)က ဒီအပတ္ ဝက္သား+ေဂၚရခါးသီး၊

ခါးေျခာက္+ငရုတ္သီးေၾကာ္၊ သရက္ခ်ဥ္ ဆက္ကပ္ပါမယ္။

ကုိထက္ (ေရႊအိမ္ျဖဴ တယ္လီဖုန္း ေရာင္းဝယ္ေရး)က ပဲနီျပား ေလာင္းလွဴပါမယ္။ ဒကာကုိထက္က မံုရြာဘက္မွာ ပုိးထိတဲ့ လူနာေတြအတြက္ ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးမ်ားစြာ လုိအပ္ေနတယ္ သတင္းရလုိ႔ ေျမြဆိပ္ေျဖေဆး သြားလွဴျပီး ဒီေန႔ပဲ ေန႔ခ်င္း ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။

မခုိင္ခုိင္မုိးက သံဃာေတာ္မ်ားကုိ အပါးေစ့ ေခါင္းရိတ္ဓား ကပ္လွဴပါတယ္။

Tags: အလွဴ

Read more...