ဆြန္ကိုင္

(အရင္ကေတာ့ ဇင္စတိုရီေလးေတြကို အေတြးေလးေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခန္းပံုစံ ေရးဖဲြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ေလးကိုေတာ့ ဘာအေတြးမွ ထည့္မေရးေတာ့ဘူး။ စာေရးဖို႔ ဘယ္လိုမွ အခ်ိန္မရႏိုင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား ကိုယ္တိုင္ စဥ္းစားသံုးသပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ တစ္ခု သတိထားရမွာကေတာ့ ဇင္စတိုရီေလးေတြဟာ ပံုမွန္အေတြးအျမင္ေတြေတာ့ မဟုတ္ၾကပါဘူး။ သူတို႔အယူအဆေတြက ေလာကလူသားေတြ သာမန္ ေတြးေခၚ၊ ယူဆထားတာေတြနဲ႔ တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္း ကဲြလဲြေနတတ္ပါတယ္။ သိမ္လည္းသိမ္ေမြ႕ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္ေတြ႕က်တဲ့ အေတြးအေခၚေတြအေပၚမွာ အေျခခံထားတာ မ်ားပါတယ္။ “ပံုျပင္ထဲက ဆြန္ကိုင္ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးကို သင္ ဘယ္လိုမ်ား နားလည္လိုက္သလဲ”။ ဒီေမးခြန္းက ထြက္လာမယ့္အေျဖေတြက ဒီဇင္ပံုျပင္ေလးရဲ႕ အႏွစ္သာရလို႔ ဆိုႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕)

သူမနာမည္ကို ဆြန္ကိုင္လို႔ ေခၚပါတယ္။ သူမရဲ႕ ေနာက္နာမည္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ဆုဇု ျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းကို လွပသိမ္ေမြ႕တဲ့ နာမည္ေလးေပါ့။ သူမ အလြန္ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက သူမဆႏၵမပါဘဲ အတင္းအက်ပ္ လက္ထပ္ခဲ့ရပါတယ္။ လက္ထပ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ သူမေလးဟာ တကၠသိုလ္က ဒႆနိကေဗဒမွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ပါတယ္။ ျမင္ရသူတိုင္းက သူမကို ခ်စ္ႀကိဳက္သြားၾကတာပါပဲ။ ဒါ့ထက္ သူမသြားတဲ့ေနရာတိုင္း အျခားသူေတြနဲ႔ ခ်စ္မိသြားခဲ့တာပါပဲ။ တကၠသိုလ္တက္စဥ္မွာ သူမမွာ အခ်စ္ေတြ ၀န္းရံေနခဲ့တာေပါ့။

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူမေလးဟာ တကၠသိုလ္က သင္ေပးတဲ့ ဒႆနိကေဗဒကို ေက်နပ္အားရမႈ မရွိေတာ့ျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားၿပီး ဇင္ဗုဒၶဘာသာကို သြားသင္ျပန္တယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့လည္း ဇင္ဗုဒၶဘာသာသင္ၾကားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ခ်စ္ႀကိဳက္လုိက္ျပန္တာပဲ။ ဆိုေတာ့ ဆြန္ကိုင္ရဲ႕ တစ္ဘ၀လံုးဟာ အခ်စ္ေတြနဲ႔သာ ျပည့္လွ်မ္းေနေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆံုး က်ိဳတိုေရာက္ေတာ့မွ သူမဟာ တကယ့္ ဇင္ဗုဒၶဘာသာေလ့လာသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ကင္နင္က ေက်ာင္းခဲြတစ္ခုမွာရွိတဲ့ သူမရဲ႕အစ္ကိုေတြ (အတန္းေဖာ္ေက်ာင္းသားမ်ား)က သူမရဲ႕ ႐ိုးသားမႈအတြက္ ခ်ီးမႊမ္းၾကပါတယ္။ သူတို႔ထဲက တစ္ေယာက္က သူမကို လိုက္ဖတ္ညီသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သက္ေသျပဳၿပီးဇင္မာစတာႀကီးထံေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။

တိတ္ဆိတ္ေနေသာ မိုးႀကိဳးလို႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ ကင္နင္က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ မိုကူရ္႐ိုင္းအက်င့္က အလြန္ျပင္းထန္ပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း သီလေတြ ျဖည့္က်င့္ၿပီး သူ႕ေက်ာင္းမွာေနတဲ့ဘုန္းႀကီးေတြကိုလည္း သူ႕လိုပဲ က်င့္ခိုင္းပါတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ စိတ္အားထက္သန္သူ ျဖစ္ေနပါေစ ဘုန္းႀကီးေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာအက်င့္ေတြ ပ်က္ယြင္းေနပါၿပီ။ သူတို႔ဟာ သူတို႔ ယူထားတဲ့ မိန္းမေတြအတြက္ပဲ စီးပြားရွာေနၾကတဲ့ပံုပါပဲ။ ဆရာေတာ္မိုကူရ္႐ိုင္းဟာ သူ႕ေက်ာင္းထဲမွာ မိန္းကေလးေတြ ေတြ႕လို႔ကေတာ့ တံျမတ္စည္းတစ္ေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး လိုက္ေမာင္းထုတ္ပစ္ေလ့ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိန္းမေတြဟာ ေမာင္းထုတ္ေလေလ သူ႕ေက်ာင္းထဲမွာ မိန္းမေတြ ပိုမ်ားလာေလေလျဖစ္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဒီလို ထူးျခားခ်က္ေတြ ရွိေနတဲ့ေက်ာင္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးရဲ႕ မိန္းမက ဆြန္ကိုင္ရဲ႕ စိတ္အားထက္သန္မႈနဲ႔ လွပေၾကာ့ရွင္းမႈကို မနာလို ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ သူမဟာ ဇင္အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ထူးခၽြန္ေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ အသံၾကားတိုင္း သူမ (ေခါင္းေဆာင္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးရဲ႕ မိန္းမ)ဟာ တရြရြနဲ႔ ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ၾကံရာမရေတာ့ ဆြန္ကိုင္နဲ႔ သူမသူငယ္ခ်င္းကို သမုတ္ၿပီး မဟုတ္သတင္း လႊင့္ပါေတာ့တယ္။ ရလဒ္ကေတာ့ သတင္းလႊင့္ခံရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေရာ ဆြန္ကိုင္ပါ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေက်ာင္းကေန ႏွင့္ခ်ခံလိုက္ၾကရတယ္။

“ငါ မွားခ်စ္မိတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္၊ ဘုန္းႀကီးမိန္းမအေနနဲ႔ ငါ့သူငယ္ခ်င္းကို မမွ်မတ ဆက္ဆံခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူမလည္း ေက်ာင္းမွာ မေနႏိုင္ေစရဘူး”လို႔ ဆြန္ကိုင္ ေတြးမိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီညမွာပဲ မီးပံုးတစ္ခုကို ယူၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀-သက္တမ္းရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကို မီးပံု႐ွိဳ႕ပစ္လိုက္ပါတယ္။ မိုးလင္းေတာ့ သူမကို ရဲေတြက ဖမ္းလိုက္ပါတယ္။ ေရွ႕ေနငယ္ေလးက သူမကို စိတ္၀င္စားသြားၿပီး သူမ ျပစ္ဒဏ္ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါ သူမက “မင္း ငါ့ကို မကူညီပါနဲ႔၊ မင္းကူညီရင္ ေနာက္ထပ္ေထာင္ထဲေရာက္မယ့္ ျပစ္မႈတစ္ခုခုကို ငါထပ္လုပ္အံုးမွာပဲ”လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ဆြန္ကိုင္ဟာ ေထာင္ ၇-ႏွစ္ က်သြားခဲ့ပါတယ္။ ၇-ႏွစ္ျပည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေထာင္က ထြက္လာေတာ့ အသက္ ၆၀-ရွိတဲ့ ေထာင္၀ါဒႀကီးက သူမကို စဲြလန္းခ်စ္ခင္ သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအခါမွာ လူတိုင္းက သူမကို ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ပဲ ၾကည့္ၾကပါတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း အေပါင္းအသင္း မလုပ္ၾကဘူး။ ဒီဘ၀၊ ဒီခႏၶာနဲ႔ ဉာဏ္အလင္း ရရွိၿပီးသူမ်ားလို႔ သက္မွတ္ထားတဲ့သူေတြကေတာင္ သူမကို ေရွာင္ဖယ္ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဆြန္ကိုင္ ေတြ႕ရွိထားတဲ့ ဇင္ဆိုတာက တစ္မ်ိဳး၊ ဇင္ဂိုဏ္းသားေတြ လက္ခံထားတဲ့ ဇင္ဆိုတာက တစ္မ်ိဳးတစ္ဘာသာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးေတြကေတာင္ သူမကို အဆက္အသြယ္ျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဒီလို ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနလာရေတာ့ သူမဟာ ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီး အားနည္းလာခဲ့ပါတယ္။

သူမဟာ ရွင္႐ႈဆိုတဲ့ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ေတြ႕ပါတယ္။ သူက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ေမတၱာတရားအေၾကာင္းကို သင္ေပးပါတယ္။ သူ႕ဆီမွာ ႏွစ္သိမ့္စရာနဲ႔ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ရွာေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ သူမဟာ အသက္ ၃၀-မျပည့္ေသးခင္ အလွေသြးေတြ ၾကြယ္ေနစဥ္မွာပဲ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ သူမကိုယ္သူမ ကာကြယ္ဖို႔ ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိေတြ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားထုတ္မႈေတြက အခ်ည္းႏွီးသာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕အရာေတြကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးစာေရးဆရာတစ္ဦးကို ေရးခိုင္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဂ်ပန္ျပည္သူေတြ လက္ထဲကို သူမစာေပေတြ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ ဆြန္ကိုင္ကို ျငင္းပယ္ခဲ့တဲ့သူေတြ၊ ဆြန္ကိုင္ကို အမနာပေျပာသူေတြ၊ ဆြန္ကိုင္ကို မုန္းတီးသူေတြဟာ ေနာင္တမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ သူမအတၳဳပၸတၱိကို ဖတ္႐ႈေနၾကရပါေတာ့တယ္။

Read more...

အက်ဳိးတရားက ဘယ္လုိသက္ေရာက္ပါေစ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါ- ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈကုိ ေမြ ့ေလ်ာ္ပါ

အက်ြႏု္ပ္တုိ့မွာ အလုိွဆႏၵမ်ားစြာနဲ့ရည္မွန္းခ်က္မ်ားစြာ ရွိၾကပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ လုိခ်င္တဲ့အရာကုိ အျမဲတမ္း အက်ြႏု္ပ္တုိ့ မရၾကပါ။ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ထဲမွ အခ်ဳိ့က အက်ြႏု္ပ္တုိ့ရရွိတဲ့အရာနဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ဳိ့သူမ်ားကေတာ့ မေက်နပ္မႈမ်ား- အာသာဆႏၵမျပည့္မ၀မႈမ်ားျဖင့္ ဆက္လက္တည္ရွိေနၾကပါတယ္။ အခ်ဳိ့သူမ်ားက မစြန့္လႊတ္ႏုိင္ၾကေသးေပမယ့္ သူတုိ့ဟာ ၾကဳိးစားေနၾကပါတယ္။ ဘယ္ခ်ဥ္းကပ္မႈက မွန္ကန္တဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈတစ္ခု ျဖစ္ပါသလဲ?

အက်ြႏု္ပ္က အျခားခ်ဥ္းကပ္မႈကုိ အၾကံျပဳပါ့မယ္။ သင္ဟာ အလုိဆႏၵတစ္ခု ရွိႏုိင္တယ္။ အဲဒါကုိ ျဖည့္ဆည္းဖုိ့ သင့္ရဲ့အေကာင္းဆုံးၾကဳိးစားအားထုတ္မႈကုိ စုိက္ထုတ္ပါ။ အခ်ိန္ေပးပါ။ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီျဖစ္ေပၚလာမဲ့ အက်ဳိးတရားထက္ ပုိမုိေကာင္းမြန္တဲ့ လုံးလ၀ီရိယျဖင့္ သင့္ကုိ အမွန္တကယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ပါ။

ညည္းညည္းညဴညဴ မေက်နပ္စြာ ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈကုိ ျပဳလုပ္ျပီး အလုိဆႏၵမ်ား ရရွိတဲ့အခါမွသာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့သူမ်ား ရွိပါတယ္။ သူတုိ့မွာျပင္းျပတဲ့စြမ္းပကားမရွိ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္အားတက္ၾကြထက္သန္မႈက အက်ဳိးအျမတ္ ရလဒ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ့ က်န္ရစ္ေနတဲ့ ခ်န္ထားရစ္တဲ့ - ဤသုိ့ေသာ အတုိင္းအတာတစ္ခုအတြက္ ၾကဳိးစားအားထုတ္မႈကုိ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ သူတုိ့ကုိယ္ကုိယ္သူတုိ့ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေစတဲ့သူမ်ားရွိပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ နည္းလမ္းကေတာ့ - ဘယ္လုိအက်ဳိးတရားပဲ သက္ေရာက္သက္ေရာက္ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါ- ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈကုိ ေမြ ့ေလ်ာ္ပါ- ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈဟာ သြားရမည့္ရည္မွန္းခ်က္ ေနရာဆီသုိ့ ခ်ီတက္သည့္ခရီးကုိ တက္ေရာက္ဖုိ့ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲဖုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္သုိ့ေရာက္ယင္ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ ေပ်ာ္ရႊင္ပါတယ္။ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္သုိ့ မေရာက္ယင္ေတာင္ ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ျပဳိင္ပြဲကုိ ၀င္ျပဳိင္ရျခင္းမွာ ရင္ဖုိရျခင္း ပီတီျဖစ္ရျခင္းရဲ့ ခံစားမႈကုိ ယူငင္ႏုိင္ပါတယ္။ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ပင္ပန္းႏြမ္းလ်မႈက ခႏၶာကုိယ္တစ္ေလွ်ာက္လုံး ခံစားသိျမင္ေစပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားဟာ ပန္းတုိင္တစ္ခုသုိ့ ေရာက္ရွိျခင္းမွ ဆင္းသက္လာတာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အက်ြႏု္ပ္ဟာ အဲဒါကုိ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ၾကဳိးစားမႈရဲ့အစိတ္အပုိင္းတစ္ခုအျဖစ္ ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ အပတ္တကုတ္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈမွ ဆင္းသက္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ယခု အက်ြႏု္ပ္ဟာ သင့္ကုိေျပာဆုိျခင္းျဖင့္ တုိက္တြန္းပါတယ္။ အက်ြႏု္ပ္ဟာ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ သင္ၾကားမႈကုိ နိဂုံး ခ်ဳပ္ျပီးဆုံးတဲ့အခါ - သင္က အက်ြႏု္ပ္ကုိ တေျဖာင္းေျဖာင္းျမည္တဲ့ၾသဘာကုိ ေပးမွသာလ်င္ အက်ြႏု္ပ္ဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ခံစားရလိမ့္မယ္လုိ့ ဆုိၾကပါစုိ့။ ဒါက အက်ြႏု္ပ္ဟာ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့သင္ၾကားမႈမွာ ျပည့္ျပည့္၀၀ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာမဟုတ္ဘူးလုိ့ ဆုိလုိပါတယ္။ တကယ္တမ္းအတိအက်ဆုိရရင္ေတာ့ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့စိတ္ဟာ သီးသန့္ တစ္စုံတစ္ရာျဖစ္တဲ့ပန္းတုိင္တစ္ခုကုိ ပုိင္းျဖတ္ထားတယ္လုိ့ ဆုိလုိပါတယ္။ တကယ့္ဒီႏွီးႏႊယ္ဆက္စပ္မႈက အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ သင္ၾကားမႈနဲ့ပတ္သက္လုိ့ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့အေကာင္းဆုံးကုိ ေပးျခင္းမွ အက်ြႏု္ပ္ကုိ တားျမစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒါဟာ ပန္းတုိင္သုိ့ အက်ြႏု္ပ္ရဲ့ေရာက္ရွိမႈအတြက္ အဟန့္အတားတစ္ခုလုိ ျပဳမူပါတယ္။

ေဘာလုံးကုိ ကစားျခင္းဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ့အမ်ဳိးအစားတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းကေတာ့ အျခားအမ်ဳိးအစားတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ျပႆနာက ေအာင္ျမင္မႈျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ အက်ြႏု္ပ္တုိ့ဟာ တစ္ခုတည္းလက္ခံ တန္းတူသေဘာထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈနဲ့ဆုိင္တဲ့အတီးအမႈတ္မ်ားကုိ သူတုိ့ရဲ့ေဖ်ာ္ေျဖေရးတင္ဆက္မႈပြဲမွာ ဆြဲေဆာင္ထားပါတယ္။ ကာကြယ္ေပးထားပါတယ္။ အားလုံးမွာ တကယ့္လက္ေတြ့က်တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ သူတုိ့ဟာ ပရိသတ္ကုိ သတိမထားမိပါ။ အထြတ္အထိပ္ျဖစ္တဲ့အခုိက္မွာ အဆင့္မွာ လက္ခုပ္ၾသဘာသံမ်ားကုိ သတိမထားမိပါ။ ဒါေပမယ့္ အဆုံးမွာ စီစဥ္သူ စည္းရုံးေရးမႈးမ်ားထံမွ လက္ခံရရွိလိမ့္မွာျဖစ္တဲ့ ေငြေၾကးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

သူတုိ့ေပ်ာ္ရႊင္ေစတဲ့အရာဟာ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနတဲ့ သူတုိ့ရဲ့ ဖန္တီးမႈကုိ သယ္ေဆာင္ရာမွာ သူတုိ့ရဲ့ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ၾသဘာေပးျခင္းရဲ့အသြင္အျပင္မွာ- ေငြရျခင္းရဲ့ပုံစံမွာ ေနာက္ဆုံးအက်ဳိးဆက္ ရလဒ္မဟုတ္ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုပ္ငန္းစဥ္ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ပါ။ ေရြ့လ်ားႏုိင္စြမ္းပမာဏကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ပါ။ ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈကုိ ေပ်ာ္ေမြ ့ပါ။

သင့္ဟာ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာျဖစ္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆုိတာ- ၾကဳိးစားပမ္းစားလုပ္ယုံမွ်မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိ ေသခ်ာေအာင္ျပဳလုပ္ပါ။ ေရခ်ဳိးကန္မွာ ငါးမဖမ္းပါနဲ့။ ေျပးလႊားစီးဆင္းေနတဲ့စမ္းေခ်ာင္းမွာ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ကုိ အျမွဳပ္ထမ်ားျပားလာဖုိ့ မၾကဳိးစားပါနဲ့။ အဲဒီအစား စမ္းေခ်ာင္းမွာ ငါးဖမ္းပါ။ ေရးခ်ဳိးကန္မွာ ဆပ္ျပာျမွဳပ္ကုိ အျမွဳပ္ထေအာင္ ျပဳလုပ္ပါ။

သင္ရဲ့ပန္းတုိင္ကုိ ခ်င့္တြက္ပါ။ ပန္းတုိင္မ်ားသုိ့ေရာက္ရွိရာမွာ ရင္းႏွီးျမဳွပ္ႏွံရတဲ့ လုံးလၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈရဲ့ အေရအတြက္နဲ့အရည္အေသြးကုိ အၾကမ္းဖ်င္းခန့္မွန္းပါ။ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမွ ျပန္လာမယ့္အရာ အတုိင္းအတာပမာဏကုိ ဂရုတစိုက္ တြက္ခ်က္ပါ။ အဲဒီေနာက္ အခ်ဳိးအစားက သင္ေက်နပ္ဖြယ္ရာအျဖစ္ လက္ခံယုံၾကည္လ်င္ သင့္ရဲ့ပန္းတုိင္ဆီသုိ့ ဆက္သြားပါ။ သင့္ရဲ့ပန္းတုိင္မ်ားဆီသုိ့ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကဳိးစားပါ။ ဒါဟာ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာျဖစ္ေအာင္ အလုပ္လုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသိညဏ္ႏွင့္ယွဥ္တဲ့ ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ရႈံးျခင္းဟာ ဘ၀ရဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ အားကစားမွာလုိ အမ်ားႏွင့္ယွဥ္ျပဳိင္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ားမွာ တစ္ဖက္ဖက္က ရႈံးကုိရႈံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးတာထက္ ဒါမွမဟုတ္ က်ရႈံးမႈမွာ ေငးငုိင္မႈိင္ေတြေနတာထက္ သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္တဲ့ ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈမွာ ဘာ့ေၾကာင့္ မေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ရတာလဲ?

ဆုံးရႈံးသြားတာကုိ တႏုံ့ႏုံ့စဥ္းစားေနတာထက္- ေကာင္းမြန္သင့္ေတာ္တဲ့ေအာင္ျမင္မႈမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲဖုိ့အတြက္ - အဲဒါဟာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာနည္းနာမ်ားက အေကာင္းဆုံးျဖစ္တယ္လုိ့ အက်ြႏု္ပ္ထင္ပါတယ္။ အမ်ားနဲ့ယွဥ္ျပဳိင္ရတဲ့ ၾကဳိးပမ္းအားထုတ္မႈကုိ ဘယ္သူ့ကုိျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ထပ္ဆက္လက္ဆႏၵျပဳခ်င္တာကေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ့ ညီညြတ္တဲ့ မဟာဗ်ဴဟာအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ရႈံးမႈတုိင္းမွာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သင္ခန္းစာတစ္ခုလည္း ရွိပါတယ္။ က်ရႈံးမႈတုိင္းဟာ သူတုိ့ရဲ့သေဘာသဘာ၀ျဖစ္တဲ့ လူသားရဲ့အားနည္းခ်က္မ်ားအတြက္ လူမ်ားကုိ သတိေပးဖုိ့ မျဖစ္မေနမရွိမျဖစ္ လုိအပ္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မႈရဲ ျပတ္သြားျခင္းမရွိတဲ့ ၾကဳိးတစ္ေခ်ာင္းဟာ ပလႊားမႈ မာန္မာနကုိ ဖန္တီးႏုိင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ျမင့္ျမင့္မားမား ေအာင္ျမင့္သူမ်ားမွာ မိမိကုိယ္ကုိယ္မိမိနဲ့ပတ္သက္တဲ့ မေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈတစ္ခုကုိ ဖန္တီးႏုိင္ပါေသးတယ္။

အခ်ဳိ့နပန္းလက္ေ၀ွ့စတဲ့အားကစားစတားေတြ ေျပာဆုိတဲ့ “ငါဟာ အထူးခ်ြန္ဆုံးသူ” ဆုိတဲ့ ၾကြားလုံး ေလလုံး ထြားမႈေတြကုိ သတိရပါ။ ေတြ ့ေနက် ေျပာေနက် ဆုိရုိးကုိ သြားေရာက္တဲ့အခါ ဤသုိ့ေသာမာန္မာနမ်ားက ၾကီးမားတဲ့က်ရႈံးျခင္းတစ္ခုရဲ့ ေရွ့ဦးအလ်င္ က်ေရာက္ေနပါတယ္။
ဘုရားသခင္အတြက္ ေက်းက်ြန္အျဖစ္ ခံယူျခင္းဟာ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈနဲ့ပတ္သက္တဲ့ အျပဳအမူတစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေက်းက်ြန္အျဖစ္ ခံယူျခင္းဟာ လူသားမ်ားရဲ့စိတ္ႏွလုံးသားမွာသာလ်င္ ျဖစ္ပ်က္ပါတယ္။

Read more...

HOPE ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာဘာလဲ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာျဖစ္ရမယ္

ဘုရားရွင္က လုိခ်င္တယ္ဆုိတာကုိ တဏွာ ေလာဘလုိ႔ေဟာေတာ္မူတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာဟာလည္း ေလာဘျဖစ္ပါတယ္၊ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ထားတဲ့အခါ ကုိယ္ထင္သေလာက္မရလာခဲ့ရင္ မျဖစ္လာခဲ့ရင္ ပူပင္မႈ၊ စိတ္ေသာကေရာက္မႈေတြျဖစ္လာတတ္သလုိ ေဘးဒုကၡေတြျဖစ္လာတတ္ပါတယ္တဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ဘုရားရွင္က ဓမၼပဒပါဠိေတာ္မွာ “တဏွာယ ဇာယေတ ေသာေကာ၊ တဏွာယ ဇာယေတ ဘယံ ”လုိ႔ ေဟာေတာ္မူတာပါ၊ လုိခ်င္ေတာ့ ေမ်ာ္လင့္ေနေတာ့ တဏွာျဖစ္တယ္။ လုိခ်င္တာ၊ ေမ်ာ္လင့္တာကုိ မရရင္ ေဒါသျဖစ္တယ္၊ အဲဒီလုိျဖစ္ေနရတာဟာ မသိတဲ့အဝိဇ္ဇာတရားေတြေၾကာင့္ေပါ့၊ မသိတဲ့အခါ အမ်ိဳး၂ေတြကုိ ျပဳလုပ္မိေတာ့ သံသရာရွည္ရတာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ေလာဘ တဏွာကုိ သံသရာရွည္ေစတဲ့တရားလုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူပါတယ္၊ ဘုရာငရွင္က သူတစ္ပါးကုိ ေမတၱာပုိ႔တာေတာင္မွ ရလုိခ်င္တဲ့ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေမတၱာမပုိ႔ပါနဲ႔တဲ့၊ အဲဒီလုိ ေမတၱာပုိ႔ရင္ အကုသုိလ္လြမ္းျခဳံၿပီး ပုိ႔တဲ့ ေမတၱာျဖစ္တယ္လုိ႔ေဟာေတာ္မူပါတယ္၊ ေမတၱာပုိ႔တဲ့အခါ သူတစ္ပါးရဲ႕အက်ိဳးကုိ လုိလားတဲ့စိတ္နဲ႕ပုိ႔ရေမလုိ႔ မိန္းေတာ္မူပါတယ္၊ ဒါမွေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ျဖစ္တာပါ၊ ကုသိုလ္လုပ္တဲ့အခါလည္း ငါဘယ္လုိျဖစ္ရပါလုိ႔၏ ဘယ္ဘဝေရာက္ရပါလုိ၏္ စသျဖင့္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေလာဘစိတ္နဲ႔ မလွဴပါနဲ႔တဲ့၊ အဲဒီလုိ လွဴရင္ သံသရာရွည္ေအာင္ လုပ္ေနတာျဖစ္ၿပီး ဒုကၡကုိ ရေအာင္ဆုေတာင္းေနတာနဲ႔တူပါတယ္တဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာဟာ ေလာဘ၊ တဏွာအကုသုိလ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ တဏွာယ ပဇာဟတိ တဏွာ ရာဂ ကိေလသာတရားကုိ ပယ္သတ္ရမယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္ ။
ေမတၱာျဖင့္...သစၥာေရာင္ျခည္

(၂၀-၁-၂၀၁၁)

Read more...

အခက္အခဲမ်ားကို ေအာင္ျမင္ေက်ာ္လႊားနည္း (၄)

ေကာင္းမြန္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္

သင့္ကို ရည္ရြယ္သည့္ အခံရခက္သည့္ ျပက္လုံးမ်ားႏွင့္ မွတ္ခ်က္မ်ားကို ဟာသေကာင္းေလး မ်ားျဖင့္ လမ္းေၾကာင္းလႊဲေပးသင့္သည္။ ဒီလို လမ္းလႊဲေပးတတ္ျခင္းက လူတိုင္း၏ မလိုမုန္းထားစိတ္ကို ေရွာင္ရွားဖို႔ရာ နည္းလမ္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ကစားေနစဥ္ ေခါင္းေအးေအး မထားႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆုိပါက သင့္ကိုပင္ ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ ျဖစ္ေစပါလိမ့္မည္။ ႏိုင္ရမည့္ပြဲကို သင္ လက္လႊတ္လိုက္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါက ပြဲၾကည့္ေနသူမ်ားကိုပင္ ပြဲ၏ အရသာကို ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါလိမ့္မယ္။

ဤေလာကရွိ လူတိုင္းကို သင္ေတြးသလို ေတြးေအာင္လုပ္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ ဆိုတာ ေတြးေတာင္ မေတြးသင့္တဲ့ အရာပါ။ လူတိုင္းသာ သင္ေတြးသလို ေတြးၾကမယ္ဆိုရင္ ကမၻာၾကီးဟာ မၾကာခင္ပဲ ၾကံစည္ ေတြးေခၚမႈေတြ ကုန္ဆုံးကုန္ေတာ့မွာေပါ့။

လူတစ္ေယာက္ မွားယြင္းေနရင္ ျပင္ေပးဖို႔ရာ နည္းလမ္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ ေဝဖန္ျခင္း၊ အျပစ္တင္ျခင္းႏွင့္ အမ်ားေရွ႕မွာ ၾကိမ္းေမာင္းျခင္းအားျဖင့္ သူ႔ကို ျပဳျပင္ေပးရာ မေရာက္ပဲ အရွက္ခြဲေနရာ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ပစ္တင္ ေဝဖန္ျခင္းအားျဖင့္ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ရန္သူမ်ားေအာင္ လုပ္ျခင္းပါပဲ။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈကို ၾကင္နာ ေႏြးေထြးတဲ့ စကားလုံးေလးေတြႏွင့္ သင္က ျပသႏိုင္ရင္ တစ္ေန႔ေန႔မွာ အဲဒီအတြက္ သင့္ကို သူ ေက်းဇူးတင္ပါလိမ့္မယ္။

ဘယ္ကိစၥရပ္ေပၚမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သင့္ရဲ႕ အျမင္ကို ထုပ္ေဖာ္ ေျပာဆိုရတဲ့ အခါတုိင္း ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကာားလုံေတြ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္လို သာယာဖြယ္ မရွိတဲ့ စကားလုံးေတြကို ဘယ္ေသာအခါမွ မသုံးပါေလႏွင့္။ လူမႈဆက္ဆံေရး ပရိယာယ္၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ျခင္းႏွင့္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ျခင္းတို႔ဟာ မည္သူ႔ကိုမွ မနာက်င္ေစ တဲ့အျပင္ တကယ္ေတာ့ အဲဒါေတြဟာ ထိထိေရာက္ေရာက္ ဆက္သြယ္ႏိုင္ေရး တံခါးေပါက္မ်ားစြာကို ဖြင့္ေပးပါလိမ့္မယ္။

သင့္ရဲ႕ အျပစ္ အနာအဆာေတြကို ေထာက္ျပလာတဲ့အခါ ခုခံကာကြယ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ မျဖစ္ပါေစႏွင့္။ သင့္ရဲ႕ အျပစ္ အနာအဆာေတြဟာ ျပည့္ဝလာေအာင္ ေလ့လာဖို႔ လမ္းညႊန္ဆိုင္းပို႔စ္ေတြပါပဲ။ စိတ္ဆိုးတတ္တယ္ ဆိုတာက ခ်ိဳ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္ကို ဖုံးကြယ္ထားတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ အမူအက်င့္ တစ္ခုပါ။ လူတစ္ေယာက္ စိတ္တိုတဲ့ အခါ မေျပာပဲထားရင္ ပိုေကာင္းတဲ့ အရာေတြ တစ္သီၾကီးကို မစဥ္းမစား ေျပာခ်လိုက္မိပါေတာ့မယ္။ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းကို ဘယ္ေလာက္ထိ စိတ္ဆိုးပါေစ၊ သူ႔ရဲ႕ ပုဂၢလိက လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ဖြင့္မခ်ေလႏွင့္။ အဲဒီလို ဖြင့္ခ်လိုက္ျခင္းျဖင့္ သင္ဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ သိကၡာက်ေစပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ဖြင့္ခ်ၿပီးတဲ့ ေနာက္ေတာ့ သူမ်ားေတြက သင့္ကို မိတ္ေတြစစ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ခံေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သင့္ မိတ္ေဆြေဟာင္း အေပၚမွာ သင္ ျပဳမူသလို သူတို႔အေပၚလဲ အလားတူ ျပဳမူမွာပဲလို႔ ေတြးၾကပါလိမ့္မယ္။ သင့္ကို ဘယ္သူကမွ ယုံၾကည္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ျပစ္တင္ေဝဖန္တာကို ခံႏိုင္တဲ့ သတၱိ ရွိစမ္းပါ

အခ်ိဳဆိုတာက နာမက်န္းမႈကို ျဖစ္ေစတတ္ၿပီး ခါးသက္မႈဆိုတာက (အနာေရာဂါကို) ေပ်ာက္ကင္းေစတတ္ပါတယ္။ ခ်ီးမြမ္းမႈ ဆိုတာက နာမက်န္းမႈကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ လြန္ကဲတဲ့ အခ်ိဳမ်ိဳးပါ။ ေဝဖန္မႈဆိုတာကေတာ့ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေစတတ္တဲ့ ခါးတဲ့ ေဆးလုံးေလး တစ္လုံးလိုပါပဲ။ ျပစ္တင္ေဝဖန္မႈကို မေၾကာက္ရြံ႕ပဲ ၾကိဳဆိုတတ္တဲ့ သတၱိ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ရွိကို ရွိရမယ္ေလ။

“သူမ်ားေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အက်ည္းတန္ အရုပ္ဆိုးမႈဆိုတာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ သေဘာ သဘာဝရဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈ တစ္ခုပါပဲ။”

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝ၊ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ သူရဲ႕ ကမၻာဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အေတြးအေခၚႏွင့္ ယုံၾကည္ခ်က္ရဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈေတြပါ။ လူေတြအားလုံးဟာ မွန္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ အဲဒီမွန္ေတြဟာ သူတို႔ေတြ ရဲ႕ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြ အပါအဝင္ သူတို႔ကုိယ္တိုင္ရဲ႕ သေဘာသဘာဝေတြကို ထင္ဟပ္ျပေန ပါတယ္။

(ဆက္ပါဦးမည္)

Posted by ဘုန္းဉာဏ္ at Thursday, January 20, 2011

Read more...

၀ိပႆနာဉာဏ္ပါမွ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ျဖစ္သေလာ၊ ကံ ကံ၏အက်ိဳးေလာက္ကို သိရွိရံုနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္္ ျဖစ္ကေရာလား။

၀ိပႆနာဉာဏ္ပါမွ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ျဖစ္သေလာ

ဒကာ။ ။ လူေရာ ရွင္ပါ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳၾကရာမွာ ဉာဏသမၸယုတ္ ကုသိုလ္ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကဖို႔ကို သည္လိုမွတ္ရမယ္လို႔ ဆရာေတာ္ေတြက ေဟာၾကားသင္ျပ ေပးၾကပါတယ္။

အလွဴ႕ဒကာဟာလည္း မျမဲေသာအနိစၥတရားပဲ၊ လွဴစရာဝတၳဳဟာလည္း မျမဲတဲ့ အနိစၥတရားပဲ၊ အလွဴခံယူသူဟာလည္း မျမဲတဲ့ အနိစၥတရားပဲ၊ အနိစၥ ငါက၊ အနိစၥ ဝတၳဳပစၥည္းကို၊ အနိစၥ ခံယူသူအား ေပးလွဴလိုက္တာပဲ ဟု စိတ္ထားျပီး ေပးလွဴရမည္ စသည္ျဖင့္ သင္ၾကားေပးၾကပါသည္။

ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ သင္ၾကားညႊန္ျပတဲ့အတိုင္း ႏွလံုးမသြင္း မဆင္ျခင္တတ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား ဆရာေတာ္၊ နည္းနည္းက်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ ရွင္းျပပါဦးဘုရား။

ဆရာ။ ။ အင္း...ဒါန သီလ သမထ ကုသိုလ္တို႔ရဲ႕ ဆိုလိုရင္းဉာဏ္ပါဖို႔ကေတာ့ ကိုယ္ျပဳတဲ့ကံနဲ႔ လုပ္ခရရွိမည့္ကံ၏ အက်ိဳးစသည္တို႔ကို သိျမင္ကာ ယံုၾကည္စြာနဲ႔ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တာပါပဲ၊ သည္ႏွစ္ပါးနဲ႔ပဲ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကေတာ့ လံုေလာက္ပါတယ္ ဒကာၾကီးတို႔ရာ။

ဒကာ။ ။ အႏို႔....အလွဴခံ အလွဴေပး အလွဴပစၥည္းတို႔ကို အနိစၥ မျမဲ စသည္ဆင္ျခင္ရမည္လို႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း ဝိပႆနာဉာဏ္ မပါဘဲနဲ႔လုပ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ ဟုတ္ႏိုင္ပါမည္လား ဘုရား။

ဆရာ။ ။ အဲဒီလို မခိုင္ျမဲတဲ့ အလွဴ႕ဒကာ အနိစၥ၊ ငါက မျမဲတဲ့ အနိစၥ ပစၥည္းေတြကို မျမဲတဲ့ အလွဴခံသူ အနိစၥပုဂိၢဳလ္အားလွဴဒါန္းေနျခင္းမွ်သာလို႔ သင္ၾကားေျပာျပေပးၾကတာကေတာ့ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္ျဖစ္ၾကဖို႔အတြက္ ဝိပႆနာနဲ႔ အတင္း ေဆြမ်ိဳးစပ္ကာ ေျပာေဟာျခင္းေလာက္ပဲ ျဖစ္တာပါ၊ ေျပာျပေပးတဲ့ အတိုင္း မလုပ္တတ္ မဆင္ျခင္တတ္ဘဲ မိမိျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ကံနဲ႔ ကံ၏အက်ိဳးတရား စသည္ေလာက္ကို သိရွိလွဴဒါန္းတတ္ရင္ ဉာဏသမၸယုတ္ မဟုတ္ မျဖစ္လို႔ေတာ့ မမွတ္ယူရပါဘူး၊ ဉာဏသမၸယုတ္ျဖစ္ပါတယ္။

ကံ ကံ၏အက်ိဳးေလာက္ကို သိရွိရံုနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္္ ျဖစ္ကေရာလား

ဒကာ။ ။ ဝိပႆနာဉာဏ္မပါဘဲ ကံ ကံ၏အက်ိဳးစသည္ကို သိရွိယံုၾကည္တာနဲ႔ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္ပံုကို နည္းနည္းေလာက္ ရွင္းျပပါဦးဆရာေတာ္။

ဆရာ။ ။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ကုသိုလ္လမ္းေၾကာင္း အမွန္ဆံုးကို ေထာက္ျပပါဆိုရင္ မဂၢင္ရွစ္ပါးကိုသာ ေထာက္ျပရမွာျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ မဂၢင္လမ္းေၾကာင္းေတြထဲမွာလည္း ပညာဉာဏ္မဂၢင္လမ္းမၾကီးတခုျဖစ္တဲ့ သမၼာဒိ႒ိမဂၢင္လမ္းမၾကီးဟာ အေရးအပါဆံုးျဖစ္တဲ့ ဉာဏ္လမ္းမၾကီးပဲလို႔ မွတ္ရမယ္။

အဲဒီ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္လမ္းမၾကီးကေနျပီးေတာ့ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိလမ္း၊ ဝိပႆနာ သမၼာဒိ႒ိလမ္း စတဲ့ လမ္းေတြ ျဖာထြက္လာတာကို သိထားရမွာျဖစ္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶက....

သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ ကမၼဒါယာဒါ ကမၼေယာနိ ကမၼဗႏၶဳ-

စသည္ျဖင့္ ကံကိုမူတည္ျပီး ဉာဏ္သြင္း ယံုၾကည္ၾကဖို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူသြားတာေတြကို ေထာက္ထားျပီးေတာ့ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို သိရွိယံုၾကည္ျပီး ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတာပဲ၊ ကဲ....ရွင္းျပီလား၊ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္ပါတယ္ လို႔ မွတ္ရမည္။

ဝိပႆနာဉာဏ္ အစဥ္ျပဳလုပ္နည္းက ဒါန သီလ သမထတို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ပထမ ရုပ္သေဘာ နာမ္သေဘာကို ပိုင္းျခားျပီးေတာ့ သိေအာင္ သင္ယူမႈ ျပဳလုပ္ရမယ္၊ ဒုတိယ ရုပ္နာမ္တို႔ရဲ႕ ျဖစ္ေပၚပံု အေၾကာင္းအက်ိဳးကို အမွန္သိေအာင္ သင္ၾကားမႈလုပ္ရမယ္၊ အဲဒီ ႏွစ္ပါးကို ပိုင္ႏိုင္စြာသိထားရင္ ငါ သူတပါး ေယာက္်ား မိန္းမ ငါ့ဥစၥာ ငါ့ဟာျပဳတ္ ရုပ္ နာမ္ကိုသာ သိေတာ့တယ္။

အဲဒီေတာ့မွ ရုပ္နဲ႔ နာမ္ဟာ ျမဲသလား နိစၥလား အနိစၥလား ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္သိေအာင္ အဇၩတၱ-ကိုယ္တြင္းကို စိတ္ဉာဏ္နဲ႔ စိုက္မွတ္ၾကည့္ရႈပြားမ်ားရမွာ ျဖစ္တယ္၊ ဒါန သီလ သမထ တို႔က ပညတ္အာရံုေတြပဲဟာ ဝိပႆနာနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ရံုေလာက္ပဲ ျဖစ္တယ္၊ ဝိပႆနာဉာဏ္အစစ္က ပရမတ္အစစ္ ရုပ္ နာမ္ ျဖစ္ပ်က္ကို အာရံုျပဳတာ၊ ကဲ....ေတာ္ေလာက္ျပီ ကြဲေရာေပါ့၊ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔ သဒၶါဗိုလ္တပ္ျပီးေတာ့ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ဟာ ဉာဏသမၸယုတ္ကုသိုလ္ ျဖစ္တာပဲလို႔သာ မွတ္ေပေတာ့၊ ဝိပႆနာကုသိုလ္ကိုေတာ့ ေျပာေနစရာ မလိုေတာ့ဘူးပဲ။

ဒကာ။ ။ ကြဲျပားစြာ သိရွိပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္လွဴရမွာကို သိပါျပီ။

Posted by Thama Meggin at 6:43 AM

Read more...

မဲေပးခြင့္

ကုိးတုိင္းကုိးဌာနသာသနာၿပဳေစလႊတ္တဲ့အထဲမွာပါ၀င္တဲ့

သီရိလကၤာႏုိင္ငံလုိ႔ေခၚတဲ့ သီဟုိဠ္ကၽြန္းမွာ

ဗုဒၶဘာသာအေျခက်ၿပီး ျပန္႔ပြါးလာခဲ့တာ ယေန႔တုိင္ေအာင္ဘဲ။

သီဟုိဠ္ကၽြန္းမွာ ပညာေရးကိစၥနဲ႔

၁၉၉၉-၂၀၀၀ ႏွစ္ေတြတုန္းက ေနခဲ့ဘူးတယ္။

သီဟုိဠ္ကၽြန္း၊ ကုိလံဘုိၿမိဳ႔က တကၠသုိလ္တစ္ခုမွာ

ပညာသင္ၾကားရင္း အဲ့ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ သီဟုိဠ္ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕အခန္းက႑၊

ဘာသာေရး သာသနာေရးအေျခအေနေတြကို ေလ့လာျဖစ္ခဲ့တယ္။

သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္ေတြဟာ

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္ေတြထက္

လူမႈေရးမွာ တက္တက္ၾကြၾကြပါ၀င္ၾကတယ္။

၂၀၀၄ - ခုနစ္တုန္းက သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ ဆူနာမီဒဏ္ အေတာ္ခံရတယ္။

အုိးအိမ္ေတြပ်က္စီး၊ အသက္ေတြဆုံး႐ႈံးတယ္ေပါ့။

ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာ ႏုိင္ငံျခားကုိ ေရာက္ေနတဲ့ သီဟုိဠ္ရဟန္းေတာ္ေတြ

ကုိယ္နဲ႔နီးစပ္တဲ့ဒကာ ဒကာမေတြထံက အလွဴခံၿပီး

သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံျပန္ေထာက္ပ့ံၾကတယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာျပည္က ရဟန္းေတာ္သံဃာေတာ္ေတြ

ကုိယ့္ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ ဆူနာမီဒဏ္ထိတာ

ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္သလုိပဲ ေနခဲ့ၾကတယ္။

၂၀၀၈ - ခုနစ္ ျမန္မာျပည္၊ ဧရာ၀တီတုိင္းဘက္မွာ နာဂစ္မုန္တုိင္းတုိက္ခုိက္ခံရတယ္။

သီဟုိဠ္ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြက နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ခံရတဲ့ေနရာေဒသကုိ သြားၿပီး

အိမ္ေတြ တည္ေဆာက္ေပးတယ္။ တကယ္လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ

လုိအပ္တဲ့အရာေတြကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္ေဆာက္ရြက္ေပးတယ္လုိ႔ သိရတယ္။

ေမတၱာတရား ကရုဏာတရားစတဲ့ျဗဟၼစုိရ္တရားေတြကုိ

အလုပ္နဲ႔သက္ေသျပလုိက္တာပဲ။

ျမန္မာဆရာေတာ္သံဃာေတာ္အမ်ားစုကေတာ့

ေမတၱာအေၾကာင္း၊ ကရုဏာအေၾကာင္း ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္

ေဟာလြန္း ေျပာလြန္းလုိ႔ သူတုိ႔ေဟာၿပီး ေျပာၿပီးရင္

မုိက္ကုိေတာင္ ေနပူပူမွာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေနလွန္းလုိက္ရတယ္။

အေျပာေနာက္မွာ Action လုိက္ မလာပါဘူး။

Action လုိက္ပါတယ္ဆုိရင္လဲ အေတာ္နည္းပါးတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ

ႏုိင္ငံေရးမွာေကာ ဘယ္လုိပတ္သက္မႈရွိလဲ။

သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံမွာ ေနစဥ္အေတာအတြင္း

ပါတီစုံေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပတာနဲ႔ ႀကဳံဘူးတယ္။

အဲ့တုန္းက သီဟုိဠ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာေနတယ္။

ရပ္ကြက္မဲ႐ုံကုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲက အေဆာင္တစ္ေဆာင္ရဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ လုပ္ၾကတယ္။

မဲေပးခ်ိန္မွာ သီဟုိဠ္ဘုန္းႀကီးက ထြက္လာၿပီး မဲရုံကုိ သြားဘုိ႔ ျပင္ဆင္တယ္။

ဒီေတာ့ အဲ့ဘုန္းႀကီးကုိ စပ္စုျဖစ္တယ္။

“အရွင္ဘုရား၊ ဘယ္သြားမလုိ႔ပါလဲဘုရား”

“မဲ႐ုံကုိ”

“မဲရုံကုိ ဘာသြားလုပ္မွာလဲဘုရား”

“မဲသြားေပးမလုိ႔ေပါ့ဟ”

“ဘုန္းႀကီးေတြ မဲေပးလုိ႔ ရလုိ႔လား”

“ေအာ္၊ ဒုိ႔ဘုန္းႀကီးေတြလဲ ဒီႏုိင္ငံသားေတြပဲဟ၊ ဒီႏုိင္ငံသားဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံသား တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူႀကဳိက္တဲ့သူကုိ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ရွိရမွာေပါ့။ ဒုိ႔ဘုန္းႀကီးေတြလဲ တက္လာတဲ့အစုိးရနဲ႔ ပတ္သက္ ေနရတာ၊ ဆက္ဆံေနရတာ၊ တုိင္းလူႀကီးနဲ႔ပတ္သက္ေနရတာ၊ ဆက္ဆံေနရတာ၊ ၿမဳိ႕နယ္လူႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္ေနရတာ၊ ဆက္ဆံေနရတာ၊ ေနာက္ဆုံး ရပ္ကြက္လူႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္ေနရတာ၊ ဆက္ဆံေနရတာ။ ဆုိေတာ့ ဒုိ႔ပတ္သက္ ဆက္ဆံေနရတဲ့လူႀကီးေတြဟာ ဒုိ႔ႀကဳိက္ႏွစ္သက္တဲ့ ဒုိ႔ေရြးခ်ယ္လုိက္တဲ့ ဒုိ႔မဲေပးလုိက္တဲ့ လူႀကီးေတြပဲျဖစ္ရမွာေပါ့။ ဒီလုိမွ ေရြခ်ယ္ခြင့္မရရင္ မဲေပးခြင့္မရရင္ တက္လာတဲ့အစုိးရ၊ တုိင္းလူႀကီး၊ ၿမဳိ႔နယ္လူႀကီး၊ ရပ္ကြက္လူႀကီး ဒုိ႔နဲ႔ပတ္သက္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူး။ ဒုိ႔နဲ႔မဆုိင္ဘူး။ သူတုိ႔ထုတ္တဲ့ဥပေဒလဲ ဒုိ႔လုိက္နာစရာမလုိဘူး။”

ဒါသီဟုိဠ္ဘုန္းႀကီးမဲေပးခါနီး ေျပာျပသြားခဲ့တဲ့စကားေလးေတြပါ။

စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါမွာ သီဟုိဠ္ဘုန္းႀကီးေတြ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာင္

၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္လုိ႔ အႏုိင္ရဘုန္းႀကီးေတြ ပါလီမန္ထဲအထိ

ေရာက္ကုန္ၾကၿပီတဲ့။

Photo: google search

Read more...

လူေတာ္ႏွင့္ လူေကာင္း

20 January 2011

ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က ဧကူဒါနလို႔ အမည္ရတဲ့ မေထရ္တစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဧကူဒါနကို ပုဒ္ခြဲရင္ ဧက-ဥဒါနပါ။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ဥဒါန္းဂါထာ တစ္ပုဒ္ပဲရျပီး အဲဒီဂါထာတစ္ပုဒ္ကိုပဲ အျမဲရြတ္ဆိုေလ့ရွိသူလို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဧကူဒါနမေထရ္ဟာ ဂါထာတစ္ပုဒ္ပဲ ရေပမယ့္ အဲဒီဂါထာတစ္ပုဒ္က ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာက်င့္ၾကံတဲ့သူပါ။ နည္းနည္းသိေပမယ့္ သိသေလာက္ေလးကိုပဲ အတိအက် လိုက္နာက်င့္သံုးသူပါ။ အဲဒီလိုအသိနဲ႔အက်င့္ ထပ္တူက်သြား လို႔လည္း မၾကာခင္ကာလမွာပဲ ရဟႏၲာမေထရ္ တစ္ပါး ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။

ဧကူဒါနမေထရ္ဟာ ေတာထဲမွာတစ္ပါးထဲပဲေနျပီး သူရတဲ့ဂါထာေလးတစ္ပုဒ္ကိုပဲ ဥပုသ္ေန႔ ေရာက္လာျပီဆိုရင္ ရြတ္ဆိုေဟာေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဧကူဒါနမေထရ္က ဂါထာေလးကို မရြတ္ခင္ ေတာထဲမွာေနၾကတဲ့ နတ္အားလံုးကိုလည္း တရားနာဖို႔ အျမဲဖိတ္ေခၚေလ့ရွိပါတယ္။ ဧကူဒါနမေထရ္ ဂါထာေလး ရြတ္ျပီးလို႔ ဆံုးတာနဲ႔ ေတာထဲမွာေနၾကတဲ့ နတ္အားလံုးက ၀ိုင္းျပီး သာဓုေခၚၾကပါတယ္။ နတ္ေတြရဲ႕သာဓုေခၚသံဟာ တစ္ေတာလံုး ဟိန္းထြက္သြားေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီအစီအစဥ္ေလးက ဥပုသ္ေန႔တိုင္း ျပဳမူေနက် အစီအစဥ္ေလးပါ။ ဧကူဒါနမေထရ္ အျမဲရြတ္ေလ့ရွိတဲ့ ဂါထာေလးကိုလည္း ဗဟုသုတ အျဖစ္မွတ္ထား လိုက္ပါဦး။

အဓိေစတေသာ အပၸမဇၨေတာ၊

မုနိေနာ ေမာနပေထသုသိကၡေတာ။

ေသာေကာ နဘ၀ႏၲိ တာဒိေနာ၊

ဥပသႏၲႆ သဒါ သတီမေတာ၊

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ပိဋကသံုးပံုေဆာင္တဲ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးဟာ တပည့္အျခံအရံငါးရာစီနဲ႕ ဧကူဒါနမေထရ္ရဲ႕ေနရာ ေတာထဲကို ေရာက္လာ ၾကပါတယ္။တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ၾကြလာေတာ့ ဧကူဒါနမေထရ္က ေတာ္ေတာ္ေလး ၀မ္းေျမာက္သြားပါတယ္။ ေနရာထိုင္ခင္းေပးျပီး ဧကူဒါန မေထရ္က ဘာစေလွ်ာက္သလဲဆိုေတာ့

” အရွင္ဘုရားတို႔ တပည့္ေတာ္ကို တရားေဟာပါဦးဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ တရားနာခ်င္လို႔ပါဘုရား” လို႔ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါတယ္။

တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက ” တရားနာမယ့္သူက အရွင္ဘုရား တစ္ပါးပဲလား” လို႔ ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။

ဧကူဒါနမေထရ္ကလည္း ” တပည့္ေတာ္ တစ္ပါးတည္း မဟုတ္ပါဘူးဘုရား၊ ေတာထဲက နတ္ေတြလည္း လာနာေလ့ရွိပါတယ္ဘုရား၊ တရားဆံုးရင္ သူတို႔က သာဓုေခၚေလ့ရွိပါတယ္ဘုရား” လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး တစ္လည့္စီ တရားေဟာရာဆိုပါေတာ့။

တိပိဋကဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက ပိဋကသံုးပံုထဲက တကယ့္အႏွစ္ေတြကို ေရြးျပီး ေဟာေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တရားသာဆံုးသြားတယ္။ ဘယ္နတ္ကမွ သာဓုမေခၚပါဘူး။

ဒီေတာ့ တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက ေမးခြန္းထုတ္ပါေတာ့တယ္။

” အရွင္ဘုရားေျပာေတာ့ နတ္ေတြက သာဓုေခၚတယ္ဆို၊ အခုဘာသံမွ မၾကားရပါလား၊ တပည့္ေတာ္တို႔မွာ ေဟာလိုက္ရတာ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာေရာ”

” တပည့္ေတာ္ ေဟာရင္ေတာ့ အျမဲသာဓုေခၚေလ့ရွိပါတယ္ဘုရား”

ဒါဆို အရွင္ဘုရား ေဟာျပစမ္းပါဦး

” မွန္ပါ့ဘုရား”

အဓိေစတေသာ အပၸမဇၨေတာ၊

မုနိေနာ ေမာနပေထသုသိကၡေတာ။

ေသာေကာ နဘ၀ႏၲိ တာဒိေနာ၊

ဥပသႏၲႆ သဒါ သတီမေတာ၊

ဧကူဒါနမေထရ္က သူရြတ္ဆိုေနက် ဂါထာေလးကို ရြတ္လိုက္ပါတယ္။ ဂါထာဆံုးတာနဲ႕ နတ္ေတြက တစ္ေတာလံုး ညံသြားေအာင္ ၀ိုင္းျပီး သာဓုေခၚၾကပါတယ္။

နတ္ေတြရဲ႕ သာဓုေခၚသံၾကားေတာ့ တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးရဲ႕ တပည့္ေတြက ဘယ္လိုေျပာသလဲဆိုေတာ့ ” နတ္ေတြက မ်က္နွာလိုက္တာ”တဲ့။

ကိစၥျပီးလို႔သာ ျပန္လာၾကရတယ္။ တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးရဲ႕ တပည့္ေတြက သိပ္ျပီး မေက်နပ္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္တဲ့အခါ နတ္ေတြ မ်က္ႏွာလိုက္တဲ့အေၾကာင္းကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ေလွ်ာက္ျပၾကပါတယ္။

မေက်မနပ္စကားဆိုလာတဲ့ တိပိဋကဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးရဲ႕ တပည့္ေတြကို ျမတ္စြာဘုရားက ဘယ္လိုျပန္ရွင္းျပသလဲဆိုေတာ့

”ခ်စ္သားတို႔ သင္လည္းသင္ပါရဲ႕၊ သိလည္းသိပါရဲ႕၊ ေဟာလည္း ေဟာပါရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကို တရားေဆာင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္မေခၚေသးဘူး၊ သိရုံတင္မကဘူး၊ က်င့္လည္းက်င့္ပါမွ တရားေဆာင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လို႔ ေခၚတယ္” လို႔ ေဟာျပလိုက္ရပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အဓိကဆိုလိုခ်က္ကေတာ့ သိရံုနဲ႕တင္ မလံုေလာက္ေသးဘဲ အသိနဲ႕အက်င့္ တြဲပါေနမွ၊ အသိနဲ႔ အက်င့္ ဟပ္မိေနမွ လူသာဓုေခၚ၊ နတ္သာဓုေခၚ ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအေတာအတြင္း အသိနဲ႕အက်င့္ အေၾကာင္းေလး စဥ္းစားေနမိလို႔ ဒီ၀တၱဳေလး ထုတ္ျပတာပါ

”ဧကူဒါနမေထရ္က နည္းနည္းပဲသိေပမယ့္ သိသေလာက္ကို က်င့္သူပါ၊ က်င့္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ပန္းတိုင္ကိုလည္း ေရာက္ေနသူပါ။

တိပိဋက ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကေတာ့ အသိနဲ႔ပက္သက္လို႔ ပိဋကသံုးပံုေတာင္ ေဆာင္ထားတာဆိုေတာ့ အထူးေျပာေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အက်င့္က်ေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ နတ္ေတြက သာဓုမေခၚေတာ့ဘူးေပါ့ေလ။

ေလာကမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲသိသိ၊ မိုးပ်ံေအာင္သိ၊ ဒါေပမယ့္ အက်င့္ပါ တြဲမပါႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘ၀က အဓိပၸါယ္ မရွိေသးပါဘူး။ အက်င့္ဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ကို သိပ္ျပီးျပဠာန္းပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အသိနဲ႕အက်င့္ကို အေျခခံျပီး လူေတာ္နဲ႕ လူေကာင္းဆိုျပီး ထပ္ခြဲလို႔ရပါေသးတယ္။

လူေတာ္ဆိုတာ ဘာသာရပ္တစ္ခုအေပၚမွာ က်ြမ္းက်င္တတ္ေျမာက္တာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုအေပၚမွာ က်ြမ္းက်င္တတ္ေျမာက္တာပါ။

လူေကာင္းဆုိတာ ကိုယ္ရဲ႕ကံသံုးပါးအမူအယာေတြကို အထူးေစာင့္စည္းျပီး ကိုယ္တိုင္လည္း အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ ေနတယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္လည္း သူတစ္ပါး အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ေနတယ္၊ ေနာက္ ကိုယ္တိုင္လည္း ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ေနတယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္လည္း သူတစ္ပါး ကုသိုလ ္ျဖစ္ေအာင္ေနတယ္။ ဒါမ်ိဳးကေတာ့ လူေကာင္းေပါ့။

ဒီစာေရးဆဲမွာပဲ ဓမၼဗ်ဴဟာဆရာမ ေဒၚခင္လွတင္ရဲ႕ ပါရမီက်င့္စဥ္ ပို႔ခ်ခ်က္တိတ္ေခြေတြကိုလည္း နားေထာင္ေနျဖစ္ပါတယ္။ လူေတာ္နဲ႕ လူေကာင္း ခြဲတဲ့ေနရာမွာ ဆရာမ ေျပာျပတာေလးက ပိုရွင္းပါတယ္။ ဆရာမက ” လူေတာ္ဆိုတာ အသိပညာပိုင္း၊ အတတ္ပညာပိုင္း၊ လူေကာင္းဆိုတာက အက်င့္ပညာပိုင္း၊ အသိနဲ႕ျပည့္စံုရင္ လူေတာ္၊ အက်င့္နဲ႔ ျပည့္စံုရင္ လူေကာင္း” ပါတဲ့။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီစာေရးေနတုန္း တိတ္ေခြပါ တြဲနားေထာင္ျဖစ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပသြားပါတယ္။

ေလာကမွာ လူေတာ္နဲ႔ လူေကာင္း ၊ ဘယ္ဟာပိုလိုအပ္သလဲ ေမးလာခဲ့ရင္ အထူးေျဖေနစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ေလာကအတြက္ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ လူေတာ္က သူ႕ရဲ႕က်ၽြမ္းက်င္မႈပညာကို အေျခခံျပီး လူေကာင္းတစ္လွမ္းစာ လုပ္ႏုိင္ရင္ သူက ငါးလွမ္း၊ ဆယ္လွမ္းစာ ပိုလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ထပ္ျပီး” ဒါေပမယ့္ ရရင္ေတာ့ ” ေတာ္ျပီး မေကာင္းရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဥပမာ အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္၊ သူ႕ဘာသာရပ္မွာ သိပ္ေတာ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားကလည္း ဘြဲ႔ေတြ အမ်ားၾကီး ရထားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းဘူး၊ ေဆးခန္းကို လူနာမ်ားမ်ားလာဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနမယ္၊ ပိုက္ဆံကို ပံုမွန္ထပ္ ပိုယူမယ္၊ ငါးမိနစ္ၾကည့္ရမွာကို ႏွစ္မိနစ္ပဲၾကည့္မယ္။ ေဆးကုမၸဏီၾကီးေတြနဲ႔ေပါင္းျပီး ” ဆရာေရ ဒါက်ြန္မတို႔ စမ္းေဖာ္ထားတဲ့ေဆး ၊ ဆရာ့လူနာေတြကို စမ္းသပ္ကုၾကည့္စမ္းပါ၊ ဒါက ဆရာ့အတြက္ မာစီဒီးကား” ဆိုျပီး ေပးလာတဲ့ လာဘ္ကို ယူျပီး လူနာေတြကို ေဆးအစမ္းသပ္ခံပံုစံမ်ိဳး က်င့္သံုးေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေလာကအတြက္ သိပ္အႏၲရာယ္ၾကီးပါတယ္။

လူေတာ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုတာ ကံနဲ႕လည္းဆိုင္ပါတယ္။ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေျပာရရင္ေတာ့ ကံ၊ ဥာဏ္၊ ဆႏၵ၊ လံု႔လ၊ က်န္းမာ၊ ဆရာ မိဘ အားေပးမႈေတြနဲ႔ ျပည့္စံုမွပါ။

ဒီအခိ်န္က်မွ ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ ထျဖစ္ခ်င္လို႔လည္း မရေတာ့ပါဘူး။

အတိတ္ကံအရ လူေတာ္ျဖစ္ခြင့္မရေတာ့ေပမယ့္ လူေကာင္းျဖစ္ခြင့္ေတာ့ ရပါေသးတယ္၊ အဲဒါကေတာ့ လူေကာင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလး ရွိလိုက္ ဖို႔ပါပဲ။

အဲဒီလူေကာင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးကိုပဲ အေျခခံျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ကံသံုးပါးကို အထူးေစာင့္စည္းလိုက္ရင္ မၾကာခင္အခိ်န္ အတြင္းမွာ လူေကာင္းျဖစ္လာ ပါလိမ့္မယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို ကံသံုးပါးက အဓိကျပဠာန္း ထားတာဆုိေတာ့ ကံသံုးပါးလံုးကို ဂရုစိုက္လုိက္ရင္ အားလံုးျပည့္စံုသြားပါတယ္။

ခ်ဲ႕ေျပာရရင္ေတာ့ ရွင္ရာဟုလာကို ဆံုးမတဲ့အတိုင္းပါပဲ။

အေတြးတစ္ခုေတြးေတာ့မယ္ဆိုရင္ မေတြးခင္ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး၊ ကိုယ္ေတြးမယ့္အေတြးဟာ မိမိေကာ၊ သူတစ္ပါးေကာ ႏွစ္ဦးလံုး ထိခိုက္ႏိုင္မလာ၊ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ မေတြးပါနဲ႕ေတာ့။ ဒီလိုပါပဲ စကားတစ္ခြန္း ေျပာေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း မေျပာခင္ ေသခ်ာစဥ္းစားလိုက္ပါဦး၊ ကိုယ္ေျပာလိုုက္ မယ့္စကားဟာ မိမိေကာ၊ သူတစ္ပါးေကာ ႏွစ္ဦးစလံုး ထိခိုက္ ႏိုင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း မလုပ္ခင္ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး၊ ကိုယ္လုပ္မယ့္အလုပ္ဟာ မိမိေကာ၊ သူတစ္ပါးေကာ ႏွစ္ဦးစလံုး ထိခိုက္ႏုိင္မလား၊ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ မလုပ္နဲ႔ေတာ့၊

တကယ္လို႔ အမွတ္တမဲ့ေတြးမိ၊ ေျပာမိ၊ လုပ္မိခဲ့တယ္ဆုိရင္လည္း ကိုယ့္ရဲ႕အေတြး၊ အေျပာ၊ အလုပ္ေတြဟာ မိမိ၊ သူတစ္ပါး ထိခိုက္သလား ဆိုတာကို ေနာင္ ေစာင့္စည္းဖို႔ ျပန္ျပန္စဥ္းစားရပါတယ္။

ဒီေတြး၊ ေျပာ၊ လုပ္ ကံသံုးပါးေလးကို မေတြးခင္ ၊ မေျပာခင္၊ မလုပ္ခင္၊ ၾကိဳၾကိဳစဥ္းစားတတ္တဲ့အက်င့္ေလးကို စြဲသြားေအာင္ အက်င့္ေလး လုပ္လုပ္သြားဖို႔ပါပဲ၊ စြဲသြားရင္ ေနာက္ပိုင္း အထူးေၾကာင့္ၾကစိုက္စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး၊

အဲဒီက တစ္ဆင့္တက္ျပီး သူတစ္ပါး အက်ိဳးရွိေစမယ့္ အေတြးေလးေတြ ေတြးသြားမယ္၊ သူတစ္ပါး အက်ိဳးရွိေစမယ့္ အေျပာေလးေတြ ေျပာသြားမယ္၊ သူတစ္ပါးအက်ိဳးရွိေစမယ့္ အလုပ္ကေလးေတြ လုပ္သြားမယ္ဆိုရင္ မၾကာခင္အခိ်န္ အတြင္းမွာ လူေကာင္းျဖစ္လာမွာပါ၊

တကယ္လို႔ ကိုယ္ကေတာ္ျပီး မေကာင္းျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္လည္း ( ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ပဲ အသိဆံုးဆိုေတာ့) ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို ေကာင္းခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းယူလိုုက္ဖို႔ပါပဲ။ နဂိုက ေတာ္ျပီးသားဆိုေတာ့ ေကာင္းဖို႔ ျပဳျပင္တဲ့ေနရာမွာ သိပ္ျပီးခက္မယ့္ မထင္ပါဘူး၊

လူ႔ဘ၀ဆိုတာ ခဏေလးပါ၊ ေသေတာ့လည္း ထားခဲ့ရတာပါပဲ၊ မေသခင္ေလးမွာ ေကာင္းေအာင္ေနလိုက္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ေကာင္းခ်င္တဲ့စိတ္ကေလး ရွိဖို႔ပါပဲေလ၊

ဒီစာေရးလို႔ ဆံုးခါနီးမွာပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သူမ်ားမၾကားေအာင္ စိတ္ထဲကေန အသာေလးျပန္ေမးၾကည့္မိပါတယ္။

” ရေ၀ႏြယ္ရယ္ သူမ်ားသာ အသိေတြ အက်င့္ေတြ၊ လူေတာ္ေတြ လူေကာင္းေတြ ေျပာေနတာ ကိုယ္တိုင္ေကာ အသိနဲ႔အက်င့္ ထပ္တူက်ျပီလား၊ လူေကာင္း ဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏွုန္း ျဖစ္ျပီလဲ၊

”…………………….”

အေျဖက ထြက္မလာပါဘူး၊ အေျဖအစား သက္ျပင္းရွည္ပဲ ထြက္လာပါတယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာ လူေကာင္းမျဖစ္ေသးေပမယ့္ လူေကာင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ကေလးေတာ့ ရွိေနတာဆိုေတာ့ ” လူေကာင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလး ရွိေနတာေလးကကို လူေကာင္းျဖစ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းတစ္ခုပဲေလ” လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖဆည္ရင္း အေတြးေမးခြန္းကို ခပ္ျမန္ျမန္ရပ္လိုက္ရပါ ေတာ့တယ္။

က်မ္းကိုး

၁။ ဓမၼပဒ အဠကထာ(ဒုတြဲ)

ဧကူဒါနမေထရ္၀တၳဳ။

၂။ ဓမၼဗ်ဴဟာဆရာမ ေဒၚခင္လွတင္၏ ပါရမီက်င့္စဥ္ ပို႔ခ်ခ်က္ တိတ္ေခြမ်ား

Future Light မဂၢဇင္း

ဇြန္၊ ၂၀၀၅။

Read more...

Dhamma Tour Myanmar, with Jeff Oliver

19/01/2011

by Cittasamvaro

Below is a message from Vipassana teacher Jeff Oliver, who many of you will know. There are some spaces to join a dhamma tour to Myanmar .. looks like a very nice trip. Please book soon if you intend to join as it all takes a lot of organising. Received information is as follows:

I am pleased to inform you that I will be leading another tour for Turkish friends, this time to Myanmar. The tour is open for anyone to join, the more the merrier. Our tour includes commentary by myself and a Myanmar guide. We are not professionals and are not aligned with any company, it is entirely a private tour, friends traveling with friends.
This is not a 5 star tour, costs have been kept to a minimum without compromising comfort, safety or cleanliness. However, you do travel with us completely at your own risk, we will not be held responsible for any injury or loss to your person or property.
Early mornings will include an optional group yoga and meditation session, guided by myself. Our previous tours in Thailand and Cambodia have been a great success and even called, “The trip of a lifetime!”
Naturally, all tours in Myanmar are of a Buddhist nature. It is inextricably woven into the fabric of their culture and daily life, thats why we are going! I personally was a Buddhist monk in the Burmese tradition for about 8 years and speak the language. I also speak Thai and encourage any Thai friends to join us too.
Please find the basic itinerary below. Don’t worry, there will be lots of time for shopping and doing your own thing too )
The cost will be 24,000 Baht inclusive of airfare to and from Bangkok (Myanmar Airways), all meals except last night dinner, all domestic flights and transport in Myanmar, some entry fees and 3-4 star accommodation.
The cost excludes, last night dinner, some entry fees, Myanmar Visa (approx. 1000 baht), donations to monasteries etc, guide and driver tips.
I know it is short notice but it is best to book before Jan 19th 2011, thanks!
Anyone wishing to join our Myanmar tour may email to me directly;
Jeff Oliver
udhamma@yahoo.com.au

Six Days and Nights
Myanmar Turkish Friendship Tour
GOOD people in Good places doing GOOD things for GOOD reasons!
February 2011
19 Transfer to airport for Yangon Myanmar / Burma.
Day 1 in Burma
Meet at the airport
Lunch donation at Chanmyay Myaing monastery and talk with Monastery Abbott
Shwe Oo Mim Monastery talk with monastery Abbott
Shwe Baw Kyun Monastery
Chaukhtatgyi Pagoda (Reclining Buddha)
Hotel Yuzana
Dinner and dancing show at Karaweik Palace
20 Day 2 Yangon to ancient city of Bagan (Breakfast, Lunch, Dinner BLD)
Check out at 5 am, breakfast at hotel and transfer to airport for Bagan
Nyaung Oo Market sightseeing
Lunch at restaurant
Sightseeing
Dinner at restaurant
Overnight at Kaytumadi Hotel
21 Day 3 Bagan (BLD)
Breakfast at hotel
Sightseeing in Bagan
Lunch
Sightseeing
Dinner and puppet show at Nanda Restaurant
Overnight at Kaytumadi Hotel
22 Day 4 Bagan to Mandalay (BLD)
Breakfast at the hotel, Check out at 6 am, transfer to airport for Mandalay
Sightseeing in Mandalay
Lunch
Sightseeing in Sagaing Hills covered in monasteries and pagodas
Amarapura Monastery, about 1,000 monks in residence
Sunset at U Bein Bridge
Dinner at restaurant or China town (not included)
Overnight at Treasure Hotel
23 Day 5 Mandalay (BLD)
Breakfast at hotel
To Mingun by boat
Lunch at restaurant
Gold leaf factory visit
Market
Back to hotel and leave for Yangon
Dinner at restaurant in Yangon
Overnight at Yuzana Hotel
24 Day 6 Yangon City tour (BL)
Pre-dawn visit to the beautiful Shwedagon Pagoda, Breakfast at hotel
Walking tour in Bahan Township, visiting monks and nuns hospital and girls orphanage, market, suburban life of Myanmar
Lunch at restaurant
The famous Bogyoke (Scott) Market
Bodataung & Yangon Port
Dinner at China Town (not included)
Evening visit to Shwedagon Pagoda
Overnight at Yuzana Hotel
25 Day 7 Yangon – Bangkok
Breakfast at hotel, transfer to airport for Bangkok

Read more...

Sayadaw U Jotika – English Talk

WE’RE very happy to announce that Sayadaw U Jotika will give an English only talk for us on Tuesday 1st February at the BIA:

Sayadaw U Jotika

"Buddhism is the Religion of Freedom"

at the BIA

Tuesday 1st February

Previously living in the US Sayadaw is known worldwide, and hugely respected. He has excellent English, and a warm and gentle style of speaking. His talks are continually the most visited/downloaded pages on our Little Bangkok Sangha blog. Be very sure not to miss this all too rare chance. Sayadaw only comes to Thailand once a year….

He will be giving a talk on the 27th at DMG in English with Thai translation, on the same topic. Because the DMG hall was over filled last time (about 800 people went) we have split the English language talk to a different day/venue. If you are not Thai speaking please only come to the English event, so that there is room for all Thai Participants on the 27th.

Dhamma Talk

With Sayadaw U Jotika

Event is free of charge, and no need for advance booking

5:30 – 6:30 Evening Chanting

6:30 – 6:45 break, gather

6:50 – 8:00 Talk on "Buddhism is the Religion of Freedom"

8:00 – 8:30 Questions

8:30 offerings to Sayadaw (who has several charities for the underprivileged in Burma)

If you cannot make the evening chanting at 5:30 you’re welcome to come for 6:30. Talk will start promptly as outlined though.

Sayadaw U Jotika: Born into a non-Buddhist family in Moulmein, Myanmar (Burma) on August 5, 1947. His parents were U Sattar and Daw Tin. He received his basic education at a Roman Catholic missionary school. During his younger days, he didn’t believe in any organized religion although he studied and exposed himself to many different religions, as well as western philosophy and psychology.

He graduated as an Electrical Engineer in 1973 from Rangoon Institute of Technology. He became very interested in Buddhist meditation. He discovered that life was unsatisfactory and majority of the people devoted their precious time mainly in gathering wealth, enjoying sensual pleasures, fame, power and position.

Thus, he decided to leave behind his family and became a "Samenera" (Novice) at the age of 26. He was ordained as a "Samgha" in 1974 at Taung Pu Lu Tawya, Meiktila with Ven. Taung Pu Lu Sayadaw as his preceptor. He practiced meditation under the guidance of the late Ven. Taung Pu Lu Sayadaw for (3) years. He continued to practice meditation with Htantabin Tawya Sayadaw for (15) years.

Ven. Jotika visited Melbourne in 1977 and again in 1998. He was in the United States in 1983-84 for about (16) months, conducting Dhamma talks in Santa Cruz, New York, Boston and Washington. He had visited Singapore several times on Dhamma Duta missions as well.

He has established a monastery in a rural environment overlooking a great lake near Pago, (50) miles north of Yangon. His Dhamma talks and books are in great demand in Myanmar as well as with overseas Burmese. He has published about (13) titles so far. One of his popular Dhamma book in English can be downloaded here : "Snow in the Summer"

Click here for previous posts on Sayadaw

Sayadaw U Jotika; download MP3 "Praise and Blame":

Sayadaw U Jotika; download MP3 "I have no home"

Location

This event is at the brand new Buddhadasa Indapanno Archives in Suan Rot Fai, near Mor Chit BTS station.

This is the branch of Suan Mokh where the famous Buddhadasa Bhikkhu lived and taught for many years, and which is still a majour item on the spiritual tourism of Thailand agenda.

The place is beautiful, and vast. Overlooking the parklands near Mor Chit BTS, the complex includes a library, book shop, huge verandah overhanging the lake, and lots of art and sculpture. In following years this place will definitely become the most vital centre of Buddhism in Bangkok. Expect a lot of great events to happen here.

Directions:

Go to Mor Chit BTS Station and walk through the park for about 20 minutes. Motorcycles are an option – but come on, you could do with the exercise, and it is a lovely park! You can also take a taxi from the BTS for about 45 baht. MRT users can go to Chatuchak Station or Pahonyothin station exit 3 (which is a slightly closer, but less pleasant walk)

click the map to enlarge

Read more...

သတိပ႒ာန္လမင္း

သတိပ႒ာန္လမင္း

ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ၊ သာသနာ့ေ၀ဟင္၊
သတိပဌာန္လမင္း၊ ထိန္လင္းၾကည္လင္၊
ေရာင္ျခည္ေအးျမ၊ ျဖာက်ေနစဥ္၊
ႏုိးသူမ်ား၊ ရႈပြား အပူစင္။

ကာမဂုဏ္ေမွာင္တုိက္၊ အိပ္ငုိက္သူေတြ၊
လင္ေရး မယားေရး၊ ရႈပ္ေထြးလိမ္ေပြ၊
သားေရး သမီးေရး၊ ပူေဆြးဗ်ာေပြ၊
လေရာင္ႏွင့္၊ ေတြ႕ခြင့္မႀကံဳေပ၊
အပူမီး၊ ထိန္ညီးေတာက္ေလာင္ေန။

(ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္)

Read more...

“ခြင့္လႊတ္ပါ ခြာညဳိ”

“ခြင့္လႊတ္ပါ ခြာညဳိ”

ျပာသုိလ္လမွာ.........

ခြာညိဳရဲ့ အလွေတြကုိ

ကမၻာမွာ အလွဆံုးရယ္လုိ႔ .........

တင္စားခ်င္တာပါ ခြာညိဳရယ္…………။

ဒါေပမယ့္ ခြာညိဳရယ္………….

ဇရာေတြပုိေနတဲ့ မာတာအေမအိုရဲ့ အလွေတြကုိ

ကမၻာေက်ာ္ စာဆုိေတြကေတာင္

ေရးစပ္/ဖြဲ႔လုိ မမီႏုိင္ၾကဘူး မဟုတ္လား။

ဒါေၾကာင့္……..

ဇရာေတြပုိေနတဲ့ မာတာအေမအိုရဲ့ အလွေတြကုိပဲ

ကမၻာမွာ အလွဆံုးရယ္လုိ႔ .......

တင္စားလိုက္ရတာကုိ

ခြင့္လႊတ္ပါ ခြာညိဳရယ္…………….။

(မစုီးရိမ္တုိက္ေဟာင္း ဆရာေတာ္)

ဤ ကဗ်ာေလးျဖင့္ အေမမ်ားေန႔အမွတ္တရေန႔ေလးအတြက္ အေမ့ကုိ ဂုဏ္ျပဳ ဂါရ၀ ဦးညႊတ္လုိက္ပါ၏။

(ဥယ်ာဥ္မွဴးေလး)

စာေရးသူ။ "ဥယ်ာဥ္မွဴးေလး at 5:11 AM

Read more...

ကိုေနလြင္+မစုျမတ္ခိုင္ တို႔၏ သမီးေလး မယြန္းျမတ္ေနလြင္(ဂ်ပန္)၏ ၁ နွစ္ျပည္႔ေမြးေန႔အလွဴ။(၁၉.၁.၂၀၁၁)

မဂၤလာပါရွင္။
ဒီေန႔ ၁၉.၁.၂၀၁၁ (ဗုဒၶဟူးေန႔)သည္ ကိုေနလြင္+မစုျမတ္ခိုင္ တို႔၏ သမီးေလး မယြန္းျမတ္ေနလြင္(ဂ်ပန္)၏ (၁)နွစ္ျပည္႔ေမြးေန႔အလွဴရက္ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။
သမီးေလး ယြန္းျမတ္ေနလြင္ရဲ႕ေမြးေန႔မွာ..

သံဃာေတာ္မ်ားအား...

အရုဏ္ဆြမ္း +ေန႔ဆြမ္းမ်ား ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းခဲ႔ျပီး ၊

သီလရွင္အပါး(၁၀၀)တို႔အား

အရုဏ္ဆြမ္း ေလာင္းလွဴခဲ႔ပါသည္။

ယေန႔ ဦးဇင္းမွ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္(ေရႊျပည္သာ)၏ တရားပြဲ သြားရန္ရိွေနပါေသာေၾကာင္႔ အလွဴဓါတ္ပံုမ်ား ေပးပို႔ျခင္းကို ေနာက္က်နိုင္ပါေၾကာင္း ဖုန္းဆက္လာပါသျဖင္႔ အလွဴဓါတ္ပံုမ်ားကို လက္ခံရရိွပါက အလွဴရွင္မ်ား ၀မ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခၚဆိုနိုင္ၾကေစရန္အတြက္ ေမြးေန႔အမွတ္တရပို႔စ္အျဖစ္ တင္သြားပါမယ္ရွင္။

အားလုံးပဲ အလႉရွင္တုိ႔ႏွင္႔အတူ ၾကည္ညိဳသဒၶါပြားမ်ား ကုသုိလ္ယူႏုိင္ၾကပါေစ...

Posted by WWKM at 6:29 PM

Read more...

အမႈိက္ထဲမွေရႊ

တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အလုပ္ကိစၥမရွိရင္ ဘုရားကိုအမွတ္ရေနပါ။ ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အမွတ္ရေနပါ၊ အခါမေရြးအမွတ္ရေနရင္ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီလိုဘုရားအာရုံယူေနေတာ့ သတၱိေတြ အလိုလို ထက္ျမက္လာပါတယ္။

စိတ္ေတြဟာ ဘုရားအာရုံအၿမဲယူေနရေတာ့ တည္ၾကည္မႈ႕(သမာဓိ)ကို ရလာပါတယ္၊ ဒီလို တည္ၾကည္လာေတာ့ ရဲရင့္ထက္ျမတ္တဲ့သတၱိေကာင္းေတြ ေပၚလာရတာပဲ၊ သြားလာရာ မွာ ဘုရားအာရုံနဲ႔သြားရင္ ၾကမ္းတမ္းတာမရွိပါဘူး။

အထက္ပါစကားကေတာ့ ေတာင္ၿမိဳ႕မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾသ၀ါဒေတာ္မွ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တပည့္ေတာ္အလုပ္မ်ားလို႔ ေက်ာင္းကန္ ဘုရားကိုေတာင္ မေရာက္ျဖစ္ဘူးဘုရာ့ ဘုရားႏွင့္ေ၀းေနပါတယ္။ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရွာေဖြေနရေတာ့ လူ႔ဘ၀ဆိုတာမလြယ္ကူလွပါဘူးဟုေသာ ဆင္ေျခေပးသည့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ခဲ့သည္ဟုထင္ပါသည္။ ဟုတ္လည္းဟုတ္ပါသည္ အခ်ိဳ႕ေသာပုဂၢိဳလ္ မ်ားကေတာ့ အဲလိုဆင္ေျခေတြနဲ႔ေပးၿပီးေနၾကတာကို စာေရးသူကိုယ္တိုင္လည္းေတြ႔ဖူး ၾကားဖူးေနဆဲပါ။

တကယ္ေတာ့ အဲဒါသူတို႔ဗုဒၶဘာသာမွာရွိတဲ့ အႏွစ္သာရကိုမသိၾကလို႔ပါ။ လူ႔ဘ၀ ဆိုတာက ေတာ့ စား၊ ၀တ္၊ ေန၊ ေရးဆိုတဲ့ အေရးေတြမ်ားလွတာပါမွန္ပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ထုိအေရး ေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားၾကေတာ့မလားဆိုတာလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာ ေကာင္း ပါတယ္။ တကယ့္အႏွစ္ဆိုတာ အကာအတြင္းမွာပဲေနတာပါ၊ အကာသာခြါယူသြားမယ္ဆိုရင္ ေတာ့ တကယ့္အႏွစ္ရဲ႕အရသာသတၱိကိုေတာ့ မသိပဲရွိေနမွာပါပဲ။ ထို႔အတူ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ အေရးေတြကို ပဲအာရုံစိုက္ကာ ေနသြားမယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ေကာင္းအတြင္းမွာကိုပဲ မိမိတို႔ ရသင့္ ရထိုက္တဲ့ အႏွစ္ဆိုတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္ရျခင္း၏ ကံေကာင္းမႈ႔ေတြဟာ အလိုလို ဆုံးရႈံး သြားရေတာ့မွာပါ။

ပါပသၼိံရမတိမေနာ.. မိမိစိတ္ဟာ မေကာင္းမႈ႔မွာပဲ ေမြ႔ေလ်ာ္တက္ပါတယ္ဆိုေသာ စကားကုိ ေထာက္ဆျခင္းအားျဖင့္ စိတ္ဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟဆိုတဲ့ အကုသိုလ္မွာပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ ေနတက္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းကန္ဘုရားသြားမွသာ ကုသိုလ္ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး မိမိကသာ ယူတတ္ဖို႔ပဲလိုတာပါ။ စီးပြားပ်က္ခံ၊ အလုပ္ပ်က္ခံၿပီး လုပ္မွ ရစေကာင္းတဲ့ ကုသိုလ္မဟုတ္ပါ။ အကုသိုလ္ျဖစ္မည့္အခ်ိန္ေတြကို ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တက္ေနဖို႔ပါပဲ။

၀န္ထမ္းမ်ား သို႔မဟုတ္ အေရာင္းအ၀ယ္သမားမ်ားသည္ မိမိတို႔ဆိုင္ဌာနသို႔ တစ္ေန႔လွ်င္ နာရီ၀က္၊ တစ္နာရီ အခ်ိန္ေပးသြားလာေနရသည္။ ထိုသို႔သြားလာရေသာအခ်ိန္ေလးမွာပင္ ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ပြားမ်ားလိုက္မယ္ဆိုလွ်င္ အႏွစ္ကိုရယူႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

အေရးေတြမ်ားသည့္ လူ႔ဘ၀၏ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတည္းဟူေသာ အမႈိက္ထုပ္ထဲမွာ ေပ်ာ္မေနပဲ ဘုရားေက်ာင္းကန္မသြားရပဲ ရသည့္ဘာ၀နာကုသိုလ္ဆည္းပူးယူသင့္သည္။ မိမိစိတ္ထဲက ပြားမ်ားလုိက္သည့္ နာရီ၀က္၊ တစ္နာရီအခ်ိန္သည္ မိမိအတြက္ ေရႊအခ်ိန္ေတြပဲ ျဖစ္ေနမည္သာ။ အခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားက ဘုရားေက်ာင္းကန္သြားမွ၊ ဘုရားခန္းေရွ႕မွာ ပြားမ်ား ေနမွပို၍ ထိေရာက္သည္ဟု ထင္ေနၾကသည္။ ထိုသို႔အခ်ိန္ေပးႏိုင္မယ္ဆိုလွ်င္ေတာ့ သာ၍ ေကာင္းပါသည္။ အခုက အေရးေတြ အေၾကာင္းျပလွ်က္ ေနေနၾကသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အတြက္ ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။

လိုအပ္လွ်င္ ယူသြားႏိုင္ဖို႔ ေအာက္တြင္ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ပါဠိႏွင့္ အဓိပၸါယ္ကို ေဖာ္ျပေပး လိုက္ပါသည္။

၁။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစေသာ ကိေလသာခပ္သိမ္း ကင္းျပတ္ၿငိမ္းသျဖင့္ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါ အားလုံးတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္သည့္ အရဟံဂုဏ္။

၂။ သခၤါရ၊ ၀ိကာရ၊ လကၡဏ၊ နိဗၺာန္၊ ပညတ္ဟူေသာေညဓမ္တရားငါးပါးကို အကုန္ သိျမင္ ေသာ သမၼာသမၺဳဒၶဂုဏ္။

၃။ အသိ၊ အက်င့္ႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷဂုဏ္။

၄။ ေကာင္းေသာ အက်ိဳးရွိေသာစကားကုိ ဆိုေတာ္မူတတ္သည့္ သုဂတဂုဏ္။

၅။ သတၱေလာက၊ ၾသကာသေလာက၊ သခၤါရေလာကဟုဆိုအပ္ေသာ ေလာကသုံးပါးကို သိျမင္ေတာ္မူသည့္ ေလာက၀ိဒူဂုဏ္။

၆။ ဆုံးမထိုက္သူကို ဆုံးမရာ၌ အတုမရွိ၊ ၿပိဳင္ဘက္မရွိေသာ အႏုတၱေရာပုရိသ ဓမၼ သာရထိ ဂုဏ္။

၇။ လူ၊နတ္၊ ျဗဟၼာသတၱ၀ါအားလုံးတို႔၏ ဆရာျဖစ္ထိုက္ေသာ သတၳာေဒ၀မႏုႆာနဂုဏ္။

၈။ သစၥာေလးပါးကိုသိျမင္ေသာ ဗုဒၶဂုဏ္။

၉။ ဣႆရိယ၊ ဓမၼ၊ ယသ၊ သရီ၊ ကာမ၊ ပထတၳဟူေသာ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ဘဂ၀ါ ဂုဏ္ေတာ္။

စေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားကို မိမိပြားမ်ားသည့္ ဘာ၀နာကို သိထားရမည္မွာလည္း အေရးႀကီးပါ သည္။

အမႈိက္ထဲမွ ေရႊကို အရယူႏိုင္ၾကပါေစ……….

ကိုရင္ေလး

၁၉.၁.၂၀၁၁

Posted by ကိုရင္ေလး at 6:27 PM

Read more...

သစ္ပင္

Posted on 3:15 AM by သားသားေလး

တစ္ေန႔ စာေရးသူ ညေနပိုင္း ပင္လယ္ကမ္းေျခ နားကို လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္း အင္မတန္မွ ထုူးဆန္းျပီး အကိုင္းအခတ္ေတြမရွိတဲ႔ သစ္ပင္အိုၾကီးတပင္ကို ပင္လယ္ကမ္းစပ္ တစ္ေနရာမွာေတြ႔လိုက္မိတယ္္။ ဘာရယ္မဟုတ္ သစ္ပင္အိုၾကီးကို စိတ္ဝင္စားတာနဲ႔ အကိုင္းမခတ္ေတြ မရွိေတာ့တဲ႔ သစ္ပင္ၾကီးထံကို သြားခဲ႔တယ္။ အဲဒီ အနားကိုေရာက္သြားေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ကို ၾကည့္ရင္း ခဏထိုင္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္သြားတာနဲ႔ သစ္ပင္ ေဘးဘက္မွာရွိတဲ႔ ေက်ာက္တံုးေပၚမွာ ထိုင္လိုက္တယ္၊ ထိုင္ေနရင္း ဒီသစ္ပင္ၾကီးဟာ ဟုိတုန္းကဆို ေတာ္ေတာ္ေလး အရိပ္အာ၀ါသေကာင္းျပီး လူ နဲ႔ သတၱဝါေတြ ဒီအရိပ္ေအာက္မွာ ေေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ အေမာပန္းေျဖရာ ေနရာေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔မွာပဲလို႔ သစ္ပင္ၾကီးကို ၾကည္႔ရင္း စဥ္းစားေနမိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ပဲ စကားေျပာဆိုသံကို သစ္ပင္နားကေန လွ်က္တစ္ပ်က္ ဆိုသလို ၾကားလိုက္မိတယ္၊ ဘယ္ကလာတဲ႔ အသံလည္းဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ပတ္ဝန္က်င္ကို စံုစမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွ ထူးဆန္းတာကို မေတြ႔ရဘူး။ စိတ္ထင္တာပဲ ဆိုျပီး ပင္လယ္ဘက္ကိုမ်က္နွာ ျပန္မူလိုက္မိရင္း သစ္ပင္အေၾကာင္းကို ဆက္ျပီးစဥ္စားေနခဲ႔မိတယ္၊ အေတြးနယ္ခဲ်႔ေနတုန္း ေနာက္ထပ္တစ္ခါ စကားေျပာဆိုသံကို ထင္းထင္းရွားရွား ထပ္ၾကားလိုက္မိတယ္။ စိတ္ကမလံုျဖစ္သြားတာနဲ႔ သစ္ပင္အိုေပၚကိုၾကည့္လိုက္မိတယ္။ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ ေတာ့မွပဲ သစ္ပင္အိုၾကီးက စာေရးသူကို စကားေတြ ေျပာေနတာပါလားဆိုျပီး သိခဲ႔ရတယ္။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူက သစ္ပင္အို ဘာေတြေျပာေနတာလည္း ျပီးေတာ့ ဘာေၾကာင့္ ယခုလို အခတ္အလတ္ေတြမရွိေတာ႔ပဲ အရုပ္ဆိုးအၾကည္တန္းတဲ႔ ဒီလိုဘဝမ်ိဳးကို ေရာက္ရွိသြားရတာလည္းလို႔ တစ္ဆက္တည္း ေမးလိုက္မိတယ္၊ အဲဒီအခါမွ သစ္ပင္အိုၾကီးက ယခုလို သူ႔ဘဝအေၾကာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ စီကာပတ္ကုံး ဘာေၾကာင္႔ ဒီလို ျဖစ္ခ႔ဲ႔ရတယ္ ဆိုတာကို ေအာက္ပါအတုိင္း ရွင္းျပခဲ႔ပါတယ္.
ဟိုတုန္းကဆိုရင္ တပည့္ေတာ္က ဒီနားတဝိုက္မွာ အလြန္႔ကို ေပၚျပဴလာျဖစ္ျပီး သစ္ပင္မယ္ေလေတြရဲ႕ ၾကားထဲမွာ အထူးစိတ္ဝင္စားျခင္းခံရတဲ႔ သစ္ပင္ေကာင္းၾကီးတစ္ပင္ ျဖစ္ခဲ႔သလို လူ နဲ႔ သတၱဝါေတြ အတြက္လည္း တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္ကို ခုိနားျပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနၾကရလို႔ သူတို႔ေတြ ရဲ႕ၾကားမွာ လည္း နာမည္သတင္းၾကီးမားခဲ႔ရသူပါ။ အထူးသျဖင္႔ ၾကီးမားတုတ္ခိုင္ျပီး ေတာင္႔တင္းခိုင္းမာတဲ႔ အကိုင္းအခတ္ေတြ။ အျမဲတန္း စိမ္းစိုလွပေနတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ သစ္ရြက္ေတြ။ ၾကီးမားတဲ႔ ပင္စည္နဲ႔ ခ်ိဳျမိန္ျပီး အရသာရွိလွေသာ အသီးအပြင့္ ေတြကို ေဝေဝဆာဆာ ပိုင္ဆိုင္ရတဲ႔ သစ္ပင္ေကာင္းၾကီးတစ္ပင္ျဖစ္လို႔ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ စိတ္၀င္စားျခင္းကို ခံခဲ႔ရတာပါ။ အဲဒီလို ဂုဏ္မ်ားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ရလို႔လည္း တပည့္ေတာ္ ယခုလို ဘဝကို ေရာက္လာခဲ႔ရတာပါဘုရား။
ေျပာျပခ်င္တာေလးတစ္ခုကေတာ့ လူေတြ ေတြ႔ရင္လည္း ေျပာေပးပါ တိရစၦာန္ေတြ ႔ေတြ႔ရင္လည္း တားဆီးေပးပါ ေနာက္ေနာင္ တပည့္ေတာ္လို႔ သစ္ပင္ေကာင္းမ်ား ေတြ႔ခဲ႔ရင္ တပည္႔ေတာ္လို ဘဝမ်ိဳးမေရာက္ေအာင္ပါဘုရား၊ ေျခမ်ားစြာရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြ ေျခရွစ္ေခ်ာင္း ေျခေလးေခ်ာင္း ေျခနွစ္ေခ်ာင္း အစရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြ နဲ႔ ေျခမရွိ ေျမြစေသာ သတၱ၀ါေတြ အားလံုးတို႔ဟာ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အရိပ္ကိုလည္း ခိုလံႈၾကပါတယ္။ တပည့္ေတာ္၏ အသီးအရြက္ကိုလည္း စားသံုးၾကပါတယ္။ အသီးအရြက္ေတြတင္မကပါဘူး အကိုင္းအခတ္ကေလးေတြကိုလည္း တစ္ခါတစ္ေလ နင္းေျခေဆာ႔ကစားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ငွက္စတဲ႔ သတၱဝါေတြနဲ႔ ရွဥ္႔ စေသာ အေကာင္းေတြကလည္း သူတို႔၏ အိမ္သဖြယ္အသိုက္ အအံုေတြ ေဆာက္လုပ္ကာ တပည့္ေတာ္ရဲ႕အေပၚမွာ အပူအပင္ ကင္းကင္းနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ငါ႔ကို အမွီျပဳျပီးေတာ့ အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကတယ္ ဆိုျပီး တပည့္ေတာ္လည္း အလြန္ကို သေဘာက်ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တပည့္ေတာ္အေပၚ မစင္စြန္႔ျခင္း အေပါ႔သြားျခင္း စတာေတြကိုပါ ျပဳလုပ္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ သူတို႔အားလံုးကို အဲဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး လံုးဝ အျပစ္မယူခဲ့သလို အျပစ္မေျပာခဲ့ပါဘုရား။ ေဆာင္းတြင္းပိုင္းမွာ သူတို႔ေတြကို ခ်မ္းေအးၾကမွာပဲ ဆိုျပီး တပည့္ေတာ္ ရဲ့ အရြက္ခတ္ေတြနဲ႔ အေအးဒဏ္ကေန ကာကြယ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေႏြရာသီပိုင္းေရာက္ေတာ့လည္း ေအးခ်မ္းမႈကိုရရွိေအာင္ ဆိုျပီး သစ္ရြက္ေဟာင္းေတြ ေၾကြက်ေနတဲ႔ ၾကားထဲကေန ခဲခဲရင္းရင္း သူတို႔အတြက္ အရြက္အခတ္ေတြကို ေပါမ်ားေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ မိုးတြင္းပိုင္းေရာက္ ျပန္ေတာ့လည္း တပည့္ေတာ္ေလ သူတို႔ကို မိုးဒဏ္ေလဒဏ္မွ အသည္းအသန္ ကာကြယ္ေပးခဲ့ျပန္ပါတယ္။ သစ္ေတာက္ငွက္ စတဲ႔ ငွက္ေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ ၏ ကိိုယ္ေပၚကို လာနား အရိပ္ကိုခို အေမာေျဖျပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ခၽြန္ထက္လွတဲ႔ နႈတ္သီးေတြနဲ႔ တပည့္ေတာ္ အသားဆိုင္ထဲကို မညာမတာ ထိုးဆြ ျပီး သူတို႔ရဲ႕ အစာအဟာရအတြက္ ရွာေဖြစားေသာက္ ၾကပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ေလ အလြန္ကို နာက်ဥ္ေသာလည္း သူတို႔တေတြ ရွာေဖြစားေသာက္ေနတာ ဝဝလင္းလင္းစားေသာက္နိုင္ပါေစ ဆိုျပီး အျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါဘုရား။

ေနာက္ပိုင္း သစ္ပင္ေပၚမွာ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳထားတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ကို ဒုကၡေပးခဲ႔ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ရဲ႔ ေအာက္က ႏြားအစရွိတဲ႔ အေကာင္ေတြကလည္း တပည့္ေတာ္အရိပ္ကိုလာခိုျပီး တပည့္ေတာ္၏ အရြက္အခက္ ေတြကို ဆြဲ၍ ဆြြဲ၍ ရက္ရက္ စက္စက္ စားေသာက္ေနၾကပါတယ္။ တကိုယ္လံုးကို နာက်ဥ္လြန္းလွ ပါတယ္ဘုရား၊ လူစတဲ႔ အသိညဏ္ရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ ၏ အရိပ္ကိုနား အသီးကို စားျပီး တပည့္ေတာ္ကိုေလ လုပ္ၾကံသတ္ဖ်တ္ၾကဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္ဘုရား။ အသိညဏ္မရွိတဲ႔ သတၱဝါေတြနဲ႔ လူလိုေခၚၾကတဲ႔ အသိညဏ္ရွိတဲ႔ သူေတြအားလံုးကို ဘယ္တုန္းကမွ အျပစ္တစ္စံုတရာမလုပ္ခဲ့မိပါဘုရား။ သူတို႔အားလုံးသာ တပည့္ေတာ္ ကိုမွီျပီး ခ်မ္းသာေနၾကပါတယ္။ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ တပည့္ေတာ္၏ အေပၚမွာေနထိုင္ေနၾကေသာ သတၱ၀ါေတြကလည္း အျမဲဆိုလို နိွပ္စက္ အရိပ္ေအာက္က အသိဉာဏ္ရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း မၾကာခဏဆိုသလို ဒုကၡေတြေပး၊ ငါ႔အရိပ္ကိုလည္း ခိုေသးတယ္ ငါအသီးအပြင္႔ေတြကိုလည္း မညာမတာနဲ႔ ခူးယူစားသံုးျပီး ငါ႔ကို သူတို႔ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္ ဝိုင္းျပီ ဒုကၡမ်ိဳးစံုေတြ ေပးေနပါလိမ္႔ ဆိုျပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ လိုက္မိေတာ့ တပည့္ေတာ္၏ တုတ္ခိုင္ျပီးသန္မာတဲ႔ လက္ေတြေၾကာင့္ရယ္ ျပီးေတာ့ ၾကီးမားေတာင့္တင္းလွတဲ႔ ပင္စည္ေၾကာင့္ ယခုလို ပ်က္စီးရတယ္ဆိုတာကို သိလိုက္ရပါတယ္။
တစ္ေန႔ အဲဒီေန႔ကို တပည့္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ႔ခဲ႔ပါဘူးဘုရား၊ မိုးမလင္းခင္ဆူဆူညံညံ အသံေတြေၾကာင့္ ဘာေတြ ျဖစ္တာလည္း ဆိုျပီး အေဝးကိုေမ်ာ္ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။ လူတစ္စု တပည့္ေတာ္ထံကို တန္းတန္း မွတ္မွတ္ လာေနၾကတာကို ျမင္လိုက္မိပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ လက္ထဲမွာလည္း လႊေတြ ေဆာက္ေတြ တူေတြ ရဲတင္းေတြ ပုဆိန္ေတြ ၾကိဳးေတြ စတာေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ တစ္ေနရာရာကို သြားၾကမွာ ျဖစ္မယ္ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲမသိဘူးဆိုျပီး စဥ္စားရင္ သူတို႔တေတြကို ဆက္ၾကည့္ေနခဲ႔မိပါတယ္။ သစ္ပင္ေအာက္ကိုေရာက္လာေတာ့ ပါလာတဲ႔ ပစၥည္းအားလံုးကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး နားသူကနား အသီးအပြင္႔ေတြကို စားသံုးသူက စားသံုးနဲ႔ ရယ္ေမာေနၾကတာကို ျမင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ ဝမ္းသာလိုက္တာျဖစ္ျခင္း ဘုရား။ သူတို႔ နားလို႔ စားလို႔လည္း ျပီးေရာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူတစ္ဦးက လုပ္ငန္းစမယ္ေဟ႔ ဆိုေတာ့ အားလံုးက ေအာက္မွ ခ်ထားတဲ႔ ပစၥည္းကိုေကာက္ယူျပီး တပည္႔ေတာ္ကို ဝိုင္းလိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ၾကမွပဲ သူတို႔ေတြ ငါကို သတ္ပစ္ၾကေတာ့မွာပါလား ဆိုျပီး ဝမ္းနည္း ယူၾကံဳးမရျခင္းမ်ားစြားနဲ႔ သိလိုက္ရေတာ့တယ္ဘုရား။ သစ္ပင္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတဲ႔ သတၱ၀ါေတြအားလံုးလည္း ေၾကာက္လန္႔တၾကား သားငယ္သမီးငယ္ေတြကို လက္ဆြဲကာ တပည့္ေတာ္ကို ထားခဲ႔ျပီး အားလံုး အေ၀းကို ထြက္ေျပးသြားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါတစ္ဦးသာလ်င္ရွိပါေရာ့လားလို႔ ေတြး ရင္း စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ သူတို႔ကို ၾကည့္ေနမိခဲပါတယ္။

ၾကည့္ေနရင္း အသံၾကားလို႔ေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ အေပၚကိုေလ တစ္ဦးတက္လာျပီး သူ႔မွာပါလာတဲ႔ ခ်ြန္ထက္ေနတဲ႔ ရဲတင္းနဲ႔ တပည့္ေတာ္ ၏ လက္ေတြကိုေလ မညာမတာ ရက္ရက္စက္စက္ ခုတ္ျဖတ္ခဲ႔ပါတယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ေလ နာက်ဥ္မူေဝဒနာကို မ်က္စိမွတ္ခံစားေနခဲ႔ရပါတယ္။ ဝုန္းဆိုျပီး အသံၾကားလို႔ နာက်ဥ္မူၾကားထဲကေန ေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ မျမင္ရက္စရာ မၾကည့္ရက္စရာပါ ဟိုတုန္းက အားလံုးေသာသူေတြက ဒီလက္ေတြဟာ လွပလိုက္တာ ေတာင္းတင္းလိုက္တာ ဒီလက္ေတြေၾကာင့္ ငါတို႔ေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနနိုင္ၾကတယ္ဆိုတဲ႔ အမ်ားခ်ီးၾကဴးခံခဲ႔ရတဲ႔ တပည့္ေတာ္ရဲ႔လက္ေတြဟာ ယခုေတာ့ျဖင့္ ေအာက္ကို ေရာက္သြားပါေရာ႔လားဆိုျပီး ငိုခဲ႔ရပါတယ္။ အခ်ိန္ၾကာလာတာနွင့္အမွ် တပည္႔ေတာ္ တစ္ကိုယ္လံုးမွာေလ တပည့္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဂုဏ္ယူဝင္႔ၾကြားေနခဲ႔တဲ႔ အကိုင္းအခတ္ အရြက္ေတြဟာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိေတာ့ပါဘူးဘုရား။ ေအာက္ကို က်သြားတဲ႔အကိုင္းေတြမွာ ပါသြားတဲ႔ အသီးေတြကို စားေသာက္ရင္း ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ အားရပါးရ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ လက္တံေတြအားလံုးကို ခုတ္ထစ္ေနလိုက္ၾကတာ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုၾကည့္နိုင္မလဲ၊ ေနာက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္၏ ေအာက္ပိုင္း ေဘးပတ္ပတ္လည္ ကို ပုဆိန္နွင့္ ရစ္၍ရစ္၍ ခုတ္ေနၾကျပန္ပါတယ္၊ တပည့္ေတာ္ကို ေနာက္တစ္ပါတ္ဆို ျပန္လာျပီး အပင္ကို အျမစ္ပါပါေအာင္တူးမယ္လို႔ ေျပာဆိုၾကျပီး တပည့္ေတာ္ ကိုခုတ္ပိုင္းတစ္ယူသြားၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ဆိုရင္ အိမ္ေဆာက္တယ္။ ခုန္ဖိနပ္လုပ္တယ္။ အိမ္အသံုးအေဆာင္ေတြလုပ္ၾကပါတယ္ဘုရား။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဘ၀ေရာက္တဲ့အထိ တပည့္ေတာ္ သူတို႔အေပၚကို အျပစ္မျမင္ခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔အလိုက် ေနခဲ့ေပးရပါတယ္။ ငါသူတို႔အေပၚကို ဒီေလာက္ေကာင္းခဲ႔ ရဲ႕သားနဲ႔ ဘာေၾကာင္႔မ်ား ငါကို အျမစ္ပါမက်န္အေသသတ္ ခ်င္ေနရတာလဲ ဆိုျပီး ၀မ္းနည္းခဲ႔ရပါတယ္။

မၾကာခင္ သူတို႔ ျပန္လာျပီး တပည့္ေတာ္ကို အရင္းကေန တူးၾကေတာ့မယ္ဘုရား။ ဒီေန႔က သူတို႔ေျပာတဲ႔ တစ္ပါတ္တင္းတင္း ျပည့္တဲ႔ေနပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေလးမွာ ယခုလို ေျပာျပခြင္ကေလး ရလို႔ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့သူေတြကို ေၾကာက္သြားပါျပီ။ လူေတြက တကယ့္ကို ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး အႏၱရာယ္အရွိဆံုးဆိုတာကို တပည့္ေတာ္ ယခု သေဘာေပါက္သြားပါျပီ၊ တပည့္ေတာ္ တစ္သက္ မေကာင္းတာကိုမလုပ္ခဲ့ပါ အားလံုးေသာ သူျမတ္ သူယုတ္ ဆိုျပီးမေရြး တပည္ေ့တာ္၏ အရိပ္မွာ လက္ခံခဲ့သလို အေမာေတြကိုလည္း ေျပေပ်ာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းေတြကို အားလံုးေသာ သူေတြသိေအာင္ ေျပာျပေပးပါဆိုျပီး ၀မ္နည္းစြာနဲ႔ စာေရးသူေရွ႕မွာ ငိုေၾကြးေနပါတယ္။ စာေရးသူလည္း စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ သူေျပာျပေနတာကို နားေထာင္ေနမိပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ပဲတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လူတစ္စု ကလာျပီး သစ္ပင္ကို ၾကိဳးေတြနွင့္ခ်ည္ အျပီးအပိုင္လဲွအခ် ေျမေပၚကိုမက်ခင္ အခ်ိန္ေလးအတြင္း မွာ သစ္ပင္အိုက မ်က္ရည္စေတြနွင့္အတူ စာေရးသူကို တပည့္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး နႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုျပီးေျပာေနသေယာင္ ရိမ္းထိုးေနျပီး ဒီအေၾကာင္းေလးေတြကို လူအမ်ားအား ေျပာျပေပးပါ ဆိုျပီး မ်က္နွာအလြဲ အျမစ္ကေန ေဘးကို တစ္ခါတည္း လဲက်သြားျပီး အသက္ဆံုးရံႈးသြားခဲ႔ပါတယ္span>သြားရွာျပီ ဆိုျပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ၾကည့္ေနခဲ႔မိတယ္။ အကယ္၍မ်ား ဤ သစ္ပင္ အိုသာ ဆက္လက္အသက္ ရွင္ေနမည္ ဆိုပါက ဒီသစ္ပင္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ အရိပ္ကိုလည္း ခိုနိွင္မယ္ အသီးကိုလည္း စားသံုးနိွင္မယ္ သတၱ၀ါေတြလည္း ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း ေနနိုင္ထိုင္နိုင္မယ္ ဆိုတာကိုေတြးလိုက္မိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အရွင္လည္း စိတ္မေကာင္းၾကီးစြာျဖင့္ သစ္ပင္အိုကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး အေဆာင္ကို ျပန္လာခဲ့ရင္း ေတြးလိုက္မိပါသည္။
ေအာ္ လူ ......လူ..........ယခုအဲဒီ သစ္ပင္အိုေနရာမွာ ေနပူသက္သာေအာင္ဆိုျပီး မလံုတလံု သစ္ရြက္တဲေလးကို ေဆာက္ထားပါတယ္။ သစ္ပင္အိုကို သံေယာဇဥ္ရွိတဲ႔ သူေတြကေတာ့ ဒီေနရာေလးကို ေရာက္တိုင္ သူကို သတိရေအာင္းေမ႔စကားေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား သစ္ပင္ၾကီးသာ ဆက္လက္ရွိခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဒီေနရာေလးက သိပ္သာယာဖို႔ေကာင္းမွာပဲတဲ႔........ဒီစာကို ဖတ္ျပီး စာဖတ္သူတို႔ သခၤန္စာယူ နိုင္ၾကပါေစ။။

Read more...

Virgin Mother Ma Ma Phyu - ပ်ိဳပ်ိဳေမ မမျဖဴ

အေမေန႔မွာ “အေမစာတစ္ပုဒ္” ဖတ္ေနရင္း အေမ့ကို အထူး သတိရမိပါတယ္။ အေမ့ကို သတိရရင္း အေမေျပာျပဖူးတဲ့ အပ်ိဳလုပ္ခ်င္တဲ့ အေမတစ္ေယာက္အေၾကာင္း သတိရမိပါတယ္။ ခုေတာ့ အဲဒီ ပ်ိဳပ်ိဳေမ ေခတ္ေပၚေရာဂါဆိုးနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားရွာပါၿပီ။ သူ႔အေၾကာင္း ေျပာျပတဲ့ အေမကေတာ့ က်န္းမာေနတုန္းပါ။ အဲဒီ ပ်ိဳပ်ိဳေမ့ အေၾကာင္း အေမေျပာျပတဲ့ ေန႔တုန္းက . . . . .။

ေကာင္းေကာင္း မွတ္မိေသးတယ္။ အဲ့ဒီေန႔က ဦးေက်ာ္ေမႊးက လိုက္႐ိုက္လို႔ ေျပးလိုက္ရတာ ေမာေနတာပဲ။ ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္တာေပါ့။ အစေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ တခြိခြိနဲ႔ ေပ်ာ္လိုက္ၾကတာ။ ဦးေက်ာ္ေမႊးႀကီး တကယ္ေဒါသထြက္ၿပီး တကယ္တုတ္နဲ႔ လိုက္႐ိုက္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ တစ္ကြဲတစ္ျပားစီ ေျပးၾကရတယ္။ ကံေကာင္းတယ္ ေျပာရမယ္။ ေျပးရင္းလႊားရင္း အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕တလင္းထဲမွာ ေဆးလိပ္လိပ္ေနတဲ့ အေမ့ကို တန္းေတြ႔ရတယ္။ အေမ့ရင္ခြင္ထဲ ေျပး၀င္ၿပီး ပုန္းေနလိုက္တယ္။ အေၾကာက္ သက္သာသြားတာေပါ့။ ေၾကာက္လို႔သာ ေၾကာက္ေနတာ။ ဦးေက်ာ္ေမႊးက အိမ္ထိ လိုက္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။

“ဟဲ့ ဘာျဖစ္လာတာလဲ။”

အေမ စိုးရိမ္ေနတယ္ဆိုတာကို သိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႐ုတ္တရက္ ေၾကာက္ေနေသးလို႔ ေမာေနေသးလို႔ အေမ့ကို ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ဘူး။ ရင္ထဲက တဒိတ္ဒိတ္နဲ႔။ မ်က္လံုးေလး ေပကလပ္ ေပကလပ္နဲ႔။ အေမ့နဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္ ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ ခဏေနမွ အေမ့ကို ျပန္ေျပာႏိုင္တယ္။

“ဦးေက်ာ္ေမႊးကို ကိုရင္ေမႊးလို႔ေခၚၾကတာ။ သူက တုတ္နဲ႔လိုက္႐ိုက္လို႔။”

ဒီေတာ့မွ အေမ ရယ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။

“ဟား ဟား ဟား။ ေက်ာ္ေမႊးရယ္ ကေလးေတြနဲ႔ တုၿပီးေတာ့။”

ဦးေက်ာ္ေမႊးက သူ႔ကို ကိုရင္ေမႊးလို႔ ေခၚရင္ မႀကိဳက္ဘူး။ မႀကိဳက္မွန္းသိေတာ့ ကေလးေတြက သူ႔ကို စၾကတယ္။ တြံေတးသိန္းတန္ကို ကိုရင္သိန္းတန္လို႔ေခၚတာ ကက္ဆက္တိတ္ေခြ ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ၾကားေနက်။ ေတာဓေလ့ေပါ့။ ေတာဆိုေပမယ့္ ရြာမွာေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ကိုရင္လို႔ ေခၚေလ့ မရွိၾကဘူး။ ဦးေက်ာ္ေမႊးကိုပဲ ကိုရင္ေမႊးလို႔ ေခၚၾကတာ။ လူႀကီးေတြက သူ႔ကို ကိုရင္ေမႊးလို႔ေခၚရင္ ဘာမွမျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္ေမႊး။ ကေလးေတြက သူ႔ကုိ ကိုရင္ေမႊးလို႔ေခၚရင္ေတာ့ တကယ့္ကို စိတ္ဆိုးတယ္။

အေမ့ရင္ခြင္ထဲမွာ အေမာေျဖရင္း အေမ့ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ အေမက ေဆးလိပ္လိပ္ရင္း ေျပာျပပါတယ္။

“လူႀကီးေတြလည္း သူ႔ကို ကိုရင္ေမႊး ေခၚၾကတာပဲ။ လူႀကီးေတြက်ေတာ့ စိတ္မဆိုးဘဲ ကေလးေတြက်မွ ဘာျဖစ္လို႔ စိတ္ဆိုးရတာလဲ။”

“ေခၚတာ မႀကိဳက္လို႔ေပါ့။ လူႀကီးေတြက်ေတာ့ သူ႔ကို ႏိုင္တဲ့ လူေတြခ်ည္းပဲ။ လူႀကီးေတြကို ဘာမွ မေျပာရဲေတာ့ ကေလးေတြကို ပို မဲတာေပါ့။”

“ကိုရင္ေခၚတာမ်ား။ ေနပါအံုး။ သူ႔ကို ဘာလို႔ ကိုရင္ေမႊး ေခၚၾကတာလဲ။”

“သ႔ူမိန္းမ ျဖဴေဖြး သိတယ္မဟုတ္လား။ ဇာတ္မင္းသမီး။ အၿငိမ့္မင္းသမီး။ သူက မင္းသမီး လုပ္ခ်င္ေပမယ့္ ေက်ာ္ေမႊးက သေဘာမတူဘူး။ မလုပ္ေစခ်င္ဘူး။ ေျပာမရလို႔သာ လႊတ္ထားလိုက္ရတာ။ အၿငိမ့္ဆရာက ေျပာတာေပါ့။ မင္းသမီးဆိုတာ အပ်ိဳမွ။ မင္းသမီးက အိမ္ေထာင္သည္ဆိုရင္ ကိုယ့္အၿငိမ့္ကို လူႀကိဳက္နည္းမယ္တဲ့။ ျဖဴေဖြးက မင္းသမီးလုပ္ခ်င္တယ္။ အပ်ိဳေလးလို ေနခ်င္တယ္။ ဒါ့မို႔ သူ႔သားသမီးေတြ သူ႔ကို အေမလို႔ မေခၚရဘူး။ အစ္မလို႔ေခၚဖို႔ သင္ေပးထားတယ္။ ေတြ႔တယ္ မဟုတ္လား။ သူ႔သားသမီးေတြ ႏႈတ္က်ိဳးေနၾကတယ္။ သားငါးေယာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္ အကုန္လံုး ျဖဴေဖြးကို မမျဖဴလို႔ပဲ ေခၚၾကတာ။ ေက်ာ္ေမႊးက လူ႐ိုး လူေအး။ ႐ိုးလြန္းေတာ့ အတာေပါ့။ သူ႔ မိန္းမကို မထိန္းႏိုင္ဘူး။ သူ႔ကို ေဘးက စၾကတယ္။ မထူးပါဘူး မင့္မိန္းမ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကလို႔ရေအာင္ မင္းလည္း ဘုန္းႀကီး၀တ္လိုက္ေတာ့ တဲ့။ ေက်ာ္ေမႊးက လူဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးလို႔ ေခၚရတာ ဘယ္ေကာင္းပါ့မလဲ။ ဒါ့မို႔ သူ႔ကို ကိုရင္ေမႊးလို႔ ေခၚၾကတာ။ ျဖဴေဖြးရဲ့ လင္မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ သူကေတာ့ သူ႔ကို အဲ့လိုေခၚတာ ဘယ္ႀကိဳက္ပါ့မလဲ။ မိန္းမလည္း မႏိုင္။ ကိုရင္ေခၚတဲ့သူေတြကိုလည္း မႏိုင္။ ကေလးေတြက်ေတာ့ ႏိုင္တာေပါ့။ အားနာစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ သူ႔ကို ကိုရင္ေမႊး မေခၚနဲ႔။”

“ဟုတ္။”

အေမေန႔ဆုေတာင္း

“အေမ ႏွင့္ အျခားအေမမ်ား က်န္းမာၾကပါေစ။”

“သားသမီးတိုင္း စိတ္တိုင္းက် အေမေခၚခြင့္ ရၾကပါေစ။”

“မမျဖဴ ႏွင့္ အျခားပ်ိဳပ်ိဳေမမ်ား၊ ဦးေက်ာ္ေမႊး ႏွင့္ အျခား . . . . .။”

Posted by Ashin Acara. at 11:34 PM

Read more...