Sunday, July 19, 2009
၁၉ ဇူလုိင္လ ၂၀၀၉
William Ernest Henley ၏ Invictus(1875) ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကုိယ္တုိင္ ဘာသာျပန္သည္။
ငါ့အား ဖုံးလႊမ္းထားေသာ လကြယ္သန္းေခါင္
ဤအေမွာင္အတြင္းမွေန၍ အႏုိင္မခံ အရွဳံးမေပးတတ္ေသာ
ငါ၏စိတ္ဓာတ္ကုိ ဖန္ဆင္းေပးသည့္ နတ္သိၾကားတုိ႔အား ငါေက်းဇူးတင္၏။
ေလာကဓံတရားတုိ႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္ဆုပ္တြင္းသုိ႔
က်ေရာက္ေနရျငားေသာ္လည္း ငါကားမတုန္လွဳပ္၊ မငုိေၾကြး။
ကံတရား၏ ရုိက္ပုတ္ျခင္း ဒဏ္ခ်က္တုိ႔ေၾကာင့္
ငါ၏ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတုိ႔ျဖင့္ ရဲရဲနီ၏၊ ညြတ္ကားမညြတ္။
ဤေလာဘေဒါသတုိ႔ ၾကီးစုိးရာ႒ာန၏ အျခားမဲ့၌ကား
ေသျခင္းတရားသည္ ငံ့လင့္လ်က္ရွိ၏။
သုိ႔ေသာ္ ငါ့အား မတုန္လွဳပ္သည္ကုိ ေတြ႔ရအံ့။
ေနာင္ကုိလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေၾကာက္သည္ကုိသာ ေတြ႔ရအံ့။
သုဂတိသုိ႔သြားရာ တံခါး၀သည္ မည္မွ်က်ဥ္းေျမာင္းသည္ ျဖစ္ေစ
ယမမင္း၏ ေခြးေရပုရပုိက္၌ ငါ့အျပစ္တုိ႔ကုိ မည္မွ်ပင္မ်ားစြာ
မွတ္သားထားသည္ ျဖစ္ေစ ငါကားဂရုမျပဳ၊
ငါသာလွ်င္ ငါ့ကံ၏ အရွင္သခင္ျဖစ္၍
ငါသာလွ်င္ ငါ့စိတ္၏အၾကီးအကဲျဖစ္သတည္း။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဘာသာျပန္သည္။
Read more...
*သာသည့္ေျမသို႔ (သို႔) ကၽြန္ေတာ္ေတြးၾကည့္ စဥ္းစားမိသည္*
ျမဖူးျပာအငံုႏွင့္
လႊာရုံမွာ ညႇာစံုက်င္းေရာ့ထင္
ျဖဴ၀င္း ေငြမႈန္လႊာတို႔
ေလယူရာ ရနံ႔ညင္း
သင္းပ်ံ႕ခဲ သူ႔ျခံမွာ။
ငါ့ျခံ ၾကည့့္ျပန္ေတာ့
မခ်ိ ပူေပြျဖာခဲ့
ေျမျပာမွာ ေနစာမတင့္ႏိုင္ဘု
ၾကည္စရာ နီ၀ါေတြလည္း မပြင့္ေလေတာ့
စိမ္းရင့္ေရာင္ ႏြယ္ခ်ံဳဖုတ္ေတြက
ရွဳပ္ေထြးကာ လိမ္ေခယွက္
အားပ်က္စရာ။
သူ႔စခန္း
သာဆန္း ရဂုံသြင္မို႔
ငါလွမ္းကာ ခုိ၀င္လို႔
ျပာေငြစင္ ၾကိဳင္ပ်ံ႕ရွားပါတဲ့
ပြင့္ငံုဆင္ ပင္ေတြၾကားမွာလ
ေလွ်ာက္သြားကာ ေပ်ာ္လိုလွပါဘိ
ျမေရာင္စို သည္ျမက္ခင္း ရယ္နဲ႔
ညင္းေလခို သစ္ညိဳရိပ္မွာျဖင့္
ေလ်ာင္းအိပ္လို႔ တစ္ကိုယ္သာ
ရႊင္ပါခ်င့္စိတ္ထဲ။
သို႔လည္းေလ
မသင့္ေလ်ာ္ေပဘု
ငါ့ျခံေျမ ဥယ်ာဥ္နန္းဟာလည္း
လွေလသည္ သာစခန္းေပေပါ့
စိတ္ပန္းကို သည္လိုေျဖလို႔
က်က္သေရ တက္ေန၀င့္ေအာင္ေလ
င့ါျခံေျမ အေျချမႇင့္ခ်င္ငဲ့
သူ႔ေျမမွာ ျဖဴျပာပြင့္ရင္ျဖင့္
ငါ့ေျမမွာ နီ၀ါတင့္ရမေပါ့
အခြင့္အခါ ေမွ်ာ္လို႔
ဥယ်ာဥ္ေတာ္ သာယာေရးကိုလ
ရွဳျမင္ေမွ်ာ္ ခါခါေတြးပါလို႔
မေႏွးပင္ အားအင္ထုတ္လို႔ရယ္
ေပါင္းႏုတ္ဖို႔ခဲ။
(ေငြတာရီ)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ဒီ အစ္ကို ေျပာလို႔သာ ကၽြန္ေတာ္ သိလိုက္တာ.. ဒီကဗ်ာကို ဖတ္ဖတ္ခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိလိုက္ တာက အဲလို မဟုတ္ဘူး..။ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္လံုးကို တရားသေဘာနဲ႔ ယွဥ္လိုက္မိတာ..။ ပုဂၢိဳလ္ ႏွစ္ဦးကို ယွဥ္မိတယ္ပဲ ေျပာၾကပါစို႔။ တစ္ဦးက ဒါန အဖူးအညြန္႔ အခက္ အလက္ေတြနဲ႔ စံုညီ လွပေနတယ္၊ သီလပန္း ရန႔ံေတြကလည္း ေလစုန္ အရပ္သာမက ေလညာ အရပ္ထိပါ ေမႊးရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ ေနတယ္ေပါ့၊ ဒါတင္ မကေသး ဘာ၀နာ ပြင့္လႊာ ေတြကလည္း ယွက္ျဖာ ညီညာ လွပတင့္ဆန္း ေနလိုက္တာ… မီးခိုးမဆံုး မိုးမဆံုး။
ဒီလို အဖူး အခက္ ပြင့္လႊာ ရနံ႔ေတြ သင္းျဖာ ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ဒီေလာက္မွ ဒါန အဖူးအညြန္႔ေတြ မေ၀စီ၊ သီလ ရန႔ံေတြ မသင္းပ်ံ႕၊ ဘာ၀နာ ပြင့္လႊာေတြလည္း ခက္ျဖာ လွပမႈ ေလ်ာ့နည္းေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးက ေတြ႔ျမင္မိၿပီး အားက် ေနတယ္ေပါ့ေလ.. အဲလိုေလး ေတြးမိလိုက္တယ္..။ အားက်ရံုပင္ မဟုတ္၊ ဒီပုဂၢိဳလ္လိုပဲ ျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတြ၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ေ၀ျဖာ ပြင့္လန္း ခ်င္စိတ္ေတြ ဒီလူ႔သႏၱာန္မွာ ျဖစ္ေပၚ လာတယ္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆံုး ဒီလူ စဥ္းစားမိလိုက္ တာက.. ေအာ္ ငါလည္း သူမ်ား အားက်ေနရံုနဲ႔ မေတာ္ေပဘူး၊ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ဥယ်ာဥ္ ျခံၾကီးထဲမွာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ပြင့္လႊာ ပန္းရံုေတြ ျဖဴျဖဴျပာျပာ ပြင့္ေနလု႔ိရွိရင္ ငါ့စိတ္ ဥယ်ာဥ္မွာလည္း ဒီပုဂၢိဳလ္လိုပဲ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ အဖူးအညြန္႔ နီနီ၀ါ၀ါေတြနဲ႔ တင့္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္အားေတြ တက္ၾကြလာတယ္..။ အဲ.. အဲဒီမွာလည္း ဒီလူ ထပ္ေတြး မိတာက သူ႔လို ျဖစ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီအတိုင္း ၿငိမ္ထိုင္ေနလို႔ေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ပန္းေတြ လွိဳင္လွိဳင္ ပြင့္ခ်င္ရင္ ဒီ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ပန္းေတြ လန္းလန္း ဆန္းဆန္း ဖူးပြင့္ေစမႈကို ဟန္႔တားေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဆိုတဲ့ ေပါင္းပင္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေတြကို ေႏွးေႏွးေကြးေကြး ေလးကန္မေနဘဲ ၀ီရိယေလး အားစိုက္လို႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ႏုတ္သင္ ရွင္းလင္း ဖယ္ရွားရမယ္ ဆိုတဲ့ အေတြး ဒီလူ႔စိတ္ထဲမွာ ေတြးေတာ ေပၚေပါက္ လာတယ္ေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္ အဲလိုေလး ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ မိလိုက္ပါတယ္…။
ေအာ္… ခုတေလာ ဘာပဲျမင္ျမင္၊ ဘာပဲဖတ္ဖတ္ တရားနဲ႔ ယွဥ္ေနမိျပန္ ေတာ့လည္း အခက္သား..။ ဒီလို ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ေတြကို ထြန္းေတာက္ ေစတဲ့ မဟာကရုဏာရွင္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္နဲ႔ တကြ တရားေတာ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူး၊ ေနာက္ ဒီတရားေတာ္ ေတြကို ေဟာေျပာညႊန္ၾကား လမ္းျပေပးၾကတဲ့ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူး ဒါေတြကိုလည္း ေမွ်ာ္မွန္းတမ္းတ ၾကည္ညိဳ ဦးခိုက္မိပါရဲ႕…။
စာရွဳသူတုိ႔ကိုလည္း ကိုယ့္စိတ္ျခံေျမ ဥယ်ာဥ္မွာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ပန္းပြင့္ ပန္းခက္ ပြင့္ရြက္ေတြ ျဖဴျဖဴျပာျပာ နီနီ၀ါ၀ါ လွလွပပ ၾကြၾကြရြရြ ပြင့္လန္းေအာင္ ၾကိဳးစားႏိုင္ ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းရင္း…။
ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား
7/19/2009, SUN:, 12:22:11 AM
Read more...


