ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္ထားျပဳျပင္ေျပာင္းပါ့မယ္

အမ်ိဳးအားျဖင့္ ထိုသရက္သည္ အခ်ိဳမ်ိဳးတည္း။ တမာနားစိုက္လိုက္လ်င္ သီးလာသည့္ အသီးကား ခါးသက္သက္ အရသာဓာတ္ျဖစ္ေန၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။ ေရေသာက္ျမစ္ အရင္းတည္းရာ ေနရာဌာနသည္ တမာဓာတ္ လြန္ကဲလႊမ္းမိုးျခင္းကို ခံရ၍ ဤသို႔ မူလဓာတ္ေျပာင္းသြားရသည္သာ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗီဇဓာတ္အားျဖင့္ ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိ၊ သရက္သီးအသြင္ျဖင့္သာ သီးလာ၏။ သို႔ေသာ္ ဆက္ဆံ က်င္လည္ရသည့္ေနရာ၏ အေထာက္အပံ့ေၾကာင့္ အခ်ိဳဓာတ္မွ အခါဓာတ္သို႔ေျပာင္း သြားရသည္ကို သေဘာတရား အျမင္အားျဖင့္ယူ၍ စာကိုခ်ဲ႕လိုသည္။

စိတ္ကို သရက္ပင္၏ အခ်ိဳမ်ိဳးျဖင့္ ပမာျပဳလိုသည္။ ထိုအခ်ိဳမ်ိဳးကို အေထာက္အပံ့ အားမေကာင္းသည့္ေနရာ၌ က်က္စားေစမည္လား? အေထာက္အပံ အားေကာင္းသည့္ေနရာ၌ က်က္စားေစမည္လား? ဟု ေမးခြန္းႏွစ္ခုျဖင့္ ေမးျမန္း စစ္ေဆးလ်င္ အေထာက္အပံ့အားေကာင္းသည့္ ေနရာ၌ က်က္စားေစလိုျခင္းအားျဖင့္ ဆႏၵရွိၾက၏။ သို႔ဆိုလ်င္ ေျမဓာတ္၊ ေနဓာတ္၊ ေလဓာတ္၊ ေရဓာတ္ အေထာက္အပံ့အားေကာင္းသည့္ ေနရာ၌ ထိုအခ်ိဳမ်ိဳးကို စိုက္သင့္သည္။ ထိုမွ ေရေသာက္ျမစ္သည္ ေကာင္းေသာဓာတ္အားျဖင့္ ရွင္သန္ႀကီးထြား၍ သီးလာသည့္အသီးသည္ ေကာင္းေသာဓာတ္အား ျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည္။

ဤေနရာ၌ ေရေသာက္ျမစ္သည္ အေၾကာင္းအားျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳ၍ သီးလာသည့္ အသီးသည္ အက်ိဳးအားျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳခံရ၏။ ဤသို႔သေဘာအားျဖင့္ သရက္ပင္ကို ၾကည့္လ်င္ အထင္အရွားရွိ၏။ ဤကဲ့သို႔ စိတ္ကို ေကာင္းေသာအာရံု၌ထားလ်င္ ထိုစိတ္သည္ ေကာင္းေသာဓာတ္အားျဖင့္ ျဖစ္ေပၚ၍ ထိုဓာတ္အေၾကာင္းခံ၍ ေကာင္းေသာ အသီးအပြင့္အက်ိဳးရလာဒ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္သာတည္း။ ေကာင္းေသာဓာတ္ခံ ဆိုသည္မွာ အေလာဘဓာတ္၊ ေမတၱာဓာတ္ (အေဒါသဓာတ္)၊ အေမာဟဓာတ္(ပညာဉာဏ္ဓာတ္)ကို ဆိုလို၏။ အေလာဘဓာတ္အရင္းခံအားနည္းလ်င္ ေလာဘဓာတ္ လြန္ကဲ၍ ၿပိတၱာဘဝ၌က်င္လည္ရ၏။ ေမတၱာဓာတ္အရင္းခံအားနည္းလ်င္ ေဒါသဓာတ္လြန္ကဲ၍ ငရဲဘဝ၌ က်င္လည္ရ၏။ ပညာဉာဏ္ဓာတ္ အရင္းခံအားနည္းလ်င္ ေမာဟဓာတ္လြန္ကဲ၍ တိရစၧာန္ ဘဝ၌က်င္လည္ရ၏။ ဤသို႔သေဘာအားျဖင့္ အေၾကာင္းအက်ိဳး ေက်းဇူးျပဳေနသည္မွာ မည္သူမွ လြန္ဆန္ျပဳျပင္၍ မရေကာင္းေသာ နိယာမတရား ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ျပဳျပင္လို႔ရသည္မွာ မေကာင္းသည့္ဓာတ္လြန္ကဲလ်င္ ေကာင္းသည့္ဓာတ္ ျဖစ္ေအာင္သာ ျပဳလုပ္ေပးရမည္သာျဖစ္၏။ နိယာမတရားအရ ေကာင္းေသာ အေၾကာင္းအက်ိဳးအားျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳသြားမည္မွာ သူ႔သဘာဝတရားျဖစ္သည္။

ထိုေၾကာင့္ အရင္းခံေရေသာက္ျမစ္အားျဖင့္ အေလာဘဓာတ္(သဒၶါဓာတ္)သို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းေပးျခင္းသည္ ၿပိတၱာဘံု၌ျဖစ္ရျခင္းဒုကၡမွ လြတ္ကင္း၍ ေကာင္းေသာဘံုဘဝမွ ထိုဘံုဘဝ၌ အိုနာေသဒုကၡကို ရြံမုန္း၍ သံသရာအား ေဘးအျဖစ္ ရႈျမင္ေသာဉာဏ္အားျဖင့္ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာကို ဆင့္ယူပြားမ်ားလ်င္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶ မေနရျခင္း သုခကို ရႏိုင္၏။ အရင္းခံေရေသာက္ျမစ္အားျဖင့္ အေဒါသဓာတ္(ေမတၱာဓာတ္)သို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းေပးျခင္းသည္ ငရဲဘံု၌ ျဖစ္ရျခင္းဒုကၡမွ လြတ္ကင္း၍ ေကာင္းေသာဘံုဘဝမွ ထိုဘံုဘဝ၌ အိုနာေသဒုကၡကို ရြံမုန္း၍ သံသရာအား ေဘးအျဖစ္ ရႈျမင္ေသာဉာဏ္အားျဖင့္ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာကို ဆင့္ယူပြားမ်ားလ်င္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶ မေနရျခင္း သုခကို ရႏိုင္၏။ အရင္းခံေရေသာက္ျမစ္အားျဖင့္ အေမာဟဓာတ္(ပညာဉာဏ္ဓာတ္)သို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းေပးျခင္းသည္ တိရစၧာန္ဘံု၌ျဖစ္ရျခင္း ဒုကၡမွ လြတ္ကင္း၍ ေကာင္းေသာဘံုဘဝမွ ထိုဘံုဘဝ၌ အိုနာေသဒုကၡကို ရြံမုန္း၍ သံသရာအား ေဘးအျဖစ္ ရႈျမင္ေသာဉာဏ္အားျဖင့္ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာကို ဆင့္ယူပြားမ်ားလ်င္ ေနာင္တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶ မေနရျခင္း သုခကို ရႏိုင္၏။

ဤသို႔ဆိုလ်င္ အရင္းခံေရေသာက္ျမစ္ေကာင္းေအာင္ စိတ္ကို ေကာင္းေသာေနရာ၌သာ က်က္စားေစပါ။ ကာမဂုဏ္အာရံု၌ က်က္စားေပ်ာ္ပါးေနေသာစိတ္ကို ဒါနအာရံု၊ သီလအာရံု၊ သမာဓိအာရံု၊ ပညာအာရံု၌ က်က္စားေစ၍ ေကာင္းျမတ္ေသာ အရင္းခံမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႏွစ္သစ္မွာ ျပဳျပင္မႈအသစ္မ်ားျဖင့္ လုပ္ေဆာင္သြားရေပမည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အားျဖင့္ အေၾကာင္းအရင္းတိုက္ဆိုင္၍ စာအဆံုးသတ္ေရးသားေဖာ္ျပလိုသည္မွာ လူငယ္သည္ ႏိုင္ငံ၏ ေရေသာက္ျမစ္အရင္းခံျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံ၏ ေအးခ်မ္းသာယာ တိုးတက္မႈအက်ိဳးမွာ လူငယ္မ်ား၏ စိတ္ဓာတ္၌ အေၾကာင္းခံ အရင္းခံသည္။ ဤသို႔ဆိုလ်င္ လူငယ္မ်ား၏ စိတ္ဓာတ္သည္ကား မည္သည့္အရာ၌ အရင္းခံသနည္း။ အေပၚ၌ ျပဆိုခဲ့ေသာ အာရံု၌ က်က္စားေစေသာ၊ ထားေစေသာစိတ္၌ အရင္းခံသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူငယ္မ်ား၏ စိတ္ကို ဒါနအာရံု၊ သီလအာရံု၊ သမာဓိအာရံု၊ ပညာအာရံု၌ မ်ားစြာ က်က္စားေစသင့္သည္။ ဓမၼဒူတ ေဇတ၀န္ေတာရ ေဆကိႏၵာရာမေက်ာင္းတိုက္တြင္ ကေလးတရားစခန္းမ်ား၊ ဆရာေတာ္ ဦးေကာဝိဒ(ၿမိတ္)၏ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈ အေျချပဳသင္တန္းမ်ားကိုေတြ႕ရ၍ ထိုကေလးမ်ား၏ ကုသိုလ္ပါရမီထူးျမတ္ပံုႏွင့္ ကေလးမ်ား၏ ေရွ႕အေရးကို မွန္းဆ၍ လြန္စြာ ပီတိျဖစ္မိသည္။

ေလးစားစြာျဖင့္

ဝင္းျမင့္

Read more...

၂၀၀၉ ခု၊ မတ္လ (၁၀) တန္း ယဥ္ေက်းလိမၼာ တရားေတာ္မ်ား

စာေရးသူ (u wait zaw ta) on Apr 16, 2009

၂၀၀၉ ခု၊ မတ္လ၊ ဓမၼဒူတ ေဇတ၀န္ေတာရတြင္ ျပဳလုပ္ေသာ (၁၀)တန္း ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္း တရားေတာ္မ်ား

၀၁။ အတုယူထိုက္သူ တရားေတာ္

၀၂။ ငါ ဘာဆက္လုပ္မလဲ တရားေတာ္

၀၃။ စိတ္တန္ခိုး တရားေတာ္ (၁)

၀၄။ စိတ္တန္ခိုး တရားေတာ္ (၂)

၀၅။ အဆုံးအမကိုသာ တရားေတာ္

၀၆။ မရႈံးပါေခ် တရားေတာ္ (၁)

၀၇။ မရႈံးပါေခ် တရားေတာ္ (၂)

Read more...

ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အဆံုးအမတရားေတာ္

(တစ္ေန ့က ရလိုက္တဲ့ ဓမၼဒါန လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးကို Scan ဖတ္ျပီး ျပန္လည္ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။)

Read more...

ဦးေအးေမာင္၊ဗုဒၶနဲ. ဗုဒၶဝါဒ၊အခန္း(၂) ၊ ပါဠိ ပိဋကတ္စစ္တမ္း

အခန္း(၂)
ပါဠိပိဋကတ္စစ္တမ္း

ၿမန္မာႏုိင္ငံ ရွိပါဠိပိဋကတ္သည္ သီဟိုဠ္က်ြန္းမွ ရရွိခဲ.ေသာ ပိဋကတ္ၿဖစ္၏။ သီဟိုလ္သားတို.၏ မဟာဝင္က်မ္းအလိုအားၿဖင္. ဗုဒၶသာသနာသည္ ဘီစီသံုးရာစု (ဝါ) ခရစ္ေတာ္မေပၚမွီ တတိယရာစုေလာက္က အိႏၵိယၿပည္ေၿမာက္ပိုင္းမွ သီဟုိဠ္က်ြန္းသို. ေရာက္ရွိလာ၏။ သီဟိုဠ္ ရဟန္းတို.သည္ လက္ဦးပထမ၌ ပိဋကတ္ကို ႏႈတ္ၿဖင္.ေဆာင္ၾက၍ ဘီစီပထမရာစု ကုန္ခါနီးေလာက္၌ ေပထက္အကၡရာ တင္ၾက၏။ သို.ၿဖင္. သီဟုိဠ္က်ြန္းသည္ အိႏိၵယၿပည္မွ အပ ပထမဦးစြာ ဗုဒၶဝါဒ အေၿခစိုက္မိေသာ ႏိုင္ငံၿဖစ္၍ ပိဋကတ္စာေပသည္ သီဟိုဠ္က်ြန္းမွ အၿခားအာရွေတာင္ပိုင္းႏုိင္ငံမ်ားသို. ပ်ံ.ႏွံ.သြားခဲ.ဟန္ရွိ၏။

သီဟိုဠ္သားတို.သည္ ပိဋကတ္သံုးပံု၏ အဖြင္.ၿဖစ္ေသာ အဌကထာ က်မ္းမ်ားကို ေရးသားခဲ.ၾက၏။ အခ်ိဳ.ေသာ ပိဋကတ္က်မ္းမ်ားသည္ လည္း သီဟိုဠ္က်ြန္း၌ စတင္ေပၚေပါက္ေသာ က်မ္းမ်ားၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေပမည္။ သို.ရာတြင္ ထိုက်မ္းမ်ားမွာ အနည္းငယ္သာၿဖစ္၍ ဗုဒၶဝါဒအတြက္ အေရးၾကီးေသာ က်မ္းမ်ားလည္း မဟုတ္ေခ်။ ထိုက်မ္းမ်ားမွအပ အၿခားပိဋကတ္ စာေပ၌ ဟိမဝႏၱာ၊ ဂဂၤါ၊ ယမုံနာ စေသာ အိႏိၵယေတာင္မ်ား၊ ၿမစ္မ်ားကို ေဖာ္ၿပထား၏။ သီဟိုဠ္က်ြန္း၏ ပထဝီအမည္မ်ားကို လံုးဝမေတြ.ရေခ်။ ပိဋကတ္စာေပသည္ ဘီစီ ၆ ရာစုေခတ္ အိႏၵိယၿပည္ေၿမာက္ပိုင္း၏ အေၿခအေနကို ေဖာ္ၿပ၍ ေရွးသီဟိုဠ္သားတို.၏ အေၾကာင္းကို အလ်ွင္းမေဖာ္ၿပေခ်။ ဘီစီသံုးရာစုအတြင္းက အိႏၵိယၿပည္ဆန္ခ်ီႏွင္. ဘာရပ္ေဒသ၌ ထူပါရုံေစတီေတာ္ၾကီးမ်ား၏ မုခ္ဦးႏွင္. နံရံမ်ားတြင္ ‘ဓမၼကထိက’ ေပဋကိန’ (ပိဋကတ္အာဂံုေဆာင္သူ ) ‘ သုတၱႏၱ ကိနီ’ (သုတၱန္မ်ားကို အာဂံုေဆာင္ေသာ မိန္းမ) စသည္ၿဖင္. ရဟန္းေယာက်္ား၊ မိန္းမမ်ားအား ေပးထားေသာ ဘြဲ.အမည္မ်ားကို ေဖာ္ၿပထား၏။ ပိဋကတ္၌ပါရွိေသာ ဝတၳဳမ်ားႏွင္. ၅၅၀ ဇာတ္ဝတၱဳမ်ားကို လည္း ေစတီနံရံ မ်ား၌ ရုပ္လံုးကေလးမ်ား ၿဖင္.ထုထြင္းၿခယ္လွယ္ ထား၏။

သို.ၿဖစ္၍ ပိဋကတ္စာေပ သည္ အိႏၵိယၿပည္၌ စတင္ေပါက္ဖြားခဲ.ေၾကာင္း ထင္၇ွား၏။ သီဟိုဠ္သားတို.သည္ ထိုပိဋကတ္ကို ၿပင္ဆင္ေၿပာင္းလဲၿခင္းမၿပဳဘဲ နဂိုအိႏၵိယမူအတိုငး ထားရွိခဲ.သည္ဟု ယူဆရေပမည္။ ထိုပိဋကတ္သည္ မူလက အေသာကမင္းလက္ထက္၌ တတိယသဂၤါယနာတင္ ေသာ ဝိဘဇၨဝါဒီရဟန္းတို. ႏႈတ္ၿဖင္.ေဆာင္ခဲ.ၾကေသာ ေထရဝါဒပိဋကတ္ၿဖစ္၏။ ေထရဝါဒဂုိဏ္းသည္ ဒုတိယသဂၤါယနာတင္ၿပီး ေနာက္ေပၚေပါက္ခဲ.ေသာ ေရွးဗုဒၶဂုိဏ္းၾကီး ၁၈ ဂိုဏ္း၌တစ္ခုၿဖစ္၍ ေထရဝါဒပိဋကတ္သည္ အၿခားဂိုဏ္းမ်ား၏ ပိဋကတ္မ်ားႏွင္. မည္သို.ၿခားနား ကြဲလဲြပါသနည္းဟု စူးစမ္းရန္လိုေပသည္။

ဤတြင္ ထိုေရွးအခါက အထူးထင္ရွားေသာ သဗၺတၱိဝါဒဂိုဏ္း၏ ပိဋကတ္ကို စဥ္းစားရာ၏။ သဗၺတၱိဝါဒဂိုဏ္း၏ ပိဋကတ္ကို သကၠတဘာသာၿဖင္. ေရးသားထား၍ အခ်ိဳ.ေသာက်မ္းစာမ်ားကို အာရွတိုက္အလယ္ပိုင္း အေရွ.တာကစၥတန္ၿပည္ႏွင္. နီေပါၿပည္၌ ေတြ.ရွိခဲ.ၾက၏။ ထိုက်မ္းစာမ်ားသည္ ဆိုင္ရာပါဠိ ပိဋကတ္က်မ္းစာမ်ားႏွင္.အေတာ္မ်ားမ်ား တူညီၾက၏။ ဥပမာ သကၠတဝိနည္းပိဋကတ္၌ ေဖာ္ၿပထားေသာ ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္္မ်ားသည္ ပါဠိဝိနည္းပိဋကတ္မွ သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင္. ဘာမ်ွမၿခားနားေခ်။ သိကၡာပုဒ္မ်ားပညတ္ရၿခင္း အေၾကာင္းရင္းကို ေဖာ္ၿပရာ၌သာ ပိဋကတ္တစ္ခုႏွင္. တစ္ခု ကြဲလြဲ၏။

အခိ်ဳ.ေသာ သကၠတပိဋကတ္က်မ္းမ်ားကို တရုတ္၊ တိဗက္ ၊ ဂ်ပန္စေသာ ဘာသာမ်ားသို. ၿပန္ဆိုထား၏။ ထုိေၿမာက္အာရွသားတို.၏ ဗုဒၶဝါဒသည္ မဟာယာနဝါဒ ၿဖစ္၏။ မဟာယနဝါဒီတို.သည္ မူလဗုဒၶဝါဒကို ခ်ဲ.ထြင္စဥ္းစား ဥာဏ္ကစားလ်က္ဝါဒသစ္ မ်ား ဖန္တီးခဲ.ၾကေစကာမူ အိႏိၵယၿပည္မွ ရရွိေသာ မူလက်မ္းရင္းမ်ားကို ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲၿခင္း မၿပဳခဲ.ၾကေခ်။ တရုတ္ပိဋကတ္တြင္ ပါဠိပိဋကတ္မွာကဲ. သို. ဓမၼပဒ၊ ဥဒါန၊ ေထရဂါထာ၊ ဝိမာနဝတၳဳ စေသာက်မ္းမ်ား ပါဝင္၏။ သူတို.၏ မဟာဝတၱဳက်မ္းသည္ နိဒါနကထာႏွင္. မဟာဝဂ္ပါဠိေတာ္ကဲ.သို. သိဒၶတၳ မင္းသားဘုရားၿဖစ္လာ ပံုကုိအက်ယ္ၿပထား၏။ သူတို.၏ ဒီဗ်ာဝဒါန က်မ္း၌ မဟာပရိနိဗၺာန သုတ္ပါရွိ၍ ထုိသုတ္မွာ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ ပါဠိေတာ္ႏွင္. ကဲြလြဲၿခင္းမရွိေခ်။ ထိ္ုသုတ္၌ ဗုဒၶဝါဒ၏ အေၿခခံမူလၿဖစ္ေသာ ေဗာဓိပကိၡယ တရား၃၇ ပါးကိုေဖာ္ၿပထား၏။

ထိုတူညီေသာ တရားေဒသနာမ်ားကို ပိဋကတ္ႏွစ္ခု၌ စီစဥ္ခြဲၿခား ထားပံုမွာလည္း တစ္ပံုစံတည္းၿဖစ္၏။ သို.ၿဖစ္၍ ထိုေဒသနာမ်ားသည္ ဗုဒၶသံဃာဂိုဏ္းမကြဲမီ ေရွးမေဝသဏီကတည္းက ရွိၿပီးၿဖစ္ရေပမည္။ မတူညီေသာ ေဒသနာမ်ားလည္းရွိ၏။ မ်ားၿပားလွေသာ တရားေဒသနာမ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တစ္သီးတစ္ၿခားစီ ႏႈတ္ၿဖင္.ေဆာင္ခဲ.ရာမွ ၿဖစ္ေပၚလာေသာ ပိဋကတ္ႏွစ္ခုသည္ အခ်ိဳ.အေနရာမ်ား၌ ကဲြလြဲၾကမည္မွာ ဓမၼတာၿဖစ္၏။ ကဲြလြဲေသာ အခ်က္မ်ားအားလံုး ဘုရားေဟာစကားၿဖစ္သည္ ဟူ၍ကား မဆိုႏုိင္ေခ်။ သို.ၿဖစ္၍ ပိဋကတ္ႏွစ္ခုတြင္ မည္သည္.ပိဋကတ္ က ေရွးဦးစြာေပၚေပါက္လာ၍ ဗုဒၶဝါဒႏွင္. ပိုမိုနီးစပ္ပါသနည္း ဟုစူးစမ္းရန္လိုအပ္၏။

ပိဋကတ္ႏွစ္ခုလံုးကို ေလ.လာဖူးေသာ ဥေရာပညာရွင္တို.၏ အဆိုအားၿဖင္.ပိဋကတ္ႏွစ္ခုမွာ စီကံုးဖြဲ.ႏြဲ.မႈ မတူၾကေခ်။ ပါဠိပိဋကတ္သည္ အကၡရာမတင္မီ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာက ေပၚေပါက္ခဲ.ၿပီးၿဖစ္ဟန္ရွိ၏။ ပါဠိေတာ္မ်ားက္ို စာၿဖင္.ေရးမွတ္ေသာအခါ စီကံုးဖြဲ.ႏြဲ.ေသာ နည္းဟန္ကို မေၿပာင္းလဲဘဲ ႏႈတ္ငံုေဆာင္ထားသည္.အတိုင္း ေရးမွတ္ထားေသာေၾကာင္. အေရးအသားေခ်ာမြတ္ၿခင္းမရွိေခ်။ သကၠတပိဋကတ္ မွာမူပါဠိပိဋကတ္ထက္ အရးအသားညက္ေညာေၿပၿပစ္၏။ သို.ၿဖစ္၍ ထိုပိဋကတ္သည္ အာရွတိုက္အလယ္ပိုင္း၌ စာေရးသားၿခင္းအတတ္ ေပၚၿပီးမွ စာေပအၿဖစ္သို. ကူးေၿပာင္းလာဟန္ရွိ၏။

သမိုင္းသုေတသနၿပဳမႈ မရွိေသးေသာေခတ္က စာေပက်မ္းဂန္တစ္ခုသည္ ေရွးကထင္ရွားေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးအေၾကာင္းကို ေဖာ္ၿပရာ၌ ထိုပုဂၢိဳလ္၏ေခတ္ႏွင္. က်မ္းဂန္တစ္ခုသည္ ေရွးကထင္ရွားေသာ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးအေၾကာင္းကို ေဖာ္ၿပရာ၌ ထိုပုဂၢိဳလ္၏ ေခတ္ႏွင္. က်မ္းၿပဳဆရာ၏ ေခတ္အခ်ိန္ကာလ ကြာၿခားေလ၊ ဒ႑ာရီပံုၿပင္ဆန္ဆန္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ပိုမိုေတြ.ရေလ ၿဖစ္၏။ ၿမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဘၾကီးေတာ္လက္ထက္က ေရးသားထားေသာ မွန္နန္းရာဇဝင္ ထဲမွ ၿပဴေစာထီး၊ ဒြတၱေပါင္စေသာ ေရွးပုဂံေခတ္မတိုင္မီက မင္းမ်ားအေၾကာင္း ေရးသားခ်က္မ်ား၌ အထက္ပါစကား ထင္ရွား၏။ သကၠတပိဋကတ္၌ ပါရွိေသာ ဗုဒၶဝင္မွာ အံ.ဖြယ္သရဲမ်ားၿဖင္. ေဖာင္းပြ၍ ဗုဒၶမွာ လူသားစင္စစ္ မဟုတ္ေတာ.ဘဲ ထာဝရဘုရား၊ သို.မဟုတ္ စၾကဝဠာ မဟာၿဗဟၼာၾကီးလိုလို ၿဖစ္ေနသည္ကို ေတြ.ရ၏။ ပါဠိပိဋကတ္၌မူ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ အတုမ၇ွိ သူေတာ္ၿမတ္အၿဖစ္ၿဖင္.သာ ေဖာ္ၿပထား၏။

ေထရဝါဒီတို.၏ ဗုဒၶအေၾကာင္း အံ.ဖြယ္သရဲမ်ားကို အမ်ားအားၿဖင္. ေနာက္မွေပၚေပါက္ေသာ အဌကထာမ်ား၌ ေတြ.ရ၏။ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္က မိမိသည္ တန္ခိုးၿပာဋိဟာၿပမႈကို စက္ဆုပ္ေၾကာင္း မိန္.ၾကားခဲ.၏။ (ဤအေၾကာင္းကို ‘ဗုဒၶကိုးကြယ္မႈ’ အခန္း၌ အက်ယ္ၿပဆိုပါအံ.။) ေဒဝါတိေဒဝါ (နတ္တကာတို.၏ နတ္မင္း ) ဆိုေသာ ဗုဒၶ၏ ဘြဲ.ကို ဘီစီ ၉၀-၈၀ ေလာက္က ေရးသားေသာ မိလိႏၵပဥွာက်မ္း၌ ပထမအၾကီမ္ေတြ.ရ၏။ ပါဠိပိဋကတ္၌ ထိုစကားကို မေတြ.ရေခ်။

ထို.ေၾကာင္. အေနာက္ႏုိင္ငံ ပညာရွင္တို.သည္ ပါဠိပိဋကတ္မွာ ဗုဒၶဝါဒသမိုင္း၌ ပထမဦးစြာ ေပၚေပါက္လာေသာ စာေပၿဖစ္ေၾကာင္း တညီတညြတ္ အသိအမွတ္ၿပဳၾက၏။ ေထရဝါဒက မူလဗုဒၶဝါးႏွင္. မဟာယာနထက္ ပိုမိုနီးစပ္သည္ဟု ယံုၾကည္၍ ပါဠိပိဋကတ္ကို ဦးစားေပးေလ.လာၾက၏။

ဗုဒၶလက္ထက္က အိႏၵိယၿပည္၌ စာေရးၿခင္းအတတ္ ေပၚေပါက္ေနၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ပိဋကတ္ အေထာက္အထားရွိ၏။ သို.ရာတြင္ စာေရးရန္ ပစၥည္းကိရိယာ စံုစံုလင္လင္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရွိေသးေသာေၾကာင္. ရွည္လ်ားေသာ စာမ်ားကို မေရးသားၾကေခ်။ ထို.အၿပင္ထိုေခတ္က အိႏိိၵယသားတို.သည္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ား ၏ ႏႈတ္စကားကို စာစကားထက္ ပို၍သာလြန္ၿမတ္ႏုိး တန္ဖိုးထားတတ္ၾက၏။ တရားေဒသနာမ်ားကို ႏႈတ္တက္က်က္မွတ္ၿပီးလ်င္ သားစဥ္ေၿမးဆက္ ႏႈတ္ၿဖင္.သာ ေဆာင္ၾက၏။ သို.ၿဖင္. အခ်ိဳ.ေသာ ဘာသာေရးဂိုဏ္းမ်ား၏ ေဟာေၿပာခ်က္မ်ားသည္ ပါဠိပိဋကတ္ေပၚေပါက္ၿပီးေနာက္ ကာလအတန္ၾကာသည္.တုိင္ေအာင္ စာေပအၿဖစ္သို. မေရာက္ရွိေသးေခ်။ ဂ်ိန္းဘာသာဝင္တို.၏ ပိဋကတ္သည္ ေအဒီငါးရာစုေလာက္က်မွ စာေပအၿဖစ္သို. ေရာက္ရွိလာေၾကာင္းသိရ၏။

ႏႈတ္စကားက စာစကားထက္ အခ်ိဳ.ေနရာ၌ ပိုမို ထိေရာက္ေၾကာင္း ယံုမွားဖြယ္မရွိေခ်။ တရားေဟာရာ၌ စာဖတ္၍ေၿပာၿခင္းထက္ စာမဖတ္ဘဲေၿပာၿခင္းက လူပရိသတ္၏ စိတ္ကို ပိုမိုဆြဲေဆာင္ႏုိင္ေၾကာင္းထင္ရွား၏။ သို.ရာတြင္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ စကားမ်ားကို နဂုိမူမပ်က္ေစဘဲ သန္.ရွင္းစင္ၾကယ္စြာ ကာလတာရွည္ တည္ၿမဲေစလိုပါက စာၿဖင္. မွတ္သားထားရန္လို၏။ ဆရာစဥ္ဆက္ႏႈတ္ငံုေဆာင္ထားရံုမ်ွၿဖင္. စိတ္ခ်ရမည္ မဟုတ္ေခ်။

ထို.ေၾကာင္. အစပထမက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႏႈတ္ၿဖင္.ေဆာင္ခဲ.ေသာ ပါဠိပိဋကတ္သည္ မည္မ်ွသန္.ရွင္းစင္ၾကယ္၍ မူလဗုဒၶဓမၼကို မည္မ်ွကိုယ္စားၿပဳပါသနည္းဟု စဥ္းစားရန္ရွိ၏။

အခ်ိဳ.ေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားသည္ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ေဟာေသာ ေဒသနာမ်ားမဟုတ္ေၾကာင္း ပိဋကတ္စာေပ၌ အထင္အရွားၿပဆိုထား၏။ အဘိဓမၼာပိဋကတ္မွ ကထာဝတၳဳသည္ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆ၏ လက္ရာၿဖစ္၏။ ဝိနည္းပိဋကတ္မွ ပရိဝါက်မ္းမွာ ဒီပမည္ေသာ မေထရ္တစ္ပါး ေရးသားေၾကာင္း က်မ္းနိဂံုးတြင္ ေဖာ္ၿပထား၏။

မဇၩိမနိကာယ္ႏွင္. ဒီဃနိကာယ္မွ သုတ္ေပါင္း ၂၆ ခုမွာ ရွင္သာရိပုတၱရာ၊ ရွင္အာနႏၵာ၊ ရွင္ကစၥည္း စေသာ တပည္.သာဝကၾကီးမ်ား ေဟာၾကားသည္. သုတ္မ်ားၿဖစ္၏။

အခ်ိဳ.ေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားမွာမူ သဂၤါယနာတင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ထည္းသြင္းထားေသာ စကားမ်ားၿဖစ္သည္ဟု အဌကထာ ဆရာမ်ားက ဆိုၾက၏။ အခ်ိဳ.ေထရီဂါထာ မ်ားသည္ သဂၤါယနာတင္ မေထရ္တို.၏ ဂါထာမ်ားၿဖစ္ေၾကာင္း ပရမတၱဒီပနီ၌ အဌကထာဆရာ ရွင္ဓမၼပါလက ေဖာ္ၿပထား၏။ သုတၱနိပါတ္ မဟာဝဂ္ ပဓာနသုတ္၌ လာေသာ ေနာက္ဆံုးဂါထာသည္ အခ်ိဳ.ဆရာတို. အလိုအားၿဖင္. သဂၤါယနာတင္ ရဟန္းတို.၏ လက္ရာၿဖစ္၏။

တပည္.သာဝကတို.၏ ေဒသနာမ်ားသည္ အမ်ားအားၿဖင္. ဘုရားရွင္အၿမြက္မ်ွေဟာၾကားေသာ တရားကို အက်ယ္႕ရွင္းၿပေသာ ေဒသနာမ်ားၿဖစ္ေသာေၾကာင္. ပိဋကတ္ထဲ၌ ထည္.သြင္းထားၿခင္းၿဖစ္၏။ အမွန္ဆိုေသာ္ အခိ်ဳ.သာဝကၾကီးမ်ား၏ တရားေဒသနာမ်ားသည္ မိမိ၏အာေဘာ္ႏွင္. ကိုက္ညီသည္ဟု ဘုရားရွင္က မိန္.ၾကားေၾကာင္း ပိဋကတ္၌ ၿပဆိုထား၏။ မည္သို.ပင္ၿဖစ္ေစ ဗုဒၶဝါဒကို ေစ.ငုေသခ်ာစြာ ေလ.လာလိုေသာ သူတို.အဖို. ဗုဒၶ၏စကားႏွင္. တပည္.သာဝကမ်ား၏ စကားကို ခြဲၿခား၍ သိရွိမွတ္သားရန္ အေရးၾကီး၏။

ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဗုဒၶေဒသနာမ်ားကို အထူးဂရုၿပဳ၍ က်က္မွတ္ၾကၿခင္းရွိဟန္မတူေခ်။ ‘ဘာဏက’ (ေဒသနာမ်ားကို ရြတ္ဆိုက်က္မွတ္ေသာသူ) ဆိုေသာစကားသည္ အဌကထာမ်ား၌သာလ်င္ ေတြ.ရ၏။ သင္အံက်က္မွတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အခိ်ဳ. ရွိမည္ၿဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္၏အလိုအားၿဖင္. တရားေတာ္ကို က်က္မွတ္မႈထက္ က်င္.ၾကံအားထုတ္မႈက ပိုမိုအေရးၾကီးေသာေၾကာင္. အၿမဲတေစ ဂရုတစိုက္ က်က္မွတ္ေသာ ရဟန္းဦးေရသည္ ယခုေခတ္မွာကဲ.သို. မ်ားလွမည္ မဟုတ္ေခ်။

တပည္.ရဟန္းမ်ားသည္ ဗုဒၶဝါဒကို လြပ္လပ္စြာ ေဟာေၿပာၾက၏ ။ တစ္ခါတစ္ရံမွသာ ဘဂဝါ သို.မဟုတ္ သတၳာ (ဘုရားရွင္ ကိုဆိုလိုသည္) က ဤသို.မိန္.ဆိုသည္ဟု ဗုဒၶ၏စကားကုိ ကိုးကား၍ေၿပာေလ.ရွိၾက၏။ ထုိ.ေနာက္ ဗုဒၶသည္ သက္ေတာ္ၾကီးရင္.လာ၍ တပည္.သာဝကၾကီမ်ား ပရိနိဗၺာန္ၿပဳေတာ္မူကုန္ေသာ အခါ ေဒသနာမ်ားကို မူတစ္မူတည္းထားကာ ပံုေသ သတ္မွတ္စၿပဳလာၾက၏။

အစပထမ၌ ေဒသနာမ်ားသည္ သုတ္အၿဖစ္ သို.မေရာက္ေသးဘဲ အက်ဥ္းခ်ဳပ္(ဥေဒၵသ) အၿဖစ္ၿဖင္.သာ တည္ရွိၾက၏။ ဥေဒၵသမ်ားကို ပိဋကတ္စာေပ အခိ်ဳ.ေနရာမ်ား၌ ေတြ.ရေသး၏။ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူၿပီးသည္. ေနာက္ကာလ၌ကား ဗုဒၶဓမၼႏွင္. စပ္လ်ဥ္း၍ သံဃာဂိုဏ္းကြဲမည္. အရိပ္နိမိတ္ မ်ား ထြက္ေပၚလာေသာေၾကာင္. ဗုဒၶေဒသနာမ်ားကုိ အက်ဥ္းမခ်ံဳးပဲ ဘုရားေဟာေတာ္မူသည္. အတိုင္း ပံုေသအတည္ၿပဳထားရန္ မေထရ္ၾကီးမ်ား စုေပါင္းၾကိဳးစားၾက၏။

ပိဋကတ္စာေပ၌ ‘သာဝတိၳ နိဒါနံ’ စသည္ၿဖင္. ၿမိဳ.အမည္ႏွင္. အစခ်ည္ေသာ သုတ္မ်ားပါရွိရာ ေဖာ္ၿပေသာၿမိဳ.သည္ ဆိုင္ရာသုတ္ကို စတင္အတည္ၿပဳေသာ ရဟန္းသံဃာတို.၏ ဗဟိုဌာန ၿဖစ္တန္ရာ၏။ ထိ္ုဗဟိုဌာနမ်ားမွာ သာဝတၱိ၊ ကပိလဝတ္၊ ဗာရာဏသီ၊ သာေကတ၊ ပါဋလိပုတ္ႏွင္. ရာဇၿဂဳိလ္ဟူ၍ ဌာန ၃၆ခုရွိ၍ သာဝတၳိၿမိဳ.၌ သုတ္အမ်ားဆံုး အတည္ၿပဳၾက၏။

အဌကထာမ်ား၌ ဒီဃဘာဏက, သံယုတၱဘာဏကစေသာ စကားမ်ားကို ေတြ.ရ၏။ နိကာယ္တစ္ရပ္ကို က်ြမ္းက်င္ႏွံ.စပ္ေသာ ဘာဏကအခ်င္းခ်င္း စုေပါင္း၍ အာဂံုေဆာင္ၾက၏။ နိကာယ္ဘာဏကမ်ားသည္ သီးၿခားအဖြဲ.မ်ားၿဖစ္၍ တစ္ခုႏွင္.တစ္ခု အဆက္အသြယ္မရွိေခ်။ ထို.ေၾကာင္. အခ်ိဳ.သုတ္မ်ားကို နိကာယ္ႏွစ္ခု၊သံုးခု၌ ထပ္တလဲလဲ ေတြ.ရၿခင္းၿဖစ္၏။

ေဒသနာေတာ္မ်ားကို ပံုေသသတ္မွတ္ေသာ လုပ္ငန္းသည္ ဘီစီသံုးရာစုေခတ္၌ အာေသာကမင္း လက္ထက္မတိုင္မီက ၿပီးဆံုးဟန္ရွိ၏။ ထိုေခတ္က ဘာရပ္ႏွင္. ဆန္ခ်ီအရပ္ရွိ ထူပါရုံေစတီမ်ား၌ ’ပဥၥေနကာယိက’ (နိကာယ္ငါးရပ္ အာဂံုေဆာင္ေသာသူ) ဆိုေသာစကား ေရးထိုးထား၏။ သို.ရာတြင္ ေဒသနာအားလံုးကို တစ္ခ်ိန္တည္း၌ပံုေသသတ္မွတ္ၿခင္း ၿပီးဆံုးသည္မဟုတ္ေခ်။ ပါဠိပိဋကတ္၏ မည္သည္.အစိတ္အပုိင္းက မည္သည္.အခ်ိန္ကာလ၌ ပံုေသၿဖစ္လာသည္ဟု အတိအက် မသိရေသာ္လည္း တစ္ပိုင္းႏွင္.တစ္ပိုင္း ပံုေသာၿဖစ္လာေသာ အခ်ိန္ကြာၿခား၏။ ပါဠိပညာရွင္ ေဒါက္တာရုိင္း(စ) ေဒးဗစ္၏ ယူဆခ်က္အရ ပါဠိေတာ္မ်ား ပုံေသမူတစ္မူတည္း ၿဖစ္လာေသာ ေရွ.ေနာက္အစီအစဥ္မွာ အၾကမ္းဖ်င္းအားၿဖင္. ေအာင္ပါအတိုင္းၿဖစ္၏။( Dr. Rhys Davids: Buddhist India, pp.84)\

၁။ ပိဋကတ္စာေပ အားလံုးလိုလို၌ အၾကိမ္ၾကိမ္ေတြ.ရ၍ ထပ္တူထပ္မ်ွၿဖစ္ေသာ စကားေၿပ၊သို.မဟုတ္ ဂါထာမ်ားၿဖင္. ဗုဒၶဝါဒကို ရုိးရိုးရွင္းရွင္း ေဖာ္ၿပထားေသာ စကားမ်ား။
၂။ ပိဋကတ္ႏွစ္က်မ္း၊ သို.မဟုတ္ သံုးက်မ္း၌ ထပ္တူထပ္မ်ွ စကားမ်ားၿဖင္.ၿပဆိုထားေသာ အေၾကာင္းမ်ား။
၃။ ဒီဃနိကာယ္မွ သီလကၡႏၶ၊ သုတၱနိပါတ္မွ ပါရာယနဝဂ္ႏွင္. အဌကဝဂ္, ဝိနည္းပိဋကတ္မွ ပါတိေမာက
္၄။ ဒီဃနိကာယ္၊ မဇၩိမနိကာယ္၊ အဂုၤတၱရနိကာယ္ႏွင္. သံယုတၱနိကာယ္။
၅။ သုတၱနိပါတ္၊ ေထရႏွင္.ေထရီဂါထာ၊ ဥဒါန၊ ခုဒၵကပါဌ။
၆။ သုတၱဝိဘဂၤႏွင္. ခႏၶက။
၇။ ဇာတကႏွင္. ဓမၼပဒ။
၈။ နိေဒၵသ၊ ဣတိဝုတၱကႏွင္. ပဋိသမိၻဒါ။
၉။ ေပတဝတၳဳ , ဝိမာနဝတၳဳ ၊ အပဒါန၊ စရိယပိဋကႏွင္. ဗုဒၶဝံသ။၁၀။ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ား၊ ယင္းတို.တြင္ ကထာဝတၳဳမွာ ေနာက္ဆံုးက်မ္းၿဖစ္၍ ေရွးအက်ဆံုးက်မ္းမွာ ပုဂၢလပညတၱိ ၿဖစ္တန္ရာ၏။

အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားသည္ ပိဋကတ္သမိုင္း၌ ေနာက္ဆံုးေပၚေပါက္လာေသာ က်မ္းမ်ားၿဖစ္ေၾကာင္းယူဆရန္ အေထာက္အထားမ်ားရွိ၏။ ပထမႏွစ္ၾကိမ္ သဂၤါယနာတင္ေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားတြင္ အဘိဓမၼာပါဝင္သည္ ဟု ဝိနည္းစူဠဝါႏွင္. မဟာဝင္၊ ဒီပဝင္က်မ္းမ်ား၌ ၿပဆိုမထားေခ်။ ဒီဃနိကာယ္ အဌကထာ၌ပါရွိေသာ ပထမသဂၤါယနာအေၾကာင္း၌ ဝိနည္းပိဋကတ္ႏွင္. ပထမနိကာယ္ေလးရပ္ကို အာဂံုေဆာင္၍ ထိန္းသိမ္းရန္ ရွင္ဥပါလိ၊ ရွင္အာနႏၵာႏွင္. ရွင္ကႆပ၊ ရွင္အႏုရုဒၶါ၊ ရွင္သာရိပုတၱရာတို.၏ တပည္.မ်ားအား တာဝန္ေပးအပ္ၾကသည္ဆို၏။အဘိိဓမၼာပိဋကတ္ႏွင္.စပ္လ်ဥ္း၍ တစ္စံုတစ္ရာ ေဖာ္ၿပထားၿခင္း မရွိေခ်။ အဌသာဠိနီ, မဟာေဗာဓိဝံသ စေသာ အဌကထာမ်ားႏွင္. ေရွးအိႏိၵယ ေက်ာက္စာမ်ား၌ နိကာယ္ဘာဏကမ်ားကို ရည္ညြန္းခ်က္မ်ားပါရွိေသာ္လည္း အဘိဓမၼာဘာဏက ဆိုေသာစကား လံုးဝမပါရွိေခ်။

အခ်ိဳ.ေသာ ပါဠိေတာ္တို.၌ အဘိဓမၼာဟုူေသာ ပုဒ္ကုိ ေတြ.ရ၏။ သို.ရာတြင္ သုတၱႏၱပိဋကတ္၌လာေသာ ထို’ အဘိဓမၼာ’ သည္ လက္ရွိအဘိဓမၼာ ခုႏွစ္က်မ္းကို မရည္ညြန္းဘဲ သုတၱန္ေဒသနာမ်ားမွ နက္နဲေသာတရားကို ဆိုလိုဟန္ရွိ၏။ ဗုဒၶေဒသနာ မ်ားကို သုတၱ၊ ေဂယ်၊ ဂါထာ၊ ဇာတက စသည္ၿဖင္. အဂၤုတၱရနိကာယ္၌ ကိုးမ်ိဳးခြဲၿခားထားရာ ဥပမာ ဇာတကသည္ လက္ရွိ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္ကို ဆိုလိုၿခင္းမဟုတ္ဘဲ နိကာယ္မ်ားမွ အခ်ိဳ.ဝတၳဳမ်ားကို ရည္ညြန္း၏။ ထိုနည္းအတူ သုတၱန္ပိဋကတ္၌ ေတြ.ရေသာ အဘိဓမၼာသည္ သုတၱန္ေဒသနာမ်ားကို အမ်ိဳးအစားခြဲၿခားရန္ သံုးစြဲေသာ စကားၿဖစ္ေပလိမ္.မည္။

သဗၺတၱိဝါဒ ဂိုဏ္း၌ ေထရဝါဒဂိုဏ္းမွာကဲ.သို. အဘိဓမၼာခုႏွစ္က်မ္းရွိ၍ တရုတ္ဘာသာသို. ၿပန္ဆိုထား၏။ ထိုအဘိဓမၼာတရားကို အရွင္သာရိပုတၱရာ ၊ ရွင္ေမာဂၢလာန္ စေသာ သာဝကၾကီးမ်ားက ေဟာေၿပာခဲ.သည္ဆို၏။ သဗၺတိၱဝါဒ အဘိဓမၼာသည္ ေထရဝါဒအဘိဓမၼာႏွင္. ပါဝင္ေသာအေၾကာင္းရပ္မ်ား လံုးဝမတူေခ်။ အထက္ကေဖာ္ၿပခဲ.သည္.အတိုင္း ဝိနည္း၊သုတၱန္ ေဒသနာမ်ား အေၿခခံတူညီပါလ်က္ အဘိဓမၼာပိဋကတ္မ်ားသည္ ဗုဒၶသံဃာဂိုဏ္းကြဲၿပီးမွ တသီးတၿခားစီေပၚလာေသာ ပိဋကတ္မ်ားၿဖစ္သည္ဟု ယူဆဖြယ္ရွိ၏။

ဒုတိယ သဂၤါယနာတင္ ရဟန္းသံဃာႏွင္. ဆန္.က်င္ေသာ မဟာသံဃိကရဟန္းတို.သည္ စင္ၿပိဳင္သဂၤါယနာတင္ပြဲ ၿပဳလုပ္၍ အဘိဓမၼာ ပိဋကတ္ႏွင္. အၿခားအခ်ိဳ.ေသာ ေဒသနာမ်ားကို ဘုရားရွင္၏ ေဒသနာအစစ္အမွန္ မဟုတ္ဟုဆိုကာ ပယ္ၾကသည္ဟု ဒီပဝင္က်မ္း၌ ေဖာ္ၿပထား၏။ အမွန္ဆိုေသာ္ ေရွးကအဘိဓမၼာကို ဘုရားေဟာေဒသနာၿဖစ္သည္ ဟု မယံုၾကည္ေသာ ရဟန္းတို.မွာ နည္းလွမည္မဟုတ္ေခ်။ သို.ၿဖစ္၍ ရွင္ဗုဒၵေဃာသဆရာသည္ အဌသာလိနီက်မ္း၌ အဘိဓမၼာပိဋကတ္ကို ခုခံကာကြယ္၍ေရးသားရ၏။ ရဟန္းတစ္ပါးက အဘိဓမၼာေဟာေသာ အၿခားရဟန္းတစ္ပါးအား “သင္သည္ ၿမင္းမိုရ္ေတာင္ကို ရစ္ပတ္သကဲ.သို. မသည္မပိုးႏိုင္၊ ရွည္စြာေသာ အဘိဓမၼာပါဠိကို အဘယ္ေၾကာင္.ေဆာင္ဘိသနည္း။ အဘိဓမၼာသည္ ဘုရားေဟာမဟုတ္” ဟုၿပစ္တင္ကဲ.ရဲ.သည္ဆို၏။ ရွင္ဗုဒၶေဃာသကမူ အဘိဓမၼာသည္ ဘုရားေဟာၿဖစ္သည္။ ရွင္ေမာဂၢလိပုတၳ တိႆသည္ပင္ ကထာဝတၳဳကို ဘုရားေပးအပ္ေသာနည္း၊ ထားအပ္ေသာ မာတိကာၿဖင္.ေဟာသည္ဟု ဆိုေလသည္။

မာတိကာသည္ ဗုဒၶဓမၼကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ၿပေသာ ေခါင္းစဥ္ၿဖစ္၍ ဝိနည္းႏွင္.သုတၳန္ပိဋကတ္မ်ား၌ ထိုစကားကိုေတြ.ရ၏။ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားသည္ ထိုမာတိကာမ်ားအေပၚ၌ ထိုစကားကိုေတြ.ရ၏။ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားသည္ ထိုမာတိကာမ်ားအေပၚ၌ အေၿခတည္၏။

တရုတ္ရဟန္းေတာ္ ဖာဟီယန္သည္ အိႏၵိယၿပည္သို. ေရာက္ရွိစဥ္က သံဃာ.စာသင္တိုက္ၾကီးမ်ား၌ ဗုဒၶအဘိဓမၼာဆရာၾကီးမ်ားကို ေတြ.ရွိခဲ.ေၾကာင္းသူ၏မွတ္တမ္း၌ ေဖာ္ၿပခဲ.၏။ ထိုသံဃာ.စာသင္တိုက္မ်ားႏွင္. နာလႏၵစေသာ ေရွးဗုဒၵတကၠသိုလ္မ်ားသည္ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ား ေပါက္ဖြားရာဌာနမ်ား ၿဖစ္တန္ရာ၏။

ထို.ေၾကာင္. အေနာက္တိုင္း ပါဠိပညာရွင္တို.၏ အၿမင္အားၿဖင္. အဘိဓမၼာသည္ ေနာက္မွေပၚေပါက္လာေသာ ပိဋကတ္အစြယ္အပြားၿဖစ္၍ သုတၱႏၱ ပိဋကတ္ထက္ပိုမို ထူးၿခားနက္နဲသည္ မဟုတ္ေခ်။ ပိဋကတ္သံုးပံုကို ႏွံ.ႏွံ.စပ္စပ္ ေလ.လာဖူးေသာ ဥေရာပပညာရွင္တစ္ဦးကမူ ပါဠိစာေပမွ က်ြႏု္ပ္တို.သိရွိရေသာ ဗုဒၶအဘိဓမၼာသည္ အဘိဓမၼာပိဋကတ္တစ္ခုလံုး မရွိေစကာမူ စိုးစဥ္းမ်ွယုတ္ေလ်ာ.သြားလိမ္.မည္ မဟုတ္။ အဘိဓမၼာပိဋကတ္၌ ပါရွိေသာ တရားအားလံုးကို သုတၱန္ပိဋကတ္၌ ေတြ.ႏုိင္ပါသည္ဟုေရးသားခဲ.၏။ (Art.Abhidhamma by Mrs Rhys Davids in Encyclopedia of Religion and Ethics)

ဝိမာနဝတၳဳႏွင္. ေပတဝတၳဳမ်ားမွာ ယင္းတို.၌လာေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား(ဥပမာ ဗုဒၶကိုးကြယ္မႈ၊ အလွဴဒါနအားေပးမႈ) ကို ေထာက္ခ်င္.၍ ပိဋကတ္ထဲသို. အေတာ္ေနာက္က်မွ ဝင္လာေသာ က်မ္းမ်ားၿဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွား၏။ ေပတဝတၳဳ၌ပါရွိေသာ ပိဂၤေလာကဘုရင္မွာ ဘုရားပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ၿပီးေနာက္ စူရတ္ၿပည္ကို အုပ္စိုးေသာမင္းၿဖစ္၏။ ဝိမာနဝတၳဳ၌ ေဖာ္ၿပထားေသာ ပါယာသိဘုရင္သည္လည္း ဘုရားပရိနိဗၺာန္ၿပဳၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေပါင္းအတန္ၾကာမွ စိုးစံေသာဘုုရင္ၿဖစ္၏။၁၈၉၄ ခုႏွစ္က ယိုးဒယားဘုရင္က အေနာက္ႏုိင္ငံ စာၾကည္.တိုက္မ်ားသို. လွဴဒါန္းေသာ ပိဋကတ္သံုးပံု၌ ဝိမာနဝတၳဳ၊ ေပတဝတၳဳ၊ ေထရဂါထာ၊ ေထရီဂါထာ၊ ဇာတက၊ အပဒါန၊ စရိယပိဋကႏွင္. ဗုဒၵဝံသက်မ္းမ်ား မပါဝင္ေခ်။ ထိုသို. ယိုးဒယားမူ၌ မပါရွိေသာ က်မ္းမ်ားသည္ စင္စစ္ ယင္းတို.၏မူလအစႏွင္. စပ္လ်ဥ္း၍ ယခုေခတ္ပညာရွင္တို. သံသယရွိေသာက်မ္းမ်ားၿဖစ္၏။ အိႏၵိယပညာရွင္ ပါေမာကၡ ဘီအမ္ဗရူဝါး(တိပိဋကာစရိယ) ၏ အဆိုအားၿဖင္. ခုဒၵကပါဌ၊ ဗုဒၶဝံသ၊ စရိယာပိဋကႏွင္. အပဒါနက်မ္းမ်ားကို ဒီဃဘာဏကအဖြဲ.က ပါဠိေတာ္မ်ားအၿဖစ္ၿဖင္. အသိအမွတ္မၿပဳေခ်။ ထိုက်မ္းမ်ားမွာ သီဟိုဠ္ရဟန္းတို.၏ လက္ရာၿဖစ္သည္ဆို၏။

စရိယာပိဋက၊ ဗုဒၶဝံသ စသည္တို.သည္ ခုဒၵကနိကာယ္၌ ပါဝင္၍ ထိုနိကာယ္သည္ ေနာက္ဆံုးထြက္ေပၚလာေသာ နိကာယ္ၿဖစ္သည္ဟု ပါဠိပညာရွင္တို. ယူဆၾက၏။ ေဝသာလီၿပည္၌ ေထရဝါဒီတို.ႏွင္.စင္ၿပိဳင္သဂၤါယနာတင္ေသာ မဟာသံဃိကဂိုဏ္းက ပိဋကတ္မွ ႏုတ္ပယ္ပစ္သည္. က်မ္းမ်ားမွာ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားႏွင္. ပဋိသမိၻဒါ၊ နိေဒၵသ၊ ဇာတကစေသာ ခုဒၵကနိကာယ္က်မ္းမ်ား ၿဖစ္၏။

တရုတ္ပိဋကတ္၌ ခုႏၵကနိကာယ္မပါရွိဘဲ ပထမနိကာယ္ေလးက်မ္းကိုသာ ေတြ.ရ၏။ နိကာယ္ကို တရုတ္ပိဋကတ္၌ အာဂမဟုေခၚ၏။ ပါဠိနိကာယ္မ်ားကို ဆိုင္ရာ တရုတ္အာဂမမ်ားႏွင္. ႏႈိ္င္းရွင္ေလ.လာၿခင္းၿဖင္. နိကာယ္မ်ားေပၚေပါက္လာေသာ ေရွ.ေနာက္အစီအစဥ္ကို အၾကမ္းဖ်င္းသိအပ္၏။ နိကာယ္ေလးက်မ္းတြင္ ဒီဃနိကာယ္သည္ ဒီဃအာဂမႏွင္. အတူညီဆံုးၿဖစ္၏။ မဇၩိမနိကာယ္ႏွင္. သံယုတ္နိကာယ္တို.သည္လည္း ဆိုင္ရာတရုတ္အာဂမမ်ားႏွင္. အေတာ္အတန္ တူညီ၏။ မတူညီေသာ အခ်က္မွာ သုတ္အေရအတြက္ႏွင္. အစီအစဥ္ၿဖစ္၏။ ဥပမာ မဇၩိမနိကာယ္၌ ၁၅၂ ခုရွိ၍ မဇၩိမအာဂမ၌ သုတ္ေပါင္း ၂၂၂ ခုရွိ၏။ မဇၩိမအာဂမ၌ ေတြ.ရေသာ အပိုသုတ္မ်ားကို သံယုတ္ႏွင္. အဂုၤတၱရနိကာယ္မ်ား၌ ေတြ.ရ၏။ အဂၤုတၱရနိကာယ္ႏွင္. အာဂမမ်ားမွာ အၿခားနိကာယ္ႏွင္. အာဂမမ်ားေလာက္ တူညီေသာအခ်က္မ်ား မရွိေခ်။(E.J. Thomos: History of Buddhist Thought, Appendix)

ထုိ.ေၾကာင္. နိကာယ္ေလးက်မ္းမ်ားတြင္ ဒီဃနိကာယ္သည္ ေရွးအက်ဆံုးၿဖစ္၍ အဂၤုတၱရနိကာယ္မွာ ေနာက္အက်ဆံုး ၿဖစ္ဟန္ရွိ၏။ သို.ရာတြင္ နိကာယ္အသီးသီးကို တစ္ခုလံုးၿခံဳ၍ စဥ္းစားမွသာ ထိုသို.ယူဆႏိုင္၏။ အမွန္ဆိုေသာ္ ေရွးက်ေသာ ေဒသနာမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာက္က်ေသာေဒသနာမ်ားကို လည္းေကာင္း နိကာယ္အားလံုး၌ အနည္းအမ်ား ေတြ.ရ၏။ ဥပမာ ဒီဃနိကာယ္မွ ပါယာသိကသုတ္၊ မဟာသမယသုတ္ စသည္တို.သည္ အေတာ္ေနာက္က်မွ ဝင္ေရာက္လာေသာ သုတ္မ်ားၿဖစ္၏။ မဇၩိမနိကာယ္မွ အႆလာယနသုတ္သည္ ယင္း၌ပါရွိေသာ ေယာနက ကေမာၻဇႏုိင္ငံ အမည္ကိုေထာက္၍ အေသာကမင္း လက္ထက္မတိုင္မီ ဂရိကို ဗက္ထရီးယားႏိုင္ငံ ထင္ရွားရွိစဥ္က ၿဖစ္ေပၚလာဟန္ရွိ၏။ ခုဒၵကနိကာယ္မွာ အၿခားနိကာယ္မ်ားထက္ ေနာက္က်သည္မွန္ေသာ္လည္း ယင္း၌ပါဝင္ေသာ သုတၱနိပါတ္မွာ ဗုဒၶစာေပ၌ ေရွးအက်ဆံုး ေဒသနာၿဖစ္သည္ဟု အေနာက္ႏိုင္ငံ ပါဠိပညာရွင္တို.ယူဆၾက၏။

အမွန္ဆိုေသာ္ သုတၱန္တစ္ခုတည္း၌လာေသာ ေဒသနာ၊သို.မဟုတ္ စကားမ်ားသည္ပင္ အားလံုးတစ္ခ်ိန္တည္း၌ ေပၚေပါက္ခဲ.သည္ မဟုတ္ေခ်။မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္သည္ အေတာ္ရွည္လ်ား၍ ေလးနက္ေသာ ဗုဒၶတရားအေတာ္မ်ားမ်ားပါရွိ၏။ သုိ.ရာတြင္ထိုသုတ္၌လာေသာ စကားမ်ားသည္ အားလံုးတစ္ခ်ိန္တည္းဝင္လာေသာ စကားမ်ားမဟုတ္ေခ်။ ဗုဒၶသုေတသီ ဆရာတို.၏အလိုအားၿဖင္. ထိုသုတ္သည္ အၾကိမ္ၾကိမ္အထပ္ထပ္သုတ္သင္ၿပင္ဆင္ထားေသာ သုတ္ၿဖစ္၏။

ဗုဒၶတရား အစစ္အမွန္ကို သိရွိလိုေသာသူသည္ ေရွးက်ေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားကို အၿခားပါဠိေတာ္မ်ားထက္ ပိုမိုဂရုၿပဳရေပမည္။ သုိ.ရာတြင္ ေဒသနာအားလံုးကို ပညာဥာဏ္ၿဖင္. ဆင္ၿခင္သံုးသပ္ဖို.လို၏။ အဘယ္ေၾကာင္.ဆိုေသာ္ ႏွစ္ေပါင္.မ်ားစြာ ႏႈတ္ၿဖင္.ေဆာင္ခဲ.ေသာ အခ်ိဳ.ေဒသနာမ်ားသည္ မူလဗုဒၵဝါဒမွ အနည္းအမ်ားခ်ြတ္ေခ်ာ္တိမ္းေစာင္းဖြယ္ရာ အေၾကာင္းမ်ားရွိ၏။ ဗုဒၶလက္ထက္က ရဟန္းၿပဳသူ အလြန္မ်ားၿပားၿခင္း၊ ဥပမာ ဥရုေဝဠကႆပ ႏွင္. ရေသ.တစ္ေထာင္တို. အစုလုိက္အၿပံဳလိုက္ ဗုဒၶသာသနာသို. ကူးေၿပာင္းလညၿခင္းကို ေထာက္ေသာ္ ဗုဒၶတရားကို ေၿခေၿခၿမစ္ၿမစ္နားမလည္ဘဲ ဗုဒၶကို ၾကည္ညိဳေသာေၾကာင္.၊ သို.မဟုတ္ ၾကားနာရေသာ ေဒသနာတစ္ခုကို ႏွစ္သက္ကာမ်ွၿဖင္. ဗုဒၶ၏ တပည္.ရဟန္းၿဖစ္ေနေသာသူ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိခဲ.တန္ရာ၏။ စင္စစ္ ရွင္အႆဇိအမည္ရွိ ရဟန္းတစ္ပါးကမူ ဗုဒၶဓမၼကို မိမိ ေကာင္းစြာနားမလည္ေသးေၾကာင္း ရွင္သာရိပုတၱရာ အေလာင္း ဥပတိႆလုလင္အား ေၿပာၾကား၏။ ပိဋကတ္ေဆာင္ဘာဏကအဖြဲ.မ်ား၌ ရွင္အႆဇိကဲ.သို. ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားရွိရေပမည္။ သူတို.သည္ မိမိတို.ႏွစ္သက္ေသာ ေဒသနာမ်ားကို အေလးေပး၍ မႏွစ္သက္ေသာ ေဒသနာမ်ားကိုကား ေကာင္းစြာမွတ္သားထားမည္မဟုတ္ေခ်။

မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္၌ တရားေဒသနာမ်ားကို အမွားအမွန္ ဆံုးၿဖတ္ရန္ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ.ေသာ မဟာပေဒသ တရားေလးပါးကို ေဖာ္ၿပထား၏။ ဗုဒၶ၏အလိုအားၿဖင္.ကား ပိဋကတ္ေဒသနာကို ႏႈတ္ငံုေဆာင္ေသာ သံဃာမေထရ္တို.၏ စကားကို မဆိုထားဘိ၊ ဘုရားရွင္မ်က္ေမွာက္မွ ၾကားနာခဲ.ရသည္ဆိုေသာ စကားကိုပင္ ဝိနည္းတရား၊ သုတ္တရားႏွင္. ခ်ိန္ထိုး၍ ကိုက္ညီမွသာ လက္ခံယံုၾကည္ရမည္ၿဖစ္၏။ (အဘိဓမၼာတရားႏွင္. ညွိႏႈိင္းရမည္ဟု မဆိုေၾကာင္းသတိၿပဳရာ၏။)

သို.ရာတြင္ က်ြႏု္ပ္တို.၏ လက္ရွိပိဋကတ္မွ သုတ္တရားဝိနည္းတရားသည္ ဗုဒၶေဟာေသာမူလသုတ္တရား၊ ဝိနည္းတရားႏွင္. မည္မ်ွထပ္တူၿဖစ္သည္ကို အတိအက် အခိုင္အမာ မသိရေခ်။သုတၱန္ႏွင္. ဝိနည္းပိဋကတ္မ်ားသည္ ၿမန္မာႏိုင္ငံသို. မေရာက္မီက ေလးၾကိမ္တိတိ သဂၤါယနာတင္ၿပီးၿဖစ္သည္မွန္၏။ သုိ.ၿဖစ္ေစကာမူ ေထရဝါဒသမိုင္း၌ ထင္ရွားေသာ သဂၤါယနာေလးခုသည္ ပါဠိပိဋကတ္ကို ေလ.လာစိစစ္ေသာ သုေတသီပညာရွင္တို.၏ အၿမင္အားၿဖင္.မ်ားစြာအေရးပါလွသည္ မဟုတ္ေခ်။

ေၿမာက္ပိုင္းဗုဒၶဝါဒီတို.သည္ ပထမသဂၤါယနာကိုသာ အသိအမွတ္ၿပဳ၍ အၿခားသဂၤါယနာမ်ားအေၾကာင္းကို မသိၾကေခ်။ တတိယသဂၤါယနာအေၾကာင္းကို မဟာဝင္ႏွင္. အဌကထာက်မ္းမ်ား၌ စံုစံုေစ.ေစ. ေရးသားထားေသာ္လည္း အေသာကမင္း၏ ေက်ာက္စာမ်ား၌ လံုးဝ ေဖာ္ၿပမထားၿခင္းမွာ စဥ္းစားဖြယ္ၿဖစ္၏။

အၿခားစဥ္းစားရန္ ရွိသည္ကား သဂၤါယနာတင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို.သည္ ရဟန္းသံဃာတစ္စုတစ္ဖြဲ.မ်ွသာၿဖစ္၍ သူတို.အတည္ၿပဳေသာ ဗုဒၶေဒသနာမ်ားကို အၿခားရဟန္းသံဃာတို.က မည္မွ်လက္ခံ အသိအမွတ္ၿပဳပါသနည္းဟူေသာ အခ်က္ၿဖစ္၏။ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿပည္၌ ပထမသဂၤါယနာတင္ေနစဥ္ ပုရာဏအမည္ရွိေသာ မေထရ္သည္ ေရာက္လာ၍ အၿခားရဟန္းတို.က အရွင္ပုရာဏအား သဂၤါယနာတင္ေနေသာ မေထရ္ၾကီးတို.ထံသို. ခ်ဥ္းကပ္ရန္ တုိက္တြန္းၾက၏။ ထိုအခါ အရွင္ပုရာဏက “ငါရွင္တို.၊ မေထရ္ၾကီးတို.သည္ ဓမၼႏွင္. ဝိနယကို ေကာင္းစြာသဂၤါယနာတင္အပ္။ သုိ.ေသာ္ ငါသည္ဘုရားရွင္၏ မ်က္ေမွာက္၌ ၾကားနာသင္ယူၿပီးသည္. အတိုင္းသာလ်င္ တရားေတာ္ကို ေဆာင္အံ.” ဟုပိဋကတ္သည္ မဇၩိမေဒသရွိ ရဟန္းသံဃာအားလံုး တညီတညြတ္ အသိအမွတ္ၿပဳေသာ ပိဋကတ္ဟူ၍ မဆိုႏိုင္ေၾကာင္း ထင္ရွား၏။

ထို.အၿပင္ သဂၤါယနာတင္ေသာ ရဟန္းသံဃာသည္ ေဒသနာမ်ားကို စုေပါင္းရြတ္ဆိုရုံမွတစ္ပါး ေစ.ငုေသခ်စြာ ေလ.လာဆန္းစစ္မႈ၊ ေဝဖန္သံုးသပ္မႈၿပဳေသာ လကၡဏာ မရွိေခ်။ သို.ၿဖစ္၍ အေနာက္ႏုိင္ငံ ပါဠိသုေတသီပညာရွင္တို.က ယခုလက္ရွိ ပါဠိပိဋကတ္၏ တစ္စိတ္တစ္ေဒသမ်ွသည္ပင္ ထိုသဂၤါယနာတင္ပါဠိေတာ္မ်ား ႏွင္.ထပ္တူၿဖစ္သည္ဟု ဆိုရန္ ခိုင္မာလံုေလာက္ေသာ အေထာက္အထားမရွိဟု ယူဆၾက၏။

မည္သို.ၿဖစ္ေစ သံသယရွိမႈ လြန္ကဲေနပါက ပါဠိပိဋကတ္ကို ၿဖစ္ေစ၊ အၿခားဘာသာေရး က်မ္းဂန္မ်ားကို ၿဖစ္ေစ ေလ.လာၿခင္းသည္ အခ်ည္းႏွီးၿဖစ္ေပလိမ္.မည္။ လိုအပ္သည္ကား သံသယရွိမႈ လြန္ကဲ၍ ပိဋကတ္စာေပတစ္ခုလံုးကို ပယ္ၿခင္းႏွင္. သဒၶါယံုၾကည္မႈလြန္ကဲ၍ ပိဋကတ္လာ စကားအားလံုးကို မ်က္စိမွိတ္ လက္ခံၿခင္းတည္းဟူေသာ အစြန္းႏွစ္ဖက္လြတ္သည္. အလယ္လမ္းကို လိုက္ရန္ၿဖစ္၏။

စင္စစ္ အခိ်ဳ.သုတၱန္တရားမ်ားႏွင္. သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ေဗာဇၩင္ခုႏွစ္ပါး စေသာတရားမ်ားမွာ မူလဗုဒၶဝါဒအစစ္ၿဖစ္ေၾကာင္း ပါဠိပိဋကတ္ကို ေလးေလးနက္နက္ ေလ.လာေသာ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္အားလံုးက လက္ခံယံုၾကည္ၾက၏။သံသယရွိေသာ ေဒသနာမ်ားကို ထိုခိုင္မာေသာ အေၿခခံ ဗုဒၶတရားမ်ားၿဖင္. ခ်ိန္ထိုး၍ အမွားအမွန္ ဆံုးၿဖတ္ရေပမည္။ ဤေနရာ၌ အခိ်ဳ.ေဒသနာမ်ားကို ဥပမာေဆာင္၍ ဥပမာေဆာင္၍ ၿပပါအံ.။

ဗုဒၶမွတစ္ပါး ကိုးကြယ္ရာမရွိ ဆိုေသာစကားသည္ ဗုဒၶကိုယ္တိုင္ ထပ္တလဲလဲ ေဟာေသာ မိမိကုိယ္ကိုသာ အားကိုးၾက၊ မိမိမွတစ္ပါး အၿခားအားကိုးရာမရွိ ဟူသည္. ဩဝါဒႏွင္. ဆန္.က်င္၍ ဗုဒၶ၏ စကားမၿဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ထင္ရွား၏။

ဗုဒၶသည္ သုဇာတာအား သခင္ႏွင္.တူေသာ မယား၊ က်ြန္ႏွင္.တူေသာမယား၊ မိတ္ေဆြႏွင္.တူေသာ မယားစသည္ၿဖင္. မယားခုႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္.အနက္ က်ြန္ႏွင္.တူေသာ မယားမွာ အၿမတ္ဆံုး ၿဖစ္ေၾကာင္းအဂၤုတၱရနိကာယ္၌ ေဟာသည္ဆို၏။ ဤစကားမွာ တရားမွ်တမႈ မရွိဘဲ သိဂၤါေလာဝါဒသုတ္၌ ဘုရားေဟာေသာ လင္၏က်င္.ဝတ္၊ မယား၏ က်င္.ဝတ္မ်ားႏွင္. ဆန္.က်င္ေသာေၾကာင္. ဗုဒၶ၏စကားမဟုတ္ဘဲ မိန္းမမ်ားကို ဖိႏွိပ္လိုေသာ ပိဋကတ္ဆရာတို.၏ စကားၿဖစ္တန္ရာ၏။

ဗုဒၶသည္ ဘုရားၿဖစ္ၿပီးခါစက ဗာရာဏသီၿပည္သို. ၾကြသြားရာလမ္းခရီး၌ ေတြ.ရေသာ ဥပကတကၠတြန္းအား “ ငါသည္ အလံုးစံုကို လႊမ္းမိုးႏိုင္၏။ အလံုးစံုကို ငါသိ၏။ ေလာက၌ အတုမရွိေသာသူၿဖစ္၏။” စသည္ၿဖင္. မိန္.ေတာ္မူသည္ဆို၏။ ဤစကားမွာ မာန္မာနႏွင္. ဝင္.ဝါပလႊားမႈ လံုးဝကင္းေသာ ဗုဒၶ( ဗုဒၶအခန္း ႏွင္. ဗုဒၶကိုးကြယ္မႈအခန္း၌ အက်ယ္ေဖာ္ၿပပါအံ.။) စကားၿဖစ္သည္ဟု က်ြႏု္ပ္တို. မယူဆႏုိင္ေခ်။

တစ္ခုႏွင္. တစ္ခု ဆန္.က်င္သေယာင္ ၿဖစ္ေနေသာ အခ်ိဳ.ပိဋကတ္ေဒသနာမ်ားကို ေလ.လာရာ၌ကား ၾကားနာေသာပုဂၢိဳလ္ႏွင္. ကာလေဒသကို ထည္.သြင္းစဥ္းစားရေပမည္။ တစ္နည္းဆိုေသာ္ ဗုဒၶတရားကို ေကာင္းစြာသိၿမင္နားလည္ရန္ ဗုဒၶဝါဒ၏သမိုင္း၊ ဗုဒၶမပြင္.မီက ရွိႏွင္.ၿပီးၿဖစ္ေသာ အိႏၵိယဘာသာ အယူဝါဒ၊ အေတြးအေခၚႏွင္. ေခတ္အေၿခအေနကို သိရွိဖို.လို၏။ ဗုဒၶသည္ မည္သို.ေသာ ပုဂၢိဳလ္ၿဖစ္သည္။ မည္သို.ေသာ သူမ်ားကို ေဟာေၿပာသည္။ ေဟာေၿပာရ၌ မည္သို.ေသာနည္းကို သံုးသည္ စသည္တို.ကို ေကာင္းစြာနားလည္ထားရေပမည္။ အယူဝါဒသစ္တစ္ခု ေပၚထြန္းမႈသည္ ေရွးဦးပထမ ေဟာေၿပာေသာ ပုဂၢိဳလ္ႏွင္. ပတ္ဝန္းက်င္ အေၿခအေန ေပၚ၌တည္ေၾကာင္း က်ြႏု္ပ္တို. မေမ.သင္.ေခ်။

Read more...

Spice of Life

16 April, 2009 by Cittasamvaro

Considering rebirth as we were in the previous post, there is a ‘Quirky’ story recently that serves as a good reminder to foucs on the life we have.

And there are few folks more quirky than the British. Note the third paragraph:

A Nottinghamshire businessman who set up a 30ft dung-firing catapult to deter intruders has been burgled after police warned him it was illegal

Joe Weston-Webb, 71, a former travelling showman, decided he needed the deterrent after a series of break-ins, reports the Daily Telegraph.

The catapult, based on a Roman boulder-thrower, was originally built for a series of unsuccessful attempts to fire his wife, Mary, across the River Avon in 1976.

…..

But following a series of attacks by vandals on his company, Grumpy Joe, in Ratcliffe-on-Soar, he restored the rusty catapult and equipped it to fire bags of chicken droppings at intruders if an alarm was triggered.

His eccentric methods attracted media attention as well as a warning from Nottinghamshire Police that using the giant catapult would be illegal as it did not constitute “reasonable force”.

But now his business had been targeted by thieves again. Burglars vandalised his workshop and stole cutting equipment, a plasma screen television and a laptop among other goods during the break-in.

“It is ridiculous that we are in this situation now in which we can’t defend ourselves,” he said.

….

Full story is here.

The morale of the story? It is this life we need to be living, not some future one. Oh, and don’t marry a mad carpenter or you might be fired over the local river by a 30 ft catapult.

Read more...

ေခါင္းေလွ်ာ္ေရခ်ဳိး မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္မယ္ဆိုမွ...

အက်င့္မေကာင္း ...
သၾကၤန္တြင္း ေခါင္းေလွ်ာ္ေရခ်ဳိး မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္မယ္ဆိုမွ ေရကမလႈပ္...

ျဗဟၼဏပေစၥာေရာဟဏီသုတ္-

ဇာဏုေႆာဏိပုဏၰားသည္ ဥပုသ္ေန႔၌ ေခါင္းေလွ်ာ္ေရခ်ဳိးၿပီး၍ အသစ္ျဖစ္ေသာ ေခါမမည္ေသာ အဝတ္စံုကိုဝတ္ကာ စိုေသာ သမန္းျမက္ဆုပ္ကုိ ယူ၍ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ အနီးတစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ရပ္တည္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိဥပုသ္ေန႔ ၌ ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရခ်ဳိးၿပီး၍ ေခါမမည္ေသာ အဝတ္စံုကို ဝတ္ကာ စိုေသာ သမန္း ျမက္ဆုပ္ကိုယူ၍ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ရပ္တည္ေနေသာ ဇာဏုေႆာဏိပုဏၰားကုိ ျမင္ေတာ္မူ၍ ဇာဏုေႆာဏိ ပုဏၰားအား -

''ပုဏၰား အဘယ္ေၾကာင့္သင္သည္ ထုိဥပုသ္ေန႔၌ ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရခ်ဳိးၿပီး၍ အသစ္ ျဖစ္ေသာ ေခါမမည္ေသာ အဝတ္စံုကုိဝတ္ကာ စိုေသာ သမန္းျမက္ဆုပ္ကိုယူ၍ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ရပ္တည္ေနဘိသနည္း၊ ပုဏၰား ယေန႔ပုဏၰားမ်ဳိးအား အဘယ္ မည္ေသာ ကိစၥ ျဖစ္သနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ေဂါတမ ...
ယေန႔ ပုဏၰားမ်ဳိးအား မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းမည္ေသာ ကိစၥျဖစ္ပါ၏။

ပုဏၰား ...
အဘယ္အျခင္းအရာျဖင့္ ပုဏၰားတို႔၏ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္း ျဖစ္သနည္း။

အသွ်င္ေဂါတမ ...
ဤေလာက၌ ပုဏၰားတို႔သည္ ထိုဥပုသ္ေန႔၌ ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရခ်ဳိးၿပီး အသစ္ျဖစ္ ေသာ ေခါမမည္ေသာ အဝတ္စံုကို ဝတ္ကာ စုိေသာ ႏြားေခ်းျဖင့္ ေျမကုိ လိမ္းက်ံ၍ စိမ္းစိုေသာ သမန္းျမက္တို႔ကို ျဖန္႔ခင္းလ်က္ သဲပံုႏွင့္ မီးတင္းကုပ္ အၾကား၌ အိပ္ျခင္းကို ျပဳကုန္၏၊ ထိုပုဏၰားတို႔သည္ ထိုညဥ့္၌ သံုးႀကိမ္ထ၍ လက္အုပ္ခ်ီကာ ''အသွ်င့္ထံသို႔ (မေကာင္းမႈကုိ) ႏွင္ထုတ္ပါကုန္၏၊ အသွ်င္ထံသို႔ (မေကာင္းမႈကို) ႏွင္ထုတ္ပါကုန္၏'' ဟု (ဆုိ၍) မီးကို ရွိခုိးကုန္၏၊ မ်ားစြာေသာ ေထာပတ္ ဆီ ဆီဦး တို႔ ျဖင့္လည္း မီးစာေကြၽးကုန္၏၊ ထိုညဥ့္လြန္ေျမာက္ေသာအခါ၌လည္း မြန္ျမတ္ ေသာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္ျဖင့္ ပုဏၰားတို႔ကို ေရာင့္ရဲေစကုန္၏။ အသွ်င္ေဂါတမ ဤသို႔ အားျဖင့္ ပုဏၰားတို႔၏ မေကာင္းမႈကုိ ႏွင္ထုတ္ျခင္းျဖစ္ပါ၏ ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰား ပုဏၰားတို႔၏ မေကာင္းမႈကုိ ႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ တစ္မ်ဳိးျဖစ္၏၊

အရိယာ၏ ...
ဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ တစ္မ်ဳိးျဖစ္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။

အသွ်င္ေဂါတမ ...
အရိယာ၏ ဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းကား အဘယ္သို႔ပါနည္း၊ ေတာင္း ပန္ပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္အား အသွ်င္ေဂါတမသည္ အရိယာဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈ ႏွင္ ထုတ္ပံုတရားကို ေဟာေတာ္မူပါေလာ့ဟု (ေလွ်ာက္၏)။

ပုဏၰား ...
ထိုသို႔ျဖစ္လွ်င္ နာေလာ့၊ ေကာင္းစြာႏွလံုးသြင္းေလာ့၊ ေဟာေပအံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
''အသွ်င္ေဂါတမ ေကာင္းပါၿပီ'' ဟု ဇာဏုေႆာဏိပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရား အား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏ -

ပုဏၰား ...
ဤေလာက၌ အရိယာတပည့္သည္ ''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ ဘဝ၌ လည္းေကာင္း သူ႕အသက္သတ္ျခင္း၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္၍ သူ႕အသက္ သတ္ျခင္းကို ပယ္စြန္႔၏၊ သူ႕အသက္ သတ္ျခင္းကို ႏွင္ထုတ္၏။ ''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမ လြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း သူ႕ဥစၥာကုိ ခုိးျခင္း၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္၍ သူ႕ဥစၥာခိုးျခင္းကို ပယ္စြန္႔၏၊ သူ႕ဥစၥာ ခိုးယူျခင္းကို ႏွင္ထုတ္၏ -

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္း၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏''ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤ သို႔ ဆင္ျခင္၍ ကာမတို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းကို ပယ္စြန္႔၏၊ ကာမတို႔၌ မွားယြင္း စြာ က်င့္ျခင္းကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္း၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္ ၍ မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္းကို ပယ္စြန္႔၏၊ မဟုတ္မမွန္ ေျပာျခင္းကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း ကုန္းစကား၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏''ဟု ဆင္ျခင္၏၊ထိုသူသည္ ဤသို႔ဆင္ျခင္၍ ကုန္းစကား ကို ပယ္စြန္႔၏၊ ကုန္းစကားကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္း တမ္းေသာ စကား၏ အက်ဳိး သည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္၍ ႐ုန္႔ရင္း ၾကမ္း တမ္းေသာ စကားကို ပယ္စြန္႔၏၊ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း သိမ္ဖ်င္းေသာ စကား၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏''ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္၍ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ပယ္စြန္႔၏၊ သိမ္ဖ်င္းေသာစကားကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း ေရွး႐ႈၾကံစည္မႈ 'အဘိဇၩာ'၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏''ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ ဆင္ျခင္ ၍ ေရွး႐ႈၾကံစည္မႈ 'အဘိဇၩာ'ကို ပယ္စြန္႔၏၊ ေရွး႐ႈၾကံစည္မႈ 'အဘိဇၩာ'ကို ႏွင္ထုတ္ ၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း ပ်က္စီးေစလုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ'၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ဆင္ျခင္၍ ပ်က္စီးေစလုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကို ပယ္စြန္႔၏၊ ပ်က္စီးေစလုိ မႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကို ႏွင္ထုတ္၏။

''မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း၊ တမလြန္ဘဝ၌ လည္းေကာင္း မွားယြင္းေသာ အယူ၏ အက်ဳိးသည္ ယုတ္မာ၏'' ဟု ဆင္ျခင္၏၊ ထိုသူသည္ ဤသို႔ဆင္ျခင္၍ မွားယြင္းေသာ အယူကို ပယ္စြန္႔၏၊ မွားယြင္းေသာ အယူကုိ ႏွင္ထုတ္၏။

ပုဏၰား... ဤသို႔ အရိယာ၏ ဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ေဂါတမ ပုဏၰားတို႔၏ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ တစ္မ်ဳိးျဖစ္၏၊
အရိယာ၏ဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္းကား တစ္မ်ဳိးျဖစ္၏၊
အသွ်င္ေဂါတမ ပုဏၰားတို႔၏ မေကာင္းမႈကုိ ႏွင္ထုတ္ျခင္းသည္ ဤအရိယာ၏ ဝိနည္း၌ မေကာင္းမႈကို ႏွင္ထုတ္ျခင္း၏ တစ္ဆယ့္ေျခာက္စိတ္ တစ္စိတ္မွ် မမီပါ။ အသွ်င္ေဂါတမ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိေပစြ။ပ။ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး (ရတနာသုံးပါး) ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေသာ ဥပါသ ကာဟု မွတ္ေတာ္မူပါဟု (ေလွ်ာက္၏)။167

၁ - ျဗဟၼဏပေစၥာေရာဟဏီသုတ္၊ ဇာဏုေႆာဏိ၀ဂ္၊ ဒႆကနိပါတ္၊

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

ဘုန္းႀကီးရဲ႕ အေတြးေတြ လိုေသးတာဘဲ...

15 Apr 09, 11:03
အလွတရား: တစ္ႏွစ္ကုန္တုံး အရွင္ဘုရားဆုံးမတဲ့ တရားတစ္ပုဒ္ေလာက္နာလုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားပါတယ္... ဘုရာ့ ေသဘုိ႔နီးသြားသည္ တရားနဲ႔ေန ဆုိတဲ့ အက်ဥ္းမွ်ကုိေတာ့ နာသြားပါတယ္ဘုရာ့.. ဟဲ့ ဟဲ့ဒကာ ဒါမလုပ္နဲ႔ လုိ႔ ဆုံးမခံရတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲကုိးဘုရာ့.. ဟုိဘက္ဘေလာ့ စီေဘာက္စ္ေနရာက စာေရးမရဘူးျဖစ္ေနသလားလုိ႔ ဘုရား...

2009.04.15...
ဒကာေလး အလွတရားေရ... လူငယ္ေလးေတြ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဆံုးအမေတြကို ေလ့လာၾကတာ သိရလိုက္ရတဲ့အခါ၊ တရားဆိုဒ္ လုပ္ခါစက ဘုန္းႀကီးရဲ႕ အေတြးေတြ လိုေသးတာဘဲလို႔ သိရပါတယ္၊ အရင္ကေတြးမိတာက အင္တာနက္ဆိုတာ လူငယ္ေတြဘဲ၀င္ၾကတာ တရားစာဆိုတာက လူႀကီးေတြဘဲ နာၾကဖတ္ၾကတယ္လို႔ ေတြးထင္ထားတာ ခုအင္တာနက္တက္ၾကတဲ့ လူငယ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ေလ့လာၾကတာ သိရလို႔ပါ။
ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမေတြက ကိေလသာနည္းေၾကာင္း ကုန္ေၾကာင္းျဖစ္လို႔ နည္းလို, ကုန္လိုသူမ်ား ႏွစ္သက္ၾကပါလိမ့္မယ္။ မနည္းလိုေသး မကုန္လိုေသးသူမ်ားကေတာ့ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕ၾကပါလိမ့္မယ္၊ ဒါသဘာ၀တရားဘဲေလ...။ ဒီေနရာေလးမွာ တရားေတာ္မ်ားကို လိုလိုခ်င္ခ်င္နဲ႕ ဖတ္ေနၾကသူမ်ား ကိုယ္ဟာကို ေကာင္းေသာ အေျဖေလးေတြ ယူလိုက္ၾကပါ...။

ေ၀လာမပုဏၰားအလွဴထက္ ေမတၱာတစ္ခ်က္ပြါးမ်ားျခင္းက အက်ဳိးပိုလို႔ႀကီးပါတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ စီေဘာက္မွာပါ မက်န္ ေမတၱာပြားပါတယ္၊ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ တမ်ဳိးေလးထင္ႏိုင္ပါတယ္။ ေမတၱာပြားတာထက္ မရဏ(ေသျခင္း)တရားပြားတာက ပိုလို႔အက်ဳိးႀကီးျပန္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ခဏခဏ စာထဲ ထဲ့ေရးပါတယ္၊ ဒါကိုလဲ တခ်ဳိ႔က တမ်ဳိးေလးထင္ႏိုင္တာပါဘဲ။ သူတို႔သူတို႔ အလုပ္ေတြဘဲေလ။ သူ႔အလုပ္သူလုပ္ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ရတာေပါ့ ဒကာေလးရယ္။ ဒီေနရာမွာ ကိုယ္က်ဳိးလုပ္လို႔ အတၱႀကီးတယ္လို႔ ထင္ခဲ့ၾကရင္လဲ ဘုရားစကား ပိုႏွစ္သက္လို႔ လုပ္ရမွာပါဘဲ။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ အမ်ားထဲက တခ်ဳိ႕ဟာ က်င့္ဆဲပုဂၢိဳလ္ေတြပါ၊ က်င့္ဆဲဆိုေတာ့ ဒကာေလးသိၿပီးသားပါ (ဒါေဘမဲ့ ဒကာေလးရဲ႕စာကို ျပန္သလိုျဖစ္ေပမဲ့ ဒီစာဖတ္သူ ဒကာ ဒကာမအားလံုးကို အခ်ိန္ရတုန္း သိေစခ်င္တာေလးေတြ ေရးျပေနတာပါ (အခ်ိန္ရတုန္းဆိုတဲ့စကား-စာက ခဏခဏသံုးတတ္ပါတယ္ မ်က္စိ႐ႈပ္ရင္ သည္းခံၾကပါ)) က်င့္ဆဲေတြဆိုေတာ့ ကိေလသာ ၁၀-ပါးထဲက ပါးခ်င္တဲ့ကိေလသာ ပါးေနလိမ့္မယ္၊ အားနည္းခ်င္တဲ့ကိေလသာ အားနည္းေနလိမ့္မယ္၊ ငါေတာ့ ဘယ္ကိေလသာေတြေတာ့ ကုန္ၿပီ ပါးၿပီ ေလ်ာ့ၿပီ မေျပာဆိုၾကပါဘူး၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား အလိုနဲၾကလို႔ပါ၊ တနည္းက တန္ဖိုးရွိတဲ့ အရာေတြမို႔ပါ။

ဒကာဒကာမတို႔ သာမန္အျမင္ေလးပဲၾကည့္မယ္ ကိုရင္ေလးေတြ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေခါင္းေပၚကဆံပင္ ရွည္ရဲ႕သား သန္ရဲ႕သားနဲ႔ ပယ္ထားၾကပါတယ္၊ ခုအခ်ိန္ ကိုယ္ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ေလး ကိုင္ၾကည့္လိုက္ပါ ဘယ္သူမွမျမင္ေလာက္ပါဘူး၊ ဒကာဒကာမတို႔မွာ မိုးလင္းလာတာနဲ႔ ဒီဆံပင္အတြက္ ေပးလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ ကုန္လိုက္ရတဲ့ေငြမနဲပါဘူး။ တခ်ဳိ႔မ်ား အခ်ိန္မရလို႔ ကားေမာင္းရင္းနဲ႔လဲ ေခါင္းျပင္ေနတာပဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕လဲ ျပင္ေနတာပဲ၊ လွခ်င္တာကိုး ဆံပင္မေပါက္လို႔ ေခါင္းရိတ္ထားရတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္လို႔ ထဲ့ေတြးမေနၾကပါနဲ႔၊ ဒီလိုသာေလွ်ာက္ထဲ့ေတြးေနရင္ တရားကို မေရာက္ေတာ့ဘူး မျမင္ေတာ့ဘူးေနာ္၊ အဲလို လွခ်င္ေနတတ္တဲ့ အရြယ္ေတြမွ စလို႔ ဆံပင္အေပၚမွာရွိတဲ့ ကိေလသာကို ပယ္ထားၾကပါတယ္၊ အက်ယ္ကိုေတာ့ ဆရာေတာ္ေပါင္းစံုေဟာတဲ့ တရားေတြမွာ ရွာၿပီးေလ့လာၾကည့္ၾကပါ။ လြယ္လြယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိလိႏၵပဥႇာမွာၾကည့္ရပါမယ္။

ပယ္သင့္တာေတြပယ္ ေလွ်ာ့သင့္တာေတြေလွ်ာ့ေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ဆုံးမစကားေတြကို ျမတ္စြာဘုရားသာ ၾကားသိရင္၊ ဗုဒၶက သူ႔အယူနဲ႔တူခဲ့ရင္ ၿငိမ္ေနေတာ္မူတတ္ပါတယ္။ လကၡံတဲ့သေဘာပါ၊ ဒကာဒကာမတို႔ ခု ေနရာတကာမွာ ေတြ႔ေနရတဲ့ တရားစာေတြ တရားေခြေတြ ႐ုပ္သံတရားေတြထဲက ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ဘဲလို႔မ်ား လကၡံႏိုင္ၿပီဆိုရင္ ဒီအတိုင္းက်င့္လိုက္ပါ ဘာေၾကာင့္လဲဆို က်င့္သူအတြက္သာ က်င့္ရေသာအက်ဳိးတရားရွိလို႔ပါ။

ကိုယ့္မွာ က်င့္ေနေသာတရား၏ အက်ဳိးတရားေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ ကိုယ္ဟာကို ျပန္စစ္ၾကည့္မယ္ ျပန္ေမးၾကည့္မယ္ေလ၊ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေပါ့။ ဥပမာ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြက ဒါန သီလ ဘာ၀နာ၊ အင္း... ဘာ၀နာဆိုေတာ့ နဲနဲေရွလိုက္ဦးမယ္၊ ခုေခတ္မွာကလည္း ၀ိပႆနာ ၀ိပႆနာ ဆိုၿပီး အေတာ္ေလးလုပ္ၾကပါတယ္၊ မေကာင္းဘူးလားဆိုေတာ့ ေကာင္းပါတယ္၊ ဘုန္းႀကီးက ဆက္မေျပာပါဘူးေလ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဦးသီလရဲ႕ တရားေတာ္ေလးဘဲ ေရးေပးပါ့မယ္၊ တိုတိုေလးပါ၊ တရားတစ္ပြဲမွာ သီလေပးၿပီးေနာက္ "အထက္ေနပါအုန္း ေအာက္လံုေအာင္ဖံုး" တဲ့ ေဟာၿပီး ပလႅင္ေပၚက ျပန္ဆင္းသြားပါတယ္။ (အဓိပၸါယ္ကေတာ့... ဘာ၀နာေနပါဦး သီလေလးေတာ့ လံုေအာင္လုပ္ပါဦးတဲ့) သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ႕ စကားတခြန္း စာတစ္လံုးဟာ ထိတယ္ မိတယ္ေနာ္။ ၾကည့္တတ္ရင္ ဘာ၀နာ၊ မၾကည့္တတ္ေတာ့ တဏွာတဲ့။ တဏွာနဲ႔ ေရးတဲ့စာေတြလဲ ပါႏိုင္တာဘဲ ကိုယ္ကဘာနဲ႔ ၾကည့္လိုက္မလဲ၊ ၾကည့္တဲ့သူ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ႏွစ္သက္တာနဲ႔ၾကည့္ၾကပါ။
အဓိပၸါယ္ကို ဘုန္းႀကီးက ဘာ၀နာနဲ႔ၾကည့္လိုက္တယ္။ ေနာက္တနည္း တဏွာနဲ႔ၾကည့္မယ္ ဒီဘုန္းႀကီးဘာေကာင္းလဲ ရဟႏၲာလည္းဆိုေသးတယ္ ယုတ္တီးယုတ္ပတ္နဲ႔ ငါတို႔လို လူမ်ဳိးကိုမ်ား ေအာက္လံုေအာင္ဖံုးတဲ့၊ ၾကည့္စမ္း ငါတို႔က မလံုလို႔လား ခါးကို တင္းေနတာဘဲ။ သူလို အရွက္မရွိတဲ့သူမ်ား မွတ္ေနလို႔လား ဒီလို ေတြးၾကလိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေတာ္ၿပီ ေနာက္ဆြမ္းကို မကပ္ေတာ့ဘူး...။ ဒါကလဲပါဦးမွာ...။

ကဲ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ျပန္ဆက္မယ္... စာေတြရွည္လို႔ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုလည္း ခြင့္ျပဳပါတယ္ အားမနာပါနဲ႕ ဘုန္းႀကီး ျမင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။ (ဒီေနရာမွာ သိဖို႔တစ္ခုက၊ တရားကို တကယ္က်င့္လိုသူ၊ အနည္းငယ္ မိ႐ိုးဖလာက်င့္လိုသူ၊ ေလ့လာ႐ံုမွ်သာဆိုသူ၊ ဒီသံုးဦးမွာ တကယ္က်င့္လိုသူေတြ) ဒါနေတြ ဘယ္ေလာက္ ျပည့္စံုပါၿပီလဲ၊ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းထဲက ၁-ျပားကစ၍ သိန္းသန္းထိ ျမင္ၾကည့္လိုက္ပါ ဘယ္ေလာက္စြန္းလွဴ ေပးကမ္းႏိုင္ၿပီလဲ။ မိမိ အေသြးအသား ဇနီးမယား သားသမီး ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ဘယ္ေလာက္ စြန္႔လွဴႏိုင္ပါၿပီလဲ။ သီလ ဘုရားစင္ေ႐ွ့မွာေဆာက္တည္ၿပီးေနာက္ သတ္စရာကို မလိုလို႔ လံုတာမ်ဳိးလား၊ ျပည့္စံုေနလို႔ မခိုးတာမ်ဳိးလား အစရွိသည္ စဥ္းစားပါေလ။ ၾကံဳရဲ႕သားနဲ႔ကို ေရွာင္ႏိုင္တာမ်ဳိးလား။ ခႏၶာကို္ေလး ျဖတ္ေတာက္ခံရမယ္ လံုႏိုင္ေသးလား။ အသက္ေသေတာ့မယ္ဆိုရင္ေကာ။ တခ်ဳိ႔က ဒီလို ေျဖၾကပါလိမ့္မယ္ ပုထုဇဥ္ေလဆရာေတာ္ရဲ႕ အရိယာမဟုတ္ေသးဘူးေလ၊ ဘုရားေလာင္းမဟုတ္ဘူးေလ။ ဘုန္းႀကီးကလည္း ေျဖေပးလိုက္ပါတယ္ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီစိတ္ဓါတ္မ်ဳိးေၾကာင့္ကို ဒီေနရာက မတက္တာ ခု ဒီေနရာကိုဘဲ ျပန္ၾကရလိမ့္မယ္လို႔။ ဟိုဆရာေတာ့္စကားနဲ႔ဆို ဒယ္အိုးေပါ့။ သိတယ္ေနာ္...။
ေျပာလိုတာက တရားကို တကယ္က်င့္လိုၿပီဆိုရင္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ မိမိစိတ္ဓါတ္ တိုးတက္မႈေတြ ရွိေနရပါ့မယ္။ မတိုးတက္ဘူး ဒံုရင္းဘဲ ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူဆိုတာလဲမသိေတာ့ပါဘူး မႏွစ္ကလဲ.... ဒီႏွစ္မွာလဲ.... ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလးလို ဒါက ဟိုၾကာနီကန္ဆရာေတာ္မွရတာ ၾကားေတာ့ၾကားဘူးေနတယ္။

သူမ်ားအေၾကာင္း... ဖတ္လိုသူမ်ား ctrl+a
((သဒၶါတရားရွိသူတစ္ဦး ၂၀၀၈-က ၾကားလိုက္ရပါတယ္၊ အမ်ဳိးမေတာ္သူ တစ္ဦးအတြက္ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု ျဖတ္ေတာက္လွဴမယ္တဲ့။ ခု ၂၀၀၉-မွာလဲ ၃-ဦး ဒီလိုဘဲ လွဴမလို႔တဲ့ ၾကားလိုက္ရတယ္ ခု စာဖတ္ေနတဲ့ ဒကာဒကာမေတြဆိုရင္ေကာ မေျပာတတ္ဘူး ဘုန္းႀကီးဆိုရင္ေတာင္... (မလြယ္ေသး) ဒီလိုေလးေတာ့စဥ္းစားဘူးပါတယ္၊ (သတိ မကဲ့ရဲ႔ရ) ငါေသရင္ လွဴမယ္ေပါ့။ ေနာက္တဆင့္ တက္လာပါတယ္ ငါ့ထံမွာ တရားေတာ္မ်ား ေလ့လာေနသူဆို လွဴမယ္လို႔၊ ဒီအဆင့္ဘဲရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔က မိမိသားသမီးဆို လွဴမယ္ေပါ့။ တခ်ဳိ႔က အမ်ဳိးထဲကဆို လွဴမယ္ေပါ့။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ အမ်ဳိးမဟုတ္လဲ လွဴမယ္ေပါ့။ ဒီလိုေလးေတြ ကြာသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ မလွဴဘူးေဟ့ ဆိုတာကေတာ့ အမ်ားဆံုးပါဘဲ။ ခု အေမရိကားမွာ ျမန္မာျပည္ကေရာက္လာတဲ့ ဦးဇင္းေလးတစ္ပါးက ေက်ာက္ကပ္တစ္လံုး ထုတ္လွဴလိုက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္၊ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြပါ အံ့ၾသစရာေကာင္းလွပါတယ္။ တဏွာေပမနဲ႔ မဟုတ္ၾကပါဘူး။ ဒီဘုန္းႀကီး အရိပ္အေရာင္ျပေနတာ ငါ့ဆီက ဘာမ်ား အလွဴခံမလို႔လဲ မသိဘူးေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေနာ္)) ကဲ နားလိုက္ၾကေအာင္။
နားလိုမျဖစ္ေသးပါဘူးေလ တႏွစ္ကုန္လို႔ တရားက ေတာင္းထားေသးတယ္။ ႏွစ္ဦးမွာ တရားထူးေလးနဲ႔ ျမဴးခ်င္လို႔ပါတဲ့။ ((ေရးခ်င္တာေရးၿပီးရင္- းp ;) ;z ဒါမ်ဳိးေတြေရးမွ စိတ္မဆိုးမွာ ဘုန္းႀကီးကလဲ မေရးတတ္ ခုလဲေလွ်ာက္ေရးထားတာေနာ္ ဟုတ္မဟုတ္ ဘာေတြလည္းမသိဘူး ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေျပာျပဘူးပါရဲ႕ ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ မသင့္ဘူးထင္လို႔ မမွတ္ထားမိပါဘူး)) ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြ ျမန္မာျပည္မွာတံုးက လက္ထဲမွာ ၁၀-ေခြေတာင္ မရွိဘူးလို႔ထင္တာပါဘဲ၊ ခုေတာ့မနဲပါဘူး အပုဒ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ေလာက္မ်ားရွိမလားမသိဘူး။ ဒီလိုဘဲ ဒကာဒကာမတို႔မွာလဲ ရွိသင့္သေလာက္ရွိၾကမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ဘုန္းႀကီးက တရားေဟာမေကာင္းပါ နားေထာင္၍ေကာင္းေအာင္ မေဟာတတ္ဘူး။ ေက်ာင္းမွာေတာ့ တစ္ပါးထဲျဖစ္လို႔ စေနညေနတိုင္း တရားေဟာ စာသင္ေပး လုပ္ပါတယ္။ ဆြမ္းအလွဴ အမွ်ေ၀ ေရစက္ခ်ေတြလည္း လုပ္ေပးရပါတယ္။ အေဟာမေကာင္းေတာ့ အသံလည္းမဖမ္းပါဘူး။ တျခားဆရာေတာ္မ်ားလာရင္ေတာ့ မသံဖမ္းၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စီဒီမွာထည့္ၿပီးလွဴပါတယ္။ သိပ္လိုအပ္လာတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ ေျပာေပးေဟာေပးပါတယ္။
ကဲ မသိတာမတတ္တာေတာ့ ႂကြားၿပီးသြားပါၿပီ။ တကယ္လိုအပ္ရင္ေတာ့ ဖံုးေခၚလိုက္ပါ၊ ႐ုပ္အိုႀကီးပါ ၾကည့္႐ႈ ဖူးေျမာ္လိုၾကလွ်င္လဲ ရပါတယ္၊ ကင္မရာက တပ္သာတပ္ထားတာပါ တစ္ခါမွ မတစ္ခါရေသးပါဘူး၊ ျမန္မာျပည္က အမ်ဳိးေတြနဲ႔မ်ား အဆက္အသြယ္ရမလားလို႔ သူတို႔လဲ အင္တာနက္ ေစ်းႀကီးလို႔ မတက္ႏိုင္ၾကဘူးနဲ႔တူပါတယ္။ (တနာရီ ၃၀၀-ဆိုလား ၅၀၀-ဆိုလားဘဲ) ခုဒီစာဖတ္ၾကရတဲ့ ဒကာဒကာမအားလံုးေပါ့ နားမလည္တာ နားလည္ေအာင္ ေဟာေျပာေပးပါ့မယ္၊ ကိုယ္တတ္သေလာက္ ေျပာဆို ဆံုးမေပးရမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ႔ အလုပ္ပါ။ အရင္တုံးက စာေတာင္မေရးပါဘူး ဒကာဒကာမေတြ တကယ္မသိလို႔ ေမးၾကတယ္ ငါမေရးဘဲေနတာ မသင့္ပါဘူးေလ ဆိုၿပီးေရးျခင္းပါ၊ ဒီလိုသာမဟုတ္ရင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေရးတဲ့စာအုပ္ တင္ေပးလိုက္ရင္ ခုေရးေနတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔တြက္ရင္ စာမ်က္ႏွာ ၅၀-ေလာက္ေတာင္ တင္ဖို႔ အခ်ိန္ရပါတယ္။ ခု ဘယ္မွာမွေတာင္မေရာက္ဘူး တခ်ဳိ႔ဆိုဒ္ေတြ အားနာစရာေတာင္ေကာင္းေသးတယ္ ဖြင့္ထားၿပီး မဖတ္ရေသးဘူး။
ဒီေလာက္အခ်ိန္ေပးၿပီး ဖတ္ၾကတဲ့အတြက္ တစ္စံုတရာေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား ရရွိၾကပါေစ...။

စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ...။

ဦးေလာကနာထ
၄.၁၅.၂၀၀၉

Read more...

Buddhist Monks & Villagers in Moragahahena Visit Vanni Troops in New Year

Wednesday, April 15, 2009 by setgyarwalar

THE ANNUAL “Vavuniya Avurudu Charika” (New Year Visit to Vavuniya) of the Moragahahena Sri Purvarama Buddhist Development Foundation in Horana was organized this year too for the eighteenth consecutive time.

Buddhist monks of Moragahahena Sri Purvaramaya temple and dwellers in surrounding villages on 11th April took their Sinhala and Hindu New Year greetings with New Year eatables to soldiers who stayed away from their families during this festival season.

Three lorry loads of traditional sweetmeats such as “kevum, kokis, mun kevun etc.”, specially made during this most important cultural festival of Sinhalese and Tamils, brought to Vavuniya by the monks and members of the Foundation were received by the Commander Security Forces Headquarters-Vanni (SFHQ-V) Major General Jagath Jayasuriya at the SFHQ-V.

The Buddhist monks tied “Pirith threads” on Security Forces members to bless them.

Read more...

မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔

လူတစ္ေယာက္အတြက္ ရွင္လိင္ျပန္တဲ့ေန႔၊ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔န႔ဲ ေထာင္ကထြက္တဲ့ေန႔ ၃ ရက္ဟာ ဘာနဲ႔မွမတူေအာင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ဆိုပဲ။ ၾကားဖူးတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ရွင္လိင္ျပန္ တဲ့ေန႔ကေတာ့ မေပ်ာ္မိပါဘူး။
မဂၤလာေဆာင္တ့ဲေန႔နဲ႔ ေထာင္ကထြက္တ့ဲေန႔ကေတာ့ မၾကံဳဖူးေတာ့ မေျပာႏိုင္ေသးဘူး။ ၾကံဳဖူးခ့ဲရင္ေတာ့ ေပ်ာ္မိ္မယ္ထင္ ရတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ေျပာမယ့္ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔ ဆိုတာကေတာ့ ထို အာ၀ါဟ ၀ိ၀ါဟ ထိမ္းျမားမဂၤလာႏွင့္ လံုး၀ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိပါ။ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔ရယ္လို႔ အတိုေျပာရေပမယ့္ တကယ္ၾကေတာ့ မဂၤလာကိုေဆာင္တဲ့ေန႔၊ မဂၤလာ တရားကုိ ေဆာင္တဲ့ေန႔ လို႔ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ႀကိဳက္လြန္းလုိ႔ ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက ေဟာတဲ့ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔ တရားကေနကူးယူထားတာပါ။
မဂၤလာဆိုတဲ့ စကားကို တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ကိုပဲ အသံုးျပဳေနတာ စာဖတ္သူလည္း သိမွာပါပဲ။ မဂၤလာ ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ စဥ္းစားခ့ဲဖူးသူ နည္းၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကိုယ္ထင္ရာ၊ ကိုယ္ျမင္ရာကို မဂၤလာလုပ္ေနၾကတာက မ်ားေနတာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ၃၈ ပါးေသာ မဂၤလာတရားေတာ္ျမတ္ကို အတိအလင္း ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ ထိုမွလြဲ၍ မိမိဆႏၵအရ ထင္ျမင္ယူဆေသာ အရာမ်ားသည္ မဂၤလာမမည္ပါ။
မဂၤလာတရားျဖစ္ေပၚလာပံုကလည္း စိတ္၀င္စားစရာပါပဲ။ သတိထားမိၾကလားမသိဘူးဗ်။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ မပြင့္ထြန္းခင္ ကတည္းက မဂၤလာတရားအေၾကာင္းကို လူေတြ နတ္ေတြ အေျခအတင္ျငင္းခုန္ေနၾကတယ္ဆိုပဲ။ သူတို႔ျငင္းေနတာကို အျပစ္ေျပာ လို႔ေတာ့မရဘူး။ ခ်ီးက်ဳးဖို႔ေတာင္သင့္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔က အစစ္အမွန္မဂၤလာကို သိခ်င္ၾကလို႔ ေဆြးေႏြးၾက၊ တိုင္ပင္ၾက၊ ျငင္းခုန္ၾက လုပ္ေနတာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္မိပါတယ္။ တို႔၀န္းက်င္က လူေတြကေတာ့ ထိုေခတ္ကလူ ေတြေလာက္ကိုမွ အျဖစ္မရွိဘူးေျပာရမွာပါ။ ေတြ႔ကရာ ယံုၿပီး၊ ထင္ရာျမင္ရာ မဂၤလာလုပ္ ေနၾကလို႔ပါ။
ဘုရားရွင္ေတာ္ မပြင့္ေပၚခင္တည္းက ေကာင္းတာေလး ျမင္ရတာ မဂၤလာ၊ ေကာင္းတာေလး ၾကားရရင္ မဂၤလာ၊ ေကာင္း တာေလး နံသိရရင္ မဂၤလာပဲလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္က ေကာင္းတာျမင္ခ်င္တယ္။ ျမင္လိုက္ရတာက မေကာင္းတာ ျဖစ္ေနရင္ မဂၤလာမရွိလိုက္တာလို႔ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ လမ္းမွာ အသုဘေတြရင္ တစ္ခ်ိဳ႕ ကမဂၤလာမရွိလိုက္တာလို႔ ျမင္တယ္ေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အတိတ္နိမိတ္ေတာင္ ေကာက္လိုက္ေသးတယ္။ ခရီးသြားရင္ လမ္းမွာ ေျမြေတြ႔ရင္ ခရိီးလမ္းေၾကာကေတာ့ ရွည္ဦးမွာပဲလို႔ ေျပာတတ္ၾကတာ ၾကားဖူးပါရဲ႕။ တစ္ခ််ို႕ေတာ့လည္း ေျပာၾက တာက နင့္မ်က္ႏွာ ျမင္ရတာကိုက မဂၤလာမရွိဘူး …… ဆိုပဲ။
ေခါင္တိုင္ထိပ္ကေန အိမ္ ေျမွာင္စုပ္ထိုးတာကို ၾကားလိုက္တာန႔ဲ စုပ္ေတြလာဘ္ေတြ ၀င္ဦးမွာပဲ၊ မဂၤလာရွိလိုက္တာလို႔ တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့ ဆိုတတ္ပါေသးတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ မနက္ခင္းေစာေစာမွာ စိုးစႏၵာထြန္းဆိုတ့ဲ ေမတၱာပို႔သီခ်င္းေလး ဖြင့္လိုက္ရရင္ မနက္ခင္မွာ မဂၤလာရွိလိုက္တာလို႔ကို ဆိုၾကေသး တာကို။ ဒီေတာ့ စဥ္းစားစရာေတြကမ်ားလာပါၿပီ။ ေမတၱာပို႔ကို သီဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္ အမ်ိဳးသမီးအသံကို ၾကားရတာ မဂၤလာရွိတာလား။ ေမတၱာပို႔တာက မဂၤလာရွိတာလားဆိုတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္က ေကာင္းတယ္ထင္တာျမင္ရလို႔ မဂၤလာလို႔ သတ္မွတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ၊ မေကာင္းတာျမင္ လိုက္ရရင္ အမဂၤလာ ပဲ၊ မဂၤလာမရွိဘူးလို႔ သတ္မွတ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။
ေနာက္ရွိေသးတာေတြက ရက္ရာဇာ၊ ျပႆဒါးေရြးတာေတြပါပဲ။ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္ေရြးၿပီးလုပ္မွ ေအာင္ျမင္မယ္။ အဆင္ေျပမယ္။ ဒီလိုန႔ဲ မဂၤလာေန႔ရက္ေတြ၊ မဂၤလာအခ်ိန္ေတြနဲ႔ အရႈပ္ေတြကိုျဖစ္ လို႔ေနေတာ့တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ့္အႀကိဳက္မို႔ ပင္ပန္းရေကာင္းမွန္းေတာင္ မသိၾကပါဘူး။ ရက္ရာဇာ ျပႆဒါးေရြးၿပီး တည္ခဲ့တဲ့ ပုဂံကဘုရားေတြလည္း ၿပိဳလဲခဲ့ၾကတာပါပဲ။ နဂါးေခါင္း ေတာင္းေျမာက္ၾကည့္ၿပီး လက္ထပ္ခဲ့ၾကတဲ့ အိမ္ေထာင္ေတြလည္း မျမဲၾကပဲ ကြဲၾကတာပါပဲ။ ဘာေတြမ်ား ထူးလာလို႔လဲ။ မထူးတဲ့ အလုပ္ေတြကို အသိဉာဏ္မရွိ ဇြတ္မွိတ္လုပ္တတ္လြန္းတာလည္း လူေတြပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ပဲ အရူးေတြလို႔ ေျပာတာထင္ပါရဲ႕။
ဤကဲ့သို႔ ကိုယ္ထင္ျမင္ရာ ကိုယ့္မဂၤလာ မျဖစ္ရေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္က ၃၈ ျဖာမဂၤလာ တရားျမတ္ေဒသနာကို သဗၺေလာက ဟိတတၳာယ- ေလာကအားလံုး၏ အက်ိဳးစီးပြားအလို႔ငွာလည္းေကာင္း၊ သဗၺပါပ ၀ိနာသနံ- အလံုးစံုေသာ မေကာင္းမႈမွန္သမွ် ပယ္ေဖ်ာက္ရန္အလို႔ငွာလည္းေကာင္း ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မဂၤလာဆိုတာ မေကာင္းမႈတရားတို႔ကို ပယ္ေဖ်ာက္၍ ေကာင္းမႈတရားတို႔ျဖင့္ ႀကီးပြားတိုးတက္ေစျခင္းလို႔ ဆိုရမွာပါပဲ။ ဒါကို မဂၤလာရဲ႕ အဓိပၸါယ္လို႔ ေျပာၾကည့္ၾကပါစို႔။ မေကာင္းမႈတရားကို ပယ္သတ္၍ ေကာင္းမႈတရားကို တိုးပြားေစတာ မဂၤလာ။
ဒီလိုဆုိရင္ မိမိျမင္လိုက္ရတဲ့ အဆင္းေလးတစ္ခုဟာ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစတဲ့တရားေတြကို ပယ္သတ္ေစႏိုင္ သလား။ ကုသိုလ္ တရားတို႔ကို တိုးပြားေစႏိုင္သလား ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ရပါမယ္။ ပယ္သတ္ႏိုင္တယ္။ တိုးပြားေစႏိုင္တယ္ဆုိရင္ မဂၤလာ ထိုက္တယ္။ မပယ္ႏိုင္ဘူး။ အကုသိုလ္ပဲ ျဖစ္ေစတယ္ဆိုရင္ မဂၤလာ မမည္ပါဘူး။ ၾကားရတဲ့အခိုက္မွာလည္း ထို႔အတူပါပဲ။ ၾကားလိုက္ရလို႔ ကုသိုလ္ေတြတိုးလာသလား၊ အကုသိုလ္ေတြ ပယ္သြားသလား။ ပယ္လည္း ပယ္ႏိုင္တယ္။ ကုသိုလ္ လည္းတိုးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ မဂၤလာ။ ဒီေတာ့ မိမိ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အဆင္းေလးတစ္ခု၊ ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံေလးတစ္ခုဟာ မဂၤလာ မဟုတ္ပါပဲနဲ႔ မဂၤလာလို႔ ယူဆျခင္း၊ ထင္ျမင္ျခင္းသည္ မွန္ေသာအျမင္၊ မွန္ေသာအယူမဟုတ္လို႔ မိစၦာဒိ႒ိလို႔ ဆိုပါတယ္။
ကိုယ္ထင္ရာ မဂၤလာ၊ ကိုယ္ျမင္ရာ မဂၤလာျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ပယ္သတ္ရမယ့္ အကုသိုလ္ကို မပယ္သတ္မိတ့ဲ အတြက္ သႆတဒိ႒ိျဖစ္ေနတယ္။ ပြားမ်ားအပ္တ့ဲ ကုသိုလ္တရားကို မပြားမ်ားလိုက္မိတဲ့အတြက္ ဥေစၦဒ ဒိ႒ိျဖစ္ေနတယ္။ သို႔ပါေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္ျမင္ရာကို မဂၤလာမလုပ္ပဲနဲ႔ မဂၤလာအစစ္ မဂၤလာအမွန္ကို လက္ခံက်င့္သံုးျခင္းသည္ သမၼာဒိ႒ိျဖစ္ေနတယ္။ ဒါ့အျပင္ သမၼာပရိဗၺာဇနိယသုတၱန္ႀကီး မွာလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကိုယ့္အထင္ကိုယ့္အျမင္ မဂၤလာေတြကို ေရွာင္ခြါေနျခင္းဟာလည္း တရား က်င့္ေနတာပါပဲလို႔ ေဟာေတာ္မူခ့ဲပါတယ္။ အျမင္ေျပာင္းမွ အစဥ္ ေကာင္းမယ္ဆိုတာကို မေမ့ပါန႔ဲဦး။ ဒါေၾကာင့္ မဂၤလာမဟုတ္တာေတြကို ေရွာင္ခြာေနၿပီး တကယ့္ မဂၤလာအစစ္ကို ေဆာင္ထားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ၾကဖို႔ ႏွစ္ဦးကာလ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။
ဒီေန႔ကစၿပီး မဂၤလာတရားကုိ ေဆာင္ထားေတာ့မယ္… မဂၤလာေတြေဆာင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ဒီေန႔ဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔ပါပဲ။
ႏွစ္ဦးကာလမွာ မဂၤလာနဲ႔စမိတာမို႔ မဂၤလာအေရးကို ေျဖးေျဖးခ်င္း နားလည္မိသမွ် ေဆြးေႏြးေပးသြားပါဦးမယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ားအားလံုး ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။

Read more...

ကံ ကံ၏အက်ိဳး ( ၄၈ )

( မုဆိုးႀကီး ဦးသန္း ကၽြတ္တမ္း၀င္ျပီ )

ပုလဲျမိဳ႔နယ္ အစြန္ဖ်ားရွိ ရြာတရြာတြင္ ဦးသန္းဆိုေသာ မုဆိုးႀကီးတေယာက္ ရွိ၏၊ သူသည္ ေတာလိုက္ ၀ါသနာထံုသူျဖစ္သည္၊ ေတာ၀က္၊ ေခ်၊ ေမ်ာက္ စေသာ သားေကာင္မ်ားကို လူမ်ား၊ ေခြးမ်ားျဖင့္လည္း လိုက္သည္၊ ထို႔ျပင္ ေထာင္ကြင္းမ်ားကိုလည္း အမ်ားအျပား ေထာင္သည္၊ ရေသာသားေကာင္မ်ားကို အရက္ႏွင့္ ေသာက္စားေလ့ရွိသည္၊ ဦးသန္းသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေတာလိုက္ခဲ့သည္မွာ အသက္ ၅၀-ေက်ာ္ အရြယ္ အထိ ျဖစ္သည္။

တေန႔တြင္ ဦးသန္းသည္ သူ၏ ယာေတာစပ္အႏွံ႔အျပားတြင္ ေခ်ေထာင္ကြင္းမ်ားကို ရာခ်ီေထာင္ထားသည္၊ ေထာင္ထားရံုမွ်မက အျခားရြာမွ မုဆိုးႀကီးတဦး၏ တူမီးေသနတ္ တလက္ကိုပါ သားေကာင္မ်ားပစ္ရန္ ငွါးခဲ့သည္။
ငွါးခဲ့ေသာ တူမီးေသနတ္ျဖင့္ ဦးသန္းက ကၽြန္းငုတ္တိုႀကီးကို ပစ္စမ္းၾကည့္သည္၊ က်ည္မွာ ထြက္မလာပါ၊ သားႏွင့္သမက္တို႔ကပါ တေယာက္တလွည့္ ပစ္စမ္းၾကည့္ၾကသည္၊ က်ည္လံုး၀မထြက္ဟု ဆိုပါသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပစ္၍ က်ည္မထြက္ေသာ တူမီးေသနတ္ကို ယာေတာထဲရွိ တဲေခါင္မိုးတြင္ ထိုးထားလိုက္သည္။

ဦးသန္း၏ သမီးငယ္တေယာက္က တဲေခါင္မိုးတြင္ ထိုးထားေသာ တူမီးေသနတ္ကို ယူကိုင္ၾကည့္ျပီး တဲနံရံတြင္ ေထာင္ထားခဲ့ကာ တဲေပၚမွဆင္းသြားသည္၊ တဲနံရံတြင္ ေထာင္ထားခဲ့ေသာ တူမီးေသနတ္သည္ တဲနံရံမွ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ လဲက်ကာ အလိုအေလ်ာက္ ေမာင္းျပဳတ္ျပီး က်ည္ဆန္ထြက္လာ၏၊ တဲေရွ႔ၾကမ္းျပင္ တေနရာတြင္ ထိုင္ေနေသာ ဦးသန္း အခ်စ္ဆံုးေသာ ေျမးအငယ္မေလး၏ ေနာက္ေစ့ကို ေဖာက္သြားသည္၊ ေျမးမေလးမွာ ေနရာတြင္ ေသဆံုးသြားသည္။

ဦးသန္းအပါအ၀င္ လူသံုးေယာက္ တေယာက္တလွည့္ ပစ္စမ္းၾကည့္တုန္းက လံုး၀က်ည္မထြက္ခဲ့ေသာ တူမီးေသနတ္သည္ အလိုအေလ်ာက္ က်ည္ထြက္၍ သူ၏ေျမးငယ္မေလးကို ထိမွန္ေသဆံုးခဲ့ရျခင္းမွာ အံ႔ၾသစရာ ေၾကာက္စရာ လန္႔စရာလည္း ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဦးသန္းသည္ သူ႔အသက္သတ္သည့္ အကုသိုလ္အလုပ္ကို လံုး၀မလုပ္ေတာ့-ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ မုဆိုးအလုပ္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။

( တသက္လွ-ပခုကၠဴ )
********************************************************************************

( ကၽြန္မ၏ အသက္ကယ္ ေန-လ ဘုရား )

ကၽြန္မသည္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ဆရာမတဦးျဖစ္ပါသည္၊ ဇာတိမွာ ဧရာ၀တီတိုင္း ဟသၤာတျမိဳ႔နယ္မွျဖစ္သည္၊ ေဖေဖသည္ ေဆာက္လုပ္ေရး အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္၍ အျမိဳ႔ျမိဳ႔အနယ္နယ္သို႔ လွည့္လည္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ဟသၤာတျမိဳ႔တြင္ အေျခခ်ခဲ့သည္၊ သမီးျဖစ္သူ ကၽြန္မမွာမူ ရန္ကုန္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနပါသည္။

ကၽြန္မသည္ (ဥပုသ္ေန႔) တေန႔တြင္ ပ႒ာန္းေက်ာင္း၌ သီလေဆာက္တည္ရန္ သြားခဲ့သည္၊ ဆရာေတာ္သီလေပးရန္ အခ်ိန္လိုေနေသးသည္၊ သီလခံယူမည့္ လူအမ်ားစုမွာ ပညာေရး အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ မိသားစုမ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ သီလယူရန္ အခ်ိန္လိုေနေသာေၾကာင့္ ၾကံဳရာဆံုရာ စကားမ်ား ေျပာေနၾကရာမွ ဆရာတဦးက ဘတ္(စ္)ထဲမွ လူႏွစ္ဦးေျပာခဲ့ၾကေသာ အဓိ႒ာန္အေၾကာင္းကုိ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာခဲ့သည္။

အမ်ိဳးသားႀကီးတဦးက ေဒၚေအးရဲ႔အိမ္ ေရာင္းျပီးျပီလား-ဟု ေမးရာ ေဒၚေအးဆိုသူ အမ်ိဳးသမီးက တသိန္းပိုရလို႔ ေရာင္းလိုက္တယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ့ စေနေထာင့္မွာ ရွိေနတဲ့ ေန-လ ဘုရားေရွ႔မွာ ငါးပါးသီလခံယူျပီး ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ တလံုးခ်။
ပုတီး တေန႔ ၉-ပတ္၊ ဆက္တိုက္ ၉-ရက္စိပ္ရင္း သက္သတ္လြတ္စားျပီး အဓိ႒ာန္ျပဳခဲ့လို႔ပါပဲ-ဟု ဆို၏။

ကၽြန္မလည္း ထိုစကားကိုၾကားရေသာအခါ အလြန္စိတ္၀င္စားမိသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဥပုသ္ယူျပီး ေနာက္တေန႔တြင္ ဤအဓိ႒ာန္ကို ျပဳခဲ့ပါသည္၊ အခ်ိန္ ေန႔-ည မကန္႔သတ္ပါ။ ဟသၤာတတြင္ ေနထိုင္ေနေသာ ကၽြန္မ၏ညီမ အလတ္သည္ ရန္ကုန္သို႔ တလလွ်င္တႀကိမ္ ဆိုသလို ေရာက္လာတတ္ပါသည္၊ ယခုလည္း ေရာက္လာျပီး ေနာက္တေန႔တြင္ ဟသၤာတသို႔ျပန္မည္ ျဖစ္ပါသည္၊ အင္းစိန္ဘူတာမွ သာရေ၀ါသို႔ ရထားစီးရသည္။

ကၽြန္မသည္ ညီမကို ဘူတာလိုက္ပို႔ရန္ ကၽြန္မေနထိုင္ေသာ တကၠသိုလ္၀င္းမွ အင္းစိန္ဘူတာသို႔ နံနက္ ၅-နာရီတြင္ထြက္ပါမွ ရထားမီမည္ ျဖစ္ပါသည္၊ နံနက္ ဘူတာဆင္းရမည္ကို စိတ္ေစာ၍၄င္း၊ ကၽြန္မ၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အဆင္မေျပစရာ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္စရာ ျပႆနာတခုကို ၾကံဳခဲ့ရ၍၄င္း၊ ညက ကၽြန္မေကာင္းစြာ မအိပ္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ေမြးရာပါ ႏွလံုးအားနည္းေရာဂါႏွင့္ ညက ေကာင္းစြာ မအိပ္ခဲ့မိျခင္းတို႔ေၾကာင့္ နံနက္ဘူတာဆင္းခ်ိန္တြင္ ကၽြန္မမွာ လန္းဆန္းျခင္း မရွိပါ။

အင္းစိတ္ဘူတာသို႔ ပံုမွန္ သာရေ၀ါရထား ၀င္လာခ်ိန္ နံနက္ ၆-၂၀ နာရီတြင္ ညီမကို ရထားေပၚသို႔ တင္ေပးလိုက္သည္၊ မၾကာမီ ရထားထြက္သြားပါသည္၊ ထိုအခ်ိန္တြင္ အင္းစိန္ဘူတာသို႔ ျမိဳ႔ပတ္ရထား လာေနပါျပီ။

စားေသာက္ဆိုင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားမွ က်ယ္ေလာင္ေသာ ကက္ဆက္သံမ်ားကို ၾကားေနရပါသည္၊ ညက ေကာင္းစြာမအိပ္ခဲ့မိေသာေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ ႏွလံုးေရာဂါဒဏ္ေၾကာင့္တေၾကာင္း ကၽြန္မမွာ ေငးငိုက္လ်က္ ရထားသံလမ္းေပၚ ေက်ာခိုင္းရပ္ျပီး ဆူသံမ်ားေၾကာင့္ ျမိဳ႔ပတ္ရထားလာသံကို လံုး၀ မၾကားခဲ့မိပါ၊

ထိုစဥ္ တခါမွမျမင္ဖူးေသာ လူငယ္တေယာက္သည္ ရထားလမ္းေဘးရွိ လူသြားစၾကႍေပၚသို႔ ကၽြန္မအား လ်င္ျမန္စြာ အတင္းမယူျပီး တင္ေပးလိုက္ပါသည္၊ ဤအျဖစ္အပ်က္မွာ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ျဖစ္ခဲ့ပါသည္၊ ကၽြန္မသည္ ေခတၱ သတိေမ့သြားပါသည္၊ သတိျပန္ရလာခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကၽြန္မအား အံ့ၾသစြာျဖင့္ ေငးၾကည့္ေနၾကေသာ ခရီးသြားမ်ား ေစ်းသည္မ်ား မီးရထား၀န္ထမ္းမ်ားကို ေတြ႔ရပါသည္၊ ကၽြန္မအား ကယ္တင္ခဲ့ေသာ သူငယ္ေလးကိုမူ မေတြ႔ရေတာ့ပါ၊ ကၽြန္မ၏ အျဖစ္အပ်က္မွာ မေတြး၀ံ့စရာ၊ ေသြးေအးေအးႏွင့္ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေသာအခါ ေန-လ ဘုရားတြင္ ၉-ရက္ အဓိ႒ာန္၀င္ခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ ကၽြန္မျပန္လည္အသက္ရွင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္ယူဆရပါသည္။

( ေမစပယ္ပြင့္ )

( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၅-ခု စက္တင္ဘာလ )

Read more...

ၾသ၀ါဒ

၁။ ငါးပါးသီလ ျမဲေအာင္ေနပါ။
၂။ ဘယ္အရာမဆို ငါဟု မစြဲနဲ႔၊ ဘယ္ဟာမွ ကိုယ့္အလိုမလိုက္၊ သေဗၺ သခၤါရာ အနိစၥာ တဲ့၊
၃။ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္ ပရိတ္ေတာ္ ပ႒ာန္းမ်ားကို အခ်ိန္ျပည့္ပြားပါ။
၄။ ဒါန သီလ ဘာ၀နာ အားေကာင္းေအာင္ အျမဲျဖည့္ပါ။
၅။ တနဂၤေႏြေထာင့္မွစ၍ တေထာင့္လွ်င္ ၃-ပစၥည္း ပ႒ာန္းေဒသနာျဖင့္ စည္းခ်ေမတၱာပြားပါ။
၆။ မိဘႏွစ္ပါးကို ရိုေသၾက၊ ရွိခိုးၾက။
၇။ အသက္ရွည္ခ်င္လွ်င္ ေန႔ခင္းပိုင္း မအိပ္နဲ႔၊ ထိနမိဒၶ မ၀င္ေအာင္ အက်ိဳးရွိမည့္ အလုပ္တခုခုလုပ္ပါ။
၈။ ကိစၥတခုခုကို ျဖစ္ေအာင္လဲ မေတာင့္တနဲ႔၊ မျဖစ္မည္ကိုလဲ မေၾကာင့္ၾကနဲ႔၊ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ၾကည့္။
၉။ အေကာင္းေလာကဓံ အဆိုးေလာကဓံ တို႔ကို မလြတ္ကင္းႏိုင္ၾက၊ ဒါေၾကာင့္ မိမိႏွင့္ မွ်တမည့္ စိတ္ထား၊ ေနထိုင္မႈျဖင့္ ေနပါ၊ ခ်မ္းသာလိမ့္မည္။

၁၀။ စိတ္ညစ္စရာ ၀မ္းသာစရာေတြ႔လွ်င္ မတုန္လႈပ္နဲ႔၊ တေန႔ ပ်က္စီးရေပမည္၊ အနိစၥသေဘာကို ဆင္ျခင္ပါ။
၁၁။ ယခုေခတ္ အခ်ဥ္ကို အခ်ိဳျဖစ္ေအာင္၊ အခါးကို အခ်ိဳျဖစ္ေအာင္၊ အငန္ကို အဆိမ့္ျဖစ္ေအာင္၊ သဘာ၀ကို ျပဳျပင္ျပီး စားေသာက္ၾကတယ္၊ အစားဆန္းလွ်င္ ေရာဂါဆန္းမယ္၊ အစားစံုလွ်င္ ေရာဂါစံုမယ္။

၁၂။ မွန္မွန္ စား၊ မွန္မွန္ အိပ္၊ မွန္မွန္ ေျပာ၊ မွန္မွန္ ၾကံစည္၊ မွန္မွန္ လုပ္၊ မွန္မွန္ ႀကိဳးစား၊
ေအး-မမွန္ဘူးဆိုလွ်င္ေတာ့ ပ်က္ျပီ။

၁၃။ အသက္ရွည္ျခင္း၊ အသက္တိုျခင္းသည္ ကံ-ကံ၏အက်ိဳးသာ ျဖစ္သည္၊ ေကာင္းေကာင္းလုပ္လွ်င္ ေကာင္းေကာင္းျဖစ္မည္၊ မဟုတ္တာလုပ္လွ်င္ မဟုတ္တာ ျဖစ္မည္။

၁၄။ တိုက္တာေတြ ဘယ္ေလာက္ ခမ္းနားထည္၀ါျပီး ခ်မ္းသာေနေပမယ့္ တစစီျဖဳတ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဘာမွ သံုးမရေတာ့ဘူး၊ အလကားပဲ။

( သီေပါ ေအာင္မဂၤလာ ဘိုးေတာ္ေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲ လာဘ၀ံသ )

Read more...

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳရာ၀ယ္ သတိျပဳဖြယ္

အလွဴေရစက္ လက္ႏွင့္မကြာ ေနလာၾကေသာ ျမန္မာတို႔သည္ ဆြမ္းတဇြန္း၊ ဆန္တဆုပ္၊ ေငြတက်ပ္၊ အုတ္တခ်ပ္မွစ၍ ရာ၊ ေထာင္၊ ေသာင္း၊ သိန္း-အထိ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းေနၾကသည္၊ ထိုထိုကုသိုလ္တို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ရမည္မွာ ဧကန္ျဖစ္၏၊ ေကာင္းက်ိဳး၏ပမာဏ အႀကီးအေသးမွာ စိတ္ထားႏွင့္ ျပဳလုပ္မႈ မွန္ကန္ျခင္းအေပၚ တည္ေနရာ လွဴဒါန္းမႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေတာင္ျမိဳ႔ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သတိျပဳဖြယ္အခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

၁။ လယ္ယာေျမ ေကာင္း-မေကာင္းကို လိုက္၍ အပင္အသီး ကြာျခားသကဲ့သို႔
အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေကာင္း-မေကာင္းကို လိုက္၍ အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၂။ လယ္ယာလုပ္သူ နားလည္-မလည္၊ လုံ႔လ၀ီရိယ ရွိ-မရွိကို လိုက္၍ အပင္အသီး ကြားျခားသကဲ့သို႔
အလွဴရွင္၏ ဉာဏ္ရွိ-မရွိ၊ အားတက္သေရာ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ရွိ-မရွိကို လိုက္၍ အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၃။ မ်ိဳးေစ့ ေအာင္-မေအာင္ကို လိုက္၍ အပင္အသီး ကြာျခားသကဲ့သို႔
လွဴဖြယ္ပစၥည္း တရားသျဖင့္ ဟုတ္-မဟုတ္ကို လိုက္၍ အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၄။ မစိုက္ပ်ိဳးမီ မ်ိဳးေစ့တို႔ကို ျပဳျပင္-မျပဳျပင္ကို လိုက္၍ အပင္အသီး ကြာျခားသကဲ့သို႔
အလွဴရွင္၏ ပုဗၺေစတနာ ထက္သန္ေအာင္ ျပဳ-မျပဳကို လိုက္၍ အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၅။ မ်ိဳးေစ့ကို စိုက္ပ်ိဳးျပီးေနာက္ ေရေလာင္းျခင္း၊ ေပါင္းသင္ျခင္း၊ ျပဳ-မျပဳကို လိုက္၍ အပင္အသီး ကြာျခားသကဲ့သို႔
လွဴဒါန္းျပီးေနာက္ ထိုကုသိုလ္မႈကို ထပ္မံသတိရမႈ၊ ၀မ္းေျမာက္မႈ ထက္သန္-မသန္ကို လိုက္၍ အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၆။ လွဴမိတာ မွားသြားတယ္၊ မ်ားသြားတယ္ စသည့္စိတ္မ်ား ျဖစ္မိလွ်င္လည္း အက်ိဳးေပး ကြာျခားသည္။

၇။ လယ္ယာ မ်ိဳးေစ့ စသည္ အားလံုုး အဆင္သင့္ ေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း စိုက္ပ်ိဳးသင့္ေသာ အခ်ိန္မွာ စိုက္ပ်ိဳးမွ အပင္အသီး ဖြံ႔ထြား အားေကာင္းသကဲ့သို႔
အလွဴႏွင့္ လွဴဖြယ္၀တၳဳ အဆင္သင့္ေသာ္လည္း လွဴသင့္ေသာအခါ လွဴမွသာ ဖြ႔ံဖြံ႔ထြားထြား အက်ိဳးေပးဖြယ္ ရွိသည္။

ဒါန သီလ ဘာ၀နာမ်ားျဖင့္ သံသရာ ဘ၀အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေရးကို ႀကိဳးစားေနၾကေသာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားသည္ ဤအခ်က္မ်ားကို သတိျပဳမိၾကပါေစ။

Read more...

စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

အာဟာရသုတ္-မွ...

စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ' ေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ', ေနာင္တတစ္ဖန္ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ', ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ'

ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္းကား အဘယ္ နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
စိတ္မေအးၿငိမ္းမႈသည္ ရွိ၏၊ ထိုစိတ္မေအးၿငိမ္းမႈ၌ မသင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသး ေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ', ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ', ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကို အတိုင္း ထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္းတည္း။ 232-4

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ'၊ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ'၊ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ..
စိတ္၏ ၿငိမ္းေအးမႈသည္႐ိွ၏၊ ထုိစိတ္၏ ၿငိမ္းေအးမႈ၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသး ေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ'၊ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ 'ဥဒၶစၥ'၊ ေနာင္တတစ္ဖန္ ပူပန္မႈ 'ကုကၠဳစၥ' ကုိ အတုိင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားတည္း...။ 232-4

၁ - အာဟာရသုတ္၊ သာကစၧ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကာမစၧႏၵ၊ ဗ်ာပါဒ၊ ထိနမိဒၶ၊ ဥဒၶစၥ၊ ဝိစိကိစၧာ၊ ငါးပါးလံုးသို႔ --->

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

မေဝခြဲႏိုင္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

အာဟာရသုတ္-မွ...

မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ၏ တည္ရာ အာ႐ံုတရားတို႔သည္ ရွိကုန္၏၊ ထိုတရားတို႔၌ မသင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ မေဝခြဲႏိုင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္းတည္း။ 232-5

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ မေဝခြဲႏုိင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ မေဝခြဲႏုိင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ ေသာ တရားကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
ကုသုိလ္ အကုသုိလ္တရား၊ အျပစ္႐ိွ အျပစ္မဲ့တရား၊ အယုတ္အျမတ္တရား၊ အက်ဳိးတူ အဖို႔႐ိွသည့္ အမည္းအျဖဴျဖစ္ေသာ တရားတို႔သည္ ႐ိွကုန္၏။ ထုိတရား တို႔၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္ တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ မေဝခြဲႏုိင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ မေဝခြဲႏုိင္မႈ 'ဝိစိကိစၧာ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာ ေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားတည္း။ 232-5

၁ - အာဟာရသုတ္၊ သာကစၧ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္...။

ကာမစၧႏၵ၊ ဗ်ာပါဒ၊ ထိနမိဒၶ၊ ဥဒၶစၥ၊ ဝိစိကိစၧာ၊ ငါးပါးလံုးသို႔ --->

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ ရဲ႔ ခင္ပြန္းႀကီး(၁၀)ပါးကဗ်ာ

ေမေမခ်စ္ေသာသားသားနဲ႔မီးမီးေရ..

မၾကာခင္မွာႏွစ္ေဟာင္းကုန္လုိ႔ ႏွစ္သစ္တစ္ခုကုိကူးေျပာင္းေရာက္ရွိ ျပန္ေပအုံးေတာ့မယ္….။ အတက္ေန႔ ကုိ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီေနာ္…။

ႏွစ္ေဟာင္းကမသိနားမလည္လုိ႔ ျပစ္မွားမ်ားမိတဲ့ ကာယကံ ဝစီကံ မေနာကံေတြကုိ Computer ထဲက File ေဟာင္းေတြရွင္းလင္းၿပီးDelete လုပ္သလုိ ရွင္းျပစ္ရပါလိမ့္မယ္..။

မာန ဖုိင္…၊အာဃာတဖုိင္…….၊

နာက်ည္းခဲ့ေသာ....ခါးသည္းခဲ့ေသာ ဖုိင္မ်ား....၊

ရင္နာခဲ့ျခင္း၊အၾကင္နာမဲ့ျခင္း...ဆုိတဲ့ ဖုိင္ေတြေကာေပါ့....

အညႈိးအေတးဖုိင္ေတြ…အမုန္းဖုိင္ေတြ….အကုန္ပါတယ္ေနာ္..။

ALL DELETE IN MEMORY

ျပစ္မွားမိသူမ်ားကုိ ေတာင္းပန္ဝန္ခ်မႈနဲ႔ အတူ ကုိယ့္ကုိ ျပစ္မွားသူမ်ားကုိလည္း နားလည္ခြင့္လႊတ္စိတ္နဲ႔ အတူ Delete လုပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္ ကေလးတုိ႔ေရ…။

FORGIVE AND FORGETေပါ့ေနာ္..။

ခင္ပြန္းႀကီး၁၀ပါးကန္ေတာ့ပြဲနဲ႔ အတူသားသားနဲ႔ မီးမီးတုိ႔ကုိ အမွတ္တရျဖစ္ေစမဲ့ စကားလက္ေဆာင္ပါးရေအာင္ သည္ တစ္ခါ သမုိင္းေၾကာင္းေလးကုိ ေရးဘုိ႔ စဥ္းစားမိခဲ့ပါတယ္..။

သည္ ခင္ပြန္းႀကီး ၁၀ပါး ကန္ေတာ့ပြဲ က်င့္စဥ္ သည္ ဘုရားေဟာ တရားမ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ ထားတဲ့ ပိဋကတ္သုံးပုံတြင္ မပါဝင္ပါ ကေလးတုိ႔ေရ..။

ဝိသုဒၶိမဂ္ တြင္ ပါဝင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ ကုိ သားတုိ႔ကုိ ေျပာ ျပခ်င္ပါတယ္..။တစ္ခါ က ရဟန္းႏွစ္ပါးဟာ အတူ ဆြမ္းခံထြက္ ၾကတာ…။အသက္ ႀကီးတဲ့ ရဟန္း ဟာ ေလနာေရာဂါရွိေတာ့ ဆြမ္းခံျပန္ရာ လမ္း တစ္ေနရာရဲ႔ လမ္းေပၚမွာ ပဲ ယာဂုဆြမ္းကုိ ေမာ့ေသာက္ ဘုဥ္းေပးလုိက္ပါတယ္..။ဒါကုိ ရဟန္းငယ္ ကစိတ္ထဲက ေတြးမိသတဲ့..။

လမ္းမွာေတာင္ မေအာင့္အီးႏုိင္ပဲ ေသာက္တာဆုိေတာ့ (အသက္ကျဖင့္ႀကီးလွၿပီ…ေက်ာင္း ေရာက္မွ ေသာက္တာ မဟုတ္..သည္လုိ ဘုန္းႀကီးမ်ဳိး ရွိလုိ႔ တုိ႔သာသနာ ရွက္စရာေကာင္းတာ)လုိ႔ စိတ္ထဲက ကဲ့ရဲ႔ပါတယ္..။

သူ႔ရဲ႔ စိတ္အေတြးကုိ ယာဂုဘုဥ္းေပးတဲ့ ရဟန္း ႀကီးကသိေတာ္ မူတဲ့ အတြက္…ႏႈတ္က ဖြင့္ေမးပါတယ္..ငါ့ရွင္ သာသနာ မွာ ေထာက္ရာ တည္ရာ ရခဲ့ပါၿပီလားလုိ႔ေမးတဲ့ အခါ….ရဟန္းငယ္က ေသာတာပန္တည္ ၿပီးပါ ၿပီ..လုိ႔ ျပန္ ေျဖပါတယ္..။

တရားဆက္ အားမထုတ္နဲ႔ေတာ့လုိ႔ ျပန္ေျပာ ပါတယ္.. အရိယာ ပုဂၢဳိလ္ကုိ ျပစ္ မွားမိခဲ့တာ ျဖစ္သြားတာ ဆုိတာကုိ ရဟန္းငယ္က ခ်က္ ခ်င္းသေဘာ ေပါက္ပါတယ္..။

ထုိရဟန္းသည္ ရဟႏၱာ ျဖစ္တယ္ ဆုိတာ ခ်က္ခ်င္းသိသြားေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့လုိက္ တာ သူ႔ရဲ႔ အျပစ္ဟာခ်က္ခ်င္း ေျပေပ်ာက္ သြားခဲ့ရပါတယ္..။

ဝိသုဒၶိမဂ္လာ သည္ ဇာတ္လမ္းေလးကုိ အေျခခံ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ နယ္ပယ္ မွာ ထည့္ သြင္း ေပါင္း စပ္ၿပီး မာန္လည္ဆရာေတာ္ ဘုရားတုိ႔ တျခားေသာဆရာသမားမ်ားက သည္ လကၤာေလးကုိ ေရးသားခဲ့ပါတယ္ ကေလးတုိ႔ေရ..။

အရိယာဇာတ္၊ ပုဂၢဳိလ္ၿမတ္ကုိ၊

ေျပာတတ္ၿပစ္ဆုိ၊ အမ်က္သုိ၍

မလုိရန္မ်ဳိး၊ထုိသူမ်ဳိး၀ယ္၊

ဆယ္ မ်ဳိးျပစ္ ဒဏ္ ရၿမဲမွန္္ခဲ့ ..။

ေသြးအံၿဖစ္လြယ္၊ေရာင္း၀ယ္ရႈံးျခင္း၊
ခ်ဳိ႔ယြင္းအဂၤါ၊ ႏူနာ ကုဌရႈးၾကေဖာက္ၿပန္၊

မင္းဒဏ္သင့္ခန္း၊ၾကမ္းတမ္းစြပ္စြဲ၊
ေသကြဲသားခ်င္း ပ်က္ၿခင္းစည္းစိမ္၊
ေနအိမ္မီးေလာင္၊ဒုကၡေကာင္သည္ ၊
လု႔ေဘာင္ ဒိဌ ၊ ေတြ႔ ၾကဳံရ၍ေသကမလြဲ၊

အပါယ္ငရဲဝယ္ ကမၻာစြဲ၏..။

ေရာက္ဆဲလူ႔ျပည္ တက္ ျပန္လည္ေသာ္..။
က်က္သေရမြဲ၊မဂ္ဖုိလ္လြဲသည္…
အၿမဲၾကမၼာ ဝဋ္ေၾကာင္းပါသည္…ေရွာင္ရန္ ဓမၼအႏၱရာယ္တည္း။

(မဂ္တား၊ဖုိလ္တားပါၿဖစ္တတ္ပါတယ္..။)

ေမေမတုိ႔ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရား စာ အုပ္ မွာကေတာ့ အလယ္ အပုိဒ္ကုိ ေဖၚျပ ထား ပါတယ္..။
ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႔ ေက်ာင္းကတရားစခန္းပြဲေတြမွာ…မဂ္ဉာဏ္ ဖုိလ္ဉာဏ္ လက္ လွမ္းမွီဘုိ႔ အတြက္ တားျမစ္ပိတ္ဆုိ႔ထားတဲ့ ျပစ္မွားကံေတြေျပေပ်ာက္ေအာင္ သစၥာေလးပါးမေဟာခင္ ညေနမွာ အၿမဲ စီစဥ္ ကန္ေတာ့ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္..။

သည္ကဗ်ာကုိ ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႔ ဆရာ ေတာ္ ဦးဥကၠံသဗုဒၶိက လြန္ခဲ့ တဲ့ အႏွစ္၇၀ေက်ာ္ ကတည္း ကရရွိ ထိမ္းသိမ္းထားၿပီး ဆရာေတာ္ကုိ ေပးခဲ့ တာ ျဖစ္ပါတယ္..။မူရင္းကုိ ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ဘုရားက ထိန္းသိမ္းထားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္..။

အခုေခတ္ တြင္တြင္က်ယ္ က်ယ္ ျဖစ္ေနတာ ကေတာ့ ယခု ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃာ့ဝန္ေဆာင္ဆရာေတာ္ ဒုတိယဥကၠ႒ ဖ်ာပံုတုိက္ သစ္ဆရာေတာ္ ဦးၾသဘာသာဘိဝံသ ေရးသားတဲ့ သုေတသနရုပ္ျပ အဘိဓာန္မွာ ေဖၚျပခဲ့တာ ကုိ ကုိးကားၾကတာ လုိ႔ ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ က ဆုိပါတယ္ ကေလးတုိ႔ေရ..။

အဲဒီဆရာေတာ္ဘုရားကုိးကားေသာ ဇာတ္ကလည္း ေတမိဇာတ္ကုိမွီ ျငမ္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္..။အဲဒီ ေတမိဇာတ္မွာလည္း ခင္ပြန္းႀကီး၁၀ပါးရယ္ လုိ႔ တိတိက်က်ေရတြက္ျပမထားပါဘူး..။မိဘ ႏွစ္ပါးကုိ စိတ္ ဆင္းရဲ ေစမႈ မျပဳပါနဲ႔လုိ႔သာ ပါပါတယ္..တဲ့..။

လူေတြဟာ မစၦရိယ စိတ္ရွိၾကတဲ့ အတြက္ သူတစ္ပါးကုိျပစ္မွားတတ္ပါတယ္..။
အဲဒီ မစၦရိယ (မိမိစည္းစိမ္ကုိ လွဳိ႔ဝွက္ ဝန္တုိျခင္း)ေၾကာင့္အရိယာတုိ႔ကုိ စြပ္စြဲဲျခင္းဆုိတဲ့ အရိယူပဝါဒကံ ထုိက္တတ္ လုိ႔ ေရွးဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ား က ေလာကနီတိ အျဖစ္ ခ်န္ထားခဲ့တယ္လုိ႔ပဲသတ္မွတ္ရမွာပါပဲ။

အခု သည္ နည္းကုိ သင္ၾကားဆုံးမေပးတဲ့ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး က တရား မေဟာခင္ မွာ ၆ႏွစ္ေလာက္လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ ၿပီးမွ ေတာေတြမွာ စေဟာတာ..အေထာက္ အထား မ်ား စြာ မွတ္တမ္း တင္ ၿပီးသားေတြရွိေနပါတယ္..။

ဆရာသမားရဲ႔ ဆုံးမ မႈေၾကာင့္အသက္ ၅၀ေက်ာ္မွာ မွျမဳိ႔ေပၚတက္ခဲ့တယ္..ေနာက္ေတာ့ရဟႏၱာ ႀကီးမ်ားရဲ႔ အိမ္မက္ေပးခ်က္အရ..ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ေတြ ကုိ ပါ ဆရာေတာ္ ေရာက္ ရွိေဟာ ၾကားခဲ့လုိ႔ ေမေမတုိ႔ ကံေကာင္းစြာ ရရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္ ကေလးတုိ႔။

တကယ္ လုိ႔ ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ က က်မ္းကုိးက်မ္းကားနဲ႔ေထာက္ ျပေျပာဆုိခဲ့ရင္လည္း ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက လက္ခံမွာ ပါပဲ.. မာန္မာန မွ မရွိေတာ့တဲ့ အျပင္ ေက်းဇူးေတာင္ တင္ အုံးမွာ ပါပဲ..။ေျပာ ျပၿပီး ေလာက္ၿပီလုိ႔ယူဆရပါတယ္..။

ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႔ ထက္ျမက္မႈ နဲ႔ ပိဋကတ္စာေပ ကၽြန္းက်င္မႈကုိ ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏုိးတာ ကုိ သူတုိ႔ ႏွစ္ဦး မုံရြာကုိ တရားေဟာ တူတူ သြားခဲ့တာ ၊ရင္းႏွီးခဲ့ၾကတာ တရား ေတြထဲ မွာေမေမ နာယူရဘူးပါတယ္..။

ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ ကလည္း ရုိးသားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းမိန္႔ဘူးတယ္..သူေဟာတဲ့ တရာေးတြက စာေပ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေဒသနာ ဉာဏ္နဲ႔ေျပာတတ္ဆုိတတ္တာျဖစ္တယ္..ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားကေတာ့ ကုိ္ယ္တုိင္ ထုိးထြင္းသိတဲ့ ပရိေဝဒဉာဏ္ နဲ႔ ေဟာ တာလုိ႔သူ႔ရဲ႔တရားတစ္ပုဒ္မွာ ေဟာဘူးပါတယ္..။

ၿခဳံငုံၿပီး ေျပာရရင္ ..ေမေမ ႀကိဳက္တဲ့ အခ်က္ ကေတာ့…အခုိင္အမာ ျပဆုိထားတဲ့ ဘုရားေဟာ တစ္ခု ုျဖစ္ပါတယ္...။ ဘဝသံသရာရွည္ လြန္းလုိ႔ မေတာ္ဘူးတဲ့ ေဆြမ်ဳိး၊အမိ အဖ မရိွ..။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာက၌ ျပစ္မွား ျခင္းငွာ ထုိက္ေသာသူဆုိတာမရွိ လုိ႔ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရား ကျပဆုိ တာ ကုိ ပါ..။

အဲဒီ အသိေလးဝင္လာေတာ့…ေမတၱာ ေတြပြားရတာ အလြန္ လြယ္ကူလာ ပါတယ္..။တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးဟာ မဆုိင္သလုိ ၿခံစည္းရုိးျခားမေနေတာ့ပဲ တစ္ေလာကလုံးရွင္းလင္းတဲ့ အျမင္နဲ႔..လုံၿခဳံေႏြးေထြးလာပါတယ္..။

ေက်းဇူးျမင္ရင္ ေမတၱာေပၚသည္။ ေက်းဇူးေပ်ာက္ရင္ မာန ေပၚသည္..။
ေမတၱာ ျဖစ္ေပၚေစေသာ အနီးကပ္ဆုံးအေၾကာင္းရင္းသည္ ေက်းဇူးကုိေဖၚျပေပးျခင္းျဖစ္သည္..။

ေမတၱာနဲ႔ေက်းဇူးတရားကုိ ကၽြမ္းက်င္သြားေတာ့ ေလာကီေအာင္ျမင္ေရးလႈိ႔ဝွက္ ခ်က္ တံခါး တစ္ခ်ပ္ပြင့္ သြား တဲ့သေဘာလုိ႔ပဲေမေမခံယူပါတယ္..။ေမေမပထမေရးခဲ့ဘူးသလုိ..

လက္ရွိအေၿခအေန+ ? =သုံးလုိ႔ မကုန္ လွဴ လုိ႔ မခမ္း ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ေသာ ဘ၀အေျခ ေန

ပထမေမး ခြန္းရဲ႔ အေျဖက..သာ မာန္ လူသား ဘ၀ကေန ၃၂ပါး ေသာ ေယာက်ၤား ျမတ္တုိ႔လကၡဏာၿဖင့္ ပြင့္ထြန္းေတာ္ မူေသာ ဘုရား အၿဖစ္သုိ႔ေရာက္ေအာင္ ၿဖည့္ ဆည္း ခဲ့တဲ့ ၁၀ပါးေသာ ပါရမီ ကုိ ျဖည့္က်င့္ရမယ္ တဲ့…ေမေမက ဆရာေတာ္ အရွင္ ဆႏၵာဓိကတရားေတာ္ ထဲက ေန ဆရာေတာ္ က်က္ ခဲ့ သလုိ မွတ္ရလြယ္ေအာင္..

ဒါန၊ သီလ၊ နိကၡမ ၊ပညာ့ ၊၀ီရိ ယာ။
ခႏၱီ ၊သစၥ၊ ဓိ႒ာန ၊ေမတၱ၊ ဥေပကၡာ..။

လုိ႔ က်က္ ထားပါ..။ဆရာေတာ္ ဘုရားက.. ၁၀ပါးေသာပါရမီ မုိ႔ ခက္ မယ္ ထင္ မွာ စုိးလုိ႔ နည္းေကာင္း ေပးတယ္..။ ေမတၱာ ပါရမီ က စက်င့္ရင္ ၁၀ပါလုံး ၿဖည့္ က်င့္ ၿပီးသား ၿဖစ္ သြား မယ္တဲ့.. စဥ္း စား ၾကည့္ေလ။

တဘက္ သား ကုိ ေပးလွဴ ဘုိ႔ ဒါနပါရမီ စတင္တဲ့ အခါ ခ်စ္ မွ.. ေမတၱာ ရွိ မွ ေပး လုိ႔ ရတာ မဟုတ္လား။

ေမတၱာ ရဲ႔ အရွိန္ အဟုန္ နဲ႔.. အပင္ ပန္းေတြ ခံ ႏုိင္ ေတာ့ ခႏၱီ ပါရ မီ ၿဖစ္ သြားတယ္..။

အာရုံခံစားမႈမ်ားကုိ ကုိယ္ ခံစား မယ္ သုံးေဆာင္မယ္ ဆုိတဲ စိတ္ကုိ ခ်ဳိး ႏွိမ္ ႏုိင္ေတာ့ နိကၡမ ပါရမီ ၿဖစ္ သြားတယ္..။မျဖစ္ ျဖစ္ ေအာင္ လုပ္ မယ္ ဆုိတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ဆုိေတာ့ အဓိ႒ာန ပါရမီ ေတြ..ျဖည့္ က်င့္ရာေရာက္ ပါတယ္..။ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ေတာ့ ဝီရိယပါရမီ ျဖစ္သြားပါတယ္..။

ဉာဏ္ နဲ႔ ခ်ဲ႔ ထြင္ စဥ္းစားၾကည့္ပါေနာ္..ဒါဆုိ.. ပထမေမး ခြန္း ရဲ႔ အေျဖ ရပါ ၿပီကေလးေရ…။

နိဂုံးခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ ပါရမီက်င့္စဥ္ တစ္ခု အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ မိမိကုိယ္ ကုိ ႏွိမ့္ခ်ေတာင္ပန္ ျခင္း။ပူ ေဇာ္ထုိက္သူကုိ ပူေဇာ္တဲ့ မဂၤလာ တရားေတာ္ နဲ႔လည္းကုိက္ညီတဲ့ က်င့္စဥ္ေလး အျဖစ္ႏွစ္သစ္ ကူးအခ်ိန္ကာလ သမယမွာ တန္ဘုိးထားလုပ္ေဆာင္ ၾကတာေပါ့ကေလးတုိ႔ေရ..။

ေမေမ ကေတာ့တရားေတြနာယူရတာရွင္လငး္လြယ္ကူလာတဲ့ အက်ဳိး ေက်းဇူးကုိရရွိခဲ့ပါတယ္..။

အျပစ္မ်ားမွရွင္းသန္႔စင္ၾကယ္ေသာ မဂၤလာႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ…။

(ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ ဦးေကာသလႅ ၏ သပိတ္ေမွာက္တရားကုိ နာယူေရးသားပါသည္..။)

Read more...

စိတ္၊

ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “စိတ္” ဆုိတဲ့ တရားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား ႏွစ္သစ္မွာ တရားေတာ္မ်ား နာယူက်င့္ၾကံျခင္းအားျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ရရွိခံစားႏုိင္ၾကပါေစ။

Read more...

ရွစ္ပါးသီလေပးျခင္း၊

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္ေသာ ရွစ္ပါးသီလေပး ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္လိုသူမ်ားသည္ ဆရာေတာ္ႀကီး သက္ရွိထင္ရွားရွိသလို အာ႐ံုျပဳၿပီး သီလေတာ္ကုိ ခံယူ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥပုသ္ေဆာက္တည္ရာတြင္ လိုက္နာသင့္သည့္ အခ်က္မ်ားကုိလည္း ေရးထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱ၀ါအားလံုး သူေတာ္ေကာင္း တရားမ်ားကုိ ေစာင့္ထိန္း လိုက္နာႏုိင္ၾကသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သြားရာ နိဗၺာန္သို႔တုိင္ေအာင္ ေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။

Read more...

ဥေပကၡာေ၀ဒနာကုိရွုမွတ္ျပီးျဖစ္ပုံအဆုံးအျဖတ္

မထင္ရွားတဲ့တရား

ကဲဥေပကၡာေ၀ဒနာကုိ ေျပာၾကစုိ႔၊ ဥေပကၡာ ဆုိတာကေတာ့ ဒုကၡေ၀ဒနာလုိ အေနဆုိး အခံခက္တာလဲ မဟုတ္ဘူး။ သုခေ၀ဒနာ လုိ အားရ၀မ္းသာ ေလာက္ေအာင္ ထူးထူးျခားျခားၾကီး ေကာင္းတာလဲ မဟုတ္ဘူး။ မဆုိးမေကာင္း အလယ္အလတ္ ေနရုံမွ်ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမွုတစ္မ်ိဳးပဲ။

ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကုိ အဒုကၡ မသုခလုိ႔လဲ ေခၚတယ္။ မဆင္းရဲ မခ်မ္းသာ မဆုိးမေကာင္း ခံစားမွုလုိ႔ဆုိလုိတယ္။ သူက သိမ္ေမြ႔တယ္။ သုခေ၀ဒနာ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာ ေတြေလာက္ မထင္ရွားဘူး။

သုခဆုိတဲ့ ခ်မ္းသာမွု ျဖစ္လာရင္ အင္မတန္ ထင္ရွားတယ္။ "ေကာင္းလုိက္တာ ေကာင္းလုိက္တာ"နဲ႔ ပါးစပ္က ထုတ္ေျပာရသည့္ တုိင္ေအာင္ ထင္ရွားတယ္။ ဒုကၡဆုိတဲ့ ဆင္းရဲက သာျပီးထင္ရွားေသး။ သူျဖစ္လာတယ္ဆုိရင္ "အလုိေလး အမယ္ေလး"နဲ႔ ညည္းညဴရသည့္ တုိင္ေအာင္ ကုိ ထင္ရွားေနတယ္။ ဥေပကၡာကေတာ့ အဲဒါေတြေလာက္ မထင္ရွားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကုိ အသိခက္တယ္လုိ႔ က်မ္းဂန္မ်ားက ဆုိထားေပတာပဲ။

မိဂပဒ၀လဥၥ

ဒါေပမဲ့ ေယာဂီမွာေတာ့ ေပၚတုိင္း ေပၚတုိင္း ရုပ္နာမ္ေတြကုိ မျပတ္ရွုေနတဲ့ အတြက္ သုခ ဒုကၡ ေတြရဲ႔ အၾကား အၾကားမွာ ရွုမွတ္ျပီး သိရတဲ့ သာမန္ေနသာမွုကေလးေတြဟာ မဆုိးမေကာင္း ဥေပကၡာေတြပဲလုိ႔ ဒီလုိေတာ့ ထင္ရွားသိရပါတယ္။

ဥပမာအားျဖင့္ သမင္ေျခရာခံတဲ့ ေတာမုဆုိးဟာ ေက်ာက္ဖ်ာဆီအထိ တည့္တည့္လာတဲ့ သမင္ေျခရာကုိလည္း တစ္ဖက္မွ ေတြ႔ျပီးေတာ့ ဟုိတစ္ဖက္မွာ ေက်ာက္ဖ်ာဆီကသြားတဲ့ သမင္ေျခရာကုိလဲ ေတြ႔မယ္ဆုိရင္ အလယ္က ေက်ာက္ဖ်ာေပၚမွာ သမင္ေျခရာကုိ မေတြ႔ရေပမဲ့ သမင္ဟာ ဟုိဘက္ဒီဘက္ ေျခရာႏွစ္ခုရဲ႔ အလယ္စပ္ၾကား အဲဒီေက်ာက္ဖ်ာေပၚကပဲ ျဖတ္သြားတယ္ လုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီလုိပါပဲ။ ေယာဂီမ်ားလည္း အစက သုခေ၀ဒနာကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡေ၀ဒနာကုိပဲျဖစ္ျဖစ္ စူးစုိက္ျပီး မျပတ္ မွတ္ေနရတယ္။ ဒီလုိ မွတ္ေနရင္း အဲဒီ သုခေ၀ဒနာက ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေကာင္းတယ္ဆုိးတယ္ လုိ႔ မဆုိေလာက္တဲ့ သာမန္ေနသာရုံမွ် စိတ္အသိေတြကုိ ရွုမွတ္ေနရျပန္တယ္။

အတန္ၾကာေတာ့မွ သုချဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡျဖစ္ျဖစ္ ထင္ရွားေပၚလာျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီသုခ ဒုကၡေတြကုိ မွတ္ရျပန္တယ္။ ဒီလုိမွတ္ေနရတဲ့ ေယာဂီဟာ ထင္ရွားေတြ႔ရတဲ့ သုခ ျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡျဖစ္ျဖစ္ ထင္ရွားေပၚလာျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီ သုခ ဒုကၡ ေတြကုိ မွတ္ရျပန္တယ္။

ဒီလုိမွတ္ေနရတဲ့ ေယာဂီဟာ ထင္ရွားေတြ႔ရတဲ့ "သုခ ဒုကၡ ေ၀ဒနာေတြရဲ႔ စပ္ၾကားမွာ မေကာင္းမဆုိး ရုိးရုိး ေနသာရုံမွ် ျဖစ္ေနခဲ့တာေတြဟာ ဥေပကၡာေ၀ဒနာ ေတြပဲ" လုိ႔ သိရတယ္။ ဒီလုိသိတာဟာ ဟုိ သမင္ေျခရာခံတဲ့ မုဆုိးရဲ႔ သိပုံနဲ႔ တူတဲ့အတြက္ "မိဂပဒ၀လဥၥ" နည္းအရ သိတာလုိ႔ က်မ္းဂန္မ်ားမွာ ဆုိထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီဥေပကၡာကုိေတာ့ တမင္ရွာျပီး ရွုေနဖုိ႔ မလုိေတာ့ဘူး။ သုခ ဒုကၡေ၀ဒနာေတြ ေပ်ာက္သြားတဲ့ အခါမွာ ေပၚလာတဲ့ မေကာင္းမဆုိး ရုိးရုိးအသိစိတ္ ေတြကုိ ရွုမွတ္ေနရုံနဲ႔ ဒီဥေပကၡာကုိလည္း ရွုျပီး သိျပီး ျဖစ္သြားေတာ့တာပဲ။


မဟာစည္ဆရာေတာ္(ေ၀ဒနာႏုပႆနာတရားေတာ္ ဒုတိယပုိင္း စာ ၈-၉)


ဆက္ရန္
တရားရွုမွတ္လုိေအာင္စိတ္ကုိအားေပးနည္း(မဟာစည္-၀ိပႆနာရွုနည္းက်မ္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္)

Read more...

ထိုင္းမွိဳင္းမႈေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

အာဟာရသုတ္-မွ...

ေလးလံ ထိုင္းမွိဳင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ ေလးလံထိုင္းမွိဳင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ေလးလံ ထိုင္းမွိဳင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ'ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အ ေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း၊ ပ်င္းရိျခင္း၊ ကိုယ္လက္ ဆန္႔ငင္ျဖစ္ျခင္း၊ ထမင္းဆီယစ္ျခင္း၊ စိတ္၏ဆုတ္နစ္ျခင္းသည္ ရွိ၏။ ထို (မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းစသည္)၌ မသင့္ေလ်ာ္ေသာ အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ ေလးလံထိုင္းမွိဳင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ေလးလံ ထိုင္းမွိဳင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အ ေၾကာင္းတည္း။ 232-3

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ ေလးလံထုိင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ေလးလံ
ထုိင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစ ရန္ အ ေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားကား အဘယ္နည္း၊

ရဟန္းတို႔ ...
ေရွးဦးစြာ အားထုတ္မႈ 'အာရမၻဓာတ္' ၊ ပ်င္းရိျခင္းမွ ထြက္ေျမာက္မႈ 'နိကၠမဓာတ္'၊ အဆင့္ဆင့္ အားထုတ္မႈ 'ပရကၠမဓာတ္' တို႔ ႐ိွကုန္၏။ ထုိအားထုတ္မႈတို႔၌ သင့္ ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤ သည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ ေလးလံထုိင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီး ေသာ ေလးလံထုိင္းမႈိင္းမႈ 'ထိနမိဒၶ' ကုိ အတုိင္းထက္ အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာ ေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားတည္း...။232-3

၁ - အာဟာရသုတ္၊ သာကစၧ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

((ဒီလိုဆိုရၿပီေနာ္ အပိုမပါ))

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...

ပ်က္စီးေစလိုမႈေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

အာဟာရသုတ္-မွ...

ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ'ေတြ ျဖစ္ေပၚေၾကာင္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေၾကာင္း...

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ ပ်က္စီးေစလိုမႈ'ဗ်ာပါဒ'ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္းကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
ထိပါးမႈ 'ပဋိဃ' နိမိတ္အာ႐ံုသည္ ရွိ၏၊ ထိုပဋိဃနိမိတ္အာ႐ံု၌ မသင့္ေလ်ာ္ေသာ အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ ပ်က္စီးေစလိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကို ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ပ်က္စီးေစ လိုမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကို အတိုင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း တည္း။ 232-2

ရဟန္းတို႔ ...
မျဖစ္ေသးေသာ ပ်က္စီးေစလုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ပ်က္စီးေစ လုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားကား အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတို႔ ...
စိတ္၏ ဆန္႔က်င္ဘက္တရားတို႔မွ လြတ္ေသာ 'ေစေတာဝိမုတၱိ' မည္ေသာ ေမတၱာ သည္ ႐ိွ၏၊ ထုိေမတၱာ၌ သင့္ေလ်ာ္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းပင္တည္း။ ဤသည္ကား မျဖစ္ေသးေသာ ပ်က္စီးေစလုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကုိ ျဖစ္ေစရန္၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ပ်က္စီးေစလုိမႈ 'ဗ်ာပါဒ' ကုိ အတုိင္းထက္အလြန္ ျဖစ္ေစ ရန္ ျပန္႔ေျပာေစရန္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ တရားတည္း။ 232-2

၁ - အာဟာရသုတ္၊ သာကစၧ၀ဂ္၊ မဟာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

Read more...