ရွင္ဥပဂုတၱအေႀကာင္းကို ေလ႔လာၿခင္း။
ရွင္ဥပဂုတ္မေထရ္၏ အေႀကာင္းသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၵဘာသာ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ ထင္ထင္ရွားရွား မရွိပါ။ သို႔ေသာ္လည္း သာသနာ နွစ္ေပါင္း ၂၅၅၃ နွစ္အတြင္း လြန္ခဲ႔ေသာ နွစ္ေပါင္း ၂၂၀၀ ၀န္းက်င္ခန္႔က တကယ္ပင္ ေပၚေပါက္ခဲ႔သည္ဟု ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားက ယုံႀကည္လက္ခံေနႀကပါသည္။
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာက်မ္းဂန္ၿဖစ္ေသာ မဇၩိမနိကာယ၊ မဇၩိမပဏၰာသ ပါဠိေတာ္ ပရိဗၺာဇက၀ဂ္၊ စူဠသကုလုဒါယီသုတ္၌ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာ အေလာင္းအလ်ာျဖစ္သည့္ စူဠသကုလုဒါယီ ပရိဗိုဇ္ထံ ႀကြေရာက္ေတာ္မူလာကာ ခက္ခဲနက္နဲေသာ ၿပႆနာမ်ား ေမးၿမန္းေလ်ာက္ထားၿပီး အဆုံး၌ သရဏဂုံတည္ကာ ဘုရားရွင္ထံ ရွင္ရဟန္းၿပဳခြင္႔ေတာင္း၏။ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရလိုေၾကာင္း ခြင့္ေတာင္းရာ ဘုရားရွင္က ခြင့္ျပဳေတာ္မူသည္။ သို႔ရာတြင္ ၄င္း၏တပည့္ ပရိဗိုဇ္မ်ားက ၀ိုင္း၀န္းတားျမစ္ၾကသျဖင့္ ရဟန္းျပဳခြင့္ မရရွိလိုက္ေပ။
အဘယ္႔ေႀကာင္႔ ရဟန္းၿပဳခြင္႔ မရလိုက္သနည္း ဆိုမူ = ေရွးအတိတ္အကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးေႀကာင္႔လို႔ အ႒ကထာက ဆုိပါတယ္။ သတိထားဖြယ္ အကုသိုလ္ကား = ကႆပ ဘုရားရွင္ သာသနာတြင္ ရဟန္းၿပဳၿပီး တရားအားထုတ္ခဲ႔စဥ္ သာသနာ႔ေဘာင္ ၿငီးေငြ႕ေသာ သူငယ္ခ်င္း ရဟန္းအား လူဘ၀၏ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပုံ၊ ရဟန္းဘ၀၏ အၿပစ္ႀကီးပုံ စသည္ၿဖင္႔ လူမထြက္ ထြက္ေအာင္ အားေပးအားေၿမာက္ၿပဳမိခဲ႔၏။
အဘယ္႔ေႀကာင္႔ ရဟန္းၿပဳခြင္႔ မရလိုက္သနည္း ဆိုမူ = ေရွးအတိတ္အကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးေႀကာင္႔လို႔ အ႒ကထာက ဆုိပါတယ္။ သတိထားဖြယ္ အကုသိုလ္ကား = ကႆပ ဘုရားရွင္ သာသနာတြင္ ရဟန္းၿပဳၿပီး တရားအားထုတ္ခဲ႔စဥ္ သာသနာ႔ေဘာင္ ၿငီးေငြ႕ေသာ သူငယ္ခ်င္း ရဟန္းအား လူဘ၀၏ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပုံ၊ ရဟန္းဘ၀၏ အၿပစ္ႀကီးပုံ စသည္ၿဖင္႔ လူမထြက္ ထြက္ေအာင္ အားေပးအားေၿမာက္ၿပဳမိခဲ႔၏။
အေႀကာင္းကား လူထြက္လ်င္ သူ႔ သပိတ္သကၤန္း ပရိကၡရာ အသုံးအေဆာင္ေတြ ပိုင္ဆုိင္နိုင္မည္ ဟူေသာ အေသးစား ေလာဘ တဏွာ မ်ွေလာက္ၿဖင္႔ အားေပးခဲ႔ေသာေႀကာင္႔ ၿဖစ္သတဲ႔။ ယခုေခတ္ ရဟန္း ရွင္ လူမ်ား သတိထားဖြယ္ပါေပ။ တကယ္လည္း သူ႕အားေပးမွဳ႕ေႀကာင္႔ တပါးက လူထြက္ခဲ႔ရကား ဘုရားရွင္ထံ ရဟန္း၀တ္လိုပါေသာ္လည္း တပည္႔အမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းကန္႔ကြက္ႀကေသာေႀကာင္႔ မ၀တ္နိင္ခဲ႔ေပ။
ယခုေခတ္ ၀တ္ေႀကာင္ကို လြတ္ေအာင္ ရုန္းလိုပါေသာ္လည္း မရုန္းနိုင္ပဲ လည္ေနႀကသူေတြကိုပင္ သတိရမိေသးေတာ႔သည္။ စူဠသကုလုဒါယီ သုတ္ အဖြင့္အ႒ကထာ ဋီကာတို႔တြင္ ပါရွိသည္မွာ စူဠသကုလုဒါယီ ပရိဗိုဇ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူျပီးေနာက္ အႏွစ္ ၃၅၀ ရွိေသာ္ သီရိဓမၼာေသာကမင္း (အေသာကမင္း) လက္ထက္တြင္ အႆဂုတၱ မည္ေသာ ရဟႏၲာျဖစ္၍ ေမတၱာ၀ိဟာရီ အရာ ထင္ရွားေက်ာ္ႀကားကာ တန္ခိုးဣဒၶိပါဒ္ စြမ္းအားႀကီးမားေတာ္မူမည္။ သီရိဓမၼာေသာကမင္းသည္ ေစတီေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ စေသာ ဒါနအလွဴႀကီးမ်ား ျပဳလုပ္သည့္အခါ မာရ္နတ္မင္းေႏွာင့္ယွက္ ျခင္းမျပဳႏိုင္ရန္ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မည္-ဟုပါရွိပါသည္။
အခ်ဳပ္ ဆိုရေသာ္ စာေရးသူအၿမင္ၿဖင္႔ ဤဇာတ္ေႀကာင္းသည္ ရွင္ ဥပဂုတၱမေထရ္နွင္႔ နာမည္တူသာ ၿဖစ္တန္ရာ၏၊ အႆဂုတၱ = ဥပဂုတၱ အားၿဖင္႔ ထင္ေယာင္ထင္မွား ၿပဳထားသည္ဟု ယူဆမိေပသည္။ အႆဂုတၱ နာမည္ကား မိလိႏၵမင္းႀကီးကို ဆုံးမေသာ အရွင္နာဂေသန၏ ဆရာမေထရ္တဆူၿဖစ္ေပသည္၊ နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာအတြင္း နာမည္တူ ရဟႏၱာမေထရ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပၚေပါက္ခဲ႔သည္ဟု ယူဆရပါသည္။ အရွင္မဟာကႆပ မေထရ္ႀကီးနွင္႔ အေလာင္းေတာ္ ကႆပ၊ ေပါင္းေလာင္းရွင္မဟာကႆပ စသည္ ၿဖင္႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေပၚေပါက္ခဲ႔သလို ၿဖစ္ေပလိမ္႔မည္။ ထို႔ေႀကာင္႔ လက္လွမ္းမွီရာ ၿဖစ္ေသာ ေလာက
ေရွးထုံးကိုလည္း မပယ္နွင္႔၊
ေစ်းသုံးကိုလည္း မႀကြယ္နွင္႔၊
ေရွးထုံးကို ပယ္က ဒုကၡေရာက္တတ္သည္၊ ေစ်းသုံး ႀကြယ္က မြဲတတ္သည္ တဲ႔။
ေရွးေရွး သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ အယူအဆၿဖစ္တာမို႔ ပယ္ရန္လည္း ခက္ေနသည္ထင္၏။ အဘယ္႔ေႀကာင္႔
ဆုိေသာ္ အလွဴဒါန ၿပဳစဥ္၀ယ္ မိုးေလ၀သ မေနွာက္ယွက္ေစဖို႔ ပြဲထုိးပူေဇာ္ထားလ်င္ေအးေဆးသက္သာ ၿပီးဆုံးေသာ္လည္း ပြဲမထုိးလ်င္ကား မိုးအႀကီးအက်ယ္ ရြာေသာေႀကာင္႔ အလွဴဒါန ပ်က္ေလာက္ေအာင္ အလွဴရွင္ဒကာ ဒကာမေတြ ကိုယ္စိတ္ဆင္းရဲသည္ကို စာေရးသူ ၃ - ၄ ႀကိမ္ ေတြ႔ဘူးခဲ႔သည္။
ဘာေႀကာင္႔ပဲ ၿဖစ္ေနပါေစ - ရတနာသုံးပါး နွင္႔ တတန္းတည္း ထားၿပီးေတာ႔ မကိုးကြယ္ သင္႔ပါဘူး၊ အေနွာက္
ႏွစ္စဥ္ပင္ ေတာ္သလင္းလတြင္ ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာအရွင္ျမတ္အား ပူေဇာ္ပသသည့္ မီးေဖာင္ေမွ်ာပြဲကို က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ေဖာင္ေပၚတြင္ ရွင္ဥပဂုတၱရုပ္တု၊ ရုပ္တုေတာ္ေရွ႔တြင္ အုန္း ငွက္ေပ်ာပြဲမ်ား၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္း၊ ဆြမ္း၊ သစ္သီးစသည့္ လွဴဖြယ္မ်ားကို ထားရွိပါသည္။ ေဖာ္ေတာ္ကို ေရာင္စံုမီးပံုးမ်ားျဖင့္ ဆင္ယင္ကာ ဆီမီးမ်ား ထြန္းညႇိထားပါသည္။
ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာအရွင္ျမတ္သည္ ေတာင္သမုဒၵရာတြင္ ေၾကးျပာသာဒ္ျဖင့္ သီတင္းသံုးစံေနေတာ္မူသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကေသာေၾကာင့္ မီးေဖာင္ကို ဧရာ၀တီျမစ္တေလွ်ာက္မွ သမုဒၵရာသို႔ ေရာက္ေအာင္ ေမွ်ာခ်
ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာအရွင္ျမတ္သည္ ေတာင္သမုဒၵရာတြင္ ေၾကးျပာသာဒ္ျဖင့္ သီတင္းသံုးစံေနေတာ္မူသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကေသာေၾကာင့္ မီးေဖာင္ကို ဧရာ၀တီျမစ္တေလွ်ာက္မွ သမုဒၵရာသို႔ ေရာက္ေအာင္ ေမွ်ာခ်
ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ျမန္မာ့ေဒသက ေမွ်ာခ်လိုက္ေသာ ရွင္ဥပဂုတၱေဖာင္ေတာ္ အခ်ိဳ႔သည္ သီရိလကၤာ
တိုင္ေအာင္ေရာက္ရွိသြားတတ္သည္။ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာျမတ္သည္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ား ျပဳလုပ္သည့္အခါ ရန္အေပါင္းကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေပးသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကပါသည္။ အထူးအားျဖင့္ မိုးေလ၀သကို ထိန္းသိမ္းေပသည္ဟုယံုၾကည္ၾကသည္။ ရုပ္တုေတာ္ကို ထုလုပ္ရာ၌ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္သည္ ဦးေခါင္းေတာ္ကို ေမာ့လ်က္ ေနကိုၾကည့္၍ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေနပံုကို ထုလုပ္ၾကပါသည္။ လက္ယာဘက္ လက္ေတာ္က သပိတ္တြင္ ႏႈိက္လ်က္ရွိေပသည္။ ယခုအခါတြင္မူ ယခင္ကကဲ့သို႔ ေနကိုၾကည့္လ်က္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေနပံုကို မထုလုပ္ၾကေတာ့ဘဲ ရိုးရိုးတင္ပလႅင္ေခြထိုင္ေနပံုကိုထုလုပ္ၾကသည္ကိုလည္းေတြ႔ရွိရပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေနာက္ပုိင္းက်မ္းမ်ားတြင္ ရွင္ေလးပါး၊ ေသေလးပါးရွိသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ဤရွင္ေလးပါးမွာ သဂၤါယနာတင္ က်မ္းႀကီး တို႔တြင္ မပါရွိပါ။ သို႔ရာတြင္ ေရွးရိုး ဘိုးဘြားမိဘေျပာစဥ္ ယံုၾကည္မႈျဖစ္ကာလူအမ်ားပင္ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေနႀကသည္။
သို႔ရာတြင္ ေလာကပညတၱိက်မ္းတြင္ တိႆနာဂဥပဂုတၱဟု ပါရွိခဲ့သည္။ ရွင္ဥပဂုတ္ကို ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ေသာ အရပ္ေဒသတြင္ နတ္ဆိုးနတ္ယုတ္မ်ား မဖမ္းစားႏိုင္ျခင္း၊ ေျမဘုတ္ဘီလူး တေစၧ သရဲ စသည္တို႔ မကပ္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း၊ ေရာဂါကင္းျခင္း စသည့္ အက်ိဳးမ်ားကို ရသည္ဟု ဘားမဲ့ဆရာေတာ္က မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္းမွတ္သားမိပါသည္။
ဒိဗ်ာ၀ဒါနသကၠတက်မ္းလာ ရွင္ဥပဂုတၱ၏ အတၳဳပၸတၱိမွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မထုရာျမိဳ႔သို႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုျမိဳ႔တြင္ ရွင္အာနႏၵာအား ဤသို႔ ဗ်ာဒိတ္စကား ျမြက္ၾကားခဲ့သည္။
အာနႏၵာ-ေရွးအခါက ဤမထုရာျမိဳ႔တြင္ ဥရုမု႑မည္ေသာ ေတာင္ႀကီးရွိခဲ့၏။ ေတာင္၏တဖက္တြင္ ပေစၥကဗုဒၶါ ငါးရာ ေနၾကသည္။ တဖက္တြင္ ရေသ့ ငါးရာေန၍ တဖက္တြင္ ေမ်ာက္ ငါးရာ ေနၾက၏။ ေမ်ာက္ငါးရာတို႔၏ အႀကီးအကဲ ေမ်ာက္မင္းသည္ ပေစၥကဗုဒၶါတို႔အား သစ္သီး သစ္ဥ စသည္တို႔ျဖင့္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြး၏။ ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာအခါ ရေသ့ငါးရာကို လုပ္ေကၽြးျပန္သည္။ ရေသ့ငါးရာတို႔အား ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ကဲ့သို႔တရားအားထုတ္ရန္ ေမ်ာက္မင္းက လက္ဟန္ျဖင့္ ျပသညႊန္ၾကား၏။ ရေသ့ငါးရာလည္း ၀ိပႆနာတရားကို အားထုတ္ေလရာ ပေစၥကဗုဒၶါမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေမ်ာက္မင္းလည္း အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ကာ ကြယ္လြန္လွ်င္ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ကနံ႔သာ၊ထင္းစသည္တို႔ျဖင့္သျဂႋဳဟ္ၾက၏။
ထိုေမ်ာက္မင္းသည္ ေနာင္အခါ နံ႔သာဆီ၊ နံ႔သာေမႊးတို႔ ေရာင္းခ်သည့္ သူေဌး၏သားျဖစ္ကာ ရွင္ဥပဂုတၱဟု အမည္တြင္လ်က္ ငါဘုရား၏ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ကာ အက်ိဳးျပဳေပလိမ့္မည္-ဟု ဗ်ာဒိတ္ေပး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမွာ မဟာယာနဂိုဏ္းလာ ဒ္ိဗ်ာ၀ဒါနသကၠတက်မ္းမွ ျဖစ္ပါသည္။ရာဇ၀ံသက်မ္းတြင္လည္းသီရိဓမၼာေသာကမင္း၏အလွဴဒါနကို၀ိုင္း၀န္းကူညီေစာင့္ေရွာက္၍ အႏု
ေမာဒနာျပဳေသာ ကာလ၌ ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္ျမတ္က မာရ္နတ္မင္းကို ဆံုးမေတာ္မူေၾကာင္း ပါရွိပါသည္။
ေလာကပညတၱိက်မ္း၌လည္းေအာက္ပါကဲ့သို႔ေတြ႔ရွိရပါသည္။
ဗာရာဏသီျပည့္ရွင္ ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီးသည္ သားသမီးမရရွိေသာေၾကာင့္ အေမြခံသားသမီးရရန္ ႀကီးစြာေသာ မဟာဒါနကို ျပဳလုပ္ေပးလွဴ၏။ ထိုစဥ္ တံငါသည္တို႔က ငါး၏၀မ္းထဲမွ လူမိန္ကေလး ရရွိသျဖင့္ မင္းႀကီးအား ဆက္သၾကသည္။ မင္းႀကီးလည္း ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ေမြးျမဴထား၍ မစၧေဒ၀ီဟု အမည္ေပးထား၏။ မစၧေဒ၀ီ အရြယ္သို႔ေရာက္လာေသာ္ ကိုယ္မွ မေကာင္းေသာ အပုပ္နံ႔ထြက္ရာ မည္မွ်ကုသပါေသာ္လည္း အပုပ္နံ႔ မေပ်ာက္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ စားနပ္ရိကၡာအျပည့္အစံုႏွင့္ ေဖာင္ေပၚတင္၍ ျမစ္တြင္ ေမွ်ာလိုက္ေလသည္။
ျမစ္အေကြ႔တခုတြင္ ရွင္ဥပမည္ေသာ ရေသ့က ျမစ္တဖက္ကမ္းသို႔ကူးလို၍ ပို႔ေပးရန္ေျပာရာ မစၧေဒ၀ီက သူ၏မ်က္ႏွာကို မၾကည့္လွ်င္ ပို႔ေပးမည္ဟုေျပာ၏။ ရေသ့က မၾကည့္ပါ ၀န္ခံသျဖင့္ တဖက္ကမ္းသို႔ ပို႔ေပး၏။ ကမ္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ ရေသ့က အမ်ိဳးသမီး၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ကို သိလုိသျဖင့္ မစၧေဒ၀ီအား ၾကည့္လိုက္ရာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆံုမိေသာေၾကာင့္ မစၧေဒ၀ီတြင္ ပဋိသေႏၶတည္ရွိသြားေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရေသ့အား ေျပာျပ၍ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ေမတၱာရပ္ခံရာ ရေသ့က သေဘာတူသည္။ သားကိုဖြားျမင္သည့္အခါ ရေသ့ ဥပ၏ ေစာင့္ေရွာက္ေကၽြးေမြးသည္ကို အစြဲျပဳ၍ ဥပဂုတၱ-ဟု အမည္ေပး၏။ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ ရဟန္းျပဳ၍ တရားက်င့္ရာ စ်ာန္သမာပတ္တို႔ကို ရရွိေသာ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီးလွ်င္ ေတာင္သမုဒၵရာ၌ ေၾကးျပာသာဒ္ႏွင့္ စံေနေတာ္မူသည္။
သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကိး၏ မဟာဒါနအလွဴေတာ္ႀကီး ေကာင္းမြန္ျပီးစီးေအာင္ျမင္ရန္ မာရ္နတ္မင္း၏ မဟာဒါန အလွူေတာ္ႀကီး ေကာင္းမြန္ျပီးစီးေအာင္ျမင္ေစရန္ မာရ္နတ္မင္း၏ အထူးထူးေသာ အႏၲရာယ္တို႔ကို တားဆီးလ်က္မာရ္နတ္မင္းအားလည္းဆံုးမေတာ္မူ၏-ဟုေတြ႔ရွိရပါသည္။
ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္ျမတ္အား ယံုၾကည္ကိုးကြယ္သည္ကို ပုဂံမင္းဆက္၌ပင္ ရွိသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ အေထာက္အထားမွာ က်န္စစ္သားမင္း၏ သားေတာ္ ရာဇကုမာရ္မင္းသားသည္ ျမင္းကပါအရပ္တြင္ ဂူေျပာက္ႀကီးဘုရားကို တည္ထားကိုးကြယ္၏။ ထိုဘုရားေစတီရွိ နံရံေဆးေရးပန္ခ်ီတို႔တြင္ ရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္ အေသာကမင္းႀကီးတို႔ သာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးေနပံုကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ေရးထိုးထားေသာ ေက်ာက္စာအရရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္အေသာကမင္းႀကီးတို႔ျဖစ္ေၾကာင္းကိုသိရွိရပါသည္။
ေဖာ္ျပပါ ေဆးေရးပန္ခ်ီ၊ ေက်ာက္စာတို႔ကို ေတြ႔ရွိရသျဖင့္ ေရွးပုဂံေခတ္ကပင္ ရွင္ဥပဂုတၱကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္
ၾကေၾကာင္းကို သိရွိႏိုင္ေပသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၁၅၄-ခုႏွစ္တြင္ ပုဂံ၌ ရွင္အဂၢ၀ံသ ေရးသားျပဳစုခဲ့ေသာ သဒၵနီတိ ပါဠိသဒၵါက်မ္းတြင္လည္း ရွင္ဥပဂုတၱက မာရ္နတ္မင္းကို ( ခါးပန္းႀကိဳးျဖင့္) ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ဆံုးမေတာ္မူသည္။ ( ဥပဂုေတၱာ မာရဗေႏၶာ ) ( Upagutto Mara bandho ) ဟု ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ မံုေရြးေဇတ၀န္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ျပဳစုေသာ သမႏၲစကၡဳဒီပနီက်မ္း၌ အရွင္ဥပဂုတၱ၏ အတၳဳပၸတၱိ ၀တၳဳထံုးစံမ်ားကို ခိုင္ခိုင္ခံ႔ခံ႔ ဒဠႇီကမၼ ဉာပကျပဳ၍ မွတ္းသားေလာက္ေအာင္ က်မ္းဂန္ကို မေတြ႔ဖူးေသာ္လည္း ရာဇ၀ံသက်မ္း၌ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ ေစတီရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္တို႔ကို အႏုေမာဒနာ
ျပဳေသာကာလ မာရ္နတ္ကို အရွင္ဥပဂုတၱက ဆံုးမေၾကာင္း၊ သဒၵါကစၥည္းက်မ္း သဒၵနီတိက်မ္းတြင္ ဥပဂုေတၱန မာရဗေႏၶာ-ဟု ဥဒါဟရုဏ္ သာဓက ထုတ္ေဖာ္ေၾကာင္း၊
မိလိႏၵပဥႇာတြင္ ယထာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆေတၳရာ ဥပဂုတၱေတၳရာဒေယာ နိဒၵိႆတိ၊ ဧ၀ံ ဧေတပိ နိဒၵိသတိ မယံ ပရိနိဗၺဳေတ ပဥၥသတ၀ႆသေတ ကာေလ ဧေတ ဥပဇၨိႆႏၲိ စသည္ျဖင့္ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္၊ အရွင္ဥပဂုတၱေထရ္ စသည္တို႔သည္ တရားညႊန္ျပသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ ပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ အႏွစ္ငါးရာတိုင္ေသာ္ ျဖစ္ကုန္လတံ႔၊ တရားညႊန္ျပကုန္လတံ႔-ဟု ဗ်ာဒိတ္ထားေတာ္မူေၾကာင္းမ်ားကိုသာ ေတြ႔ဖူးသည္-ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
က်မ္းကိုးစာရင္း
၁။ မဇၩိမပဏၰာသ ပါဠိေတာ္
၂။ မဇၩိမပဏၰာသ အ႒ကထာ ဋီကာ
၃။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတြဲ ၁၄
၄။ ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာ ပူေဇာ္နည္းႏွင့္ ဥပဂုတၱေထရအပဒါန္၊
၅။ သမႏၲစကၡဳဒီပနီက်မ္း။ ( မံုေရြးေဇတ၀န္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
၆။ သဒၵနီတိပါဠိသဒၵါ။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေနာက္ပုိင္းက်မ္းမ်ားတြင္ ရွင္ေလးပါး၊ ေသေလးပါးရွိသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ဤရွင္ေလးပါးမွာ သဂၤါယနာတင္ က်မ္းႀကီး တို႔တြင္ မပါရွိပါ။ သို႔ရာတြင္ ေရွးရိုး ဘိုးဘြားမိဘေျပာစဥ္ ယံုၾကည္မႈျဖစ္ကာလူအမ်ားပင္ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေနႀကသည္။
သို႔ရာတြင္ ေလာကပညတၱိက်မ္းတြင္ တိႆနာဂဥပဂုတၱဟု ပါရွိခဲ့သည္။ ရွင္ဥပဂုတ္ကို ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ေသာ အရပ္ေဒသတြင္ နတ္ဆိုးနတ္ယုတ္မ်ား မဖမ္းစားႏိုင္ျခင္း၊ ေျမဘုတ္ဘီလူး တေစၧ သရဲ စသည္တို႔ မကပ္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း၊ ေရာဂါကင္းျခင္း စသည့္ အက်ိဳးမ်ားကို ရသည္ဟု ဘားမဲ့ဆရာေတာ္က မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္းမွတ္သားမိပါသည္။
ဒိဗ်ာ၀ဒါနသကၠတက်မ္းလာ ရွင္ဥပဂုတၱ၏ အတၳဳပၸတၱိမွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ မထုရာျမိဳ႔သို႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုျမိဳ႔တြင္ ရွင္အာနႏၵာအား ဤသို႔ ဗ်ာဒိတ္စကား ျမြက္ၾကားခဲ့သည္။
အာနႏၵာ-ေရွးအခါက ဤမထုရာျမိဳ႔တြင္ ဥရုမု႑မည္ေသာ ေတာင္ႀကီးရွိခဲ့၏။ ေတာင္၏တဖက္တြင္ ပေစၥကဗုဒၶါ ငါးရာ ေနၾကသည္။ တဖက္တြင္ ရေသ့ ငါးရာေန၍ တဖက္တြင္ ေမ်ာက္ ငါးရာ ေနၾက၏။ ေမ်ာက္ငါးရာတို႔၏ အႀကီးအကဲ ေမ်ာက္မင္းသည္ ပေစၥကဗုဒၶါတို႔အား သစ္သီး သစ္ဥ စသည္တို႔ျဖင့္ ျပဳစုလုပ္ေကၽြး၏။ ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာအခါ ရေသ့ငါးရာကို လုပ္ေကၽြးျပန္သည္။ ရေသ့ငါးရာတို႔အား ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ကဲ့သို႔တရားအားထုတ္ရန္ ေမ်ာက္မင္းက လက္ဟန္ျဖင့္ ျပသညႊန္ၾကား၏။ ရေသ့ငါးရာလည္း ၀ိပႆနာတရားကို အားထုတ္ေလရာ ပေစၥကဗုဒၶါမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေမ်ာက္မင္းလည္း အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ကာ ကြယ္လြန္လွ်င္ပေစၥကဗုဒၶါတို႔ကနံ႔သာ၊ထင္းစသည္တို႔ျဖင့္သျဂႋဳဟ္ၾက၏။
ထိုေမ်ာက္မင္းသည္ ေနာင္အခါ နံ႔သာဆီ၊ နံ႔သာေမႊးတို႔ ေရာင္းခ်သည့္ သူေဌး၏သားျဖစ္ကာ ရွင္ဥပဂုတၱဟု အမည္တြင္လ်က္ ငါဘုရား၏ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ကာ အက်ိဳးျပဳေပလိမ့္မည္-ဟု ဗ်ာဒိတ္ေပး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမွာ မဟာယာနဂိုဏ္းလာ ဒ္ိဗ်ာ၀ဒါနသကၠတက်မ္းမွ ျဖစ္ပါသည္။ရာဇ၀ံသက်မ္းတြင္လည္းသီရိဓမၼာေသာကမင္း၏အလွဴဒါနကို၀ိုင္း၀န္းကူညီေစာင့္ေရွာက္၍ အႏု
ေမာဒနာျပဳေသာ ကာလ၌ ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္ျမတ္က မာရ္နတ္မင္းကို ဆံုးမေတာ္မူေၾကာင္း ပါရွိပါသည္။
ေလာကပညတၱိက်မ္း၌လည္းေအာက္ပါကဲ့သို႔ေတြ႔ရွိရပါသည္။
ဗာရာဏသီျပည့္ရွင္ ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီးသည္ သားသမီးမရရွိေသာေၾကာင့္ အေမြခံသားသမီးရရန္ ႀကီးစြာေသာ မဟာဒါနကို ျပဳလုပ္ေပးလွဴ၏။ ထိုစဥ္ တံငါသည္တို႔က ငါး၏၀မ္းထဲမွ လူမိန္ကေလး ရရွိသျဖင့္ မင္းႀကီးအား ဆက္သၾကသည္။ မင္းႀကီးလည္း ၀မ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ေမြးျမဴထား၍ မစၧေဒ၀ီဟု အမည္ေပးထား၏။ မစၧေဒ၀ီ အရြယ္သို႔ေရာက္လာေသာ္ ကိုယ္မွ မေကာင္းေသာ အပုပ္နံ႔ထြက္ရာ မည္မွ်ကုသပါေသာ္လည္း အပုပ္နံ႔ မေပ်ာက္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ စားနပ္ရိကၡာအျပည့္အစံုႏွင့္ ေဖာင္ေပၚတင္၍ ျမစ္တြင္ ေမွ်ာလိုက္ေလသည္။
ျမစ္အေကြ႔တခုတြင္ ရွင္ဥပမည္ေသာ ရေသ့က ျမစ္တဖက္ကမ္းသို႔ကူးလို၍ ပို႔ေပးရန္ေျပာရာ မစၧေဒ၀ီက သူ၏မ်က္ႏွာကို မၾကည့္လွ်င္ ပို႔ေပးမည္ဟုေျပာ၏။ ရေသ့က မၾကည့္ပါ ၀န္ခံသျဖင့္ တဖက္ကမ္းသို႔ ပို႔ေပး၏။ ကမ္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ ရေသ့က အမ်ိဳးသမီး၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ကို သိလုိသျဖင့္ မစၧေဒ၀ီအား ၾကည့္လိုက္ရာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆံုမိေသာေၾကာင့္ မစၧေဒ၀ီတြင္ ပဋိသေႏၶတည္ရွိသြားေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရေသ့အား ေျပာျပ၍ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ေမတၱာရပ္ခံရာ ရေသ့က သေဘာတူသည္။ သားကိုဖြားျမင္သည့္အခါ ရေသ့ ဥပ၏ ေစာင့္ေရွာက္ေကၽြးေမြးသည္ကို အစြဲျပဳ၍ ဥပဂုတၱ-ဟု အမည္ေပး၏။ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ ရဟန္းျပဳ၍ တရားက်င့္ရာ စ်ာန္သမာပတ္တို႔ကို ရရွိေသာ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီးလွ်င္ ေတာင္သမုဒၵရာ၌ ေၾကးျပာသာဒ္ႏွင့္ စံေနေတာ္မူသည္။
သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကိး၏ မဟာဒါနအလွဴေတာ္ႀကီး ေကာင္းမြန္ျပီးစီးေအာင္ျမင္ရန္ မာရ္နတ္မင္း၏ မဟာဒါန အလွူေတာ္ႀကီး ေကာင္းမြန္ျပီးစီးေအာင္ျမင္ေစရန္ မာရ္နတ္မင္း၏ အထူးထူးေသာ အႏၲရာယ္တို႔ကို တားဆီးလ်က္မာရ္နတ္မင္းအားလည္းဆံုးမေတာ္မူ၏-ဟုေတြ႔ရွိရပါသည္။
ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္ျမတ္အား ယံုၾကည္ကိုးကြယ္သည္ကို ပုဂံမင္းဆက္၌ပင္ ရွိသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ အေထာက္အထားမွာ က်န္စစ္သားမင္း၏ သားေတာ္ ရာဇကုမာရ္မင္းသားသည္ ျမင္းကပါအရပ္တြင္ ဂူေျပာက္ႀကီးဘုရားကို တည္ထားကိုးကြယ္၏။ ထိုဘုရားေစတီရွိ နံရံေဆးေရးပန္ခ်ီတို႔တြင္ ရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္ အေသာကမင္းႀကီးတို႔ သာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးေနပံုကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ေရးထိုးထားေသာ ေက်ာက္စာအရရွင္ဥပဂုတၱႏွင့္အေသာကမင္းႀကီးတို႔ျဖစ္ေၾကာင္းကိုသိရွိရပါသည္။
ေဖာ္ျပပါ ေဆးေရးပန္ခ်ီ၊ ေက်ာက္စာတို႔ကို ေတြ႔ရွိရသျဖင့္ ေရွးပုဂံေခတ္ကပင္ ရွင္ဥပဂုတၱကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္
ၾကေၾကာင္းကို သိရွိႏိုင္ေပသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၁၅၄-ခုႏွစ္တြင္ ပုဂံ၌ ရွင္အဂၢ၀ံသ ေရးသားျပဳစုခဲ့ေသာ သဒၵနီတိ ပါဠိသဒၵါက်မ္းတြင္လည္း ရွင္ဥပဂုတၱက မာရ္နတ္မင္းကို ( ခါးပန္းႀကိဳးျဖင့္) ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ဆံုးမေတာ္မူသည္။ ( ဥပဂုေတၱာ မာရဗေႏၶာ ) ( Upagutto Mara bandho ) ဟု ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္ပါသည္။
ထို႔ျပင္ မံုေရြးေဇတ၀န္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ျပဳစုေသာ သမႏၲစကၡဳဒီပနီက်မ္း၌ အရွင္ဥပဂုတၱ၏ အတၳဳပၸတၱိ ၀တၳဳထံုးစံမ်ားကို ခိုင္ခိုင္ခံ႔ခံ႔ ဒဠႇီကမၼ ဉာပကျပဳ၍ မွတ္းသားေလာက္ေအာင္ က်မ္းဂန္ကို မေတြ႔ဖူးေသာ္လည္း ရာဇ၀ံသက်မ္း၌ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ ေစတီရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္တို႔ကို အႏုေမာဒနာ
ျပဳေသာကာလ မာရ္နတ္ကို အရွင္ဥပဂုတၱက ဆံုးမေၾကာင္း၊ သဒၵါကစၥည္းက်မ္း သဒၵနီတိက်မ္းတြင္ ဥပဂုေတၱန မာရဗေႏၶာ-ဟု ဥဒါဟရုဏ္ သာဓက ထုတ္ေဖာ္ေၾကာင္း၊
မိလိႏၵပဥႇာတြင္ ယထာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆေတၳရာ ဥပဂုတၱေတၳရာဒေယာ နိဒၵိႆတိ၊ ဧ၀ံ ဧေတပိ နိဒၵိသတိ မယံ ပရိနိဗၺဳေတ ပဥၥသတ၀ႆသေတ ကာေလ ဧေတ ဥပဇၨိႆႏၲိ စသည္ျဖင့္ အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္၊ အရွင္ဥပဂုတၱေထရ္ စသည္တို႔သည္ တရားညႊန္ျပသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ ပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ အႏွစ္ငါးရာတိုင္ေသာ္ ျဖစ္ကုန္လတံ႔၊ တရားညႊန္ျပကုန္လတံ႔-ဟု ဗ်ာဒိတ္ထားေတာ္မူေၾကာင္းမ်ားကိုသာ ေတြ႔ဖူးသည္-ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
က်မ္းကိုးစာရင္း
၁။ မဇၩိမပဏၰာသ ပါဠိေတာ္
၂။ မဇၩိမပဏၰာသ အ႒ကထာ ဋီကာ
၃။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း အတြဲ ၁၄
၄။ ရွင္ဥပဂုတၱရဟႏၲာ ပူေဇာ္နည္းႏွင့္ ဥပဂုတၱေထရအပဒါန္၊
၅။ သမႏၲစကၡဳဒီပနီက်မ္း။ ( မံုေရြးေဇတ၀န္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
၆။ သဒၵနီတိပါဠိသဒၵါ။
0 comments:
Post a Comment