ဘုရားရွင္၏လကၡဏာေတာ္

Great 32 Features of Lord Buddha

Read more...

မုၿဒာအေႀကာင္း သိေကာင္းစရာ ( ၃ )

( နမ -နေမာ- ရွိခိုးရိုေသမွဳ႕ကို၊ ကရ - ၿပဳေတာ္မူဟန္ )

အထက္က ပုံကေတာ႔ နမကၠာရ မုၿဒာ ရုပ္ပြားေတာ္ သေကၤတ ပါ၊ဘုရားရွင္အတြက္ မဟုတ္ဘဲ သတၱ၀ါအားလုံးအတြက္ ၿဖစ္ဟန္တူပါတယ္၊

( တိဏ -ၿမက္ရွစ္ ဆုတ္ကို၊ ဟတၳ- လက္ေတာ္မွ ႀကဲၿဖန္႔ေတာ္မူဟန္ )

တိဏ ဟတၳ ရုပ္ပြားေတာ္ကို ကိုးကြယ္သူသည္ အႀကံအစည္ မွန္သမ်ွ ေအာင္ၿမင္နုိင္ၿခင္း၊ ဆုထူး လာဘ္ထူး ရရွိၿခင္၊ စီးစိမ္ တိုးတက္မ်ားၿပားနိုင္ၿခင္၊ ကံေကာင္းးၿခင္း၊ ရာထူး ႒ာနႏၱရ အသစ္အသစ္ကို ရရွိတတ္ၿခင္း၊ တန္ခုိး သိဒၶိထူးကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ၿခင္း၊

ေနရာ ထိုင္စရာ အိမ္ ေက်ာင္း ဇရပ္ စေသာ အေဆာက္အဦးေကာင္းတို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ရတတ္ၿခင္း၊ လယ္ယာ ကိုင္းက်ြန္း ၿဖစ္ထြန္းေအာင္ၿမင္ၿခင္း၊ သီးႏွံစပါး ေပါမ်ားႀကြယ္၀ ၿခင္း စေသာ ေလာကီ အက်ိဳးထူးတို႔ကို ခံစားရသည္ ဟု မဟာယာန တႏၱရ က်မ္းမ်ားက ဖြင္႔ဆိုေပသည္၊

၀ိတကၠ မုၿဒာ ရုပ္ပြားေတာ္ကို ထုလုပ္ စီရင္ကိုးကြယ္သူသည္ အႀကံအစည္ ထုိးထြင္းေအာင္ၿမင္ၿခင္း၊ စိတ္ကူးဥာဏ္ ဆန္းသစ္ တီထြင္နုိင္ၿခင္း၊ အဘိဓမၼာ သေဘာတရားတို႔ကို ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ သိၿမင္နိုင္ၿခင္း၊ ဗဟုႆုတ ေပါမ်ားႀကြယ္၀ၿခင္း၊ ဥာဏ္ပညာ ထက္ၿမက္ၿခင္း၊ သမာဓိဥာဏ္ ရင္႔သန္လြယ္ၿခင္း၊ ထူးၿခား ဆန္းၿပားေသာ အယူ၀ါဒမ်ားကို သိၿမင္လြယ္ နားလည္လြယ္ၿခင္း၊ တီထြင္ ဆန္းသစ္သမ်ွ ေအာင္ၿမင္ေပါက္ေရာက္ၿခင္း၊ ၿဖစ္ေပသည္၊

ထူးၿခားခ်က္ကား ဤ ရုပ္ပြားေတာ္ ရွိေသာ ေနရာ အရပ္ေဒသ မ်ားတြင္ ပညာရွိသူေတာ္စင္မ်ား ေပၚေပါက္ ထြန္းကားတတ္သည္ ဟု ပဋိမာ သိကၡာ၀လိ က်မ္းက ဆိုေပသည္၊

( ပတၱ- သပိတ္ေတာ္ ကို၊ ဟတၳ- လက္ေတာ္၌ပိုက္ထားေတာ္မူဟန္ )

ပတၱ ဟတၳ မုၿဒာ ရုပ္ပြားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္သူသည္ စားေသာက္စရာ ေပါမ်ားႀကြယ္၀ ၿခင္း၊ စီးစိမ္ဥစၥာကုံလုံ ၿပည္႔၀ၿခင္း၊ ဆုေတာင္းၿပည္႔ၿခင္း၊ အင္အား ႀကီးမားၿခင္၊ တန္ခိုးအာနုေဘာ္ ႀကီးမား ထက္ၿမက္ၿခင္း၊ အလိုဆႏၵ ၿပည္႔၀နိုင္ၿခင္၊ မေကာင္းေသာ ၿဂိဳလ္စီး ၿဂိဳလ္နင္း တို႔မွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာၿခင္း၊ စေသာ အက်ိဳးထူးတို႔ကို ရရွိနိုင္ေပသည္၊

ဆက္ပါအုံးမည္ -

Read more...

ကမၻာ့အႀကီးဆုံးစာအုပ္ကုိမွတ္တမ္းတင္ျခင္း

ဆက္ဖတ္ပါရန္

ျပန္သိမ္းပါရန္

စာေရးသူ သစၥာအလင္း

Read more...

အင္းဆက္ပိုးမ်ားဟာ ၄ ဘ၀ျဖစ္တာ ဟုတ္ပါသလား

အေမး။ ။ အရွင္ဘုရား…. တပည့္ေတာ္တုိ႔ေက်ာင္းမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ အင္းဆက္(Insect) ေလးေတြကို ဘယ္ဘံုလို႔ သတ္မွတ္သင့္ပါသလဲဘုရား။ ဥပမာ လိပ္ျပာ၊ ဖလံ၊မွက္၊ ျခင္၊ ယင္ စတဲ့ သတၱ၀ါေလးေတြမွာ egg ဥဘ၀ (၇-၁၄)ရက္၊ သားေပါက္ဘ၀ larva (ေပါက္ဖတ္-ခူေကာင္ဘ၀) ၇-၁၄ ရက္၊ ပိုးတံုးလံုးဘ၀ Pupa ၇-၁၄ ရက္၊ အေကာင္ႀကီးဘ၀ adult လိပ္ျပာ၊ ဖလံ၊ မွက္၊ ျခင္၊ယင္ဘ၀ တစ္လမွ သံုးလ ၾကာတတ္ပါတယ္။
ဒီေလးဘ၀လံုးမွာ စားေသာက္ပံု၊ ျပဳမူပံု၊ ကုိယ္အဂၤါဖြဲ႔စည္းပံုကအစ တစ္ဘ၀နဲ႔တစ္ဘ၀ လံုး၀မတူပါဘူး၊ လူနဲ႔ တိရစၦာန္ေတြမွာ ေမြးတာနဲ႔ အေကာင္လိုက္ျဖစ္ပါတယ္။ တြားသြားသတၱ၀ါမ်ားနဲ႔ ၾကက္၊ငွက္ေတြမွ ဥမွတဆင့္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အင္းဆက္(insect)ေတြမွ သံုးဆင့္၊သံုးဘ၀ျဖစ္ၿပီးမွ အေကာင္ႀကီးျဖစ္လာပါတယ္။ ေနာင္အမွတ္မမွားရေအာင္ အမ်ဳိးအစားအလိုက္ ေျဖၾကားေပးေစလိုပါတယ္ဘုရား။
ေဇာ္မင္းထိုက္
ဟတ္ယိုင္(ထိုင္း)

အေျဖ။ ။အင္းဆက္ (insect)ပိုးမ်ားဟာ ဘံုအားျဖင့္ေျပာမယ္ဆိုရင္ တိရ စၦာန္ဘံုသားေတြပါလို႔ ေရွးဦးစြာ ေျပာပါရေစ။ အင္းဆက္ပိုးမ်ားဟာ အမ်ားသိျမင္ေနၾကတာကေတာ့ ေလးမ်ဳိးေျပာင္းသြားလို႔ ေလးဘ၀လို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္၊ လိပ္ျပာဘ၀အတြက္ ဘ၀သံုးခု ျဖစ္ၿပီးမွ လိပ္ျပာ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္။ အမွန္က အင္းဆက္ပိုးေလးေတြဟာ ဥမွ ေပါက္ဖတ္သို႔ ေျပာင္းလြဲသြားတာပဲရွိပါတယ္၊ ဥဘ၀က ေသဆံုးၿပီးမွ ေပါက္ဖတ္ျဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေသဆံုးမႈမရွိဘဲ ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းလဲသြားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘ၀တစ္ခုထဲပါပဲ၊ ထုိ႔အတူ ေပါက္ဖတ္ဘ၀မွ ေသၿပီး ပိုးတံုးလံုး ျဖစ္လာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေပါက္ဖတ္ကေန ေသဆံုးမႈမရွိဘဲ ပိုးတံုးလံုး အသြင္ေျပာင္းလဲသြားတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အင္းဆက္ပိုးမ်ားဟာ သံုးဘ၀ျဖစ္ၿပီးမွာ အေကာင္ႀကီး ျဖစ္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ တစ္ဘ၀ထဲမွာပဲ အသြင္အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းၿပီး ျဖစ္လာတာပါ။
ေမးခြန္းရွင္ေမးတဲ့ အင္းဆက္ပိုး၊လိပ္ျပာ၊ မွက္၊ျခင္၊ယင္ တြားသြားသတၱ၀ါမ်ား၊ ၾကက္၊ငွက္စတာေတြဟာ အမ်ဳိးအစားအေနနဲ႔ မ်ဳိးစိတ္ေတြအမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ ဒီသတၱ၀ါအားလံုးဟာ တိရစၦာန္မ်ားသာျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျဖၾကားေပးလိုက္ပါတယ္။

အျပည့္အစံုသို႔ »

« ျပန္ေခါက္ထားရန္

Read more...

ဓမၼစၾကာတရားေဟာေတာ္မူရာျဖစ္ေပၚလာ ေသာနိမိတ္ၾကီး(၃၂)ပါး

စာေရးသူ*** ေတာသားေလး at 12:59 PM

ဘုရားေလာင္း ဖြားျမင္ခါစ၌ရုပ္လကၡဏာၾကည္႕ရႈ႕စစ္ေဆးၾကေသာ ပုေရာဟိတ္ပုဏၰားတို႔တြင္(၇)ေယာက္ေသာပုဏၰားတို႕က“လူ႕ေဘာင္မွာနန္းစံလွ်င္စၾကာမင္း၊ေတာထြက္ေတာ္မူလွ်င္ကားဘုရား
ျဖစ္လိမ္႔မည္ဟုေဟာေသာ္လည္း အညာသိေကာ႑ညမေထရ္ေလာင္းျဖစ္ေသာအငယ္ဆံုးပုဏၰား
ကမူ“ဧကန္မုခ်ဗုဒၶျဖစ္လိမ္႕မည္”ဟုေဟာေလသည္။ထိုအထဲမွငါးေယာက္ေသာပုဏၰားတို႕သည္ဘု
ရားဧကန္ျဖစ္မည္ဟုယံုၾကည္ေသာေၾကာင္႕ရေသ႔၊ရဟန္းျပဳႏွင္႕ၾကေလသည္။
ဘုရားေလာင္းေတာ္သည္သူအို၊သူနာ၊သူေသ၊ရဟန္းအစဥ္အတိုင္းနိမိတ္ၾကီီးေလးပါးကိုျမင္ေတာ္မူ
ျပီးသံေ၀ဂျဖစ္ေတာ္မူကာ သက္ေတာ္(၂၉)ႏွစ္တြင္ ေတာထြက္လာေသာအခါ ရေသ႕၊ရဟန္းျပဳႏွင္႔
ၾကေသာပုဏၰားငါးေယာက္တို႕ကေရပူ၊ေရခ်မ္းကမ္းလွမ္းျပဳစုၾကေလသည္။
ဘုရားေလာင္းေတာ္သည္ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ ဒုကၠရစရိယာအက်င္႕ကိုေျခာက္ႏွစ္တိုင္ေအာင္က်င္႕
ေတာ္မူေသာ္လည္း တရားထူးကိုမရႏိုင္ေသာေၾကာင္႔ အတိုင္းထက္အလြန္ခႏၶာကိုယ္ကိုအပင္ပန္းခံ
ျခင္းသည္ သမာဓိရဖို႕ရန ္နည္းလမ္းမဟုတ္ဟု ဆင္ျခင္မိသျဖင္႔ ဆြမ္းအဟာရဘုဥ္းေပးသည္ကိုျမင္
ေတာ္မူ၍ရေသ႔ငါးဦးကဘုရားျဖစ္ေတာ႕မည္မဟုတ္ဟုထင္ေသာေၾကာင္႔ဘုရားေလာင္းထံမွခြဲခြာ၍
ဗာရာဏသီအနီးမိဂါဒါ၀ုုန္ေတာ၌ေနၾကေလသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီးေနာက္ တရားဦးေဟာထိုက္သူမ်ားကိုၾကည္႕ရႈ႕ေတာ္မူ
ေသာအခါထိုရေသ႔ငါးဦး၏ရင္႔သန္ေသာဥာဏ္ကိုျမင္ေတာ္မူကာမဟာေဗာဓိပင္မွတစ္ဆယ္႕ရွစ္ယူဇ
နာေ၀းကြာေသာမိဂါဒါ၀ုန္ေတာသို႕ၾကြေတာ္မူျပီးလွ်င္၀ါဆိုလျပည္႕ေန႔ေနမ၀င္မီအခ်ိန္တြင္ထိုပဥၥ၀ဂၢီ
ငါးဦးအားဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူေလရာတစ္ဆယ္႔ရွစ္ကုေ႗ကုန္ေသာနတ္ျဗဟၼာတို႕ႏွင္႔
အတူအရွင္ေကာ႑ညေသာတာပန္တည္ေလသည္။
ထိုဓမၼစၾကာတရားေဟာေတာ္မူရာ ၀ါဆိုလျပည္႕ေန႕တြင္ထူးျခားေသာနိမိတ္ၾကီး(၃၂)ပါးျဖစ္ေတာ္မူ
သည္။ထိုနိမိတ္ၾကီး(၃၂)ပါးမွာ-
(၁)ေလာကဓာတ္တစ္ေသာင္းတုန္လႈပ္ျခင္း၊
(၂)အပူအေအးမွ်တျခင္း။
(၃)တစ္ေသာင္းေသာေလာကဓာတ္၌ရုတ္တရက္အသံတိတ္၍ျငိိမ္သက္သြားျခင္း။
(၄)ေလျပင္းမုန္တိုင္းမလာျခင္း။
(၅)ေလျပည္ေလညင္းတိုက္ခိုက္ျခင္း။
(၆)ျမစ္အေပါင္းတို႕၌ေရမစီးဘဲတန္႔ရပ္ျခင္း။
(၇)ပန္းသစ္ပင္အေပါင္းတို႔တစ္ျပိဳက္နက္ပြင္႔ျခင္း။
(၈)ေကာင္းကင္၌တည္ေသာအကာသ႒ရတနာတို႕ေရာင္၀ါျဖင္႔ကြန္႔ျမဴးျခင္း။
(၉)လူ႕ျပည္နတ္ျပည္တို႕၌ရိွသာရိွေသာတူရိယာအေပါင္းတို႕တစ္ျပိဳက္နက္အလိုလိုျမည္ျခင္း။
(၁၀)ေကာင္းကင္မွနတ္ပန္းမိုးရြာခ်ျခင္း။
(၁၁)တစ္ျပိဳင္နက္ပဲ႔တင္ဟီးျခင္း။
(၁၂)ငရဲၾကီးရွစ္ထပ္၌ငရဲမီးျငိမ္းျခင္း။
(၁၃)အညစ္အေၾကးကင္းစင္လ်က္ေကာင္းကင္ကေန၀န္းအထူးသျဖင္႕ထြန္းလင္းျခင္း။
(၁၄)ေန႔အခါ၌ၾကယ္တာရာတို႕ကိုျမင္ရျခင္း။(၁၅)မိုးမရြာဘဲေကာင္းကင္မွနတ္ေရစင္သြန္းခ်ျခင္း။
(၁၆)ျဂိဳဟ္ၾကီးခုႏွစ္လံုးတို႔ၾကည္လင္ထင္ရွားစြာေပၚလာျခင္း။
(၁၇)သတၲာဗီသနကၡတ္မ်ားလည္းထင္ရွားစြာေပၚလာျခင္း။
(၁၈)လ၀န္းသည္ျပဳဗၺာသဠ္နကၡတ္နွင္႕ယွဥ္၍ေပၚလာျခင္း။
(၁၉)တြင္း၊ဂူ၊လိုဏ္ေခါင္းေအာင္း၍ေနေသာသတၱ၀ါတို႕ထြက္လာျခင္း။
(၂၀)လူအေပါင္းတို႔အလိုခပ္သိမ္းျငိမ္း၍ေရာင္႕ရဲျခင္း။
(၂၁)ကိုးဆယ္႔ေျခာက္ျဖာေ၀ဒနာစြဲကပ္သူတို႔ေပ်ာက္ကင္းျခင္း။
(၂၂)ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေျပျခင္း။
(၂၃)ျပိတၱာအေပါင္း၀ေျပာျခင္း။
(၂၄)ကိေလသာတရားျငိမ္းျခင္း။
(၂၅)အပါယ္ေလးပါး၌ဒုကၡေဘးကင္းျခင္း။
(၂၆)တစ္ေလာကလံုး၌ျမဴအညစ္အေၾကးကင္း၍သန္႕ရွင္းၾကည္လင္ျခင္း။
(၂၇)မေကာင္းေသာအနံ႔ေပ်ာက္ျခင္း။
(၂၈)နတ္ပန္းနံ႔သာၾကိဳင္လိႈင္ျခင္း။
(၂၉)နတ္ျပည္ေျခာက္ဘံုတို႕ႏွင္႔ရူပျဗဟၼာ (၁၆)ဘံုကိုအကုန္ျမင္ရျခင္း။
(၃၀)ငရဲၾကီးရွစ္ထပ္၌ခံေနၾကရေသာသတၱ၀ါအလံုးစံုကိုအကုန္ျမင္ရျခင္း။
(၃၁)ျမိဳ႕တံခါး၊အိမ္တံခါးမွစ၍ပိတ္ထားသမွ်အလံုးစံုပြင္႔ျခင္း။
(၃၂)သတၱ၀ါအေပါင္းတို႕၌ေသမႈ၊ပ႗ိသေႏၶမႈ၊ဖြားျမင္မႈမရိွျခင္း။
တို႕ျဖစ္ပါသည္။
သတၱ၀ါအားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Read more...

သက္သတ္လြတ္၀ါဒႏွင္႔ ကုသိုလ္

ျမန္မာျပည္မွာ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းကုိ ဘုရားခ်ီးမြမ္းတဲ႔အက်င္႔လုိလုိ၊ ဘုရားေဟာထားခဲ႔တဲ႔ အက်င္႔ျမတ္ တစ္ခုလုိလုိ၊ ေနာက္ သက္သတ္လြတ္မစားတဲ႔လူကုိ အကုသုိလ္အျပစ္ႀကီး က်ဴးလြန္ေနသေယာင္စသည္ျဖင္႔ ေျပာေနၾကတာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္တုိ႔ ၾကားဘူး၊ ေတြ႕ဘူးမွာပါ။

တကယ္ဘုရားေဟာအေနနဲ႔ကေတာ႔ သက္သတ္လြတ္စားျခင္း/ မစားျခင္းသည္ မဂ္/ဖုိလ္/နိဗၺာန္ရဖုိ႕ အေရးဟူေသာ သံသရာလြတ္ေျမာက္ေရးႏွင္႔ ဘာမွ် မဆုိင္ပါ။ အက်င္႔ျမတ္တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါ။ အသား စားမႈႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဘုရားရွင္က တဏွာအစြဲ မထားဖုိ႔/မကပ္ၿငိဖုိ႔ပဲ ေဟာခဲ႔တာပါ။ ဥပမာ.. အသား တခုအေပၚမွာ စြဲစြဲလမ္းလမ္းျဖစ္ၿပီး... အဲဒီအသားမပါ မစားႏုိင္တဲ႔အေျခအေနမ်ိဳးစသည္ပါ။ အသား စားၾကဴးတဲ႔“ေပါရိသာဒ”ဘုရင္မ်ိဳးေပါ႔ဗ်ာ။ ဘယ္အစာမဆုိ ေန႔စဥ္စားသုန္းျခင္းသည္ တလံမွ်ေလာက္ရွိေသာ ဒီခႏၶာကုိယ္ အသက္ဆက္လက္ရွင္သန္ရပ္တည္ဖုိ႔ဆုိတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ စားသုန္းဖုိ႔ပါ။

သက္သတ္လြတ္စားမႈႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔၊ မိန္႔မွာခဲ႔တဲ႔ ၀ိနည္းတရားႏွင္႔ သုတၱန္တရားေတာ္ အတုိင္း ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလးတင္ျပပါမယ္။
၀ိနည္းစူဠ၀ါပါဠိေတာ္မွာ... ေဒ၀ဒတ္ေတာင္းဆုိတဲ႔ “ပဥၥ၀တၳဳယာစနကထာ” (ေတာင္းဆုိခ်က္ -၅-ခု)ဆုိတာ ရွိပါတယ္။ ေဒ၀ဒတ္က ဘုရားရွင္ထံဆု (၅)မ်ိဳးေတာင္းခဲ႔တာပါ။
သူေတာင္းခဲ႔တဲ႔ဆု (၅)မ်ိဳးက-
၁။ ရဟန္းေတာ္မ်ား အသက္ထက္ဆုံး ေတာရေဆာက္တည္ၿပီး ေတာမွာတင္ေနဖုိ႔။ (ၿမိဳ႕ေက်ာင္းမွာ မေနဖုိ႔)
၂။ ရဟန္းဘ၀တည္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး ဆြမ္းခံစားဖုိ႔၊ (လူဒါယကာတုိ႔ ပင္႔၍ကပ္လွဴေသာ ဆြမ္းကုိမစားဖုိ႔)
၃။ ပံသုကူသကၤန္းလုိ႔ဆုိတဲ႔ စြန္႔ပစ္အ၀တ္မ်ားကုိသာ ေကာက္ယူၿပီး ေလ်ာ္ဖြတ္ခ်ဳပ္၀တ္ဖုိ႔၊ (လွဴဒါယကာတုိ႔ ေပးလွဴေသာ သကၤန္းကုိမ၀တ္ဖုိ႔)
၄။ ရဟန္းေးတာ္မ်ား အသက္ထက္ဆုံး သစ္တစ္ရင္း၊ ၀ါးတစ္ပင္ေအာက္မွာသာ ေက်ာင္းအျဖစ္ေနဖုိ႔၊ (လွဴဒါယကာတုိ႔ လွဴေသာ ေက်ာင္းအရိပ္အာသေအာက္မွာ မေနဖုိ႔)
၅။ အသားငါး မစားဖုိ႔ (သစ္သီးသစ္ရြက္စားျခင္းဟူေသာ သက္သတ္လြတ္ကုိသာ စားဖုိ႔)
တကယ္လုိ႔ အထက္ပါ (၅)မ်ိဳးကုိ မလုိက္နာရင္ မလုိက္နာတဲ႔ ရဟန္း အျပစ္အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ေပးဖုိ႔အထိ ေဒ၀ဒတ္က ေတာင္းဆုိခဲ႔တာပါ။
အဲဒီလုိ ေဒ၀ဒတ္ေတာင္းဆုိတဲ႔အခါ ဗုဒၶဘုရားရွင္က ေဒ၀ဒတ္ကုိ ဘာျပန္မိန္႔ၾကားခဲ႔သလဲဆုိေတာ႔ --
“'အလံ၊ ေဒဝဒတၱ။ ေယာ ဣစၧတိ၊ အာရညိေကာ ေဟာတု၊ ေယာ ဣစၧတိ၊ ဂါမေႏၲ ဝိဟရတု။ ေယာ ဣစၧတိ၊ ပိ႑ပါတိေကာ ေဟာတု၊ ေယာ ဣစၧတိ၊ နိမႏၲနံ သာဒိယတု။ ေယာ ဣစၧတိ၊ ပံသုကူလိေကာ ေဟာတု၊ ေယာ ဣစၧတိ၊ ဂဟပတိစီဝရံ သာဒိယတု။ အ႒မာေသ ေခါ မယာ၊ ေဒဝဒတၱ၊ ႐ုကၡမူလေသနာသနံ အႏုညာတံ၊ တိေကာဋိပရိသုဒၶံ မစၧမံသံ -- အဒိ႒ံ၊ အႆုတံ၊ အပရိသကႋတ''ႏၲိ။ ဆုိတဲ႔စကားကုိ သုန္းၿပီး ျငင္းဆုိခဲ႔ပါတယ္။
ဘာလဲဆုိေတာ႔ ဘုရားရွင္ဟာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါလုိ႔ေခၚတဲ႔ အလယ္လတ္လမ္းစဥ္ကို က်င္႔သုန္းသူပီပီ ဘုရားေဟာတဲ႔တရားအာလုံး၊ ပညတ္ခ်က္အားလုံးဟာ အတင္းအက်ပ္လုပ္ခဲ႔တာ တစ္ခုမွ မရွိပါဘူး။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔လည္း အလယ္လတ္သေဘာပဲ ခ်မွတ္ခဲ႔တာပါ။
၁။ “ေတာရေဆာက္တည္လုိတဲ႔ ရဟန္း ေတာရေဆာက္တည္၊ ၿမိဳ႕ရြာ၌ သီတင္းသုန္းလုိတဲ႔ ရဟန္း ၿမိဳ႕ရြာမွာ သီတင္း သုန္းႏုိင္၊
၂။ တစ္သက္ပတ္လုံး ဆြမ္းခံစားးလုိတဲ႔ ရဟန္း တစ္သက္ပတ္လုံး ဆြမ္းခံစားႏုိင္၊ လူတုိ႔ကပ္လွဴေသာဆြမ္း ဘုဥ္းေပးလုိက ဘုဥ္းေပးႏုိင္၊ ၃။ ပံသုကူသကၤန္း၀တ္လုိက၀တ္၊ လူဒါယကာတုိ႔လွဴေသာ သကၤန္း၀တ္လုိက ၀တ္၊
၄။ သစ္တစ္ပင္၊ ၀ါးတစ္ပင္ရင္ ေနလုိတဲ႔ ရဟန္းေနႏုိင္၊ လူဒါယကာတုိ႔ လွဴေသာ ေက်ာင္း၌ ေနလုိက ေနႏုိင္။
၅။ ကုိယ္စားဖုိ႔ဆုိတဲ႔ ရည္ရြယ္သတ္ေန သတၱ၀ါလုိ႔ ျမင္ရင္၊ ၾကားရင္၊ သံသယျဖစ္ရင္ အဲဒီအသားကုိ မစားဖုိ႔ပဲ မိန္႔ၾကားခဲ႔တာပါ။ ၄င္း အစြန္း(၃)ပါးက ကင္းလြတ္ရင္ အသားငါးကုိ စားႏုိင္တယ္လုိ႔ ေဒ၀ဒတ္ကုိ ျပန္မိန္႔ခဲ႔ပါတယ္။
ဒီမိန္႔မွာခ်က္ကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘုရားရွင္က သတ္သက္လြတ္စားဖုိ႔ မေျပာခဲ႔၊ မမိန္႔ခဲ႔ပါဘူး။

အသားငါးစားမႈႏွင္႔ပတ္သက္လုိ႔ တျခားထင္းရွားတဲ႔သုတ္ေတာ္ကေတာ႔ ခုဒၵကနိကာယ္၊ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္မွာ ပါတဲ႔ အာမဂႏၶသုတ္ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ အညီေဟာက္စားျခင္း (သုိ႔မဟုတ္) အညီေဟာက္နံ႕-နံျခင္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အဓိကကေတာ႔ အသားငါးစားမႈႏွင္႔ပတ္သက္လုိ႔ ေဟာထားတဲ႔ တရားေတာ္ပါပဲ။ ဘယ္အရာသည္ တကယ္အစစ္အမွန္ အသားစားျခင္း၊ အညီွေဟာျဖစ္သလဲဆုိတာ ဒီသုတ္ေတာ္မွာ ဘုရားရွင္က မိန္႔ၾကားထားပါတယ္။
သုတၱန္ထဲမွာ ဘုရားရွင္ေျပာထားတဲ႔ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းက ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္မွာ တိႆရေသ႔ ေမးလုိ႔ ကႆပဘုရားရွင္က ေျဖၾကားခဲ႔တာကုိ ဘုရားရွင္က ျပန္လည္ ေဟာၾကားထားတဲ႔ တရားေတာ္ပါ။

တိႆရေသ႔အေမး--
-ကႆပႏြယ္ဖြား ျမတ္စြာဘုရား ေကာင္းစြာ ျပဳစီရင္ၿပီး ေကာင္းစြာ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီး သူတစ္ပါးတို႔ ေပးလွဴအပ္ေသာ မြန္ျမတ္ေသာ ငါးအမဲ ဟင္းလ်ာကိုလည္း စား, သေလးထမင္းကိုလည္းစားေသာ သင္သည္ အညႇီ အေဟာက္ကို စားသည္ မည္၏။
-ျဗဟၼာမင္း၏ အေဆြျဖစ္ေတာ္မူေသာ ကႆပျမတ္စြာဘုရား အညႇီအေဟာက္သည္
ငါ့အားမအပ္ဟု အသွ်င္ဘုရားဆိုသည္ မဟုတ္ပါေလာ?၊ သို႔ပါလ်က္ ေကာင္းစြာ စီရင္ထားသည့္
ငွက္သားတို႔ႏွင့္ (တကြ) သေလးထမင္းကို စားဘိ၏၊ ကႆပျမတ္စြာဘုရား အသွ်င္ဘုရားအား
ဤအေၾကာင္းကို ေမးပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရားေျပာေသာ အညႇီအေဟာက္ဟူသည္ အဘယ္မွ်
အျပားရွိပါသနည္း။ ဘုရားရွင္ကုိ စြပ္စြဲသလုိမ်ိဳးနဲ႔ အသားငါးစားမႈႏွင္႔ပတ္သက္လုိ႔ ျပႆနာေမးတာပါ။

ဘုရားရွင္အေျဖ--
၁။ တိႆရေသ့ သူ႕အသက္ကို သတ္ျခင္း, ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းဆဲျခင္း, လက္ေျခ စသည္ကို ျဖတ္ျခင္း, ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္း, ခိုးယူျခင္း, မမွန္ဆိုျခင္း, ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲျခင္း, လွည့္ပတ္ျခင္း, အက်ဳိးမရွိေသာ က်မ္းဂန္တို႔ကို သင္ယူျခင္း, သူတစ္ပါးသားမယားကို ေပါင္းေဖာ္မွီဝဲျခင္း ဤသည္ကား အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၂။ တိႆရေသ႔ ဤေလာက၌ အၾကင္သူတို႔သည္ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေစာင့္စည္းကုန္၊ ရသာ႐ံုတို႔၌ မက္ေမာကုန္၏၊ မစင္ၾကယ္ေသာ မိစၧာဇီဝ(အသက္ေမြးျခင္း)အျဖစ္ကို မွီကုန္၏၊ နတၴိကဝါဒ(ကုသုိလုပ္ ကုသုိလ္အက်ိဳးမရွိ၊ အကုသုိလ္လုပ္ အကုသုိလ္အက်ိဳးမရွိ)ဟူေသာ အယူရွိကုန္၏၊ မညီၫြတ္ေသာ ကာယကံမႈ၊ ၀စီကံမႈ၊ မေနာကံမႈစသည္ႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ သိေစႏိုင္ခဲကုန္၏၊ ထုိသူတို႔၏ ဤကာမဂုဏ္တို႔၌ မေစာင့္စည္းမႈစသည္ပင္ အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၃။ တိႆရေသ႔ အၾကင္သူတို႔သည္ (ၿခိဳးျခံ၍ေခါင္းပါးေသာအက်င္႔) အတၱကိလမထအက်င့္ ရွိကုန္၏၊ ၾကမ္းတမ္းကုန္၏၊ သူတစ္ပါး၏ ေက်ာက္ကုန္းသား(သူတစ္ပါးပင္ပင္ပန္းပန္းရွာမွီးထားေသာအစာ)ကို စားသကဲ့သို႔ ေရွ႕တြင္ ခ်ီးမြမ္း၍ မ်က္ကြယ္၌ ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ကုိ ျပစ္မွားကုန္၏၊ သနားျခင္း ကင္းကုန္၏၊ အလြန္မာန္၊ မာနခက္ထန္ကုန္၏၊၊ မေပးကမ္းတတ္ေသာ အေလ့ရွိကုန္၏၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္အား အနည္းငယ္မွ်ေသာ္လည္း မေပးလွဴကုန္၊ ထုိသူတို႔၏ ဤအတၱကိလမထ စသည္ပင္ အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၄။ တိႆရေသ႔ အမ်က္ထြက္ျခင္း, မာန္ယစ္ျခင္း, ခက္ထန္ျခင္း, ဆန္႔က်င္ဘက္ ျပဳလုပ္ျခင္း, လွည့္ပတ္ျခင္းျငဴစူျခင္း, ဝါႂကြားပလႊား၍ ေျပာဆိုျခင္း, အလြန္မာန္မူျခင္း, သူယုတ္မာတို႔ႏွင့္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံျခင္း ဤသည္ပင္ အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၅။ တိႆရေသ႔ ဤေလာက၌ အၾကင္လူယုတ္မာတို႔သည္ မေကာင္းေသာ အေလ့ရွိကုန္၏၊ ေႂကြးၿမီကို ယူ၍ မေပးဆပ,္ ဖ်က္ဆီးတတ္သည့္အျပင္ ကုန္းေခ်ာတတ္ကုန္၏၊ ဤေလာက၌ တံစိုးလာဘ္စားကာ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲသျဖင့္ တရားစီရင္တတ္ကုန္၏၊ သီလရွိေယာင္ အတုေဆာင္တတ္ကုန္၏၊ အမိအဖစသည္တုိ႔ အေပၚ၌ ၾကမ္းတမ္းေသာ အမႈကို ျပဳကုန္၏၊ ထုိသူတို႔၏ ေကာင္းေသာ အေလ့စသည္ပင္ အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၆။ တိႆရေသ႔ ဤေလာက၌ အၾကင္သူတို႔သည္ သတၱဝါတို႔၌ သတ္ျဖတ္မႈတို႔မွ မေစာင့္ စည္းကုန္၊ သူတစ္ပါးတို႔၏ ဥစၥာကို ယူ၍ ညႇဥ္းဆဲရန္ လုံ႔လျပဳကုန္၏၊ သီလ မရွိကုန္၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ အမႈရွိကုန္၏၊ ၾကမ္းေသာ စကားရွိကုန္၏၊ ႐ုိေသျခင္း ကင္းကုန္၏၊ ထုိသူတို႔၏ မေစာင့္စည္းျခင္းစသည္ပင္ အညႇီအေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္ အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၇။ တိႆရေသ႔ အၾကင္သူတို႔သည္ သတၱဝါတို႔၌ မက္ေမာကုန္၏၊ မုန္းတီးဆန္႔က်င္ကုန္၏၊ ျပစ္မွားလြန္က်ဴးျခင္းသို႔ လ်င္စြာ က်ေရာက္တတ္ကုန္၏၊ အကုသုိလ္ျပဳရန္ အျမဲမျပတ္လုံ႔လျပဳကုန္သည္ျဖစ္၍ တမလြန္ဘဝ၌ အမိုက္သို႔ သြားကုန္၏၊ ငရဲ၌ ဦးေခါင္း ေစာက္ထုိးက်ကုန္၏၊ ထုိသူတို႔၏ ဤမက္ေမာမႈစသည္ပင္ အညႇီ အေဟာက္တည္း၊ အသားတည္းဟူေသာ ေဘာဇဥ္သည္အညႇီအေဟာက္ မဟုတ္။

၈။ တိႆရေသ႔ ငါး အမဲတို႔ကို မစားေသာ အျဖစ္သည္လည္းေကာင္း၊ အဝတ္မဝတ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဦးျပည္း(ဦးေခါင္းတုံးထား)ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဆံက်စ္ျမဴမႈန္ အညစ္အေၾကးသည္လည္းေကာင္း၊ ရေသ့ရဟန္းပရိကၡရာ သစ္နက္ေရတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မီးကို ပူေဇာ္ျခင္း, မီးကို လုပ္ေကြၽးျခင္းတို႔သည္ လည္းေကာင္း ယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ေသးေသာ သတၱဝါတို႔ကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္၊ ေလာက၌ အၾကင္သို႔ သေဘာရွိကုန္ေသာ မေသရန္ (ေတာင့္တလ်က္) ကိုယ္ကို မ်ားစြာ ပူပန္ေစတတ္ေသာ အက်င့္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေဗဒင္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ဥံဳဖြစသည္ျဖင္႔ ပူေဇာ္ေသာ အက်င့္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ယစ္ပူေဇာ္ျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အလြန္ပူျပင္းေသာေႏြဥတု၌ အပူခံျခင္းစေသာ ဥတုကိုမွီဝဲျခင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း ယံုမွားျခင္းမွ မကူးေျမာက္ေသးေသာ သတၱဝါကို မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ကုန္။

၉။ တိႆရေသ႔ (အၾကင္သူသည္ ) မ်က္စိဣေႁႏၵ၊ နားဣေႁႏၵ၊ ႏွာေခါင္းဣေႁႏၵ၊ လ်ာဣေႁႏၵ၊ ကုိယ္ကာယ ဟူေသာဣေႁႏၵ၊ စိတ္ဟူေသာဣေႁႏၵ ဤ ဣေႁႏၵ (ေစာင္႔စသည္းျခင္း)ေျခာက္ပါးတို႔၌ လံုျခံဳသည္ျဖစ္၍ ယင္းဣေႁႏၵတို႔ကို သတိဉာဏ္ျဖင္႔ ေစာင္႔စည္းသည္တို႔ကို ျပဳလ်က္ အားထုတ္၏၊ သစၥာေလးပါးတရား၌ တည္၏၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူႏူးညံ့ေသာသူ၏ အျဖစ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္၏၊ ရာဂစေသာ ကပ္ၿငိျခင္းကို လြန္ေျမာက္၏၊ ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္၏၊ ထုိသူသည္ ခိုင္ျမဲေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္ စံုသည္ျဖစ္၍ ျမင္အပ္၊ ၾကားအပ္ေသာ အာ႐ံုတို႔၌ ကိေလသာတို႔ျဖင့္ မလိမ္းက်ံ ေတာ့ေပ။

ဤသို႔ ကႆပျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အညီွအေဟာက္ဟူေသာ အသားငါးစားမႈႏွင္႔ ပတ္သက္ၿပီး အစစ္ အမွန္ျဖစ္တဲ႔ အညီွအေဟာက္အမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္ျပၿပီး တရားႏွလုံးသြင္းဖုိ႔ ဆက္လက္ေဟာၾကားခဲ႔ပါတယ္။

ထုိတိႆရေသ့သည္ ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္ေသာ ကိေလသာ အညႇီအေဟာက္ကင္းေသာ ဝဋ္ဆင္းရဲအားလံုးကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသာတရားေတာ္ကို ၾကားနာရ၍ ႏွိမ့္ခ်ေသာ စိတ္ရွိလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးကာ ထုိအရပ္၌ပင္လွ်င္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ခြင္႔ေတာင္းကာ ရဟန္းျပဳသြား၏။ ((ဤ-post-ကုိ ဖတ္ၿပီး ရွင္ ရဟန္း မဟုတ္တဲ႔ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား ရဟန္းျပဳခုိင္းတာေတာ႔ ဟုတ္ဘူးေနာ္။ ))

ဤသုတ္ေတာ္ကုိေလ႔လာျခင္းျဖင္႔လည္း ဘုရားရွင္သည္ သက္သတ္လြတ္စားမႈကုိ ခ်ီးမြမ္းအားေပးထားျခင္း မရွိေတြ႕ရမွာျဖစ္သလုိ, တပ္မက္မႈတဏွာတရားပယ္ဖုိ႔ကုိသာ အဓိကမိန္႔ၾကားထားတာကုိ စာဖတ္သူ ေတြ႕ျမင္ရမွာပါ။
ယေန႔ေခတ္ သက္သတ္လြတ္၀ါဒသည္ သာသနာျပဳေယာင္ေယာင္ လုပ္ေနၾကတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ထြင္ထားေသာ မမွန္ကန္ေသာ က်င္႔စဥ္တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေကာက္ခ်က္ ခ်လုိ႔ရပါတယ္။
သားငါးစားျခင္းေရွာင္ၾကဥ္မွ ကုိယ္႔က်န္းမာေရးစသည္ႏွင္႔ အဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ ေရွာင္က်ဥ္ဖုိ႔ပါ။ သက္သတ္လြတ္၀ါဒသည္ ဘုရားေဟာထားခဲ႔တဲ႔ က်င္႔စဥ္မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိေတာ႔ သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။
ဒီအသားငါးစားတာကုိ က်င္႔စဥ္တခုအေနနဲ႔ ယူဆၾကတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ “ေသြးနဲ႔ေရးတဲ႔သာသနာ” တရားေတာ္ထဲမွာလည္း ဆရာေတာ္ႀကီက “သက္သတ္လြတ္စားလုိ႔ ကုသုိလ္တစ္မႈံမွ မရဘူး”စသည္ျဖင္႔ ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာထားပါတယ္။ တျခားသာသနာႏွင္႔ မပတ္သက္တဲ႔ အက်င္႔ေတြကုိလည္း အဲဒီတရားေတာ္ထဲမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား ေဟာထားပါတယ္။
ေမေမ႔လျပည့္၀န္းေလးငယ္ဆရာတစ္ပါးေျပာဘူးတာကေတာ႔… “မင္းတုိ႔ သက္သတ္လြတ္စားခ်င္းရင္ မီးက်ည္းခဲသာ စားတဲ႔”။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဟုတ္တယ္ေနာ္.. “အသက္သတ္တာလြတ္တာက မီးက်ည္းခဲပဲရွိတာ”။
လူေတြက အေျပာကုိက မွားေနတာ- “သားႀကီး၊ ငါးႀကီးစားလြတ္တယ္”လုိ႔ ေျပာရင္မွန္အုန္းမယ္။ သက္သတ္လြတ္ဆုိေတာ႔.. ဆန္တုိ႔၊ သစ္သီးသစ္ရြက္ေတြထဲမွာလည္း ျမင္ရ၊ မျမင္ရ ပုိးေတြပါေသးတယ္။ စဥ္းစားဖုိ႔ပါ။

ေနာက္ အသားငါးစားမႈႏွင္႔ပတ္သက္လုိ႔ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားၿပီျဖစ္တဲ႔ မေလးရွားက ေကသွ်ရီဓမၼာနႏၵ(K.Sri. Dhammananda) ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက (Vegetarianism)ဆုိၿပီး ေခါင္းစဥ္တစ္ခုနဲ႔ ေရးထားတာရွိပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မွတ္ခ်က္ခ်ထားတာေလးတစ္ခုက-
"One should not judge the purity or impurity of man simply by observing what he eats." လို႔ဆုိထားပါတယ္။ “လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကုသုိလ္အညစ္အေၾကး စင္ၾကယ္မႈ/မစင္ၾကယ္မႈကုိ အသားငါးစားတဲ႔/မစားတဲ႔ ဥပေဒ(သုိ႔) ေပတံနဲ႔ ဆုံးျဖတ္လုိ႔ / တုိင္းတာလုိ႔ မရဘူး၊”လုိ႔ ဆုိထားတာပါ။

အဲဒီေတာ႔ အားလုံးကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္ရင္ အသားငါးကုိ ကုိယ္႔က်န္းမာေရးစသည္နဲ႔ မတည့္ရင္ ေရွာင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာက်င္႔စဥ္ဆုိၿပီးေတာ႔ မမွတ္ယူသင္႔ပါဘူး။ ဘုရားေဟာထားတာက သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ဟာ ကုိယ္႔အတြက္ သတ္ေနတာလုိ႔ဆုိၿပီး “ျမင္မယ္၊ ၾကားမယ္၊ သံသယျဖစ္ေနမယ္”ဆုိရင္ အဲဒီအသားကုိ မစားဖုိ႔ ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ မွာခဲ႔တာပါ။ ေနာက္-အဓိကအခ်က္ကေတာ႔ ကုိယ္စားတဲ႔ မည္သည့္အစာအာဟာရေပၚမဆုိ တပ္မက္စြဲလမ္းမႈ မရွိဖုိ႔ အဓိကပါ။ ကုိယ္႔ခႏၶာကုိယ္ ဆက္လက္ရပ္တည္ဖုိ႔ဆုိတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ စားဖုိ႔ပါပဲ။ အသားငါးလြတ္ဟူေသာ “သက္သတ္လြတ္၀ါဒသည္ ဘုရားေဟာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ” မွတ္သားဖုိ႔၊ လုိက္နာဖုိ႔၊ သိေစဖုိ႔ ..ဘုရားေဟာအတုိင္း ေရးသားျခင္းမွ်ပါ။

အမွန္ဆုံးျဖတ္ႏုိင္၊ လက္ခံႏုိင္တဲ႔ ဉာဏ္ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ၾကပါေစ

Read more...