ဓါတ္ႀကိဳက္သူမ်ား... (မစိုးရိမ္စာသင္သား)

သာသနာေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးႏွင့္ အိမ္ျခံေျမ သန္႔စင္နည္း... (မစိုးရိမ္စာသင္သား)

ဓါတ္ႀကိဳက္သူမ်ား...

တရားမလိုက္ အမွားၾကိဳက္၊ ဝဋ္ဆိုက္ၾကေလၿပီ တကား...
တီေကာင္ႏွင့္မွ်ား ၾကိဳက္ေသာငါး၊ ဆံုးပါးၾကေလၿပီ တကား...

Read more...

ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း - သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

ရဟန္းတို႔ … မျဖစ္ေသးေသာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္လာဖို႔ရာ၊ ျဖစ္ၿပီးေသာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္၏ ဘာဝနာျပည့္စံု ၿပီးေျမာက္ဖို႔ရာ အေၾကာင္းက ဘာလဲ?
ရဟန္းတို႔ … ကုသိုလ္တရား၊ အကုသိုလ္တရား၊ အျပစ္ရွိေသာ တရား၊ အျပစ္မရွိေသာ တရား၊ ယုတ္ေသာ တရား၊ ျမတ္ေသာ တရား၊ မည္းညစ္ေသာ အဖို႔ရွိေသာ တရား၊ ျဖဴစင္ေသာ အဖို႔ရွိေသာ တရားေတြ ရွိေနၾကတယ္။
ထိုတရားတို႔၌ သင့္တင့္ေသာ အေၾကာင္းမွန္ လမ္းမွန္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈ မ်ားစြာ ျပဳျပင္ျခင္းမွာ
မျဖစ္ေသးေသာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ ျဖစ္ဖို႔၊
ျဖစ္ၿပီးေသာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္၏ ဘာဝနာျပည့္စံု ၿပီးေျမာက္ဖို႔ အေၾကာင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

ဒီ ေဒသနာေတာ္လာ တရားေတြက ‘ကုသိုလ္’ ‘အကုသိုလ္’ တရားေတြပါပဲ။
ဒီတရားေတြမွာ ‘အေၾကာင္းမွန္ လမ္းမွန္အားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းမႈ’ဆိုတာ ဒီတရားေတြရဲ႕ သေဘာကို သိေအာင္ျပဳမႈကို ဆိုပါတယ္။

ဒီတရားေတြမွာ သဘာဝလကၡဏာေခၚတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အမွတ္အသားေတြ ရွိေနပါတယ္။
ကုသိုလ္ရဲ႕ အျပစ္မရွိျခင္း လကၡဏာ၊
အကုသိုလ္ရဲ႕ အျပစ္ရွိျခင္း လကၡဏာ၊
စိတ္ရဲ႕ သိမႈ လကၡဏာ၊
ဖႆရဲ႕ ေတြ႕ထိမႈ လကၡဏာ စသည္ျဖင့္ မိမိတို႔ရဲ႕ အသီးသီး သေဘာလကၡဏာ ကိုယ္စီ ရွိေနၾကေတာ့
အဲဒီ ကိုယ္ပိုင္ သေဘာလကၡဏာေတြကို သဘာဝ လကၡဏာလို႔ ဆိုပါတယ္။

အနိစၥ - မၿမဲ
ဒုကၡ - ဆင္းရဲ
အနတၱ - အစိုးရတဲ့ အတၱေကာင္ မဟုတ္ ဆိုတဲ့ အျခင္းအရာေတြကေတာ့ တရားတိုင္းမွာ ရွိေနတဲ့ သေဘာေတြ။
ဒါေၾကာင့္ သာမည လကၡဏာ အားလံုးမွာ အတူတူျဖစ္ေနတဲ့ လကၡဏာအားလံုး တရားေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ လကၡဏာ။

အဲဒီ သဘာဝလကၡဏာ၊ သာမညလကၡဏာေတြကို ထိုးထြင္းသိမႈ၊ သိေအာင္ျပဳမႈကိုပဲ “ေယာနိေသာ မနသိကာရ” လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီတရားေတြကို သိေနတဲ့ ေဇာစိတ္ေတြပါပဲ။

အဲဒီေတာ့ ပညာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ ျဖစ္ေၾကာင္းဟာ ဆိုခဲ့ၿပီး ‘ကုသိုလ္’ ‘အကုသိုလ္’ တရား အာ႐ုံမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အ႒ကထာမ်ားမွာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း ခုနစ္ပါး လာပါတယ္။

“ေမးျမန္းျခင္းျပဳ
ဝတၳဳစင္ေစ
ဣေျႏၵညီညာ
ပညာမဲ့ ၾကဥ္
ဉာဏ္ရွင္မွီဝဲ
နက္နဲတရား ေတြးစဥ္းစားလ်က္
ပညာဘက္တြင္ ၫြတ္သက္ဝင္
ဉာဏ္ျမင္တိုးေၾကာင္း ခုနစ္တည္း။”

+++++

(၁) ေမးျမန္းျခင္း

ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ သစၥာ၊ ဣေျႏၵ၊ ဗိုလ္၊ ေဗာဇၥ်င္၊ မဂၢင္၊ သမထ၊ ဝိပႆနာတို႔နဲ႔ စပ္ၿပီး မသိေသးလွ်င္ သိေအာင္ သင္ၾကား ေလ့လာထား။
ေလ့လာထားတဲ့ အရာမွာ မရွင္းလင္းတဲ့ အရာေတြ ေမးျမန္းျခင္းကို ဆိုပါတယ္။
ဒီတရားေတြနဲ႔ စပ္ၿပီး အေတာ္ေလ့လာထားေတာ့
ေရွးကတည္းက ဉာဏ္ထဲ အေတာ္ရွင္းေနခဲ့
ဉာဏ္ထဲ မရွင္းမလင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ခဲရာခက္ဆစ္ကို ေမးျမန္းျခင္းျဖင့္
ဆရာ့ရဲ႕ အေျဖၾကားရေတာ့ ပိုရွင္းလင္းသြားၿပီး ဉာဏ္အျမင္တိုးလာ၍
ေမးျမန္းျခင္းဟာ ဓမၼဝိစယ ပညာျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေမးျမန္းျခင္းသာမက နာယူျခင္း၊ မိမိက ေဟာေျပာျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္းမ်ားပါ သိမ္းယူသင့္ပါတယ္။
အားလံုးဟာ ပညာျဖစ္ေၾကာင္းခ်ည္းပါပဲ။
ဝိပႆနာအားထုတ္၍ အားရွိတဲ့ ဝိပႆနာ လက္ရွိျဖစ္လာလွ်င္ေတာ့ တရားနာရင္း တရားေဟာရင္း တရားေဆြးေႏြးရင္းနဲ႔ မဂ္ဖိုလ္ဆိုက္သြားႏိုင္ပါတယ္။

(၂) ဝတၳဳစင္ၾကယ္ေစျခင္း

‘ဝတၳဳ’ဆိုတာ တည္ေနရာ ခႏၶာကိုယ္ေရာ၊ ထိုခႏၶာကိုယ္နဲ႔ စပ္တဲ့ အဝတ္ သကၤန္း စသည္ကိုပါ စိတ္ ေစတသိက္တုိ႔၏ ျဖစ္ရာ ျဖစ္လို႔ ဝတၳဳဆိုပါတယ္။

စိတ္ ေစတသိက္တို႔က အာ႐ုံျပဳေသာအားျဖင့္ ထိုခႏၶာ အဝတ္စသည္တို႔၌ ေရာက္ေန၍၊ စိတ္ ေစတသိက္တို႔၏ တည္ေနရာလို႔ ဆိုပါတယ္။
ခႏၶာကိုယ္က အတြင္းဝတၳဳ
အဝတ္ သကၤန္း အိမ္ ေက်ာင္း အိပ္ရာေနရာ စသည္က အပဝတၳဳ
ထိုကိုယ္တြင္း ကုိယ္ပ ဝတၳဳတို႔ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳျခင္းဟာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းပါပဲ။

ဆံပင္ အေမြး ေျခသည္း လက္သည္းေတြ ရွည္ေနမယ္၊ ကိုယ္မွာ ေၾကးေတြ ေခၽြးေတြ ကပ္တြယ္ေနမယ္၊ အတြင္းက ေလ သည္းေျခစသည္ ေဖာက္ျပန္ၿပီး ခႏၶာအတြင္း ေဒါသမကင္း ျဖစ္ေနမယ္။
အဲဒီအခါမွာ အတြင္းဝတၳဳ မစင္ၾကယ္ မသန္႔ရွင္းျခင္းပါပဲ။
အဝတ္ သကၤန္း ေဆြးျမည့္ေနမယ္၊ ညစ္ႏြမ္းေနမယ္၊ အန႔ံအသက္ မေကာင္းျဖစ္ေနမယ္၊ အိမ္ ေက်ာင္း အိပ္ရာေနရာမွာ အမိႈက္ေတြ ႐ႈပ္ပြေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီအခါ အပဝတၳဳ မသန္႔မရွင္း ျဖစ္ေနတာပါပဲ။
အဲဒီလို အတြင္း အပ မသန္႔ရွင္းလွ်င္ စိတ္႐ႈပ္ေပြေနမယ္။
စိတ္႐ႈပ္ေပြ မသက္မသာ ျဖစ္ေနလွ်င္ တည္ၿငိမ္မႈ မရေတာ့ ဉာဏ္အျမင္ေကာင္းဖို႔အတြက္လည္း အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ဆံပင္ လက္သည္း ေျခသည္းေတြ ရွည္ေနရင္ ျဖတ္၊
ကိုယ္မွာ အညစ္အေၾကး ေၾကး ေခၽြးေတြ ညစ္ေပေနရင္ ေရခ်ိဳး၊
ေလ သည္းေျခ စသည္တို႔ေၾကာင့္ ေဒါသမကင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္အတြင္းကိုလည္း ဝမ္းႏႈတ္ေဆး စေသာ ေဆးဝါးျဖင့္ ျပဳျပင္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကို ေပါ့ပါးေအာင္ ျပဳ၊
အဲဒါလို အတြင္းဝတၳဳေတြ သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳရတယ္။

အဝတ္ သကၤန္း ေဆြးေန ညစ္ေန အန႔ံမေကာင္း ျဖစ္ေနတာကို ခ်ဳပ္ျခင္း ေလွ်ာ္ဖြပ္ျခင္းျဖင့္ စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳ၊
အမိႈက္စသည္ျဖင့္ ႐ႈပ္ေပြေနတာေတြကို သုတ္သင္ ရွင္းလင္းျခင္းျဖင့္ အပဝတၳဳေတြ သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳရတယ္။

အတြင္း အပ ဝတၳဳေတြ မသန္႔မရွင္း ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ထိုအခါျဖစ္လာတဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ေတြမွာ ပါတဲ့ ဉာဏ္လည္း မသန္႔ရွင္းေတာ့ဘူး။
မစင္ၾကယ္ မသန္႔ရွင္းတဲ့ ဆီမီးခြက္ မီးစာတို႔ကို အစြဲျပဳ ျဖစ္လာရတဲ့ မီးလွ်ံရဲ႕အေရာင္ဟာ မသန္႔မရွင္း မၾကည္မလင္ ျဖစ္ရတာလိုပါပဲ။

အတြင္း အပ ဝတၳဳေတြ သန္႔ရွင္းေနတဲ့အခါ ျဖစ္လာတဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ေတြမွာ အတူပါတဲ့ ဉာဏ္ပညာလည္း သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္ရတယ္။
စင္ၾကယ္တဲ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ မီးခြက္ မီးစာ ဆီတို႔ကို အမွီျပဳ ျဖစ္လာတဲ့ မီးလွ်ံရဲ႕ အေရာင္ဟာ သန္႔ရွင္း ၾကည္လင္ေနသလိုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ အတြင္းအပ ဝတၳဳ မသန္႔ရွင္းျခင္းဟာ ဉာဏ္ပညာျဖစ္ဖို႔ အေႏွာင့္အယွက္ အတားအဆီးျဖစ္ေၾကာင္း၊
ထိုဝတၳဳေတြ သန္႔ရွင္းျခင္းဟာ ဉာဏ္ပညာျဖစ္ေၾကာင္းမို႔ ဓမၼဝိစယျဖစ္ဖို႔ရာမွာ ဒီဝတၳဳေတြ သန္႔ရွင္းျခင္းဟာ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ရပါတယ္။

(၃) ဣေျႏၵညီမွ်ေအာင္ ျပဳျခင္း

ဘာဝနာအလုပ္ အားထုတ္တဲ့အခါ တရားေတြ ညီညီမွ်မွ် အလုပ္လုပ္ေနၾကဖို႔ လိုပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ ပဓာနျဖစ္တဲ့ တရားေတြ ညီညီမွ်မွ် အလုပ္လုပ္ေနၾကဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဘာဝနာ တက္ေအာင္ ဆုတ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ပဓာနတရားေတြက ဣေျႏၵေတြပါပဲ။
‘ဣေျႏၵ’ေခၚ အစိုးရတဲ့ တရားေတြဆိုတာ ‘သဒၶါ’၊ ‘ဝီရိယ’၊ ‘သတိ’၊ ‘သမာဓိ’၊ ‘ပညာ’ တရားေတြပါပဲ။
ဆိုင္ရာ မိမိကိစၥမွာ လြန္စြာ စိုးမိုး အစိုးရတဲ့ တရားေတြ
ယွဥ္ဖက္တရားေတြကို မိမိအလိုပါေအာင္ စိုးမိုး ခ်ဳပ္ကိုင္တတ္တဲ့ တရားေတြ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဣေျႏၵ၊ အစိုးရတဲ့ တရားေတြ ဆိုရပါတယ္။

ဒီတရားေတြ ညီညီမွ်မွ် ေဆာင္႐ြက္ေနၾကရင္၊ အယုတ္အလြန္ မရွိၾကဘဲ ကိုယ့္ကိစၥ ကုိယ္ေဆာင္႐ြက္ေနၾကရင္ ပညာလည္း သူ႔ကိစၥ သူ ေကာင္းေကာင္း ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီလုိမဟုတ္ဘဲ တစ္ခုက လြန္ေန၊ တျခား ဣေျႏၵေတြက ယုတ္ေနနဲ႔ မညီမမွ် ျဖစ္ေနၾကရင္ ပညာဟာ ကိုယ့္ကိစၥ ေကာင္းစြာ မေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ဣေျႏၵေတြ ညီမွ်ျခင္းဟာ ဓမၼဝိစယပညာ ျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။

သဒၶါ မယုတ္ မလြန္ရ

ေလာကမွာ ကိုယ့္အလုပ္ထဲ ယံုၾကည္မႈ မရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အလုပ္ကို တကယ္ ႀကိဳးစားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္တိုးတက္ေရးလည္း စဥ္းစားမွာ မဟုတ္၊ အလုပ္ထဲ စူးစိုက္မႈလည္း ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
အဲဒါလိုပဲ ယံုၾကည္ သက္ဝင္မႈ သဒၶါက အားနည္းေနရင္ ဝီရိယကလည္း မထက္သန္၊ ပညာဉာဏ္ကလည္း အျမင္မရွင္း၊ သမာဓိကလည္း ေလ်ာ့ရဲရဲ စြဲၿမဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ယံုၾကည္ သက္ဝင္မႈ သဒၶါအား ထက္သန္ရင္ေတာ့ ဝီရိယလည္း အားသန္၊ ပညာလည္း အျမင္သန္၊ သမာဓိကလည္း အထူးစူးစိုက္၊ သတိလည္း အထူးေကာင္းလာမွာပါပဲ။

ဒီေတာ့ သဒၶါယုတ္မႈဟာ ဘာဝနာရဲ႕ အေႏွာင့္အယွက္ တစ္ပါရပ္ပါပဲ။

သဒၶါယုတ္ရင္ ဘာဝနာရဲ႕ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သလို၊ လြန္လြန္းေနျပန္ေတာ့လည္း အေႏွာင့္အယွက္ပဲ ျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။
ဘာဝနာအလုပ္ အားထုတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ တရားက ေတာ္ေတာ္ တက္လာရင္ တရားအေပၚမွာ တရားအရွင္ ဘုရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္သက္ဝင္မႈ သဒၶါဟာ လြန္လြန္ကဲကဲ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။
တျခား သဒၶါအားႀကီးေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္။
ဒီလုိ သဒၶါအားႀကိးလာရင္ေတာ့ အဲဒီသဒၶါေနာက္ စိတ္က လိုက္ပါေနတာနဲ႔ ပညာလည္း အျမင္မရွင္း၊ ဝီရိယ သမာဓိ စသည္တို႔လည္း ေလ်ာ့လာတတ္ပါတယ္။
အဲဒီလို သဒၶါအားႀကီးေနတဲ့အခါမွာ ဝီရိယကလည္း ေျမႇာက္ပင့္ အားေပးမႈကိစၥ မလုပ္ႏိုင္၊ သတိကလည္း အာ႐ုံကပ္တည္မႈကိစၥ မလုပ္ႏိုင္၊ ပညာကလည္း ျမင္မႈကိစၥ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ဒီအခါမွာ သဒၶိေျႏၵ ေလ်ာ့လာေအာင္ လုပ္ေပးရတယ္။
တရားသေဘာကို ဆင္ျခင္ျခင္းျဖင့္လည္း ေလ်ာ့လာတတ္တယ္။
ဘယ္လို ဆင္ျခင္မလဲ?

သဒၶါရဲ႕ ၾကည္ညိဳအပ္တဲ့ ဘုရား တရား စသည္ အာ႐ုံ၊ သဒၵါနဲ႔ စိတ္ ေစတသိက္ေတြ၊ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ တရားသေဘာေတြ ဆင္ျခင္ရပါတယ္။
ဒီလို တရားသေဘာေတြ ဆင္ျခင္ေတာ့ ဒါဟာ ဒီတရားေတြရဲ႕ သေဘာပဲလို႔ သိတဲ့ ပညာ ဗ်ာပါရက လြန္ကဲလာေတာ့ သဒၶါရဲ႕ သက္ဝင္ဆံုးျဖတ္မႈ ကိစၥဟာ ေလ်ာ့လာရတယ္။
ဝန္ေဆာင္ အႀကီးအမႉး တရားေတြထဲမွာ သဒၶါအားႀကီးရင္ ပညာေလ်ာ့လာရ၊ ပညာ အားရွိတဲ့အခါလည္း သဒၶါက ေပ်ာ့သြားရ။
ဒါေၾကာင့္ ပညာအားႀကီးရင္ သဒၶါအားေပ်ာ့သြားရတာျဖစ္ေတာ့ အားႀကီးတဲ့ သဒၶါေလ်ာ့လာၿပီး ညီမွ်လာေအာင္ ပညာအား တရားသေဘာေတြ ဆင္ျခင္ျခင္းျဖင့္ ျမႇင့္ေပးရတာပါပဲ။

ဝီရိယ မယုတ္ မလြန္ရ

ဝီရိယ ေလ်ာ့ေန ေပ်ာ့ေနရင္လည္း တျခား ဣေျႏၵေတြ အလုပ္ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ႏိုင္ ျဖစ္ရတယ္။
ဝီရိယ ပင့္ေျမႇာက္ေပးမႈက တျခား ဣေျႏၵေတြ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္ဖို႔ အင္အားတစ္ရပ္ပါပဲ။
ေပ်ာ့ေနရင္ တျခားဣေျႏၵေတြရဲ႕ ကိစၥေဆာင္ရာမွာ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သလို ဝီရိယဣေျႏၵ လြန္ေနမယ္ အားႀကီးေနမယ္ဆိုရင္လည္း အေႏွာင့္အယွက္ပဲ ျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။

ႀကိဳးစားမႈ လြန္ကဲလို႔ ဝီရိယဣေျႏၵ အားႀကီးေနမယ္ဆိုရင္ သဒၶိေျႏၵဟာ သက္ဝင္ ဆံုးျဖတ္မႈ ကိစၥျပဳလုပ္ျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္။
တျခား ဣေျႏၵမ်ားလည္း ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ္မေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ၾကရတယ္။
ဒီလိုအခါမ်ိဳးမွာ လြန္ကဲေနတဲ့ ဝီရိယကို ပႆဒၶိ သမာဓိ ဥေပကၡာ သေမၺာဇၥ်င္ ပြားေစျခင္းျဖင့္ လြန္ေနတဲ့ ဝီရိယကို ယုတ္ေအာင္ လုပ္ေပးရတယ္။

သမာဓိလြန္ရင္ အပ်င္းဝင္လာတတ္တယ္။
ဒီအပ်င္းဘက္ က်ေရာက္ မသြားရေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တာက ဝီရိယ ပညာ ပီတိေဗာဇၥ်င္ေတြ။
ဒီေတာ့ ဝီရိယစသည္ ပြားေစျခင္းဟာ လြန္ေနတဲ့ သမာဓိေလ်ာ့ေစကာ မိမိတို႔နဲ႔ သမျဖစ္လာေစတတ္ပါတယ္။

အဲဒါလိုပဲ ဝီရိယလြန္ေတာ့ ပ်ံ႕လြင့္မႈ ဝင္လာတတ္တယ္။
ဒီပ်ံ႕လြင့္မႈဘက္ က်ေရာက္ မသြားရေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္တတ္တာက ပႆဒၶိ သမာဓိ ဥေပကၡာေဗာဇၥ်င္ေတြပါပဲ။
ဒီေတာ့ ပႆဒၶိ စသည္ ပြားေစျခင္းဟာ လြန္ေနတဲ့ ဝီရိယေလ်ာ့ေစကာ မိမိတို႔နဲ႔ အညီအမွ် သမလာေစတတ္ပါတယ္။

သဒၶါလြန္ကဲ ပညာနည္းျခင္း အျပစ္

အထူးအားျဖင့္ သဒၶါနဲ႔ ပညာ၊ ဝီရိယနဲ႔ သမာဓိတို႔ရဲ႕ ညီမွ်ျခင္းကို ပညာရွိတို႔ ခ်ီးမြမ္းၾကတယ္။

သဒၶါအားႀကီးၿပီး ပညာနည္းရင္ ဉာဏ္ျဖင့္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ၿပီး၊ ၾကည္ညိဳတတ္မႈ မရွိဘဲ အခ်ည္းႏွီး အက်ိဳးမရွိေသာ ၾကည္ညိဳျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ၾကည္ညိဳတတ္တယ္။
မၾကည္ညိဳထိုက္ေသာ ဝတၳဳမ်ား၌ ၾကည္ညိဳတတ္တယ္။

ဒါတြင္မက ပညာနည္းတဲ့ သဒၶါႀကီးတဲ့သူဟာ ဘုရားရွင္ကို ပူေဇာ္ရာ စသည္မွာလည္း ဂုဏ္ေတာ္ေတြထဲ အသိမေရာက္၊ ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္ေလာက္မွာသာ အာ႐ုံေရာက္ၿပီး ၾကည္ညိဳမႈ မေလးနက္ဘဲ ရွိတတ္ပါေသးတယ္။
တရားေတာ္အရာမွာလည္း တကယ္မြန္ျမတ္တဲ့ တရားအစစ္ တရားျမတ္တို႔၏ ဂုဏ္ေတာ္ကို အာ႐ုံမျပဳတတ္ ျပဳရမွန္ မသိဘဲ အေဟာတရား အေျပာတရားေလာက္သာ တရားထင္ၿပီး အျမင္မလွ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
သံဃာၾကည္ညိဳရာမွာလည္း ထို႔အတူပဲ ဂုဏ္ေတာ္ကို မမွန္းတတ္၊ ပုဂၢိဳလ္မွ်ေလာက္မွာသာ စိတ္ေရာက္ၿပီး တဏွာေပမ မကင္းတဲ့ ၾကည္ညိဳျခင္းမ်ိဳးသို႔ ေရာက္သြားတတ္တယ္။

ဒါနျပဳရာမွာလည္း ဘုရားရွင္အလိုက် ဒါနမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္၊
ေဆးမွားလို႔ ျဖစ္လာတဲ့ ေရာဂါကဲ့သို႔ ကုစားခက္လွသတဲ့။
ဝိဝ႗နိႆိတျဖစ္ေအာင္ စိတ္မထားတတ္၊ ပကာသန အေက်ာ္အေစာေတြ လိုလားတဲ့ စိတ္ထားေတြဝင္လာ အကုသိုလ္ ျခံရံလာနဲ႔ အက်ိဳးရသင့္သေလာက္ မရဘဲ ရွိတတ္ပါတယ္။

ထို႔အတူ သီလေဆာက္တည္မႈ စသည္မွာလည္း တကယ့္သီလျဖစ္ေအာင္ မရည္႐ြယ္တတ္ စိတ္မထားတတ္လို႔ အျမတ္ရသင့္သေလာက္ မရဘဲ ရွိတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ သဒၶါအားႀကိး ပညာနည္းရင္ ကုသိုလ္အရာမွာ အက်ိဳးရသင့္သေလာက္ မရ၊ မရတဲ့အျပင္ အျပစ္ေတြပင္ ျဖစ္လာတတ္ပါေသးတယ္။

ပညာလြန္ကဲ သဒၶါနည္းျခင္း၏ အျပစ္

ပညာအားႀကီးၿပီး သဒၶါနည္းသူအဖို႔ စဥ္းလဲ ေကာက္က်စ္တဲ့ဘက္ သက္ေရာက္သြားတတ္တယ္။
ေဆးေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ေရာဂါကဲ့သို႔ ကုစားခက္သတဲ့။
စိတ္ျဖစ္႐ုံနဲ႔ ကုသိုလ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ လႉဖြယ္ဝတၳဳမပါဘဲ စိတ္ထဲက လႉ႐ုံ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားအလႉ ဝမ္းေျမာက္႐ုံနဲ႔ ဒါနျဖစ္တယ္ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္း အတုအေယာင္ေတြနဲ႔ အလွည့္စားခံရၿပီး အၾကံဆန္းေတြ ၾကံလာတယ္။
စိတ္ေကာင္းထား ၿပီးတာပဲ၊ သီလေစာင့္ဖို႔ မလို စသည္ျဖင့္ တျခားကုသိုလ္ေတြကိုလည္း စိတ္နဲ႔ပဲ စကားေျပာၿပီး လုပ္တတ္တယ္။
ဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္း စိတ္ေကာင္းကေလးေတြကို သဒၶါအေစး ေျခာက္ခန္း ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေတြးေတာခံယူခ်က္က လုယက္ ဖ်က္ဆီးထားၿပီး ျဖစ္ေလေတာ့ ပညာရွိတို႔ စကားကို မလိုက္နာႏိုင္ဘဲ ရွိေတာ့တယ္။
ဘယ္လိုပင္ သေဘာယုတၱိ က်မ္းအရွိနဲ႔ ေျပာျပေပမယ့္ သေဘာက် နားလည္မႈ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေဆးမွားတဲ့ ေရာဂါလို အကုရ ခက္ေၾကာင္း မိန္႔ဆိုၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

သဒၶါနဲ႔ ပညာ မွ်ရင္ေတာ့ ၾကည္ညိဳသင့္တဲ့ အရာမွာသာ ၾကည္ညိဳတတ္၊ ျပဳသင့္တဲ့ ကုသိုလ္ေတြ ျပဳတတ္၊ ျပဳတဲ့အခါလည္း အက်ိဳးရွိ အျမတ္ရေအာင္ ျပဳတတ္ပါတယ္။

သမာဓိ ဝီရိယ ညီမွ်ေအာင္ ျပဳ

သဒၶါ ပညာ ႏွစ္ပါး အခ်င္းခ်င္း ညီညီမွ်မွ်ျဖစ္ရင္ အက်ိဳးကို ေဆာင္တတ္သလို မညီမမွ်ျဖစ္ရင္ အက်ိဳးမဲ့ကို ေဆာင္တတ္တယ္။
ထို႔အတူ သမာဓိ ဝီရိယႏွစ္ပါး အခ်င္းခ်င္း ညီညီမွ်မွ် ျဖစ္ေနရင္ အက်ိဳးကိုေဆာင္တတ္၊ မညီမမွ်ျဖစ္ေနရင္ အက်ိဳးမဲ့ကို ေဆာင္တတ္ပါတယ္။

သမာဓိအားေကာင္းၿပီး ဝီရိယအားနည္းရင္ သမာဓိက ေကာသဇၨေခၚ အပ်င္းဘက္ပါ တရားမို႔ အပ်င္းတရား ဖိစီးလာတတ္တယ္။

ဝီရိယအားႀကီးၿပီး သမာဓိအားနည္းေနရင္ ဝီရိယက ဥဒၶစၥဆိုတဲ့ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းဘက္ပါ တရားမို႔ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း ဥဒၶစၥ လႊမ္းမိုး ဖိစီးလာတတ္တယ္။

ဒီလိုျဖစ္ေနရင္ မိမိတို႔ လိုလားတဲ့ အပၸနာ စ်ာန္ မဂ္သို႔ မသက္မေရာက္ႏိုင္ဘဲ ရွိေနရေတာ့တယ္။
သမာဓိကုိ ဝီရိယနဲ႔ ညီမွ်ေအာင္ ယွဥ္ေပးရင္ အပ်င္းဘက္ က်ေရာက္ခြင့္ မရေတာ့၊
ဝီရိယကို သမာဓိနဲ႔ ညီမွ်ေအာင္ ယွဥ္ေပးရင္ ပ်ံ႕လြင့္ျခင္းဘက္ က်ေရာက္ခြင့္ မရေတာ့။

သမာဓိလြန္ရင္ ဘယ္ဘာဝနာ ပြားရမယ္၊ ဝီရိယလြန္ရင္ ဘယ္ဘာဝနာ ပြားရမယ္ဆိုတဲ့ အညီအမွ်ျဖစ္ေအာင္ ပြားပံုကို ေနာက္က ေျပာခဲ့ပါၿပီ။
ဒီ သမာဓိ ဝီရိယႏွစ္ပါး မယုတ္မလြန္ အညီအမွ်ျဖစ္ေအာင္ ျပဳေပးႏိုင္ရင္ အပၸနာ စ်ာန္ မဂ္သို႔ သက္ေရာက္လာႏိုင္ပါတယ္။

အရာခပ္သိမ္းမွာ လိုအပ္ေသာ တရား

သတိကေတာ့ ဣေျႏၵအားလံုးမွာ အားရွိရင္ သင့္ေလ်ာ္ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သတိဟာ ဥဒၶစၥဘက္သားျဖစ္တဲ့ သဒၶါ ဝီရိယ ပညာတို႔၏ အစြမ္းျဖင့္ ဥဒၶစၥဘက္ က်ေရာက္ျခင္းမွ ကာကြယ္တတ္တယ္။
ေကာသဇၨ အပ်င္းဘက္သား သမာဓိအစြမ္းျဖင့္ ေကာသဇၨဘက္ က်ေရာက္ျခင္းမွလည္း ကာကြယ္တတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီ သတိဟာျဖင့္ ဟင္းမွန္သမွ်မွာ ဆားနဲ႔ ဟင္းခပ္ အေမႊးအႀကိဳင္ ဝတၳဳလိုအပ္သလို၊
မင္း၏ ကိစၥမွန္သမွ်၌ မင္းအလုပ္ ခပ္သိမ္း ေဆာင္႐ြက္တတ္တဲ့ အမတ္ႀကီးကို လိုလားအပ္သလို အလံုးစံုေသာ ဣေျႏၵတို႔မွာ လိုလားအပ္တယ္။

ေရွး အ႒ကထာဆရာမ်ား အဆိုမွာလည္း သတိကို အလံုးစံုေသာ အရာတို႔၌ အလိုရွိအပ္၏ဟု ဘုရားရွင္က ေဟာေတာ္မူတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ … စိတ္ဆိုတာ သတိသာ အားထားရာ ရွိျခင္း၊ သတိတရားဟာ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ေသာ တရားအျဖစ္ ထင္ေပၚျခင္း၊ စိတ္ကို ေျမႇာက္မႈ ႏွိပ္မႈဟာ သတိနဲ႔ ကင္းၿပီး မျဖစ္ႏိုင္ျခင္း၊ ဒီအေၾကာင္းမ်ားအရ သတိဟာ အရာခပ္သိမ္းမွာ လိုလားအပ္ေၾကာင္း ေဟာေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

(၄) ပညာမဲ့ပုဂၢိဳလ္ကို ေရွာင္ျခင္း

ခႏၶာစေသာ တရားတို႔၌ သက္ဝင္ႏိုင္သည့္ ဉာဏ္မရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ဒုပၸည - ပညာမဲ့တဲ့ ပုဂိၢဳလို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီတရားေတြမွာ ပရိယတ္အသိလည္း မရွိ၊ ပဋိပတ္အသိလည္း မရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္လို႔လည္း ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ေဗာဇၥ်င္တရားေတြ ျဖစ္ဖို႔ရာ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေရွာင္ရတယ္။ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ တရား မွီဝဲရတယ္။
ဒီေတာ့ ပညာမဲ့သူဟာ ဓမၼဝိစယ ျဖစ္ဖို႔ရာမွာ ေလ်ာ္တဲ့ အရာမဟုတ္၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ အရာသာ ျဖစ္လို႔ ပညာမဲ့သူကို ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းကို ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ရပ္အျဖစ္ ဆိုခဲ့ပါတယ္။

(၅) ပညာရွိကို မွီဝဲ ဆည္းကပ္ျခင္း

ပညာရွိကို မွီခို ဆည္းကပ္မႈ၌ ပညာရွိဆိုတာ ဥဒယဗၺယဉာဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုတဲ့ ပညာရွိျဖစ္ေၾကာင္း ျပဆိုၾကပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဝိပႆနာ ဉာဏ္အဆင့္ဆင့္ တက္ေရာက္ေနသူေတြ၊ မဂ္ရ ဖိုလ္ရ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ ပရိယတ္ဗဟုသုတရွိသူေတြ ပညာရွိအားလံုးကို ယူလည္း သင့္ပါတယ္။
ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္းမွာ ပညာရွိကို မွီဝဲျခင္းဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။

(၆) နက္နဲေသာ တရား ဆင္ျခင္ျခင္း

ခႏၶာ အာယတန ဓာတ္စေသာ တရားမ်ားဟာ သာမန္ဉာဏ္ျဖင့္ သက္ဝင္ႏိုင္ခဲေသာ တရားမ်ား ျဖစ္လို႔ အသိခက္ အျမင္ခက္ နက္နဲေသာ တရားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုတရားမ်ားရဲ႕ သေဘာ သဘာဝကို ဆင္ျခင္ျခင္း၊ ထိုတရားေတြကို သိျမင္ေနတဲ့ ပညာအမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြကို ဆင္ျခင္ျခင္းဟာ ပညာ အဆင့္ဆင့္ ျမင့္ေၾကာင္း တုိးပြားေၾကာင္းျဖစ္လို႔ ထိုနက္နဲေသာ တရားနဲ႔ နက္နဲေသာ တရားတို႔ကို သိျမင္ေနတဲ့ ပညာ အထူးအျပား အစားစားတို႔ကို ဆင္ျခင္ျခင္းဟာလည္း ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ရပ္ ျဖစ္ရပါတယ္။

(၇) ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္၌ သက္ဝင္ျခင္း

မျဖစ္ေသးတဲ့ ပညာဉာဏ္ ျဖစ္ေပၚလာဖို႔၊ ျဖစ္လာတဲ့ ပညာ မေပ်ာက္ဖို႔ တိုးတက္ဖို႔ရာမွာ ပညာျဖစ္ဖို႔ အၿမဲတမ္း စိတ္သက္ဝင္ေနျခင္း၊ စိတ္ပါေနျခင္းဟာ အေရးႀကီးလွပါတယ္။
ဒီလို စိတ္ပါေနမွ ပညာတိုးတက္ေရးအတြက္ မလစ္ဟင္းဘဲ အၿမဲတမ္း တဆင့္ၿပီး တဆင့္ ျမင့္တက္လာေအာင္ ႀကိဳးစားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေဗာဇၥ်င္မွာ စိတ္ပါ သက္ဝင္ေနမႈဟာ ပညာ ဓမၼဝိစယသေမၺာဇၥ်င္ျဖစ္ေၾကာင္း တစ္ရပ္ ျဖစ္ရပါတယ္။


+++++
စာကိုး
သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ “ေဗာဇၥ်င္ခုနစ္ပါး တရားျမတ္ရတနာ”

Read more...

မွာခ်င္တယ္ ၀င္းၾကည္မရယ္ (၁)

ေရၾကည္ရာႏွင့္ ျမက္ႏုရာ စီးပြားရွာဖုိ႔ သြားၾကတယ္၊ ၿမိဳ႕ႀကီး ျပႀကီး ဟုိမွာ ဒီမွာ အုတ္သယ္ ပန္းရံလုပ္ အဟုတ္ကုိ ကုိက္တယ္။ ေအးၾကည္မ တုိ႔ အေဖာ္က တဆြယ္ဆြယ္ အေမ႔ကုိ ကန္ေတာ့ကာ ၿမိဳ႕ကုိ တက္ခဲ႕တယ္။

ဒီသီခ်င္းက ၀င္းၾကည္မတုိ႕ ဟုိ . . . ငယ္ရြယ္စဥ္ အခ်ိန္ကတည္းက ၾကားခဲ႕ရသည့္ ေမာင္ေၾကးမုံ ေရးသားထားေသာ သီခ်င္းျဖစ္သည္။ လုိက္ဆုိျဖစ္သလုိ အလြတ္လည္း ရေနသည္။ အခ်ိန္တန္လု႔ိ အပ်ိဳႀကီးဖားဖား ျဖစ္လာျပန္ေတာ့လည္း သီခ်င္းေလးထဲက ေအးၾကည္မကုိ အားက်မိရင္း ဒီသီခ်င္းေလးကုိပင္ ျပန္လည္သီဆုိမိျပန္သည္။

ဟုတ္သည္ေလ . . .။ ေတာမွာ တေန႔တာ အလုပ္လုပ္၍ ရသည့္ ေငြေၾကးႏွင့္ ၿမိဳ႕မွာ တေန႔တာ အလုပ္လုပ္၍ ရေသာ ေငြေၾကးတုိ႕က ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ မယုံၾကည္ႏုိင္စရာ။

ေတာမွာ ဆုိ နံနက္ငါးနာရီထိုးၿပီဆုိသည္ႏွင့္ မုိးမလင္းခင္ကတည္းက သနပ္ခါးကုိ မ်က္ႏွာျပင္မွာ အကုန္တင္၊ ေနပူမွာ စုိးသည့္အတြက္ ေခါင္းကုိအုပ္ လက္ႏွင့္ေျခေထာက္ကုိ ထုတ္ကာ မီးေနသည္အလား လယ္ေတာသုိ႕ ဆင္းရေတာ့၏။ ေန႔ခင္း ထမင္းစားရသည့္ အခ်ိန္က (၁၂)နာရီ၊ ၿပီးေတာ့ အားလုံးေပါင္းမွ အနားရသည့္ အခ်ိန္က (၁)နာရီ၊ ထုိ႕ေနာက္ ေနပူက်ဲက်ဲမွာ လယ္ေတာထဲသုိ႔ ဆင္းရျပန္၏။ အမုိးအကာက မရွိ။ ေနေရာင္ျခည္၏ အပူရွိန္ လင္းအားထုကုိ အာခံရင္း ဘ၀ကုိ မမႈ ေလာကဓံကုိ အန္တုလ်က္ အလုပ္လုပ္လုိက္ရသည္မ်ားမွာ ညေန အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ မုိးစုန္းစုန္း ခ်ဳပ္ေပၿပီ။


အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႔ ေရမိုးခ်ိဳး၊ အ၀တ္စားလဲ၊ ထမင္းစားၿပီးသည္ႏွင့္ ည(၉)နာရီ ထုိးေပၿပီ။ ေရွးအစဥ္အလာ မိဘတုိ႔၏ စည္းစနစ္ႀကီးမႈေၾကာင့္ ၀င္းၾကည္မတုိ႔မွာ အိမ္မလည္ရ။ ရြာမွာရွိသည့္ တစ္လုံးတည္းေသာ တီဗွီ(ရုပ္ျမင္သံၾကား)ကုိပင္ ၾကည့္ခြင့္ မရရွာခဲ႕။ ၀င္းၾကည္မတုိ႕ရဲ႕ ဘ၀က လူ႕အျဖစ္ကုိ ရရွိေသာ္လည္း လူ႕ငရဲခန္းပမာ။ ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ သီခ်င္းေလးထဲက ေအးၾကည္မအျဖစ္ကုိသာ ေတာင့္တ ေနမိေတာ့သည္။

ဘ၀တဆစ္ခ်ိဳးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲႏုိင္မည့္ ေန႔ တေန႔ . . . ။ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ စာသင္တုိက္မွ ရြာသုိ႔ ျပန္ၾကြလာေသာ ကုိရင္ပညာသာမိကုိ လယ္ေတာမွ အျပန္ ၀င္းၾကည္မတုိ႕ အိမ္တြင္ အမွတ္မထင္ ေတြ႕လုိက္ရ၏။ ၀င္းၾကည္မတုိ႔ ရြာရဲ႕အစဥ္အလာက စာသင္တုိက္က ျပန္ၾကြလာေသာ စာသင္သား ရွင္ငယ္ ရဟန္းငယ္မ်ားကုိ ညဖက္မွာ ပင့္၍ ေရေႏြးၾကမ္းကပ္၊ တရားဓမၼမ်ား ေဆြးေႏြးလ်က္ လွဴစရာ ရွိသည္မ်ားကုိ လွဴ၊ ေမးစရာရွိသည္မ်ားကုိ ေမးေလ႕ရွိၾက၏။

ေန႔ခင္းဖက္ၾကေတာ့ အလုပ္ကိုယ္စီနဲ႕မုိ႕ မအားလပ္ၾက။ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းေနဖက္လည္းျဖစ္၊ ကစားေဖာ္ ကစားဖက္လည္းျဖစ္လုိ႔ ၿမိဳ႕ကအေျခအေနမ်ား၊ ၿမိဳ႕ႀကီးသူတုိ႔၏ ဟန္ပန္အမူအရာမ်ားကုိ ေမးလုိက္ခ်င္၊ စကားေျပာလုိက္ခ်င္သည္မွ အရမ္း။

သုိ႕ေသာ္ . . . ဘ၀ေတြက ျခားခဲ႕ေပၿပီ။ အရြယ္ေတြကလည္း လူပ်ိဳ အပ်ိဳအျဖစ္ ေရာက္ခဲ႕ၿပီမုိ႕ ခပ္ေ၀းေ၀းကသာ ဦးခ် ကန္ေတာ့ရင္း အေမတုိ႕ႏွင့္ စကားေျပာေနသည္ကုိသာ နားေထာင္ေနမိေတာ့သည္။

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသည္ႏွင့္ အေမတုိ႔ႏွင့္ စကားစ ျပတ္သြားသည့္အခ်ိန္ ကုိရင္သာမိက (၀င္းၾကည္မတုိ႕ ငယ္စဥ္ အေခၚ) မိမိဖက္သုိ႔ မ်က္လုံး၀င့္၍ “ ဟဲ႔ . . . ၀င္းၾကည္မ ၊ ဘယ့္ႏွယ့္ . . . ၊ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္ေျပရဲ႕လား၊ ေတာ္ေတာ္ေရာ ပင္ပန္းသလား၊ ၿမိဳ႕မွာေရာ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူးလား ” ဟု ေမးလုိက္၏။

ကုိရင္သာမိ၏ သုံးခ်က္ဆင့္ အေမးေၾကာင့္ ၀င္းၾကည္မ ဘာျပန္ေျဖရမည္ မသိ။ ကုိရင္သာမိကုိ ေငးလုိ႔သာ ေငးၾကည့္ေနမိျပန္၏။

“ ဟဲ႕ . . . ၀င္းၾကည္မ၊ ကုိရင္ ေမးေနတာ ေျဖလုိက္ေလ ” ဟု အေမရဲ႕ သတိေပးမႈေၾကာင့္ သတိ ျပန္၀င္လာကာ “ ကုိရင္ရယ္. . . ၊ အလုပ္က ၿမိဳ႕မွာေလာက္ေတာ့ ဘယ္အဆင္ေျပပါ့မလဲ။ ေတာမွာ အလုပ္လုပ္ရတာက အရမ္း ပင္ပန္းတယ္ေလ။ ၀င္ေငြကလည္း ၿမိဳ႕နဲ႕စာရင္ အဆ ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ကြာတာ ကုိရင္ အသိပဲေလ။ ဒီမွာက ကုိယ့္ထမင္း ကုိယ္စားၿပီး တေနကုန္ အလုပ္လုပ္မွ ႏွစ္ရာေလာက္ ရတာရယ္။ ပင္ပန္းသလားဆုိေတာ့ ေမြးကတည္းက လုပ္ေနရတဲ႕ အလုပ္ဆုိေတာ့ အသားက်ေနပါၿပီ။ ပင္ပန္းတယ္လုိ႔လည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ တပည့္ေတာ္တုိ႔က အေမနဲ႕သမီး၊ ေျပးၾကည့္လုိ႔မွ ဒီႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိတာရယ္။ တပည့္ေတာ္မွ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ား မရွာႏုိင္ရင္ ဘယ္သူ ရွာေကၽြးမလဲ။ အေမက အသက္ႀကီးၿပီေလ။ ၿမိဳ႕မွာ အရမ္း အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္ ကုိရင္။ ကုိရင့္အသိ ဒကာ ဒကာမမ်ား ရွိခဲ႕ရင္ ေျပာေပးပါအုံး ကုိရင္ရယ္ . . . ” ။

“ ဟဲ႕ ၀င္းၾကည္မ . . . ၊ နင့္ အပူေတြ ကုိရင့္ကုိ သြားမေပးနဲ႕။ ကုိရင္က ၿမိဳ႕မွာ စာက်က္၊ စာသင္၊ စာအန္၊ စာျပန္နဲ႕ အားတယ္လုိ႔ကုိ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ အားလပ္တဲ႕ ရက္ေတြမွာ ရြာကုိ ျပန္ၿပီး အနားယူေနတဲ႕ အခ်ိန္ ကုိရင့္ ကုိ အေႏွာင့္ အယွက္ မေပးပါနဲ႕ေအ . . .” ဟု အေမက ၀င္းၾကည္မကုိ ဟန္႔လုိက္၏။

“ ရပါတယ္ ဒကာမႀကီးရယ္၊ ကုိရင္တုိ႕က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ၊ ေျပာပါေစ . . .။ ဒါနဲ႕ ခုေျပာထားတဲ႕ ၿမိဳ႕မွာ အလုပ္ လုပ္မလားဆုိတာက ကုိရင့္ အသိ ဒကာႀကီးတေယာက္နဲ႕ စကားစပ္မိလုိ႕ ေျပာၾကရင္း အလုပ္ရွိတယ္ လခ ေကာင္းတယ္ဆုိတာ သိရတာ။ ၀င္းၾကည္မ၊ နင္ အလုပ္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ကုိရင့္ အသိ ဒကာႀကီးကုိ အေၾကာင္းၾကား အသိေပးၾကည့္လုိက္မယ္။ အလုပ္က အဆင္ေျပတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရမွာေပါ့” ဟု ကုိရင္က စကား ဆုိလုိက္၏။

၀င္းၾကည္မ ဘယ္လုိ ၀မ္းသာသြားမွန္း မသိေတာ့၊ ပါးစပ္ကလည္း ေယာင္တိေယာင္ကန္းျဖင့္ အမွတ္မထင္ “ကုိရင္ေရ . . . ျဖစ္ႏုိင္ရင္၊ မနက္ျဖန္ပဲ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး အေၾကာင္းေပးပါေတာ့ဘုရား”ဟု ေလွ်ာက္လုိက္မိ၏။

“ ကုိရင္ေရ၊ ကုိရင့္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ေျပာသင့္တဲ႕ စကားလား၊ မေျပာသင့္တဲ႕ စကားလားဆုိတာေတာင္ မခြဲျခားေတာ့ဘူး။ ခြင့္လႊတ္ပါ ကုိရင္” ဟု အေမက အားနာစြာျဖင့္ ကုိရင္သာမိကုိ ျပန္ေလွ်ာက္ထားသံကုိပင္ ၀င္းၾကည္မ သဲသဲကြဲကြဲ မၾကားႏုိင္ေတာ့။ ဒါေတာင္မွ အလုပ္က ေသေသခ်ာခ်ာ ရႏုိင္မည္ဟု မသိရေသး။ ၀င္းၾကည္မတုိ႕ ရင္ထဲမွာ ကုလားဘုရားပြဲကေတာ့ လွည့္ေနေပၿပီ။ ၀မ္းသာလြန္းအားႀကီး၍ ဘာသံမွပင္ မၾကားမိေတာ့။ တခါမွ မေရာက္ဖူးေသာ ရန္ကုန္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကုိသာ စိတ္ကူးျဖင့္ ေရာ္ရမ္းမွန္းဆကာ ျမင္ေယာင္ေနမိေတာ့သည္ ။

အပုိင္း (၂) ဆက္လက္ေရးသားပါမည္။

Read more...

မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အရာတစ္ခု ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရင္ ....

ဘ၀မွာ မထင္မွတ္တဲ့ အရာ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အရာ တစ္ခု ရုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရင္ လူတုိင္းရင္ထဲ စိတ္ထဲမွာ ေ၀ဒနာတခုေတာ့ ခံစားရစၿမဲပါ။ တကယ္လုိ႔ မနက္ျဖန္မွာ မနက္ျဖန္သာ ရုတ္တရက္ တစ္စုံတခုကုိ ေျပာင္းလဲခ့ဲရင္ ကြ်န္ဳပ္ခ်စ္ေသာ သူမ်ား၏ရင္ထဲမွာ သဘာ၀အရ ေ၀ဒနာတခုေပၚလာမည္မွာ ေသခ်ာသည္။

ကြ်န္ဳပ္မနက္ျဖန္သည္ လက္ရွိအေျခေနေပၚမွာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သလုိ အကယ္၍ မလုပ္ေဆာင္ေတာ့ပဲ မထင္မွတ္ေသာ အရာတစ္ခုသုိ႔ အေရာက္လွမ္းခဲ့ရင္ မလုိသူမ်ားကလည္း ႀကိတ္မွိတ္ကာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ သူတုိ႔၏စိတ္မွာ ခံစားျခင္းေ၀ဒနာ ရရွိၾကမယ္ထင္သည္။ စကားတစ္ခြန္းကုိ ၾကားဖူးသည္

"ခ်စ္သူကေပးတဲ့ အခ်စ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မုန္းသူကေပးတဲ့ အမုန္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္ကလက္ခံမွ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းေတြက ကုိယ့္ဆီေရာက္တာပါ " တဲ့။ အရမ္းသေဘာက်တဲ့ ၀ါက်ေလးတစ္ခုပါ။

ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း၊ ေပ်ာ္ျခင္း၊ မေပ်ာ္ျခင္း စတဲ့ ဒြန္တြဲေနေသာ ေလာကမွာ လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာတဲ့ မနက္ျဖန္အတြက္ ဒါေတြကုိ ေရွာင္လြဲလုိ႔မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အရာတစ္ခု ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ရင္ မနက္ျဖန္ဆီေရာက္လာမဲ့ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းေတြကုိ အေပၚက ၀ါက်ေလးတုိင္းပဲ ခံယူက်င့္သုံးေနဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနမိမယ္။

တဏွာကုိ မလြန္ဆန္နိဳင္သည့္ မနက္ျဖန္ ဘာေတြလုပ္လုပ္ လုပ္သမွ်ေတြဟာ တဏွာေစသမွ်ကုိ နာခံသည့္သေဘာတစ္ခုသာျဖစ္ေခ်မည္လုိ႔ ခ်စ္သူ မုန္းသူေတြ နားလည္ေပးမည္ဆုိပါက မေမွ်ာ္လင့္ေသာ အရာတစ္ခုကုိ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရင္ ဆုိသည့္ စကားေနာက္မွာ အေျဖရရွိပါလိမ့္မည္။

မနက္ျဖန္အတြက္ေတာ့

ဘ၀ဆုိတာ
ေနထြက္ ေန၀င္၊
သက္၀င္ လႈပ္ရွား၊
မနားမေန၊
တဏွာေစသမွ်၊
နာခံရသည့္၊
နာမ္ရုပ္ သက္သက္မွ်သာပါတကား။

Read more...

တေစၧတစ္ေကာင္ကုိယုံအပ္မယုံအပ္

ညၾကီးအခ်ိန္မေတာ္ မိမိ သည္ေနရာကုိ ဘယ္နည္း ဘယ္ပုံေရာက္လာခဲ့သလဲ ကုိေသာ္တာ မေတြးတတ္ ျဖစ္ေနသည္။ ကားလမ္းမၾကီး၏ အလယ္တည့္တည့္မွာ ရပ္ေနတာကုိ သတိထားမိသျဖင့္ လမ္းေဘးသုိ႔ ကမန္းကတန္း ဆင္းလုိက္သည္။ ကားလမ္းမ၏ ေဘး၀ဲယာမွာ လေရာင္ထုိးေနေသာ ကြင္းျပင္ႏွင့္ ခင္တန္းမ်ားကုိ ေတြ႔ရသည္။ ကားလမ္းေဘး တစ္ေလွ်ာက္တြင္မူ ကုကၠိဳလ္ပင္ မည္းမည္းၾကီးမ်ား စီတန္းရပ္ေနၾကသည္။ လူရိပ္လူေယာင္ကုိမူ မျမင္ရ။ ဘယ့္ႏွယ္ေနရာပါလိမ့္။

အုိ...ဘယ္ေနရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ေရာက္လာမွေတာ့လည္း ေရာက္ေတာ့တာေပါ့။ ေနရာကေလးကျဖင့္ ေအးကေအး၊ ဆိတ္ကဆိတ္ လွပါဘိသႏွင့္။ ဒီလိုေအးဆိတ္မႈမ်ိဳး ေရႊျမိဳ႔ေတာ္ၾကီးေတြမွာ ရခဲလွပါဘိေတာင္း။ ကေလာ္တုိင္းမထြက္ေသာ ကဗ်ာဥာဏ္အာေဘာ္ကုိ သြားတုိက္ေဆး ညွစ္သလုိ အတင္းကာေရာ ညွစ္ထုတ္ရလွ်င္ ေကာင္းမည္ဟု အေတြးေပၚမိသျဖင့္ ကုကၠိဳလ္ပင္ၾကီးကုိ မွီကာ ကားလမ္းမကုိ ေက်ာေပး၊ ခင္တန္းဘက္ မ်က္ႏွာမူလ်က္ ထုိင္ခ်လုိက္သည္။ ညဥ့္ေလအဟပ္မွာ ျဖန္းကနဲ ၾကက္သီးထသြားေသာ ကုိယ္ကုိပမာမခန္႔ျပဳျပီး ေတာျမိဳင္စြန္းက လြမ္းေအာင္ဖန္ေနပုံကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္မိသည္။

"ငါ့ေနရာမွာ ဗီသုိဗင္ဆုိလွ်င္ ဒီေနရာမွာ ထုိင္ေနရုံႏွင့္ ေတာၾကီးေဟ၀န္ ေတးသြားတစ္ပုဒ္ေလာက္ စပ္မိမွာအေသအခ်ာ" ဟု ေတြးေနမိသည္။ "ငါကေတာ့ ဗီသုိဗင့္ မြန္းလုိက္နဲ႔ တေယာအစုတ္ေလးနဲ႔ အရူးထရုံပဲ တတ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ကေနာင္မင္းဖ်ာ့ထိပ္ထား လႈိင္ထိပ္ေခါင္တင္ မင္းသမီးကေလးကေတာ့... စိန္ျခဴးၾကာေညာင္ လေရာင္လင္းပါလုိ႔ မွန္ေရႊကူျပတင္းရယ္က မယ္ခုေမွ်ာ္... လုိ႔ ဆုိခဲ့ဖူးတာပဲ။ သဥၥာလီ ေမြ႔ရာနန္းေပၚမွာ စံပယ္ရင္း မွန္ျပတင္းကေနတစ္ဆင့္ သူ႔မွာ လေရာင္ကုိ ျမင္ရတယ္ ဆုိကပဲ။ ငါကေတာ့ ေဟာဒီေတာစပ္ေဘးက သဘာ၀က်တဲ့ နက္ခ်ရယ္ ေျမၾကီးေပၚကေန လေရာင္ကုိ တည့္တည့္ထင္းထင္း ျမင္ရတယ္။ ငါအသုံးမက်လုိ႔သာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ မျဖစ္ရင္ရွိမယ္။ ဒီအလွ ဒီအပကုိ ျမင္လုိက္ရလုိ႔ကေတာ့ နတ္သွ်င္ေနာင္ဆုိ ရတုတစ္ပုဒ္ေလာက္ အသာအယာထြက္တယ္။ လႈိင္ထိပ္ေခါင္တင္ဆုိ ေဘာလယ္တစ္ပုဒ္ေလာက္ အသာကေလးရႏုိင္တယ္ " ေလွ်ာက္စဥ္းစားေနမိသည္။

ဒီတုန္း "အုိ ကဗ်ာဆရာၾကီး၊ ကဗ်ာေမွာ္ ဖမ္းေနသလားရွင့္" ဟူေသာ သာယာညင္းေပ်ာင္း ေစာင္းႏွင့္တူသည့္ အသံကုိ ေနာက္ေက်ာနားကပ္လ်က္ ရုတ္တရက္ ၾကားရသျဖင့္ ကုိေသာ္တာ လွည့္ၾကည့္လုိက္သည္။ ဆံပင္ရွည္ဖားလ်ားခ်ထားေသာ နန္း၀တ္နန္းစားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကုိ ျမင္ရသည္။

"အလုိ... အမိက က်ဳပ္ကုိ ဘယ္လုိေခၚလုိက္သလဲ"

"အုိ..ကဗ်ာဆရာၾကီးလုိ႔ ေခၚလုိက္တယ္ေလ၊ ဘာလဲ မၾကိဳက္ဘူးလား၊ ဒါျဖင့္ အုိဘယ့္..အေမာင္ကဗ်ာဆရာငဲ့ လုိ႔ ေခၚရမလား။ ႏုိ႔မဟုတ္ အလုိ .. ကုိကုိကဗ်ာဆရာ လုိ႔ ေခၚရမွာလား " ဟု အမ်ိဳးသမီးက ခနဲ႔တဲ့တဲ့ ေျဖ၏။

"ေနစမ္းပါဦး၊ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ကုိ ကဗ်ာဆရာမွန္း ဘယ္လုိသိသလဲ"

"ေျမြေျမြခ်င္း ေျချမင္တယ္ဆုိတာ ရွင္ၾကားဖူးလား"

"ၾကားဖူးတာေပါ့၊ ေၾသာ္ ခင္ဗ်ားကလည္း ကဗ်ာဆရာပဲလား၊ ကေလာင္နာမည္က ဘယ္လုိေခၚလဲ"

"ကဗ်ာဆရာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးရွင္ရယ္၊ သီခ်င္းသည္ေလးပါ။ မႏၲေလးနန္းတြင္းက အညၾတ နန္းတြင္း သီခ်င္းသည္ေလး ေတြထဲက တစ္ဦးေပါ့၊ ရွင္အခုနကေတြးေနတဲ့ စိန္ျခဴးၾကာေညာင္ ေဘာလယ္ တုိ႔ဘာတုိ႔ကုိ ကၽြန္မတုိ႔ ဆုိလာတီးလာခဲ့တာေပါ့။ လႈိင္ထိပ္ေခါင္တင္မင္းသမီးတုိ႔ ေဒ၀ကၠႏၵာေမာင္ေမာင္ၾကီးတုိ႔ဟာ ကၽြန္မရဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာသခင္ေတြပါပဲဲ"

"ဆရာေတြကလည္း အခန္႔စားေတြပါလား။ ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ရဲ႔အေတြးကုိပါ ဖတ္တတ္သလား"

"ဖတ္တတ္တာေပါ့ရွင့္၊ တေစၧဆုိတာ လူ႔အေတြးကုိ ဖတ္တတ္ရတယ္၊ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မလည္း ရပ္ေနရတာ ေညာင္းလွျပီရွင္၊ ထုိင္ဖုိ႔ျပဳဖုိ႔ ဖိတ္မႏၲက ျပဳပါဦးေတာ့။"

"အဲေလ၊ ဟုတ္ပါရဲ႔ ထုိင္ပါဗ်ာ.. ထုိင္ပါ..။ အဲ ထုိင္ေတာ္မူပါ။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီး၊ အဲ.. ထိပ္ထား..အဲ ထားပါေလ။ ထိပ္ထားဘုရား... က်ဳပ္... အဲ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး တစ္ခုေလာက္ေျပာမယ္...ထိပ္ထားက တေစၧပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ညၾကီးမင္းၾကီး ဒီလုိအခ်ိန္မေတာ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း အျပင္ထြက္ဖုိ႔ မသင့္ဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး သံေတာ္ဦးတင္ခ်င္တယ္"

"ဘာလဲ ရွင္တုိ႔က ဘုိးေတာ္မင္းၾတားၾကီး လက္ထက္က စည္းကမ္းကလနားေတြနဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔ အမ်ိဳးသမီးထုၾကီးကုိ ခ်ဳပ္ေနွာင္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနတုန္းလား။"

"မဟုတ္ရေၾကာင္းပါဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကုိ အဲ ထိပ္ထားကုိ စိတ္ပူလုိ႔ပါ၊ ေနာက္ျပီး အဲဒီ ထီးသုံးနန္းသုံးေတြ က်ဳပ္ အဲေလ... ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး သိပ္မသုံးတတ္ဘူး ဗ်ာ့၊ အဲေလ ဖ်ာ့၊ မွားတာပါရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူ"

"ထားပါရွင္ အဲဒီအသုံးအႏႈန္းေတြ၊ ကၽြန္မလည္း တေစၧဘ၀ေရာက္တာၾကာလုိ႔ ဒီအသုံးအႏႈန္းေတြလည္း ေမ့သေလာက္ ျဖစ္ကုန္ပါျပီ။ တေစၧေလာကမွာက်ေတာ့ တယ္လည္း အသုံးမက်လွပါဘူး။ ေခၚတတ္သလုိ ရုိးရုိးသာ ေခၚေ၀ၚသုံးစြဲစမ္းပါ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မမွာ အေဖာ္ေတြပါပါတယ္ရွင့္၊ ရွင္မျမင္ရလုိ႔ပါ၊ ရွင့္ကုိ ျမင္ခြင့္မျပဳထားလုိ႔ပါ။"

"ေၾသာ္ ဒီလုိလား၊ ဒါနဲ႔ အမိက ဘယ့္ႏွယ္ဘယ့္ပုံ တေစၧဘ၀ ေရာက္လာတာလဲလင္းပါဦး။ အဲ..အဲ က်ဳပ္ဘက္ သိပ္မကပ္နဲ႔ေလ။ ေယာက်ာ္းနဲ႔ မိန္းမဆုိတာ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္မွာ ႏွစ္ေတာင့္ထြာထက္ ပုိကပ္လုိ႔ မသင့္ေတာ္ဘူးဗ်။ သတိထားမွေပါ့"

"မုိးကမလုံ ေခါင္ကလုံေနပါေပါ့လား။ ခစ္ခစ္ခစ္..။ ရွင္မၾကားရမွာ စုိးလုိ႔ပါ။ ကဲပါရွင္ မကပ္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္မတေစၧျဖစ္ပုံကုိ သိခ်င္တယ္ဟုတ္လား။ ခက္ေတာ့ ေနပါ့။ ဒီေခတ္ထဲမွာ တေစၧျဖစ္တာ မဆန္းေတာ့ဘူးရွင့္။ ရွင္သိရဲ႔လား။ ဒီလုိပဲ သူသူကုိယ္ကုိယ္ ျဖစ္ေနၾကတာ။"

"ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေလး ဘာေလး မျပဳခဲ့ဘူးလား။"

"ျပဳေတာ့ ျပဳတာေပါ့ရွင္။ ကုသုိလ္တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာဆုိတာမ်ိဳးကလည္း အရွိသားမလား။ ကဲ ဒါက ထားပါ။ ကၽြန္မက ခု ကၽြတ္ေတာ့ လြတ္ေတာ့မွာပါ။ အခုက ရွင့္ဆီမွာ စုံစမ္းစရာရွိလုိ႔။"

"စုံစမ္းစရာ ဟုတ္လား၊ ေျပာပါဦး"

"ဒီလုိရွင္၊ ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ အေခၽြအရံေတြမွာ ပစၥည္းေလးဘာေလး ရွိတယ္။ ပစၥည္းေလးဘာေလးဆုိတာက လူ႔ဘ၀တုန္းက ပိုင္ဆုိင္ခဲ့တဲ့ ေရႊေလးေငြေလးေတြေပါ့။ အဲဒါေတြကုိ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ျမွဳပ္ထားႏွံထားခဲ့တာ။ အဲဒီပစၥည္းဥစၥာေတြဟာ အခုေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔အတြက္ ဘာမွ အသုံးမက်ေတာ့ဘူး။ ဥပါဒါန္စြဲစရာေတြ ဒုကၡေရာက္စရာေတြပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီပစၥည္းဥစၥာေတြကုိ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ လူသားတစ္ဦးဦးကုိ တူးေဖာ္ခုိင္းျပီး အလွဴဒါန ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ ရွင့္ဆီက စုံစမ္းခ်င္တာက ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္လုိကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ျပဳရင္သင့္မလဲ၊ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကုိ ေရြးခ်ယ္ လွဴဒါန္းသင့္သလဲ ဆုိတာေတြပဲ။ ရွင္က စာဆုိတစ္ဦးဆုိေတာ့ ဗဟုသုတ ျပန္႔ျပဴးက်ယ္ျပန္႔လိမ့္မယ္လုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ ယူဆတယ္ေလ"

"အလွဴဒါနေတြျပဳရင္ေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြကုိ ရည္မွန္းျပီးျပဳတဲ့ ဒါန၊ လွဴဒါန္းတဲ့အလွဴဟာ ျမတ္တယ္လုိ႔ ၾကားဖူးတာပဲ"

"ဘယ္သံဃာေတြကုိ လွဴဒါန္းရမလဲ ရွင့္"

"အုိသံဃာဆုိမွျဖင့္ ေရြးခ်ယ္စရာလုိေသးလုိ႔လား။ အားလုံးပါသြားမွာေပါ့။"

"ေရြးခ်ယ္စရာ လုိေသးလုိ႔လား ဆုိေတာ့ လုိတာေပါ့ရွင့္။ သံဃာအမ်ားကုိ ရည္မွန္းျပီးလွဴဒါန္းတာဆုိေပမဲ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္က သီလမရွိတဲ့ အလဇၨီ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေနရင္ သာသနာအတြက္ ႏွစ္နည္းႏွစ္ဖုံ ထိခုိက္တယ္။ ပထမတစ္နည္းကေတာ့ သီလမရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ သီလမရွိလည္း သီလရွိသူမ်ားနည္းတူ ပူေဇာ္ခံရမွာပဲ ဆုိတဲ့အေနအားျဖင့္ အားေပးအားေျမွာက္ ျပဳရာေရာက္တယ္။ ဒုတိယတစ္နည္းနဲ႔ ထိခုိက္ပုံကေတာ့ သီလရွိတဲ့ ရဟန္းသူေတာ္ေကာင္း၊ လူသူေတာ္ေကာင္းဟာ သီလရွိေပမဲ့ သီလမရွိသူေလာက္မွ ပူေဇာ္ျခင္းမခံရဘူး ဆုိတဲ့အေနအားျဖင့္ သီလရွိသူေတြကုိ အားငယ္အားေပ်ာ့ေအာင္ ျပဳရာေရာက္တယ္။ သီလမရွိသူကုိ သီလရွိသူနဲ႔ တန္းတူရည္တူ ပူေဇာ္မယ္၊ ဆက္ဆံမယ္ဆုိရင္ ေလာကၾကီး ဘာျဖစ္သြားမလဲ"

"အလုိ.. ခင္ဗ်ားက တယ္လည္း ထဲထဲ၀င္၀င္ကုိ သိေနပါ့လား။"

"သိဆုိ အခုကၽြန္မကုိ ေစာင့္ေရွာက္ျပီး လုိက္လာၾကတဲ့ ကၽြန္မရဲ႔ အေခၽြအရံေတြထဲမွာ သူတုိ႔လည္း ပါတာကုိး။ သူတုိ႔ကုိး ဆုိတာ လူ႔ဘ၀က လူျဖစ္ခဲ့တဲ့သူေတြေရာ ဘာျဖစ္ခဲ့ ညာျဖစ္ခဲ့တဲ့ သူေတြေရာအစုံပဲ ဆုိပါေတာ့။ အဲ.. သူတုိ႔လည္း ပါေလေတာ့ သူတုိ႔ကမွ တဆင့္ သိရတာပဲ။"

"အဲအဲ ဟုတ္ျပီ မသုဓမၼစာရီ။ ဒီတင္ရပ္... ဒီတင္ရပ္။ ဒါျဖင့္ က်ဳပ္လည္း သိသေလာက္ ေျပာမယ္။ က်ဳပ္ေျပာတာကုိ ခင္ဗ်ားဘာသာ ခ်ဲ႔ထြင္ ေတြးေခၚျပီး ယူေပေတာ့။ က်ဳပ္သာ ခင္ဗ်ားေနရာမွာဆုိရင္ေတာ့ ဦးဆုံးအေနအားျဖင့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ၾကီးကုိ ေထာက္ပံ့ လွဴဒါန္းမယ္။ သာသနာအတြက္ ေရရွည္အက်ိဳးရွိမဲ့ ဘူမိနက္သန္ ေနရာၾကီး မုိလုိ႔ပဲ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ကား ဇီ၀ိတဒါနသံဃာ့ေဆးရုံအတြက္ ပေဒသာပင္ စုိက္ထူးထားမယ္။ ေနာက္ျပီး ပရိယတၱိ စာသင္တုိက္ေတြကုိ လွဴဒါန္းမယ္။ ေနာက္ နာဂစ္မုန္တုိင္း ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ လွဴဒါန္းမယ္။ အမ်ား ျပည္သူေတြအတြက္ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းနဲ႔ တကၠသုိလ္ပညာေရးအတြက္ ပညာသင္ဆု ပေဒသာပင္ေတြ စုိက္မယ္။ ဇီ၀ိတဒါန ေဆးခန္းေတြ ထူေထာင္မယ္။ မိဘမဲ့ ကေလးေဂဟာေတြ တုိးခ်ဲ႔ျပီးဖြင့္မယ္။ ဘုိးဘြားေတြအတြက္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ အသစ္ေတြ တုိးခ်ဲ႔ျပီး ဖြင့္မယ္။ စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ေပါ့..။ ဘ႑ာထိန္းေတြကုိေတာ့ က်ဳပ္မေျပာလုိဘူး။ ခင္ဗ်ား ဘာသာေရြးခ်ယ္ေပါ့။ ခင္ဗ်ားလည္း ပါးရည္နပ္ရည္ရွိတဲ့ တေစၧတစ္ဦးပဲ။ ဟုတ္ျပီလား။ ကုိင္း... ဒီေလာက္ဆုိ ခင္ဗ်ား သေဘာက်ျပီ ထင္တယ္"

"တယ္ေကာင္းတဲ့ အၾကံဥာဏ္ အေတြးအေခၚေပပဲရွင္။ သာဓု၊ သာဓု"

"က်ဳပ္ကလည္း သာဓုေခၚပါတယ္ဗ်ာ... ခင္ဗ်ားအစီအစဥ္ကုိ အျမန္ဆုံးသာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ပါေစ။ ကူညီႏုိင္စရာ ရွိရင္လည္း အသက္စြန္႔ျပီး ကူညီပါ့မယ္။ အကူအညီေတာင္းႏုိင္ပါတယ္။"

"ေကာင္းပါျပီရွင္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေတာင္းဆုိရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေတာင္းဆုိခ်င္တာတစ္ခု ရွိေသးတယ္ရွင့္။ ရွင္လုိက္ေလ်ာႏုိင္ပါ့မလား မသိဘူး။"

"ဘာေတာင္းဆုိခ်င္တာလဲ ခင္ဗ်ာ။ ေဟာဟုိက လမင္းၾကီးကုိ တက္ဖမ္းေပးရမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေဟာဟုိက ေတာင္တန္းၾကီးကုိ ၾကိဳးနဲ႔ဆြဲျပီး ေခၚလာေပးရမလား။ ေျပာပါ။ ဆုိပါ။ ၾကိဳက္တာေတာင္းဆုိပါ။"

"ဒီလုိပါရွင္။ ကၽြန္မ အစာမစားရတာ သုံးရက္ရွိျပီရွင့္။"

"ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာအကူအညီေပးရမလဲ"

"အဲဒါ... ရွင့္လည္ကုပ္ ေသြးေၾကာေဖာင္းေဖာင္းေလးထဲက ေသြးေတြကုိ ေဟာဒီသြားစြယ္ႏုႏုခၽြန္ခၽြန္ေလးနဲ႔ ထုိးစုိက္ျပီး စုပ္ခ်င္လုိ႔ပါ။"

"ဗ်ာ."

"ေၾသာ္.. မရွင္းဘူးထင္တယ္။ ကၽြန္မ ကုပ္ေသြးစုပ္ခ်င္လုိ႔ပါ ဆုိ"

"ဟာ.. ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ က်ဳပ္ေသသြားမွာေပါ့"

"ဟင္ ရွင္ပဲ ခုနကေတာ့ အသက္စြန္႔ျပီး ကူညီမယ္ဆုိ။ မရဘူးရွင္။ မရဘူး။ ကၽြန္မဗုိက္ဆာေနျပီ။"

"ဟာဟာ ဒါက ဒီလုိရွိတယ္ေလ။ အဲ.. အနားမကပ္လာနဲ႔ေနာ္။ က်ဳပ္က ဗမာ့လက္ေ၀ွ႔ကုိ လုိက္စားဖူးတယ္။ ထုိးမိခတ္မိရင္ က်ဳပ္အဆုိးမဆုိနဲ႔။ ဒီလုိေလ။ ခင္ဗ်ားပဲ ခုနေျပာေနျပီးေတာ့။ ခင္ဗ်ားပဲ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳမလုိ႔ဆုိ။ က်ဳပ္က အဲဒါကုိ ကူညီမယ္ေျပာတာ။ ခု ခင္ဗ်ားက ေက်းဇူးရွင္ကုိ ေက်းစြပ္ဖုိ႔ ၾကံစည္ေနျပီ။ လူသားတစ္ေယာက္ကုိ သတ္တာ ပါဏာတိပါတာပဲ ဆုိတာ ခင္ဗ်ား နားလည္ရဲ႔လား"

"မသိဘူးမသိဘူး။ နားမလည္ဘူး။ ခု ကၽြန္မ ဗုိက္ဆာတာပဲ သိတယ္။ ဖယ္ပါ အဲဒီလက္ၾကီး"

"ကုသုိလ္ျပဳမလုိ႔ဆုိ.. ေကာင္းမႈျပဳမလုိ႔ဆုိ။ ခုသူ႔အသတ္သက္ ေတာ့မလုိ႔လား။"

"အုိ ကုသုိလ္ျပဳတာက ေနာက္။ ဗုိက္ဆာတာက အရင္။ အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏုိင္မယ္တဲ့။ ရွင္မၾကားဖူးဘူးလား"

ေျပာေျပာဆုိဆုိ နန္းတြင္းသူ တေစၧမက ဆတ္ကနဲ လႈပ္ရွားသြားသည္။

"ေဟ့ေဟ့ အနားမကပ္လာနဲ႔ေနာ္။ က်ဳပ္ရန္ျပဳမိမယ္။ အမယ္ေလး.. အား"

တေစၧမက ေလ၏ လ်င္ျမန္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ကုိေသာ္တာ၏ လည္ပင္း ညာဘက္အျခမ္း လည္ဇလုပ္၏ ညာဘက္ တစ္လက္မခြဲခန္႔ အကြာေနရာကုိ သူမ၏ သြားစြယ္မ်ားျဖင့္ ထုိးစုိက္ခ်လုိက္သည္။ ကုိေသာ္တာက ဗန္တုိနည္းကုိ သုံး၍ သူမေခါင္းကုိ ခ်ဳပ္ကုိင္ကာ တြန္းထုတ္ရန္ၾကိဳးစားသည္။ မရ။ သြားစြယ္စူးစူးမ်ားက ျမဲျမံစြာ စုိက္ေနသည္။ ကုိေသာ္တာ အသက္ရွဴၾကပ္ခ်င္သလုိ ျဖစ္လာသည္။ သူ႔ခႏၶာကုိယ္က ေသြးေတြ သူ႔လည္ပင္းမွတစ္ဆင့္ ဂလုကနဲ၊ ဂလုကနဲ စီးထြက္ကုန္တာ ခံစားသိရွိေနသည္။ မူးသလုိလုိ ေ၀သလုိလုိ ျဖစ္လာသည္။ ေနာက္ဆုံး ကုိေသာ္တာသည္ သူ၏ ဘယ္ဘက္လက္၀ါးကုိ ျပားလုိက္ျဖန္႔ကာ သူမ၏ ေသြးစုပ္ေနေသာ ပါးစပ္ေနရာကုိ မွန္းဆလ်က္ အားကုန္ ရုိက္ခ်လုိက္သည္။

"ျဖန္း"

"အမယ္ေလး"
.......................

"ဗ်ိဳ႔.. ကုိေသာ္တာ ကုိေသာ္တာ။ ဘာျဖစ္တာလဲဗ်။ တအားအား တအင္းအင္းနဲ႔။"

ေျခာက္ေတာင့္ထုိး လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးေရာင္က ကုိေသာ္တာ့ မ်က္လုံးမ်ားကုိ ခပ္ရဲရဲ ထုိးခြဲလုိက္သည္။ ဆူဆူညံညံ အသံမ်ားေၾကာင့္ ညဥ့္ငွက္တစ္အုပ္ ေ၀ါကနဲ ထျပန္သြားၾကသည္။ ဇရပ္အမုိး၏ ထုပ္တန္းေပၚမွ တြဲေလာင္းခုိေနေသာ လင္းဆြဲတစ္ေကာင္က ဟုိရမ္းဒီရမ္းႏွင့္ ကုိေသာ္တာကုိ ေလွာင္ေျပာင္ေနသည္။

"ဗ်ာ ... ကုိတြတ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္ကေရာက္လာတာလဲ။ အခု.. ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ။"

"ခင္ဗ်ားေရာ က်ဳပ္ေရာ..ဘယ္မွ မေရာက္ဘူးေလ။ ညေန ကားပ်က္ကတည္းက ဒီဇရပ္ေပၚမွာပဲ အိပ္ေနၾကတာပဲကုိ။ တန္ေတာ့ ခင္ဗ်ား အိပ္မက္မက္ေနတာနဲ႔ တူတယ္"

ကုိေသာ္တာက ဘယ္ဘက္ လက္ဖ၀ါးကုိ ျဖန္႔ျပီး ဓာတ္မီးအလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ေထာင္ၾကည့္လုိက္သည္။ ကဗ်ာဆရာပီပီ အလုပ္ၾကမ္းမလုပ္ဘဲ အပါးခ်ည္းခုိေနသျဖင့္ ႏူးညံ့နီေထြးေနေသာ အႏွီလက္ဖ၀ါး၏ တနဂၤေႏြျဂဳိလ္ခုံေပၚတြင္ ေသြးသံရဲရဲႏွင့္ လဲေလ်ာင္းေနေသာ ျခင္အေသတစ္ေကာင္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရသည္။ သူ႔ေဘးနားမွာေတာ့ အေဖာ္တစ္ဦး မတရား သတ္ျဖတ္ျခင္းခံရသျဖင့္ မေက်မနပ္ ေဒါသထြက္ေနၾကေသာ ျခင္အုပ္စုၾကီးကုိ ျမင္လုိက္ရသည္။

"လားလား.. လက္စသတ္ေတာ့ ခုနက ေျဖာင္းကနဲ ျမည္တဲ့အသံဟာ ကဗ်ာဆရာ.. ဗန္တုိ လက္၀ါးေစာင္းနဲ႔ ျခင္ကုိ ရုိက္ထည့္လုိက္တဲ့အသံကုိး။ ဒါနဲ႔ ကဗ်ာဆရာ။ ခင္ဗ်ား ေျပာေတာ့ ...က်ဳပ္လက္ဖ၀ါးဟာ ကမာၻၾကီးကုိေမတၱာထားမဲ့ လက္ဖ၀ါးေလး ဘာေလး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ႏွလုံးသားမ်ား၏ ဟာမုိနီ ကရုဏာသံပတ္ၾကိဳးေလးကုိ တင္းၾကစုိ႔လား အခ်စ္ရယ္ေလး ... ဘာေလးနဲ႔၊ ခုေတာ့ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ပန္းရံဆရာၾကီးက ႏွစ္မီလီမီတာေလာက္ရွိတဲ့ သတၱ၀ါေသးေသးေလးကုိ ေဆာ္ထည့္လုိက္ပုံမ်ား.. ေၾကာက္စရာ လန္႔စရာ...အလုိ.. ခင္ဗ်ား ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တဲ့လူ"

ကုိတြတ္က စသည္။ ကုိေသာ္တာက မခ်ိျပဳံးျပဳံးရင္း ေတြးေနမိသည္။ တေစၧတစ္ေကာင္ကုိ ယုံအပ္သလား။ ဒါမွမဟုတ္ ... မယုံအပ္ဘူးလား။ ေၾသာ္.. ေျခာက္အိပ္မက္။

Read more...

သူငယ္ခ်င္း သို႕

သူငယ္ခ်င္း
ညကနက္ေနပါျပီ၊ ငါအိပ္လို႕ မျဖစ္ ေသး ဘူးေလ၊ အိပ္မေပ်ာ္တာ ပါဟာ၊ အခ်ိန္ကုန္မဲ့အစား ငါတရားမွတ္ေနမိေပမဲ့ ၊ င့ါစိတ္က နင့္ အေၾကာင္း ပဲေတြးေနမိတယ္၊အေတြးေနာက္ က ကပ္ပါလာတဲ့ သ႑န္နပညတ္ ျပီးေတာ့ ဒါနဲ႕ တခါတဲ တြဲျပီးပါလာ တဲ့ နာမ ပညတ္၊ဒီပညတ္ေတြက ငါ့စိတ္ကို စိုးမိုးေနတယ္၊ဒီေတာ့ ပညတ္ကို အဓိကထား ျပီးပြားရတဲ့ ေမတၱာကမၼ႒န္း ကို ဖိပြားရင္း စိတ္ကို တည္ ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနမိတယ္၊ ဩဓိသေမတၱာ ေျပာရမလား..ထင္လာတဲ့သ႑န္နပညတ္ကို ပုံေဖၚရင္း
ႏွလံုးစိတ္၀မ္းေအးခ်မ္းပါေစလို႕ပဲ အထပ္ထပ္ခါခါ ေမတၱာပြားေန မိတယ္ေလ၊ေလာေလာဆယ္ ငါ လုပ္ ေပး နိုင္တာ က ဒါေလးပဲရွိတာပါ ၊ သူငယ္ခ်င္း ငါ့အေပၚမွာ အမ်ားၾကီးေကာင္းခဲ့ပါတယ္၊ အဲလိုေကာင္းခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ ဘာေႏွာင္ၾကိဳးမွ မရွိခဲ့ ဘူး၊ ငါ့ဆီက ဘာျပန္ရပါေစလို႕ ရလိုမႈေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမဴတစ္မႈံေလာက္ေတာင္မွ မရွိခဲ့ မွန္း ငါသိပါတယ္၊ သိတာမွ တကယ့္ကိုသိခဲ့တာ ပါ၊ ေက်းဇူးသိေပမဲ့၊ ငါ မဆပ္နိုင္ ေသး ဘူးေလ၊ ေက်းဇူး မသိရင္ေနပါ၊ ေက်းဇူးမကန္းပါနဲ႕တဲ့ငါတို႕ဗမာစကားပုံပါ၊ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြထက္ေကာင္းခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္း မို႕ ရင္ထဲက ေက်းဇူးရွင္လို႕ သတ္မွတ္ ေလးစားေနရင္းေနခဲ့ ေပမဲ့၊ နင့္ အတြက္ ငါ ဘာ မွ ျပန္ျပီး လုပ္မေပးနိုင္ခဲ့ ဘူးေလ၊ တလုပ္စားဖူးသူ႕ေက်းဇူး ျပစ္မွားေခ်က အပယ္က်တဲ့၊ တစ္လုပ္မကစား ခဲ့တဲ့ေက်းဇူး ရွင္ကို ငါစိတ္နဲ႕ေတာင္မွ မျပစ္မွား ခဲ့ ဘူးသူငယ္ခ်င္း၊၊
ငါမွာ သံသရာရွိပါတယ္၊ ပစၥဳပန္ကိုတလြဲသုံးေနတဲ့ မ်က္ကန္တေစၧမေၾကာက္ တစ္ဘ၀စံေတြထဲ ငါ မပါဘူးေလ၊
မွတ္မိေနပါေသးရဲ႕` အဲဒီေလာက္ ကူညီေပးရလို႕ ငါဘာမွ မျဖစ္ဘူး၊ ဆင္းရဲသြားတာလဲ မဟုတ္ဘူး´ လို႕ေျပာခဲ့တာ မွတ္မိေသးတယ္၊ နင့္ အတြက္က ဘာမွ မဟုတ္ ေပမဲ့ အခု လိုဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ နင့္ အကူညီနဲ႕ ငါတို႕ အသက္ေတြဆက္ခဲ့ရတာ ပါေလ၊ နီယြန္မီးေတြ မရွိနိုင္တဲ့ တဲအိုည ေတြမွာ ဖေယာင္းတိုင္အလင္း ဟာ တန္ဖိုးရွိ လြန္း ပါတယ္ေလ၊ မိုးေခါင္ကႏၱာရမွာ ႏြားေျခရာ ခြက္ေလာက္ရွိတဲ့ ေရ ခ်ဳိဟာ တန္ဖိုး ျဖတ္လို႕ မရ ဘူးေလ၊

ဒါေပမဲ့.. အခုတေလာ နင္မ်က္ႏွာေတြမေကာင္း ဘူး၊ ဘာ ျဖစ္ေနလဲေမးေတာ့ မေျပာဘူး၊ ငါဘာ လုပ္ေပးနိုင္မလဲေတြးရင္း၊ လုပ္ေပးနိုင္တာ ကိုေတြးမိတယ္၊ တဖက္က လည္း ငါ့ အေပၚတမ်ဳိးတြက္ေန လား လို႔ေတြးေနမိတယ္၊..ခါတိုင္းလို မေႏြးေထြးေတာ့ ဘူး လို႕ ငါခံစားရတယ္၊ ငါ လား အရွက္ လည္း လည္းရွိတယ္၊ အသက္ လည္း ရွိတယ္၊ျပီးေတာ့ မာန လည္း၇ွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ငါ့ ကိုမွီျပီး မွ အသက္ဆက္၇မဲ့ ဘ၀ ေတြအတြက္၊ င့ါ အ၇ွက္နဲ႕ မာနကိုခ၀ါ ခ်၇င္းခပ္ညံ့ည့ံ လူတစ္ေယာက္ဇာတ္ကို ကံပစ္ခ်၇ာကေန၇တာပါေလ၊။

ငါ့ဘ၀မွာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ဆုံးရွဳံးရမွာကို အရမ္းေၾကာက္တယ္၊ ငါ့မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ကို ငါတန္ဖိုးထားတယ္ ေလးစားတယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ငါက လြဲျပီး ငါ့ မိတ္ေဆြေတြအား လံုး ဟာ တန္ဖိုးရွိသူေတြဆိုတဲ့ အေတြးကိုရင္ထဲမွာေထြးေပြးထား သူ ပါ၊ အစားထိုး မရတဲ့ဆံုးရွဳံး မႈထဲမွာ မိတ္ေဆြေကာင္းပါတယ္ေလ၊။
မတိေဆြတစ္ေယာက္ဆံုး၇ွဳံး၇တဲ့အခါတိုင္း ငါ့ရင္ထဲက နာ က်င္မႈကို စကားနဲ႕ေဖၚျပ လို႕ မရနိုင္ ေလာက္ ေအာင္ကိုနာက်င္ခဲ့ ပါတယ္၊၊ဒါမွ မဟုတ္ ပါဘူး တျခား ဘယ္လိုေ၀ဒနာမ်ဳိးကို မွ ထပ္တူက်ေအာင္ စကားလံုးနဲ႕ပုံေဖၚ လို႕မရပါ ဘူး၊ ဆင္တူယုံေလးပဲရတာပါေလ၊..မယုံရင္ တရား ထိုင္ၾကည့္ေလ၊ ငါေျပာတာ မွား လား မွန္ လားဆိုတာ သိလာမွာ ပါ၊။
စိတ္ခ် သူငယ္ ခ်င္း..မင္းအတြက္ ငါဟာ..ေလထဲက ျမဴတစ္မႈံေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုးမရွိေပမဲ့ ငါ့ အတြက္မင့္ ဟာ အသက္ဆက္ေပး ခဲ့ သူ ေက်းဇူးရွင္ တစ္ ေယာက္ အျဖစ္ မွတ္ယူသြားမွာ ပါ၊ ဒါေပမဲ့ မင့္သိပါတယ္ ငါဟာ ငါေျပာတဲ့စကား တိုင္း အတြက္ ငါတာ ၀န္ အျမဲယူ ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကို ႏွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာေပါင္း လာ တဲ့ မင္း သိ ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အခု ခ်ိန္မွာေတာ့..ငါဟာ လူၾကိဳက္နဲ႕တဲ့ေကာင္ လို႕၊ ဆရာေမာင္ေခ်ာႏြယ္စကား ကို ပဲ ငါွားေျပာေနမိတယ္ သူငယ္ ခ်င္း။

ျငိမ္း ခ်မ္း ပါေစ

Read more...

" The Best Religion In The World "

ဆြစ္ဇာလန္နုိင္ငံ၊ဂ်နီဗာၿမဳိ.အေၿခစုုိက္အၿပည္ၿပည္ဆုိင္ရာဘာသာေရးႏွင္.အသိဥာဏ္ၿမင္႔မား
ေရးဆုိင္ရာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖဲြ.ကဗုဒၶဘာသာအဖြဲ.အစည္းကုိ " ကမၻာမွာ
အမြန္ၿမတ္ဆံုး အေကာင္းဆံုး " ဘာသာတရားဆုခ်ီးၿမွင္႔ခဲ႔ေႀကာင္းသိရွိရပါတယ္...

အဆုိပါအထူးတစ္လည္ခ်ီးၿမွင္႔တဲ႔ဆုကုိကမ ၻာ႔ဘာသာေပါင္းစံုမွကုိယ္စားလွယ္ ၂၀၀ ေက်ာ္က
ေရြးခ်ယ္ခ်ီးၿမွင္.ခဲ႔ၿခင္းၿဖစ္ၿပီးပုိ၍၀မ္းေၿမာက္အံ႔ႀသဖြယ္ေကာင္းသည္မွာပါ၀င္ေရြးခ်ယ္သည္.ဘာ
သာေရးေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုကအဆုိပါအဖြဲ.အစည္းတြင္အဖြဲ.ခြဲ၀င္အနည္းဆံုးၿဖစ္ေသာဗုဒၶဘာ
သာကုိမိမိတုိ႔ဘာသာထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီးဆႏၵမဲေပးခဲ႔ႀကၿခင္းၿဖစ္သည္...

ပါ၀င္ဆႏၵမဲေပးခဲ႔သူေလးဦးကေၿပာဆုိခဲ႔ရာတြင္...

အဆုိပါအဖဲြ.ႀကီး၏သုေတသနညြန္ႀကားေရးမွဴး Jonna Hult က " ဒီကမ ၻာ.အမြန္ၿမတ္ဆံုး၊အ
ေကာင္းဆံုးဘာသာတရားဆုကုိဗုဒၶဘာသာက ရရွိတာအံ႔ႀသစရာမရွိပါဘူး...ဘာၿဖစ္လုိ႔လည္း
ဆုိေတာ႔ကမ ၻာေပၚမွာဗုဒၶဘာသာေႀကာင္႔ၿဖစ္ပြားေပၚေပါက္ခဲ႔တဲ႔စစ္ပဲြဆုိတာမရွိခဲ႔ပါဘူး...
တစ္ၿခားဘာသာမ်ားနဲ႔မတူတာကအဲဒါပါပဲ...တစ္ၿခားဘာသာေတြကအကယ္၍ဘုရားသခင္
သာမွားယြင္းခဲ႔ယင္ဆုိတဲ.အေတြးနဲ႔လက္နက္ေတြကုိအရံသင္႔ထားႀကပါတယ္...ဗုဒၶဘာသာ
၀င္တစ္ေယာက္ဟာ(ဘာသာေရးအတြက္နဲ႔) စစ္တုိက္တာကုိေတြ႔ရဖုိ႔အေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္...
တစ္ၿခားဘာသာ၀င္ေတြရဲ.အစဥ္အလာအေလ႔အထနဲ႔ဆန္႔က်င္စြာပဲဗုဒၶဘာသာဟာကုိ္ယ္
ကုိယ္တုိင္က်င္႔ႀကံတဲ႔တရားကုိသာသူမ်ားကုိေဟာႀကားခဲ႔တာပါပဲ " လုိ.ဆုိခဲ႔ပါတယ္...

Belfast ၿမဳိ.မွ ကက္သလစ္ဘုန္းေတာ္ႀကီး Ted O'Shaunghnessy ကေတာ.ကက္သလစ္သာ
သနာကုိၿမတ္နုိးကုိကြယ္ေပမယ္.လူသားေတြကုိေမတၱာဂရုဏာထားရန္ေဟာႀကားၿပီးလူသားေတြ
ကုိပဲသတ္ၿဖတ္ကာဘုရားသခင္ရဲ.အလုိဆႏၵနားလည္ပါတယ္လုိ.ေၿပာႀကတာကစိတ္အေႏွာက္အ
ယွက္အၿဖစ္ရဆံုးပါပဲ...ဒါေႀကာင္.မြန္ၿမတ္တဲ.ဗုဒၶဘာသာကုိမဲေပးခဲ.တာပါလုိ.အမိန္.ရွိခဲ.ပါတယ္....

ပါကစၥတန္ကမြတ္ဆလင္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္Tal Bin Wassad ကလည္းဒီအဆုိကုိသေဘာ
တူေထာက္ခံခဲ.ပါတယ္...အဆိုပါအဖဲြ.ႀကီးရဲ.ပါကစၥတန္နုိင္ငံမြတ္စလင္အစည္းအရံုးဆုိင္ရာမဲေပး
ေရးအဖဲြ.၀င္တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ.သူက " ကြ်န္ေတာ္ဟာအစၥလာမ္္ဘာသာကုိႏွစ္ႏွစ္ကာကာယံု
ႀကည္သူတစ္ေယာက္ပါ...သုိ.ေသာ္လည္းပုဂၢဳိလ္ေရးဆုိင္ရာခံစားခ်က္ထက္ဘာသာေရးကုိအ
ေႀကာင္းၿပၿပီးအမ်က္ေဒါသေတြထြက္ႀက၊ေသြးေၿမက်ႀကရတာေတြကုိေတြ.ၿမင္ခံစားရပါတယ္...
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကေတာ႔အဲဒါကုိသိၿမင္နားလည္သေဘာေပါက္ခဲ႔ႀကပါတယ္...ေၿပာရယင္
ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕အရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြတစ္ခ်ဴိ.ဟာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြပါ "လုိ႔ေၿပာခဲ႔ပါတယ္...

အစၥေရးနုိင္ငံေဂ်ရုဆလင္ၿမဳိ.ကဂ်ဴးဘုန္းေတာ္ႀကီး Shmuel Wasserstein ကေတာ႔" ကြ်န္
ေတာ္လဲကြ်န္ေတာ္႔ဘာသာၿဖစ္တဲ႔ဂ်ဴဒါအစ္ဇင္ ကုိႏွစ္သက္ၿမတ္နုိးပါတယ္...ကုိ္ယ္.ဘာသာ
မုိ႔ကုိယ္ ဒါဟာကမ ၻာေပၚမွာအႀကီးၿမတ္ဆံုးဘာသာတရားလုိ႔လည္းထင္ပါတယ္...ဒါေပမယ္.
ရုိးရုိးသားသား၀န္ခံရယင္ကြ်န္ေတာ္ဟာေန႔စဥ္ဂ်ဴးဘာသာအရ၀တ္မၿပဳခင္၀ိပႆနာတရား
ကုိက်င္႔ႀကံအားထုတ္ေနတာ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကတည္းကပါ...ဒါေႀကာင္႔အခုလုိမဲေပးလုိက္ပါ
တယ္ " လုိ.ေၿပာလုိက္ပါတယ္...

သုိ.ေသာ္..စိတ္မေကာင္းစရာအခ်က္တစ္ခုက အဆုိပါအဖြဲ.ႀကီးအေနၿဖင္႔ထုိဆုကိုလက္ခံမည္႔
သူတစ္ေယာက္ကုိမွ်မေတြ႔ခဲ.ရေပ....သူတုိ.ဆက္သြယ္ေၿပာဆုိသမွ်ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလံုးက
ထုိဆုကုိလက္ခံဖုိ.ၿငင္းပယ္ခဲ႔ႀကၿခင္းၿဖစ္သည္...


အဘယ္ေႀကာင္႔ထုိဆုကုိလက္ခံရန္ၿငင္းဆန္ရေႀကာင္းေမးၿမန္ခဲ႔ရာၿမန္မာဗုဒၶဘာသာအသင္း
ဘုန္းေတာ္ႀကီးဂုရတၱက " ယခုလုိမိမိတုိ.ဘာသာကုိအသိအမွတ္ၿပဳခ်ီးၿမွင္႔သည္႔အတြက္၀မ္း
ေၿမာက္ေက်းဇူးတင္ေႀကာင္း ...သုိ.ေသာ္ဒီဆုကုိအၿမတ္ဆံုးလြတ္ေၿမာက္မွဳနိကၡမဓါတ္၊နိဗၺာန
ဓါတ္ႀကဳိးစားအားထုတ္ကာရရွိနုိင္သည္႔လူသားအားလံုးကုိမိမိတုိ႔မွ်ေ၀ေပးအပ္ပါေႀကာင္း
..." မိန္.ႀကားခဲ႔ပါတယ္...

အဖဲြ.ႀကီးအေနနဲ႔ထုိဆုကုိလက္ခံရယူေပးမယ္႔သူကုိဆက္လက္ဆက္သြယ္ေနဦးမွာၿဖစ္ေႀကာင္း
သိရွိရပါတယ္....

မူရင္းပို႔စ္ကို ဒီမွာ ဖတ္ရွဳ႕နိုင္ပါတယ္၊ ဂူဂဲလ္မွာ ေဖာ္ၿပထားတဲ႔ ၀က္ဆုိက္မ်ားစြာကိုလဲ ႀကည္႔ရွဳ႕နိုင္ပါတယ္၊

Read more...

ခိုကိုးရာ ပုန္းေအာင္းရာ မွီခိုကိုးကြယ္ရာ လဲေလ်ာင္းရာ ျဖစ္၏...

ဒုတိယ ေဒြျဗာဟၼဏသုတ္


ထိုအခါ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ရွိ၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ပုဏၰား ႏွစ္ေယာက္တို႔ သည္ ျမတ္စြာဘုရား အထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကကုန္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အတူ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏႈတ္ဆက္ ေျပာဆိုၾကကုန္၏၊ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆိုၿပီးဆံုးေစ၍ တစ္ခုေသာေနရာ၌ ထိုင္ၾကၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာ ဘုရားအား-

''အသွ်င္ေဂါတမ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ရွိၾက၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔လည္း ေရာက္ၾကပါကုန္ၿပီ။

ထို အကြၽႏု္ပ္တို႔အား...
ဒုဂၢတိေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ တားျမစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကိုမူ မျပဳလုပ္ ၾကရပါ ကုန္ေသး။ အသွ်င္ေဂါတမသည္ အကြၽႏု္ပ္တို႔အား ရွည္ၾကာေလးျမင့္ အစီးအပြါး ရွိျခင္း ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္ႏိုင္ရာေသာ သြန္သင္ ဆံုးမျခင္းျဖင့္ သြန္သင္ဆံုးမေတာ္ မူပါ'' ဟု ေလွ်ာက္ထားၾကကုန္၏။

ပုဏၰားတို႔ ...
သင္တို႔သည္ ဖြားျမင္သည္မွ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ရွိကုန္၍ အိုမင္း ႀကီးျမင့္ အရြယ္ရင့္ကာ ဆင့္ဆင့္လြန္ေျမာက္ အဆံုးအရြယ္သို႔ စင္စစ္ ေရာက္ၾကကုန္၏။ သင္တို႔သည္ ဒုဂၢတိေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္ တားျမစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကိုမူ မျပဳလုပ္ၾကရကုန္ေသး၊ ပုဏၰားတို႔ ဤသတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ ေလာင္ၿမဳိက္ေန၏။ ပုဏၰားတို႔ သတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ ဤသို႔ ေလာင္ၿမဳိက္အပ္သည္ ရွိေသာ္ ဤ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ တမလြန္ဘဝသို႔ ေျပာင္းသြားသူ၏ ခိုကိုးရာ ပုန္းေအာင္းရာ မွီခိုရာ ကိုးကြယ္ရာ လဲေလ်ာင္းရာ ျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အိမ္ကို မီးစဲြေလာင္သည္ရွိေသာ္ အၾကင္ အိုးခြက္ စေသာ ပစၥည္းကို ထုတ္ယူထား အပ္၏၊ ထို ထုတ္ယူထားအပ္ေသာ အိုးခြက္စေသာ ပစၥည္းသည္ လည္းေကာင္း၊ ထို အိမ္၌ အၾကင္ အၾကင္ ပစၥည္းကို မီးမေလာင္၊ ထို မီးမေလာင္ေသာ ပစၥည္းသည္ လည္းေကာင္း အိမ္ရွင္၏ အက်ဳိးငွါ ျဖစ္၏။

ဤအတူပင္ သတၱေလာကကို အိုျခင္းမီး နာျခင္းမီး ေသျခင္းမီးသည္ စဲြေလာင္ အပ္၏၊ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္စြမ္းႏိုင္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ေပးလွဴျခင္းျဖင့္ ထုတ္ယူ ထားအပ္သည္သာတည္း၊ ေပးလွဴအပ္ၿပီးေသာ အလွဴ 'ဒါန'သည္ ေကာင္းစြာ ထုတ္ယူ ထားအပ္ၿပီး မည္၏။

ဤမ်က္ေမွာက္ဘဝ၌...
ကိုယ္ႏႈတ္ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း၊
အသက္ဝိညာဥ္ရွင္ေနစဥ္ ေကာင္းမႈကို ျပဳျခင္းသည္ လည္းေကာင္း
တမလြန္ဘဝသို႔ ေျပာင္းသြားသူအား ခ်မ္းသာျခင္းငွါ ျဖစ္သတည္း။ 53

၂ - ဒုတိယ ေဒြျဗာဟၼဏသုတ္၊ ျဗဟၼဏဝဂ္၊ တိကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိရ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ at 11/24/2009 02:22:00 PM

Read more...

၂၄ပစၥည္း-ပဠာန္းရုပ္ၿပစုံ

Read more...

Buddhist residence launched in Thailand

The Bangkok Post, Nov 24, 2009

Nakhon Ratchasima community of faithful

Bangkok, Thailand -- Dharma Land Co is investing more than 200 million baht in a residential project for Buddhists in Nakhon Ratchasima province.

White Village is located on a 450-rai plot in Pak Chong district. The project will include facilities such as a dhamma centre and library, a hotel, a vegetarian and a health centre.

"Buyers must be followers of dhamma or should practise meditation, as my intention is to create a peaceful community where people can share with their neighbours and find sufficiency in their lives," said managing director Nopphakao Chaiyaburin, who owns S.K.N. Technology, a construction firm responsible for several major projects such as Bang Pakong power plant and Amornphan Village.

Some 99 residential units will be built, with plots ranging from 1 to 15 rai and priced at about 800,000 baht per rai, excluding house. Houses will cost 2-10 million baht each, depending on size and style.

The company took more than 10 bookings when it was launched yesterday, said Tanawat Wongtanutam, a Dharma Land executive board member.

The company expects to close sales within a one-year period.

Buyers will be required to build houses within one year of purchasing the plot. The design must be approved by the developer, who will also provide the contractors, said Mr Tanawat.

The houses are modern, with designs blended with nature, and every unit will feature a meditation room, he said.

At present, plots will be sold with a Por Bor Tor deed, a land document which can be upgraded into a title deed in the future.

Construction is planned to start next February and each house will be built within six months.

The 40-room boutique hotel will require about 50 million baht of investment. The 20-rai hotel will focus not only on dhamma practitioners but also health enthusiasts. Construction of the hotel will start by the end of next year and should be finished by 2012.

Mr Nopphakao said he has studied dhamma since he was young and wants to promote Buddhist teachings among Thai people to help them attain peace of mind.

He still teaches dhamma today and once had a shop called "Car Care-Coffee-Fortune Teller" in Soi Senanikhom 1, which became the centre of a community of dhamma enthusiasts.

Read more...

ေမြးေန႔မွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္းဟာ... (ဓမၼဒူတ)

ေမြးေန႔မွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ျခင္းဟာ ဘယ္လို အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား ရွိပါသလဲဘုရား...

Read more...

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ျပဳလုပ္မည္

၂၄-၁၁-၂၀၀၉ အဂၤါေန႔ နံနက္ (၆)နာရီအခ်ိန္ ျမန္မာနိဳင္ငံ အာရွေတာ္၀င္ေဆးကုခန္းတြင္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ နိဳင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ေဒါက္တာ ဥတၱမသီရိ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏တပည့္သာ၀ကမ်ား ဓမၼေက်းဇူးတင္ရွိဖူးသူမ်ား စုေပါင္းကာ စကၤာပူနိဳင္ငံ ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါနး္ျပီး ေရစက္ခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ ကုသုိလ္ျပဳမည္ ျဖစ္ပါ၍ ဆရာေတာ္ၾကိး၏ တပည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ ဓမၼေက်းဇူးရွိသူမ်ား မည္သည္မဆုိ ၾကြေရာက္ကုသုိလ္ယူနိဳင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။

စပြန္ဆာ အလွဴရွင္- ကုိရဲထြဋ္+မေအးသီတာ ႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား

ေန႔ရက္- ၂၇-၁၁-၂၀၀၉၊ ေသာၾကာေန႔
အခ်ိန္- နံနက္ ၁၀ နာရီမွ ၁၂ နာရီအထိ
ေနရာ- ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိ္က္
Lorong 4- Geylang- No-59
Near Kallang MRT
ဆက္သြယ္ရန္- +၆၅ ၈၃၁ ၉၈၀ ၄၂
ကလန္း MRT မွ ဘတ္စ္ကား ၃၂ ကုိစီးလာလွ်င္ ႏွစ္မွတ္တုိင္ေျမာက္တြင္ ဆင္းရပါမည္။

Read more...

သတိပ႒ာန္ အာနာပါနအခန္း

ယခုျပလတံ့ေသာအခန္းမွာ အာနာပါနသတိပ႒ာန္တရားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခ်က္မ်ား၊ သိသင့္သိထိုက္သည္မ်ားကို ေဖာ္ျပမည့္အခန္း ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ က်င့္ရမည့္ က်င့္စဥ္နည္းစနစ္မ်ားကို ေနာက္လာမည့္ အခန္းတြင္ ႐ုပ္ပံုမ်ားႏွင့္တကြ စတင္ ေဖာ္ျပပါေတာ့မည္။ အာနာပါနက်င့္စဥ္မူရင္းေဟာၾကားခ်က္ႏွင့္ ထားရွိရမည့္သေဘာထားကို သိသာေစရန္ ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

“အို..ေယာဂီအေပါင္းတုိ႔ ငါဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္အတြင္း၌ ရွိၾကကုန္ေသာ အသင္ေယာဂီအေပါင္းတို႔သည္ ေတာအရပ္သို႔ကပ္၍လည္းေကာင္း၊ သစ္တစ္ပင္ရင္း ၀ါးတစ္ရံုေအာက္ကပ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာအရပ္တစ္ခုခုသို႔ကပ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ထက္၀ယ္ဖဲြ႕ေခြ၍ ကိုယ္ကိုေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ (အလိုက္သင့္ေအာင္ထား၍) ကမၼ႒ာန္းသို႔ေရွးရႈ သတိကိုျဖစ္ေစ၍ ထိုင္ေနရမည္” (ဤကား ကမၼ႒ာန္းထိုင္ပံု အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္)

“အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကို အားထုတ္ေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ သတိကပ္၍သာလွ်င္ ထြက္သက္ကို ျဖစ္ေစ၏။ ထြက္သက္ကို ထုတ္၏။ သတိကပ္၍သာလွ်င္ ၀င္သက္ကို ျဖစ္ေစ၏။ ၀င္သက္ကို ႐ႈိက္႐ွဴ၏” (ဤကား သတိၿမဲရာ ပထမာ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္)

“ထြက္သက္ေလကို ရွည္ရွည္ထုတ္ေသာေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ ရွည္ရွည္ထုတ္သည္ဟု ေကာင္းစြာ သိ၏။ ၀င္သက္ေလကို ရွည္ရွည္႐ူေသာေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ ရွည္ရွည္႐ႈ႐ႈိက္သည္ဟု ေကာင္းစြာ သိ၏”

“ထြက္သက္ေလကို တိုတိုထုတ္ေသာေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ တိုတိုထုတ္သည္ဟု ေကာင္းစြာ သိ၏။ ၀င္သက္ေလကို တိုတို႐ႈ႐ႈိက္ေသာေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ တိုတို႐ႈ႐ႈိက္သည္ဟု ေကာင္းစြာ သိ၏” (ဤကား ဒုမွာ တုိ ႐ွည္သိ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္)

“အလံုးစံုေသာ ထြက္သက္၀င္သက္တုိ႔၏ အစ၊ အလယ္၊ အဆံုး သံုးပါးလံုးကို ထင္ရွားေစလွ်က္ (ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို ထိန္လင္းေစလွ်က္) ထြက္သက္ေလကို ထုတ္၏။ ၀င္သက္ေလကို ႐ႈိက္႐ႈ၏” (ဤကား သံုးခ်က္သိမွာ တတိယာ သို႔မဟုတ္ လံုးစံုလင္းရာ တ-၌သာ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္)

“အ႐ႈိက္အ႐ႈျပင္းေသာေၾကာင့္ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ ထြက္သက္၊ ၀င္သက္ေလတို႔ကို ၿငိမ္းေအးေစလွ်က္၊ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ေစလွ်က္ ထြက္ေလကို ထုတ္မည္၊ ၀င္ေလကို ႐ႈ႐ႈိက္မည္ဟု က်င့္၏” (ဤကား စ-မွာ ၿငိမ္းေစဘိ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္)

“ရံခါအတြင္း၌ ထြက္ေလ၀င္ေလဟူေသာ ကာယ သို႔မဟုတ္ ပဋိဘာဂျဖစ္ေသာ အႆာသပႆာသကာယကို အဖန္တလဲလဲ ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားအားထုတ္ရမည္။ ရံခါအျပင္၌ (အျပင္ကို ထုတ္၍) ထြက္ေလ၀င္ေလဟူေသာ ကာယ သို႔မဟုတ္ ပဋိဘာဂျဖစ္ေသာ အႆာသပႆာသကာယကို အဖန္တလဲလဲ ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားအားထုတ္ရမည္။ ရံခါအတြင္းအျပင္ ႏွစ္ဌာနလံုး၌ ထြက္ေလ၀င္ေလဟူေသာ ကာယ သို႔မဟုတ္ ပဋိဘာဂျဖစ္ေသာ အႆာသပႆာသကာယကို အဖန္တလဲလဲ ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားအားထုတ္ရမည္။” (ဤသည္မွာ အာနာပါနသမထေလးဆင့္လံုးကို ေပါင္း၍ေဟာထားျခင္းျဖစ္ပါသည္)

“ထြက္သက္ေလ၊ ၀င္သက္ေလဟူေသာ ကာယ၌ ျဖစ္ျခင္းသေဘာကို အဖန္တလဲလဲ ရႈမွတ္၍ ေနရာ၏။ ထြက္သက္ေလ၊ ၀င္သက္ေလဟူေသာ ကာယ၌ ပ်က္ျခင္းသေဘာကို အဖန္တလဲလဲ ရႈမွတ္၍လည္း ေနရာ၏။ ထြက္သက္ေလ၊ ၀င္သက္ေလဟူေသာ ကာယ၌ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းသေဘာကို အဖန္တလဲလဲ ရႈမွတ္၍လည္း ေနရာ၏။” (ဤကား အာနာပါနသမထကို အဦးမူ၍ ၀ိပႆနာရႈမွတ္ပြားမ်ားရပံု ျဖစ္ပါသည္)

“ထိုကဲ့သို႔ အားထုတ္ေနေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္အား သတိတရား ထင္ၿမဲလာေတာ့သည္။ ထိုသတိ၏ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္ကို ရျခင္းငွါ၊ အဆင့္ဆင့္ ရင့္က်က္ျခင္းငွါ ျဖစ္လာလွ်င္ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ တဏွာ၊ ဒိ႒ိႏွစ္ပါးကို အမွီသဟဲျပဳစရာမလိုဘဲ ေနႏိုင္စြမ္းရွိလာေတာ့သည္။ ထိုအခါ တစ္ေလာကလံုးတြင္ သို႔မဟုတ္ ခႏၶာငါးပါးဟူေသာ ေလာကတြင္ `ငါ့ကိုယ္´ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ `ငါ၏ဥစၥာ´ဟူ၍လည္းေကာင္း တစ္စံုတစ္ခုကိုမွ် စဲြလမ္းျခင္းမရွိ အတၱဒိ႒ိျပဳတ္ေလေတာ့သည္” (ဤကား အာနာပါနသမထကို အဦးမူ၍ ၀ိပႆနာရႈမွတ္ပြားမ်ား အားထုတ္ေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္အား မဂ္ဖိုလ္ရ၍ အရိယာျဖစ္ပံုကို ျပပါသည္။)

အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္မွာ သတိပ႒ာနသုတ္ေတာ္တြင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ အာနာပါနက်င့္စဥ္ အစီအစဥ္ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ကမၼာသဓမၼနိဂုမ္းတြင္ အထက္ပါ သတိပ႒ာန္တရားေလးပါးကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ သတိပ႒ာနသုတ္တြင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သတိပ႒ာန္တရားေလးပါးတို႔တြင္ တစ္ပါးပါးကို ခုႏွစ္ရက္အားထုတ္ရံုမွ်ျဖင့္ အရိယာျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားေတာ္မူထားသည္။ ထိုစကားေတာ္ကို ယံုၾကည္ပါသေလာ။ ယံုၾကည္လွ်င္ “အာနာပါနဟာ သမထျဖစ္တယ္၊ သတိပ႒ာန္မဟုတ္ဘူး၊ မဂ္ဖိုလ္ရေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး၊ အာနာပါနႏွင့္ နိဗၺာန္ရတယ္ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး”ဟု ပညာရွင္အေခၚခံသူမ်ားကိုယ္တုိင္ ေျပာၾကားသံကို ၾကားရပါသည္။ တခ်ိဳ႕လူမ်ားက “အာနာပါနက သာသနာပမွာ လုပ္တာ၊ က်ဳပ္တို႔က သတိပ႒ာန္အလုပ္ကိုမွ ဘုရားအၾကိဳက္၊ မဂ္ဆုိက္၊ ဖိုလ္ဆိုက္ လုပ္ခ်င္တာ”ဟု ေျပာေနၾကသံမ်ားကိုလည္း ၾကားရသည္။

ထိုသူတုိ႔၏ အမွန္တကယ္ မသိမႈေတြေၾကာင့္ေလာ မေျပာတတ္။ “ပုဂၢိဳလ္ခင္မွ တရားမင္တယ္၊ ဆေတာ္ေဟာမွ တရားမွန္တယ္”ဟူေသာ စကားအတုိင္း “ေပၚဦးလည္း လူတိုင္းထဲကပါပဲဘုရား”ဆိုသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္ ထင္ပါသည္။ အာနာပါနသည္ ကာယာႏုပႆနာ႐ႈနည္း (၁၄)မ်ိဳးအနက္ တစ္ပါးအပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ပါသည္မွ နံပါတ္ (၁)အျဖစ္ ပါ၀င္သည္။ ျမတ္စြာဘုရွားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ အားထုတ္ခဲ့ေသာ တရားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ဆံုးကထား၍ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ အာနာပါနက်င့္စဥ္ကို သတိပ႒ာန္မဟုတ္သေယာင္ ေျပာေနၾကျခင္းသည္ ဘုရားစကားေတာ္ကို ေတာ္လွန္ေနၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ အာနာပါနသတိပ႒ာန္ကို ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ အားထုတ္ၾကိဳးပမ္းျခင္းအားျဖင့္ သတိပ႒ာန္ေလးပါးလံုးကို ျပည့္ေစႏိုင္ပါသည္။

၀ိသုဒၶိမဂ္တြင္လည္း “အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ား၍ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းမွ ရအပ္ၿပီးေသာ စ်ာန္ေလးပါးလွ်င္ အရင္းခံရွိေသာ သမထယာနိက၀ိပႆနာျဖင့္ ပဋိသမၻိဒါႏွင့္တကြ ရဟႏၱာျဖစ္လိုေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသားတုိ႔သည္ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကို ႏွလံုးသြင္းအပ္၏”ဟု မိန္႔ဆိုထားပါသည္။

ေနာက္ျပလတံ့ေသာ အခန္းမ်ားတြင္ အာနာပါနကမၼ႒ာန္း အားထုတ္ပံုအစီအရင္ကို ျပဆုိပါေတာ့မည္။ အထက္ပါ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အ႒ကထာဆရာၾကီးမ်ား ေဟာၾကားထားသည့္အတိုင္း အာနာပါနကမၼ႒ာန္း၏ အေရးၾကီးပံုကို သေဘာေပါက္ၿပီး ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔ တုိက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ကႏၷီေဖာင္ေဒးရွင္းတြင္လည္း ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။

Read more...

အေနတတ္ေအာင္ ေနၾကစုိ႔

လူဆုိတာ ကုသုိလ္အရွိန္ေၾကာင္႔ လူ႔ဘ၀ကုိ ေရာက္လာေတာ႔ ကုသုိလ္အရွိန္နဲ႔ ေနၿပီး, ကုသုိလ္အဟုန္နဲ႔ပဲ ေရွ႕ဆက္သြားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပါ။ လာတုန္ကလည္း ကုသုိလ္နဲ႔, ေနေတာ႔လည္း ကုသုိလ္နဲ႔, ျပန္ေတာ႔လည္း ကုသုိလ္အထုတ္နဲ႔ပဲ ျပန္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပါ။ ဒါေၾကာင္႔ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ အဓိကတာ၀န္က ကုသုိလ္တရား ေန႔စဥ္/ ေနစဥ္ တုိးပြားေရး တစ္ခုတည္းပါ။ ကုိယ္တုိင္လည္း ေန႔စဥ္/ေနစဥ္ ကုသုိလ္ရရွိတုိးပြားေအာင္ ရတဲ႔နည္းနဲ႔ ႀကိဳးစားေနရပါမယ္။
ပတ္၀န္းက်င္လက္လွမ္းမီွသေလာက္ကုိလည္း ကုသိုလ္ရရွိတုိးပြားေအာင္ ကူညီေပးေနရပါမယ္။ သူ႔ေၾကာင္႔လည္း ကုိယ္႔မွာ ကုသုိလ္ရရမယ္၊ ကုိယ္႔ေၾကာင္႔လည္း သူ႔မွာ ကုသုိလ္ ရရမယ္။ ဒါမွ လူ႔တာ၀န္ေက်တဲ႔ လူလုိ႔ေခၚႏုိင္မွာပါ။
လူဆုိတာ ဘယ္တာ၀န္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေက်ေက် ကုသိုလ္တာ၀န္မေက်ရင္ေတာ႔ စိတ္ေအးရမွာ မဟုတ္ပါေပ။ အဲဒီလုိ တာ၀န္မေက်ၾကရင္ေတာ႔ “ပဋာစာရီအမ်ိဳးသမီး - ရဟႏၱာမႀကီး မျဖစ္ခင္ အျဖစ္မ်ိဳးႏွင္႔သာ ေန႔စဥ္ ျဖတ္ေက်ာ္ေနရပါလိမ္႔မယ္။ သားေၾကာင္႔ ပူပန္ရ, ငိုေႂကြးရ၊ ေဆြမ်ိဳးေၾကာင္႔ ပူပန္, ငိုေႂကြးရနဲ႔။
ကုသုိလ္တာ၀န္ေက်မွပဲ တကယ္စိတ္ေအးရမွာပါ။ တာ၀န္ေက်ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ အသိဉာဏ္ အရည္အခ်င္းရေအာင္ တရားစာမ်ားကုိ ဖတ္႐ႈ, နာယူ သင္ၾကားေလ႔လာရပါမယ္။ သိေအာင္လုပ္မယ္, ႀကိဳးစားမယ္ဆုိတဲ႔ အသိတရား အၿမဲတမ္းထားရွိရပါမယ္။ ေနာက္... ရထားတဲ႔ အသိဉာဏ္ကုိ လက္ေတြ႕ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ အံ၀င္ခြင္က် ထည့္သြင္း အသုံးခ်တတ္ရပါမယ္။
“လူဆုိတာ ကုသုိလ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရမယ္”လုိ႔ ေျပာတာက တစ္ဖက္က အကုသုိလ္ ရွိေနလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဆင္းရဲစရာေတြကလည္း မ်ားစြာ ရွိေနလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ံဳငုံေျပာရရင္ တစ္ဖက္က အပူႏွင္႔ဆင္းရဲ ရွိေနလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္က အကုသုိလ္ႏွင္႔ ဆင္းရဲရွိေနတာကုိ တကယ္ သိရွိနားလည္ဖုိ႔, အကုသုိလ္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ အႏုိင္ယူဖုိ႔, ဆင္းရဲ႕ကုိ လႊမ္းမုိးႏုိင္ဖုိ႔, ကုိယ္႔အရွိန္ထဲက ကုသုိလ္ကုိ နည္းမွန္လမ္းမွန္ဆြဲယူတတ္ဖုိ႔ ကၽြမ္းက်င္တဲ႔ တရားအသိဉာဏ္က အထူးလုိအပ္ပါတယ္။
ေလာကဥပမာနဲ႔ဆုိရင္... တိပိဋကဓရေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မၾကာမၾကာ မိန္႔ၾကားေလးရွိတဲ႔... ေလာကေဘာလုံးပြဲလုိပါဘဲ။ ေလာကေဘာလုံးပြဲတစ္ပြဲဟာ တစ္သင္းတည္းနဲ႔ ပြဲမျဖစ္ပါဘူး။ ႏွစ္သင္းရွိမွ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္သင္း စလံုးရဲ႕ တာ၀န္က တစ္ဖက္အသင္းကုိ အႏုိင္ယူဖုိ႔ပါပဲ။ အႏုိင္ယူနည္းကုိ ပြဲမကစားခင္ကတည္းက ေလ႔လာသင္ယူ က်င္႔ထားရပါတယ္။
အဲဒါမ်ိဳးလုိပါပဲ... တစ္ဖက္မွာရွိေနတဲ႔ အကုသုိလ္ကုိ အႏုိင္ယူႏုိင္မွ လူ႔တာ၀န္ေက်မယ္၊ မိမိ...လာကန္ရတဲ႔ မိမိဘ၀ေဘာလုံးပြဲလည္း အႏုိင္ပုိင္းကာ ျပန္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ အကုသုိလ္ကႏုိင္သြားၿပီး အ႐ႈံး အငုိနဲ႔ ျပန္ရပါလိမ္႔မယ္။
မိမိတုိ႔ေန႔စဥ္ စား၀တ္ေနေရး က်မ္းမာေရးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္တဲ႔အခါ ႐ုပ္ရဲ႕ တာ၀န္မွ်သာ မကပဲ နာမ္ႏွင္႔ဆုိင္ရာ (ခံစားမႈ-ေ၀ဒနာကၡႏၶာ, မွတ္သားမႈ-သညာကၡႏၶာ, ျပဳျပင္ရမႈ- သခၤါရကၡႏၶာ, သိမႈသေဘာ-၀ိညာဏကၡႏၶာ) ခႏၶာ -၄-ပါးရဲ႕ တာ၀န္ကုိပါ ေက်ႃပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္တတ္ရပါမယ္။ ႐ုပ္အစာ ျဖစ္တဲ႔ ဖီး, လိမ္းစသည့္ ျပဳျပင္မႈသာ မဟုတ္ပဲ နာမ္အစာျဖစ္တဲ႔ ဘုရားပန္းလွဴျခင္းစတဲ႔ ဒါန, မိမိႏုိင္သေလာက္ ေစာင္႔ထိန္းျခင္း သီလ, စိတ္တည္ၿငိမ္ေအာင္ ေမြးျမဴျခင္း သမာဓိ, ေမတၱာပြားမ်ားျခင္း ေမတၱာဘာ၀နာ, ထြက္ေလ၀င္ေလးစသည္ မွတ္သားမႈ ၀ိပႆနာ ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ကာ နာမ္အစာ ေကၽြးဖုိ႔လည္း မေမ႔သင္႔ပါဘူး။ နာမ္အစာေကၽြးတဲ႔အခါ ႐ုပ္အစာေကၽြးရင္းနဲ႔လည္း ေကၽြးလုိ႔ရပါတယ္၊ ဥပမာ--- မိမိတုိ႔မွန္ၾကည့္တဲ႔အခါ... ေခါင္းဖီးတဲ႔အခါ... မိမိခႏၶာကုိယ္ တျဖည္းျဖည္း ပ်ိဳမလာပဲ တုိးလုိ႔သာ အုိတဲ႔သေဘာသုိ႔ ေျပာင္းလဲလာပုံလုိမ်ိဳး။ အခ်ိန္ေပးႏုိင္သူမ်ားအတြက္ေတာ႔ သီးသန္႔အခ်ိန္ယူၿပီးလည္း နာမ္အစာေကၽြးလုိ႔ ရပါတယ္။ ဥပမာ.. တရားထုိင္ျခင္းစသည္လုိမ်ိဳးပါ။ တကယ္ေတာ႔ ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ တရားေတြက အခ်ိန္မေတာင္းပါဘူး။ သတိ, အသိဉာဏ္ပဲေတာင္းတာပါ။ သတိဉာဏ္ရွိေနရင္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အားအင္ျပည့္၀တဲ႔ စိတ္အစာ ေကၽြးေနတဲ႔ အခ်ိန္ေတြခ်ည္းပါပဲ။
ဆုိလုိတာက ႐ုပ္အ၀တ္၀တ္ေပးရင္... နာမ္ သီလအ၀တ္, သမာဓိအ၀တ္, အသိပညာအ၀တ္လည္း ၀တ္ေပးရပါမယ္။ ႐ုပ္ကုိေနရာ ေပးရင္ ဘုရားအာ႐ုံ, တရားအာ႐ုံ, သံဃာအာ႐ုံစတဲ႔ ကုသုိလ္အာ႐ုံျဖစ္ေသာ သတိပ႒ာန္ အာ႐ုံလုိ႔ဆုိတဲ႔ နာမ္ေနရာလည္း ေပးႏုိင္မွ မိမိတုိ႔တစ္ေတြ လူ႔တာ၀န္ တကယ္ေက်ပြန္တဲ႔ လူျဖစ္ပါမယ္။
ယေန႔ေခတ္ တစ္ခ်ိဳ႕လူ, တစ္ခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံက လူေတြ စိတ္ (နာမ္)ပူေလာင္လာတဲ႔အခါ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ အဆုံးစီရင္ၾကတာေတြဟာ ႐ုပ္ေနရာသာ ေပးၾကၿပီး စိတ္ေနရာ မေပးလုိ႔၊ မရွိလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ေနရာရွိေပမယ္႔ စိတ္ (နာမ္) ေနရာမရွိရင္ ဘ၀ဟာ ဘာမွ လုံျခံဳမႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အၿမဲတမ္းပူေလာင္ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
႐ုပ္က်န္းမာေရးအတြက္ ႐ုပ္ေဆးမွီ၀ဲျပဳျပင္ ေပးရသလုိ စိတ္ (နာမ္)က်န္းမာေရးအတြက္ တရားေဆးမွီ၀ဲ ျပဳျပင္ေပးဖုိ႔ မေမ႔သင္႔ပါဘူး။ တကယ္ေတာ႔ ခႏၶာ-၅-ပါးလုံးရဲ႕ တာ၀န္ကုိ ျပည့္စုံေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေပးႏုိင္မွ ကုသုိလ္တာ၀န္ပါ ထမ္းေဆာင္ရာေရာက္လုိ႔ လူ႔ဘ၀ လူ႔တာ၀န္ေက်တဲ႔ လူလုိ႔ ေခၚႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ခႏၶာ -၅-ပါးလုံး တာ၀န္ေက်မွ အေကာင္းအဆုိး ဘာႏွင္႔ေတြ႕ေတြ႕ တရားအသိနဲ႔ ညွိကာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနတတ္မယ္။ အေမးအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိလည္း အမွန္အတုိင္း ေျဖတတ္ပါမယ္။ ဆုိလုိတာက ဘ၀အခက္အခဲ အေမးျပႆနာမ်ားကုိ ဆုိလုိတာပါ။ အဲဒီအ႐ႈပ္အေထြး အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ တရားနဲ႔ညွိၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျပလည္ ၿငိမ္းေအးေအာင္ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ္, အေနတတ္မယ္ဆုိရင္ မိမိတုိ႔ ရလာတဲ႔ ဘ၀ဟာ အ႐ႈံးမရွိပဲ အႏုိင္နဲ႔ ေနရတဲ႔ ဘ၀ျဖစ္မယ္။ အေနလည္းတတ္ ဘ၀ျပႆာနာမ်ားကုိ တရားသေဘာနဲ႔လည္း အေျဖတတ္မယ္ဆုိရင္ အေသတတ္ဖုိ႔လည္း ေသခ်ာၿပီးသားပါ။ အဲဒါဆုိ လူ႔တာ၀န္ေက်လုိ႔ လူျဖစ္က်ိဳလည္း နပ္ပါၿပီ။
ဒါေၾကာင္႔ ခက္ခဲစြာရလာတဲ႔ (မႏုႆတၱဒုလႅဘ) လူ႔ဘ၀ ေန႔စဥ္/ ေနစဥ္မွာ အေနတတ္ေအာင္ ေနႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေခၽြရင္း.....

------------------------

အမွာ။ ။တိပိဋကဓရ ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တရားေတာ္မ်ားကုိ အေျခခံကာ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

Read more...

ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အႏိ ၱမစ်ာပနအခမ္းအနား...

ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အႏိ ၱမစ်ာပနအခမ္းအနား...

ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ပူေဇာ္ေသာအေနျဖင့္ ယေန႔ည (၂၅-၁၁-၂၀၀၉)မွ စ၍ ငါးညတိုင္တိုင္ တရားပဲြမ်ားကို က်င္းပမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ညလွ်င္ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက်စီ တရားေဟာၾကမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ဘုန္းဘုန္း ဦးအဂၢဝရမွ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။

၂၅-၁၁-၂၀၀၉ - ပ်ဥ္းမနားဆရာေတာ္ ဦးဇဋိလႏွင့္ ဆရာေတာ္ဦးသုမဂၤလ (ဒယ္အိုးဆရာေတာ္)

၂၆-၁၁-၂၀၀၉ - ျမစ္သားဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱဝါသဝႏွင့္ တိပိဋက စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ဦးသုႏၵရ

၂၇-၁၁-၂၀၀၉ - (၁၂)ဘဲြ႕ရ က်ိ္ဳက္ထိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱနေႏၵာဘာသာဘိ၀ံသ ႏွင့္
ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ

၂၈-၁၁-၂၀၀၉ - ေဒါက္တာေကာဝိဒ ႏွင့္ ပဲႏြယ္ကုန္းဆရာေတာ္ ဦးစႏၵာဝရ

၂၉-၁၁-၂၀၀၉ - ေညာင္ကန္ေအးဆရာေတာ္ အရွင္ ဣႏၵက ႏွင့္ ဝါးခင္းကုန္းဆရာေတာ္ ဦးတိကၡ

၃၀-၁၁-၂၀၀၉ - ယင္းေန႔တြင္ အႏိ ၱမစ်ာပနအခမ္းအနားကို ေန႔လည္ (၁၂)နာရီတိတိ အခ်ိန္တြင္ စတင္က်င္းပ မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေထရ္ဆရာ အရွင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ျမေတာင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ေပါက္ျမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတို႔မွ သီလေပးၾသဝါဒခ်ီးျမႇင့္ေပးၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဥာဏိႆရမွ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေပးေဝၿပီးေနာက္တြင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ရုပ္ကလပ္ေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ားႏွင့္ တပည့္သံဃာမ်ား၊ အစိုးရအဖဲြ႕ဝင္ လူႀကီးမင္းမ်ား၊ ေဂါပကအဖဲြ႕ဝင္လူႀကီးမ်ား၊ တပည့္ဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္မ်ားမွ အဖဲြ႕သံုးဖဲြ႕ ခဲြကာ မင္းခမ္းမင္းနားျဖင့္ ေရေဝးသုႆန္သို႔ ပင့္ေဆာင္ မီးသၿဂိဳလ္မည္ျဖစ္ပါသည္။

ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို စ်ာပနပဲြအၿပီး တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ ပဲခူးတိုင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျဖဴးမဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာ မူလေက်ာင္းတိုက္သို႔ ျမိဳ႕နယ္သံဃာနာယကအဖဲြ႕ဆရာေတာ္မ်ား၊ တာဝန္ရွိလူႀကီးမင္းမ်ား၊ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားမွ ပင့္ေဆာင္ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး ရိပ္သာတြင္ သံုးညတိုင္တိုင္ တရားပဲြမ်ား ဆက္လက္က်င္းပမည္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို ျဖဴးေခ်ာင္းတြင္ ေရေမွ်ာပူေဇာ္မည္ျဖစ္ပါ ေၾကာင္းကို ကမာၻတစ္ဝန္းတြင္ ေရာက္ရွိေနၾကပါေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအားလံုးသို႔ ေစတနာေရွ႕ထား၍ အသိေပးေၾကညာအပ္ပါသည္။

-------------------------------------------------------------------------------------------
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ျပဳလုပ္မည္။

၂၄-၁၁-၂၀၀၉ အဂၤါေန႔ နံနက္ (၆)နာရီအခ်ိန္ ျမန္မာနိဳင္ငံ အာရွေတာ္၀င္ေဆးကုခန္းတြင္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ နိဳင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ေဒါက္တာ ဥတၱမသီရိ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏တပည့္သာ၀ကမ်ား ဓမၼေက်းဇူးတင္ရွိဖူးသူမ်ား စုေပါင္းကာ စကၤာပူနိဳင္ငံ ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါနး္ျပီး ေရစက္ခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ ကုသုိလ္ျပဳမည္ ျဖစ္ပါ၍ ဆရာေတာ္ၾကိး၏ တပည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ ဓမၼေက်းဇူးရွိသူမ်ား မည္သည္မဆုိ ၾကြေရာက္ကုသုိလ္ယူနိဳင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။

စပြန္ဆာ အလွဴရွင္- ကုိရဲထြဋ္+မေအးသီတာ ႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား

ေန႔ရက္- ၂၇-၁၁-၂၀၀၉၊ ေသာၾကာေန႔
အခ်ိန္- နံနက္ ၁၀ နာရီမွ ၁၂ နာရီအထိ
ေနရာ- ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိ္က္
Lorong 4- Geylang- No-59
Near Kallang MRT
ဆက္သြယ္ရန္- +၆၅ ၈၃၁ ၉၈၀ ၄၂
ကလန္း MRT မွ ဘတ္စ္ကား ၃၂ ကုိစီးလာလွ်င္ ႏွစ္မွတ္တုိင္ေျမာက္တြင္ ဆင္းရပါမည္။

၀ိမုတၱိရသဘေလာ႔ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပေပးပါသည္။

အားလံုးကိုေလးစားစြာျဖင္႔.

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

Read more...

ႏွလႈံးေရာဂါေဝဒနာရွင္မ်ား အတြက္

ႏွလႈံးေရာဂါေဝဒနာရွင္မ်ား အားထားသင္သည့္
တရားထုိင္ျခင္း အေလ့အက်င့္


က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား
ခံစားရသည္ဟူ၍ သိရွိေနသည့္ တရားထုိင္(ကမၼ႒ာန္း အားထုတ္)ျခင္းေၾကာင့္
ႏွလံုးေရာဂါ ေဝဒနာရွင္မ်ား ေသဆံုးႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေၾကာင္း မၾကာမီက
ေလ့လာေတ႕ြ႔ ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။

ေလ်ာ့ပါး

ေန႕စဥ္ မိနစ္ ၂ဝၾကာမွ် ႏွစ္ႀကိမ္ တရားထိုင္လွ်င္ ႏွလံုးေရာဂါျဖစ္ေနသူမ်ား၏ ေသဆံုးမႈႏႈန္း ၄၇ ရာခိုင္ႏႈန္း
ေလ်ာ့ပါးသြားေၾကာင္း ေလ့လာေတ႕ြရရိွသည္။ တရားထိုင္ျခင္းေၾကာင့္ လူတစ္ဦးခ်င္း၏ စိတ္ဖိစီးမႈႏွင့္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တို႕ကို
သိသိသာသာ ေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္သည္။ ႏွလုံးေရာဂါႏွင့္ ေလျဖတ္ေဝဒနာကင္းေဝးရန္ တရားထုိင္သင့္သည္ဟုဆုိသည္။

ေကာက္ခ်က္ခ်
ႏွလံုးေရာဂါႏွင့္ ဆက္စပ္သည့္ ေရာဂါေဝဒနာမ်ား ကာကြယ္ေရးအတြက္
တရားထိုင္ျခင္းမွာ ေလာေလာလတ္လတ္ ေတြ႕ရွိသည့္ ေဆးဝါးအမ်ဳိးအစား
တစ္ရပ္ျဖစ္သည္ဟု သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။ ။

(ေဆးသိပၸံပညာရွင္မ်ား)

Read more...