လြဲေနတဲ႔ ဒါနမ်ား အပိုင္း (၂-၃)

အပိုင္း ( ၂ )
ရြာစား ငွါးတာ ၄ ေသာင္းပါ၊
မင္းသမီး လူရႊင္ေတာ္ ၃ ေထာင္ေက်ာ္၊
ဓာတ္ပုံရိုက္ခ ၆ ေထာင္က်၊
ရွင္ေလာင္း၀တ္စုံ ၅ ေထာင္ကုန္၊
ေကြ်းေမြးစရိတ္ ၉ ေသာင္း အစိတ္၊
သံဃာေတာ္ၿမတ္ ၅ ဆယ္က်ပ္၊
အားလုံးေပါင္းေသာ္ ၁ သိန္းေက်ာ္၊
နတ္လူ သာဓု ေခၚေစေသာ္။ ။

ေရးစပ္သူ - စိုးေမာင္ေမာင္

အထက္ပါ လကၤာကေတာ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က လွဴဒါန္းၿပီးသား အလွဴတခုရဲ႕ မွတ္တမ္းမွတ္ရာတခုပါ၊ အဓိပၸါယ္ကေတာ႔ ရွင္းေနၿပီ၊ ဒီေလာက္အကုန္အက်ခံလွဴဒါန္းတဲ႔ ပြဲမွာ ဘာေတြမ်ား ကိုယ္႔ေနာက္ ပါေအာင္ ယူနိုင္လိုက္သလဲ လို႔ စစ္လိုက္ေတာ႔ ေရေရရာရာ ဘာမွ မရွိတာ ေတြ႕ရပါတယ္၊ မလိုအပ္တဲ႔ ပကာသနေတြ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ေတြ ကို အေလးထား ေနေလေတာ႔ နိဗၺာန္ ပန္းတိုင္ကို သြားတာ လမ္းေခ်ာ္ေနႀကတာကို အားလုံးက သတိမမူမိႀကပါဘူး၊ပတ္၀န္းက်င္ကလဲ သိေန ၿမင္ေနပါလ်က္နဲ႔ တားၿမစ္ရေကာင္းမွန္းမသိႀကဘူး၊

အထူးအားၿဖင္႔ ၿမန္မာနိုင္ငံမွာ အလွဴေပးမယ္ ဆိုတိုင္း ဆိုင္း၀ိုင္း ငွါးနိုင္မွ အလွဴလို႔ သတ္မွတ္ႀကတယ္၊ ပြဲေတြ ဇာတ္ေတြ ပါမွ ၿခိမ္႔ၿခိမ္႔သဲသဲ အလွဴလို႔ လက္ခံႀကတယ္၊ ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ သာသနာအတြက္ အက်ိိဳးမ်ားမယ္႔ အလွဴမ်ိဳးကို ဆိုင္းမပါ ဗုံမပါပဲ ကန္ေတာ႔ပြဲေလးနဲ႔ လွဴလို႔ကေတာ႔ - အလွဴပိန္ေလးပါကြာ မၿဖစ္စေလာက္ပါ၊ အလွဴေပးတယ္ လို႔ေတာင္ ကမၺည္းတပ္လို႔ မရနိုင္ပါဘူး ဆိုၿပီး ကဲ႔ရဲ႕ႀကၿပန္တယ္၊
အေၿခအေနက အဲေလာက္အထိကို ၿဖစ္ေနၿပီ ၊ အလွဴရဲ႕ အနွစ္သာရကို ထုတ္ယူနိုင္ဖို႔ မစဥ္းစားနိုင္ႀကဘူး၊

တခ်ိဳ႕က်ေတာ႔လည္း ကိုယ္တတ္နုိင္သေလာက္ေလးနဲ႔ လွဴလိုေပမယ္႔ ပတ္၀န္းက်င္က ၀ိုင္းေၿမာက္ေပးလို႔ အေႀကြးအတင္ခံၿပီး လွဴႀကၿပန္တယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ ရဲရင္႔တဲ႔ သဒၶါတရားကို သာဓုေခၚနိုင္ေပမယ္႔ ဂုဏ္ပကာသန မက္ၿပီး လွဴေနတာေတြကိုေတာ႔ ရသင္႔သေလာက္ မရလိုက္တဲ႔အတြက္ စိတ္မေကာင္းနိုင္ပါ။
ေတာရြာ တခုက အလွဴမွာေပါ႔၊ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၀၀၇ ခုနွစ္ေလာက္က အႀကိဳတရားေဟာတဲ႔ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္က အလွဴ႕အမကို ေမးတယ္၊ အလွဴ႕အမႀကီး ဒီေန႔ည မိတ္ကပ္လိမ္းထားတာ ဘယ္ေလာက္ကုန္သလဲ၊ ေၿပာပါအုံး ဆိုေတာ႔ - -

မိတ္ကပ္ဘူးက ၇ ေသာင္းေက်ာ္ပါဘုရား၊
လိမ္းေပးသူရဲ႕ လက္ခတန္ဖိုးက မနက္ၿဖန္ အလွဴေန႔အတြက္ေရာ ႏွစ္ရက္စာ ၁ သိန္းပါဘုရား ၊
( ဒါက ေတာရြာ အတိုင္းအတာပဲ ရွိေသးတယ္ေနာ္ )
အင္း ဒါဆိုရင္ေတာ႔ မဟုတ္ေသးဘူး၊ နင္တို႔ နည္းလမ္းမွားေနၿပီ၊ ပင္႔သံဃာေတာ္ေတြက်ေတာ႔ တပါး ၀တၳဳေငြ ၅ ေထာင္ပဲ လွဴတယ္၊ က်န္တာေတြအတြက္ ကုန္တာနဲ႔ စဥ္းစဥ္းစားစားလဲ လုပ္ႀကပါအုံး လို႔ သတိေပးလိုက္တယ္၊( တကယ္ေတာ႔ အလွဴ႕အမနဲ႔ ရင္းနွီးလို႕သာ ဒီလို စကားေၿပာထြက္တာပါ၊ မဟုတ္ရင္ေတာ႔ ကဲ႔ရဲ႕ ခံရမည္ အေသအခ်ာပင္)

တုံး တံတား ေလ်ာက္စဥ္ ၀ဲ ယာ မႀကည္႔နွင္႔၊

သံသရာ တံတား ၿဖတ္ကူးစဥ္ အမ်ား ကဲ႔ရဲ႕တာကို မမွဳ႕ႏွင္႔ ။

တုံး တံတား ေလ်ာက္စဥ္ ၀ဲ ယာ ေလ်ာက္ႀကည္႔ေနက ေခ်ာက္ထဲ က်တတ္သည္၊
နိဗၺာန္သြားဖို႔ သံသရာ( ဒါန ) တံတား ၿဖတ္ကူးစဥ္ သူမ်ား ကဲ႔ရဲ႕ ခံရမွာ ေႀကာက္ေနလ်င္ သံသရာေခ်ာက္ထဲပဲ က်လိမ္႔မည္၊ နိဗၺာန္ႏွင္႔ လြဲလိမ္႔မည္၊ ဟူလို၊

အရင္တစ္ႏွစ္က ရြာမွာ ဆရာေတာ္ က တရားေဟာေနတယ္။ ေဘးနားအိမ္ က သားသတ္လုိင္စင္ သမားက မနက္မွာ သတ္မယ့္ ႏြားကို တရားပြဲနားက ျဖတ္ျပီး ဆြဲသြားတယ္။ ႏြားက တရားပြဲနားေရာက္ေရာ ရုန္းပါေလေရာ။ တအူအူ..တဘဲဘဲ နဲ႕။ အဲဒီ ကစျပီး ဆရာေတာ္လဲ ဒီ..သားသတ္ တရားကို အျမဲတမ္း ေဟာျပဆံုးမတယ္။ ကုသုိလ္အား..ပညာဥာဏ္အား နည္းလြန္းေတာ့ အကုသုိလ္အားမ်ားျပီး အခုထိ နားမလည္ႏုိင္ၾကေသးဘူး။အထူးသျဖင့္အလွဴရွင္ေတြကိုယ္တုိင္ကိုက..ငါ့အလွဴမွာ၀က္သားေကၽြးမွာ..ဘယ္ႏွပိသာ..ဒီလိုၾကြားၾကတာ။
တပည့္ေတာ္ အလွဴေပးေတာ့... ငါးေျခာက္ေၾကာ္နဲ႕ ရြာမွာ ေကၽြးခဲ့တာ။ အဲဒါကို ဘုရား.. စင္ကာပူျပန္ အလွဴတဲ့ကြာ... ငါးေျခာက္နဲ႕ ေကၽြးတယ္.. ၀က္သားေလးေတာင္ မေကၽြးႏုိင္ဘူးတဲ့..
ဒါကေတာ႔ ဒကာေလးတေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔ေလးပါ၊

ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ဘ၀တိုင္း ဘ၀တိုင္းမွာ ဘယ္လုိ ပကာသနေတြမွ မပါဘဲ လွွဴသြားပါတယ္၊ ေနာက္ဆုံး ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီးဘ၀မွာ တိုင္းၿပည္၊ ထီးနန္းစီးစိမ္၊ မိဖုရား နဲ႔ သားသမီးေတြကိုေရာ သဒၶါတရားသက္သက္မွွ်ၿဖင္႔ လွဴသြားတာမ်ိဳးပါ၊ မွတ္မွတ္ရရ သသပ႑ိတ ယုန္မင္း ဇာတ္ေတာ္မွာ သိႀကားမင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ ပုဏၰားအိုက ဗိုက္ဆာေနပါတယ္ စားစရာ လွဴပါအုံး တဲ႔၊

အဲဒီအခါ ဘုရားအေလာင္းယုန္မင္းက စားစရာ မရွိပါဘူး၊ တကယ္ဆာေလာင္တယ္ ဆိုရင္ မီးဖိုေပးပါ၊ အကြ်နုပ္ ခႏၶာကိုယ္ကို မီးကင္ၿပီးလို႔ က်က္ရင္ စားနိုင္ပါၿပီ၊
ဆိုၿပီး မီးဖို ခိုင္းတယ္၊ ေနာက္ဆုံး လွဴစရာ မရွိလို႔ ကိုယ္႔အသက္ကိုေတာင္ စြန္႔လွဴမယ္ ဆိုတဲ႔ ေႀကာက္စရာ ႀကက္သီးေမြးညွင္း ထစရာ သတိၱမ်ိဳးနဲ႔ မီးပုံထဲ ခုန္ဆင္းၿပီး အသက္အေသခံ ေပးလွဴခဲ႔တယ္၊ တကယ္ေတာ႔ သိႀကားမင္းရဲ႕ အာနုေဘာ္ေႀကာင္႔ အသက္မေသပဲ လြတ္ေၿမာက္ခဲ႔ေပမယ္႔ - ယုန္မင္းကို အလြန္ႀကည္ညိဳလြန္းလို႔ ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြ သတိတရနဲ႔ အတုယူနုိင္ေအာင္ လ - ၀န္း ထဲမွာ ယုန္ရုပ္ေလး ေပၚေနေစ တဲ႔ အထိေအာင္ သမိုင္းတြင္ရစ္ခဲ႔တယ္။

အဲဒီ ယုန္ရုပ္ေလးဟာ ကမၻာပ်က္သည္႔တိုင္ေအာင္ တည္တံ႔ေနမယ္ လို႔ စာေပမ်ားမွာ ဆုိပါတယ္၊ စာစကားနဲ႔ ေၿပာရရင္ ကပၸ႒ိက ႒ိတိ - ကမၻာေၿမႀကီး မပ်က္မခ်င္း တည္ရွိေနမယ္ တဲ႔၊ အခုေခတ္ သမိုင္းတြင္ေအာင္ လုပ္သြားသူေတြက အလြန္ဆုံး ရာစုနွစ္ေလာက္သာ လုပ္နိုင္တာနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ဒီဇာတ္ေတာ္မွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ကမၻာနဲ႔ ခ်ီၿပီး ေက်ာ္ႀကားေအာင္ သမိုင္းတြင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သြားနိုင္တယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္၊ အဲဒီရဲ႕ အေႀကာင္းရင္းကို လို္က္ရွာလို္က္ေတာ႔ ဂုဏ္ပကာသန မပါတဲ႔ ယုံႀကည္မွဳ႕ သဒၶါတရား ကို ေတြ႕ႀကရမွာပါ။

( လ ၀န္းမွာ - ဆန္ဖြတ္သည္႔ အဖိုးအို က ဘယ္လို ပါလာသလဲ ဆုိတာ အခုထိ ရွာေဖြေနဆဲ ရွိပါေသးသည္ ) ဗဟုႆုတအေနနဲ႔ ကမၻာပ်က္သည္႔တိုင္ေအာင္ မပ်က္မဆီး တည္ရွိေနမည္႔ အရာေလးမ်ိဳး ( ကပၸ႒ိက ႒ိတိ ) ကို ေဖာ္ၿပလိုပါေသးတယ္။

အပိုင္း ( ၃ )

၁။ ကႆပ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက မိဘနွစ္ပါးကို လုပ္ေႀကြးမယ္႔သူမရွိလို႔ သာသနာ႔ေဘာင္၀င္လိုေသာ္လည္း မ၀င္နိုင္ပဲ ဘုရားရွင္ႏွင္႔တကြ သံဃာေတာ္အေပါင္းအား လိုေလေသးမရွိ ေထာက္ပံ႔လွဴဒါန္းၿပီး အနာဂါမ္ လူ၀တ္ေႀကာင္ဘ၀ၿဖင္႔အသက္ထက္ဆုံးေနသြားတဲ႔ ဃဋိကာရ အိုးထိမ္းသည္ဆိုတာ ရွိခဲ႔ဖူးတယ္။ ဒီ ေဂါတမဘုရားရွင္သာသနာေတာ္မွာေတာ႔ ဃဋိကာရၿဗဟၼာႀကီးရယ္လို႔ ဗုဒၶ၀င္က်မ္းမ်ားမွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကို လိုအပ္တာကူညီေပးေနခဲ႔သူေပါ႔။

သူ႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ မာနႀကီးလွတဲ႔ ေဇာတိပါလ ပုဏၰားလုလင္ကိုလဲ ကႆပဘုရားရွင္ကို ႀကည္ညိဳတတ္ေအာင္ သူပဲ ရေအာင္စည္းရုံးၿပီး သာသနာ႔ေဘာင္၀င္ေအာင္ ဆြဲေခၚေပးခဲ႔ဖူးတယ္၊ ေဇာတိပါလလုလင္ဆိုတာကလဲ ဘယ္ေလာက္ မာနႀကီးသလဲ ဆိုရင္ “ ကႆပဘုရားရွင္က ၆ ရက္ထဲ ဒုကၠရစရိယာက်င္႔ၿပီး ဘုရားၿဖစ္နို္င္တယ္ ဆုိရင္ ေဇာတိပါလတို႔က ၆ နွစ္ေတာင္ က်င္႔နိုင္ေသးတယ္” လို႔ ပါးစပ္ႀကမ္းတဲ႔အထိ အေၿခအေနဆိုးခဲ႔တာပါ။

ကႆပဘုရား ထင္ရွားပြင္႔ေသာ္၊
ေဇာတိပါလ နာမအေက်ာ္၊
ပုဏၰားမာန္တက္ ႏွဳတ္ၿမြက္အာေဘာ္၊
၀စီၿပင္း ေရွးရင္း ၀ိပါတ္ေတာ္။

ဆုိၿပီး ေဂါတမဘုရားရွင္ရဲ႕ ၀ိပါတ္ေတာ္ ( ၁၂ )ပါးမွာ ပါးစပ္ ၀ဋ္ေႀကြးအေနနဲ႔ ၆ နွစ္က်င္႔ခဲ႔ရတယ္။တၿခားသူ ဟုတ္ပါရိုးလား အဲဒီ မာနႀကီးသူက ေဂါတမဘုရားအေလာင္းေတာ္ပါပဲ။

တေန႔မွာေတာ႔ ကႆပဘုရားရွင္ရဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ မုိးမလုံတာေႀကာင္႔ သံဃာေတာ္ေတြဟာ အိုးထိမ္းသည္ရဲ႕ တဲကို ဖ်က္ၿပီး အမိုးေတြကို ၿဖဳတ္ယူကာ ေက်ာင္းအမိုးအၿဖစ္အသုံးၿပဳတာကုိ ႀကည္ညိုစိတ္တခ်က္ကေလးမွ မပ်က္ပဲ ၿမတ္စြာဘုရားဟာ ငါ႔ကို အကြ်မ္း၀င္ၿပီး ခ်ီးေၿမွာက္တာပဲ လို႔ ေတြးၿပီး ၀မ္းသာေနသတဲ႔။ အဲဒီပီတိရဲ႕ အဟုန္ေႀကာင္႔ သူ႔အိမ္ဟာ ဟင္းလင္းၿပင္ႀကီး ၿဖစ္ေနေပမယ္႔ ေရတစက္မွ မက်ပဲ အမိုးရွိေနသလိုပဲ၊ အဲဒီ အိမ္ေနရာဟာ ကမၻာပ်က္သည္႔တိုင္ေအာင္ မိုးလုံး၀ မစိုစြတ္နိုင္ဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။

( ဃဋိကာရသုတၱံ၊ ရာဇ၀ဂ္၊ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္ )

၂။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ယုန္မင္းရဲ႕ ႀကည္ညိဳမွဳ႕သဒၶါတရားကို ကမၺညး္တင္ေစခ်င္လို႔ လ ၀န္းမွာ ယုန္ရုပ္ ထင္ေစခဲ႔တဲ႔ သိႀကားမင္းရဲ႕ အမွတ္အသားကလဲ အဂၤါတခ်က္ပါ။ ( သသ - ယုန္မင္း၊ ပ႑ိတ - ပညာရွိ )

( သသ ပ႑ိတဇာတက၊ စတုကၠနိပါတ၊ ဇာတက အ႒ကထာ ပထမတြဲ )

၃။ပရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ထဲက ၀ဋသုတ္ သမိုင္းလာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ငုံးမင္းဟာ ငယ္ရြယ္စဥ္ ေတာမီးႀကီးေလာင္တဲ႔အခါ “ မထူးေတာ႔ဘူး ငါ႔မွာ သစၥာမွတပါး ကူမည္႔သူမရွိဘူး၊ သစၥာဆုိၿပီး ေတာမီးႀကီးကို တားမယ္” တဲ႔။ သူ႔ရဲ႕သစၥာစကားကို ႀကားရရင္ အံ႔ႀသသြားႀကမလား မသိဘူး၊

ေရွးေရွးေသာ ဘုရားရွင္ေတြ အဆူဆူ ပြင္႔ေတာ္မူခဲ႔ႀကပါတယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ ကရုဏာ ေမတၱာ ပညာ သစၥာပါရမီေတြကို အာရုံၿပဳၿပီး သူတို႔ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကို ႏွလုံးသြင္းၿပီး သစၥာဆုိပါတယ္ -

ငါ႔မွာ အေတာင္ပံေတြ ရွိေပမယ္႔ မပ်ံနိုင္ဘူး၊ ေၿခေထာက္ေတြ ရွိေပမယ္႔ မသြားနိုင္ေသးဘူး၊ ငါ႔မိဘေတြကလဲ ငါ႔ကို ပစ္ေၿပးႀကၿပီ၊ ဤမွန္ကန္တဲ႔ သစၥာစကားေႀကာင္႔ ေတာမီးႀကီးၿငိမ္းပါေစ - တဲ႔။တကယ္လဲ ၿငိမ္းခဲ႔တာ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အထိ ဆိုပါေတာ႔၊ ေနာက္ဆုံး ကမၻာမပ်က္မခ်င္း အဲဒီေနရာကို မီးမေလာင္နိင္ဘူး၊ မီးကြင္းသြားတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔လဲ ယေန႔ေခတ္မွာ မီးေဘးကာကြယ္ဖို႔အတြက္ ၀ဋသုတ္ေတာ္ကို ေလးေလးနက္နက္ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေနႀကတာပါ။ ( ၀ဋ - ငုံးမင္း )

( ၀ဋကဇာတက၊ ဧကကနိပါတ၊ ဇာတကအ႒ကထာ ပထမတြဲ )

၄။ ေနာက္ဆုံးတခုကေတာ႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ေမ်ာက္အေပါင္း ၈ ေသာင္းေက်ာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ႔ ေမ်ာက္မင္းၿဖစ္ခဲ႔စဥ္ က်ဴပင္ေတြပတ္လည္၀ိုင္းေနၿပီး ရကၡိဳက္ဘီလူးေစာင္႔တဲ႔ ေရကန္ႀကီးအနားေရာက္လာ
ႀကသတဲ႔။ ေရဆာေနတဲ႔ ေမ်ာက္အေပါင္းကလဲ ေရေသာက္ခ်င္တာ ငမ္းငမ္းတက္ေနခ်ိန္ေပါ႔။ အဲဒီမွာ ေမ်ာက္မင္းက အေမာင္တို႔ အလ်င္စလို ဆင္းမေသာက္ႀကနဲ႔အုံး၊ ဒီေရကန္ကို ဆင္းသူမွန္သမွ် ဘီလူးစားခံရမယ္၊ ငါ အႀကံထုတ္ပါရေစအုံး -

ဘာလ႔ို ေ၇ကန္ေဘး၀ိုင္းေနႀကတာလဲ ဆင္းေသာက္ႀကပါေတာ႔လား - လို႔ မေနနိုင္တဲ႔ ဘီလူးက ကိုယ္ထင္ၿပေၿပာတယ္၊

ဒီေရကန္ထဲ မဆင္းပဲ ေသာက္လို႔ရရင္ ေသာက္ခြင္႔ေပးမလား လို႔ ေမ်ာက္မင္းႀကီးက ေမးလိုက္တယ္၊

ရတယ္ မဆင္းပဲ မင္းတို႔ ေသာက္နို္င္ရင္ ေသာက္ႀကပါ -

အဲဒီမွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ ၿဖည္႔ဆည္းလာခဲ႔တဲ႔ ပါရမီေတာ္ေတြကို ဆင္ၿခင္ၿပီး သစၥာဆိုၿပီးသကာလ က်ဴရိုးတခုကို ယူၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ မွဳတ္လိုက္တာ အဆစ္ေတြ ပြင္႔ၿပီး ေရပိုက္လို ၿဖစ္သြားတယ္ တဲ႔။ဒါေႀကာင္႔ ေရကန္ပတ္လည္က က်ဴပင္ေတြ မွန္သမွ် အေလာင္းေတာ္ရဲ႕ သစၥာစကားေႀကာင္႔ အဆစ္ေတြပြင္႔ၿပီး ေမ်ာက္အေပါင္း အသက္ခ်မ္းသာရာ ရခဲ႔ဖူးတယ္၊ အဲဒီ က်ဴပင္ေတြဟာ ယေန႔အခ်ိန္မကပဲ ေနာက္ဆုံးကမၻာဆုံးသည္အထိ အဆစ္မရွိနိုင္တာဟာ ၄ ခုေၿမာက္ အံ႔ဖြယ္ပါပဲ။

( နဠပါနဇာတက၊ ဧကကနိပါတ၊ ဇာတကအ႒ကထာ ပထမတြဲ )

အင္း ဒါနအေႀကာင္းေဖာ္ၿပရင္းနဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေပ်ာက္သြားတယ္၊ က်မ္းကိုးစာရင္း ရွာရတာလဲ ေကာက္ရုိးပုံထဲ အပ္ က်ေပ်ာက္တာရွာရသလိုပဲ၊မလြယ္ပါဘူး။ဒါေႀကာင္႔ဘုရားအေလာင္း
သူေတာ္ေကာင္းတို႔ထုံး နွလုံးမူၿပီး သူမ်ားကဲ႔ရဲ႕ ခံရမွာကို မေႀကာက္ပဲ ရဲရဲ ၀ံ႔၀႔ံ သတိၱရွိရွိ နည္းသည္ မ်ားသည္ လို႔ မၿမင္ပဲ ေက်ေက်နပ္နပ္ လွဴနိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစား နိုင္ေစဖို႔ တုိက္တြန္းရင္း ဒါန ၂ ကို နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ၊

ေနာက္ပို႔စ္မွပဲ သားသမီးေတြအတြက္ အလွဴေပးမယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္နဲ႔ ေသသြားၿပီး ပရေလာကမွာ ဒုကၡေရာက္ရတဲ႔ လူတေယာက္အေႀကာင္းကို ဆက္ပါအုံးမည္ - -