စပ္မိစပ္ရာ

၁-၁၀-၂၀၀၉ ရက္ေန႔ နံနက္ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ကို ေရာက္ခဲ့တယ္၊ ကထိန္အလွဴ ကိစၥနဲ႔ဆိုပါေတာ့၊ ေရာက္လို႔မွ တစ္ေန႔ေတာင္မွ မျပည့္ေသး၊ ဖုန္းလာတယ္၊ ေက်ာင္းမွာ အလွဴလုပ္ခ်င္လို႔ သကၤန္းကပ္ခ်င္လို႔ ဆိုၿပီး ဖုန္းေတြကလဲ တဂြမ္ဂြမ္၊ အလုပ္ကို ရႈပ္လို႔………….
မေမွ်ာ္လင့္တဲ့စကားတစ္ခြန္း ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ “ဘုန္းဘုန္းဘုရား…မႏၱေလးမွာ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ‘သန္းေခါင္ယံ အေမးအေျဖ’ စာအုပ္နဲ႔ ‘တုႏိႈင္းမမီ’ စာအုပ္ ေရာင္းအားေကာင္းတယ္ဘုရား၊ အခုပဲ တစ္မ်ဳိးကုိ စာအုပ္၊ အုပ္ငါးဆယ္စီ ေရာင္းရေငြကို ရွင္းေပးလုိက္ၿပီဘုရား” ဒါက ဆရာေလး မဓမၼစာရီ ဆီက လာတဲ့ ေကာင္းသတင္းေလးပါ။
စာအုပ္တုိက္ကို စာအုပ္ပို႔ထားၿပီး တစ္လအၾကာမွာ အခုလို သတင္းၾကားလိုက္ရတာပါ။
ၾကားရတဲ့စကားေၾကာင့္ ပီတိေသာမနႆမ်ား တဖြြားဖြားျဖစ္ခဲ့ရသလို စာေပနယ္မွာ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ရလာတာကို ေတြးမိၿပီး၊ စာေပနယ္ထဲ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လမ္းဖို႔အတြက္ တြန္းအားေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။
ေနာက္တစ္အုပ္လည္း ႀကိဳးပမ္းေနရာက စာေပစိစစ္ေရးက်လာပါၿပီ၊ စိစစ္ေရးက တစ္ခ်ဳိ႕စာေလးေတြ အျဖတ္ခံရတယ္။ အေရးမႀကီးပါဘူး၊ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းျဖစ္ဖို႔က စာေရးသူရဲ႕ ဆႏၵပါ။
ၾကြားလိုက္အုံးမယ္…အခုဆိုရင္ ေကာ့ေသာင္းမွာ အင္တာနက္သုံးရတာ အဆင္ေျပတယ္၊ အဲဒါလဲ ဒကာမ်ားရဲ႕ေကာင္းမႈေၾကာင့္ပါ။ THAI , CDMA WIFI စနစ္နဲ႔ သံုးရတယ္။ speed – 3.1mbps ဆိုေတာ့ ျမန္တယ္။ FTP နဲ႔ audio file upload တင္ရတာလည္း စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းလွေပါ့။ အင္း……အၾကာႀကီးေနရ ေကာင္းမွာ၊ ဒါေပမဲ့ လူေတြမွာ လူမႈကိစၥရွိသလို ဘုန္းႀကီးမ်ားမွာ လည္း ဘုန္းႀကီးကိစၥ မ်ားလွတာမို႔ မၾကာခင္ျပန္ရအံုးမွာေပါ့၊ စာေရးသူတို႔ ၿမိဳ႕မွာလည္း cdma wifi , 3.1mbps ကို ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ရမလဲလို႔ မေတြးရဲ ေတြးရဲ ေတြးေနမိေနေလရဲ႕……