ေရြးခ်ယ္မႈ
ျဖစ္တည္ရာပဓာန အေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါး ေခါက္ၾကည့္ခဲ့တုန္းက ဆတ္ ေျပာျပတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈအေၾကာင္း ဇာတ္လမ္းတုိကုိ ဖတ္ခဲ့ရဖူးတယ္။ ျဖစ္တည္မႈပဓာန၀ါဒဘက္က ေရွ႔ေနလုိက္တဲ့အခ်ိန္အတြင္း လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ေရြးခ်ယ္ရမဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈျပႆနာကုိ ဥပမာေပး တင္ျပထားတာ ျဖစ္တယ္။ လူငယ္ေလးဟာ စစ္ပြဲမွာပါ၀င္တုိက္ခုိက္ျပီး မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ကုိ ျပမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ျပန္ျပီး မိခင္ျဖစ္သူကုိ ေစာင့္ေရွာက္မလားဆုိျပီး ဒြိဟျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ယန္းေပါဆတ္ကုိ လာတုိင္ပင္တယ္။
ဒီအျဖစ္မ်ိဳးက ခ်စ္သူနဲ႔ လက္ထပ္မလား၊ မိဘစကားနားေထာင္ျပီး အိမ္ကေပးစားတဲ့သူကုိ ယူမလားဆုိတဲ့ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္ရဲ႔ မေရြးခ်ယ္ႏုိင္မႈ ဒြိဟစိတ္နဲ႔ အလားသ႑ာန္တူတယ္။ အတင္းအၾကပ္ ဖိအားေပးခံရတဲ့ အေျခအေနမွာ လူတစ္ဦးဟာ သူ႔ဆႏၵအတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိပါ့မလား။ မိမိဆုံးျဖတ္ခ်က္အတြက္ ပတ္၀န္းက်င္က တာ၀န္ရွိတာမ်ိဳးေရာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား။ ဒီေနရာမွာ ယန္းေပါဆတ္ေျပာတာကုိ ကၽြန္ေတာ္က အခုလုိ နားလည္ေနတယ္။ (ဒီနားလည္မႈက မွန္တယ္လုိ႔ တရားေသ မဆုိလုိဘူး)
ယန္းေပါဆတ္ကေတာ့ ကာယကံရွင္ကိုယ္တုိင္မွာ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆဟန္တူတယ္။ အထက္က ဥပမာမွာ ယန္းေပါဆတ္ ယုံၾကည္တာက ေမးခြန္းရွင္ လူငယ္ေလးဟာ မိမိဖာသာ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္တယ္လုိ႔႔ ယုံတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္ပြဲကုိပဲ ေရြးေရြး၊ အေမကုိပဲ ေရြးေရြး ဘယ္ဒင္းက မွန္တယ္ဆုိတဲ့ စီရင္ခ်က္ခ်တာမ်ိဳးကုိ ဆတ္က မယုံၾကည္ဘူး။ ဒါဟာ မာ့က္စ္၀ါဒီေတြနဲ႔ အေရွ႔အေနာက္လုိ ျဖစ္ေနတဲ့ ယူဆခ်က္ပဲ။
ဒါက ဘာကုိျပသလဲဆုိရင္ ေဘးက ေထာက္ကူျခင္း၊ ဖိႏွိပ္ျခင္း စတဲ့ အေၾကာင္း အခ်က္အလက္ေတြဟာ လက္ညႈိးထုိးဖုိ႔ သက္သက္သာ အသုံးက်ျပီး တကယ္တမ္း မိမိရဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတြက္ တာ၀န္အရွိဆုံး မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိ ျပတယ္။ လူငယ္ေလးဟာ တုိင္းျပည္အတြက္ စစ္ပြဲမွာ ပါ၀င္တုိက္ခုိက္တာကုိ ေရြးခ်ယ္တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလုိ၊ မိခင္ကုိ ျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ေရြးခ်ယ္မႈတစ္ခုခုအတြက္ မွားတယ္လုိ႔ တျခားလူမ်ားက ေျပာဖုိ႔မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ဒီေရြးခ်ယ္မႈကုိ တိက်ေလးနက္တဲ့ က်င့္၀တ္ဆုိင္ရာ ေယဘုယ် စည္းမ်ဥ္းေတြနဲ႔ တုိင္းတာဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ အျခားတစ္ဖက္မွာေတာ့ ေရြးခ်ယ္မႈတစ္ခုခုအတြက္ တကယ္ တာ၀န္ရွိသူဟာ ကာယကံရွင္သာလွ်င္ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သေဘာေပါက္ရမယ္။
တျခားဥပမာကုိ ၾကည့္ၾကဦးစုိ႔။ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးတဲ့ ေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္ဟာ အင္ဂ်င္နီယာဘက္ကုိ ေရြးရမလား၊ ဆရာ၀န္လုပ္ရမလား ေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနတယ္။ သူက အင္ဂ်င္နီယာ လုပ္ခ်င္ေပမဲ့ မိဘေတြက ဆရာ၀န္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆုံးသူဟာ ဆရာ၀န္လုိင္းကုိ ေရြးလုိက္တယ္။ အဲဒီက စျပီး သူက ဆရာ၀န္လုိင္းကုိ ယူတာအတြက္ မိဘမွာ တာ၀န္ရွိတယ္လုိ႔ ယူဆေနတယ္။ အဲဒီအယူအဆနဲ႔ တုိက္ရုိက္ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ သေဘာေပါက္မႈတစ္ခုက အခုလုိ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆုံးဆုံးျဖတ္ခ်က္အတြက္ တာ၀န္ရွိသူက တျခားသူမဟုတ္ဘူး၊ မိမိကုိယ္တုိင္သာ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ။ တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေလးဟာ သားေကာင္းရတနာလုိ႔ အေျပာခံခ်င္မႈကုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္တယ္။ ၀ါသနာကုိ စြန္႔လႊတ္လုိက္တာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႔ ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ တကယ္တမ္း တာ၀န္ရွိတာဟာ သူကုိယ္တုိင္သာလွ်င္ ျဖစ္တယ္။ မိဘမ်ား မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေတာင့္ ျဖစ္ခဲ ခၽြင္းခ်က္ အေျခအေနေတြကုိ တခ်ိဳ႔က ဥပမာေပးၾကမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကေလးကုိ ခြဲစိတ္မယ္၊ မခြဲစိတ္ဘူး ဆုံးျဖတ္ဖုိ႔အတြက္ ဥပေဒက အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ ကာယကံရွင္အစား အုပ္ထိန္းသူကုိပဲ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားတာမ်ိဳး။ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးမွာဆုိရင္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ကုိ ကာယကံရွင္က ျပဳလုပ္ခြင့္မရွိဘဲ အုပ္ထိန္းသူကပဲ ျပဳလုပ္ခြင့္ရွိတာကုိ အတုိင္းသား ျမင္ေနရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးနဲ႔ တက္တဲ့ ေစာဒကဟာ ေျပာေနတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ နည္းနည္းကေလးမွ မသက္ဆုိင္ဘူးဆုိတာ သိသာေနပါတယ္။
အရြယ္ေရာက္ျပီးသား လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အားလုံးနဲ႔ဆန္႔က်င္မဲ့ ကုိယ္ပုိင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္၊ ဒါမွမဟုတ္ အားလုံးနဲ႔ လုိက္ေရာညီေထြျဖစ္တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရြးခ်ယ္ရတတ္တယ္။ ရင့္က်က္ျပီးသား ႏုိင္ငံသားေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒါက သိပ္ျပႆနာ မရွိဘူး။ ေရြးခ်ယ္မႈလုပ္တဲ့အခါ မိမိကုိယ္ကုိယ္ အစြမ္းကုန္ ရုိးသားဖုိ႔ အက်င့္ရျပီးသား ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႔မွာေတာ့ အခုလုိ ျပႆနာေတြ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
(၁)မိမိရဲ႔ ေရြးခ်ယ္မႈအတြက္ မိမိမွာ တာ၀န္ရွိလား/ အရွိန္အ၀ါၾကီးသူေတြမွာ ရွိလား ေ၀ခြဲမရတဲ့ ျပႆနာ။
(၂)အရြယ္ေရာက္ျပီးသား အသက္ငယ္သူဟာ အသက္ၾကီးသူေတြနည္းတူ ျပႆနာကုိ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိတာကုိ လက္ခံႏုိင္တယ္/ လက္မခံႏုိင္ဘူးဆုိတဲ့ ျပႆနာ။
(၃)အသက္အရြယ္ကြာေပမဲ့ အရြယ္ေရာက္ျပီးသူ အခ်င္းခ်င္း တန္းတူရည္တူ ဆက္ဆံမႈေပး၀ံ့တဲ့ (သုိ႔) ဆက္ဆံရဲတဲ့ ရင့္က်က္တဲ့စိတ္ထား ရွိတယ္/ မရွိဘူးဆုိတဲ့ ျပႆနာ။
ကတုံးဆံပင္ေပါက္ကုိ မီးေတာက္တဲ့အထိ ေလွ်ာက္စဥ္းစားေနျပီး ျပႆနာေလးေတြ မွတ္စုထုတ္လုိက္တာ ျဖစ္တယ္။ အသုံးတည့္ခ်င္လည္း တည့္မယ္။ ပစ္ရခ်င္လည္း ပစ္ရလိမ့္မယ္။ ပညာရွိတစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႔ အျမင္ကုိ အာဂုံရြတ္ျပတာ မဟုတ္ေၾကာင္း သိသာေစခ်င္တယ္။ ျဖည့္စြက္ ဖတ္ရႈၾကပါကုန္။ ၏
0 comments:
Post a Comment