* သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ၊ * သဗ္ဗရသံ ဓမ္မရသော ဇိနာတိ။

* သဗ္ဗဒါနံ ဓမ္မဒါနံ ဇိနာတိ၊     * သဗ္ဗရသံ ဓမ္မရသော ဇိနာတိ။

နမတ္ထု ဗုဒ္ဓါနံ နမတ္ထု ဗောဓိယာ။ နမော ဝိမုတ္တာနံ၊ နမော ဝိမုတ္တိယာ။

ဘုရားရှင်တို့အား ရှိခိုးပါ၏။
ဘုရားရှင်တို့၏ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်အား ရှိခိုးပါ၏။
ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်တော်မူကြသော ဘုရားရှင်တို့အား ရှိခိုးပါ၏။
ထိုဘုရားရှင်တို့၏ ဝိမုတ္တိငါးပါးအား ရှိခိုးပါ၏။

Thursday, December 24, 2009

ပဋာစာရီေထရီ အပိုင္း-၂ အဆက္


ထို႔ေနာက္သားအႀကီးကို ေဆာင္ယူရန္ ျပန္လာ၍ ျမစ္ကိုကူးေသာအခါ သိပ္ထားခဲ့ေသာ သားကို ျပန္ကာ လွည့္ကာ မၾကာမၾကာ ေမွ်ာ္လ်က္ ျမစ္လယ္သို႔ ေရာက္လာ၏။ ထိုအခါ စြန္ရဲတစ္ေကာင္သည္ ေမြးခါစ သားေလးကို သားတစ္ဟု ထင္ၿပီး ထိုးသုတ္ခ်ီယူသြားရာ လက္ႏွစ္ဖက္တို႔ကို ေျမွာက္၍ ေအာ္ဟစ္ကာ ေျခာက္သည္ကို ျမစ္ကမ္းတစ္ဖက္၌ ထားခဲ့ေသာ သားႀကီးမွာ အမိေခၚသည္ဟု ထင္မွတ္၍ ျမစ္ေခ်ာင္း ေရထဲသို႔ လ်င္စြာ ေျပးဆင္းေသာအခါ ေမ်ာပါသြားသျဖင့္ ေသဆံုးရွာျပန္၏။

သားငယ္ကို စြန္သုတ္၊ ေရျမွဳပ္၍ သားႀကီးေသ၊ လင္ေယာကၤ်ားလည္း ေႁမြကိုက္၍ လမ္းမွာေသဆံုး သားႏွစ္ေယာက္ လင္တစ္ေယာက္တို႔ ေရွ႕ေနာက္မကြာ ဆက္ကာ လက္ငင္း ခ်က္ခ်င္းခဏ သံုးေယာက္လံုး ေသၾက၍ ေသာကေလာင္မီး ပူအားႀကီး၍ ရင္တီးလက္ခတ္ ဆတ္ဆတ္တုန္မွ် ပူေဆြးလွေသာ သူေဌးသမီးသည္ ရင္ဘတ္ကို တီးလ်က္ ငိုညည္းကာ သြားျပန္လွ်င္ သာဝတၳိျပည္မွ လာေသာ ခရီးသြား ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေတြ႕၍ “အေမာင္ ဘယ္အရပ္သားပါနည္း” ဟု ေမး၏။

သာဝတၳိျပည္သား ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာ၍ သာဝတၳိျပည္ ဤမည္ေသာလမ္း၌ ဤမည္ေသာ သူေဌးကို သိပါ၏ေလာဟု ေမးလွ်င္ “ထိုသူေဌးကို သိပါ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူေဌး အေၾကာင္းကို မေမးပါလင့္၊ ေမးလိုလွ်င္ တစ္ပါးေသာ အေၾကာင္းကို ေမးပါေလာ့” ဟု ဆိုေပ၏။

“တစ္ပါးေသာ အေၾကာင္းကို မေမးလိုပါ၊ ထိုသူေဌးကိုသာ ေမးလိုပါသည္” ေျပာလွ်င္ “အမိ၊ သင္သည္ မေျပာလိုသည္ကို အခြင့္မေပး ထပ္၍ေမး၏။ ယမန္ေန႔ တစ္ညလံုးရြာေသာ မိုးႀကီးကို သင္ျမင္ပါ၏ေလာ” ဟု ေမးေသာ္ “ျမင္ပါ၏ ေမာင္၊ ငါသည္လည္း တစ္ညလံုး ရြာေသာ မိုးစို၌ ေနရ၏။ ထိုအေၾကာင္းကို ေနာက္မွ ေျပာပါအံ့၊ သူေဌး အေၾကာင္းကိုသာလွ်င္ ေရွးဦးစြာ ေျပာပါဦးေလာ့” ဟု ေမး၏။

ယမန္ေန႔ည ရြာေသာ မိုးႀကီးျဖင့္ သူေဌးႀကီး၊ သူေဌးကေတာ္ႀကီးႏွင့္ သားႀကီးတစ္ေယာက္၊ ဤသံုးေယာက္လံုးကို တိုက္ၿပိဳပိသျဖင့္ တစ္ၿပိဳင္တည္း မီးသၿဂိဳဟ္ရ၏။ မီးခိုးတေထာင္းေထာင္း တလူလူေနသည္ကို ဟိုမွာၾကည့္ေလေလာ့” ဟု လက္ညွိဳးထိုးကာ မီးခိုးကို ျပေသာခဏ၌ ကိုယ္မွ ခါးဝတ္ေလွ်ာက်၍ ကြ်တ္သည္ကို ကြ်တ္မွန္းမသိ၊ သတိမရ၊ ေသာကုမၼတၱက အျဖစ္သို႔ ေရာက္၍ “သားႏွစ္ေယာက္လည္းေသ၊ လင္လည္းေသ၊ အမိအဖလည္းဆံုး၊ ေမာင္လည္းဆံုး၊ အားလံုးရႈိ႕ၿမိဳက္၊ မီးေလာင္တိုက္။ သားႏွစ္ေယာက္လံုးေသ၊ လင္လည္းေသ၊ အမိအဖလည္း ဆံုး၊ ေမာင္လည္းဆံုး၊ အားလံုး မီးတိုက္ရႈိ႕၍ၿမိဳက္၊ ေလာင္တိုက္အပူ ပြက္ပြက္ဆူ” ဟူ၍သာ အခါခါ ဆိုျမည္လ်က္ ရူးသြပ္ရွာေလသတည္း။

ထိုအခါမွ စ၍ ကိုယ္မွ အဝတ္ေလွ်ာက်၍ ကြ်တ္သျဖင့္ အဝတ္မရွိေသာ ကိုယ္ျဖင့္ ထိုအရပ္သို႔ လွည့္ပတ္ သြားလာ၍ ေနေသာေၾကာင့္ ‘ပဋာစာရီ’ ဟူေသာ အမည္ ျဖစ္ေလသည္။

(ပဋာစာရီေထရီ အပိုင္း-၃ အား ဆက္တင္ပါမည္)


0 comments:

လာလည္ၾကသူမ်ား

ဤဘေလာ့ဂ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

ယခုအခါ ကမၻာတလႊားတြင္ရွိေနၾကေသာ ဓမၼဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားသည္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ေပၚတြင္ ဓမၼႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ပို ့စ္မ်ားေရးတင္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားမွ မိမိတို ့၏ကိုယ္ပိုင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္ ေရးတင္ေနၾကသျဖင့္ ဖတ္ရႈေလ့လာသူမ်ားအတြက္ ေနရာမ်ားစြာသို ့ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈေနၾကရပါသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ား အခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ႏွင့္ မိမိတို ့ ဖတ္ရႈလိုရာကို လြယ္လင့္တကူ ရွာေဖြနိဳင္ရန္ ေန ့စဥ္ေရးသား ေနၾကေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေနရာတည္းတြင္ စုစည္းေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤဘေလာ့ဂ္ကို စီစဥ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေျပာခ်င္တာမ်ားရွိရင္ ေရးေပးထားခဲ့ပါ

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္
www.burmeseclassic.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP