Future of Doctor-Patient Online Relationship

ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အေမးအေျဖေတြကုိ လုပ္ခ်င္လားလုိ႔ ေမးတယ္။ မလုပ္ခ်င္ဘူး။

မလုပ္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းက ပုံရိပ္ေယာင္ ေလာကမွာ ဖုိရမ္ေတြ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ေဆးပညာအေမးအေျဖေတြ လုပ္ၾကတာေတြ႔ဖူးတယ္။ ကုိယ္တုိင္လည္း ေမလ္းကတဆင့္ Medical Check-up ေတြ အကုန္ေတာင္းၾကည့္ျပီး တစ္ခြန္းစ ႏွစ္ခြန္းစ အၾကံဥာဏ္ေပးဖူးတယ္။ ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ေတြ႔ရသေလာက္က ေျဖၾကားေလ့ရွိတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြက ရုိးရုိးဆရာ၀န္ဘြဲ႔ရေတြကေန သက္ဆုိင္ရာပါရဂူေတြ၊ ပါရဂူတန္းေက်ာင္းသားေတြ အထိ ပါတတ္တယ္။ သူတုိ႔ရဲ႔ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အျမင္ေတြဟာ အေတာ္တန္ဖုိးရွိတယ္။

ပုံရိပ္ေယာင္ေလာကက ေမးျမန္းသူေတြက အဲဒီအျမင္ေတြကုိ ဘယ္လုိတန္ဖုိးသတ္မွတ္ရမလဲ မသိၾကဘူး။ တခါတေလ စိတ္ရႈပ္ေထြးဟန္တူစြာနဲ႔ လ်စ္လ်ဴရႈေလ့ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႔က သူငယ္ခ်င္းေျပာေျပာျပီး၊ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ ေမးၾကတာေတြေတာင္ ရွိတယ္။

ေမးျမန္းသူက သူ႔ရဲ႔ လကၡဏာေတြကုိ တင္ျပတဲ့အခါ ဆရာ၀န္က ေရာဂါရာဇ၀င္နဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ျပန္ေမးရေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီလုိ ေမးျမန္းတဲ့အခါ အေျဖမေပးဘဲ ေရွာင္ထြက္သြားတာ ၾကဳံရတယ္။ (အဲဒီလုိ ေရာဂါရာဇ၀င္ကုိ ျပန္ေမးတဲ့အခါမွ အေျဖမေပးဘဲ ေရွာင္ထြက္သြားတာမ်ိဳးကုိ ကုိယ္တုိင္လည္း ၾကဳံဖူးတယ္။ အဲဒီလုိၾကဳံရလုိ႔ ေရာဂါရာဇ၀င္ေမးျမန္းတဲ့ ကုိယ့္ေမးခြန္းကုိေတာင္ ရွက္ရွက္နဲ႔ ျပန္ဖ်က္ခဲ့ရတယ္။ )အမွန္ေတာ့ လူနာရဲ႔ ေရာဂါရာဇ၀င္ကုိ မယူဘဲ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အၾကံဥာဏ္ေပးလုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္တာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားက ဆရာ၀န္ေတြလည္း အေတြ႔အၾကဳံရဖုိ႔အတြက္နဲ႔ (ေစတနာရွိလုိ႔ ကူညီတတ္လုိ႔ ) အလကားပဲတင္း ေျဖေပးတတ္တဲ့ ဖုိရမ္ေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာလည္း အဲဒီလုိပဲ တကယ္လုိအပ္လာတဲ့အခါ ေရာဂါရာဇ၀င္ေတြ အကုန္ျပန္ေပး၊ စစ္ထားတဲ့ ရလဒ္ေတြကုိ ျပန္ေတာင္းျပီးမွ အၾကံဥာဏ္ေပးရတာပဲ။ ဒါေတာင္မွ လူနာက အမွန္အတုိင္း မေျဖလုိ႔ အၾကံဥာဏ္ေပးလုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္တာေတြ ရွိပါတယ္။

" အသည္းကင္ဆာအေၾကာင္း ေရးေပးပါ"ဆုိလုိ႔ ေရးေပးရတာက ျပႆနာမရွိဘူးေပါ့။ "ဆရာခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္ အသားေတြ၀ါေနတယ္ ဘာျဖစ္လုိ႔ရွိရင္ အသား၀ါတတ္ပါသလဲ"လုိ႔ ေမးျမန္းျပီဆုိရင္ ေမးျမန္းခံရတဲ့ ဆရာ၀န္ဟာ ေသခ်ာေပါက္ ေရာဂါရာဇ၀င္ကုိ ျပန္ေမးရပါျပီ။ အဲဒီလုိေမးျပီဆုိရင္ အျပန္အလွန္ ေမးၾကျမန္းၾကရင္း ေဆာင္းပါး ဆယ္ပုဒ္စာေလာက္ေတာ့ ေရးၾကရေတာ့တယ္။ အနည္းဆုံး သုံးနာရီေလာက္စီ အခ်ိန္ေပးရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မျမင္ရတဲ့ လူနာေျပာသမွ်ကုိ ယုံၾကည္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္ပါဘူး။ မျမင္ရတဲ့ လူနာေျဖတဲ့ အေျဖေတြကုိ ျမင္ရတဲ့လူနာထက္ ႏွစ္ဆေလာက္ သုံးသပ္ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႔က မိသားစုဆရာ၀န္ကုိ ျပစ္တင္ဖုိ႔ ဒါမွမဟုတ္ တရားစြဲဖုိ႔ အြန္လုိင္းမွာ ဗဟုသုတ လာရွာတာ ရွိပါတယ္။ သူက အစြန္းေလးေတြထားျပီး ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။ ျပည့္စုံတဲ့ ေရာဂါရာဇ၀င္ကုိ မယူခဲ့ရင္ အျပင္မွာ တကယ္တမ္းကုေနတဲ့ ဆရာ၀န္ကုိ အျပစ္ဖုိ႔မိစရာပါပဲ။

အဲဒါနဲ႔ ယူက်ဳ မွာ တင္ထားတဲ့ လက္ခ်ာေတြက တဆင့္ သိရတဲ့ အိႏၵိယလူမ်ိဳး ေဒါက္တာ နာဂ်က္ဗ္ ၾကီးကုိ ေဆးပညာဆုိင္ရာ အၾကံဥာဏ္ေတာင္းတာေတြကုိ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ ေတြ႔ဖူးတယ္။ ေလးစားရတဲ့ ဆရာသမားပီပီ သူဘယ္လုိတုန္႔ျပန္သလဲ ေလ့လာၾကည့္မိတယ္။ ဆရာၾကီးက သာမန္အခ်ိန္မွာ သေဘာေကာင္းေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ လုံး၀အားမနာဘူး။ ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျဖဘူး။ မွန္တယ္။ မျမင္ရတဲ့ လူနာကုိ ေရာဂါရာဇ၀င္မေမးျမန္းဘဲ၊ လူနာကို တုိက္ရုိက္ကုသေနတဲ့ (မိသားစု) ဆရာ၀န္ရဲ႔ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာအျမင္ကုိ မသိရဘဲ၊ laboratory tests ေတြရဲ႔ ရလာဒ္ေတြကုိ မသိရဘဲ ေဆးမကုသအပ္ဘူး ။ ေယဘုယ်ဆန္တဲ့ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အၾကံဥာဏ္နဲ႔ ဗဟုသုတေတြ ေရးေပးမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမးျမန္းသူေတြဟာ အခြင့္အေရးကုိ ျဖဳန္းတီးပစ္တာ ေတြ႔ရတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အၾကံဥာဏ္ေတာင္းျပီးရင္ အက်ိဳးအေၾကာင္း အဆုိးအေကာင္း feedback ျပန္ေပးေလ့မရွိဘူး။ ေက်းဇူးစကား မဆုိတတ္တာက အမ်ားစုပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေက်းဇူးတင္စကားက သိပ္အေရးမၾကီးဘူး။ အျပန္အလွန္ ေလးစားသမႈနဲ႔ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြရွိဖုိ႔က အေရးၾကီးတယ္။ ပုံရိပ္ေလာကမွာ အဲဒီ doctor-patient relationship ကုိ တည္ေဆာက္ဖုိ႔က မလြယ္ဘူးလုိ႔ ယူဆရတယ္။

တခ်ိဳ႔ ေခတ္လြန္အေတြးအေခၚ ရွိတဲ့သူေတြက "မင္းလည္း ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ တုိ႔လည္းပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္၊ မင္းကုိဘာလုိ႔တုိ႔က ထူးျပီးေလးစားရမွာတုန္း" လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ အျပင္မွာ ေဆးကုတဲ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္က ပုိက္ဆံရတယ္။ ပုံရိပ္ေလာကမွာ အေျဖေပးတဲ့ဆရာ၀န္ ဒါမွမဟုတ္ ကုသုိလ္ျဖစ္ေဆးခန္းက ဆရာ၀န္က ပုိက္ဆံမရဘူး။ ဒါလည္းပဲ "အေတြ႔အၾကဳံရတဲ့အတြက္ အလုပ္နဲ႔ဆုိင္ျပီး ႏွစ္ဘက္စလုံးအတြက္ အက်ိဳးရွိတယ္"လုိ႔ သေဘာထားၾကီးတဲ့ ဆရာ၀န္ (တနည္းအားျဖင့္ အားနာတတ္တဲ့ ဆရာ၀န္မိတ္ေဆြ) ကေတာ့ ေျဖျမဲေျဖေပးၾကမွာပါပဲ။ ေျဖေပးၾကတဲ့အခါမွာ အလုပ္ကုိတန္ဖုိးထားတဲ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ပီသတဲ့ ဆရာ၀န္ဟာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုိ အေတာ္အတန္ အသုံးခ်ရမွာပဲ။ တခါတေလ ေမးျမန္းတဲ့ေရာဂါဟာ ကုိယ့္ရဲ႔ အထူးျပဳမဟုတ္တဲ့အခါ မိတ္ေဆြေတြ ဆရာသမားေတြရဲ႔ ေမးေငါ့တာကုိ ခံျပီး သူတုိ႔ဆီက ထပ္ဆင့္အၾကံဥာဏ္ေတြကုိ အလကားပဲတင္း ေတာင္းၾကရတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာေၾကးဆုိရင္ေတာ့ လူထဲက လူသားျဖစ္တဲ့ ဆရာ၀န္ေတြဟာ ဖုန္းနဲ႔ေျဖေပးရုံနဲ႔ နာရီ၀က္ကုိ ေဒၚလာ ၇၀ ေလာက္ရတဲ့ ကုိယ့္အၾကံဥာဏ္ေတြရဲ႔ ေငြေၾကးတန္ဖုိးကုိ စိတ္တြက္ မတြက္မိဘဲ ေနဖြယ္မရွိ။

တခ်ိန္က အရွိန္အဟုန္နဲ႔ အားၾကိဳးမာန္တက္ခဲ့သူေတြဟာ အလကားပဲတင္း ကိစၥေတြမွာ ေနာက္ဆုတ္သြားခဲ့တယ္။ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ ေနာက္ဆုတ္တာဟာ မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။ နည္းပါးတဲ့ဗဟုသုတနဲ႔ ျပဳတဲ့ ေ၀ဖန္ေရးေတြ၊ လူ႔က်င့္၀တ္ကုိ လ်စ္လ်ဴရႈမႈေတြ၊ အျပန္အလွန္ ယုံၾကည္မႈကင္းမဲ့လာမႈေတြ ဟာ ရလဒ္ေကာင္းေတြကုိ ဖန္တီးႏုိင္ေလ့ မရွိဘူး။

ဒီ အျမင္ပါတဲ့ စာစုဟာ နားလည္မႈ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အျဖစ္မွန္ကုိ တင္ျပထားတာ ျဖစ္ေၾကာင္း အနာဂတ္မွာ သတိျပဳမိပါလိမ့္မယ္။

Posted by အလွတရား at 11:59 AM 1 comments