ဘေလာ့ဘ္ဂါ တႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ

လက္ရွိကို ပစၥဳပၸန္အေနအထားျဖစ္ဖို႔ အတိတ္ကို စစ္ကူေခၚေနရျမဲ။

က်ေနာ္လား?

ေက်ာက္စိမ္းစကားနဲ႔ေျပာရရင္ အရုိင္းတုံးစစ္စစ္ပါ။ က်ေနာ္ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြ ခံစားခဲ့တဲ့ခံစားမႈေတြ အားလုံး အရုိင္းသက္သက္ ျမင္ေကာင္း ျမင္ေနမွာပါ။ ဒါလည္း က်ေနာ့္ခံစားမႈဟာ အရိုင္းသက္သက္ပါပဲ။

အရိုင္းဆိုတာ ျမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈမပါတဲ့ အရုိင္းသက္သက္ပဲ ျဖစ္ေနတာပါ။ ခံစားမႈအားလုံးဟာ က်ေနာ္နဲ႕ထပ္တူမက်ေတာင္ က်ေနာ္နဲ႔နည္းပါး ခံစားမႈရွိေကာင္း ရွိေနမွာပါ။ ဒီလိုထင္တာလည္း က်ေနာ့္ရဲ႕အရုိင္းစစ္စစ္ပါ။ က်ေနာ့္စစ္စစ္ေတြ ဖတ္ေပးေဖာ္ရတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တစ္ကယ့္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မရွိညစ္က်ယ္ေရးဖို႔အတြက္ တြန္းအားေပးခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ ဓမၼဂဂၤါၾကီးကို ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ သူနဲ႔က်ေနာ့္အၾကား ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္နည္းတူ သူကမွတ္အားပိုသာခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ဖန္တီးမႈနဲ႔ ဒီဘေလာ့ဂ္ေပၚလာတာပါ။ က်ေနာ့္ဘေလာဂ္အတြက္ သူက အဓိကတြန္းအားပါ။ ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္ေရးျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ ကိုယ့္အၾကိဳက္ ကိုယ့္ခံစားမႈေရးရတာ ဆိုတာကေတာ့ အားလုံးထပ္တူ ျဖစ္ခ်င္မွလည္း ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒီအတြက္လည္း ျငင္းခုံစရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ တစ္ကိုယ္ေရ တစ္ကိုယ္ရအတြက္ က်ေနာ့္မွာ အျငင္းပြားမႈမရွိပါဘူး။ ဒီအတြက္လည္း အရုိင္းစစ္စစ္ပါပဲ။

comments ေတြေရးေပးတဲ့သူေတြလည္း က်ေနာ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ comments ေပးခဲ့တဲ့သူေတြကို သီးသန္႔မေဖၚျပေတာ့ပါဘူး။ နားလည္မႈအတြက္ စကားလုံးနဲ႔ေဖၚက်ဴးဖို႔ကို ဘဝင္မက်မႈေတြ ျဖစ္မလာေစခ်င္ဘူး။ ဒီအတြက္ နားလည္မႈဟာ နားလည္မႈသက္သက္ပဲလို႔ ျဖစ္ေနေစခ်င္ပါတယ္။ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

က်ေနာ္ေရးတိုင္း လိုက္ၿပီးႏွစ္သက္ဖို႔ဆိုတာ ဘယ္လိုမွညွိလို႔မရတဲ့ ခံစားမႈပါ။ comments ေပးျခင္းဆိုတာကေတာ့ သီးသန္႔ခံစားမႈပါပဲေလ။ တကူးတကန္႔ လာဖတ္ေပးေဖၚရတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ စကားရွည္ရွည္ေျပာရတာထက္ စကားတိုတိုေျပာရတာကို ႏွစ္သက္မိေတာ့ ကဗ်ာအမည္တပ္ထားတဲ့ အရာေတြပဲ က်ေနာ့္မွာ တခုတ္တရျဖစ္လို႔။ ဒီအတြက္လည္း က်ေနာ္ဟာ အရုိင္းစစ္စစ္ပါ။

ဒီလိုနဲ႔ ဒီေန႔(သို႔မဟုတ္)မနက္ျဖန္ဆို က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီေပါ့။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ လိုလားမႈေတြ အားလုံး (အစစအရာရာ)ေပါ့ ေဝဘန္သုံးသပ္ရင္း မနက္ျဖန္ဟာ က်ေနာ္ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ မနက္ျဖန္ျဖစ္ေနမလားလို႔။

က်ေနာ္ အရိုင္းစစ္စစ္နဲ႔ပဲ ေရွ႕ဆက္ခ်င္ပါေသးတယ္။

က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ဖတ္ျဖစ္သူအားလုံး ကံတရားနဲ႔မဆန္႔က်င္ဘဲ ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္ခြင့္ရပါေစ။

ဘေလာ့ဂ္ေရးစက ကဗ်ာေလး ျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

အစြန္းေရာက္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ

ကိုယ္တို႕ဆီ
သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္....
အေပါင္းက အႏႈတ္ျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
ရင္ဘတ္က ေနာက္ေက်ာျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
မိတ္ေဆြက ရန္သူျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
ခ်စ္သူက မုန္းသူျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
အစုအေ၀းက အထီးက်န္ျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
စည္းလံုးမႈက ေသြးကြဲမႈျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
ရိုးသားမႈက လိ္မ္ညာမႈျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္...
ေပးသူက ယူသူျဖစ္သြားတယ္။

သူ ၀င္လာ
သူ ၀င္လာၿပီ..
သူ ၀င္လာၿပီဆိုရင္....။

Posted by ေမာင္စိတ္ေကာင္း at 11:43 PM 0 comments