*ေငြရတုေမြးေန႔ အမွတ္တရ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္*

ကမ္းစပ္သို ့...အေတြး ေတာင္ပံခတ္သံ

ညီေရ...

ဒီတစ္ေခါက္ ညီ့ေမြးေန ့ကိုေတာ့ ဒီရက္ပိုင္းေတြ အတြင္း အစ္ကို ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာေတြထဲက အစ္ကို ့အတြက္ Food For Thoughts ျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ ့ကို ညီ့အတြက္ ေငြရတုေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ျပန္လည္ေ၀မွ် ေပးလိုက္ပါတယ္။

(၁)

“သင္တို႔ဟာ အသိပညာ ရရွိေရး၊ အမွန္တရားကို သိျမင္ေရးနဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေကာင္းျမတ္ စင္ၾကယ္ တိုးတက္ေရး အတြက္ အားမထုတ္ၾကဘဲ တစ္ေန႔့ျပီး တစ္ေန႔ ပစၥည္းဥစၥာ တိုးတက္ေရး၊ ဂုဏ္သိကၡာ ျမင့္မားေရး၊ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ေဇာေရး အတြက္သာ ေလာဘတၾကီး ၾကိဳးစားေနျခင္းကို မရွက္ၾကသေလာ....”

ေဆာ့ခရတၱိက သူ႔ကို ေသဒဏ္ေပးဖို႔ အျပစ္ရွာၾကတဲ့ ဂ်ဴရီလူၾကီးေတြကို ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားပါ။

အစ္ကို ကေတာ့ ေဆာ့ခရတၱိ စကားဟာ ဂ်ဴရီလူၾကီးေတြကို ရည္ရြယ္ေျပာလိုက္ ေပမယ့္လို ႔အစ္ကို အပါအ၀င္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို ရည္ရြယ္ ေျပာလိုက္သလား လို႔ေတာင္ ထင္မိပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အစ္ကိုတို႔ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ဘ၀ရွင္သန္ ရပ္တည္ေရး အတြက္ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားေနၾကတာမွာ ေဆာ့ခရတၱိ အျပစ္ျပ ေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြႏွင့္ လြတ္တဲ့ေန႔မ်ား ရွိမွရွိရဲ႕လားလို ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလံုမလဲ ေတြးမိလို ့ပါ ညီေရ။

(၂)

ခုနက ေဆာ့ခရတၱိ ေျပာခဲ့တဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြ၊ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားမႈေတြ၊ ဂုဏ္သိကၡာ ေတြက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို တစ္နည္းတစ္ဖံု ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့ အေထာက္အကူေတြ ျဖစ္ေနေလေတာ့ ဒါေတြမရွိရင္ ဘ၀ရဲ႕တန္ဖိုးကို ဘာနဲ႔ တိုင္းတာမလဲလို႔ ဆက္ျပီး ေတြးမိတယ္။ ဘုန္းဘုန္း ရေ၀ႏြယ္ ရဲ႕ ေဆာင္းပါး တစ္ခုမွာေတာ့

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ဘာနဲ႔ ဆံုးျဖတ္မလဲ။ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြနဲ႔ တိုင္းတာမလား။

ဒါေတြနဲ႔ တိုင္းတာလို႔ မရပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆိုတဲ့ သိကၡာ သံုးပါးနဲ႔ပဲ တိုင္းတာရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သိကၡာ သံုးပါးနဲ႔ ျပည့္စံုေနရင္ တန္ဖိုး ရွိေနတာပါပဲ။

လို႔ ဆိုထားတာ ေတြ႔တယ္။ ဒါကို ဖတ္မိျပန္ေတာ့ ခုနက ေဆာ့ခရတၱိ စကားေၾကာင့္ လိပ္ျပာမလံု ရတဲ့အထဲ ကိုယ့္ဖာသာ ငါ တကယ္ေကာ တန္ဖိုးရွိရဲ႕လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ထပ္ေမးရျပန္ေရာ ညီေရ။

(၃)

အႏွစ္တစ္ရာေနမွ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ ေရျပင္ေပၚကို တစ္ၾကိမ္ေလာက္ ေပၚတဲ့ လိပ္ကန္းၾကီးနဲ႔ အဲဒီ သမုဒၵရာထဲမွာပဲ ေမ်ာေနတဲ့ အေပါက္တစ္ခုတည္း ပါတဲ့ ထမ္းပိုးတံုးတစ္ခုတို႔ လိပ္ရဲ ့ေခါင္းႏွင့္ ထမ္းပိုးရဲ႕ အေပါက္တို႔ စြပ္မိဖို႔ လြယ္ခ်င္ လြယ္ဦးမယ္။ အပါယ္ဆိုတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ဘံုဘ၀မ်ိဳးကို တစ္ၾကိမ္ ေရာက္သြားတဲ့ သူဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ လူ႔ဘ၀မ်ိဳးကို ျပန္ျဖစ္နိဳင္ဖို႔ ကေတာ့ မလြယ္ေတာ့ဘူးတဲ့။ လိပ္ကန္း ထမ္းပိုးစြပ္နိဳင္ ခြင့္ထက္ အဆအရာ၊ အေထာင္မက ခဲယဥ္းတယ္တဲ့။

ဒီစကားစုကို အစ္ကုိတို႔ တစ္ေတြဟာ ခဏခဏ ၾကားလည္း ၾကားေနရသလို၊ ကိုယ္တိုင္လည္း သူမ်ားေတြကို ေျပာျပျဖစ္ၾက ပါတယ္။ ဒီလိုၾကားရတိုင္း၊ ေျပာျဖစ္တိုင္း မွာလည္း လူျဖစ္ရျခင္း အတြက္ မိမိကိုယ္မိမိ သိသိသာသာေရာ၊ မသိမသာပါ စိတ္ထဲက ဂုဏ္ယူေနမိတတ္ ပါတယ္။

လူအျဖစ္ လူ႔ဘ၀ကို ရလာတယ္၊ ေရာက္လာတယ္ပဲ ထားပါဦး၊ အဲဒီလူဟာ အယူလြဲ၊ အမွတ္လြဲ ျဖစ္ေနတဲ့သူ ျဖစ္ေနရင္...
အဲဒီလူဟာ ကံနဲ႔ ကံရဲ ့အက်ိဳးဆက္ကို မယံုၾကည္တဲ့သူ ျဖစ္ေနရင္...
ရုပ္သည္သာ အမွန္အရွိတရား၊ က်န္တာေတြ မရွိတရား၊ မဟုတ္တရား ေတြလို႔ ယံုေနတဲ့ ရုပ္၀ါဒီ ျဖစ္ေနရင္....
မွန္တယ္ မွားတယ္လို႔ မဆံုးျဖတ္နိဳင္တဲ့ သံသယ၀ါဒီ ျဖစ္ေနရင္....
ေသေတာ့လည္း အားလံုး ျပီးဆံုး ျပတ္စဲသြားတာ ပါပဲလို ့ ယံုၾကည္ေနသူ ျဖစ္ေနရင္....
လူဟာ ဘ၀အေၾကာင္း နားလည္ဖို႔ မဟုတ္၊ ဘ၀ရဲ႕ သုခ ဒုကၡကို ခံစားေတြ႔ ၾကံဳဖို႔ ျဖစ္လာတာလို႔ ခံယူသူျဖစ္ေနရင္....
လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ပါ့မလား....

ဒီလိုမ်ိဳး ဆက္စဥ္းစား ၾကည့္မိတဲ့ အခိုက္မွာေတာ့ လူျဖစ္ရျခင္းအေပၚ ဂုဏ္ယူေနမိတဲ့ စိတ္ေနရာမွာ လူအျဖစ္နဲ႔ ဘယ္လို အသက္ရွင္ေနမွ ေကာင္းတဲ့ အသက္ရွင္ေနျခင္းလဲ... ဆိုတဲ့ အေတြးက ေနရာယူျပီး စိတ္ပင္ပန္းမႈႏွင့္ အတူ သက္ျပင္းေမာၾကီး ခ်ျဖစ္လိုက္တယ္ ညီေရ။

(၄)

ဘုန္းဘုန္း ဓမၼဂဂၤါ ရဲ႕ အတြင္းသားကို တူးျဖိဳမိျခင္း ဆိုတဲ့ ပို႔စ္ကို ညီ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ အဇာတသတ္ မင္းအေၾကာင္း ေရးထားတာ။ အဲဒီပို႔စ္ကို အစ္ကို ဖတ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္ပဲ ဘုန္းဘုန္းရေ၀ႏြယ္ ရဲ႕ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ကို ဖတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ပုဂၢိဳလ္သံုးမ်ိဳး ရွိတယ္တဲ့။
၁။ ပါရမီ မပါခဲ့တဲ့ သူရယ္။
၂။ ပါရမီ ပါခဲ့တဲ့ သူရယ္။
၃။ ပစၦိမ ဘ၀ိက ပုဂၢိဳလ္ရယ္။

ပစၦိမဘ၀ိက ပုဂၢိဳလ္ ဆိုတာက ဒီဘ၀ ဧကန္မုခ် ရဟႏၱာ ျဖစ္ရမယ့္ သူပါ။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ပဲ စိတ္ခ်ရပါတယ္တဲ့။
အဇာတသတ္ မင္းဟာ တရားထူးရဖို႔ အတြက္ေတာ့ ပါရမီ ပါခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိမိကိုယ္ကို မိမိ မတည္ေဆာက္နိဳင္တဲ့ အတြက္ တရားထူးနဲ႔ ေ၀းသြားရပါတယ္။
ပေသနဒီ ေကာသလမင္းၾကီးတို ့၊ ေ၀ရဥၹ ပုဏၰားတို႔ က်ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ အၾကာၾကီး ေတြ႔ရေပမယ့္ ပါရမီမပါခဲ့လို႔ တရားထူး မရၾကတာပါ။

ဒါေတြကို ေထာက္ျပီး မိမိကုိယ္ကိုမိမိ တည္ေဆာက္ျခင္းဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ သိပ္ျပီး အေရးၾကီးပါတယ္။
သေျပကန္ ဆရာေတာ္ဘုရားက မဂၤလာ (၃၈)ပါးမွာ အတၱသမၼာ ပဏိဓိ = မိမိကိုယ္ကို မိမိ တည္ေဆာက္ျခင္း မဂၤလာဟာ အေရးအၾကီးဆံုး ပါတဲ့။ မိမိကိုယ္ကို မိမိ တည္ေဆာက္လိုက္ တာနဲ႔ က်န္တဲ့ မဂၤလာ (၃၇)ပါးလည္း ျပည့္စံုသြားေတာ့ တာပါပဲတဲ့။
(ဘုန္းဘုန္း ဓမၼဂဂၤါစကားနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ အတြင္းသားကို မတူးျဖိဳမိဖို႔ သိပ္အေရးၾကီး ပါတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။)

ဒါေလးဖတ္မိေတာ့ မိမိကိုယ္ကို မိမိ တည္ေဆာက္ဖို႔ အတြက္ တကယ္ အေရးၾကီးပါလားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးရင္း ဒီဘ၀အတြက္ စိတ္ခ်ရတဲ့ ပစၦိမဘ၀ိက ပုဂၢိဳလ္ ဟုတ္ မဟုတ္ ဘယ္လို စမ္းလို႔ ရနိဳင္မလဲ လို႔ ေပါက္ကရေတာ့ ေတြးလိုက္မိေသးတယ္ ညီေရ။

(၅)

ဘယ္အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ ဆရာ၀န္အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ ေက်ာင္းဆရာ အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ ေစ်းေရာင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ ကားေမာင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊ အရင္ဆံုး အဲဒီစိတ္ထားနဲ႔ အဲဒီ ေစတနာကပဲ ေရွ႕က သြားရမွာပဲ။ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေလာက္ကို လိုခ်င္ရင္ေတာ့ ဆရာ၀န္ေကာင္း တစ္ေယာက္ မျဖစ္နိဳင္ဘူး။ လူေတြရဲ႕ က်န္းမာေရး အခက္အခဲ ေတြကို အကူအညီ ေပးခ်င္တယ္။ ေျဖရွင္းခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ေစတနာ အျပည့္အ၀ပါေနရင္ ဆရာ၀န္ မျဖစ္ေတာင္မွ တစ္နည္းနည္း နဲ႔ေတာ့ လူေတြရဲ႔ က်န္းမာေရး အခက္အခဲကို ေျဖရွင္းေပးနိဳင္တဲ့လူ ျဖစ္လာမွာပဲ။ က်န္းမာေရး စာေပေရးတာတို႔ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ေနာက္ဆံုး ေဆးဆိုင္ဖြင့္မယ္။ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ေဆးေကာင္းေကာင္း ေလးေတြ ေရာင္းေပး လိုက္မယ္။

ကိုယ့္ေစတနာက ဘာလဲ။ လူအမ်ား က်န္းမာေရး အခက္အခဲ အဆင္ေျပဖို႔။ ဒါပဲ။ ငါဆရာ၀န္ ျဖစ္ရဖို႔ဆိုတာ အဓိက မဟုတ္ဘူး။ လူေတြကို ပညာတတ္ ေစခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ငါက ေက်ာင္းဆရာ မဟုတ္လို႔ မလုပ္နိဳင္ဘူးလို႔ ေတြးဖို႔ မလိုဘူး။ ေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ကေလးေတြ လူေတြ ဖတ္ျဖစ္သြားေအာင္ လူေတြလက္ထဲ ေရာက္သြားေအာင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ လုပ္လို႔ ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလး ဖြင့္တာကအစ လုပ္လို႔ ရတယ္။ ေကာင္းတဲ့ စာေပေတြ ငွားမယ္၊ ေစ်းႏႈန္း ခ်ိဳခ်ိဳသာသာနဲ႔ ငွားမယ္၊ လူေတြမ်ားမ်ား စာဖတ္ပါေစ။

ကိုယ့္ေစတနာသာ မွန္ရင္ ကိုယ္ေစတနာ ထားတဲ့ အလုပ္ကို တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္လို႔ ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေစတနာကို အရင္ဆံုး ပီျပင္ေအာင္ လုပ္ဖို႔လိုတယ္။

(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက)

ဒါေလးဖတ္ျဖစ္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ ဘ၀မွာ ကိုယ္တကယ္ ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္မလာေသးခင္ (သို႔) မျဖစ္ေတာ့ရင္ ေတာင္မွ တစ္နည္းနည္းနဲ ့ ကိုယ္ရည္ရြယ္ခ်က္ ထားတဲ့ လုပ္ငန္းကို ေစတနာ မွန္မွန္ထားျပီး တစ္နည္းနည္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုတာကို သတိျပဳမိ လိုက္ပါတယ္။

အစ္ကိုတို႔ ညီတို႔ ဘေလာ့ဂ္ ေရးေနတဲ့သူေတြ အေနႏွင့္လည္း အကိုတို႔ဆီ စာလာဖတ္ၾကတဲ့ သူေတြအတြက္ တကယ္ တန္ဖိုးရွိျပီး အႏွစ္သာရ ျပည့္၀တဲ့ စာေတြ တရားေတြကို ျဖန္႔ျဖဴးေပးနိဳင္ ရဲ႕လား၊ ကိုယ့္ဆီ စာလာဖတ္ေနတဲ့ သူေတြအေပၚ ေစတနာ တကယ္မွန္ရဲ႕လား လို႔လည္း ျပန္စမ္းစစ္မိ ပါတယ္ ညီေရ။

ကဲ... ညီေရ...။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ အကို႔ရဲ႕ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ ေတြးစရာ ေလးေတြကို ေက်နပ္ေပးပါေနာ္။

ညီငယ္ တစ္ေယာက္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ မိမိအက်ိဳး၊ ေလာကအက်ိဳးကို သယ္ပိုး ေဆာင္ရြက္နိဳင္ပါ ေစေၾကာင္း ေငြရတု ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ဒီစာစုနဲ႔အတူ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

ခင္မင္စြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ား
၁။ ဘာကို တန္ဖိုးထားရမလဲ (ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)
၂။ စိတ္ညစ္ရင္ေရခ်ိဳးပါ (ဆရာေတာ္ ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ)
၃။ သမုဒ္ပင္လယ္ျပာ ႏိႈင္းပမာ (ဆရာ နႏၵာသိန္းဇံ)

ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာ
အတြင္းသားကို တူးျဖိဳမိျခင္း (ဓမၼဂဂၤါ)

--
၀ိမုတၱိသုခ
www.vimuttisukha.com
www.dhammaflavour.net
www.vimuttirasa.com
www.saddhammaramsi.blogspot.com
www.kathitwinemyanmar.blogspot.com


********************************************************

30.05.2010 ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔အတြက္ ကို၀ိမုတၱိသုခ ေပးတဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ကို ဓမၼဒါနအျဖစ္ ဆက္လက္ မွ်ေ၀ပါသည္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

Posted by sonesiyar.blogspot.com at 11:38 PM

comments (0)