ဘာကို အဓိကထားရမလဲ (အပိုင္း-၂)

၇) ကိုယ္က်င့္သီလအစစ္ - ေမတၱာတရား - သဒၶါတရား အစစ္အမွန္ ျဖစ္ေပၚေရး အဓိကထားရမည့္ အေၾကာင္းရင္းမွန္

ထို႔အတူ ဗုဒါၶႏုႆတိသည္လည္းေကာင္း ကိေလသာကင္းေသာ ျမတ္စြာ ဘုရား ဟု ၀စီကံမွ တတြတ္တြတ္ရြတ္ဆုိေနေသာ္လည္း ေလာဘ-ေဒါသ-ေသာက မ်ားႏွင့္ ေယာက္ယက္ခတ္ေနေသာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အဘယ္မွာလွ်င္ ေလာဘ- ေဒါသ ကင္းေသာ ဘုရားရွင္၏ဥာဏ္ေတာ္ (အေလာဘ-အေဒါသ-အေမာဟစိတ္မ်ား) ကို နားလည္ မွန္းဆႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ ...

ဘုရားရွင္၏ဥာဏ္ေတာ္ (အေလာဘ-အေဒါသ-အေမာဟစိတ္မ်ား) ကို ဘာမွန္းမသိဘဲ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညိဳပါသည္ဆိုေသာ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အဘယ္မွာလွ်င္ စစ္မွန္ေသာ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားသည္ ျဖစ္ႏိုင္ပါမည္နည္း။

ထိုေၾကာင့္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ၾကည္ညိဳမႈေျပာင္းသြားေသာ (ဘာသာေျပာင္းသြားေသာ) ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္တို႔သည္လည္း ေခတ္အဆက္ဆက္ ရွိေနမည္သာ။

သုတၱန္တစ္ခုတြင္ ဒကာတစ္ဦးသည္ ဗုဒၶအား ဆြမ္းဒါနျပဳရန္အတြက္ ရက္ခ်ိန္း ေရြ႕ဆိုင္းရေသာအခါ ရွင္မဟာ ေမာဂၢလာန္မွ ထိုသူ၏ ဒါနပစၥည္းမ်ား အတြက္ ထိုရက္ခ်ိန္းတိုင္ေအာင္ မပ်က္စီးဖို႔ အာမခံေသာ္လည္း ထိုသူ၏ သဒါၶတရား ကိုေတာ့ အာမ..မခံႏိုင္ပါဟု ဆိုခဲ့ေလသည္....။

ေလာဘ-ေဒါသ-ေမာဟ မ်ားကို စြန္႔လႊတ္ျခင္း အတတ္ပညာ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာမယပညာ မပါ၀င္ပဲ ေလာဘ-ေဒါသ-ေမာဟ မ်ားရင္၀ယ္ပိုက္လွ်က္ ပုထုဇဥ္တို႔၏ ၾကည္ညိဳမႈ၊ လွဴဒါန္းလိုမႈ၊ သီလ ေစာင့္ထိန္း မႈတို႔သည္ အဘယ္မွာလွ်င္ စိတ္ခ်ရ ပါမည္နည္း။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးမွ သစၥာသိၿပီး (၀ိပႆနာ ဥာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ၿပီး) ဒါန-သီလျပဳရန္ လည္းေကာင္း၊ သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ႀကီးမွ အသိ တစ္လံုး အျမတ္ဆံုး ဟူ၍လည္းေကာင္း ဆံုးမ ခဲ့ေလ သည္။

ယာယီကုထံုးသည္ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ အက်ဳိးရွိသည္မွန္ေသာ္လည္း ......ယာယီကုထံုးသည္ ယာယီသာလွ်င္ ျဖစ္သင့္ေပလိမ့္မည္.. ယာယီကုထံုးသည္ အစစ္အမွန္ကုထံုးမလာေသးမီ သံုးရျခင္းျဖစ္ေလရာ ယာယီသာလွ်င္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္.. ..ယာယီကုထံုးကို တကယ့္အစစ္အမွန္ကုထံုးအျဖစ္ ထင္မွတ္မိသြားပါက တကယ့္အစစ္အမွန္ ကုထံုးႏွင့္ အလြဲႀကီး လြဲေပမည္။

အမွန္တရား သစၥာတရားကို မေမ့မႈ ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္မႈျဖင့္ တစ္ခုခု၊ တစ္ဦးဦး တစ္ေယာက္ေယာက္၊ သက္ရွိ-သက္မဲ့၊ ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါ ဟူေသာ အယူကို ယာယီ မွ သည္ အျမစ္ျပတ္စြန္႔လႊတ္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚ လာေသာ အေလာဘ-အေဒါသ-အေမာဟစိတ္မ်ားျဖင့္ ......
....ထိန္းေနစရာမလိုဘဲ လံုျခံဳသြားသည့္ ကိုယ္က်င့္သီလမ်ဴိး ......
....ထားေနစရာမလိုဘဲ အလိုလို ျဖစ္ေပၚေနသည့္ေမတၱာမ်ဳိး...
....ဂုဏ္ေတာ္ပြားေနစရာမလုိဘဲ ဘုရားရွင္၏ အေလာဘ-အေဒါသ-အေမာဟစိတ္(ဥာဏ္ေတာ္)မ်ားကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ သိနားလည္လွ်က္ အလုိလိုျဖစ္ေပၚေနသည့္ ၾကည္ညိဳမႈ သဒၶါတရားမ်ဳိး ....ထိျဖစ္ေပၚေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳးစားသြားရေပမည္။

ကြၽႏိုပ္တို႔....အဓိကထားရမည့္ အရာမ်ားကို အဓိက မထားတတ္ပါက ....အဓိကမဟုတ္သည္မ်ားကိုသာ အဓိကထားမိေလေတာ့သည္။

အဓိကမဟုတ္သည္မ်ားကို အဓိကထားမိရာမွ ကြၽႏ္ုပ္တို႔တေတြဟာ ရရွိသင့္သည္ အခြင့္အေရးမ်ား ဆံုး႐ႈံးခဲ့သည္မွာလည္း မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ ရွိခဲ့ေခ်ၿပီ။ ဘ၀မွေပးေသာ သင္ခန္းစာဆိုသည္မ်ားလည္း သင္ယူလို႔မဆံုး။ lessons ေပးခဲ့ရလို႔ မဆံုး ျဖစ္ခဲ့ေခ်ၿပီ။

ယခုကာလတြင္ လြတ္ေျမာက္မႈ၊ တည္ၿမဲမႈ၊ ခ်မ္းသာမႈအစစ္အမွန္ကို အမွန္တကယ္ ေပးစြမ္းႏိုင္သည့္ တစ္ေၾကာင္း တည္း ေသာ မဂၢင္လမ္းႀကီး ထင္ထင္ရွားရွား ရွိျခင္းေၾကာင့္ ယခုေခတ္ကာလကို အခ်ိန္ ကာလ ပညတ္အားျဖင့္ ၀ိမုတၱိ ေခတ္ႀကီးဟု ေခၚၾကေပသည္။

၀ိမုတၱိေခတ္ႀကီးႏွင့္ ႀကံဳခိုက္ ၀ိမုတၱိ (လြတ္ေျမာက္ေအးၿငိမ္းမႈခ်မ္းသာအစစ္)ျဖစ္ေပၚေရး အေၾကာင္းရင္း အစစ္ အမွန္ျဖစ္သည့္ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာ မဂၢင္လမ္း၊ မဂၢင္လုပ္ငန္း တရား အားထုတ္မႈကို နားလည္မႈလြဲကာ အဓိက မထားမိပါက ၀ိမုတၱိေခတ္ႀကီးကို သကၠရာဇ္အားျဖင့္ ေတြ႕ႀကံဳသည္ဆိုေသာ္လည္း အလြဲႀကီး လြဲေနေလၿပီ။

၈) ျငင္းပယ္မႈမ်ား ႏွင့္ ၿငိတြယ္မႈမ်ား (သို႔) လြဲေခ်ာ္မႈမ်ား

မွန္မွန္ကန္ကန္နားလည္မႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ပင္ .....
တခ်ဳိ႕က တရား အားထုတ္ပါ က ႐ူးတတ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ....
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ တရား အား မထုတ္နဲ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အားထုတ္ရင္ ေလာကီႀကီးပြား တိုးတက္ေရး ေတြ ဆုတ္ယုတ္ကုန္မယ္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊....
တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း တစ္ကုိယ္ ေကာင္းဆန္တဲ့အလုပ္၊ ကုိယ္လြတ္႐ုန္းတဲ့ အလုပ္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ....
တခ်ဳိ႕ကေတာ့လည္း လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွ သတ္မွတ္ေသာ လူေကာင္းဘ၀ ကို အဟုတ္ထင္ၿပီး .....((ငါမေကာင္းတာ ဘာမွမလုပ္ ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရန္ မလို )) ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ....
တခ်ဳိ႔ကလည္း ဒါန-သီလ-စတဲ့ ပါရမီလုပ္ငန္း ေတြ အရင္လုပ္ ...တရားအလုပ္က ပါရမီေတြျပည့္မွ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ဟူ၍ လည္းေကာင္း......
မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ပါရမီကို ျပည့္မျပည့္ တိုင္းတာလို႔ လည္းမရဘဲ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ဟာ ကုိယ္ထင္ရာ ကိုယ္အမွန္တရား လုပ္ေနၾကပါသည္ .... .....
စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ႀကီး ကေတာ့ ပါရမီကို လႊဲခ်သူမ်ားအတြက္ အတိတ္က ပါရမီ ၁% သာရွိခဲ့ပါက ယခုဘ၀တြင္ ၉၉% လုပ္ဖို႔ပဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ အရင္ဘ၀တြင္ ပါရမီ ၉၉% ရွိခဲ့ၿပီး၊ ယခုဘ၀တြင္ ၁% မွ် မလုပ္ျဖစ္ပါက မည္သုိ႔မွ် အမွန္တရားအတြက္ လမ္းပြင့္စရာမရွိေၾကာင္း ဆံုးမဖူးေလသည္။

စြန္းလြန္းဆရာေတာ္၊ သဲအင္းဂူဆရာေတာ္၊ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္၊ ဆူနာမီဆရာေတာ္ စသည္ျဖင့္ ဆရာေတာ္မ်ား သည္ ဒါန သီလ စေသာ ဘာသာျခားမ်ားပင္ နားလည္ၿပီး လုပ္ေဆာင္တတ္ေနေသာတရားမ်ားေလာက္ ကို လုပ္ ေဆာင္တတ္ေစဖို႔ ဗုဒၶ ပြင့္ေတာ္မူလာရျခင္းမဟုတ္ဘဲ ....

၀ိပႆနာတရားတည္းဟူေသာ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာလမ္း-မဂၢင္ အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကေစၿပီး တကယ့္ခ်မ္းသာအစစ္ကို ရရွိ ၾကေစရန္ ဗုဒၶ ပြင့္ေတာ္မူလာရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ .....

၀ိပႆနာ ဘာ၀နာမယပညာ (သို႔) သစၥာတရား ကို မေမ့မႈ၊ ႏွလံုးသြင္းတတ္မႈ (မဂၢင္အလုပ္) ကို အဓိကထားျခင္းျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အေလာဘ-အေဒါသစိတ္ မ်ားသည္ ဒါန၊ သီလတို႔ကို အရင္ကထက္ ေလးနက္စြာ၊ လံုျခဳံစြာ ျပဳလုပ္-ေစာင့္ထိန္း လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာစြာ အထပ္ထပ္ ရွင္းျပ - သင္ျပ ေပးခဲ့ၾကေသာ္လည္း ......

အခ်ဳိ႕သည္ သိလွ်က္ႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တခ်ဳိ႕လည္း နားစြန္နားဖ်ား နားေထာင္လွ်က္ နားလည္မႈ လြဲျခင္းေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ၀ိပႆနာ ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ဒါန၊ သီလကို ပယ္ေနသည္-ေသးသိမ္ ေအာင္ ေျပာ ေနသည္ ဟူ၍ ေ၀ဖန္ၾကကာ အမွန္တရားႏွင့္ အေ၀းႀကီး ေ၀းရျပန္ေလသည္။

ကြၽႏ္ုပ္တို႔ တရားအလုပ္ (သို႔) မဂၢင္အလုပ္အေပၚ အမ်ဳိးမ်ဴိး ထင္ျမင္ ခ်က္ေပးကာ ျငင္းပယ္မႈမ်ား ကို လည္း ကြၽႏ္ု္ပ္တို႔ ၾကားေနရပါသည္။

အမ်ဳိးမ်ဴိးေသာ ျပႆနာဒုကၡမ်ားကို ဖန္တီးေနသည့္ ကိေလသာမ်ားကို စြန္႔လႊတ္သည့္ တစ္ေၾကာင္း တည္းေသာမဂၢင္လမ္းကို ဘာနည္း၊ ညာနည္းဟူ၍ သတ္မွတ္ကာ ၿငိတြယ္စြဲလမ္းေနမႈမ်ား ကိုလည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ တရားစခန္း တခ်ဳိ႕တြင္ေတြ႕ျမင္ ေနရသည္မွာ ဖံုးကြယ္စရာမလိုဟု ထင္ပါ သည္။

.....ဘာနည္း၊ ညာနည္း၊ ဘာပဲ၊ ညာပဲ စသည္ျဖင့္ တစ္ခုခု ကို အဟုတ္ ထင္မွတ္ကာ ၿငိတြယ္ေနမႈ (ေလာဘ တရား) ကိုလည္းေကာင္း၊
.....မိမိ တန္ဖိုးထားေနမႈ စံ ႏွင့္ မကုိက္ညီေသာေၾကာင့္ မေက်မနပ္ျဖစ္လွ်က္ အလုိမက်ျဖစ္လွ်က္ ................ျငင္းပယ္ေနမႈ (ေဒါသတရား)ကို လည္းေကာင္း ...
......ထို ေလာဘ-ေဒါသ-မ်ားကို အဟုတ္ထင္ေနမႈ (ေမာဟတရား) ကို လည္းေကာင္း ......စြန္႔လႊတ္သည့္ အတတ္ပညာ (တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာ မဂၢင္ အလုပ္အစစ္)သည္ မည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္ မွ ျငင္းဆန္ရန္ မသင့္ ေလ်ာ္ေပ။

၉။ နံပါတ္တစ္ ထားရန္အလုပ္

ထို႔ေၾကာင့္လည္း မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက တရားအလုပ္ အားထုတ္မႈ (တစ္ခုခုကို ႐ႈမွတ္ေနရန္) ထက္ ဒိ႒ိျပဳတ္ေရးအလုပ္(သို႔) တရားအလုပ္ အေပၚ မွန္မွန္ကန္ကန္နားလည္ေရး (သစၥာတရားမ်ားကိုနာၾကားသည့္အလုပ္) နံပါတ္တစ္ အဓိက ထားရန္ အထပ္ထပ္ သတိေပး မွာၾကား ရွာေလသည္။

႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ စိတ္၊ ခံစားခ်က္၊ အေတြး စသည္ တို႔ကို တစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္၊ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္၊ တစ္ေနရာရာ၊ အျဖစ္...အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ၿမဲေနသည္-ျဖစ္ေနသည္ ဟူေသာ ထင္ျမင္ခ်က္ (အ၀ိဇၨာ-ဒိ႒ိ) ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သုတမယ-စိႏၲမယ-ဘာ၀နာမယဥာဏ္အားျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ မစြန္႔တတ္ဘဲ တစ္ခုခုကုိ ႐ႈမွတ္၍ တရားအားထုတ္ပါက ကြၽႏ္ုပ္တို႔ စ်ာန္၊ အဘိဥာဏ္မ်ားထိ ရရွိႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္ ......

သို႔ေသာ္ အရွင္ ေဒ၀ဒတၱရဟန္း ကဲ့သို႔ (အ၀ိဇၨာ-ဒိ႒ိ)၏ လွည့္စားဖန္တီးမႈေအာက္ ငါဘုရားျဖစ္ရန္ ဟူသည့္ ............
စိတ္၊ ခံစားခ်က္၊ မ်ားကို အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ရွိေန-ျဖစ္ေနသည့္ ငါ့ခံစားခ်က္ မ်ားအျဖစ္ အတည္ယူကာ-အရွိလုပ္--အဟုတ္ထင္လွ်က္ အဓိကထား မိရာမွ ..........တရား အားထုတ္မႈေၾကာင့္ စ်ာန္၊ တန္ခိုးမ်ား ရရွိခဲ့ျငားေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ကိုပင္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ရန္ အားထုတ္မိသည္အထိ မွားတတ္ေၾကာင္း ကိုလည္း သတိရသင့္ေပသည္..

၁၀။ တရစပ္ ပ်က္စီးေနမႈ ဒုကၡသစၥာလား - ငါ့ဒုကၡေတြလား

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ႐ုပ္ပဲ၊ ေ၀ဒနာပဲ၊ စိတ္ပဲ စသည္ျဖင့္တစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကို အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ၿမဲေန၊ ရွိေနသည္ဟူ၍ အရွိလုပ္-အဟုတ္ထင္မႈ(အ၀ိဇၨာ) ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚေနရသည့္ ေလာဘ၊ေဒါသ (တဏွာ)မ်ားကို အတည္ယူ၍၊ အဟုတ္္ထင္၍၊ အရွိလုပ္၍ (တရစပ္ လ်င္ျမန္လြန္းစြာ ပ်က္စီးေနမႈ ကို မသိ၍) အလုိလုိက္မိရာမွ ကံသံုးပါး (သခၤါရ၊ ကံ)ကို ျပဳလုပ္ၾကမိၾကေလသည္။

ကံမ်ား တရစပ္ျပဳလုပ္မႈေၾကာင့္ ၀ိပႆနာပညာ ဥာဏ္မ်ားမျဖစ္ေပၚႏိုင္ပဲ မျပတ္တရစပ္ စကၠန္႔မလပ္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနမႈ ေတြပဲျဖစ္ေနသည္။ ဒုကၡစက္လည္ေနမႈပဲျဖစ္ေနသည္၊ အပ်က္ေတြပဲျဖစ္ေနသည္... အဖတ္မတင္မႈေတြျဖစ္ေနသည္..ဒုကၡသစၥာ သက္သက္သာ ျဖစ္ေနသည္။

တစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္၊ ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါျဖစ္ေနျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္း၊ ..............
ဒုကၡအစစ္သည္ ဟူသည္ တစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္၊ တစ္ဦးဦး ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သက္ဆိုင္ေသာ ဒုကၡမဟုတ္ေၾကာင္း၊.........
.ငါ့ဒုကၡ မဟုတ္ ...ငါ့ သမုဒယ ဟု ထင္ျမင္ေနျခင္းသည္ တကယ့္ ဒုကၡအစစ္၊ သမုဒယအစစ္ မဟုတ္ေၾကာင္း စက္၀ုိင္းႀကီးျဖင့္ အထပ္ထပ္ ရွင္းျပခဲ့ေလသည္။

...သမုဒယသစၥာ ႏွင့္ ဒုကၡ သစၥာ သက္သက္သာျဖစ္ေနေၾကာင္း (တနည္းအားျဖင့္) အေၾကာင္း အက်ဳိး ျဖစ္စဥ္မ်ား၏ အျပန္အလွန္ ေက်းဇူးျပဳေနမႈ...........
ဖန္တီးျပဳလုပ္ေနမႈ တို႔၏ တရစပ္ စကၠန္႔မလပ္ ပ်က္စီးေနမႈ သက္သက္သာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့ေလသည္။

ငါ့ဒုကၡ၊ ငါ့သမုဒယ မပါ၀င္ေသာ္လည္း... ငါ့ဒုကၡေတြ ၊ ငါ့သမုဒယေတြ အျဖစ္ အဟုတ္ထင္ကာ ၀မ္းနည္းေနေအာင္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြျဖစ္ေနေအာင္ (တဏွာ-ဥပါဒါန္ ေတြျဖစ္ေအာင္ အ၀ိဇၨာ၏ လွည့္စားဖန္တီးေနမႈ(သခၤါရ၊ ကံ)မ်ားသာ တရစပ္ျဖစ္ေပၚ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ေနေၾကာင္း...ငါဒုကၡျဖစ္၍... ငါေသသြားျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ေၾကာင္း....

တစ္ခုခု ျဖစ္၍..ပ်က္သြားျခင္း၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ေမြး၍ တစ္ေယာက္ေယာက္ေသဆံုးျခင္း ဟူသည့္ ပညတ္ဒုကၡအတု မ်ားအေပၚ ေသာကမျဖစ္ေစရန္ မၿငိတြယ္မိေစရန္ - အဟုတ္မထင္မိေစရန္ - ရွင္းျပေလသည္။

၁၁။ တစ္ခုခု ျဖစ္၍ တစ္ခုခု ပ်က္သြားျခင္းေလာ... တရစပ္ပ်က္စီးေနမႈကို တစ္ခုခုအျဖစ္ ထင္ ျမင္ ယူဆ ေနျခင္း ေလာ..

ဒါေပမယ့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကေတာ့ ကိုယ္နားလည္ေသာ တစ္ခုခု-တစ္ေယာက္ေယာက္ အယူကို မစြန္႔ဘဲ...တကယ္မဟုတ္ေသာ တစ္ခုခု- တစ္ဦးဦး-(အတၱ-ငါ) ကို အရွိလုပ္ကာ၊ အဟုတ္ထင္ကာ ထိုတစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကို စက္၀ိုင္းထဲထည့္သြင္းၿပီး ထိုတစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ ကို စက္၀ုိင္းထဲမွ ထြက္ဖို႔ရန္ ႀကိဳးစားေနသည္ဟု
နားလည္မႈ လြဲျပန္ေလသည္...

ျမတ္စြာဘုရားမွ အဂၤဳၢတၱရနိကာယ္ ႏွင့္ ဓါတုကထာ တို႔တြင္ စိတ္-ေစတသိက္-႐ုပ္တို႔သည္ မ်က္ေတာင္ တစ္ခတ္တြင္ ကုေဋ ငါးေထာင္ေက်ာ္ (႐ုပ္ပ်က္ႏႈန္း)၊ ကုေဋ တစ္သိန္းႏႈန္း(စိတ္-ေစတသိက္ပ်က္ႏႈန္း) ျဖင့္ တရစပ္ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးေနမႈသည္ တကယ့္အနိစၥ အစစ္ဟု ဆိုျငားေသာ္လည္း .........................

ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကေတာ့ အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ၿမဲေနၿပီး ရွိေနၿပီးမွ ပ်က္စီးသြားေသာ အေတြးေလးတစ္ခု၊ နာက်င္မႈ ေလးတစ္ခု၊ ပူတာေလးတစ္ခု စသည္ျဖင့္ တစ္ခုခု၊ တစ္ေယာက္ေယာက္၏ ပ်က္စီးမႈ (ပညတ္ျဖစ္ပ်က္ ) မ်ားကို တကယ့္ ျဖစ္ပ်က္ တကယ့္ အနိစၥဟူ၍ အထင္မွားျပန္ေလသည္။

ပူတာေလးတစ္ခုက အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ၿမဲေန-ျဖစ္ေနၿပီး ....အနိစၥ ေရာက္သြားတာဟု နားလည္ျခင္းမ်ဳိးထက္...တရစပ္ လ်င္ျမန္လြန္းစြာ အနိစၥ သက္သက္ ျဖစ္ေနမႈ ကို .....ပူတာေလးတစ္ခုဟု အထင္မွားေနေၾကာင္း နားလည္ဖို႔ လိုအပ္ေပသည္..

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္......

ေမတၱာျဖင့္
စိုး၀င္းထြဋ္
Posted by Vipassana Meditation at Wednesday, May 19, 2010 0 ေ၀ဖန္မႈ