ဇနကဇာတ္ အဆက္
“မင္းသား၊ လံု႔လမျပဳအပ္ေသာ အရာ၌ လံု႔လျပဳမွားသူမွာ လိုအပ္ေသာကိစၥ မၿပီး။ ေတာင့္တအပ္ေသာ အက်ိဳး မရ။ အသက္ေသာ္လည္း ဆံုးရာ၏။ သို႔တည္းမဟုတ္ ကိုယ္စိတ္ ႏွစ္ပါးေသာ္လည္း ပင္ပန္းရာ၏။ ပရိသတ္ အလယ္၌ ရွက္ဖြယ္ေသာ္လည္း ျဖစ္ရာ၏။ ယခု ကမ္းမျမင္ေသာ မဟာသမုဒၵရာ၌ ကူးေသာသင္ မင္းသား၏ လံု႔လသည္ ေနရာက်ပါအံ့ေလာ”
“နတ္သမီး၊ ယခု ငါ သမုဒၵရာ၌ ကူးသကဲ့သို႔ အျခားသူတို႔သည္လည္း ေအာင္သည္ျဖစ္ေစ၊ မေအာင္သည္ျဖစ္ေစ လုံ႔လကို မေလွ်ာ့ထိုက္။ လူပ်င္း လူည့ံတို႔၏ အယူကို အစြဲအမွတ္ ျပဳ၍ ယခု ေျပာဆိုေသာ သင္နတ္သမီး၏ စကားသည္ မသင့္။ နတ္သမီး၊ ေလာက၌ လူတို႔သည္ ပ်င္းရိ၍ မေနအပ္။ ေကာင္းစြာေသာ လံု႔လျဖင့္ အခါခပ္သိမ္းပင္ ကိုယ္ျဖင့္ တန္သည္၊ ႏႈတ္ျဖင့္ တန္သည္၊ စိတ္ျဖင့္ ႀကံမည္ဟု ေထာက္ခ်င့္၍ လံု႔လ ျပဳအပ္လွသည္။ နတ္သမီး၊ ဤ သမုဒၵရာ၌ ငါႏွင့္အတူ ၇၀၀ ေသာ သေဘၤာသားတို႔သည္ နစ္မြန္းၾကသည္တြင္ သူတို႔သည္ ေယာက္်ားတို႔၏ လုံ႔လ ခ်ိဳ႕တဲ့ေပေသာေၾကာင့္ ငါး၊ လိပ္၊ မကန္းတို႔အစာ ျဖစ္ၾကေလကုန္ၿပီ။ ငါမူကား ေယာက္်ားတို႔၏ လုံ႔လ မေလွ်ာ့ေသာေၾကာင့္၊ ငါး၊ လိပ္၊ မကန္းတို႔ေဘးမွလည္း လြတ္ခဲ့၏။ လူ သာမညတို႔ ျမင္ရခဲေသာ နတ္သမီးကိုလည္း အနီးကပ္ကပ္ အမွတ္ထင္ထင္ ျမင္ရ၏။ သင္ခ်စ္ခင္၍ ငါ့ကို ေဆာင္ပါလွ်င္ ငါ့လိုအင္ဆႏၵ ျပည့္ဝေတာ့အံ့။ သင္မဆယ္တင္၍ ဤတြင္ပင္ ငါဆံုးပါးရေသာ္လည္း လံု႔လျပဳက်ိဳး ငါ ရရွိေလၿပီ။ ငါသည္ အစြမ္းရွိတိုင္း၊ အားရွိတိုင္း မဆုတ္ မဆိုင္းေသာ လုံ႔လျဖင့္ မဟာသမုဒၵရာကမ္းသုိ႔ ဆက္လက္ကူးခပ္အံ့”
ဇနက၏ စကားကို မဏိေမခလာ နတ္သမီးသည္ လြန္စြာႏွစ္သက္ ျမတ္ႏိုးသြားေလသည္။
“မင္းသား၊ သင္သည္ ေကာင္းျမတ္ေျဖာင့္စင္းေသာ လံု႔လႏွင့္ ျပည့္စံုပါေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ငါး၊ လိပ္တို႔၏ ေဘးရန္မွ လြတ္ခဲ့ၿပီ။ ယခုလည္း ဤ သမုဒၵရာ၌ မနစ္မြန္းေသး။ အို- ျမတ္ေသာ လုံ႔လရွင္ ပညာရွိမင္းသား၊ သင့္ကို ငါ ယခုဆယ္တင္အံ့။ အဘယ္အရပ္သို႔ ပို႔ရမည္နည္း” ဟု ေမးေလသည္။
မင္းသားကလည္း “ နတ္သမီး၊ မိထိလာျပည္သို႔ ငါ့ကို ပို႔ေဆာင္ပါေလာ့” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ မဏိေမခလာ နတ္သမီးသည္ ဇနကမင္းသားကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ညင္သာစြာ ခ်ီေပြ႔ၿပီးလွ်င္ ရင္ခြင္၌ ပိုက္လ်က္ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ေဆာင္သည္။ မင္းသား သြားလိုရာ မိထိလာျပည္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသည္။ ဥယ်ာဥ္ထဲရွိ ေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ သိပ္ထားခဲ့ေလသည္။
ထိုအခ်ိန္၌ မိထိလာျပည္တြင္ ေပါလဇနက မင္းႀကီး မရွိေတာ့ၿပီ။ မင္းႀကီးသည္ ဇနကမင္းသား သေဘၤာလႊင့္သည့္ ေန႔၌ပင္ နာမက်န္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယခု နတ္ရြာစံသည္မွာ ၇-ရက္ ရွိၿပီ။ မင္းႀကီး၌ သားေတာ္မရွိ။ သမီးေတာ္ သီဝလိေဒဝီ တစ္ပါးတည္းသာ ရွိသည္။ သီဝလိေဒဝီသည္ ရုပ္ရည္ အလြန္တရာ ေခ်ာေမာသည္။ ပညာဉာဏ္လည္း ႀကီးသည္။
မင္းႀကီးသည္ နတ္ရြာစံခါနီးတြင္ “ငါ၏ ထီးနန္းကို ဆက္ခံသူသည္ (၁) သမီးေတာ္ ႏွစ္သက္သူ ျဖစ္ရမည္။ (၂) ပလႅင္၏ ေခါင္းရင္းကို သိသူ ျဖစ္ရမည္။ (၃) ဗိုလ္တစ္ေထာင္တင္ေသာ ေလးကို တင္ႏိုင္သူ ျဖစ္ရမည္။ (၄) ေရႊအိုးႀကီး ၁၆-လံုးကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္သူ ျဖစ္ရမည္။ ဤ အဂၤါရပ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္စံုသူအား ထီးနန္းကို အပ္ႏွင္းၾက” ဟူ၍ မွာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
မူးမတ္တို႔လည္း ဤ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုသူကို ရွာေဖြၾကသည္။ သူတို႔က သီဝလိေဒဝီ မင္းသမီးအား စစ္သူႀကီး၊ ေရႊတိုက္ဝန္၊ သူေဌးႀကီးတို႔ကို သင့္မသင့္ စူးစမ္းၾကည့္ရန္ တင္ျပၾကသည္။ မင္းသမီးသည္ ထိုသူ သံုးဦးအား တစ္ဦးၿပီး တစ္ဦး စူးစမ္းၾကည့္သည္။ မႏွစ္သက္။ ပယ္လိုက္သည္။ ထိုက္တန္သူကို ရွာမရ။
ေနာက္ဆံုးတြင္ မူးမတ္တို႔သည္ ဖုတ္သြင္းရထားေခၚ ဖုႆရထား လႊတ္ၿပီး မင္းေလာင္းရွာရန္ စီမံၾကရသည္။ ဖုတ္သြင္းရထား ဆိုသည္မွာ ေမာင္းသူ မပါ။ မဂၤလာရွိေသာ ရထားကို ျမင္းျဖဴႀကီး ၄-ေကာင္တပ္လ်က္ မင္းေျမာက္တန္ဆာ ၅-ပါးကို တင္ၿပီး ‘မင္းေလာင္းရွိရာ သြားေစသတည္း’ ဟု ဓိဌာန္ လႊတ္ရေသာ ရထားျဖစ္သည္။
ဤအတိုင္း စီစဥ္ၿပီးလွ်င္ ဖုတ္သြင္းရထားကို လႊတ္လိုက္သည္။ ရထားေနာက္မွ တူရိယာမ်ားကိုလည္း တီးမႈတ္၍ လိုက္ေစသည္။
ရထားသည္ ၿမိဳ႕ကို ပတ္ၿပီးလွ်င္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ သြားသည္။ ဇနကမင္းသား အိပ္စက္ေနေသာ ေက်ာက္ဖ်ာေရွ႕သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ရပ္တန္႔သြားသည္။
မွဴးမတ္တို႔လည္း ေက်ာက္ဖ်ာေပၚ၌ ဇနက အိပ္ေနသည္ကို ျမင္သြားၾကသည္။ “အကယ္၍ ထီးနန္းႏွင့္ မထိုက္တန္သူ ျဖစ္လွ်င္ အလန္႔တၾကား ထေျပးလိမ့္မည္” ဟု ဆိုကာ တူရိယာတို႔ကို တစ္ၿပိဳင္နက္ ဆူညံစြာ တီးမႈတ္ေစသည္။
ဇနကသည္ ဆူညံေသာ အသံတို႔ေၾကာင့္ အိပ္ရာမွ ႏိုးသြားသည္။ ေခါင္းၿမီးၿခံဳကို လွစ္ၾကည့္ရာ မ်ားလွစြာေသာ ဗိုလ္ပါအေပါင္းတို႔ကို ေတြ႕ရသည္။ ထိုအခါ လံုးဝ ဂရုမစိုက္ဟန္ျဖင့္ တစ္ဖက္သို႔ ေစာင္းလ်က္ ျပန္အိပ္သည္။
ပုေရာဟိတ္ ပုဏၰားသည္ ဇနကမင္းသားထံ ခ်ဥ္းကပ္၍ ေျခဖဝါး၌ ရွိေသာ အေရးအေၾကာင္း အမွတ္အသား တို႔ကို ၾကည့္သည္။ မင္းျဖစ္ထိုက္သူ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိသြားသည္။
မွဴးမတ္တို႔က ‘ဤလူကား ဖုတ္သြင္းရထား အဆိုက္ခံရသူလည္း ျဖစ္သည္။ မင္းျဖစ္ထိုက္ေသာ ၾကန္အင္လကၡဏာ တို႔ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုသည္။ ငါတို႔မင္းႀကီး မွာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ အဂၤါေလးပါးႏွင့္လည္း ျပည့္စံုတန္ရာ၏’ ဟု တညီတညြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ မွဴးမတ္တို႔က “အရွင့္သား၊ မိထိလာျပည္ႀကီးကို အုပ္စိုးေတာ္မူပါ” ဟု ေတာင္းပန္ၾကသည္။ ဇနကမင္းသားသည္ ခ်က္ခ်င္း လက္မခံေသး။ ေမးျမန္း စံုစမ္း၍ အေၾကာင္းစံု သိရမွ လက္ခံလိုက္သည္။
(ဇနကဇာတ္ အဆက္အား ဆက္တင္ပါမည္)
0 comments:
Post a Comment