၀ိဘဇၨ နဲ႔ ေ၀ဘန္ေရး
Tuesday, 27 April 2010 17:40 | 
Written by Administrator | PDF | | Print | | E-mail
“ကုိ္ယ္၀ယ္ယူမည့္ ပစၥည္းကုိသာ အတု နဲ႔အစစ္ ခြဲျခမ္း စိစစ္ရမွာ၊ တစ္ေစ်းလုံး မွာရွိသမွ် ပစၥည္းေတြကုိ အတု အစစ္ ေ၀ဖန္ စြပ္စြဲေနရမွာ မဟုတ္ဘူး။”
စာေပညီအစ္ကုိေတာ္တစ္ဦးနဲ႔ စကား၀ုိင္းဖြဲ႔မိရာက ‘၀ိဘဇၨ ၀ါဒ’ ဆီ စကားစပ္မိသြား တယ္။ “ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္က ‘၀ိဘဇၨ ၀ါဒ’ ျဖစ္တယ္လုိ႔ မိန္႔ၾကားထားေတာ့ ‘ဗုဒၶ၀ါဒဆုိတာ ေ၀ဖန္ေရး၀ါဒ’ လုိ႔ ဆုိရင္ ရမလား”တဲ့ ။
‘၀ိဘဇၨ၀ါဒ’ ဆုိတဲ့စကားကုိ ဒီေန႔စာေပနယ္မွာ ေျပာဆုိေနၾကတဲ့ ေ၀ဖန္ေရး ဆုိတာနဲ႔ အတူတူလုိ႔ေျပာ ဆုိေနၾကတာ အရင္ကလည္း ၾကားေနပါတယ္။ ‘ ၀ိဘဇၨ ၀ါဒ’နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ စံနမူနာအျဖစ္ ထုတ္ျပေလ့ရွိတဲ့ ‘ေကသမုတၱိသုတ္’ ကုိ ေဟာေတာ္မူရတဲ့ အေၾကာင္း နိဒါန္းနဲ႔ ေဟာၾကားတဲ့ စကားရပ္မ်ားကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။
ေကသမုတၱိ လုိ႔ေခၚတဲ့ တုိက္နယ္မွာ ေနၾကတဲ့ ကာလာမအမ်ိဳးအႏြယ္တုိ႔ထံ ဘာသာေရး ဂုိဏ္းဆရာေတြ အသီးသီးက သူတုိ႔ရဲ့၀ါဒေတြကုိ လာေရာက္ေဟာၾကား ေနၾကေတာ့ ဂိုဏ္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အယူ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ရႈပ္ေထြးျပီး ဘာကုိပယ္လုိ႔ ဘာကုိ လက္ခံလုိက္နာ ရမည္ဆုိတာ မခြဲျခားတတ္ေအာင္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ၾကြ ေရာက္ေတာ္မူလာေတာ့ ကာလာမအႏြယ္ေတြက သူတုိ႔ႀကုံေတြ႔ေနရတဲ့ ျပႆနာကုိ ေလွ်ာက္ထားတယ္။
ေဟာေျပာသူ ေတြကလည္း “အေျပာသန္ အမွန္ေရာက္” ဆုိတဲ့သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာေဟာ ၾကသလုိ နာယူသူ ေတြကလည္း အေျပာပုိင္သူကုိ အႏုိင္ေပး လက္ခံတတ္ ၾကတာဟာ ေမာဟ ထူေျပာလွတဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ သံသရာနဲ႔ ခ်ီလာျပီျဖစ္တဲ့ အေမြ ဆုိး ႀကီးတစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကာလာမအႏြယ္တုိ႔ကုိ…
“ကဲ လာၾက ကာလာမတုိ႔၊ တစ္ဆင့္ၾကားေတြကုိလည္း အသာထားလုိက္၊ အဆက္ဆက္ ေျပာစမွန္ျပဳခဲ့လုိ႔ သမၻာရင့္လွပါျပီ ဆုိတာေတြ၊ ဟုိမွာ ဟုိလုိဆုိတဲ့ ေကာလဟလေတြစတဲ့ တစ္ဖက္သား နားက်ေလာက္တဲ့ ပုဂိဳလ္အရွိန္အ၀ါ၊ က်မ္းဂန္ အေထာက္အထားေတြစတဲ့ ယုတၱိယုတၱာေတြနဲ႔ လူႀကိဳက္မ်ားတာကုိလည္း ေဘးခ်ိန္ ထားလုိက္ၾက၊ အခု ငါဘုရားရွင္ ေျပာမည့္စကားကုိ သင္တုိ႔ ဘယ္လုိသေဘာရၾကသလဲ” ဆုိျပီး ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ထူေျပာသူ ကင္းရွင္းသူတုိ႔အနက္ ဘယ္လုိလူဟာ အပူေၾကြးထပ္ျပီး ဘယ္ပုဂိဳလ္မ်ားကုိ အေအးဓာတ္ ရမလဲစတဲ့ အေမးအေျဖမ်ားနဲ႔ ေ၀ဖန္ စစ္ေဆးခုို္င္းပါတယ္။။
ဒီသုတ္ရဲ့ သေဘာသြားကုိၾကည့္လုိက္ရင္ ကုိယ္နွင့္မဆုိင္တာ၊ ကုိယ္မကြ်မ္းက်င္ရာ ေတြကုိ ေ၀ဖန္ခုိင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္လက္ခံက်င့္သုံးရမည့္ အယူ၀ါဒ လမ္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကုိယ္ရည္မွန္းတဲ့ အပူကင္းေ၀းျပီး ကုိယ္ပုိင္ဆုံးျဖတ္ခုိင္းလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။
သေဘာကေတာ့ ေစ်းထဲမွာ ပစၥည္းတစ္ခုခု ၀ယ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ကုိ၀ယ္မယ့္ ပစၥည္းကုိသာ ကုိယ့္အတြက္ အသုံး၀င္မည့္ပစၥည္းမ်ိဳး ဟုတ္မဟုတ္နဲ႔ အမ်ိဳးအစား မွန္ မမွန္ကုိ စိစစ္ေ၀ဖန္ခြဲျခားၾကည့္ရမွာပါ။ တစ္ေစ်းလုံးမွာရွိသမွ် ပစၥည္းေတြကုိ အတုလား အစစ္လား လုိ႔ ခြဲျခား ေ၀ဖန္ အျပစ္တင္စြပ္စြဲၾကရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ၀ိဘဇၨ၀ါဒ ဆုိတာ ဒီလုိသေဘာ မ်ိဳးပါ။ ဒါဆုိ ဒီေန႔ ဘယ္လုိျခားနားတယ္ဆုိတာ အကဲခတ္လုိ႔ရ ေလာက္ပါတယ္။
ဘုရားအစရွိတဲ့ အရိယာသူေတာ္စဥ္တုိ႔ရဲ့ ပင္ကုိယ္သေဘာက သူတစ္ပါးကုိ အျပစ္ ေျပာေ၀ဖန္တာမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ရွားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီဃနိကာယ္ “သာမညဖလ”သုတ္မွာ အဇာတသတ္မင္းႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားထံမွာ ရဟန္း(သမဏ)ျပဳလုပ္က်င့္သုံးရျခင္းရဲ့ မ်က္ေမွာက္ ထင္ရွားတဲ့ အက်ိဳးတရားမ်ားကုိ ေမးေလွ်ာက္ပါတယ္။ ရဟန္း(သမဏ)ဆုိ တာ အဲဒီေခတ္ အသုံးအႏႈန္းအရ အိမ္ရာတည္ေထာင္တဲ့ လူ႔ေဘာင္ကုိစြန္႔ခြာျပီး က်င့္သုံး ေနထုိင္သမွ်အားလုံးကုိ ေခၚေ၀ၚေျပာဆုိၾကတာျဖစ္လုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶ သာသနာေတာ္မွ အပျဖစ္တဲ့ ဂုိဏ္းဆရားႀကီးမ်ားထံမွာ ၀င္ေရာက္ ေနထုိင္ၾကသူတုိ႔နဲ႔လည္း ပတ္သက္ ေနပါတယ္။
ဘယ္လုိအဆုံးအမ သာသနာမ်ိဳးမွာ က်င့္သုံးသူဟာ မ်က္ေမွာက္ အက်ိဳးရတယ္၊ မရဘူးဆုိတဲ့ အျဖဴ နဲ႔ အမည္း ကြဲျပားေအာင္ ရွင္းျပႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ တျခားဂုိဏ္းဆရာႀကီး ေတြရဲ့ ၀ါဒကုိ မလႊဲမေရွာင္သာ ေဖာ္ျပရေတာ့မယ့္ အေျခအေနနဲ႔ ႀကုံလာတဲ့အခါ ျမတ္စြာ ဘုရားက အဇာတသတ္မင္းကုိပဲ ျပန္ေမးတယ္။
“ဒီျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး တစ္ျခား ဂုိဏ္းဆရာႀကီးမ်ားကေတာ့ ဘယ္လုိေျဖၾကား ၾကသလဲ”ဆုိျပီးေတာ့ေပါ့။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္တုိင္ သိျပီးျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ ဘာျဖစ္လုိ႔ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ တျခား ၀ါဒမ်ားကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပျပီး အျဖဴ နဲ႔ အမည္း ကုိ ႏိႈင္းယွဥ္မေဟာ ရတာလည္း ဆုိေတာ့ တကယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ တျခား၀ါဒေတြကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကား မယ္ ဆုိရင္ အဇာတသတ္မင္းရဲ့ ပရိသတ္ထဲမွာ တျခား၀ါဒကုိ လက္ခံယုံၾကည္ၾကသူေတြ လည္း ပါၾကလုိ႔ သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္က တျခား၀ါဒေတြရဲ့ အျပစ္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ျပီး ‘တရားကင္း’ေျပာေနတယ္လုိ႔ အထင္မွားႏုိင္စရာရွိလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ထုတ္ေဖာ္ မျပဘဲ အဇာတသတ္မင္းႀကီးကုိသာ သူအေတြ႔အႀကံဳ သူေလွ်ာက္ထားေစခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ထုတ္ေဖာ္မျပဘဲ အဇာတသတ္ မင္းႀကီးကုိသာ သူ႔အေတြ႔အႀကုံ သူေလွ်ာက္ထား ေစခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ အ႒ကထာဆရာက ရွင္းျပပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗာန္စံေတာ္မူခါနီးမွာ သုဘဒၵပုရဗုိဇ္က တျခားဂုိဏ္းဆရာ ႀကီးမ်ားရဲ့ ၀ါဒနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး မွားသလား၊ မွန္သလား ခြဲျခားေဟာေတာ္မူဖုိ႔ ေလွ်ာက္ ထားတဲ့အခါမွာလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္က “အလံသုဘဒၵ- ဒါေတြမလုိအပ္ဘူး သုဘဒၵ လုိ႔ ျမစ္ပယ္ေတာ္မူျပီး မဂၢင္ရွစ္ပါး တရားလမ္းစဥ္မွန္ကုိ ေဟာညႊန္ျပႏုိင္သူသာ ‘သဗၺညူ’ ျဖစ္တယ္။ မဂၢင္ရွစ္ပါး က်င့္စဥ္တရားကုိ က်င့္သုံးႏုိင္တဲ့ သာသနာေတာ္မွာသာ ဒုကၡ ခပ္သိမ္းေအးျငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္တဲ့ အရိယာပုဂၢိဳလ္မ်ားရွိႏုိင္တယ္”လုိ႔ မိန္႔ၾကားျပီး သာသနာအစစ္ နဲ႔ အတုကုိ ခြဲျခားႏုိင္တဲ့နည္းကုိပဲ ေဟာျပတယ္။ သူတစ္ပါး ၀ါဒကုိ ေ၀ဖန္တာမလုပ္ခဲ့ဘူး။
ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကုိ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ၀ိဘဇၨ၀ါဒ ဆုိတာ မိမိလက္ခံမည့္ တရားနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့သာ မွန္း မွန္ ေကာင္း ဆုိး ခြဲျခားေ၀ဖန္ရမွာျဖစ္တယ္။ ကုိယ္နဲ႔ မဆုိင္တာကုိ ေ၀ဖန္ေရးအမည္ခံျပီး အတင္းအဖ်ဥ္းေျပာဆုိရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိတာ မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွား သိသာ ပါလိမ့္မယ္။
စစ္မွန္တဲ့ ၀ိဘဇ၀ါဒကုိ နားလည္ အသုံးျပဳႏုိင္ၾကပါေစ။
ဓမၼေဘရီအရွင္၀ီရိယ(ေတာင္စြန္း)
0 comments:
Post a Comment