စိတ္ပါသြားျပီ

စိတ္ပါသြားျပီ ဆိုတာနဲ ့တင္ထားတဲ့ ပံုကို ၾကည့္ျပီး
ေပးမထားတဲ့ အမွတ္ေတြ ေလွ်ာ့ပစ္မွာ စိုးမိေသး။
ေက်းဇူးျပဳျပီး...ေရွ ့ဆက္ဖတ္ပါ။

ကိုယ့္စိတ္ပါသြားတာ ဒီလိုပါ။ နဂိုရ္က စိတ္မပါဘူးေလ။
ဘယ္စိတ္ပါ ပါ့မလဲ၊ စိတ္ပါရ ေကာင္းမွန္းကို မသိတာ။
စိတ္ပါဖို ့လမ္းစလည္း မရွိဘူးေလ။

ကိုယ့္အျဖစ္ ၾကည့္ပါ့လား၊ ကိုယ့္ျပည္ဌာန ေနတံုးက အင္တာနက္ ဆိုလို ့
အီးေမး ၃ခါလား ပို ့ဘူးတယ္။ ဒါေတာင္ တစ္ခါက အထင္ၾကီးေအာင္ ၾကြားေျပာတာ။

ကိုယ္ပိုင္ ကင္မရာနဲ ့ဆိုလို ့ တစ္ခါမွ ဓာတ္ပံု မရိုက္ဖူးဘူး။ တကယ္ အတည္။
ငွါးျပီးေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ရိုက္ဖူးတယ္။
ကိုယ့္ဆီ လာျပီး အလွဴခံၾကမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဟီး။

အင္း...ခုေတာ့ေလ နိုင္ငံျခား ေရာက္လာေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကင္မရာေလး
ရွိေအာင္လုပ္ထားရသေပါ့။
အင္တာနက္ ဆိုတာကလည္း အီးေမးပို ့ရံုတင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ခ်က္လိုက္ ျပဳတ္လိုက္။

ဒါ့ထက္ ပိုျပီး ဘေလာ့ဂ္ လုပ္လို ့ရပါလား ဆိုတာသိေတာ့
သူငယ္ခ်င္း လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ဘေလာ့ေလးမွာ
စာေလးေတြ ေရးလိုက္နဲ ့။ ဓာတ္ပံုရိုက္တာလည္း စိတ္ပါသြား။
ဘေလာ့မွာ စာေရးရတာလည္း စိတ္ပါသြားတာေနာ္...။

အထက္ပါ ပံုသည္
ေရာမမွာ မေနေသးေပမယ့္ ေရာမက လာၾကတဲ့ အီတလီသူေလးေတြနဲ့အတူ
ေဟာ္လန္၊ ထိုင္း ကိုယ္ေတာ္မ်ားနဲ ့ ဆြမ္းစား အျပန္ လမ္းၾကံဳေအာင္
တမင္ သြားခဲ့ၾကတဲ့ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ အမွတ္တရ


ျမင္းစိုင္းသမားေတာ့ မဟုတ္ဘူး





စက္မႈထြန္းကားတဲ့ နိုင္ငံေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ စက္ပစၥည္း ေပါလို ့ရိုးအီ သြားလို ့ေလလား၊
အဂၤလိပ္ ဥယ်ာဥ္ ဆိုတဲ့ ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲမွာ
ရဲသားၾကီး ကိုလွေရႊ ရဲေမ လံုမ တို ့
ကိုယ့္ျမင္း ကိုယ္စီးျပီး လာတဲ့သူေတြကို
ေစာင့္ေရွာက္လွည့္လည္ေနပံု


ဆိုကၠားေတာ့ ဆိုကၠားပဲ





အဲဒါပဲ။ ရွားရွားပါးပါး
ဆိုကၠားေတာ့ ဆိုကၠားပဲ။
အေရွ ့နဲ ့ အေနာက္ကြာတာ။

ေရွ ့နဲ ့ေနာက္ လည္းကြာတာ။
ကိုယ္တို ့ဆီမွာက ဘီးႏွစ္ဘီးက ေနာက္က
ဒီက ေရွ ့က...။

ျပီးေတာ့...
ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ...။

တကယ္ဟ




ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ ေတြ ့ေနတာေတာ့ ၾကာျပီ။
ဒီလို ေဆာ့တာ ကစားတာကို။
ဒီ စေပါ့ထ္ကို ခုလို လက္ေတြ ့ မျမင္ဘူးတာနဲ ့ခုမွပဲ ဓာတ္ပံုရိုက္ယူခဲ့တာ။
သူတို ့အတြက္ မထူးဆန္း၊
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အထူး...
( အဟမ္း)။


ေနနာရီ တဲ့




ေနနာရီ- လို ့ ေျပာတာပဲ။

ဘယ္လို ၾကည့္ရသလဲ ေမးေတာ့
ရွင္းျပတဲ့သူေျပာတာက အေတာ္ရွင္းတယ္။
တပည့္ေတာ္လည္း မသိဘူးတဲ့။

ရွင္းျပသူကိုယ္တိုင္က ဂ်ာမန္ပါပဲ။
သို ့ေသာ္...သူလည္း
သူသိသလို ရွင္းျပတာပါပဲ။


ျမတ္ေရာင္နီ
(၂၇၊၀၄၊၂၀၁၀)