လူသားကုိ စားေလေယာင္ တကားဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏...
ဒႏၲေပါနသိကၡာပုဒ္ - (ဒန္ပူ)
လူသားကုိ စားေလေယာင္ တကားဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဝသာလီျပည္ မဟာဝုန္ေတာတြင္ ျပာသာဒ္ေဆာင္ေပါက္ေသာ ေက်ာင္းႀကီး၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ ေသာအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ပစၥည္း အလံုးစံု ပံ့သကူဓူတင္ကုိ ေဆာင္၍ သုသာန္၌ ေန၏။ ထုိရဟန္းသည္ လူတို႔ေပးလွဴသည္ကုိ ခံယူျခင္းငွါအလုိမ႐ိွ၊ သုသာန္၌ လည္းေကာင္း၊ သစ္ပင္ရင္း၌လည္းေကာင္း၊ တံခါးခံု၌လည္းေကာင္း ေသလြန္ ေသာ မိဘဘုိးဘြား စသည္တို႔၏ အက်ဳိးငွါ စြန္႔ထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္တို႔ကုိ ကိုယ္တုိင္ယူ၍ စား၏။
လူတို႔က ဤသို႔ ေျပာဆိုၾကသည္...
''အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤရဟန္းသည္ ငါတို႔၏ ေသလြန္ေသာ မိဘဘုိးဘြား စသည္ တို႔၏ အက်ဳိးငွါ စြန္႔ထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္တို႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ယူ၍ စားဘိသနည္း၊ ဤရဟန္းသည္ ဆူၿဖိဳး၏၊ လူသားကုိ စားေလေယာင္ တကား'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။
လူသားကုိ စားေလေယာင္ တကားဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏...
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဝသာလီျပည္ မဟာဝုန္ေတာတြင္ ျပာသာဒ္ေဆာင္ေပါက္ေသာ ေက်ာင္းႀကီး၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ ေသာအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ပစၥည္း အလံုးစံု ပံ့သကူဓူတင္ကုိ ေဆာင္၍ သုသာန္၌ ေန၏။ ထုိရဟန္းသည္ လူတို႔ေပးလွဴသည္ကုိ ခံယူျခင္းငွါအလုိမ႐ိွ၊ သုသာန္၌ လည္းေကာင္း၊ သစ္ပင္ရင္း၌လည္းေကာင္း၊ တံခါးခံု၌လည္းေကာင္း ေသလြန္ ေသာ မိဘဘုိးဘြား စသည္တို႔၏ အက်ဳိးငွါ စြန္႔ထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္တို႔ကုိ ကိုယ္တုိင္ယူ၍ စား၏။
လူတို႔က ဤသို႔ ေျပာဆိုၾကသည္...
''အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤရဟန္းသည္ ငါတို႔၏ ေသလြန္ေသာ မိဘဘုိးဘြား စသည္ တို႔၏ အက်ဳိးငွါ စြန္႔ထားေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္တို႔ကုိ ကုိယ္တုိင္ယူ၍ စားဘိသနည္း၊ ဤရဟန္းသည္ ဆူၿဖိဳး၏၊ လူသားကုိ စားေလေယာင္ တကား'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။
သူေတာ္ေကာင္းေတြ ၾကည့္စမ္းပါ ဝိနည္း စည္းကမ္း မသတ္မွတ္ေသးခင္ ဓာတ္ေကာင္းကိန္းေနေသာသူမ်ားဟာ ဒါကေတာ့ျဖင့္ မလုပ္သင့္ဘူးဆိုၿပီး အျပစ္ေျပာၾကတယ္ ကဲ့ရဲ႕ၾကတယ္၊ မလွဴဒါန္း မေပးကမ္းေသာအစာကို စားလို႔ လူသားမ်ားစားေနသလားလို႔ေတာင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကပါတယ္။ အဓိကေတာ့ မသင့္ေတာ္တာေတြ လုပ္ရင္ ကဲ့ရဲ႕ၾကတယ္၊ ခု ဒကာဒကာမတို႔က မသင့္ေတာ္တာလုပ္ေနတာေတြ႔ရင္ မေျပာနဲ႔ မေျပာနဲ႔ အျပစ္ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ သူတို႔က သကၤန္းႀကီးေတြနဲ႔ ဖက္ေပၚဆူးက်ဖက္ေပါက္ ဆူးေပၚ ဖက္က်ေတာ့လည္း ဖက္ေပါက္ေနာ္ တိတ္တိတ္ေန မေျပာၾကနဲ႔ဆိုၿပီး ဒီလိုျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ စဥ္းစားၾကေနာ္ လူသာသနာျပဳမ်ား။
ရဟန္း တို႔သည္ ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ် အျပစ္ျပ ေျပာဆုိၾကေသာ ထုိလူတို႔၏ စကားကုိ ၾကားၾကသည္သာတည္း။
အလုိနည္းေသာ ရဟန္းတို႔က ဤသို႔ ေျပာဆိုၾက၏ ...
''အဘယ့္ေၾကာင့္ ရဟန္းသည္ မေပးအပ္ေသာ 'အကပ္မခံရေသးေသာ' အာဟာရကုိ ခံတြင္းဝသို႔ ေဆာင္ဘိသနည္း'' ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ပ။
ဝိနည္းမသတ္မွတ္ေသးခင္ေတာင္ အလိုနည္းတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကလည္း အျမင္မေတာ္တာေတြ႔ရင္ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကတယ္။ ခုေခတ္ရဟန္းေတာ္ တခ်ဳိ႔လည္း ဝိနည္းစည္းကမ္း မလိုက္နာရင္ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဟိုငဲ့ဒီငဲ့ ငဲ့ေနၾကျပန္တယ္၊ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ငဲ့တဲ့ထဲပါတာပါပဲ အျပစ္မေျပာပဲ ငဲ့ေနေသာ ကြ်ႏ္ုပ္သည္မေကာင္းပါ။
ျမတ္စြာဘုရားက ဤသို႔မိန္႔ေတာ္မူ၏...
''ရဟန္း သင္သည္ မေပးအပ္ေသာ 'အကပ္မခံရေသးေသာ' အာဟာရကုိ ခံတြင္းဝသို႔ ေဆာင္၏ဟူသည္ မွန္သေလာ'' ဟု စိစစ္ ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။
မွန္ပါသည္ ျမတ္စြာဘုရားဟု ေလွ်ာက္၏။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကဲ့ရဲ႕ေတာ္မူ၏။ပ။ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား အဘယ့္ေၾကာင့္ သင္သည္ မေပးအပ္ေသာ 'အကပ္မခံရေသးေသာ' အာဟာရကုိ ခံတြင္းဝသို႔ ေဆာင္ဘိသနည္း။ မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ား ဤ သင္ျပဳမိေသာ အမႈသည္ မၾကည္ညိဳ ေသးေသာ သူတို႔အား ၾကည္ညိဳေစျခင္းငွါ လည္းေကာင္း။ပ။ ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။ 263
''အၾကင္ရဟန္းသည္ မေပးအပ္ေသာ 'အကပ္မခံရေသးေသာ' အာဟာရကို ခံတြင္းဝသို႔ ေဆာင္ျငားအံ့၊ ထုိရဟန္းအား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဤသို႔လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔အား ဤသိကၡာပုဒ္ကို ပညတ္ေတာ္မူ၏။ က
ျမတ္ဗုဒၶက မဂ္ဖုိလ္မွ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ေသာ ေယာက်္ားတဲ့၊ ဘုန္းႀကီးမ်ား ဘာေၾကာင့္ ရဟန္းဝတ္ၾကသလဲဆို မဂ္ဖိုလ္ လိုခ်င္လို႔ ဝတ္ၾကတာလို႔ ေျဖၾကရမွာပါ၊ ခုေတာ့ သူတစ္ပါးက မေပးလွဴ၊ အကပ္မခံပဲနဲ႔ စားလို႔ အျပစ္တင္လိုက္တဲ့စကားလံုးက မဂ္ဖုိလ္မရႏိုင္တဲ့သူတဲ့၊ အလြန္အလြန္ကို ေၾကာက္စရာေကာင္းလွပါတယ္။ ဒါဆို ဝိနည္းစည္းကမ္း သတ္မွတ္ၿပီးမွ အျပစ္က်ဴးလြန္သူ ရဟန္းမ်ားဆို ျမတ္စြာဘုရား ဘယ္ေလာက္မ်ား ျပစ္တင္ ကဲ့ရဲ႕လိုက္မလဲလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။
ထုိအခါ ရဟန္းတို႔သည္ ေရ, ဒန္ပူတို႔ကုိ မအပ္ဟု ေတြးေတာမႈ ''သံသယကုကၠဳစၥ' ႐ိွၾကကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကုိ ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ''ရဟန္းတို႔ ေရ, ဒန္ပူကုိကုိယ္တုိင္ ယူ၍ သံုးေဆာင္ျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ရဟန္းတို႔ ဤသို႔လွ်င္ ဤသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ ျပၾကကုန္ေလာ့။ 264
''အၾကင္ရဟန္းသည္ ေရ, ဒန္ပူကုိ ၾကဥ္၍ မေပးအပ္ေသာ 'အကပ္မခံရေသး ေသာ' အာဟာရကုိ ခံတြင္းဝသို႔ ေဆာင္ျငားအံ့၊ ထုိရဟန္းအား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾကကုန္ ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၈၉။ ၄ဝ- (ခ) ၂၆၅။
အျပစ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ သံသယကုကၠဳစ ျဖစ္ၿပီး မသံုးေဆာင္တဲ့ ရဟန္းနဲ႔၊ ဝိနည္းျပစ္ ရွိမွန္းသိရဲ႕သားနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္တဲ့ရဟန္း ဘယ္ေလာက္ကြာ ျခားသြားၿပီလဲ။
ခုေတာ့
ပါစိတ္က ခ်ာတိတ္ပါကြာလို႔
တခ်ဳိ႕က ေျပာကုန္ပါၿပီ ျမတ္စြာဘုရား
သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကပါေစ...
၁ဝ - ဒႏၲေပါနသိကၡာပုဒ္၊ ၄ - ေဘာဇနဝဂ္၊ ဘိကၡဳပါစိတ္၊ ပါစိတ္ပါဠိေတာ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
မိမိကို လုပ္ေကြၽး ျပဳစုရန္အတြက္ လူအေပါင္းကို ေျပာဆိုျခင္းငွါ အလိုမရွိ...
ကမၼဝိပါကဇသုတ္ - (ကံ၏အက်ဳိးေၾကာင့္ျဖစ္သည္)
21
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ရဟန္း တစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထား၍ တင္ပ်ဥ္ေခြၿပီးလွ်င္ ေရွးကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္း စပ္ရွားေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာကို သည္းခံလ်က္ အမွတ္ရမႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္' ရွိသည္ျဖစ္၍ မပင္မပန္း ထိုင္ေန၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ တင္ပ်ဥ္ေခြၿပီးလွ်င္ ေရွးကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္း စပ္ရွားေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာကို သည္းခံလ်က္ အမွတ္ရမႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္' ရွိသည္ ျဖစ္၍ မပင္မပန္း ထိုင္ေနေသာ ထိုရဟန္းကို ျမင္ေတာ္မူ၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာအခ်ိန္၌-
''ကံအလံုးစံုကို စြန္႔ပယ္ၿပီး၍ ေရွးက ျပဳဖူးေသာ ရာဂစေသာ ျမဴကို ခါထုတ္လ်က္ ငါ ငါဟု မစြဲလမ္းဘဲ နိဗၺာန္၌ တည္ေသာ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းအား မိမိကို လုပ္ေကြၽး ျပဳစုရန္အတြက္ လူအေပါင္းကို ေျပာဆိုျခင္းငွါ အလိုမရွိ'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ ေတာ္မူ၏။ 21
၁ - ကမၼဝိပါကဇသုတ္၊ နႏၵဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။
21
အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤသို႔ ၾကားနာခဲ့ရပါသည္-
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္ သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ရဟန္း တစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ထား၍ တင္ပ်ဥ္ေခြၿပီးလွ်င္ ေရွးကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္း စပ္ရွားေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာကို သည္းခံလ်က္ အမွတ္ရမႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္' ရွိသည္ျဖစ္၍ မပင္မပန္း ထိုင္ေန၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ မနီးမေဝး၌ ကိုယ္ကို ေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ တင္ပ်ဥ္ေခြၿပီးလွ်င္ ေရွးကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ ထက္ျမက္ ၾကမ္းတမ္း စပ္ရွားေသာ ဆင္းရဲေဝဒနာကို သည္းခံလ်က္ အမွတ္ရမႈ 'သတိ' ဆင္ျခင္ဉာဏ္ 'သမၸဇဥ္' ရွိသည္ ျဖစ္၍ မပင္မပန္း ထိုင္ေနေသာ ထိုရဟန္းကို ျမင္ေတာ္မူ၏။
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္းအရာကို သိေတာ္မူ၍ ထိုသိေသာအခ်ိန္၌-
''ကံအလံုးစံုကို စြန္႔ပယ္ၿပီး၍ ေရွးက ျပဳဖူးေသာ ရာဂစေသာ ျမဴကို ခါထုတ္လ်က္ ငါ ငါဟု မစြဲလမ္းဘဲ နိဗၺာန္၌ တည္ေသာ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္းအား မိမိကို လုပ္ေကြၽး ျပဳစုရန္အတြက္ လူအေပါင္းကို ေျပာဆိုျခင္းငွါ အလိုမရွိ'' ဟု ဤဥဒါန္းကို က်ဴးရင့္ ေတာ္မူ၏။ 21
၁ - ကမၼဝိပါကဇသုတ္၊ နႏၵဝဂ္၊ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္၊ ခုဒၵကနိကာယ္။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
0 comments:
Post a Comment