ပုထုဇဥ္
(က)
သံသရာ ကေဖးမွာ
ဆုံတဲ့အခါ…
အနိစၥာ ၀တ.. ေတးကုိ ဆုိ
ေဘာ္ဒါေတြ႔ရင္ေတာ့ ေသြးဆုိးတယ္..။
(ခ)
ဟုိစကားလုိေပါ့..
“ဘုရားဆုိလည္း ဖူးလုိက္တာပဲ..
သုရာဆုိလည္း မူးလုိက္တာပဲ..”
ဆူလြယ္ နပ္လြယ္ သံေ၀ဂေတာ့ ရွိတယ္..။
(ဂ)
ကဲ..
လူလူသူသူ မလွေတာ့ေကာ
ဘာအေရးလဲ…
ကိေလသာအတြက္ဆုိ
လက္ထုိးအန္ဖုိ႔လဲ ၀န္မေလးဘူး..။
Ashin Manijota
(ေမာေနယ်)
၄.၈.၂၀၁၁ Categories: ဓမၼကဗ်ာ 
0 comments:
0 comments:
Post a Comment