စူးနစ္ေနာင္တ..ကေဋကဋာ...
*အေမ….အေမ…. အေမ ေရ….လုိ႔
မည္သုိ႔ ဆုိေလ…ေအာ္ေခၚေလ လည္း
လက္ခံႏုိင္စြမ္း….ၾကားႏုိင္စြမ္း မဲ့…….
ခပ္သဲ့သဲ့ပင္….. ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေသး…….
ခပ္ယဲ့ယဲ့ပင္……ေတာင္းပန္ခ်င္ေသး…..
ေဝးကား ေဝးခဲ့……..တကယ္ပင္ေဝးခဲ့
ေဝးခဲ့ၿပီေကာ..သံသရာေတာ တဲ့
ေမာဟုိက္ ပင္ပန္း ၊ လမ္းလည္းမျမင္ ၊ ကမ္းမျမင္…ဘူး
စူးနစ္ေနာင္တ..ကေဋကဋာ…။
*အေမ ေရ…
သားသမီးဟူသည္ ..
အယူသမား…. အပူသမား….ေတြပါ။
ယူသာသြားၿပီး… အပူေတြလာလာထား…
လူတကာအမ်ားျဖစ္သတဲ့ ။
ငါးပါးေသာရန္သူထဲ….
သမီးလည္းပါဝင္….ေနဝင္ခ်ိန္မွသိခဲ့ရ…
သိပ္ကုိေနာက္က် လြန္းပါတယ္..။
*အေမ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္…လင္းလက္ေစေသာ..
အေမ့ႏွလုံးသား …..အားတက္ေစေသာ..
အေမ့စိတ္အာရုံ ..လုံျခဳံေစေသာ….
အေမ့မ်က္ရည္တစ္ေပါက္…ေသြ႔ေျခာက္ေစေသာ..
အေမ့ ဆႏၵ…ျပည့္ဝေစေသာ..
အေမ့အနာဂတ္…..လွပေက်နပ္ေစေသာ…
အေမ့ဘဝ……..ေတာက္ပ ေစေသာ…..
တစ္ေသာ..ေသာ…နဲ႔ ဘဝအေမာ ေတြေျပ
ပန္းေတြေဝ နဲ႔… စမ္းေရစီးဆင္း….
ထီးတစ္စင္း ..လုိ
သမီးမျဖစ္ခဲ့ဘူးအေမ..။
*သားသမီး အခ်စ္…ေျမးအႏွစ္တဲ့……
ေမတၱာစစ္စစ္..စကား ဘယ္လုိဆုိ… အမွန္ကုိသိေနခဲ့
ေျမးကုိ ထိန္း တဲ့လက္ေတြဟာ….. တစ္ခါတခါ..
သမီးထက္ကုိမပုိတာ….အမွန္ပါပဲ..။
အနာဂတ္ေပ်ာက္ဆုံးသူရယ္လုိ႔..ယူႀကဳံးမရ…
ရင္ထဲကငုိ…..
ၿမဳိလုိ႔လည္းမျဖစ္...ေထြးအန္လည္း မပစ္ႏုိင္…
ယုိင္ႏြဲ႔ သတိ..ဝိေရာဓိ ေတြ..ဆက္ဆက္ေနၿပီး
ေမႊေမႊေႏွာက္ေႏွာက္….ေဆာက္တည္ရာမရ..
ဘဝ မီးေတြ
သမီး ေလာင္ၿမဳိက္ေစခဲ့တယ္..။
*အေမ..အေမ….အေမ ရယ္…
အေမရယ္ လုိ႔
ထပ္ဆင့္ကာဆုိ……မည္သုိ႔ဆုိလည္း
ကုသုိလ္ ၾကမၼာ မမွီပါ ခဲ့……ကုန္လြန္ခဲ့ၿပီ..။
တုံ႔လွည့္ ဝဋ္အင္…ဆင္ျခင္သတိ..ရွိလာတဲ့အခ်ိန္…။
လဲရာကထ...ဘဝေရဆန္…တဖန္ထုဆစ္…..အသစ္ျဖစ္ခ်ိန္….။
အေမ့ဆႏၵ..ျမင္လုိလွတဲ့…ဘဝပုံရိပ္…အက်ိတ္အခဲ…ၿဖဳိခြဲမိခ်ိန္….။
အေပးသမား ဆုိတာ အေအးသမား တဲ့..
ဆရာရွင္ ရဲ႔စကား၊ မွတ္သားေအးျမေနခဲ့အခ်ိန္…..။
အရိပ္ရျခင္း၊ စိတ္ခ်ျခင္း ေတြ…
ေဝဆာေနခဲ့… အေမ့ရဲ႔ ထီးတစ္စင္း ..အျဖစ္..
လင္းခ်င္း သန္႔စင္..အမွန္ျမင္ခဲ့…။
*ဒါေပမဲ့….ေလ….
ဘယ္မွာေဝမွ်..ခံစားရမလဲ..။
ဘယ္မွာ အုပ္မုိး… လႈပ္ႏႈိးရမလဲ…။
ဘယ္မွာေပးေဝ….ခ်မ္းေျမ႔ေစမလဲ..။
ျပန္ဝယ္မရ….ျပန္မရ တဲ့
တစ္ခါက..အတြက္..၊ မ်က္ရည္ႏွင့္လူး
စူးနစ္ေနာင္တ…. ကေဋကဋာ…။
***၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၉ ရက္ ေန႔ ည ၉နာရီ အခ်ိန္မွာ အားလုံးကုိခ်န္ထား၊ဘဝတစ္ပါးသုိ႔ ေျပာင္းသြားခဲ့ပါေသာ ေက်းဇူးရွင္ မိခင္ႀကီး သုိ႔ ဤ ကဗ်ာ ျဖင့္ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့အပ္ပါသည္။******
သစၥာအလင္း
0 comments:
Post a Comment