တရားပူေဇာ္နည္း
Tuesday, December 21, 2010
မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေရးသားတဲ့ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္စာအုပ္ထဲမွ တရားပူေဇာ္နည္းဆိုတဲ့အဆံုးမေလးကို အင္မတန္ၾကည္ညိဳမိတဲ့အတြက္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္ကို ထြန္းေတာက္ေစလိုေသာ ေမတၱာေစတနာအျပည့္ပါ၀င္ေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕အာေဘာ္အတုိင္း ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္..။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားဖတ္မွတ္ၿပီး ေဆာင္သင့္သည္မ်ားေဆာင္ႏိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသုိလ္တရားမ်ားပြားမ်ားႏိုင္ၾကပါေစ..။
တရားပူေဇာ္နည္း။ ။ “ဘုရားရွင္ႏွင့္သံဃာေတာ္သည္ ပံုသဏၭာန္ အထင္အရွား ရွိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ပူေဇာ္၍ျဖစ္၏။ တရားေတာ္ကား ပံုသဏၭာန္ မထင္ရွားေသာေၾကာင့္ မည္ကဲ့သို႔ ပူေဇာ္ရအံ့နည္း” ဟု အႀကံျဖစ္၍ ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္ ဘုရားအထံ ေလ်ာက္ဖူးေလ၏။ ဘုရားရွင္ကလည္း “ပုဏၰား တရားေတာ္ကို ပူေဇာ္လိုလွ်င္ တရားေတာ္ကိုမ်ားစြာသိ၍ ဗဟုသုတရွိေသာ ရဟန္းေတာ္ကို ပူေဇာ္ေလ” ဟု မိန္႔ေတာ္မူသျဖင့္ သံဃာမ်ားအထံ ဗဟုသုတရွိေသာ ရဟန္းေတာ္ကို ေမးေလွ်ာက္ေလရာ အရွင္အာနႏၵာကို ညႊန္ျပၾကသျဖင့္ တရားေတာ္ကို ရည္မွန္း၍ တစ္ေထာင္တန္သကၤန္းျဖင့္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေလသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ယခုကာလ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟူသမွ်တို႔သည္ ကိုယ္စီကုိယ္င ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ရာ၌ ဘုရားရွင္ေဟာျပေတာ္မူအပ္ေသာ စာေပပရိယတ္ကို သင္ယူျခင္း၊ တတ္ေျမာက္၍ ပို႔ခ်ျခင္း၊ ေဟာျခင္း၊ က်မ္းေရးျခင္းတို႔ျဖင့္ သာသနာ့တာ၀န္ကို အၿမဲထမ္းေဆာင္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္၍ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆးတို႔ျဖင့္ ေထာက္ပံ့ျပဳစု ဂရုစိုက္ေနသူတို႔မွာ “ငါတို႔သာ မေထာက္ပံ့လွ်င္ ငါတို႔အရွင္သည္ တတ္သိေသာ ပညာေတြကို သူတစ္ပါးအား ေရးသားေ၀ငွပို႔ခ်ႏိုင္မည္မဟုတ္၊ ငါတို႔၏ ကူညီမႈေၾကာင့္သာ အဆက္ဆက္တိုးပြားေအာင္ သာသနာ့၀န္ကို ေဆာင္ႏိုင္ေပသည္၊ ငါတို႔အရွင္ ရြက္ေဆာင္သမွ်တာ၀န္ေတြကို ငါတို႔ကလည္း ကူညီထမ္းေဆာင္ရာ ေရာက္သျဖင့္ ငါတို႔အရွင္ရသမွ် ပညာပါရမီကို ငါတို႔လည္း မုခ်ရေတာ့မည္” ဟု ဟုတ္မွန္သည့္အတုိင္း ဥာဏ္ကိုခ်ဲ႕ထြင္၍ ဆင္ျခင္စဥ္းစားလ်က္ အားတက္သေရာ ရွိသင့္ၾကေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သာသာနာကိုျပဳစုႏိုင္ေသာ အင္အားရွိေသာ ဒကာဒကာမတို႔ကလည္း မိမိတို႔ရပ္ရြာၿမိဳ႕နယ္၌ စာခ်ႏိုင္မည့္ပုဂၢိဳလ္ကို ေရြးခ်ယ္၍ျဖစ္ေစ၊ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးမ်ားမွ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရေသာ စာခ်ပုဂၢိဳလ္ပင့္၍ျဖစ္ေစ အသီးသီး စာသင္တိုက္တည္လ်က္ စာသင္သားေတြ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးတက္၍ မသင္ရဘဲ မိဘဆရာတို႔အနီးမွာပင္ သင္ၾကရသျဖင့္ ယခုလိုအပ်က္အစီး မမ်ားရကား သာသနာေတာ္ႀကီးသည္ အေတာ္သန္႔ရွင္းလ်က္ တိုးတက္လာေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုျပခဲ့ေသာ တရားပူေဇာ္နည္းကို သတိထား၍ တရားေတာ္ကို ပူေဇာ္တတ္ေသာ သာသနာ့ဒါယကာ သာသနာ့ဒါယိကာမမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစသား။
အထူးသတိေပးခ်က္။ ။ ဤျပခဲ့ေသာ စကားအစဥ္ျဖင့္ တရားစစ္တရားမွန္ကို အေတာ္အတန္ ရိပ္မိေလာက္ေပၿပီ။ ယခုအခါ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ အမ်ားအျပား အသံုးျပဳေနၾကေသာ အခ်ိဳ႕တရားစာအုပ္ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ တရားေဟာပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ေဟာျပခ်က္ေတြကို “တရားလား မတရားလား” ဟု စဥ္းစားၾကဖို႔ရန္ ထပ္ခံ၍ သတိေပးလိုသည္မွာ-
ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မမူမီေရွးက ဟိမ၀ႏၲာမွေမ်ာ၍လာေသာ ပုစြန္လက္မႀကီးတစ္ခုကို “ဒႆရဟ” မင္းတို႔သည္ မဂၤလာစည္ေတာ္အျဖစ္ျဖင့္ အသံုးျပဳၾကေလသည္။ ထိုစည္ေတာ္ႀကီး၏အသံသည္ ၁၂ယူဇနာတိုင္ေအာင္ပင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ပါသတဲ့။ ထို႔ေနာက္ တေရႊ႕ေရႊ႕ေဆြးေျမ့လာသျဖင့္ စည္ေတာ္ႀကီးေပါက္တိုင္း ေရႊျပားေငြျပားတို႔ျဖင့္ ဖာေထးလာခဲ့ရာ အေတာ္ၾကာလွ်င္ ပုစြန္လက္မအသားကုန္၍ အဖာေတြခ်ည္းျဖစ္ေလ၏။ တီးေခါက္ေသာအခါ ၁၂ယူဇနာကိုမဆိုးထားဘိ၊ စည္ေတာ္ႀကီး၏ ထက္၀န္းက်င္ အနီးအပါးမွာပင္ ေကာင္းစြာမၾကားရေတာ့ေခ်။
ထို႔အတူ ဘုရားရွင္၏ တရားစစ္ေတြကို လက္သစ္ဓမၼကထိကတို႔က အဆန္းတၾကယ္ ထည့္သြင္းဖာေထးမႈေၾကာင့္ အစစ္အမွန္အရင္းခံတရားေတာ္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္ရေခ်ၿပီ။ ထို ကြယ္ေပ်ာက္သည့္အတုိင္း စည္ႀကီးမွ အသံေကာင္းမထြက္သလို ဓမၼကထိကေတြဖာေထးထားေသာ တရားအတုမွ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ အက်ိဳးရဖို႔ကိုမဆိုထားဘိ၊ အထိုက္အေလ်ာက္ ေလာဘ၊ ေဒါသနည္းပါး၍ အသိအလိမၼာတိုးပြားမႈ အက်ိဳးကိုမွ် မရေတာ့ဘဲ အသံက်ယ္သေလာက္ အဆန္မပါေသာ သႀကၤန္အေျမာက္လို ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ (နိဒါန၀ဂ္၊ ၾသဂမၼသံယုတ္၊ အာဏိသုတ္။)
အို.. ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔၊ ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ျဖစ္လိုလွ်င္ အျမန္ျပဳျပင္ၾကေလာ့၊ ဘုရား တရား သံဃာကိစၥမ်ားႏွင့္ဆိုင္ရာ၌ မဟာကုသိုလ္ေသာမနႆျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔သာရွိသည္။ တဏွာသေဘာ ေလာဘေဇာတိုက္တြန္းကာ “အသံကသာယာလိုက္တာ၊ ဘယ္ဂါထာရြတ္ပံုမွာ ဇတ္မင္းသားေတာင္ မသာဘူး၊ ဘယ္အခ်က္ စကားသံုးပံုေလးက လြန္စြာထိတာပဲ” စေသာ ခ်ီးမြမ္းစကားသည္ ေျပာသူမရွက္ေသာ္လည္း ၾကားရသူမ်ားမွာ နားရွက္ဖြယ္ေကာင္းလွေခ်၏။
တရားေဟာပုဂၢိဳလ္ကလည္း ထိုကဲ့သို႔ခ်ီးမြမ္းသံကို အရသာခံၿပီးလွ်င္ အသံသာေအာင္လည္း ဂရုစိုက္ရွာ၏။ လြမ္းခန္း ေဆြးခန္းကိုလည္း မပါ ပါေအာင္ ထည့္သြင္းရွာရ၏။ ဘုရားေဟာမဟုတ္ ယုတၱိလည္းမရွိေသာ သီဟိုဠ္ကၽြန္းျဖစ္ ၀တၳဳမ်ားစြာႏွင့္ ဇင္းမယ္ပဏၰာသတို႔၌လာေသာ ဒ႑ာရီ၀တၳဳတို႔ကို မ်ားမ်ားႀကီး အသံုးျပဳရရွာ၏။
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးေသာ ယခုေခတ္၌ကား ကမၼ႒ာန္းတရားေတြပင္ အေတာ္ေပါမ်ား၍လာျပန္၏။ ထိုတရားမ်ားျဖင့္ တရားေပါက္သည္ဟု ဆိုၾကသူမ်ားလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားသိရ၏။ ထိုသို႔ၾကားသိရာ၌ အေတာ္စဥ္းစားဖြယ္ ေကာင္းေသာအခ်က္တစ္ခုကား တရားေပါက္ေသာအခါ ဘုန္းႀကီးေတြကို မၾကည္ညိဳႏိုင္၊ မလွဴဒါန္းႏိုင္ေသာ အခ်က္ပင္တည္း။ တရားအစစ္ေပါက္ၿပီးျဖစ္ေသာ ၀ိသာခါလည္း မေကာင္းဘုန္းႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ေသာအခါ “ဒီလိုမေနပါႏွင့္” ဟု ေျပာ၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုကား ၾကည္ညိဳၿမဲ ၾကည္ညိဳခဲ့ပါေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တရားေပါက္ျခင္းႏွင့္ သံဃာမၾကည္ညိဳျခင္းကို စဥ္းစားသင့္ၾကသည္။
ယခုအခါ သာသနာေတာ္ႀကီးျဖစ္ေနပံုသည္ ေရစုန္ေလစုန္မွာ ရြက္ကုန္ဆင္ၿပီးလွ်င္ တက္ကုန္ႏွင္ေနေသာ ေလွ၏သေဘာကဲ့သို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီးေမ်ာေနေတာ့၏။ “ဘုရား သိၾကား မလို႔” ငါတို႔လက္ထက္မွာ ျပဳျပင္ႏိုင္သူမ်ား ေပၚထြက္ပါေစသတည္း။ (ရတနာ့ဂုဏ္ရည္(စာမ်က္ႏွာ ၁၂၃ မွ ၁၂၇ ထိ))
အထက္ေဖာ္ျပပါစာပိုဒ္မ်ားဟာ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ တရားပူေဇာ္နည္းနဲ႔ သာသနာေတာ္အတြက္ အထူးသတိေပးခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕အေမွ်ာ္ျမင္ႀကီးမႈေတြဟာ ယခုေခတ္မွာျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အျဖစ္ပ်က္ေတြအတြက္ေတာ့ သတိထားဆင္ျခင္စရာမ်ားစြာပါပဲ။ မွားေနေသာအမွားမ်ားကို ျပင္ဆင္ျခင္းျဖင့္ တရားစစ္တရားမွန္ျဖင့္ တရားေတာ္ကိုပူေဇာ္ႏိုင္ၾကပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ..။
0 comments:
Post a Comment