ေပ်ာက္ဆုံးသြားေသာ မနက္ျဖန္
ခ်န္ဂီရဲ႕ အလွ
ဘေလာ့နဲ႔ေ၀းသြားခဲ့တာ ငါးလႀကီးမ်ားေတာင္ ၾကာသြားတယ္။ ပုိ႔စ္အသစ္တင္မယ္ ႀကံရြယ္တုိင္း ဘယ္ကစလုိ႔ ဘာကုိေရးရမွန္း မသိျဖစ္ေနေလာက္ ေအာင္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းစည္းေလးကုိ ေပ်ာက္ဆုံးသြားေသာ မနက္ျဖန္လုိ႔ ခ်ေရးၾကည့္ မိလိုက္တယ္။ မနက္ျဖန္ ဘေလာ့ ဒုိးမိန္း သက္တမ္းကုန္ၿပီး ေပ်ာက္ဆုံးသြားသလုိ စာေရးသူလည္း ငါးလေလာက္ ေနရာသစ္ေရာက္ ေနရာေဟာင္းက ေပ်ာက္သြား ခဲ့တယ္။ အကုိေတြ ညီငယ္ေတြ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြက မနက္ျဖန္ ဘယ္ေပ်ာက္သြားပါလိမ့္ ဘယ္ေရာက္သြားလိမ့္ဆုိၿပီး အေတြး တခုနဲ႔ က်န္ရစ္ခဲ့ရတယ္။ ခုေတာ့ ျပန္ေရာက္လာပါၿပီ။ ဘေလာ့ေလးလည္း အသက္၀င္လာပါၿပီ။ ဘယ္သြားလဲ ဘာလုပ္လဲ ခရီးစဥ္ ေလးကုိ မွ်ေ၀ခံစားၾကရတာေပါ့။
၂၃ရက္ မတ္ခ်္လ ၂၀၁၀-ေန႔မွာ ခရီးစဥ္စခဲ့ပါတယ္။ ခရီးစဥ္က မီနီယာနေပါ့လ္စ္(စိန္ေပါ့)ၿမိဳ႕မွ ဟူစတင္ၿမိဳ႕၊ အဲဒီေနာက္ ရုရွားမွာ တေထာက္နား စင္ကားပူေလဆိပ္ကုိ ၂၄ရက္ေန႔မနက္ေစာေစာမွာ ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ စလုံးေလဆိပ္က မနက္ျဖန္နဲ႔ မစိမ္းေတာ့ နားခုိစရာ ေနရာေကာင္းေကာင္း ေခ်ာင္ေကာင္းေကာင္းေလးကုိ လိုက္ရွာၿပီး ခဏအနားယူ မ်က္ႏွာသစ္ ကုိယ္လက္ သန္႔စင္ၿပီး ေနာက္ဆက္မဲ့ ခရီးစဥ္လမ္းေၾကာင္းကုိ စုံစမ္းဖုိ႔ အင္ေဖၚေမးရွင္းေကာင္တာဘက္ဆီကုိ ဦးတည္လုိက္ပါတယ္။ နာရီ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေလယဥ္စီးခဲ့ရေတာ့ လူက ပင္ပန္းသေပါ့။ ယိမ္းႏြဲ႕ႏြဲ႕ကုိယ္ခႏၶာ မနည္းထိန္းၿပီး ေကာင္တာမွာ ထိုင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကုိ Hello! Good Morning. I would like to know ဘာညာ ဘာညာစသည္ေပါ့ ခပ္တည္တည္ပဲ အဂၤလိပ္လုိ ေျပာခ်လိုက္မိတယ္။
"" အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္မ ၾကည့္ေပးပါမယ္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရား ဘယ္ကုိၾကြမွာလဲ ဘုရားတဲ့""
ရုတ္တရက္ ျမန္မာ စကားေပၚလာေတာ့ ေၾကာင္သြားတယ္။ ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြလည္းေပ်ာက္သြားတယ္။ ဒကာမေလးက ျမန္မာျပည္ကကုိး။ ဦးဇင္းက စင္ကာပူးေတြမွတ္လုိ႔ဗ်ာ..ေစာရီးပဲလုိ႔ေျပာလုိက္ရတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ျမန္မာေတြ လူေတာ္ေတြပဲ. ..စင္ကာပူမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အလုပ္ရေနတယ္ေပါ့။ သိခ်င္တာေတြ တပုံႀကီး အားကိုးတႀကီး ေျပာခ်လုိက္မိတယ္။ ဦးဇင္း ...ေလယဥ္က ညရွစ္နာရီမွထြက္မယ္တဲ့။ ေနာက္တခု ျမန္မာျပည္က လာမဲ့ေလယဥ္က အခုဦးဇင္းေရာက္ေနတဲ့ ဒီတာမီနယ္ တူး(၂)မွာ ပဲဆုိက္မွာပဲတဲ့။ ျမန္မာျပည္က လာမဲ့ေလယဥ္ဆုိတာက မနက္ျဖန္ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဦးဣႏၵာစာရက ျမန္မာျပည္ ကေန စလုံးကုိ ေဒသႏၱရဗဟုသုတ အျဖစ္ခရီးၾကြလာတာ။ အေမရိကကုိ မပင့္နိဳင္ေတာင္ အနားက တုိးတတ္ေနတဲ့ စလုံးေလာက္ေတာ့ ေရာက္ဖူးေအာင္ မနက္ျဖန္က စီစဥ္ေပးတဲ့ သေဘာေပါ့။ စလုံးကေန တဆင့္ အိႏၵိယဘက္ကုိပင့္ေခၚၿပီး ဘုရားဖူးခရီးၾကြဖုိ႔ ပင္ထားတာေပါ့။ ခရီးစဥ္က အဲလိုပါ။
ဒါနဲ႔ အျဖစ္ပ်က္ေလးကုိ ေျပာဦးမယ္။ ေလာေလာ ေလာေလာနဲ႔အေမရိက,ကေနထြက္လာတာ ကုိယ့္ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ေလယဥ္နဲ႔ ၾကြလာမယ္ ဆုိတာကုိ အတိက်မသိခဲ့ဘူး။ အခု ဒကာမေလးက စုံစမ္းေပးရွာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လာမဲ့ ေလယဥ္က ႏွစ္ခုရွိတယ္ဘုရားတဲ့။ ႏွစ္ခုလုံး ဒီတာမီနယ္မွာပဲ ဆုိက္ေရာက္မယ္ဘုရား။ ေအးေအးေဆးေဆး နားလုိက္ပါဦးတဲ့။ အင္း ဒီမွာပဲဆုိေတာ့ ေအးေဆးေပါ့. .. အခ်ိန္ေတြေတာင္ မေမးမိလုိက္ဘူး။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ တဖ်က္ဖ်က္ အင္ေဖၚေမးရွင္းေတြ ေျပာင္းလဲေပးေနတဲ့ စကရင္ေမာ္နီတာႀကီးေတြ ရွိတာပဲ။ အနားထုိင္ကာ ေစာင့္ၾကည့္လုိက္လုပ္မယ္ ေပါ့ေလ။ ျမင္ရေလာက္တဲ့ ေနရာကေန ထုိင္ခုံေပၚထုိင္ၿပီး ေဘာလုံးပြဲလာေနတဲ့ တီဗြီဖန္သားျပင္ကုိ ၾကည့္လုိက္ မနီးမေ၀းက အင္ေဖၚေမးရွင္း ေမာ္နီတာ စကရင္ကို လွမ္းၾကည့္လုိက္နဲ႔ ပင္ပန္းလာတဲ့ မနက္ျဖန္ ေပ်ာ္မွန္းမသိ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလရဲ႕။ နိဳးလာေတာ့ စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ ၁၀နာရီထိုသြားၿပီ။
ဟာ...သြားၿပီ...ျမန္မာျပည္က ေလယဥ္ေတြဆုိက္သြားၿပီလားမသိ ဆုိၿပီး စုိးရိမ္းတႀကီး ေကာင္တာေျပးကာ ဒကာမေလးကုိ သြားေမးလုိက္ေတာ့ ဦးဇင္းခုပဲ ဆုိက္ေတာ့မယ္တဲ့...ဟူးေတာ္ေသး သေပါ့....အိပ္ေရးလည္း ၀ေသးတယ္၊ ေနာင္ေတာ္ႀကီး လည္း ေတြ႔ရဦးမယ္။ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ ဂိတ္နံပါတ္ ၃၀မွာဆုိက္မယ္ ဆိုလုိ႔ အေျပးအလႊားေျပးေစာင့္ႀကိဳေန လိုက္တယ္... တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ထြက္လာလုိက္ၾကတာ ခရီးသည္ေတြ.. ဘုန္းႀကီးဆုိလုိ႔ တပါးမွေတာင္ မေတြ႔ရ...........
(ဆက္ပါမည္......) ဓာတ္ပုံေလးမ်ား အားေပးပါဦး...၀ါသနာပါလုိ႔ လက္ေဆာ့လာတာေပါ့ (း)
ပန္းရဲ႕အလွ ပန္းရဲ႕ သဘာ၀
0 comments:
Post a Comment