”ရက္ရက္စက္စက္ ေပးလိုက္ၾကပါေပ့”
တစ္ခါက အညာအထက္ပိုင္းမွ လူဓမၼကထိကတစ္ဦးသည္ မိုးကုတ္ရိပ္သာမ်ားသို႔ တရားေဟာေျပာေနေလ သည္။ အသံေကာင္းသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ အာ၀ဇၨန္းရႊင္သည္ကတစ္ေၾကာင္း သူတစ္ခါေဟာျပီးလွ်င္ ေနာက္ တစ္ၾကိမ္မရ ရေအာင္ပင့္ၾကေလသည္။ အထူးအားျဖင့္ ေမာ္လျမိဳင္မိုးကုတ္ရိပ္သာ၊ မုဒံု၊ သံျဖဴဇရပ္စေသာ ျမိဳ႕မ်ားတြင္အလြန္အင္မတန္မွ နာမည္ၾကီးလွေပ၏။
ထို႔မွတစ္ဆင့္ တစ္ႏွစ္တြင္ သထံုျမိဳ႕ မိုးကုတ္၇ိပ္သာတြင္ တရားေဟာရာ သထံုျမိဳ႕မွ ေရႊဆိုင္ပိုင္ရွင္ သူေဌးမိသား စုတို႔က သေဘာက်သြားကား သထံုျမိဳ႕တြင္ ထိုတရားေဟာဆရာၾကီးကို ရဟန္းခံေပးလိုက္ကာ မိုးကုတ္ရိပ္သာၾကီးကို ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွစကာ လူဓမၼကထိက ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဦးဇင္းၾကီးအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားေလ၏။ ဦးဇင္းၾကီးသည္ သထံုေရာက္စတြင္ ညဘက္ပ်င္းပ်င္းရွိလွ်င္ သူ၏ ရဟန္းဒါယကာအိမ္သို႔ အလည္ၾကြေရာက္ေလ့ရွိသည္။ ရဟန္းဒါယကာအိမ္သည္ကား ညဘက္တြင္ လူစု လူေ၀း ႏွင့္အလြန္ပင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွေပ၏။ ညအခါ သူတို႔သည္ စကားေျပာရင္း ဗြီဒီယိုဇာတ္ကားမ်ားကို ၾကည့္ေလ့ ရွိၾကသည္။ ဦးဇင္းၾကီးေရာက္ေသာအခါ
“မင္းတို႔ဇာတ္ကားေတြကလဲ ဘာကားေတြမွန္းလဲမသိဘူး၊ ငါေတာ့မၾကည့္တတ္ပါဘူးကြာ”ဟု အျမဲတမ္းျငီး ေနသျဖင့္ ရဟန္းဒါယကာသည္ အားနာတတ္သူျဖစ္သည္အားေလွ်ာ္စြာ
“အရွင္ဘုရားက ဘာကားၾကိဳက္တတ္တာလဲဘုရား”ဟု ေမးေလွ်ာက္ေသာအခါ ဦးဇင္းၾကီးက
“ငါက ေခြးလိမၼာကားကိုမွ ၾကည့္တတ္တာ ဒကာရ”ဟု မိန္႔ေတာ္မူသျဖင့္ ေခြးလိမၼာကားကိုသာ ရွာျပီး ျပေပးရွာ ေလသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ရက္မဟုတ္ ႏွစ္ရက္မဟုတ္ အျမဲတမ္းပင္ ရဟန္းဒါယကာက
“အရွင္ဘုရား ဘာဇာတ္ကားျပေပးရမလဲ” ေမးတိုင္း
“ငါကေတာ့ ေခြးလိမၼာဇာတ္ကားပဲ ၾကိဳက္တာ ဒကာရ”ဟု ဆိုေလေသာေၾကာင့္ အနီးရွိ ရဟန္းဒါယကာ၏ မိတ္ေဆြ၊ တပည့္ေက်ာ္မ်ားက ဦးဇင္းၾကီးကို ရက္ရက္စက္စက္ အမည္ေပးလိုက္သည္ကား
“ေခြးကိုယ္ေတာ္”ဟူ၍ပင္ ျဖစ္ေလသတည္း။
0 comments:
Post a Comment