“တရားေဟာေကာင္းတဲ့ ရခိုင္ဦးဇင္းေလး”
မႏၱေလးသာသနတကၠသိုလ္တြင္ ရခိုင္ဦးဇင္းေလးတစ္ပါးသည္ ပညာသင္ယူေနေလသည္။ တစ္ေန႔ ၀ါတြင္းဥ ပုသ္တြင္ နန္းေရွ႕ဥပုသ္ဇရပ္မွ ထိုရခိုင္ဦးဇင္းေလးကို ပင့္ေလသည္။ သို႔ျဖစ္သျဖင့္ ထိုဇင္းေလးၾကြသြားကာ တ ရားေဟာပါျပီ။ တရားေဟာျပီးေသာအခါ ဆုေပးေလသည္။ ဆုေပးဟန္ကား
“ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူ စိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္း။ ”ဟုဆုေပးလိုက္ေလသည္။ ဥပုသ္သည္တို႔သည္လည္း သာဓုေတာ့ေခၚလိုက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မ်က္ႏွာမသာ မယာႏွင့္ပင္။ ေနာက္ရက္ ထိုရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ ျမန္မာကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးသည္ နန္းေရွ႕ အသိအိမ္ တစ္အိမ္သို႔ ေရာက္သြားရာ ထိုအိမ္မွ ဒါယိကာမၾကီးက
“ကိုယ္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္ကလို႔ ေျပာတာဘဲ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတရားေဟာသြားတာ နားကိုမလည္ဘူး၊ အသံ ကလဲ ၀ဲတဲတဲနဲ႔ ျမန္မာဦးဇင္းမဟုတ္ဘူးထင္ပါရဲ႕၊ သူဆုေပးတာက 'ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူစိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္း။'ဟု ဆုေပးတယ္ေလ။ တပည့္ေတာ္တို႔က လွဴလဲ လွဴရ ေသးတယ္၊ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူစိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္း ျဖစ္ပါေစ လို႔ဆုေတာင္းေပးသြား တယ္ေလ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ကေတာ့ လူစိမ္းလဲ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး၊ နတ္စိမ္းလဲ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး၊ ျပီးေတာ့ ဒါတြင္ကမ ေသးဘူး အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္းတဲ့။ ေကာင္းေသးရဲ႕လားဦးဇင္းရယ္၊ ၾကြက္တြင္း၀င္ခိုင္းျပန္ျပီး၊ အမေလးၾကြက္တြင္းေတာ့မ၀င္ပါရေစနဲ႔။ ဟု ညည္းညဴကာ ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ဤတြင္မွ ရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးႏွင့္ အတူေနေသာ ျမန္မာကိုယ္ေတာ္ေလးက ခ်က္ခ်င္းဘဲ သေဘာေပါက္ကာ
“ဒကာမၾကီး မေန႔က တရားေဟာသြားတာ ဦးဇင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းရခုိင္ကိုယ္ေတာ္ေလးပါ။ သူက ျမန္မာစကားကို ပီသေအာင္ မေျပာတတ္ေတာ့ ဒကာမၾကီးတို႔က တစ္မ်ိဳးထင္တာေပါ့။ သူဆိုလာတာက အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ ဆိုလိုတာက
“ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူ စည္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စည္းစိမ္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ကၽြတ္တမ္း၀င္ၾကကုန္ ရာသတည္း။”ဟု ဆုေပးတာပါ ဒကာမၾကီးရယ္၊ ထိုကိုယ္ေတာ္ေလးကို တစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔။”ဟု ဘာသာျပန္ ျပရေလသည္။ ထိုအခါမွ ဒါယကာမၾကီးသည္လည္း
“ေအာ္ အဲဒီလိုလားဘုရား၊”ဟု နားလည္သြားကာ ေက်နပ္ႏွစ္သက္သြားေလသည္။
“ေအာ္ ရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးေရ ဘာသာျပန္ပါေပလို႔ေပါ့၊ ဘာသာျပန္မပါလွ်င္ကား ေနာက္ႏွစ္ဥပုသ္ဇရပ္နဲ႔ ေတာ့ေ၀းရမွာကို ျမင္ေယာင္မိပါေသး၏၊“
“ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူ စိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္း။ ”ဟုဆုေပးလိုက္ေလသည္။ ဥပုသ္သည္တို႔သည္လည္း သာဓုေတာ့ေခၚလိုက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မ်က္ႏွာမသာ မယာႏွင့္ပင္။ ေနာက္ရက္ ထိုရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ ျမန္မာကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးသည္ နန္းေရွ႕ အသိအိမ္ တစ္အိမ္သို႔ ေရာက္သြားရာ ထိုအိမ္မွ ဒါယိကာမၾကီးက
“ကိုယ္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္ကလို႔ ေျပာတာဘဲ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတရားေဟာသြားတာ နားကိုမလည္ဘူး၊ အသံ ကလဲ ၀ဲတဲတဲနဲ႔ ျမန္မာဦးဇင္းမဟုတ္ဘူးထင္ပါရဲ႕၊ သူဆုေပးတာက 'ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူစိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္း။'ဟု ဆုေပးတယ္ေလ။ တပည့္ေတာ္တို႔က လွဴလဲ လွဴရ ေသးတယ္၊ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူစိမ္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စိမ္းစိမ္း ျဖစ္ပါေစ လို႔ဆုေတာင္းေပးသြား တယ္ေလ၊ တပည့္ေတာ္တို႔ကေတာ့ လူစိမ္းလဲ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး၊ နတ္စိမ္းလဲ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး၊ ျပီးေတာ့ ဒါတြင္ကမ ေသးဘူး အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ၾကြက္တြင္း၀င္ၾကကုန္ရာသတည္းတဲ့။ ေကာင္းေသးရဲ႕လားဦးဇင္းရယ္၊ ၾကြက္တြင္း၀င္ခိုင္းျပန္ျပီး၊ အမေလးၾကြက္တြင္းေတာ့မ၀င္ပါရေစနဲ႔။ ဟု ညည္းညဴကာ ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ဤတြင္မွ ရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးႏွင့္ အတူေနေသာ ျမန္မာကိုယ္ေတာ္ေလးက ခ်က္ခ်င္းဘဲ သေဘာေပါက္ကာ
“ဒကာမၾကီး မေန႔က တရားေဟာသြားတာ ဦးဇင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းရခုိင္ကိုယ္ေတာ္ေလးပါ။ သူက ျမန္မာစကားကို ပီသေအာင္ မေျပာတတ္ေတာ့ ဒကာမၾကီးတို႔က တစ္မ်ိဳးထင္တာေပါ့။ သူဆိုလာတာက အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ ဆိုလိုတာက
“ဤကဲ့သို႔ လွဴဒါန္းၾကရတဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဥပုသ္သည္အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ လူျဖစ္လွ်င္လဲ လူ စည္းစိမ္း နတ္ျဖစ္လွ်င္လဲ နတ္စည္းစိမ္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကကာ အဆံုးဘ၀ေနာက္ကာလ၌ ကၽြတ္တမ္း၀င္ၾကကုန္ ရာသတည္း။”ဟု ဆုေပးတာပါ ဒကာမၾကီးရယ္၊ ထိုကိုယ္ေတာ္ေလးကို တစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔။”ဟု ဘာသာျပန္ ျပရေလသည္။ ထိုအခါမွ ဒါယကာမၾကီးသည္လည္း
“ေအာ္ အဲဒီလိုလားဘုရား၊”ဟု နားလည္သြားကာ ေက်နပ္ႏွစ္သက္သြားေလသည္။
“ေအာ္ ရခိုင္ကိုယ္ေတာ္ေလးေရ ဘာသာျပန္ပါေပလို႔ေပါ့၊ ဘာသာျပန္မပါလွ်င္ကား ေနာက္ႏွစ္ဥပုသ္ဇရပ္နဲ႔ ေတာ့ေ၀းရမွာကို ျမင္ေယာင္မိပါေသး၏၊“
0 comments:
Post a Comment