ရွင္အရဟံ ပုတီးစိပ္နည္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ္သည္ ငယ္စဥ္က အျဖစ္အပ်က္တခုကို ယေန႔တိုင္ေအာင္ သတိရေနမိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသည္ မူလတန္းအဆင့္မွ အလယ္တန္းအဆင့္သို႔ တိုးျမႇင့္ဖြင့္လွစ္ျပီးကာစ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တုိးလာေသာ ေက်ာင္းေျမရိုင္းကို ရွင္လင္းၾကရပါသည္။

အညာေျမေဒသမို႔ ကႏၲာရပင္၊ ရွားပင္၊ မိုးနံခ်ံဳပင္မ်ားက အလြန္ေပါပါသည္။ ဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္သား ေက်ာင္းသူမ်ားသည္ ေက်ာင္းအားခ်ိန္တိုင္း လုပ္အားေပးၾကသည္။ သံုးရက္ခန္႔ ရွင္းလင္းမိၾကေသာအခါ အပင္လတ္မ်ားႏွင့္ အပင္ပုမ်ား အေတာ္ရွင္းလင္းသြားပါသည္။
သက္တမ္းရင့္ ကႏၲာရပင္၊ ရွားပင္ႀကီးမ်ားက အလြန္တူးရ၊ လွဲရ ခက္လွပါသည္။ အျမစ္ကခိုင္၍ အသားက မာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားတသိုက္ တပင္ျပီးတပင္ လွဲၾကသည္။

ေနာက္ဆံုး ေပႏွစ္ဆယ္ခန္႔ျမင့္ေသာ ကႏၲာရပင္ႀကီးတပင္သာ က်န္ပါေတာ့သည္။ တူးရ၊ လွဲရ ခက္သည့္အထဲ က်င္နီအံုႀကီးက ေက်ာင္းသားမ်ားကို ဒုကၡေပးေနပါေသးသည္။ အနီးမွ ႀကီးၾကပ္ေနေသာ ဆရာဦးစိန္ထြန္းက ပင္စည္ေပၚတက္၍ ခြဆံုေကာင္းတခု၌ ႀကိဳးခ်ည္ေပးပါသည္။ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားက ဆြဲၾက ႏွဲ႔ၾကနဲ႔ လဲေအာင္ႀကိဳးစားၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔က ပင္ရင္းမွ တူးျဖိဳသည္။ က်င္နီတုတ္လွ်င္ ထြက္ေျပးလိုက္၊ ေနာက္တဦးက ၀င္တူးလိုက္ႏွက့္ ေပ်ာ္စရာေတာ့ ေကာင္းလွပါသည္။
အျမစ္က မာ၊ က်င္နီက ခဲမို႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ခရီးမေရာက္ပါ။ တနာရီခန္႔ၾကာမွ တဖ်စ္ဖ်စ္နဲ႔ ျမည္လာပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ပင္ရင္း၌ တူးေနရာမွ ရပ္၍ ႀကိဳးကူဆြဲေပးရန္ ႀကိဳးရွိရာ လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုစဥ္ ဂၽြတ္-ဟူေသာ အျမစ္က်ိဳးသံ၊ လင္းေအာင္၊ ဖယ္ ဖယ္-ဟူေသာ သတိပးသံတို႔ ဆူညံသြားပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ေျခတလွမ္း ေဘးထြက္လုိက္သည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ ပင္စည္ႀကီးသည္ ကၽြန္ေတာ့ေဘး၌ ၀ုန္းခနဲ-လဲက်လာပါသည္။ ၾကည့္ေနၾကသူ ဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား၏ အာေမဋိတ္သံမ်ားမွာ ေ၀စည္သြားပါသည္။ လက္မတင္ကေလးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ကံေကာင္းသြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဆရာ ဆရာမမ်ား ရင္တုန္သြားပါသည္။ တခ်ိဳ႔ ေက်ာင္းသူေလးမ်ား ငိုပင္ငိုၾကပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ယခုလို ဒုကၡမေရာက္ အသက္မေပ်ာက္ေအာင္ ကံေကာင္းမႈမွာ အျခားေၾကာင့္မဟုတ္ေပ။ သိတတ္စ အရြယ္ကတည္းက အျမဲမျပတ္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားလာခဲ့ေသာ ရွင္အရဟံ ပုတီးစိပ္မႈ၏ ေကာင္းမႈကံအက်ိဳးေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

ရွင္အရဟံ ပုတီးစိပ္သည္ အလြန္အစြမ္းထက္လွပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ ယခုျဖစ္ရပ္အျပင္ ေငြေရး ေၾကးေရး အဆင္ေျပျခင္း၊ လူခ်စ္လူခင္ေပါျခင္း စေသာ အက်ိဳးမ်ားမွာလည္း သိသိသာသာ ခံစားရပါသည္။
ထို႔ျပင္ ဤပုတီးစိပ္သည္ ဗုဒၶါႏုႆတိ၊ ဓမၼာႏုႆတိ၊ သံဃာႏုႆတိ ကို ပြားမ်ားျပီးျဖစ္သကဲ့သို႔ ရုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရတို႔၏ အနိစၥ-မျမဲျခင္း သေဘာ၊ ဒုကၡ-ဆင္းရဲျခင္း သေဘာ၊ အနတၱ-အစိုးမရျခင္း သေဘာတို႔ကို ပြားမ်ားျပီးလည္း ျဖစ္ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႔ အစြမ္းလည္းထက္၊ သမထ ၀ိပႆနာ ႏွစ္ျဖာလည္း ေဆာင္ေသာ ရွင္အရဟံပုတီးစိပ္ကို ပူးတြဲတင္ျပလိုက္ပါသည္။ အနက္အဓိပၸါယ္ သိနားလည္စြာျဖင့္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားၾကပါကုန္။

( ရွင္အရဟံ ပုတီးစိပ္ )
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ နာမရူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ နာမရူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ နာမရူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။ နာမရူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ။
အနႏၲံ ဗလ၀ံ ဗုဒၶံ၊ အနႏၲံ ေဂါစရံ ဓမၼံ၊ အနႏၲံ အရိယံ သံဃံ၊ အနႏၲံ ေဗာဓိမုတၱမံ။

( ျမန္မာျပန္)
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။
နာမ္ရုပ္သည္ မျမဲ၊ နာမ္ရုပ္သည္ ဆင္းရဲ၏၊ နာမ္ရုပ္သည္ အစိုးမရပါတကား။
တရားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။
နာမ္ရုပ္သည္ မျမဲ၊ နာမ္ရုပ္သည္ ဆင္းရဲ၏၊ နာမ္ရုပ္သည္ အစိုးမရပါတကား။
သံဃာေတာ္ျမတ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
နာမ္ရုပ္သည္ မျမဲ၊ နာမ္ရုပ္သည္ ဆင္းရဲ၏၊ နာမ္ရုပ္သည္ အစိုးမရပါတကား။
ဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။
တရားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။
သံဃာေတာ္ျမတ္ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပါ၏။
နာမ္ရုပ္သည္ မျမဲ၊ နာမ္ရုပ္သည္ ဆင္းရဲ၏၊ နာမ္ရုပ္သည္ အစိုးမရပါတကား။

အားေတာ္ဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အဆံုးအပိုင္းအျခား ရွိေတာ္မမူေသာ တန္ခိုးေတာ္တည္း။
မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္တုိ႔၏ အာရံုျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သည္ အဆံုးအပိုင္းအျခားရွိေတာ္မမူေသာ
တန္းခိုးေတာ္တည္း။
အရိယာသံဃာေတာ္ျမတ္သည္ အဆံုးအပိုင္းအျခား ရွိေတာ္မမူေသာ
တန္ခိုးေတာ္တည္း။

(မွတ္ခ်က္) ဤကဲ့သို႔ အဓိပၸါယ္သိျပီးလွ်င္ ပါဠိကို အစအဆံုး ရြတ္ဆိုျပီးမွ ပုတီးတလံုးခ်၍ စိပ္ရပါသည္။

ေမာင္ေႏြဦး (ျမင္းမူ)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၇-ခု ႏို၀င္ဘာလ)

Posted by: mingala at 11:38 AM 0 မွတ္ခ်က္ေရးပါ