ေဗာဓိလမ္း
အ၀ိဇၨာက
ဘ၀ကို ေဆးျခယ္
လက္သည္ေဖာ္မရေအာင္
စစ္မွန္မႈတရားေတြကို ေသာ့ခတ္
ဘ၀ဇာတ္ဆရာဗ်ာမ်ားရေလေအာင္
လမင္းကို အေမွာင္ထဲမွာႏွစ္
ညစ္ပတ္မႈမာယာေတြနဲ႕
အရာအားလံုးကို လွည့္ျဖား
အမွားကို အမွန္ထင္ရေလေအာင္
ေဘာင္ခတ္ကာ နယ္ရုပ္လိုကစား
ဒီေတာ့ ဘ၀ဟာ
တပ္မက္မႈသံစဥ္ေတြနဲ႕ ကခဲ့ေပါ့။
တဏွာက
ဘ၀ကို ခ်ပ္ရပ္လွပစြာ ၀တ္ျပ
တသသျဖစ္ေနတဲ့ ဘ၀ကို
အလြမ္းေဆးေတြ တိုက္ေကြ်း
ေဆြးေျမ႕ေနတဲ့တပ္မက္မႈေတြကို
ဥပါဒါန္ေရေတြနဲ႕ ေသာက္ခ်
ဘယ္အခါမွ မၿပီးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ညႊန္းကိုေရး
တစ္ေမွးအိပ္စက္ဖို႕
ေမ့ေနတဲ့ ဘ၀ဟာ
အ၀ိဇၨာသံစဥ္ေအာက္
တဏွာကၾကိဳးေတြနဲ႕ ေမွာက္ေပါ့။
ေနာက္ဆံုးေတာ့
ဘ၀ဟာ အ၀ိဇၨာကို ဒူးေထာက္
တဏွာကို အရွင္သခင္တင္
၀န္ခံမႈကို ေျဖာင့္ခ်က္ေပး
ရင္ေအးမဲ့ ေဆးတစ္ျပားရဖို႕
ဘ၀မ်ားစြာကို အရည္ေဖ်ာ္
ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္ေလတိုင္း ေ၀းဆိုသလို
ေတြးၾကည့္ရင္
ဘ၀ဟာ
သူတို႕ျပဳသမွ် ႏုခဲ့ရေပါ့။
ဒါေပမယ့္ေလ
ဒီတစ္ခါေတာ့
ဘ၀မ်ားစြာထဲက
တစ္မိေပါက္တစ္ေယာက္ထြန္းဆိုသလို
အေလာင္းေတာ္သိဒၶတၳကို ေမြးဖြား
မ်ားသတၱ၀ါခ်မ္းသာေစဖို႕
ဘ၀ေတြကို အရင္းတည္
အေသြးေတာ္ကို
သမုဒၵရာမွာထည့္
အသားေတာ္ေတာင္လိုပံု
ခိုင္လံုတဲ့ ပါရမီေတာ္ကို ေမြး
ေနာက္ဆံုးအ၀ိဇၹာအေမွာင္ကို ျဖတ္
တဏွာလက္သမားကို သတ္ၿပီးေတာ့
သႏၱိသုခပလႅင္ထက္
သတၱ၀ါေကာင္းက်ိဳးအတြက္
မိန္႕ျမြက္ခဲ့ တရားဘာ၀နာ
အဲ့ဒါ
ေဗာဓိလမ္းစဥ္ေပါ့။
မဂဓ ဓမၼ
(အဖြဲ႕ပဥၥမႏွစ္ပတ္လည္စာေစာင္မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။)
0 comments:
Post a Comment