ေပးလွဴျပီးေနာက္ ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္ခဲ့ေသာ္

အပုတၱကသုတ္

ထုိအခါ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းသည္ ေနမြန္းတည့္အခါ၌ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေန၏၊ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထုိင္ေနေသာ ပေသနဒီ ေကာသလမင္းအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ''မင္းႀကီး သင္သည္ ယခု ေနမြန္းတည့္အခါ၌ အဘယ္အရပ္က လာခဲ့သနည္း'' ဟု ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား ဤသာဝတၴိျပည္၌ သူေဌးႀကီးသည္ ေသပါ၏၊
အေမြခံ သားမရွိေသာ ထုိဥစၥာကုိ အကြၽႏု္ပ္သည္ နန္းေတာ္တြင္းသို႔ သြင္း၍ လာခဲ့ပါ၏၊
အသွ်င္ဘုရား ေရႊခ်ည္းပင္ သိန္းတစ္ရာ ရွိပါ၏၊
ေငြမူကား အဘယ္ဆုိဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း၊
အသွ်င္ဘုရား ထုိသူေဌးႀကီး၏ ထမင္းသံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏-
ပုန္းရည္လွ်င္ ႏွစ္ခြက္ေျမာက္ေသာ ဆန္ကြဲထမင္းကုိ စားသံုး၏။
အဝတ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏-
သံုးလႊာစပ္၍ ခ်ဳပ္ေသာ ပုိက္ဆံေလွ်ာ္အဝတ္ကုိ ဝတ္၏။
ယာဥ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္းသည္ ဤသို႔ သေဘာရွိပါ၏ -
သစ္ရြက္ထီးကုိေဆာင္းလ်က္ ေဆြးေျမ႕ေသာရထားငယ္ျဖင့္ သြားပါ၏ဟု ေလွ်ာက္၏။

မင္းႀကီး ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္၏၊ မင္းႀကီး ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္၏၊ မင္းႀကီး ေရွး၌ ျဖစ္ဖူးသည္ကား ထုိသူေဌးႀကီးသည္ တဂၢရသိခိအမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါအား ဆြမ္းလွဴေစ၏၊

''ရဟန္းအား ဆြမ္းလွဴၾကကုန္ေလာ့'' ဟု ဆုိၿပီးလွ်င္ ေနရာမွ ထ၍ ဖဲသြား၏၊ ေပးလွဴၿပီး ေနာက္၌ကား ''ထုိဆြမ္းကုိ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ အမႈလုပ္သမား တို႔သည္ လည္းေကာင္း စားရကုန္မူကား ျမတ္ေသး၏'' ဟု ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္ခဲ့၏၊ အစ္ကုိ၏ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားကုိလည္း ဥစၥာဟူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္ကုိ သတ္ခဲ့၏။

မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ တဂၢရသိခိအမည္ရွိေသာ ပေစၥကဗုဒၶါအား ဆြမ္းကုိ လွဴဒါန္း၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ ေကာင္းေသာလားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္သို႔ ခုနစ္ႀကိမ္ ေရာက္ရ၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးၾကြင္းျဖင့္ သာလွ်င္ ဤသာဝတၳိျပည္၌ပင္လွ်င္ သူေဌး ခုနစ္ႀကိမ္ျဖစ္၏။ မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ ေပးလွဴၿပီးေနာက္ ''ထုိဆြမ္းကုိ ကြၽန္ေယာက်္ားတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အမႈ လုပ္သမားတို႔သည္ လည္းေကာင္း စားရကုန္မူကား ျမတ္ေသး၏'' ဟု ႏွလံုးမသာျခင္း ျဖစ္၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ မြန္ျမတ္ေသာ ထမင္းကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ အဝတ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ ယာဥ္ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္၊ မြန္ျမတ္ေသာ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို႔ကုိ သံုးေဆာင္ျခင္း၌ စိတ္မၫြတ္။

မင္းႀကီး ထုိသူေဌးႀကီးသည္ အစ္ကုိ၏ တစ္ေယာက္တည္းေသာ သားကုိ ဥစၥာဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္ကုိ သတ္၏၊ ထုိကံ၏ အက်ဳိးေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္တို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အရာတို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အေထာင္တို႔ပတ္လံုး လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာ ႏွစ္အသိန္းတို႔ပတ္ လံုးလည္းေကာင္း ငရဲ၌ က်က္ဖူး၏။ ထုိကံ၏ အက်ဳိးၾကြင္းျဖင့္သာလွ်င္ အေမြခံ သားမရွိေသာ ဤဥစၥာကုိ ခုနစ္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ မင္း၏ ဘဏ္တုိက္သို႔ သြင္းေစ၏။

မင္းႀကီး စင္စစ္ကား ထုိသူေဌးႀကီးအား အေဟာင္းျဖစ္ေသာ ကုသုိလ္ကံသည္လည္း ကုန္ၿပီ၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ ကုသုိလ္ကံကုိလည္း မဆည္းပူးအပ္၊ မင္းႀကီး ယေန႔ကား သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝ ငရဲ၌ က်က္ရ၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝငရဲသို႔ ေရာက္၏ ဟူသည္ ဤအတုိင္း မွန္ပါသေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။ မင္းႀကီး ဤအတုိင္း မွန္၏၊ သူေဌးႀကီးသည္ မဟာေရာ႐ုဝ ငရဲ၌ က်က္ရ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကုိ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ပ။

အၾကင္စပါးသည္ လည္းေကာင္း၊ ဥစၥာသည္ လည္းေကာင္း၊ ေငြသည္ လည္းေကာင္း၊ ေရႊသည္လည္းေကာင္း၊ သိမ္းဆည္းအပ္ေသာ တစ္စံုတစ္ရာေသာ အရာဝတၳဳသည္ လည္းေကာင္း ရွိ၏။ ထုိသူအားမွီ၍ အသက္ေမြးကုန္ေသာ အၾကင္ ကြၽန္ေယာက်္ား တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အမႈလုပ္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ အခုိင္းအေစတို႔သည္ လည္းေကာင္း ရွိကုန္၏။

အလံုးစံုေသာ ဥစၥာေက်းကြၽန္ကုိ ယူ၍ မသြားႏုိင္၊ အလံုးစံုကုိ စြန္႔၍ သြားရ၏။ ကုိယ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ထုိမွတစ္ပါး စိတ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အၾကင္ကံကုိ ျပဳ၏။ ထုိကံသည္သာလွ်င္ ထုိသူ၏ ဥစၥာျဖစ္၏၊ ထုိကံကုိလွ်င္ ယူ၍ သြားရ၏၊ အရိပ္သည္ ကုိယ္သို႔ အစဥ္လုိက္သကဲ့သို႔ ထုိကံသည္ပင္ ထုိသူအား အစဥ္လုိက္၏။

ထုိေၾကာင့္ တမလြန္၌ ျဖစ္ေသာအက်ဳိးကုိ ဆည္းပူးေသာ သူသည္ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈကုိ ျပဳရာ၏၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ တမလြန္ဘဝ၌ သတၱဝါတို႔၏ တည္ရာ ျဖစ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 131

၁ဝ - ဒုတိယ အပုတၱကသုတ္၊ ဒုတိယ၀ဂ္၊ သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။ 

Posted under: ဗုဒၶမၼ ဦးေလာကနာထ

Dated: 5:20 PM