ေရကုသိုလ္
ပူစြရယ္လို႔ ဆိုညည္းကာ
ရပ္ေဝးကြာ ဟိုတစ္ေနရာက
လာသူကို ေရခ်ိဳေလးရယ္နဲ႔
ႀကိဳေထြးကာ ေရႊရင္ေအးေစဖို႔
ႀကံေတြးပါလို႔ ျဖဴစင္စြာ
ေစတနာက ဘယ္မခ်ိဳ႕ ။
တို႔ရြာကိုအဝင္
ေညာင္ညိုပင္ ပင္ယံနန္းမွာလ
လွဴဒါန္းကာ ကုသိုလ္ပ်ိဳးပါတဲ့
ေရၾကည္အိုးႀကီးငယ္ေတြမွာျဖင့္
လာၾကပါ ေသာက္ပါလွဲ႔ရယ္လို႔
ေခၚတဲ့ဟန္ မူမူႏြဲ႔ရယ္နဲ႔
ေရအလွဴ ၾကည္ျဖဴျပဳၾကတယ္
ေတာသူ႔ရြာမို႔ ။ ။
္
သည္ကန္မွေရသည္ပင္ သည္ရြာမွလူေတြအတြက္ ေသာက္ေရသန္႔ျဖစ္၏။
ေရကံကို ၿခံစည္းရိုးကာရံကာ ထားျခင္းမွ်ျဖင့္ပင္ သန္႔ရွင္းျခင္းကိစၥကိုၿပီးေစၾကကုန္၏။
ေရစစ္ကေလးသည္ပင္ သူတို႔အတြက္ ေသာက္ေရသန္႔ ထုတ္လုပ္ရာစက္ရံုျဖစ္၏။
ေခတ္မမွီဟုဆိုခ်င္ဆို ေတာရြာေတြမွာ ေရကိုဝယ္ေသာက္စရာမလိုေသး။
ရြာအဝင္ဝ အရိပ္ရသစ္ပင္တိုင္းနီးပါးမွ်တြင္ အလကားရနိုင္ေသးသည္မွာ
ေတြးတတ္မည္ဆိုပါက ဂုဏ္ယူစရာ ျမန္မာ့ဓေလ့ အေမြအႏွစ္ပင္ မဟုတ္ပါေလာ့။
ေနာက္တစ္ေခါက္လာခဲ့ပါအေဆြ- ဥၾသသံေလးေတြကိုနာခံရင္း၊ သစ္ပင္ရိပ္မွာနားခိုရင္း
ေရခ်ိဳၾကည္ျမ ေသာက္ခဲ့ရသည့္အရသာ ေမ့ေသးဘူးဆိုပါရင္ေပါ့ ။ 
0 comments:
Post a Comment