အဘိဓမၼာ အပုိင္း ၂။ အခန္း ၁၁၊ (ေဒါသ-ဣႆာ)
ယေန႔.. အဘိဓမၼာတရားက... ေဒါသ=ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းျခင္းသေဘာတရား။ ဒီတရားသေဘာကလည္း လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျမန္မာစကားလုိ ျဖစ္ေနေတာ႔ အထူးရွင္းျပေနစရာ မလုိေလာက္ဘူး ထင္ပါတယ္။ စာေပအရ နဲနဲေျပာျပရရင္ သူ႔ရဲ႕ သေဘာသည္ ေႃမြေပြး၊ ေႃမြေဟာက္ကုိ တုတ္ျဖင္႔ ပုတ္ခတ္ေသာအခါ ႐ွဴးကနဲ အသံထြက္လာၿပီး ပါးျပင္းေထာက္လာသကဲ႔သုိ႔... မိမိတုိ႔တစ္ေထြ ကုိယ္မႏွစ္သက္ဖြယ္ အာ႐ုံတခုခုႏွင္႔ တုိက္ဆုိင္မိေသာအခါ မ်က္ႏွာစသည့္ အမူအရာမ်ား ေျပာင္းလာကာ ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ ၾကမ္းတမ္းတဲ႔ အသြင္းျဖစ္လာျခင္းသည္ ေဒါသရဲ႕ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေတာ္တခ်ိဳ႕ေျပာေလ႔၊ ဆုံးမေလ႔ရွိတာက “ေဒါသထြက္လာတဲ႔အခါ မိမိတုိ႔ မ်က္ႏွာသည္ လူ႔အသြင္ကေန ဘီလူးအသြင္ ေျပာင္းသြားတယ္”ဆုိပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ မွန္မၾကည့္ရဲေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ေဒါသထြက္ေနတဲ႔အခါ မွန္ၾကည့္တဲ႔သူ တစ္ေယာက္မွ မရွိတာ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ေလာကမွာ ေဒါသျဖစ္တဲ႔အခါမွာလည္း မွန္ၾကည့္ၾကမယ္ဆုိရင္... ေဒါသ အပူတရားေတြ ကင္းၿငိမ္းသြားမယ္ထင္တယ္။ ကမၻာ႔ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖစ္ေနတဲ႔ စစ္ပြဲေတြလည္း ၿငိမ္းသြားမယ္ထင္တယ္။
ေဒါသႏွင္႔ပတ္လုိ႔ ေနာက္မွတ္သားစရာက လူေတြ အသက္တုိတဲ႔ အေၾကာင္းေတြထဲမွာလည္း ဒီေဒါသတရား တစ္ပါးပါတယ္။ ဘယ္လုိ ဆက္စပ္သလဲဆုိေတာ႔... “စိတ္ေထာင္းေတာ႔ ကုိယ္ေက်”ဆုိတဲ႔ ဆုိ႐ုိးစကား မိမိတုိ႔ တစ္ေတြ ၾကားဘူးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက မိမိတုိ႔ခႏၶာကုိယ္ တည္ေဆာက္ပုံသည္ အခ်င္းခ်င္း ဆက္စပ္ေနတာပါ၊ အိမ္တစ္အိမ္ တည္ေဆာက္ထားပုံႏွင္႔ အတူတူပါပဲ။ ေဒါသစိတ္ ျဖစ္ေနတဲ႔အခါမွာ ႐ုပ္ခႏၶာကုိယ္ကလည္း တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတတ္ပါတယ္။
ေသြးေၾကာေတြကလည္း ခတ္ထန္လာပါတယ္။ ေသြးဆူတယ္ေပါ႔။ ေဒါသမီးတစ္စေၾကာင္႔ သူနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ႔ အရာမွန္သမွ် အပူကူးစက္တဲ႔ သေဘာပါ။ ေလာကမွာ အိမ္တစ္အိမ္မီးေလာင္တဲ႔ အခါ အနီးအပါးက အိမ္မ်ားကုိပါ ကူးစက္ခံရသလုိ ေဒါသထြက္လာတဲ႔ အခါ သူနဲ႔ဆက္စပ္တဲ႔ နာမ္တရား+ ႐ုပ္တရားအကုန္ အပူမီးကူးစက္ကာ ေလာင္ၿမိဳက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ေဒါသႀကီးတဲ႔သူသည္ ႐ုပ္ခႏၶာအုိလြယ္တယ္၊ က်လြယ္ပါတယ္။ လူမုန္းလည္း မ်ားတယ္။ မိမိတို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေဒါသႀကီးတဲ႔ သူရွိရင္ ေလ႔လာၾကည့္လုိက္ပါ... ဗုဒၶအဘိဓမၼာသေဘာက မွန္/ မမွန္လက္ေတြ႕ သိရေအာင္။
ဒီတရားရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္တရားျဖစ္တဲ႔ အေဒါသ (ေမတၱာ)တရား ကိန္းေအာင္ေနတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက်ေတာ႔ ေအးခ်မ္းတယ္၊ သူ႔မ်က္ႏွာေလးျမင္လုိက္ရရင္လည္း ေအးခ်မ္းတဲ႔ အေအးဓာတ္ကူးစက္ကာ ျမင္ရသူမ်ား (သုိ႔မဟုတ္) ပတ္၀န္းက်င္မွာပါ ေအးခ်မ္းသြားတယ္။ သူ႔ကုိ ျမင္ရတာ ႐ုပ္မလွေစဦးေတာ႔ ေအးခ်မ္းၿပီး က်က္သေရလည္း ရွိတယ္။ ေမတၱာဓာတ္အားႀကီးတဲ႔ တခ်ိဳ႕ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ (သုိ႔မဟုတ္) လူတခ်ိဳ႕ကုိ ျမင္ဘူးမွာပါ။
ဒီေဒါသေၾကာင္႔ တခ်ိဳ႕နတ္မ်ားဆုိ ေဒါသထြက္လွ်င္ အသက္ပါ ဆုံးတတ္တဲ႔ နတ္မ်ား ရွိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း သုတၱပိဋက၊ သီလကၡန္၊ ျဗဟၼဇာလသုတ္မွာ အထင္အရွား ျပထားပါတယ္။ ေလာကမွာ သဘာ၀မီးဖ်က္လွ်င္ ပ်က္စီးရသလုိ ဤေဒါသမီးဖ်က္လွ်င္ (သုိ႔မဟုတ္) ေလာင္လွ်င္လည္း အသက္ပါ ဆုံးႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အပူအား ျပင္းတယ္ဆုိတဲ႔ သေဘာပါ။ ေဒါသသေဘာ ဒီေလာက္ဆုိ နားလည္မယ္ထင္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပါးက ဣႆာ (ဒီလုိဖတ္ပါ-- အိတ္သာ)။ သူ႔သေဘာတရားက ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္တဲ႔ သူတပါးပစၥည္း၊ ဂုဏ္စသည္ အေပၚမွာ ျငဴစူ၊ ႏွေျမာတဲ႔ သေဘာပါ။ ဒီတရားသေဘာကုိ သိသာေအာင္ ေျပာျပရမည္ဆုိလွ်င္ “ေရွးေရွးဘ၀ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေၾကာင္႔ ယခုဘ၀မွာ ပညာ၊ ဥစၥာစည္းစိမ္၊ ဂုဏ္က်က္သေရ တုိးတက္ ေနသူမ်ားကုိ ျမင္ရ, ၾကားရသည္ရွိေသာ္ ၀မ္းမေျမာက္ႏုိင္ဘဲ မ်က္ႏွာမဲ႔ ပါးစပ္ရြဲ႕ကာ ႏႈတ္ခမ္းစူလွ်က္ ေစာင္းေျမာင္း ေျပာဆုိမႈမ်ား, “ကုိယ္႔ထက္သာ မနာလုိ”
ဆုိသည့္အတုိင္း ကုိယ္႔ထက္သာသူ၏ ဂုဏ္သတင္းကုိ မၾကားလုိ နားမေထာင္လုိမႈ, ေနာက္တခါ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေျပာေလ႔ရွိၾကတဲ႔ “ဇီးကြက္ေလာက္ေတာ႔ ငွက္တုိင္းလွရဲ႕, သည္လုိယုန္ေတာ႔ ခ်ံဳတုိင္း ရွိရဲ႕”ဟု ေျပာကာ သူတစ္ပါးအလွဂုဏ္စသည္ အေပၚမွာ ျငဴစူမႈမ်ား ျဖစ္ကာ ကဲ႔ရဲ႕႐ႈတ္ခ်မူမ်ားသည္ ဒီဣႆာတရား၏ သေဘာအဓိပၸါယ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါတယ္။
လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ... ခ်စ္ျခင္း+မုန္းခ်င္းအားႀကီးတယ္ ဆုိတာကလည္း အေျခခံတာက ဒီ“ဣႆာ”တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ခ်စ္တဲ႔သူ အေပၚမွာ သူတစ္ပါးႏွင္႔ မဆက္စပ္ေစခ်င္တာ... မိမိတစ္ဦးတည္းပဲ အပုိင္းစုိးမုိးထားခ်င္တာ... Control-လုပ္ထားခ်င္တာ၊ မိမိခင္မင္၊ ခ်စ္တဲ႔သူကုိ သူတစ္ပါးနဲ႔ စကားေတာင္ မေျပာေစခ်င္တဲ႔ သေဘာမ်ားသည္လည္း ဒီ“ဣႆာ”ရဲ႕ သေဘာေတြပါပဲ။ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြဆုိ “ဣႆာ=ျငဴစူးျခင္း”၏ သေဘာက ပုိေပၚလြင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ လူေတြမွ “ဣႆာတရား” ရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အနာဂါမ္အဆင္႔အထိ မျဖစ္ေသးတဲ႔ ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူတုိ႔သႏၱာန္မွာ ျငဴစူမႈသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။
ခ်စ္ၾက+မုန္းၾကတယ္ဆုိတာကလည္း ျမစ္ဖ်ားခံတာက ဒီ“ဣႆာ”တရားပါပဲ။ ကုိယ္ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္သလုိ မရေတာ႔... ေျပာစကားနားမေထာင္ဘူးဆုိၿပီး.. သူတစ္ပါးအေပၚ ျငဴစူျခင္းဟူေသာ လြမ္းမုိးမႈ မရွိေတာ႔ အမုန္းစကားက စတင္ျဖစ္ပြားေတာ႔တာပါပဲ။
ဒါေၾကာင္႔ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာထားတဲ႔ တရားထဲမွာ မွတ္သားဖြယ္ တရားတစ္ပုဒ္ရွိပါတယ္ “ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း ဘယ္ကစ? “ဣႆာ+မစၦရိယ=ျငဴစူ+၀န္တုိမႈက”စတယ္ဆုိၿပီး။ မိမိတုိ႔ မုန္းၾက+ခ်စ္ၾက ဘူးတဲ႔ သူတုိင္းပါပဲ။ မိဘ၊ ဆရာတပည့္စသည္အားျဖင္႔... ခ်စ္ၾကတဲ႔အခါ... မုန္းၾကတဲ႔အခါ ဆင္ခ်င္ၾကည့္လုိက္ပါ... ဗုဒၶအဘိဓမၼာသေဘာအရ စာသိသည္ တကယ္လက္ေတြ႔ ဟုတ္/ မဟုတ္ သိႏုိင္ပါလိမ္႔မယ္။
မိမိတုိ႔တစ္ေတြ အမွန္တကယ္ ဆင္ခ်င္ၾကည့္ရမည့္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ မဆင္ခ်င္၊ မၾကည့္ဘဲ သူတစ္ပါး စည္းစိမ္၊ ဂုဏ္စသည္အေပၚမွာ ၾကည့္ၿပီး အကုသုိလ္ျဖစ္ေစတဲ႔ တရားတစ္ပါး ပါပဲ။
ဒီေလာက္ဆုိ “ဣႆာ=သူတစ္ပါးပစၥည္းစသည္အေပၚ ျငဴစူျခင္း” သေဘာအဓိပၸါယ္ နားလည္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ မနက္ဖန္မွာ မိမိစည္းစိမ္းအေပၚမွာ ၀န္တုိမႈသေဘာ “မစၦရိယ”ကုိ စသည္ကုိ ဆက္လက္ေျပာျပေပးပါမည္။
ဒီေန႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္ပါအုန္းမယ္။
0 comments:
Post a Comment