သုေမဓာေထရီ အပိုင္း-၄ နိဂံုး
“ဘုန္းေတာ္ႀကီးျမတ္ေတာ္မူေသာ အရွင္မင္းျမတ္ဘုရား၊ သမီးေတာ္ကို ရဟန္းျပဳျခင္းငွာ ခြင့္ျပဳၾကပါကုန္ေလာ့။ ခမည္းေတာ္မင္းျမတ္၏ သမီးေတာ္သည္ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ နိေရာဓ သစၥာ တရားေတာ္ကို သိျမင္ ပါေစေလာ့”
သုေမဓာမင္းသမီး၏ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တို႔သည္ သားမက္ေလာင္းျဖစ္ေသာ အနိကရတၱမင္းက ကူညီ၍ ခြင့္ေတာင္းေသာအခါ သမီးေတာ္ကို ရဟန္းျပဳရန္ သေဘာတူ လိုက္ၾကေလေတာ့သည္။ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္ တို႔ထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ရလွ်င္ သုေမဓာ မင္းသမီးသည္ မယ္ေတာ္ ခမည္းေတာ္ တို႔ကို ရိုေသစြာ ရွိခိုးကန္ေတာ့ေပသည္။ မယ္ေတာ္ ခမည္းေတာ္တို႔အား ရွိခိုးကန္ေတာ့ၿပီးေနာက္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း၊ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္းေဘး၊ ေသာက ပရိေဒဝေဘးတို႔ကို ေၾကာက္ျခင္း ရွိေသာ သုေမဓာ မင္းသမီးသည္ ေျခာက္ပါးေသာ အဘိညာဥ္တို႔ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳ၍ ရွင္ျပဳေလ၏။
သုေမဓာ မင္းသမီးသည္ ဘိကၡဳနီတို႔ အထံ၌ ရွင္ျပဳခ်ိန္ဝယ္ အသက္တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ ထိုေနာက္ ရဟန္း မိန္းမ ဘိကၡဳနီျပဳလုပ္ရန္ ‘သိကၡာမာန္’ မအျဖစ္ကို ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ပါဏာတိပါတ အစ ဝိကာလေဘာဇနာ အဆံုးရွိေသာ ေျခာက္ပါးေသာ သိကၡာပုဒ္တို႔ကို မက်ိဳးမေပါက္ေအာင္ က်င့္သံုးကာေန၍ ကမၼဌာန္း တရားကို အားထုတ္ရာ ရဟန္းမိန္းမ ဘိကၡဳနီ မျဖစ္မီ သိကၡာမာန္ အျဖစ္၌ပင္လွ်င္ အရဟတၱဖိုလ္ကို ရ၍ ရဟႏၲာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္၏။ ရဟႏၲာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီးမွ အသက္ေစ့၍ ဘိကၡဳနီ ျပဳေလသည္။
0 comments:
Post a Comment