Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
ဆမ္ဘာဝမ္း ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္က်င္းပတာကို ၾကည့္ရႈခြင့္ ရပါတယ္။ အဲ ကူညီခြင့္လဲ ရလိုက္ေသးတယ္ ဆိုရင္လဲ မမွားဘူးေပါ့။ ဒို႔ဘဝက အေပ်ာ္အပါးေတြႏွင့္ မဆိုင္လွလို႔ ျမန္မာ့သၾကၤန္မွာ ဘယ္လိုေတြ ေပ်ာ္ပါးၾက ဆင္ႏြဲၾကတယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာေတာ့ မသိပါဘူး။ ေၾကာ္ျငာေတြ၊ သတင္းေတြမွာ ေရးၾက ေျပာၾကတာေတြ ကေန တဆင့္ အေတာ္အတန္ေတာ့ ရိပ္မိပါတယ္။ မႏၱေလးမွာ စာသင္ခဲ့ရစဥ္ ဦးပဥၥင္းေပါက္စဘဝက ႏွစ္ခါေလာက္ေတာ့ မႏၱေလးက်ဳံးေဘးက သၾကၤန္ပြဲေတာ္ က်င္းပရာကို ေမာ့ေတာ့ ေမာ့ေတာ့ႏွင့္ သြားၾကည့္ခဲ့ဘူးတာပါ။ ကုိယ္မသြားရမဲ့ ေနရာကို သြားတာမို႔ အရွက္ႏွင့္ ေလ့လာ ၾကည့္ရႈခ်င္စိတ္တို႔ ေရာေထြး အားၿပိဳင္ေနတာေၾကာင့္ ဘာရယ္ ဘယ္လိုရယ္လို႔ကို ခြဲခြဲျခားျခား မသိခဲ့ရသေလာက္ပါပဲ။ ငယ္ငယ္က ရြာမွာ ကိုရင္ေပါက္စ ဘဝႏွင့္ ေနရစဥ္က ဝမ္းကြဲညီ ကိုရင္တစ္ပါး လူတစ္ေယာက္ကို ေရသြားပက္လိုက္တာ ဆရာေတာ္ ျမင္လို႔ ေခၚၿပီး ဘုရားေရွ႕မွာ ထိုင္ခိုင္းၿပီး ပုတီးကို နာရီေပါင္းမ်ားစြာ (တစ္ေနကုန္ေလာက္) စိပ္ခိုင္းတာကို ျပန္ျပန္ျမင္ေယာင္ေနမိေတာ့ ပိုဆုိးတာေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေနရာေလာက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္း ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ ရွက္ရွက္ႏွင့္ တဲ့တဲ့ၾကီး ဝန္ခံလိုက္ပါတယ္။ တစ္ခုကေတာ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ အဆိုအကေတြႏွင့္ ဧည့္ခံေေဖ်ာ္ေျဖၾကတဲ့ ေနရာပါ။ ဒီေနရာမွာ ၾကည့္ၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ အေတာ္ဣေျႏၵရရ ရွိေသးတယ္လို႔ ထင္မိပါရဲ႕။ ဒုတိယ ၾကည့္မိတာကေတာ့ ေခတ္ေပၚေတးဂီတႏွင့္ သီဆို တီးမႈတ္ၾကတဲ့ ေနရာေတြပါ။ ရုိးရိုးေပ်ာ္တဲ့သူေတြေရာ၊ မူးယူးေပ်ာ္တဲ့သူေတြေရာ အုိ ... လုိက္ဆိုလိုက္ၾက၊ ကလိုက္ၾကတာ ဆူလို႔ ညံလို႔ ေကြးလို႔ ေကာက္လို႔ပါပဲလား။ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့ ဆိုင္ကယ္ ေတြ၊ ကားေတြ၊ လူေတြလဲ မေျပာပါႏွင့္ေတာ့။ တစ္ခ်ိဳ႕လဲ အေတာ္ေအာက္တန္းက်တဲ့ အျပဳအမူေတြကိုျပဳလုပ္ၾကတာကိုလဲ ေတြ႕ခဲ့ရေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕လဲ သတိလစ္ေလာက္ေအာင္ မမူး(ေသး)တာရယ္၊ သင့္တင့္တဲ့ စာရိတၱ၊ အသိေလးရွိေသးတာရယ္ေၾကာင့္ သူတို႔နား ဒို႔ေရာက္သြားေတာ့ အခ်င္းခ်င္း “ေဟး ေဟး” ဆိုၿပီး လက္တို႔ၿပီး လုပ္ၾကေတာ့မယ္လို႔ ထင္ရတဲ့ ရုိင္းစိုင္းမႈေတြကို ထိမ္းသြားၾကတာလဲ ေတြ႔ခဲ့ရေပ့ါ။ တစ္သက္မွာ ျမိဳ႕သၾကၤန္ဆို ဒါေလာက္ပဲ ေတြ႕ဖူးတာမို႔ ခုေနခါ ဘယ္လုိလုပ္ၾက ဘာေတြလုပ္ၾကတယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အထက္မွာ ေျပာခဲ့သလို ၾကားသိေနရတာေတြကို အကဲခတ္ၾကည့္ရတာျဖင့္ေတာ့ ရုိးရာသၾကၤန္ကေန ရုိင္းရာသၾကၤန္ဘက္ကို ဦးတည္လို႔ အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ ေျပာင္းေနတယ္လို႔ေတာ့ ထင္မိပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဆမ္ဘာဝမ္းသၾကၤန္ကေတာ့ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈကို အေတာ္ကို ၾကိဳးစားထိန္းသိမ္းထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီသၾကၤန္ကို ရည္ရြယ္ခ်က္ ႏွစ္ခုႏွင့္ က်င္းပတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ပထမတစ္ခုက အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကို ထိန္းသိမ္းေစာက္ရန္ ျဖစ္ၿပီး ဒုတိယ ရည္ရြယ္ခ်က္က ျပည္ပေရာက္ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ား ျမန္မာရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထုံးတမ္းမ်ားကို သိရွိ၊ ျမတ္ႏိုး၊ တန္ဖိုးထားတတ္ေစရန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပြဲေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ ကိုယ္သိသေလာက္ကို အရင္ဆုံး စေျပာရရင္ စတုဒိသာ ေကၽြးေမြးတာက စေျပာရမယ္ ထင္ပါတယ္။ နံနက္ (၉) နာရီမွ စတင္ကာ ေကၽြးေမြးလွဴဒါန္းေနတဲ့ စတုဒိသာတန္းၾကီးကို တစ္ပတ္ေလာက္ လွည့္ၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။ စုံလိုက္တဲ့ စားစရာ ေသာက္စရာေတြ။ ေတြ႔ပါၿပီ ၾကာဆန္ခ်က္၊ မုံလုံးေရေပၚ၊ ေရႊရင္ေအး၊ သာကူေမႊး၊ ေက်ာက္ေက်ာေဖ်ာ္ရည္၊ မုံ႔ဟင္းခါး၊ နန္းၾကီးသုပ္၊ အေၾကာ္စုံ ေကာက္ညွင္းေပါင္း၊ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဆန္ေၾကာ္၊ သစ္သီးစုံ၊ ၾကက္သားပလာတာ၊ ထားဝယ္မုံ႔ဟင္းခါး၊ ဒန္ေပါက္၊ အေအးမ်ိဳးစုံႏွင့္ ေသာက္ေရသန္႕၊ ရခိုင္မုံ႔တီ၊ ေတာင္ငူ တို႔ဟူးသုပ္၊ မုံ႔လက္ေဆာင္း၊ လက္ဖက္သုပ္၊ ေပါင္မုံ႔ အုန္းႏို႔ဆမ္း၊ ဝက္သားဒုတ္ထိုး၊ ဝက္ေခါင္းသုပ္ စတာေတြအျပင္ ျမန္းမာ ထမင္းဟင္လဲ ပါေသးရဲ႕။ ျမန္မာ ထမင္းဟင္းက ကုလားပဲႏွင့္ ၾကက္သားခ်က္၊ သရက္ခ်ဥ္သုပ္၊ ငါးပိေၾကာ္၊ ငါးပိရည္ရွယ္ႏွင့္ တို႔စရာစုံ၊ လာသမွ်လူကို မစားရ မရွိရေလေအာင္ အဝေကၽြးမယ္တဲ့ေလ။ အမေလး အမ်ားၾကီးပါလား။ ေရွ႕ေတာ့ ဆက္သြားၾကည့္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ မ်ားလိုက္တဲ့ စားစရာ၊ စားလုိက္ၾကတဲ့ လူေတြ လူေတြ။ ၾကည့္ရ ျမင္ရတာက ဝမ္းသာစရာၾကီး။ စားစရာက အမ်ိဳးေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ဆိုပဲ။ ခုေရးျပလိုက္တာက စာေရးသူ ျမင္ရတာေတြထဲက မွတ္မိသေလာက္ကို ျပန္ေျပာၾကည့္တာ။ (ကိုယ္လွဴတဲ့ စားစရာအမည္ မပါလို႔လဲ က်ဳပ္ကို စေလ ဦးပုညနည္းႏွင့္ ေမတၱသုတ္ တစ္ေစာင္လုံးကို ပုဒ္မပါၾကံဳးၿပီး ပို႔မေနနဲ႔ဦး။ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ စတုဒိသာဆိုေတာ့ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာက လာၾကသူေတြ ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့၊ အားလုံး အားလုံးကုိ လွဴဒါန္း ေကၽြးေမြးတာေပါ့။
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
စာေရးသူတကယ္ ပီတိျဖစ္ရတာက သုံးခုရွိပါတယ္။ ပထမတစ္ခုက သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲအစီအစဥ္ပါ။ အသက္ (၇၀)ေက်ာ္ အဘိုး အဘြားေတြကို ပင့္ဖိတ္ၿပီး အစားအေသာက္မ်ားႏွင့္ ေကၽြးေမြးျပဳစုတာကို ျမင္ရတာရယ္၊ စင္ျမင့္ေပၚကို တင္ၿပီး ပူေဇာ္ ကန္ေတာ့တာရယ္ျမင္ရေတာ့ တကယ္ကိုပဲ ဝမ္းသာ၊ ၾကည္ႏူး၊ ပီတိဖူးေတြ ေဝရ ျဖာရ ပြင့္လန္းရပါတယ္။ ဒို႔ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈက “အသက္ ဂုဏ္ဝါ ကိုယ့္ထက္ၾကီးက ဆည္းကပ္ ခစားရုိေသေလ” လို႔ တစ္မ်ိဳး၊ “ၾကီးသူကို ရုိေသ၊ ရြယ္တူကို ေလးစား၊ ငယ္သူကို သနား” လို႔ တစ္ဖုံ ရွိတယ္မဟုတ္ပါလား။
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကေလးမ်ားရဲ႕ မဂၤလာကဗ်ာ ရြတ္ဆိုမႈပါပဲ။ ကေလးေတြက ငယ္ငယ္ေလးေတြ။ ဟန္နီဆိုတဲ့ အသက္ခုႏွစ္ႏွစ္ သမီးေလးေတာင္ ပါေသးတယ္။ ငယ္တယ္ဆိုၿပီးမ်ား ပြဲျဖစ္ရုံထည့္ထားတယ္ မထင္လိုက္နဲ႔၊ ဒဂုန္ဦးထြန္းျမင့္ရဲ႔ မဂၤလာကဗ်ားေတြကို အစအဆုံးေတာင္ ဆိုတတ္ ဆိုႏိုင္တာကို ပြဲမလုပ္ခင္က ေတြ႔ရဖူးပါတယ္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြနား ဘယ္လို ခ်ဥ္းကပ္ရ လွဴရ ကပ္ရတယ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေတာင္ အဲဒီ ခုႏွစ္ႏွစ္ သမီးေလးက ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ ပရိသတ္ၾကီးရဲ႕ ေရွ႕မွာ မေၾကာက္မရြံ႕ တစ္ကိုယ္ေတာ္ အစြမ္းျပ သီဆိုျပလိုက္ေသး။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေမြး၊ ႏုိင္ငံျခားေက်ာင္းတက္၊ ေက်ာင္းစာ အိမ္စာေတြႏွင့္ အသဲအသန္ နပန္းလုံးေနရတဲ့ထဲက ေတာင္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ အေျခခံ ဗုဒၶအဆုံးအမေတြကို သင္ယူၾက ေလ့လာထားလိုက္ၾကတာ။ သင္ေပးသူ၊ သင္ယူသူႏွင့္ ပန္႔ပိုးေပးတဲ့ မိဘေတြကို အမ်ားၾကီး ေက်းဇူးတင္မိတာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သာဓု အၾကိမ္ၾကိမ္ ေခၚမိပါတယ္။
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
ရုိးရာကေန ရုိင္းရာသၾကၤန္းဖက္ကို ကူးေျပာင္းေနတယ္လို႔ ၾကားထားမိၿပီး ၾကားမိတိုင္း၊ ေတြးမိတိုင္း ဝမ္းနည္းလုိက္ရတာ။ အခု ဒီလို စိတ္ဝင္တစား အားေပးၾကတာကိုျမင္ရေတာ့မွ ဝမ္းသာလိုက္ရတာေလ။ မဂၤလာကဗ်ာတစ္ပိုဒ္စီကို ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္စီက ရြတ္ဆိုၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္ရြတ္ၿပီးလိုက္၊ ပရိသတ္ၾကီးက လက္ခုပ္ဩဘာေပးလိုက္၊ တစ္ပုဒ္ရြတ္ၿပီးလိုက္၊ လက္ခုပ္သံေတြႏွင့္ ခ်ီးၾကဴးလိုက္ႏွင့္ ဝမ္းသာဖြယ္ရာ ျမင္ကြင္းၾကီးပါ။ ပရိတ္သတ္ၾကီးကလဲ တကယ္ကို ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ ရႊင္ရႊင္ျပျပ၊ စိတ္ဝင္တစား အားေပးေနလုိက္ၾကတာ အံ့မခန္းပါပဲ။ အားရဝမ္းသာ ပီတိေတြ ျဖာရပါတယ္။ မဂၤလာကဗ်ာေတြ ရြတ္ဆိုမယ္ဆိုေတာ့ ပရိတ္သတ္ၾကီးက ဒီေလာက္ၾကီး အားေပးလိမ့္မယ္လို႔ တကယ္ကို ထင္မထားမိလို႔ပါ။ ကေလးေတြဆိုတာ ၾကည့္လုိက္၊ ပရိသတ္ၾကီးတစ္ခုလုံးကို တေျဖးေျဖး လွည့္လည္ၾကည့္လုိက္ႏွင့္ စာေရးသူလဲ တကယ္ကိုပဲ ျပံဳးေပ်ာ္ေနရတာပါ။
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
ေနာက္ဆုံးတစ္ခုကေတာ့ ျပဇာတ္တုိေလးပါ။ ဇာတ္ညႊန္း ႏွင္းေဟမာက ေသရည္ ေသရက္ျဖစ္ေပၚလာပုံကို ေကာက္ေၾကာင္းေကာက္ျပသလို ေသရည္ေသရက္ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္ျပားတတ္ပုံကို မီးေမာင္းထိုးျပထားပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းတိုကို ၾကည့္ၿပီး ပရိသတ္ၾကီးက တေသာေသာ တေဝါေဝါ ပြဲၾကေနလိုက္ၾကတာ။
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
 |
| From Sembawang မွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ |
ဇာတ္ညႊန္းေရးသူကလဲ ေတာ္၊ ဇာတ္ေဆာင္ေတြကလဲ ေကာင္းလိုက္ပါဘိသနဲ႔။ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို တင္ဆက္ ေဖ်ာ္ေျဖမယ္ဆိုရင္ ၿမိဳ႕ေနပရိတ္သတ္က ဒီေလာက္ အားေပးလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားမိရုိးပါ။ အခု ကျပမႈက ျမန္မာတို႔အတြက္ ဇာတ္ေဆာင္ေတြရဲ႕ ေျပာစကားေတြ၊ ဟာသေတြေၾကာင့္ စိတ္ထြက္ေပါက္ေရာ၊ သတိ ေရာ အသိဥာဏ္ပါ ရေလာက္တဲ့ တင္ဆက္မႈတစ္ခုပါလို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းမ်ိဳးကို ခုလို တင္ျပ အသုံးေတာ္ခံၾကတဲ့သူေတြကိုေရာ၊ စိတ္ဝင္တစား အားေပးၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ၾကီးကိုပါ သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ “အရက္ဖိုးက လဖက္ရည္ဖိုးထက္ေတာင္ ေစ်းခ်ိဳေနတယ္၊ အရက္ဆိုင္ေတြလဲ ေပါလိုက္တာ လြန္ပါေရာ၊ ဒါေၾကာင့္ အရက္ေသာက္ၾကတဲ့ လူငယ္ေတြလဲ အမ်ားၾကီး တိုးပြားလာေနတယ္” လို႔ မႏွစ္ေလာက္က သတင္းေတြမွာ ဖတ္ရ ၾကားရလို႔ပါ။ အာဏာရွင္လိုမ်ိဴး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာတို႔၊ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့သူေတြ ၾကီးစုိးတဲ့ အခိုက္မွာတို႔ဆို ဒီလိုမ်ိဳး ေသာက္စားၾက မူးယဇ္တတ္ၾက၊ ေလာင္းကစားမႈေတြႏွင့္ တစ္ရုံးရုံး ျဖစ္တတ္တယ္တဲ့။ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လဲ အဲဒီလိုလူမ်ိဳးေတြက ဖန္တီးတတ္ၾကတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္ဆန္ဆန္ ေဝဖန္သုံးသပ္သံေတြကို ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း အုတ္တံတိုင္းေတြ ၾကားကေတာင္ ၾကားေနရပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံဘာသာရပ္ကုိ ေလ့လာသင္ယူဖူးတာလဲ မဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းေတြကို ေက်ေနေအာင္ ေလ့လာထားတာလဲ မဟုတ္လို႔ ဒီလိုေတြ တမင္ ဖန္တီးတတ္တယ္ဆိုတာ ဟုတ္ မဟုတ္ အေသခ်ာေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဒို႔ႏိုင္ငံမွာလဲ အရက္ေၾကာ္ျငာတာေတြ ပိတ္ပင္တယ္လို႔ ၾကားရျပန္ေတာ့ စိတ္သက္သာခြင့္ နဲနဲေတာ့ ရပါရဲ႕။ ဘာပဲျဖစေနပါေစ။ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈကေန ဆင္းသက္လာၿပီး ဘာသာေရးႏွင့္ပါတြဲၿပီး က်င္းပ ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ၾကတဲ့ ရုိးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ရုိင္းရာယဥ္ေက်းမႈပြဲေတာ္လို႔ ေျပာေလာက္ေအာင္ကို ျဖစ္ပ်က္လာေနတာကေတာ့ မေကာင္းတာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လဲ ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္း ေဖာ္ထုပ္တဲ့ ဒီပြဲမွာ လာေရာက္ပါဝင္ ဆင္ႏြဲသူမ်ား အားလုံးကုိ အရက္ေသစာ ေသာက္စားမူးယဇ္ျခင္း လုံးဝ မျပဳလုပ္ရန္ အထူးေမတၱာရပ္ခံထားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ပါဝင္ဆင္ႏႊဲၾကရန္ ဖိတ္ၾကားထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မူးေနတာေတြ႔ရင္ ဘယ္ကပဲ ေသာက္လာသည္ျဖစ္ေစ၊ သၾကၤန္ေကာ္မတီက အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ ေမတၱာရပ္ခံၿပီး အငွါးကားႏွင့္ ျပန္ပို႔ေပးဖို႔ထိကို ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း သိရသလို စကၤာပူေရာက္ ျမန္မာမ်ားကလဲ အလြန္ယဥ္ေက်းစြာ ပူးေပါင္းပါဝင္ဆင္ႏႊဲၾကတာကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ဒီလို ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း၊ စည္းကမ္းရွိရွိ လုပ္ေဆာင္ၾကမွလဲ အျခားသူမ်ားက မိမိတို႔ရဲ႕ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ လူမ်ိဳးကို ေလးစားၾကမွာ မဟုတ္ပါလား။
ေဩာ္ . . . ကိုယ့္ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈကို ကုိယ္မွ ျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားမႈ မရွိရင္ ဘယ္သူကမ်ား ျမတ္ႏိုး ေလးစား တန္ဖိုးထားပါလိမ့္။ ?????
အသိတရား၊ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ရုိးရာ၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကပါေစ။ လူသစ္ စိတ္သစ္ စြမ္းအားသစ္တို႔ျဖင့္ ၾကံစည္ ေျပာဆို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကၿပီး အစစ အရာရာ တိုးတက္ ေအာင္ျမင္ျခင္း မဂၤလာအေပါင္း ခေညာင္းတဲ့ ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ !!!ဘုန္းဥာဏ္
(ေခတၱ) ဆမ္ဘာဝမ္၊ စကၤာပူ။
၁၃၊ ၀၄ ၊ ၂၀၁၀။
0 comments:
Post a Comment