ေမာ္ဒန္ေတာရရိုးရိုးသၾကၤန္ အပိုင္း (၁-၂)
ေမာ္ဒန္ေတာရအိပ္စက္ရာက ထလာေသာအခါ နံနက္ ၀၈း၄၅ နာရီရွိၿပီ။မ်က္ႏွာသစ္ျခင္း၊ေရခ်ိဳးျခင္းစေသာ နံနက္ခင္း ကရိကထမ်ား၊ အရုဏ္ဆြမ္းအျဖစ္ ဆန္ျပဳတ္တစ္ခြက္ႏွင့္ ေကာ္ဖီတစ္က်ိဳက္ မီွ၀ဲရသည္။ ဥပုသ္သည္မ်ား ေရာက္မလာႏိုင္ေသာ မိဂဒါ၀ုန္မဟာသၾကၤန္ေတာ္အၾကိဳေန႕ျမင္ကြင္း၊ မည္သည့္`တူးပို႕ တူးပို႕´ သီခ်င္းမွ လည္း မၾကားရ၊ အတူေနရဟန္း ရွင္လာဘသာမိဖြင့္ေနက် အဂၤလိပ္ဘာသာအစီအစဥ္ ဒီဗီဒီေခြမွ ထြက္က်လာေသာ ကြိကြိကြကြ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး ဘိုသံမ်ားၾကားရ၏။အရွင္လာဘသာမိက ေန႕စဥ္အိပ္ရာမွ ထသည္ႏွင့္ အဂၤလိပ္ဘာသာသင္ခန္းစာတစ္ခုခုကို ဖြင့္ကာ နားေထာင္ေလ့ရိွပါသည္။
သူငယ္စဥ္က ေနခဲ့သည့္ၿမိဳ႕ေလးတြင္ေတာ့ နံနက္ ၃ နာရီအခ်ိန္ကစၿပီး တစ္ၿမိဳ႕လံုးက ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း မ်ားသို႕ အရုဏ္ဆြမ္းပို႔သြားၾကမည့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားျဖင့္ ၿမိဳ႕ေလး၏ လမ္းမ်ားသည္ ဆူညံတက္ၾကြ ေနေလ့ရွိသည္။ ထိုအခ်ိန္က ကိုရင္ေပါက္စေလးမွ်သာျဖစ္သည့္ သူကေတာ့ ၿမိဳ႕ေလး၏ သၾကၤန္ေတာ္ခ်ိန္မ်ားကို ေမွ်ာ္လင့္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ေသာ္လည္း အရုဏ္ဆြမ္းအတြက္ အေစာၾကီးထရသည့္ နံနက္ခင္းမ်ားကိုေတာ့ လံုး၀ မၾကိဳက္ပါ။ အေျခအေနမေကာင္းလွ်င္ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ ဖေနာင့္စာမိသြားတတ္ေသးသည္မဟုတ္လား။
ခုေတာ့ ျမန္မာ့ရိုးရာဆြမ္းပို႕မည့္သူကင္းမဲ့ေသာ ဗာရာဏသီသၾကၤန္ေတာ္ဦးတြင္ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္ပစ္ လိုက္ပါ သည္။ ေႏြရာသီအပူခ်ိန္က ၄၅ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္မို႕ ညနက္သည္ထိ အိပ္ေပ်ာ္ေလ့မရွိပါ။ နံနက္ခင္း ေအးေအးေလးကို ခို၍ အမိအရအိပ္စက္ရျခင္းျဖစ္သည္။
နံနက္ ၀၉း၅၀ နာရီတြင္ တိဘက္တကၠသိုလ္မုခ္ဦးဆီ ထြက္ခဲ့၏။ လံုျခံဳေရ၀န္ထမ္းျဖစ္သူ မစၥတာနႏၵက ေစာပရာဆဒ္က “ နမာစေတး ဂုရုဂ်ီ” ဟု အေလးျပဳကာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ ဆရာမ်ားနားေနခန္းတြင္ လက္မွတ္ထိုးကာ သူ႕စာသင္ခန္းေလးထဲသို႕ ၀င္လိုက္သည္။ သင္တန္းသားျဖစ္သူ လားမားရဟန္းေတာ္ ရစ္ဂဆန္ဆန္ဖဲလ္က “ ဂုရုဂ်ီ ပရဏမ္” ဟု ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေသာအခါ ၿပိဳင္တူ လက္အုပ္ခ်ီျဖစ္ၾကသည္။
ပါဠိပိဋကတ္စာေပေကာက္ႏႈတ္ခ်က္သင္ရသည္မွာ သူ႕အတြက္ မ်ားစြာ အက်ိဳးရွိသြားသည္။ သကၠဋစာေပကို ျပန္လည္ေႏႊးခြင့္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ျပဌာန္းစာအုပ္တြင္ ပါဠိ သကၠတ ဟိႏၵီသုံးဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည္ကို သူက အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ရွင္းျပရသည္။ သင္တန္းသားလားမားရဟန္းေတာ္က အဂၤလိပ္ဘာသာအားနည္းသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သကၠတဘာသာအေျခခံအနည္းငယ္ကြ်မ္း၀င္ဖူးေသာ သူက ပါဠိစကားလံုးမ်ားကို ဘာသာေဗဒနည္းျဖင့္ ရွင္းျပျဖစ္သြားသည္။
(သာသနာ့တကၠသုိလ္မွာတုန္းက အျမင္ကတ္ဖြယ္ေကာင္းစြာ ရႈပ္ေထြးလွေသာ ပါဠိႏွင့္သကၠတဆက္ႏႊယ္မႈကို စိတ္၀င္စားမိရာက ေပေပေတေတလုပ္ပစ္မိသျဖင့္ တန္းစဥ္ဂုဏ္ထူးထြက္ဖူးသည္။ )
“ဒီေန႕ဟာ ငါတို႕ရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူးအၾကိဳေန႕ပဲ” ဟု သူက ေျပာျပေသာအခါ “ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ”ဟု တိဘက္လားမားရဟန္းက ဆုေတာင္းသည္။ ၁၁း၀၀ နာရီတြင္ ၀ိဇၨာေနာက္ဆံုးႏွစ္သင္တန္းခန္းမထဲ ေရာက္ေတာ့ သင္တန္းသားမရွိ။ လာဒက္သီလရွင္တစ္ပါးႏွင့္ တိဘက္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သာ ရွိေသာ ပါဠိအထူးျပဳ၀ိဇၹာတန္းေနာက္ဆံုးနွစ္တြင္ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ(သၿဂႌဳဟ္)သင္ရသည္မွာ တစ္ခါတစ္ရံ တိဘက္ ေက်ာင္းသား၏ ကတ္သီးကတ္သတ္ေမးခြန္းမ်ားႏွင့္ ၾကံဳရတတ္ေသာ္လည္း သူ႕အတြက္ ၪာဏ္အလင္း ပြင့္ေစသည္။ သည္ေန႕ေတာ့ သူေစာေစာျပန္ထြက္လာခဲ့သည္။ စာေမးပြဲနီးၿပီဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကိုယ္ပိုင္စာၾကည့္ခ်ိန္ဇယားကို ကိုယ္တိုင္ဆြဲေနၾကၿပီ။
ေမာ္ဒန္ေတာရေန႕လည္စာကေတာ့ ခ်ဥ္ေရဟင္း၊ အာလူးႏွင့္ ၾကက္ဟင္းခါးသီးခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ ရွင္လာဘ သာမိႏွင့္ ရွင္ဣႆရတို႕၏ လက္ရာျဖစ္သည္။ အင္း ေခါင္းပါးစြာ က်င့္ၾကံၾကေပေရာ။ ရွင္လာဘသာမိက “ ေတာရဆိုေတာ့ ေတာရနဲ႕ တူေအာင္စားရမယ္” ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။ ဆင္းရဲလြန္း၍ေတာ့ မဟုတ္၊ ေစ်း၀ယ္ရ သည့္အခက္အခဲေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဗာရာဏသီတြင္ ဣေျႏၵမပ်က္ေစ်း၀ယ္ႏိုင္သည့္ စီးတီးမတ္က ရွားပါးျဖစ္ သည္။ ၊သို႕ႏွင့္ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရေသာ ရဟန္းတစ္ပါး၏ မွတ္စုတြင္ လူျမင္ေကာင္းႏိုင္သည့္ ပင္တိုင္အာလူး၊ ပဲႏွင့္ အျခားဟင္းသီးဟင္းရြက္ဆိုတာမ်ိဳးမ်ားသာ အၾကိမ္အေရအမ်ားဆံုးေရးမွတ္ရေတာ့သည္။ (တကယ္ေတာ့ သူက ေစ်းတစ္ခါမွ မ၀ယ္ဖူး၊)
ေန႕လည္စာၿပီးသည္ႏွင္ အီးေမးလ္စာအ၀င္အထြက္ စစ္ျဖစ္သည္။ ဘေလာ့ဂါဇနီးေမာင္ႏွံ (Bliss Foundation) ေပးပို႕ထားေသာ MMWAI အဖြဲ႕ၾကီးတြင္ ျပဳလုပ္မည့္ ပညာေရးျမွင့္တင္ေရးဆိုင္ရာသင္တန္းမ်ားအတြက္ ပညာ ဒါနပို႕ခ်ေပးမည့္ စာေရးဆရာ ေဒါက္တာေနဇင္လတ္၏ အေၾကာင္းျပန္စာကို ဖတ္ရသည္။ စီမံခန္႕ခြဲမႈ၊ ေခါင္း ေဆာင္မႈအတတ္ပညာစေသာဘာသာရပ္မ်ားတြင္ နာမည္ရေနသည့္ စာေရးဆရာႏွင့္ ေဟာေျပာပို႕ခ်သူ ဆရာေနဇင္လတ္၏ စာမ်ားကို ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းတြင္ ေစာင့္ဖတ္ခဲ့ဖူးသည္။
အေရးအသားတင္ျပပံုႏွင့္ ခပ္ျပတ္ျပတ္အေတြးအေခၚမ်ားကို ႏွစ္ျခိဳက္ခဲ့သည္။ မဇၥ်ိမေရာက္မွသာ လစဥ္ထုတ္ မဂၢဇင္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းသြား၍ ဆရာေနဇင္လတ္စာမ်ားနွင့္ ေ၀းသြားသည္။ ဆရာေနဇင္လတ္က အဖြဲ႕ၾကီး၏ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ပညာဒါနအျဖစ္ လာေရာက္ပို႕ခ်ႏိုင္ေၾကာင္းနွင့္ အကယ္၍ ဖိတ္ၾကားမည္ ဆိုလွ်င္ တစ္လၾကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားေစလိုေၾကာင္းတဲ့။
မဇၥ်ိမေႏြရာသီတြင္ေတာ့ မည္သည့္သင္တန္းမ်ိဳးမွ အဆင္ေျပလိမ့္ဦးမည္မဟုတ္ပါ၊ ဒီဇင္ဘာမတိုင္မီေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အမွန္တကယ္လိုအပ္ေသာ စီမံခန္႕ခြဲမႈႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မႈအတတ္ပညာမ်ားဆိုင္ရာ သင္တန္းတစ္ခုဖြင့္ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ သဘာ၀အရ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၾကမည္သာ၊ သို႔ေသာ္ ေခါင္းေဆာင္တတ္ဖို႕ႏွင့္ စီမံခန္႕ခြဲတတ္ဖို႕ေတာ့ ျဖည့္ဆည္းၾကရေပဦးမည္။
ေန႕လည္ ၀၂း၂၀ နာရီ အပူခ်ိန္ ၄၅ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ မဇၥ်ိမေႏြအခင္းအက်င္းၾကီးထဲ ထီးတစ္ေခ်ာင္းအကူျဖင့္ တကၠသိုလ္စာသင္ခန္းသို႕ ထြက္လာခဲ့ျပန္သည္။ တစ္သံသရာလံုးပူခဲ့တာ ပူစမ္း၊ သံေ၀ဂေၾကာင့္ ေရရြတ္မိ သည္ေတာ့ မဟုတ္၊ အျခားေရရြတ္စရာ ေနပူေပ်ာက္ဂါထာမရွိ၍သာ ၾကံဳသလို ရြတ္လိုက္မိျခင္းသာ။
0 comments:
Post a Comment