မွ........အျခားမရွိ

ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းဆုိတာကုိ လူတုိင္း လုိလားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြက်ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရ ဖုိ့ဆုိတာ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီေနရာမွာ သိၾကားမင္းက ရွင္ေတာ္ဘုရားကုိ ေလွ်ာက္ထားတာက သက္ေသ တစ္ခု လုိ့ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။

အဲဒါက ဒီလုိပါ။ “ ေလာကၾကီးမွာ နတ္ေတြ၊ လူေတြ၊ အသူရာေတြ၊ နဂါးေတြ၊ ဂႏၶဗၺေတြနဲ့ အျခားေသာ အသက္ရွင္ေနထုိင္ေနၾကသူမ်ား ရွိပါတယ္ဘုရား။ သူတုိ့ဟာ ရန္ေတြမွ ျငိမ္းေအးလုိၾကတယ္။ တုိက္ခုိက္ျခင္းေတြမွ ေရွာင္ရွားလုိၾကတယ္။ ရႈပ္ေထြးမႈေတြကုိ မလုိလားၾကပါဘူး။ မလုိမုန္းထားမႈေတြက ကင္း ေ၀းလုိၾကတယ္။ မေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြက လြတ္ေျမာက္လုိၾကပါတယ္ဘုရား။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလုိ့ ဆႏၵေတြ ရွိေနၾက ေပမယ့္ ဘ၀ရဲ့ မေကာင္းတဲ့ အဲဒီအရာေတြမွ မလြတ္ေျမာက္ၾကပါဘုရား” တဲ့။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာ တည္ ေဆာက္ဖုိ့ ခက္ခဲသားဆုိတာ ဒီစကားေလးအရ သိေနရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ မျငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတြ ရွိေနရတာျဖစ္ျပီး အျခားတဖက္က ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာကုိ အစဥ္တစုိက္ ေတာင္းဆုိေနၾက ရတာ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေလးက သကၠပဥွသုတ္မွာပါ။

စာေရးသူဟာ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာအရ အေ၀းမွာ ရွိေနေပမယ့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကေတာ့ အျမဲထိစပ္လုိ့ ေနတာက အမိျမန္မာျပည္ပါ။ ဒီေျမေပၚမွာ ေမြးျပီး ဒီေျမေပၚမွာပဲ ၾကီးျပင္းခဲ့တာ မဟုတ္ပါလား။ မၾကာခင္က ၾကားရတဲ့သတင္းကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ဗုံးကြဲတယ္ ဆုိတာပါ။ အလြန္ကုိ စိတ္ထိခုိက္ရ ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မဂၤလာ ကုိ ၾကဳိဆုိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ဒီအမဂၤလာကုိ ဖန္တီးၾကပါသလဲ။ ဒါကုိပဲ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္လုိ့ ေျပာရေလ မလားေတာ့ မသိပါ။

အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ဦးသန့္ကေတာ့ “ အဘယ္ကုိ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ဟု ေခၚပါသနည္း။ မိမိ၏ တုိင္းျပည္ႏွင့္ မိမိ၏လူမ်ဳိး ေကာင္းစားသည္ကုိ ျမင္လုိေသာစိတ္သည္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ျဖစ္ပါ သည္။ မိမိခ်စ္လွစြာ ေသာသူတစ္ဦး ဒုကၡေရာက္လ်င္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့သကဲ့သုိ့ မိမိလူမ်ဳိးမ်ား ဒုကၡေရာက္သည္ကုိ မၾကည့္ရက္ေသာ စိတ္၊ မိမိ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ သူတစ္ဦး ခ်မ္းသာလ်င္ ၀မ္းေျမာက္သကဲ့သုိ့ မိမိလူမ်ဳိးမ်ား ခ်မ္းသာလ်င္ လြန္မင္းစြာ ပီတိျဖစ္ေသာ စိတ္ကုိ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဟု ေခၚရေပမည္” လုိ့ ေျပာဆုိခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိသတင္းၾကားရေတာ့ ဟုိတုန္းက ဗုံးကြဲခဲ့တာေတြကုိ ျပန္လည္ သတိရေစျပန္တယ္။ တစ္ခါက ကမၻာေအး၊ ႏုိင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာ့တကၠသုိလ္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္းအခ်ိန္ကပါ။ တရုတ္ျပည္က စြယ္ ေတာ္ျမတ္ ျမန္မာျပည္ကုိ ပင့္ေဆာင္လာတဲ့အခုိက္မွာပါ။ မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူထဲမွာ ပူေဇာ္ထားတဲ့ အဲဒီစြယ္ ေတာ္ျမတ္ကုိ လာေရာက္ ဖူးေျမာ္ၾကသူေတြ အမ်ားသား။ ရက္စြဲမမွတ္မိတဲ့ ေန့တစ္ေန့ ညပုိင္းအခ်ိန္မွာ ဗုံးကြဲ တာပါ။ ဗုံးကြဲတဲ့ အသံကုိ စာေရးသူတုိ့ေနတဲ့အေဆာင္က အတုိင္းသားၾကားေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတုန္းက အသံသာ ၾကားရတာပါ။

တစ္ခါကေတာ့ စာေရးသူေနတဲ့ေက်ာင္းနားက စူပါမက္ကတ္မွာ ဗုံးေပါက္တာပါ။ ေက်ာင္းနဲ့ စူပါမက္ ကတ္က ဟုိဘက္နဲ့ ဒီဘက္ လမ္းပဲ ျခားတာဆုိေတာ့ ေန့လည္ သုံးနာရီေလာက္ ဗုံးကြဲတာဟာ စာေရးသူေနတဲ့ အေဆာင္ကုိ တုန္ခါသြားေစခဲ့တယ္။ အသံကလည္း အေတာ့္ကုိ က်ယ္တာပါ။ အျပင္ထြက္ၾကည့္ေတာ့ ျမင္ကြင္း အကုန္လုံးကုိ ေတြ့ေနရပါတယ္။ အလြန္အက်ည္းတန္လွတဲ့ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ။ မီးခုိးတလူလူ ေညွာ္နံ့ တသင္း သင္းနဲ့ မွန္ေတြကလည္း ကြဲအက္ကုန္လုိ့ ပစၥည္းေတြကလည္း ဖရုိဖရဲနဲ့ပါ။ ဒဏ္ရာရသူရ ေသေၾကတဲ့ သူေတြ ေသေၾကနဲ့ ေသြအလူလူျဖစ္ေနတဲ့သူေတြကုိ တုိက္ရုိက္ျမင္ေနရတာပါ။ ၀န္ထမ္ေတြ ေျပးလႊားေအာ္ဟစ္ေနၾက တာ ေစ်း၀ယ္သူေတြ ေၾကာက္လန့္တၾကားအကူအညီ ေတာင္းေနၾကတာ ဒါေတြက အေတာ့္ကုိ သနားစရာ ေကာင္းသလုိ့ အလြန္ကုိ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားစရာေကာင္းတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။ ဒီကေန့အထိ အဲဒီျမင္ကြင္းက ျမင္ေနရဆဲပါ။

အျခားဟာကေတာ့ သီရိလကၤာမွာေနတုန္းကပါ။ ည ၁၁-နာရီေလာက္လုိ့ ထင္ပါတယ္။ ေလယာဥ္နဲ့ ဗုံးလာၾကဲတာပါ။ စာေရးသူတုိ့ေနတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းနဲ့ သိပ္မေ၀းလွတဲ့ ေနရာမွာပါ။ ေအာက္က ျပန္ပစ္တာေတြ မီးရႈးမီးပန္းအလား အတုိင္းသားျမင္ေနရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ႏုိင္ငံျခားမွာ ၾကဳံေတြ့ရတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။

“ဘုရင္အခ်င္းခ်င္း၊ မင္းသားအခ်င္းခ်င္း၊ ပုဏၰားအခ်င္းခ်င္း၊ သူေဌး အခ်င္းခ်င္း၊ အေမက သားနဲ့၊ သားက အေဖနဲ့၊ ညီက အကုိနဲ့၊ အကုိက ညီမနဲ့၊ ညီမက အကုိနဲ့၊ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုံေနၾက ခုိက္ရန္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဒါေတြဟာ လုိအင္ဆႏၵေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္”လုိ့ မူလပဏၰာသမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒီေဖာ္ျပခ်က္အရဆုိယင္ ခုိက္ရန္ျဖစ္ေနၾကတာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ မရၾကတာဟာ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ “လုိအင္ဆႏၵ” ေတြ မျပည့္၀လုိ့ပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ ဦးသန့္ေျပာတဲ့ မျငိမ္းခ်မ္းျခင္းအေၾကာင္း ၄-ခ်က္ကုိ ေျပာၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ (၁) ႏုိင္ငံေရးအယူ အဆကြဲျခင္း (၂) စီးပြါးေရးမညီမ်ွျခင္း(၃) ကုိလုိနီ စနစ္ရဲ့ အၾကြင္းအက်န္ေတြ ရွိေနျခင္း (၄) အသားအေရာင္ ကြဲျပားျခင္း-လို့ ဆုိတာပါပဲ။

ဒီအဆုိအရဆုိလ်င္ အဲဒီအခ်က္ေလးခုထဲက တစ္ခုခု ျငိစြန္းေနယင္ အခ်ိန္မေရြး ရန္လုိမႈေတြ စစ္ပြဲေတြ မျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လူသားတုိင္းဟာ အျပစ္ေပးခံရမွာကုိ တုန္လႈပ္ၾကသလုိ ေသ ျခင္း တရားကုိလည္း ေၾကာက္လန့္ၾကတာပါပဲ။ ျပဳလုပ္သူေကာ ျပဳလုပ္ခံရသူေကာ အလားတူပါပဲ။ ဒါနဲ့စပ္ဆက္ လုိ့ Buddhism in a nutshell စာအုပ္မွာ ဘဒၵႏၱ နာရဒမဟာေထရ္က ေရးသားထားတာက ဒီလုိပါ။

“ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ တစ္စုံတစ္ခုေသာတုိင္းျပည္၊ တစ္စုံတစ္ခုေသာ လူမ်ဳိးအတြက္ သတ္မွတ္ျပဌာန္းထား ေသာ ၀ါဒမဟုတ္။ တစ္ကမၻာလုံးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ၀ါဒျဖစ္၏။ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒမ်ဳိးလည္း မဟုတ္။ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒဟူသည္ က်ယ္ျပန့္ေသာ အေျခခံေပၚ၌ တည္ေဆာက္ထားသည့္ ဇာတ္ခြဲျခားေရး စ နစ္၏ ပုံစံတစ္မ်ဳိးသာ ျဖစ္၏။ အမွန္စင္စစ္ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ အမ်ဳိးသားေရးေဘာင္ကုိ ေက်ာ္လြန္ေသာ ၀ါဒျဖစ္၏။
ဗုဒၶ၀ါဒီတစ္ဦးအတြက္ သူစိမ္းသူက်က္ဟူ၍မရွိ။ တုိင္းတစ္ပါးသားဟူ၍ မရွိ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ နားလည္သေဘာေပါက္မႈမွ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အကန့္အသတ္မရွိေသာ ေမတၱာစိတ္ျဖင့္ သတၱ၀ါအားလုံး၏ ညီရင္းအကုိဘ၀ကို ထူေထာင္ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပ၏။ ဗုဒၶ၀ါဒီတစ္ဦးသည္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံသားတစ္ဦး ျဖစ္၏။ သူသည္ တစ္ကမၻာလုံးကုိ မိမိ၏ မိခင္ႏိုင္ငံကဲ့သုိ့ပင္ မွတ္ယူ၏။ ကမၻာသူ ကမၻာသား အားလုံးကိုလည္း မိမိ၏ ညီရင္းအကုိကဲ့သုိ့ မွတ္ယူ၏။”
သုိ့ဆုိလ်င္ ကမၻာသူ ကမၻာသား အားလုံးကို မိမိ၏ ညီရင္းအကုိကဲ့သုိ့ မွတ္ယူတဲ့ ဒီျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘာသာ ၀ါဒတစ္ခု ထြန္းကားေနရာအတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းျခင္းကသာ ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ားအျဖစ္ အေကာင္းဆုံး ေဖာ္ျပရာ ေရာက္မွာပါ။

မျငိမ္းခ်မ္းမႈဆုိတာ ရွိေနယင္ အဲဒီရဲ့အျခားတစ္ဖက္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈဆုိတာေတာ့ ရွိေနဦးမယ္လုိ့ ယုံၾကည္ မိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း စစ္ႏွင့္ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ့ပတ္သက္လု့ိ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး သရုပ္ ေဖာ္တဲ့စာေပမ်ားဟာ တန္းဖုိ့ျမင့္ေနဆဲ ေနရာယူေနဆဲျဖစ္တာ ေနမွာပါ။ ကမၻာၾကီးမွာ အရာရာတုိင္းဟာ တစ္ သမတ္တည္း သြားေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိန္မေရြး ေျပာင္းလဲေနတာပါ။ ေခတ္ရဲ့ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အေနအထားေတြေပၚမွာ

“လူ့သမုိင္းမွာ ႏုိင္ငံေရး အရေရာ၊ စီးပြါးေရးအရေရာ၊ လႈမႈေရးအရေရာ ေျပာင္းလဲေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ အယူအဆမွာ အဲဒါေတြဟာ အေကာင္းဘက္ကုိ ေျပာင္း တယ္လုိ့ ယူဆတယ္။ (Human Synthesis)ဆုိတဲ့ လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ့ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈ ရွိလာၾကတယ္။ ဒီေျမၾကီးမွာပဲ ေမြးတဲ့လူအခ်င္းခ်င္းပဲ။ ဒီမွာပဲ ၾကီးၾကသူ အခ်င္းခ်င္းပဲ။ အသားအေရာင္ကြဲ၊ အယူအဆကြဲေပမဲ့ တစ္ေလွထဲစီး တစ္ခရီးတည္း သြားၾကသူေတြပါလားလုိ့ သိလာၾကတယ္။ ေနာင္မွာ သမတဲ့ဘ၀သုိ့ ေရာက္မယ္” လုိ့ ဦးသန့္က သုံးသပ္ထားပါတယ္။

ျမတ္ဘုရားကေတာ့ “ အမုန္းတရားက အမုန္းတရားကို ဘယ္ေတာ့မွ မျငိမ္းေအးႏုိင္။ ခ်စ္ျခင္းတရား ကသာလ်င္ အမုန္းတရားကို ျငိမ္းေအးႏုိင္၏။ ဤကား အစဥ္အလာဓမၼတာတည္း” လုိ့ ဓမၼပဒမွာ မိန့္ၾကားထားပါ တယ္။

ထုိ့အတူပါပဲ
“ အမုန္းတရားက ကန့္သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္၊ ေမတၱာက လြတ္ျငိမ္းေစတယ္။ အမုန္းက လည္မ်ဳိကုိညွစ္ တယ္၊ အခ်စ္က ဆႏၵေပးပုိင္ခြင့္ရွိတယ္။ အမုန္းတရားက ေနာင္တကုိ သယ္ေဆာင္တယ္၊ အခ်စ္က ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ကုိ သယ္ေဆာင္တယ္။ အမုန္းက စိတ္ကုိအေနွာင့္အယွက္ေပးတယ္၊ ခ်စ္ျခင္းက ျငိမ္သက္တယ္။ မုန္းျခင္းက ခြဲျခားမႈရွိတယ္၊ အခ်စ္က ညီညြတ္ေနတယ္။ အမုန္းတရားမွာ မာေက်ာခက္ထန္မႈေတြ ပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းတရား မွာ နဳးညံံ့သိမ့္ေမြ ့တယ္။ အမုန္းတရားက တားဆီးပိတ္ပင္တယ္၊ ခ်စ္ျခင္းမွာေတာ့ ကူညီရုိင္းပင္းတယ္ ” လုိ့ ပီယဒႆီမေထရ္က သူ ့ရဲ့ the buddha’s ancient path စာအုပ္မွာ ေရးထားပါတယ္။

ေဖာ္ျပပါ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္သူမ်ားရဲ့ စကားမ်ားဟာ “အမုန္းတရားကို ေခ်ဖ်က္ႏိုင္ဖုိ့၊ ေမတၱာတရားကုိ တည္ေဆာက္ဖုိ့” အတြက္ ရည္ညြႊန္းျပဆုိေနၾကတာပါ။ ဒီစကားမ်ားကပဲ “ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေမတၱာမွတစ္ပါး အျခားမရွိ” လုိ့ စာေရးသူအေနနဲ့ နားလည္ေနမိျပန္တယ္။


ေမတၱာတရားမ်ား ကိန္း၀ပ္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳရင္း--------