ဘယ့္နွယ္ပါလိ္မ့္

ကဲ… ဘာတတ္နုိင္ေသးလဲ။ စာေရးမလို ့လုပ္ေတာ့ မီးက ပ်က္သြားၿပန္တယ္။ ပုံေသ ေလာကဓံ တစ္ခုဆုိေတာ့လည္း စိတ္ညစ္စရာေတာ့ မလို။ ေဆာင္းကုိလြန္ၿပီး ေႏြဘက္ကုိလည္း တၿဖည္းၿဖည္းနဲ ့ ယြန္းစၿပဳလာၿပန္ပါၿပီ။ မႏွစ္ကေလာက္ေတာ့ ခံစားရမွဳ သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေနသားက က်လာၿပီကုိး။

ဘေလာ့စာေတြလည္း အခုတေလာ ၾကဳံရာ လုိက္ဖတ္ၿဖစ္ခဲ့မိတယ္။ အားလုံးကေတာ့ မိမိအတြက္ အေကာင္းေတြခ်ည္းသာ။ သိစရာ ေတြလည္း မ်ားလွပါလားလုိ ့ ကုိယ့္ဟာကုိယ္လည္း လုိက္ဖတ္ေနရင္း ေတြးၿဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆရာဓမၼဂဂၤါကေတာ့ ဘေလာ့ေရးရတာ အဲဒါ အၿမတ္ပဲတဲ့။ စာလည္း လုိက္ဖတ္ၿဖစ္တယ္။ သိတာေလးေတြလည္း ၿပန္ေရးၿဖစ္ၿပန္သတဲ့။ လုပ္ရမွာက ယူသင့္တာနဲ ့၊ စြန္ ့သင့္တာ ႏွစ္ခုကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ဖုိ ့။

ေနရတဲ့ အခိုက္အတန္ ့ေလးမွာေတာ့ အလုပ္နဲ ့ လက္ မၿပတ္ေအာင္ အေတြးေကာင္း တစ္ခုခု နဲ ့ေတာ့ လွဳပ္ရွားၾကရမွာပဲ။ ေနရာတစ္ခုမွာ ကုိယ့္နာမည္ကို တစ္စုံတစ္ေယာက္က ေခၚလုိက္တာနဲ ့ ပရအတြက္ ဒီလူ ဘာေတြလုပ္နုိင္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ ၀ိေသသန ေလးေတာ့ ပိုင္ဆုိင္နုိင္ေအာင္ ၾကဳိးစားၾကရမယ္။

လူတစ္ေယာက္အတြက္ အက်င့္ဆုိတာ အလြန္အေရး ပါတာပါ။ ဘာပဲလုပ္ေန လုပ္ေန အက်င့္ဆုိတာေလးနဲ ့ပဲ ႏွစ္ပါးသြားေနၾကရတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အလုပ္မလုပ္ဘူး၊ ေရသာခုိတဲ့ စိတ္နဲ ့ပဲေနတယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူဟာ ပ်င္းတဲ့ အက်င့္၊ အေခ်ာင္ခုိတတ္တဲ့ အက်င့္ရွိေနလို ့ေပါ့။ အလုပ္နဲ ့လက္မၿပတ္ လွဳပ္ရွားေနခ်င္တဲ့သူ၊ ၀ီရိယေတြ အင္မတန္ အားေကာင္းေနတဲ့သူဆုိရင္လည္း အဲဒီလူဟာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တဲ့အက်င့္၊ ၾကဳိးစားအားထုတ္ခ်င္တဲ့ အက်င့္ကုိ ေမြးၿမဴနုိင္ခဲ့လုိ ့ပါပဲ။ က်န္တာေတြလည္း ေရွးနည္းတူသာ။ ေၿပာၿပရရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးေပါ့။

ကိုယ့္မွာ ဘာအက်င့္ရွိေနလဲဆုိတာ အားမနာတမ္း ၿပန္စစ္ၾကည့္ရမွာပ။ မိမိေရာ၊ သူတစ္ပါးပါ အသုံး၀င္တန္ဖုိး ရွိတဲ့ အက်င့္လား၊ တန္ဖုိးမဲ့တဲ့ အက်င့္လားဆုိတာ။ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ဆုိရင္ေတာ့ ၿမန္ၿမန္ ၀ဲပစ္နုိင္ဖုိ ့ခ်ည္းသာ။ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ ဆုိရင္လည္း ေရရွည္ ဆက္လက္ရွင္သန္နုိင္ဖုိ ့။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အၿဖစ္ မိမိအနားမွာ အၿမဲေခၚထားနုိင္ဖုိ ့ပါပဲ။

စာေရးေနရင္း အေတြး တစ္ခုေပၚလာၿပန္တယ္။ ေတြးလုိက္မိတုိင္း သူတစ္ပါးအတြက္ ထည့္ထည့္ေတြး ေပးတတ္တဲ့ အက်င့္ လူတုိင္းမွာရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲ ဆုိတာရယ္။ ကုိယ္က်ဳိးငဲ့တတ္တဲ့ လူဆုိတာ ထမင္းထုပ္ထမ္းၿပီး လုိက္ရွာတာေတာင္ မေတြ ့နုိင္တဲ့ အၿဖစ္သနစ္မ်ိဳး ဆိုတာရယ္ပါ။ ေတြးၾကည့္မိတာေလးပါ။

ကဲ….ရွင္ေလးေမာ္….. ။ ကိုယ့္ဟာကုိလည္း ၿပန္ေမးၾကည့္ပါအုံး။ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္္ရယ္၊ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ရယ္ ဘယ္ဟာမ်ားလဲလုိ ့။

“မရွိဘူး” “မရွိဘူး”

ရွင္ေလးေမာ္မွာ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္၊ သူတပါးကုိ နဲနဲေလးမွ ဒုကၡေပးတတ္တဲ့ အက်င့္ ဘာမွမရွိဘူးဆုိတဲ့ ၿငင္းဆုိမွဳ အေၿဖေလးနဲ ့အတူ၊ “ငါ” မေကာင္းမွဳဆုိတာ ဘာကုိမွ မလုပ္ဖူးဘူး၊ ဒါေပမယ့္ လိမ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတာ့ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ၾကားဖူးထားတာေလးကုိပါ သတိရမိပါေတာ့တယ္။