ဘာကိုယံုတာလဲ…
အရင္ဆံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးၾကည့္မိတယ္။ ဗုဒၶကို ဘာလို႔ယံုတာလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေလးပါ။ တန္ခိုးႀကီးလို႔လား.. ဒါမွမဟုတ္ မိဘဘိုးဘြားေတြ မိရိုးဖလာအစဥ္အလာအရ ကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ အတြက္လား.. ဒါမွမဟုတ္ ဆုေတာင္းရင္ ဆုေတာင္းျပည့္ၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕ အျပစ္ေတြမ်ား ေျဖေဖ်ာက္ေပးမွာမို႔လို႔လား.. ဒါမွမဟုတ္ ယံုဆိုယံုလိုက္ကြာ.. ဘာမွေမးမေနနဲ႔.. ကိုးကြယ္လိုက္ၿပီးတာပဲ.. ဆိုတဲ့ သူတစ္ပါးရဲ႕ ေစခိုင္းမႈေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြေၾကာင့္လားဆိုၿပီး ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။ ဘာကိုယံုတာလဲ.. ယံုတယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ယံုၾကည္တာ တစ္ခုခုေတာ့ အခိုင္အမာရွိရမယ္။ အခိုင္အမာမရွိပဲ မွန္းယံု ရမ္းယံုမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ကို တကယ္ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ အားကိုးရွာတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ အခိုင္အမာယံုၾကည္မႈမရွိေသးပဲ မွန္းယံုရမ္းယံုမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ လိုက္နာက်င့္ၾကံစရာလို႔ မထင္ေတာ့ပဲ.. ဆုေတာင္းေနရံုနဲ႔ ဆုေတာင္းတဲ့အတိုင္း ျပည့္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္သြားပါလိမ့္မယ္..။ ဒီေတာ့ ထပ္ေမးပါဦးမယ္.. ဘာကိုယံုတာလဲ..။
ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တာ အခိုင္အမာတစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို ယံုၾကည္မိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚမွာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အက်ိဳးမယုတ္ေစခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြျဖစ္လို႔ပါ။ လူသားေတြရဲ႕ ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲမွာ ၿငိမ္းေအးမႈ အမွန္တရားေတြကို ေပးစြမ္းႏုိင္လို႔ပါပဲ။ ဘုရားရွင္ ေဟာျပဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြမွာ တစ္ပါးသူကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ အဆံုးမေတြ တစ္ခုမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္းေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမီးေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းသြားႏုိင္ေအာင္ ၿငိႇမ္းေပးႏုိင္စြမ္းရွိပါတယ္။ တိရိစၦာန္တစ္ေကာင္အလား အိပ္၊ စား၊ ကာမေတြခံစားၿပီး လူ႔ဘ၀ကို အခ်ိန္ကုန္ အသံုးခ်သြားမယ့္သူေတြကို.. လူ႔ဘ၀ရလာတာဟာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားေတြ ရရွိလာေအာင္.. လူ႔ဘ၀ကို တန္ဖိုးထားတတ္လာေစတဲ့ အသိတရားေတြ ထည့္ေပးႏုိင္စြမ္းလည္း ရွိပါတယ္။ အ၀ိဇၨာအေမွာင္ထုအားႀကီးၿပီး ဥာဏ္မ်က္စိကန္းေနတဲ့သူေတြကို ဥာဏ္မ်က္စိတပ္ေပးသလို ၀ိဇၨာအလင္းေရာင္ ေပးစြမ္းႏိုင္ေစပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ပါ။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓမၼဂုဏ္ေတာ္ေတြဟာ စာဖြဲ႔လို႔ ခ်ီးက်ဴးလို႔ေတာင္ ကုန္ႏုိင္ေလာက္မယ္ မထင္ပါဘူး။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဆုေတာင္းေနရံုနဲ႔ ေခါင္းထဲ၀င္ေရာက္လာမယ့္ အရာေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ထိုင္ေနၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ကယ္ပါဆိုၿပီး ဒုကၡကေနကင္းလြတ္သြားမယ့္ အဆံုးမေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တုိင္ေလ့လာမွတ္သားၿပီး လိုက္နာက်င့္ၾကံအားထုတ္မွသာ လက္ေတြ႔ခံစားရမယ့္ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြရရွိမွာပါ။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို ေသခ်ာမေလ့လာပဲနဲ႔ သူမ်ားယံုလို႔ လိုက္ယံုလိုက္ရတယ္.. မိဘက ငါတို႔ကိုးကြယ္တာ အမွန္ပဲဆိုလို႔ လိုက္ကိုးကြယ္ေနရတယ္ဆိုရင္ ဒီလူဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို တကယ္မေလ့လာမသံုးသပ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံယူထားတာဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို မ်က္ႏွာလႊဲထားရာ ေရာက္သလို.. ဗုဒၶသာသနာကိုလည္း အဆင့္ႏွိမ့္လိုက္သလို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဘုရားဆိုတာကို ရွိခိုးဖို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ေလာက္နဲ႔ေတာ့ မကိုးကြယ္သင့္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ့အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ရွိခိုးရံု ဆုေတာင္းရံုဆိုရင္ေတာ့ ဗုဒၶဆံုးမခဲ့တဲ့အဆံုးမေတြဟာ အလကားျဖစ္သြားမွာပါပဲ။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို တကယ္သိခ်င္ရင္.. တကယ္လိုက္နာ တကယ္က်င့္ၾကံၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ လက္ေတြ႔ကို သိရွိခံစားရရွိလာရမယ္ဆိုတာ မလြဲပါဘူး။
ဘုရားရွင္အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရား တိုးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားရဲ႕ အဆံုးမေတြကို လိုက္နာက်င့္ၾကံမွသာ တုိးလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ.. ဘုရားစာဆိုလို႔သာ လိုက္ဆိုေနရတယ္.. ဘာေတြေရးထားတာလည္း ဘာမွလည္း နားမလည္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အကန္းယံုေနတာပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။ တရားဂုဏ္ေတာ္(၆)ပါးျဖစ္တဲ့ (၁) သြာကၡာတဂုဏ္- ဘုရားရွင္သည္ မဂ္တရား ဖိုလ္တရား နိဗၺာန္ ပရိယတ္(၁၀)ပါးေသာ တရားေတာ္ျမတ္တို႔ကို ေကာင္းမြန္စြာ ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ဂုဏ္၊ (၂) သႏၵ႒ိတဂုဏ္- တရားေတာ္တို႔ကို က်င့္ၾကံေတာ္မူေသာသူသည္ ကိုယ္တုိင္သိျမင္ႏုိင္ေတာ္မူေသာ ဂုဏ္၊ (၃) အကာလိေကာ- အျမတ္ေလးပါး မဂ္တရားသည္ အခါမလင့္ အက်ိဳးေပးေသာ ဂုဏ္၊ (၄) ဧဟိပႆိက- လာပါ၊ ရႈပါ၊ က်င့္ၾကံပါဟု တိုက္တြန္းျခင္းငွာ ထိုက္ေသာ ဂုဏ္၊ (၅) ၾသပါေနယ်ိက- တရားေတာ္တို႔အား အာရံုထင္၍ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား စြဲမွတ္ ေဆာင္ထားထိုက္ေသာ ဂုဏ္၊ (၆) ပစၥတံ ေ၀ဒိတဗၺ၀ိညဴဟိ- တရားေတာ္တို႔အား ပညာရွိတို႔သည္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ သိအပ္ခံစားအပ္ေသာ ဂုဏ္၊ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္(၆)ပါးကို တကယ္လက္ေတြ႔ခံစားသိရွိခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဘုရားအဆံုးမအတိုင္းသာ လိုက္နာက်င့္ၾကံလိုက္ပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္အေနနဲ႔.. “အတၱာဟိအတၱေနာနာေထာ” ဆိုတဲ့ အဆံုးမစကားေလးပါ။ ဒီအဆံုးမစကားေလးကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း မွတ္သားမိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီဆံုးမစကားတစ္ခုနဲ႔တင္ ဘုရားရွင္ကို အသက္နဲ႔ထပ္တူ ၾကည္ညိဳလို႔ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီအဆံုးမဟာ ဓမၼဆိုတဲ့ အၿမဲတမ္း မေဖာက္မျပန္မွန္ကန္တဲ့တရားေတြကို ျမင္သာေအာင္ မီးေမာင္းထိုးျပလိုက္တာပါပဲ။ မိမိကုိယ္သာ ကိုးကြယ္ရာတဲ့။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက သူ႔ကိုကိုးကြယ္ရင္ မင္းတို႔အျပစ္ေတြ ေၾကၿငိမ္းေပးမယ္လို႔ မဆံုးမခဲ့ပါဘူးေနာ္။ ငါဘုရားကို ကိုးကြယ္.. မင္းတို႔ကို ငါဘုရား ေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုၿပီးလည္း မဆံုးမခဲ့ပါဘူး။ အၿမဲတမ္း မေဖာက္မျပန္ မွန္ကန္တဲ့ အဆံုးမေတြကို ခ်ျပခဲ့တယ္.. လမ္းမွန္ကိုခ်ျပခဲ့တယ္.. ဒီလမ္းကိုေလ်ာက္.. ဒီလမ္းဟာ ဒုကၡၿငိမ္းတယ္.. ဒီလမ္းဟာ အက်ိဳးမ်ားေစတယ္.. ဒီအဆံုးမေတြကိုက်င့္မွ ဒီအဆံုးမေတြနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ အက်ိဳးတရားေတြ ရရွိလိမ့္မယ္လို႔ ေဟာျပဆံုးမသြားခဲ့တာပါေနာ္။ ေလာကီေရာ ေလာကုတၱရာမွာပါ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားဟာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့သူတုိင္းသိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ.. တရားဆိုတဲ့အတိုင္း အင္မတန္မွ တရားမွ်တပါတယ္။
ဘုရားရွင္ကို ယံုတဲ့ေနရာမွာ မွန္းယံုရမ္းယံုၿပီး မကိုးကြယ္မိပါေစနဲ႔လို႔ အေလးအနက္ထား ေျပာလိုပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး သတၱ၀ါေတြအတြက္ မနားမေန ပါရမီေတြ ျဖည့္ၿပီးမွ ရရွိလာတဲ့ အမွန္တရားေတြပါ။ ဘုရားရွင္ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ကမ်က္စိနဲ႔ မျမင္ေတြ႔ခဲ့ရလို႔ လက္မခံႏုိင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ.. ဒီအဆံုးမေတြကို ေဟာျပဆံုးမသြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ တုႏႈိင္းမဲ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးပဲဆိုတာ လက္ခံယံုၾကည္ရမွာပါပဲ။ သူရဲေကာင္းေတြကို ကိုယ့္မ်က္စိနဲ႔ တကယ္မျမင္ေတြ႔ခဲ့ရေပမယ့္.. သူတို႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဟာ သူရဲေကာင္းဆိုတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ ထိုက္တန္တယ္ဆိုတာ အသိမွတ္ျပဳရသလိုပါပဲ.. ဘုရားရွင္ကို တကယ္မ်က္စိနဲ႔ မေတြ႔ျမင္ခဲ့ရေပမယ့္.. ဘုရားရွင္ေဟာျပဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြဟာ အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ တုႏႈိင္းမဲ့တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ ရတနာေတြပဲဆိုတာေတာ့ လက္ခံတတ္လာေအာင္ ယံုၾကည္တတ္လာေအာင္ လိုက္နာက်င့္ၾကံၾကည့္ပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ “တရားကိုျမင္မွဘုရားကိုျမင္မယ္.. ဘုရားကိုျမင္မွ သံဃာကိုျမင္မယ္.. ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာျမင္မွ နိဗၺာန္ျမင္မယ္” ဆိုတဲ့ အဆံုးမအတိုင္း.. အရင္ဆံုးတရားကို ျမင္ေအာင္ ရွာေတြ႔ႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ လိုက္ပါတယ္…။
ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တာ အခိုင္အမာတစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို ယံုၾကည္မိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚမွာ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အက်ိဳးမယုတ္ေစခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြျဖစ္လို႔ပါ။ လူသားေတြရဲ႕ ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲမွာ ၿငိမ္းေအးမႈ အမွန္တရားေတြကို ေပးစြမ္းႏုိင္လို႔ပါပဲ။ ဘုရားရွင္ ေဟာျပဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြမွာ တစ္ပါးသူကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ အဆံုးမေတြ တစ္ခုမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္းေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမီးေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းသြားႏုိင္ေအာင္ ၿငိႇမ္းေပးႏုိင္စြမ္းရွိပါတယ္။ တိရိစၦာန္တစ္ေကာင္အလား အိပ္၊ စား၊ ကာမေတြခံစားၿပီး လူ႔ဘ၀ကို အခ်ိန္ကုန္ အသံုးခ်သြားမယ့္သူေတြကို.. လူ႔ဘ၀ရလာတာဟာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားေတြ ရရွိလာေအာင္.. လူ႔ဘ၀ကို တန္ဖိုးထားတတ္လာေစတဲ့ အသိတရားေတြ ထည့္ေပးႏုိင္စြမ္းလည္း ရွိပါတယ္။ အ၀ိဇၨာအေမွာင္ထုအားႀကီးၿပီး ဥာဏ္မ်က္စိကန္းေနတဲ့သူေတြကို ဥာဏ္မ်က္စိတပ္ေပးသလို ၀ိဇၨာအလင္းေရာင္ ေပးစြမ္းႏိုင္ေစပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ပါ။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓမၼဂုဏ္ေတာ္ေတြဟာ စာဖြဲ႔လို႔ ခ်ီးက်ဴးလို႔ေတာင္ ကုန္ႏုိင္ေလာက္မယ္ မထင္ပါဘူး။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဆုေတာင္းေနရံုနဲ႔ ေခါင္းထဲ၀င္ေရာက္လာမယ့္ အရာေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ထိုင္ေနၿပီးေတာ့ ဘုရားရွင္ကယ္ပါဆိုၿပီး ဒုကၡကေနကင္းလြတ္သြားမယ့္ အဆံုးမေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တုိင္ေလ့လာမွတ္သားၿပီး လိုက္နာက်င့္ၾကံအားထုတ္မွသာ လက္ေတြ႔ခံစားရမယ့္ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြရရွိမွာပါ။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို ေသခ်ာမေလ့လာပဲနဲ႔ သူမ်ားယံုလို႔ လိုက္ယံုလိုက္ရတယ္.. မိဘက ငါတို႔ကိုးကြယ္တာ အမွန္ပဲဆိုလို႔ လိုက္ကိုးကြယ္ေနရတယ္ဆိုရင္ ဒီလူဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးမေတြကို တကယ္မေလ့လာမသံုးသပ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံယူထားတာဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို မ်က္ႏွာလႊဲထားရာ ေရာက္သလို.. ဗုဒၶသာသနာကိုလည္း အဆင့္ႏွိမ့္လိုက္သလို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဘုရားဆိုတာကို ရွိခိုးဖို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ေလာက္နဲ႔ေတာ့ မကိုးကြယ္သင့္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ့အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ရွိခိုးရံု ဆုေတာင္းရံုဆိုရင္ေတာ့ ဗုဒၶဆံုးမခဲ့တဲ့အဆံုးမေတြဟာ အလကားျဖစ္သြားမွာပါပဲ။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြကို တကယ္သိခ်င္ရင္.. တကယ္လိုက္နာ တကယ္က်င့္ၾကံၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ လက္ေတြ႔ကို သိရွိခံစားရရွိလာရမယ္ဆိုတာ မလြဲပါဘူး။
ဘုရားရွင္အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈသဒၶါတရား တိုးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားရဲ႕ အဆံုးမေတြကို လိုက္နာက်င့္ၾကံမွသာ တုိးလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ.. ဘုရားစာဆိုလို႔သာ လိုက္ဆိုေနရတယ္.. ဘာေတြေရးထားတာလည္း ဘာမွလည္း နားမလည္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အကန္းယံုေနတာပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။ တရားဂုဏ္ေတာ္(၆)ပါးျဖစ္တဲ့ (၁) သြာကၡာတဂုဏ္- ဘုရားရွင္သည္ မဂ္တရား ဖိုလ္တရား နိဗၺာန္ ပရိယတ္(၁၀)ပါးေသာ တရားေတာ္ျမတ္တို႔ကို ေကာင္းမြန္စြာ ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ဂုဏ္၊ (၂) သႏၵ႒ိတဂုဏ္- တရားေတာ္တို႔ကို က်င့္ၾကံေတာ္မူေသာသူသည္ ကိုယ္တုိင္သိျမင္ႏုိင္ေတာ္မူေသာ ဂုဏ္၊ (၃) အကာလိေကာ- အျမတ္ေလးပါး မဂ္တရားသည္ အခါမလင့္ အက်ိဳးေပးေသာ ဂုဏ္၊ (၄) ဧဟိပႆိက- လာပါ၊ ရႈပါ၊ က်င့္ၾကံပါဟု တိုက္တြန္းျခင္းငွာ ထိုက္ေသာ ဂုဏ္၊ (၅) ၾသပါေနယ်ိက- တရားေတာ္တို႔အား အာရံုထင္၍ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား စြဲမွတ္ ေဆာင္ထားထိုက္ေသာ ဂုဏ္၊ (၆) ပစၥတံ ေ၀ဒိတဗၺ၀ိညဴဟိ- တရားေတာ္တို႔အား ပညာရွိတို႔သည္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ သိအပ္ခံစားအပ္ေသာ ဂုဏ္၊ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္(၆)ပါးကို တကယ္လက္ေတြ႔ခံစားသိရွိခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဘုရားအဆံုးမအတိုင္းသာ လိုက္နာက်င့္ၾကံလိုက္ပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္အေနနဲ႔.. “အတၱာဟိအတၱေနာနာေထာ” ဆိုတဲ့ အဆံုးမစကားေလးပါ။ ဒီအဆံုးမစကားေလးကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း မွတ္သားမိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီဆံုးမစကားတစ္ခုနဲ႔တင္ ဘုရားရွင္ကို အသက္နဲ႔ထပ္တူ ၾကည္ညိဳလို႔ရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီအဆံုးမဟာ ဓမၼဆိုတဲ့ အၿမဲတမ္း မေဖာက္မျပန္မွန္ကန္တဲ့တရားေတြကို ျမင္သာေအာင္ မီးေမာင္းထိုးျပလိုက္တာပါပဲ။ မိမိကုိယ္သာ ကိုးကြယ္ရာတဲ့။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက သူ႔ကိုကိုးကြယ္ရင္ မင္းတို႔အျပစ္ေတြ ေၾကၿငိမ္းေပးမယ္လို႔ မဆံုးမခဲ့ပါဘူးေနာ္။ ငါဘုရားကို ကိုးကြယ္.. မင္းတို႔ကို ငါဘုရား ေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုၿပီးလည္း မဆံုးမခဲ့ပါဘူး။ အၿမဲတမ္း မေဖာက္မျပန္ မွန္ကန္တဲ့ အဆံုးမေတြကို ခ်ျပခဲ့တယ္.. လမ္းမွန္ကိုခ်ျပခဲ့တယ္.. ဒီလမ္းကိုေလ်ာက္.. ဒီလမ္းဟာ ဒုကၡၿငိမ္းတယ္.. ဒီလမ္းဟာ အက်ိဳးမ်ားေစတယ္.. ဒီအဆံုးမေတြကိုက်င့္မွ ဒီအဆံုးမေတြနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ အက်ိဳးတရားေတြ ရရွိလိမ့္မယ္လို႔ ေဟာျပဆံုးမသြားခဲ့တာပါေနာ္။ ေလာကီေရာ ေလာကုတၱရာမွာပါ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိတရားဟာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့သူတုိင္းသိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ.. တရားဆိုတဲ့အတိုင္း အင္မတန္မွ တရားမွ်တပါတယ္။
ဘုရားရွင္ကို ယံုတဲ့ေနရာမွာ မွန္းယံုရမ္းယံုၿပီး မကိုးကြယ္မိပါေစနဲ႔လို႔ အေလးအနက္ထား ေျပာလိုပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးမေတြဟာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလးအသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုး သတၱ၀ါေတြအတြက္ မနားမေန ပါရမီေတြ ျဖည့္ၿပီးမွ ရရွိလာတဲ့ အမွန္တရားေတြပါ။ ဘုရားရွင္ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ကမ်က္စိနဲ႔ မျမင္ေတြ႔ခဲ့ရလို႔ လက္မခံႏုိင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ.. ဒီအဆံုးမေတြကို ေဟာျပဆံုးမသြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟာ တုႏႈိင္းမဲ့တဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးပဲဆိုတာ လက္ခံယံုၾကည္ရမွာပါပဲ။ သူရဲေကာင္းေတြကို ကိုယ့္မ်က္စိနဲ႔ တကယ္မျမင္ေတြ႔ခဲ့ရေပမယ့္.. သူတို႔လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဟာ သူရဲေကာင္းဆိုတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ ထိုက္တန္တယ္ဆိုတာ အသိမွတ္ျပဳရသလိုပါပဲ.. ဘုရားရွင္ကို တကယ္မ်က္စိနဲ႔ မေတြ႔ျမင္ခဲ့ရေပမယ့္.. ဘုရားရွင္ေဟာျပဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးမေတြဟာ အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ တုႏႈိင္းမဲ့တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ ရတနာေတြပဲဆိုတာေတာ့ လက္ခံတတ္လာေအာင္ ယံုၾကည္တတ္လာေအာင္ လိုက္နာက်င့္ၾကံၾကည့္ပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ “တရားကိုျမင္မွဘုရားကိုျမင္မယ္.. ဘုရားကိုျမင္မွ သံဃာကိုျမင္မယ္.. ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာျမင္မွ နိဗၺာန္ျမင္မယ္” ဆိုတဲ့ အဆံုးမအတိုင္း.. အရင္ဆံုးတရားကို ျမင္ေအာင္ ရွာေတြ႔ႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ လိုက္ပါတယ္…။
0 comments:
Post a Comment