တမ္းတမ္းစြဲဖို႔ လမ္းခြဲစို႔... ေပးစာ (၂၀)
ဒီစာမွာေတာ့ ပညာေရး ေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတိုင္ေတြကို တက္လွမ္းေနၾကတဲ့ သားတို႔၊ သမီးတို႔ အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းက ေျပာျပခ်င္တယ္။
တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတာေလးကို အရင္ေျပာျပမယ္။ တခ်ဳိ ႔ ကေလးေတြက ရုပ္ျမင္သံၾကား ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို သိပ္စိတ္၀င္စားၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က်တာ့လည္း ၀တၳဳေပါ့။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ေတးဂီတ။ အမ်ဳိးအမ်ဳိးေပါ့။
ဘာကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္၀င္စားလြန္သြားေတာ့ အစြဲအလန္းျဖစ္သြားတယ္။ ဗီဒီယို ဆိုရင္လည္း မၾကည့္ရရင္ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲဒါကို ဥပါဒါန္ လို႔ ေခၚတယ္။
တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားတဲ့ ဥပါဒါန္ ဆိုတာ ဥပမာေျပာရရင္ ေႁမြက ဖားကို ကိုက္ထားသ လိုပဲ လံုး၀ကို မလႊတ္ေတာ့ဘူး။ မိမိႀကိဳက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ၊ မိမိႀကိဳက္တဲ့ မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ ဆိုရင္ ထမင္းေမ့၊ ဟင္းေမ့ ၾကည့္တတ္ၾကတယ္။ အားေပးတတ္ၾကတယ္။
ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္က အဲဒီဇာတ္လမ္း အထဲမွာ နစ္ေမ်ာသြားၿပီဆိုရင္ ေဒါသထြက္စရာေတြ႕ရင္ ေဒါသထြက္မိတယ္။ ၀မ္းသာစရာ ေတြ႕ရင္လည္း ၀မ္းသာမိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ျပန္ေတာ့လည္း ၀မ္းနည္းမိျပန္ေရာ။ တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုရင္ ဇာတ္လမ္းၾကည့္ရင္း သားတို႔၊ သမီးတို႔ ငိုေတာင္ ငိုၾကတယ္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။
တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတာေလးကို အရင္ေျပာျပမယ္။ တခ်ဳိ ႔ ကေလးေတြက ရုပ္ျမင္သံၾကား ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို သိပ္စိတ္၀င္စားၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က်တာ့လည္း ၀တၳဳေပါ့။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း ေတးဂီတ။ အမ်ဳိးအမ်ဳိးေပါ့။
ဘာကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္၀င္စားလြန္သြားေတာ့ အစြဲအလန္းျဖစ္သြားတယ္။ ဗီဒီယို ဆိုရင္လည္း မၾကည့္ရရင္ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲဒါကို ဥပါဒါန္ လို႔ ေခၚတယ္။
တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားတဲ့ ဥပါဒါန္ ဆိုတာ ဥပမာေျပာရရင္ ေႁမြက ဖားကို ကိုက္ထားသ လိုပဲ လံုး၀ကို မလႊတ္ေတာ့ဘူး။ မိမိႀကိဳက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ၊ မိမိႀကိဳက္တဲ့ မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ ဆိုရင္ ထမင္းေမ့၊ ဟင္းေမ့ ၾကည့္တတ္ၾကတယ္။ အားေပးတတ္ၾကတယ္။
ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္က အဲဒီဇာတ္လမ္း အထဲမွာ နစ္ေမ်ာသြားၿပီဆိုရင္ ေဒါသထြက္စရာေတြ႕ရင္ ေဒါသထြက္မိတယ္။ ၀မ္းသာစရာ ေတြ႕ရင္လည္း ၀မ္းသာမိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ က်ျပန္ေတာ့လည္း ၀မ္းနည္းမိျပန္ေရာ။ တစ္ခါတစ္ေလ ဆိုရင္ ဇာတ္လမ္းၾကည့္ရင္း သားတို႔၊ သမီးတို႔ ငိုေတာင္ ငိုၾကတယ္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။
ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ ႔စိတ္က ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္က မသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္သိပါလိမ့္မလဲ။ ကိုယ့္စိတ္က ဇာတ္လမ္းထဲမွာပဲ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနတာကိုး။ အဲဒီလို ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာကို မသိတာက ေမာဟ စိတ္ပဲေလ။ ေမာဟစိတ္ေတြ ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ ေလာဘတက္လို႔ တက္ေနမွန္းလည္း မသိ။ ေဒါသထြက္လို႔ ထြက္ေနမွန္းလည္း မသိေတာ့ဘူးေလ။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ငယ္ရြယ္တဲ့ အခ်ိန္ရဲ ႔ အဓိက တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ရမွာက ပညာေရးပဲ။ တစ္ျခား သာမည ကိစၥေတြမွာ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားၿပီ ဆိုရင္ အဓိက ျဖစ္တဲ့ ပညာေရးအတြက္ အေႏွာက္အယွက္ေတြ ျဖစ္သြားၿပီ။
မိမိလုပ္တဲ့ အလုပ္တိုင္းကို အဓိကနဲ႔ သာမည ခြဲျခားတတ္ဖို႔ေတာ့ လိုအပ္တယ္။ သားတို႔၊ သမီးတို႔ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ရမွာက အဓိက ျဖစ္တဲ့ ပညာေရးကို ပါပဲ။ သာမညကို တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနရင္ မိမိလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို မၿပီးစီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မေအာင္ျမင္ေတာ့ဘူး။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ အခုအခ်ိန္ အခုအရြယ္မွာ အဓိက က ပညာေရးေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတိုင္ကို ထူးထူး ခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရမွာ မဟုတ္လား? တျခား အေပ်ာ္အရႊင္ ဆိုတာ သာမည အဆင့္မွာပဲ ရွိသင့္တယ္ေလ။ အေပ်ာ္အရႊင္ မရွိရဘူးလို႔ ဘုန္းဘုန္းက မဆိုလိုပါဘူး။
ခရီးရွည္ႀကီးကို သြားေနတဲ့ ေလွႀကီးတစ္စင္းမွာ ေလွ၀မ္းက အေပါက္ရွိေနၿပီ ဆိုရင္ အခ်ိန္တိုင္း ေရစိမ့္၀င္ေနေတာ့မွာေပါ့။ ေလွႀကီး မျမဳပ္သြား ေအာင္ စိမ့္၀င္လာတဲ့ ေရေတြကို အခ်ိန္တိုင္း ခပ္ထုတ္ဖို႔ လိုအပ္လာၿပီ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ေလွႀကီးက ေရထဲမွာ ျမဳပ္သြားေတာ့ မွာပဲ။ ခရီးလမ္းဆံုးကို ေရာက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ပညာေရးခရီး လမ္းဆံုးကို သြားေနၾကတဲ့ သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ တျခားကိစၥေတြကို စိတ္၀င္စားသြားမယ္၊ ပညာေရးနဲ႔ မဆိုင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ အေပၚမွာ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားၿပီ ဆိုရင္ ေလွႀကီးထဲကို ေရေတြ စိမ့္၀င္ ေနတာနဲ႔ တူသြားၿပီ။ လမ္းမဆံုးခင္ ျမဳပ္သြားေတာ့မယ့္ ေလွႀကီးတစ္စင္းနဲ႔ တူသြားၿပီ။
အဓိကျဖစ္တဲ့ ပညာေရးကိုပဲ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္မွ လိုရာခရီးကို ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ လိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ပညာေရးကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ဖို႔ က်န္တာေတြကို လမ္းခြဲလိုက္ၾကစို႔ေနာ္…
သားတို႔၊ သမီးတို႔ ငယ္ရြယ္တဲ့ အခ်ိန္ရဲ ႔ အဓိက တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ရမွာက ပညာေရးပဲ။ တစ္ျခား သာမည ကိစၥေတြမွာ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားၿပီ ဆိုရင္ အဓိက ျဖစ္တဲ့ ပညာေရးအတြက္ အေႏွာက္အယွက္ေတြ ျဖစ္သြားၿပီ။
မိမိလုပ္တဲ့ အလုပ္တိုင္းကို အဓိကနဲ႔ သာမည ခြဲျခားတတ္ဖို႔ေတာ့ လိုအပ္တယ္။ သားတို႔၊ သမီးတို႔ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ရမွာက အဓိက ျဖစ္တဲ့ ပညာေရးကို ပါပဲ။ သာမညကို တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ေနရင္ မိမိလုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကို မၿပီးစီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မေအာင္ျမင္ေတာ့ဘူး။
သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ အခုအခ်ိန္ အခုအရြယ္မွာ အဓိက က ပညာေရးေအာင္ျမင္မႈ ပန္းတိုင္ကို ထူးထူး ခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရမွာ မဟုတ္လား? တျခား အေပ်ာ္အရႊင္ ဆိုတာ သာမည အဆင့္မွာပဲ ရွိသင့္တယ္ေလ။ အေပ်ာ္အရႊင္ မရွိရဘူးလို႔ ဘုန္းဘုန္းက မဆိုလိုပါဘူး။
ခရီးရွည္ႀကီးကို သြားေနတဲ့ ေလွႀကီးတစ္စင္းမွာ ေလွ၀မ္းက အေပါက္ရွိေနၿပီ ဆိုရင္ အခ်ိန္တိုင္း ေရစိမ့္၀င္ေနေတာ့မွာေပါ့။ ေလွႀကီး မျမဳပ္သြား ေအာင္ စိမ့္၀င္လာတဲ့ ေရေတြကို အခ်ိန္တိုင္း ခပ္ထုတ္ဖို႔ လိုအပ္လာၿပီ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ေလွႀကီးက ေရထဲမွာ ျမဳပ္သြားေတာ့ မွာပဲ။ ခရီးလမ္းဆံုးကို ေရာက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ပညာေရးခရီး လမ္းဆံုးကို သြားေနၾကတဲ့ သားတို႔၊ သမီးတို႔ဟာ တျခားကိစၥေတြကို စိတ္၀င္စားသြားမယ္၊ ပညာေရးနဲ႔ မဆိုင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ အေပၚမွာ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္သြားၿပီ ဆိုရင္ ေလွႀကီးထဲကို ေရေတြ စိမ့္၀င္ ေနတာနဲ႔ တူသြားၿပီ။ လမ္းမဆံုးခင္ ျမဳပ္သြားေတာ့မယ့္ ေလွႀကီးတစ္စင္းနဲ႔ တူသြားၿပီ။
အဓိကျဖစ္တဲ့ ပညာေရးကိုပဲ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္မွ လိုရာခရီးကို ေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ လိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ပညာေရးကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ တမ္းတမ္းစြဲ ျဖစ္ဖို႔ က်န္တာေတြကို လမ္းခြဲလိုက္ၾကစို႔ေနာ္…
0 comments:
Post a Comment