အလွတရားရွာပံုေတာ္ (၄)
ေႏြမလို႔ ေခၚခ်င္ ေခၚလိုက္ေလ…။ တို႔က ဒီလို႔ပဲေနတတ္တာ…။ လြတ္လပ္တယ္။ ေပါ့ပါးတယ္။ ေလးလံမႈေတြကို ခ၀ါခ်ထားတယ္။ ဟန္မေဆာင္ခ်င္ဘူး။ ဘာရယ္? ေႏြဦးရဲ႕ ေလ႐ူးေတြမွာ ေႏြမရဲ႕ ေလွာင္ရယ္သံေတြ ကပ္ပါေနတယ္…ဟုတ္လား။ ဟိုး..ဟိုး ဒါေတာ့ တဆိတ္လြန္ၿပီ…။ မာယာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိေပမဲ့ ေႏြမ.. ဘယ္တုန္းက အ႐ိုးေပၚ အရြက္ဖံုးခဲ့လို႔တုန္း ေျပာစမ္းပါအံုး။ ဖုန္ေတြ တေသာေသာလို လူတကာနဲ႔ ေရာေရာ ေႏွာေႏွာလို႔ ေႏြမရဲ႕ ပြင့္လင္းမႈကို ရွင္ အျပစ္ျမင္တယ္။ တခ်ိန္ကေတာ့ ေႏြမရဲ႕ သဘာ၀က အရိုးခံအလွဆို…။ ထားပါေတာ့ေလ…တံလ်ပ္ကို ေရထင္မိတာ ေႏြမ အမွားဆိုလည္း ေႏြမဘ၀နဲ႔ ေႏြမသာ ရွိပါေစေတာ့…။ မိုးနဲ႔ ေဆာင္းကိုသာ ေႏြမလို ႏွလံုးသားေတြ မခန္းေျခာက္ရေအာင္ သတိေပးထားရမယ္။*****
မိုးေရလို ေခၚလိုက္ရင္… ေျမာက္ကေန ေတာင္ျဖစ္ပေစ အေျပးေလး အေရာက္လာတတ္တာ သူအသိပါေလ။ ရြာမလိုနဲ႔ ညိဳ… ညိဳမလိုနဲ႔ ၿပိဳ…အဲဒါ အဲ့ဒါေတြက မူယာမာယာေတြ မဟုတ္ရပါဘူး… ခ်စ္လို႔ က်ီစားတာပါ။ ဒါကို သူက ႐ိုးမယ္ဖြဲ႔ၿပီ္လား။ တခါတေလ စိတ္ႀကီးတဲ့ မိုး… ထစ္ခ်ဳန္းသံေတြနဲ႔ သူ႔ရင္ကို တအံုးအံုး ထုမိတာကို ေခ်ာ့ကာမွပိုဆိုး အကဲပိုလြန္းတယ္လို႔ ညဴစူရက္တယ္ေနာ္။ ေပ်ာ္ရင္လည္း ငို၊ စိတ္ညစ္ရင္လည္း ငိုတတ္တဲ့ မိုးဘ၀ကို ၿငီးေငြ႔စရာႀကီးလို႔ သူယူဆမွေတာ့ မိုးေနရာကလည္း ခံစားၾကည့္ပါဦးကြယ္လို႔ ဘယ္လို ေျပာသာေတာ့မွာလဲ…။ ရွိပါေစေတာ့ေလ ထားရာေန ေစရာသြားရတဲ့ဘ၀မွာ လြမ္းရင္လည္း ငိုတတ္ေနပါၿပီ…။ မိုးငိုရင္ ကေလးေတြကေတာ့ ေပ်ာ္ၾကလို႔ ေျဖသာပါတယ္။ ေဆာင္းနဲ႔ေႏြေရ မိုးလို အံု႔မိႈင္းျခင္းေတြ ကင္းေ၀းၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ…။
*****
အခုေတာ့လည္း ေဆာင္းရဲ႕အေဖာ္က ႏွင္းေလးေတြမွတပါး အျခားမရွိေတာ့ပါဘူးေလ။ ေအးခဲေနတဲ့ ေဆာင္းႏွလံုးသားကို ေဖြးေဖြးျဖဴတဲ့လက္ကေလးေတြနဲ႔ မြမြေလး တို႔ထိလို႔ အားေပးႏွစ္သိမ့္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္က ေအးျမေနမွေတာ့ ေႏြးေထြးမႈကို သူတို႔ေလးေတြ ဘယ္လာေဆာင္ၾကဥ္းႏိုင္ၾကပါ့မလဲ။ ဒါကို ေဆာင္းလည္း သိတယ္။ သူတို႔လည္း သိပါတယ္။ သိရက္နဲ႔ သိရက္နဲ႔ပဲ… ပု၀ါ ပါးပါးေလး ျခားထားသလို မပီျပင္၀ိုးတ၀ါးတဲ့ အိပ္မက္ျမဴေတြနဲ႔ ေနသားက်ေနပါၿပီေလ။ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြက်တဲ့ သစ္ရြက္ေလးေတြကေတာင္ ေဆာင္းေရ… မင္းကို မခ်စ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္ လို႔ မလံုမလဲ ေျပာသြားၾကတယ္ ေႏြနဲ႔ မိုးရယ္…။ ေဆာင္းတို႔ ဆံုႏိုင္ခြင့္ရွိေသးရဲ႕လားဟင္?
အလွတရားရွာပံုေတာ္ (၁)
အလွတရားရွာပံုေတာ္ (၂)
အလွတရားရွာပံုေတာ္ (၃)
0 comments:
Post a Comment