ဘုရားစကားနားမေထာင္ပြဲ

ဒီေခါင္းစဥ္ေလးမ်ား တပ္လိုက္ရင္ အေတာ္ေလးမ်ား ရိုင္းသြားတယ္ထင္ပါ့မယ္။ လံုး၀မျဖစ္သင့္ဘူးလို႕ ထင္တဲ့အတြက္ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို တမင္တပ္လိုက္မိတာပါ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစု အမွားႀကီးမွားေနတဲ့ အရာတစ္ခုပါပဲ။ ထိုင္တာမွ တရားလို႕ ထင္ေနၾကတဲ့သူေတြ အတြက္ပါ။ တရားထိုင္တာကို တရားအားထုတ္တာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာလိုပါဘူး။ ဒီလိုမ်ိဳး မလႈပ္မယွက္တုိင္း တရားထုိင္ေနမွ တရားစြမ္းရည္ရွိတယ္လို႕ ေျပာတာက်ေတာ့ အေတာ္ႀကီးကို မွားေနတယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။ အဲ့ေလာက္ႀကီးေတာ့ ဘုရားရွင္ဆံုးမခဲ့တဲ့ ဆံုးမစကားေတြနဲ႕ မလြဲသင့္ဘူး ထင္ပါတယ္။ လုပ္ေနတဲ့ တရားစြမ္းရည္ၿပိဳင္ပြဲကို မွားတယ္လို႕ အရင္ဆံုး မေျပာလိုပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ အခုစာရြက္ထဲမွာပါတဲ့ တရားစြမ္းရည္ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ စည္းကမ္းခ်က္ပါ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကိုေတာ့ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတြနဲ႕ မွန္မမွန္ တိုက္ၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

အခုတရားစြမ္းရည္ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ စည္းကမ္းထဲမွာပါတဲ့.. ငါးနာရီလံုးလံုး မလႈပ္မရွားဖို႕ပါပဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ဘုရားရွင္ရဲ႕ ပထမဆံုးေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ေတာ္ပါ အခ်က္ေတြနဲ႕ တုိက္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္.. ရဟန္းတို႕ အယုတ္တရား ႏွစ္ပါးကို မမွီ၀ဲၾကနဲ႕.. (၁) ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ - ကာမခ်မ္းသာကို ၿငိကပ္တြယ္တာေသာအားျဖင့္ အဖန္တလဲလဲလိုက္စား အားထုတ္တဲ့အက်င့္ (၂) အတၱကိလမထာႏုေယာဂ - မိမိကိုယ္ကို ဆင္းရဲပင္ပန္းေအာင္ အားထုတ္တဲ့အက်င့္ဆုိတဲ့ အက်င့္ႏွစ္ပါးပါ။ ကာမခ်မ္းသာကို မကပ္ညိနဲ႕ဆိုတာကေတာ့ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ ေတြ႕ထိစရာအာရံုေတြကို ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ပိုက္ကာ အာရံုေတြအေပၚမွာ သာယာႏွစ္သက္ၿပီး သေဘာက်ခံစား မေနဖို႕ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ အတၱကိလမထာႏုေယာဂပါ။ အတၱကိလမထာႏုေယာဂကို ပုဒ္ခြဲလိုက္ေတာ့ အတၱ+ကိလမထ+အႏုေယာဂ လို႕ရပါတယ္။ အတၱ- မိမိကိုယ္ကို၊ ကိလမထ- ဆင္းရဲပင္ပန္ေၾကာင္းျဖစ္တဲ့အက်င့္၊ အႏုေယာဂ- အဖန္ဖန္အားထုတ္ျခင္း၊ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ပင္ပန္းဆင္းရဲေအာင္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ေသာ အက်င့္မွားကို အတၱကိလမထာႏုေယာဂ အက်င့္လို႕ ေခၚပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုတာက.. သူတို႕ ထုတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြနဲ႕ က်င္းပေနတဲ့ တရားစြမ္းရည္ၿပိဳင္ပြဲဆိုတာ ဘုရားရွင္ဆံုးမထားတဲ့ ဆံုးမစကားနဲ႕ ဆန္႕က်င့္ဘက္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို ျမင္သာေအာင္ ယွဥ္ျပလိုက္တာပါ။ ဘုရားရွင္က ခႏၶာကိုယ္ကို ဆင္းရဲပင္ပန္းေအာင္ မက်င့္နဲ႕.. အဲ့ဒါအက်င့္မွားပဲလို႕ ဆံုးမပါတယ္။ ဒါကိုမွ မလႈပ္မယွက္ရဘူး.. လႈပ္ရင္ တရားမဟုတ္ဘူး.. တရားဆိုတာမလႈပ္မယွက္ ခႏၶာကို ပင္ပန္းေအာင္က်င့္မွ တရားလို႕ ေျပာေနတာက်ေတာ့ ဘုရားစကားကို နားမေထာင္ပဲ လုပ္ခ်င္တာေလ်ာက္လုပ္ေနတာနဲ႕ တူမေနေပဘူးလား?

ေနာက္တစ္ခ်က္က မလႈပ္ယွက္ပဲေနႏုိင္တာကို အရည္အခ်င္းပါတဲ့။ သတၱ၀ါေတြဆိုတာ အေသြးအသားနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ ဘယ္အလုပ္ပဲလုပ္လုုပ္ ၾကာၾကာလုပ္ရရင္ ေညာင္းလာမယ္.. ကိုက္လာမယ္.. ေနာက္ၿပီး နာလာမယ္.. ထံုလာမယ္ ဆိုတာေတြဟာ အဆင့္ဆင့္ ျဖစ္လာမွာပါ။ ဒါကိုဇြတ္ႀကိတ္မွိတ္ၿပီးထုိင္တယ္.. ေျပာင္းခ်င္ရဲ႕သားနဲ႕ ေျပာင္းလို႕ေရႊ႕လို႕မရေတာ့ တရားထဲလည္းစိတ္က မေရာက္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ေဒါသဆိုတဲ့ အကုသိုလ္က ၀င္ၿပီး ကိုယ့္ကိုေလာင္ေနျပန္တာပါ။ ေဒါသ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္.. အကုသိုလ္၀င္လာတဲ့ အခ်ိန္ဟာ တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူးေနာ္။ မတရားတာေတြကို အားထုတ္တာျဖစ္သြားပါၿပီ။

တရားစြမ္းရည္ၿပိဳင္ပြဲမွာပါတဲ့ မလႈပ္မယွက္ပဲေနႏိုင္တာဟာ အရည္အခ်င္းပါဆိုရင္.. အဲ့အခ်က္ေလးကို ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ဒုကၠရစရိယ က်င့္ေတာ္မူတုန္းက အခ်က္ေလးနဲ႕ ယွဥ္ျပလိုပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ဒုကၡစရိယာက်င့္တုန္းကဆိုရင္ မလႈပ္မယွက္ပဲေနတာတင္ မဟုတ္ပါဘူး.. ႏွာေခါင္းက ေလမထြက္ေအာင္၊ ပါးစပ္ကလဲ ေလမထြက္ေအာင္ပိတ္ၿပီး ႀကိဳးစားလိုက္တာ နားထဲကေလေတြ ထြက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ နားကေလမထြက္ေအာင္ ထပ္က်င့္ျပန္တယ္.. ထပ္က်င့္ျပန္ေတာ့ နားကေလမထြက္ေတာ့ပဲ ဗိုက္ထဲမွာ ႏြားသတ္သမားက ႏြားကို အတင္းလွီးျဖတ္သလို တပင္တပန္းႀကီး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုက်င့္ရင္း အစာေတြေလ်ာ့စားလာျပန္ပါတယ္။ အစာေတြ ေလ်ာ့ရင္း ေလ်ာ့ရင္းနဲ႕ အသားအေရေတာ္ေတြ ေျခာက္ကပ္ၿပီး အရိုးအရည္သာ က်န္သြားပါေတာ့တယ္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ဒီအက်င့္ဟာ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္.. ခႏၶာကိုယ္ကို ႏွိတ္စက္တဲ့ အက်င့္လို႕သိၿပီး စြန္႕ပယ္ခဲ့ရတဲ့အထိပါပဲ။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မွားယြင္းစြာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ဒီလိုမ်ိဳး ခႏၶာကို မလႈပ္မယွက္ပင္ပန္းေအာင္ထားၿပီး က်င့္တဲ့ အက်င့္ဟာ မေကာင္းပါဘူးဆိုတာကို.. သူတို႕က အရည္အခ်င္းပါဆိုေတာ့.. စာဖတ္သူ ကိုယ္တုိင္ စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ တရားထိုင္တာကို ဆုေပးတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဆိုး၀ါးလြန္းတဲ့ အခ်က္ပါ။ တရားထိုင္တယ္ဆိုတာ ဘာအတြက္ထိုင္တာလဲ ဆိုတာေလး အရင္ဆံုး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေမးဖို႕ လိုပါတယ္။ တရားထိုင္တယ္.. တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြကုန္ေအာင္ အားထုတ္က်င့္ၾကံတာပါ။ ဒါကို ဆုေၾကးသတ္မွတ္ၿပီး ပထမဆုက ဘယ္ေလာက္.. ဒုတိယဆုကဘယ္ေလာက္.. ဆိုေတာ့ ကေလးေတြအတြက္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ လုပ္ေပးသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ တရားထိုင္တာကို ၿပိဳင္စရာအျဖစ္ ဘယ္သူေတာ္ေကာင္းမွ မသတ္မွတ္ဖူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထင္ပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီဆိုကတည္းက ေလာဘဆိုတာ ပါလာပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ထုိင္ရင္း တစ္ေယာက္က ထုိင္ႏုိင္လို႕ ကိုယ္ကမထိုင္ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ေဒါသက ျဖစ္ျပန္ပါတယ္။ ထိုင္ေနရင္းနဲ႕ အခ်ိန္ၾကာလိုက္တာ.. မၿပီးေသးဘူးလားဆိုၿပီး ေဒါသနဲ႕ ေလာဘၾကားမွာ ေမာဟက ၀င္ေမႊျပန္ပါတယ္။ အင္မတန္ ဆိုး၀ါးပါတယ္ေနာ္။ တရားထိုင္တာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ နဲ႕ ေမာဟေတြကို ရန္သတ္ခိုင္းသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

မထိုင္နဲ႕လို႕ ကၽြန္ေတာ္မေျပာလိုဘူးေနာ္။ ထိုင္ပါ.. ထိုင္လုိ႕ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟဆိုတဲ့ အကုသုိလ္တရားေတြနည္းလား ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေမးၾကည့္ပါ။ နည္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့တရားကို ဆက္လက္အားထုတ္ဖို႕ အၾကံျပဳပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ ၾကာၾကာထိုင္မွ တရားအားထုတ္တယ္.. ၾကာၾကာထိုင္မွ တရားရမယ္.. ၾကာၾကာထုိင္မွ တရားက်င့္တာအစစ္လို႕ ထင္ေနရင္ေတာ့ ဘုရားအဆံုးအမနဲ႕ လြဲေနတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း အရင္ကဆို ဒီလိုတရားထိုင္ေနတာႀကီးကိုပဲ တရားအားထုတ္တာပဲဟ လို႕ ထင္သြားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးရဲ႕ တရားေတြကို ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္မွ ထုိင္မွတရားမဟုတ္ဘူး။ ေလ်ာင္း၊ ထုိင္၊ ရပ္၊ သြားဆိုတဲ့ ေလးမ်ိဳးလံုးနဲ႕ တရားက်င့္လို႕ ရတယ္ဆိုတာ သိလာရပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမေတြဟာ ဘယ္အလုပ္ပဲလုပ္လုပ္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ မပါေအာင္လုပ္ရင္ တရားက်င့္တယ္ဆိုတာ သိလာရတယ္။ မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထားဆိုတဲ့ ဆံုးမစကားေတြဟာလည္း ဘုရားရွင္ရဲ႕ မွတ္သားဖြယ္ရာ အဆံုးအမေတြပဲဆိုတာ သိလာရတာပါ။

ဒီအခ်က္ေတြကို ဘာလို႕ ေျပာရတာလည္းဆိုေတာ့ ကိုယ္သိကိုယ္တတ္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ေျပာလိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အဲ့ရိပ္သာလည္း ဘာမွ ရန္ညႇိဳးလည္း မရွိပါဘူး။ ရိပ္သာနာမည္ေတာင္ မၾကားဖူးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္.. အခုၾကည့္လိုက္တဲ့ ပံုထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြရဲ႕ အေမ၊ အဖြား၊ အေဒၚ၊ အမအရြယ္ အသက္အရြယ္မ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ပါပါတယ္။ တကယ္မၾကည့္ရက္ပါဘူး။ တရားထိုင္လို႕ ရူးတယ္ဆိုတာေတြဟာ ဒီကစတာပါ။ တရားရိပ္သာ၀င္ၿပီး ေနာက္တစ္ခါရိပ္သာကို ထပ္မ၀င္ရဲေအာင္ လုပ္တာဟာ ဒီနည္းလမ္း အမွားေတြက လုပ္ျပစ္တာပါ။ တရားထုိင္ေနတုန္း.. လႈပ္ရင္ အပ္နဲ႕ထိုးဖို႕ ေဘးကေန ထုိင္ေစာင့္ေနတဲ့ ရိပ္သာမ်ိဳးေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ တရားရိပ္သာ၀င္ရင္ တရားစာအုပ္မဖတ္ရဘူး.. တရားမနာရဘူးဆိုတဲ့ ရိပ္သာေတြလည္း ရွိျပန္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ္ေတာ့ မွားယြင္းစြာလုပ္ေဆာင္ၾကၿပီး ဓမၼကေန အဓမၼျဖစ္ေနၾကတာပါ။

ဒီပို႕စ္ကို ေရးရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိဘအရြယ္ေတြ အျခားေသာ အရြယ္ေတြအားလံုး တရားကို စိတ္၀င္တစား ၀ါသနာပါလို႕ အားထုတ္လာၾကတဲ့သူေတြ ေတြ႕ၾက ဆံုၾကရမွာပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္အေနနဲ႕ သူတို႕ လမ္းလႊဲေရာက္ေနရင္ေတာင္ လမ္းလႊဲမသြားဖို႕၊ ေျပာဆို အၾကံေပးဖို႕၊ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းဆီမွာ နည္းနာခံၿပီး တရားက်င့္ၾကံဖို႕၊ ရိပ္သာစြဲ ဆရာစြဲမထားပဲ တရားက်င့္ၾကံႏုိင္ဖို႕၊ နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႕ ဘုရားရွင္ဆံုးမထားတဲ့ အဆံုးအမေတြကို အတိအက် လိုက္နာက်င့္ၾကံႏုိင္ဖို႕အတြက္ ေျပာဆိုအၾကံေပးဖို႕ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ အသိမွား အယူမွား အက်င့္မွားၿပီး က်င့္ၾကံမယ္.. ဆရာမွားမယ္ဆိုရင္ သံသယာတစ္ေလ်ာက္လံုး ခႏၶာနဲ႕ အဆမတန္ေအာင္ ျပန္ေပးဆပ္ၾကရမွာပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီစာေလးကို ဖတ္ၿပီးရင္ မွားေနတဲ့သူေတြေတြ႕ရင္ ျပဳျပင္ေျပာဆို အၾကံေပးၾကပါလို႕ အထူးအေလးအနက္ မွာလိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနတာေတြ မွဘယ္သူေျပာတာမွ ေခါင္းမညိမ့္ပါနဲ႕.. ဘုရားအဆံုးအမနဲ႕ မကိုက္ရင္ ပယ္ျပစ္လိုက္ပါ။ ဘုရားအဆံုးအမနဲ႕ ေသခ်ာတိုက္ၿပီး စီစစ္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ မိမိကိုယ္တုိင္လည္း ဘုရားရွင္ရဲ႕ အဆံုးအမကို ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ လိုက္နာက်င့္ၾကံပါ။ မိမိကိုယ္တုိင္ မွန္ကန္စြာလိုက္နာက်င့္ၾကံၿပီး အမ်ားသူငါ မွားေနတာေတြ႕ခဲ့ရင္လည္း ျပင္ေပးႏုိင္ၾကပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး အမွတ္မွား အသိမွား အယူမွား အက်င့္မွားေစတဲ့ အက်င့္မ်ိဳး မက်င့္မိဖို႕အတြက္ အမ်ားသူငါ သိရွိေအာင္ ျဖန္႕ေ၀ေပးဖို႕လည္း အေလးအနက္ မွာလိုပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းရာေလးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳလိုမႈမ်ားကိုလည္း လက္ခံႀကိဳဆိုေနပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း ကိုယ္စိတ္ႏွျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မီွျငမ္းကိုးကားေသာစာအုပ္မ်ား- ဓမၼစၾကာတရားေတာ္(အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
ဗုဒၶေဟာျမက္ တရားဦး ဓမၼစက္စာအုပ္(အရွင္ဇနက(တိသရဏ၀ိဟာရ))
သညာသိႏွင့္ပညာသိ(အရွင္ဇ၀န(ေမတၱာရွင္))

ၾကာၾကာထိုင္မွတရားရတာလား? တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ? ဆိုတာ သိလိုသူမ်ားအတြက္ ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ၏ ေနစဥ္အလုပ္ေန႕စဥ္လုပ္တရားေတာ္ကို ေဒါင္းလုပ္ခ်၍ နာယူႏုိင္ပါသည္။

http://dhammadutaonline.com/index.php?option=com_rokdownloads&view=folder&Itemid=135&id=537:----

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္.....