လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ရတဲ့တရား

မေနရလို႔ ေသၾကေသာခါ
ကိုယ့္ေနာက္ကိုကား ဘာမ်ားပါမွာ
ပစၥည္းစုစု တခုမပါ
ကိုယ္ျပဳျငား ကံမ်ားပါမည္သာ

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ မနက္ထိုင္ရင္း
ဆိုင္တြင္းနံရံ ပံုမွန္ျမင္ရ
တရားျပသေယာင္ ေဆာင္ပုဒ္ကေလး
အေတြးနယ္ခ်ဲ႔ ထိတ္လန္႔ခဲ့တယ္။

ဒီေဆာင္ပုဒ္ေလး
ေရးသူမသိ သို႔ေပသည့္လည္း
ရင္ထဲထိမွန္ ျပန္လွန္ခံစား
အမွားျပင္ဆင္ တရားမင္ေလ
ဆင္ျခင္ေနဘိ ဆိုသည့္အလား။

ဇရာဖက္ႏွင္
ရြယ္လြန္ေရြ႔လ်ား ေန႔မ်ားကုန္ရင္း
ေသျခင္းတရား တံခါးေခါက္လာ
ငါေတြေ၀ရင္း လက္တြင္းဗလာ
ဘာယူသြားမလဲ ေတြးေနဆဲ။

( ေရႊညာခိုင္စိုး )

Posted by: mingala at 5:03 AM