သူေတာ္ေကာင္းတို႕အသံေတာ္(၁)
တေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္း ထဲမေရာက္ ေရာက္ ေအာင္သြားမယ္ဆိုျပီးသြားေတာ့ လည္း၊မဖူးျမင္ရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆီေရာက္ျဖစ္တယ္အလုပ္ေေတြမ်ားေနတဲ့ခုတေလာကစိတ္ထဲမွာျငီ စီစီၾကီးခံစားေနရသလို၊ကိုယ္ေရးတဲ့ကဗ်ာကိုယ္ျပန္ဖ်က္လိုက္ရတဲ့ခံစားမႈအသစ္က၊က်ေနာ့္ရင္ကိုထပ္ျပီးဖို႕လိုက္ေတာ့၊ဦးေနာက္ၾကီးထူသြားသလို ႏွလံုးသားလည္းထူသြားတယ္ဆိုပါေတာ့၊ ငယ္တံုးကေက်ာင္းသားဘ၀မွာ သူမ်ားေျပာတာမခံခ်င္လို႕ စာ…စာ…..စာ..ေတြခ်ည္းျဖစ္လာေတာ့ ဦးေနာက္ကထူထံုထိုင္းၾကီးျဖစ္လာတယ္၊အခု လည္း သူမ်ားရမ္းတာမခံခ်င္လို႕ကဗ်ာကိုျပန္ဖ်က္လိုက္ရေပမဲ့ႏွလံုးသားက ထူျပီးထံုေနတယ္၊ခံစားခ်က္မဲ့ေနတဲ့
စ္လူရုပ္တရုပ္လိုပဲ၊အစစအရာရာကိုေၾကာက္ျပီးေနရတဲ့ေနရတဲ့ဘ၀၊ၾကာေတာ့လည္းကိုယ့္ဘာသာကိုယ္မုန္းလာတယ္..တကယ္၊စိတ္ထဲေလ႔မဲ့အစားတခုခုလုပ္ရင္ေကာင္းမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊ဘုရားမွာလွဴထားတဲ့သကၤန္းတစ္စုံကို၊ယူျပီးေတာရေက်ာင္းထဲကို၀င္သြားတယ္၊တကယ္ေတာ့ဒီသကၤန္းတစုံက၀ယ္ထားတာၾကာပါျပီ၊က်ေနာ္က သူ႕
အတြက္ေပါ့ေလ…အနစ္နာခံေနသူအတြက္ေပါ့ေလ၊အလွဴလုပ္ေပးေနၾက၊အဲလွဴမယ္ဆိုျပီးေတာ့၀ယ္ျပီးအိမ္ကဘုရားမွာအရင္ကပ္ျပီးထားခဲ့တာေလ။သြားမယ္လုပ္လိုက္..မျဖစ္လိုက္နဲ႕၊သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့မေ၀းပါဘူးတရက္ေလာက္ေနခ်င္ေသးတယ္၊တညေလာက္ဆရာေတာ့္အရိပ္မွာခိုခ်င္ေသးတယ္၊အလုပ္ခြင္ထဲမရွင္းတာေတြေမးခ်င္ေသးတာကိုး၊အခုေတာ့လည္းရက္ျခင္းျပန္ပဲသြားမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊သကၤန္းပိုက္ျပီးေတာ့၊ဟန္ေဆာင္မႈကင္းရာ၊မာယာ
မဲ့ရာ၊သစၥာရွိရာေက်ာင္းေတာ္ကိုပဲ လွမ္းျဖစ္တယ္ေလ။
ေက်ာင္းထဲေရာက္ရင္က်ေနာ္ကခေလးျဖစ္ျပီ၊ဆရာေတာ္ေရးခ်ဳိးဖို႕ေရခပ္ေပး၊ဆြမ္းစားဖို႕ဆြမ္းကပ္ေပး၊ဆရာေတာ္စားျပီးခ်ေကၽႊးတာကိုစားျပီးေတာ့ေန႔လည္က်ိန္းေတာ္မူခ်ိန္ဆိုရင္၊အနားမွာထိုင္ျပီး၀တ္ျဖည့္၊ေမးခ်င္ရာကိုေမး၊အားမနာတမ္းေထာ့ျပီးကေလွာ္ျပီးေမး၊ညဖက္က်ေတာ့ဆရာေတာ္နဲ႕အတူအလုပ္လုပ္၊မဟုတ္ရင္လဲကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ဇရပ္ေပၚျဖစ္ျဖစ္သိမ္ထဲျဖစ္ျဖစ္လုပ္၊အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္အဆဲခံအအိပ္မက္ရင္မနက္က်အဆဲခံ၊ဘယ္လိုဆဲလဲသိလာား၊“ နင့္ရုပ္ကေလ..အိပ္ေနလိုက္တာ၊ငရဲမီးနဲ႕ထိမွ အသိတရားရျပီးနိုးမဲ့ရုပ”္၊ အဲ..မအိပ္ပဲေတာက္ေလွ်ာက္ထိုင္
မနက္က်ရင္ေျပာလိမ့္မယ္..ေတာ္တယ္ဘုရားကိုပါးစပ္နဲ႕မခ်စ္ဘူး၊လက္ေတြ႔ခ်စ္တယ္..သာဓုေခၚတယ္ဆိုပဲ။
က်ေနာ္အိပ္မအိပ္ဘယ္နည္းနဲ့သိလဲလို႕ေမးေတာ့၊နင့္အရလားဆိုျပီးေတာ့..ေငါက္တာခံရဘူးသဗ်၊ေငါက္ေတာ့လည္းခံရတာေပါ့၊နင္သိခ်င္နင္လုပ္မွရတဲ့တရား၊ငါငွါးလို႔မရဘူးဆိုပဲ။ျပီေတာ့ဘာေျပာလဲမွတ္..တခါတည္းမွတ္ေအာင္ဆုံးမတတ္တယ္၊ေျပာျပရဦးမယ္…တစ္ခါေတာ့စာေရးဆရာဆိုတဲ့၊သူတစ္ေယာက္ေက်ာင္းထဲလာျပီးဆရာေတာ္ ၾကီးကိုလာ ဖူးတယ္၊။
ဘာေတြေရးလဲဒကာ လို႕ေမးေတာ့၊ ဘာသာေရးပါဘုရားတဲ့…ဆရာေတာ္က ဘာေျပာလဲ သိလား၊“ သူမ်ားေရး ျပီးသာဟာသာမကူးခ်နဲ႕ တရားေတာ္ကို ကိုယ္သိတဲ့အတိုင္းေရး၊ ငါသာဓုေခၚတယ္၊အခုေခတ္က ေရွးဆရာေတာ္ၾကီီးေတြေရးတာကူးခ်၊ ျပီးေတာ့ဆရာလုပ္တာမ်ားေတာ့ခက္တယ္ကြယ္” ဆိုျပီးျငီးေတာ္မူတယ္၊
က်ေနာ္ဘေလာ့ေရးတယ္ဆိုတာဆရာေတာ္သိေတာ့၊“ေဟ့..သားအငယ္ေရနင္ကူးခ်မယ္ဆိုငါ့ဆီစာအုပ္ေတြလာယူ” တဲ့ေလ။ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ႕မိန္႔တယ္..ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီးမွတ္စရာေကာင္းလြန္းလို႕ဆက္ျပီးေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့
“က်မ္းဆိုတာ၊ကိုးကားခြင့္၊မွီျငမ္းခြင့္၊ပဲရွိတာပါ၊တခါတည္းအျပီသတ္ခိုးခ်ျပီးလူေတြကိုျပန္ေျပာရင္၊နာဖူးထပ္မံဆိုေပမဲ့လည္းခဏ ခဏဆို လူေတြက ထပ္မမံျခင္ေတာ့ဘူး” တဲ့ေလ။
စကားေတြကေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ျဖစ္ကုန္ပါျပီေလ၊တကယ္ေျပာခ်င္တာက၊တစ္ေန႔တည္းဲ့၊တစ္ျပိဳင္တည္းမွာ၊ေနလႏွစ္ပါးကိုတစ္ျပိဳင္တည္းေတြ႔လိုက္ရတဲ့၊က်ေနာ့္႕ံအေၾကာင္းျပန္ေျပာခ်င္လို႕၊ေရးမိတာကတစ္ျခားဥပသကာတို႔ေတာ္လိုက္ပုံမ်ားလက္ဖ်ားခါေလာက္ ပါရဲ႕ေနာ္။
ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ..အဲက်ေနာ္ေက်ာင္းထဲေရာက္ေတာ့..ယဥ္ေငးဆရာေေတာ္ၾကီးပါေရာက္ေနတာကိုဖူးေတြ႔လိုက္ရတာ..စိတ္ထဲ၀မ္းသာလိုက္တာမေျပာနဲ႕ေတာ့..သူေတာ္ေကာင္းအရိပ္ေလ၊ဒီဆရာေတာ္ၾကီႏွစ္ပါးလံုးကေတာ့က်ေနာ္တို႕ဆီမွာေတာ့ပဋိပတ္ထိပ္ေခါင္ပါ၊က်ေနာ္တို႕ေဒသမွာေပါ့ေလ၊ေရာက္တာနဲ႕ဘုရားကိုဦးခ်ျပီးဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးလံုးကိုဦးခ်ျပီးသင့္တယ္ေနရာမွာပဲတရားနာလိုက္ေနမိတယ္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးကအနားလာဖို႔မိန္႔တဲ့အခါ ေတာ့အနားသြားျပီ၀တ္ျဖည့္ေနမိတယ္ေလ၊၀တ္သာျဖည့္ေနရေပမဲ့စိတ္ထဲမေကာင္းဘူး၊က်ေနာ္အသံဖမ္းခ်င္ေနတာဆရာေတာ္ၾကီးေတြအလုပ္အေၾကာင္းေျပာေနၾကတာကို၊ျပီးေတာ့ဓာတ္ပုံလည္းရိုက္ခ်င္တယ္၊မွတ္တမ္းေပါ့ ့ေလ၊ဒါေပမဲ့က်ေနာ္ဥပသကာသည္ဥပသကာသာမို႕၊၀မ္းနည္မိေနတယ္ေလ၊က်ေနာ္မ၀ယ္နိုင္တဲ့ဟာအတြက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ယုံပဲေလ။
တရားေဟာခဲေသာဆရာေတာ္မ်ားမို႕အလုပ္အေၾကာင္း ကိုမွတ္တမ္းတင္နာယူခ်င္တာေတာ့အမွန္၊အဲလိုေျပာရက္ ကေန..ဒီညေက်ာင္းမွာအိပ္ေနာ္၊ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးနဲ႕အကုသိုလ္မ်ားမေနနဲ႕”လို႕ေတာရဆရာေတာ္ၾကီးကမိန္႔ေတာ့ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ့မဆန္းေတာ့၊ဆရာေတာ္သိခ်င္ရင္သိနိုင္တဲ့ သူမွန္းက်ေနာ္ သိေနတာၾကာပါျပီေလ။
အင္းညက်ရင္ေတာ့က်ေနာ္တရားေတြအမ်ားၾကီးနာရဦးမွာကိုေတာ့၀မ္းသာမိတယ္ဗ်ာ..ညကနာတဲ့တရား ကုိ ေတာ့ လာမဲ့ပို႕စ္မွာ ေျပာပါ့မယ္ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
0 comments:
Post a Comment