အကြၽႏု္ပ္သည္ အိုမင္းပါၿပီ...

ပိဂႋယမာဏဝပုစၧာ...

ပိဂႋယသည္ ဤသို႔ ေမးေလွ်ာက္၏...
အကြၽႏု္ပ္သည္ အိုမင္းပါၿပီ၊ အားနည္းပါၿပီ၊ ႐ုပ္အဆင္း ယုတ္ေလ်ာ့ပါၿပီ၊ မ်က္စိမ်ား မၾကည္လင္ေတာ့ပါ၊ နားေကာင္းေကာင္း မၾကားေတာ့ပါ၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ အသွ်င္ ဘုရား တရားကို မ်က္ေမွာက္ မျပဳရမီ အၾကား၌သာလွ်င္ ေတြေဝလ်က္ မပ်က္ စီးလိုပါ၊ ဤေနရာ၌ ပဋိသေႏၶေနမႈ အိုမႈကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏိုင္ေသာ အၾကင္ တရားကို အကြၽႏု္ပ္ သိလိုပါ၏၊ ထုိတရား ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါေလာ့။ 1

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏...
ပိဂႋယ ေမ့ေလ်ာ့ကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ႐ုပ္တို႔ေၾကာင့္ ပင္ပန္းသည္တို႔ကို ျမင္၍ ႐ုပ္တို႔ေၾကာင့္ပင္ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီး ရကုန္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ သင္သည္ မေမ့ မေလ်ာ့မူ၍ တစ္ဖန္ ဘဝသစ္၌ မျဖစ္ျခင္းငွါ ႐ုပ္ကို စြန္႔ပယ္ေလေလာ့။2

ပိဂႋယသည္ ဤသို႔ ေမးေလွ်ာက္၏...
ေလာကဝယ္ တူ႐ူ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ အေထာင့္အရပ္ ေလးမ်က္ႏွာ အထက္ အရပ္ ေအာက္အရပ္ မ်က္ႏွာဟူေသာ ဤအရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာတို႔၌ အသွ်င္ ဘုရားသည္ မျမင္ရ မၾကားရ မေရာက္ရ မသိရေသာ တရားတစ္စံု တစ္ခုမွ် မရွိပါ၊ ပဋိသေႏၶေနမႈ အိုမႈကို ပယ္စြန္႔ရာျဖစ္ေသာ အၾကင္တရားကို အကြၽႏု္ပ္ သိရာပါ၏၊ ထုိတရားကို ေဟာၾကားေတာ္ မူပါေလာ့။ 3

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ မိန္႔ေတာ္မူ၏...
ပိဂႋယ တဏွာသည္ ႏွိပ္စက္ ဖ်က္ဆီးအပ္ကုန္ေသာေၾကာင့္ (ဇာတိစသည္ျဖင့္) ပူပန္ျခင္း ရွိကုန္ေသာ အိုျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္စက္အပ္ကုန္ေသာ သတၱဝါတို႔ကို သင္ေတြ႕ ျမင္ေနရ၏၊ ပိဂႋယ ထို႔ေၾကာင့္ သင္သည္ မေမ့မေလ်ာ့မူ၍ ဘဝသစ္၌ တစ္ဖန္ မျဖစ္ျခင္းငွါ တဏွာကို စြန္႔ပယ္ေလေလာ့။ 4

၁၆ - ပိဂႋယမာဏဝပုစၧာ၊ ပါရာယန၀ဂ္၊ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။

ဗုဒၶဓမၼ ႏွလံုးလွ