ဒူးတြင္ေပါက္တဲ့ သစ္ငုတ္နာ

၁၉၄၇-ခုႏွစ္ ေက်ာင္းဆရာဘဝက ျဖစ္ပါသည္။ ေႏြရာသီ အတန္းတင္ စာေမးပြဲမ်ား ရက္နီးေန၍ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို အားႀကိဳးမာန္တက္ စာသင္ေပးေနစဥ္-
တေန႔ ကၽြန္ေတာ္၏ ညာဘက္ဒူးတြင္ အနာစိမ္းလိုလို အဖုကေလး ေပါက္လာပါေရာ၊ အမွတ္တမဲ့မို႔ အေသးအဖြဲ ပါဟု အေရးမထားခဲ့ပါ။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဒူးအနာမွာ ပို၍ စူထြက္လို႔လာပါသည္။ ဒူးမွာ ေကြးလို႔ဆန္႔လို႔ မရ ျဖစ္ေန၏။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ တပည့္ ေမာင္ထြန္းလင္း အကူအညီျဖင့္
ေတာင္ေဝွးေထာက္ကာ ေက်ာင္းတက္ေနရရွာပါသည္။

လမ္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ငယ္ဆရာအရင္း ဆရာႀကီး ဦးခ်စ္သန္း (ျငိမ္း) ႏွင့္ေတြ႔ရာ-
ေဟ့-တပည့္ဆရာေလး၊ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ”
“ဟာ-ဆရာႀကီးရယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ ညာဘက္ဒူးမွာ အနာစိမ္းလိုလို ေပါက္ေနလို႔ပါ ခင္ဗ်ာ”
ဟဲ့-ျပစမ္းပါဦး
ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ဒူးေခါင္းကိုၾကည့္ကာ-
ဟင္-မင္းဥစၥာက အနာသစ္ငုတ္နာကြ၊ အနာသိ ေဆးရွိပါတယ္၊
ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို ကရုဏာမ်က္လံုးႏွင့္ၾကည့္ကာ ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ေဆးျမစ္မ်ားႏွင့္ ကုသေပးပါသည္။
ေဆးက လြယ္မွလြယ္၊
အုန္းျမစ္၊ ငရုတ္ေကာင္းျမစ္၊ လက္ထုတ္ႀကီးျမစ္ သံုးမ်ိဳးကို ေသြး၍ လိမ္းေပးလိုက္တာပါ။
ညေနပို္င္းမွာ ေနသာထိုင္သာ ရွိသလို ဒူးမွ အျမစ္ေတြပါ ထြက္၍ သက္သာေပ်ာက္ကင္းခဲ့ရပါသည္။ အမွတ္တရအျဖစ္ ေဆးနည္း ဓမၼဒါန ျပဳလိုက္ရတာပါ။


(ဆရာႀကီး ဦးခ်စ္သန္း (၇၈)ႏွစ္ ဇီးခံု အ.မ.က ေက်ာင္းအုပ္ (ျငိမ္း)အား ဤစာစုျဖင့္ ကန္ေတာ့ပါ၏)


ေအာင္စည္တိုး (ေဇယ်ဝတီ)