ဘူဂ်န္ဗယ္လီသို႔ တစ္ေခါက္
မေလးရွားႏိုင္ငံမွာ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားခဲ့တယ္လို႔ လူအမ်ား ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ ေျပာသာေျပာေနၾကရတာ ဘယ္ကဘယ္လို အေထာက္အထားေတြ ရွိတယ္မွန္း မသိခဲ့ဘူး။ ဘယ္မွာ ေစတီပုထိုးႀကီး ရွိခဲ့တယ္၊ ဘယ္မွာ ဗုဒၶေက်ာင္းေဆာင္ေတြရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တဲ့ ထင္ရွားတဲ့ အေဆာက္အအုံေတြလည္း မေတြ႕ဖူးဘူး။ ၇၊ ၀၂၊ ၂၀၁၁-ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ လန္းပန္းၿမိဳ႕၊ ၀ပ္ထာမအိုးေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔အတူ ထူးဆန္းတဲ့ေနရာတစ္ခုကို သြားခြင့္ႀကံဳခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ သက္ေတာ္ ၉၂-ႏွစ္ရွိၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ လမ္းေလွ်ာက္ေနႏိုင္ပါေသးတယ္။ ထူးဆန္းတဲ့ေနရာဆိုတာကေတာ့ ပီနန္းၿမိဳ႕ကေန ၁-နာရီခန္႔ ကားစီးသြားရတဲ့ ဘူဂ်န္ဗယ္လီ (Bujung Valley) ဆိုတဲ့အရပ္ပါပဲ။
ေတာေတာင္ေတြ ထူထပ္တဲ့အရပ္ေဒသေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပတိုက္ထဲမွာ ေလွ်ာက္လည္ၾကည့္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၁၈၀၀ ခန္႔က အပ်က္အစီးေတြကို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ စာေရးထားတာကေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဟိႏၵဴေက်ာင္း၊ ဟိႏၵဴအထိမ္းအမွတ္…စသည္ေတြပဲ မ်ားပါတယ္။ လက္ေတြ႕အေဆာက္အအံုေဟာင္းေတြကို လိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဟိႏၵဴေက်ာင္းထက္ ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာအေဆာက္အံုေတြ၊ ေစတီေတြမ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႔ သံသယျဖစ္မိပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း သမိုင္းပညာရွင္မဟုတ္ေလေတာ့ ထူးထူးျခားျခား အကဲမျဖတ္တတ္ပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေနတာပဲ ရွိပါတယ္။ စာဖတ္သူေတြလည္း ဓာတ္ပံုေတြ ၾကည့္ၾကည့္ေပါ့။
အဲဒီ အပ်က္အစီးေတြ မွတ္တမ္းမွာ အားလံုးနီးပါးကို ဟိႏၵဴသေကၤတေတြလို႔ မွတ္တမ္းတင္ထား၊ ေကာက္ခ်က္ခ်ထားတာ မ်ားေပမယ့္ တစ္ခုကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ အေဆာက္အအံုလို႔ ကမၺည္းတင္ထားပါတယ္။ ႏွစ္ကာလကိုေတာ့ ေအဒီ ၅-ရာစုလို႔ သက္မွတ္ေပးထားပါတယ္။ အခ်ိဳ႕အပ်က္အစီးေတြမွာလည္း ႏွစ္ကာလသတ္မွတ္တဲ့ေနရာမွာ ေအဒီ ၄-ရာစုကေန ၁၂-ရာစုလို႔ သတ္မွတ္တာ မ်ားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေအဒီ ၅-ရာစုခန္႔မွာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဟိႏၵဴဘာသာဟာ ေခတ္ၿပိဳင္ထြန္းကားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမယ္ထင္ပါတယ္။
ေနာက္မ်ား အခ်ိန္ရရင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာသမိုင္းေလး ေရးခ်င္စိတ္ ျဖစ္မိပါတယ္။
0 comments:
Post a Comment