မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဉာဏ္စဥ္ ၁၆-ပါး ဘုရားရွိခိုး
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၆ ရက္ စေနေန႔တြင္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၌ အဘိဓမၼာသင္ခန္းစာမ်ား ျပန္လည္ သင္ၾကား ေလ့လာျခင္း မျပဳမီ မြန္းလြဲ ၂ နာရီခြဲမွ စ၍ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ အခမ္းအနား အစီအစဥ္ကို အစမ္း ေလ့က်င့္ ျပဳလုပ္ၾက၏။
အဘိဓမၼာ ခုနစ္က်မ္း ပါဠိေတာ္ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မ်ား၏ အသံထြက္ မွန္ကန္ေစေရးအတြက္ ေလာကခ်မ္းသာဆရာေတာ္က အထူး ဂ႐ုစိုက္ သင္ျပေပး၏။
ညေန ၄ နာရီမွ ၅ နာရီအထိ အဘိဓမၼာသင္ခန္းစာမ်ားကို ျပန္လွန္ သင္ၾကား ေလ့လာၾကၿပီး၊ ညေန ၆ နာရီခြဲ၌ တရားပြဲကို ဆက္လက္ က်င္းပ ျပဳလုပ္ရာ ေဘာ္လ္တီမိုး အရွင္ေကလာသဝိဟာရ ဆရာေတာ္ အရွင္ကစၥာယနက “ဓမၼစၾကာတရားေတာ္”ကို ေဟာၾကား ခ်ီးျမႇင့္၏။
တရားပြဲကို ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ “ဉာဏ္စဥ္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ပါး ဘုရားရွိခုိး”ျဖင့္ ဖြင့္လွစ္၍ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကိုလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ေဆာင္ပုဒ္မ်ားျဖင့္ မွတ္သားဖြယ္ ေဟာၾကား ခ်ီးျမႇင့္သြား၏။
+++++
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဉာဏ္စဥ္ ၁၆-ပါး ဘုရားရွိခိုး
၁။ နာမ႐ူပံ-ပရိေစၧဒံ၊ တပၸစၥယ ပရိဂၢဟံ၊
တံ သမၼသနံ ဥဒယ-ဗၺယဉာဏၪၥ ဘဂၤဂံ။
၂။ ဘယဉာဏံ အာဒီနဝ-ဉာဏၪၥ နိဗၺိဒံ အထ
မုၪၥိတုကမ်တံ ပဋိ-သခႍ သခၤါ႐ုေပကၡကံ။
၃။ အႏုေလာမၪၥ ေဂါၾတဘံု၊ မဂၢဉာဏံ ဖလံ တထာ၊
ပစၥေဝကၡဏ ဉာဏႏၲိ၊ တိေလာကမိွပိ ေကနစိ။
၄။ အေဒသိေယ သာသနိေက၊
ဉာဏိေမ ေသဠ သုတၱေရ။
ေဒေသတာရံ ပဝတၱာရံ၊
ဗုဒၶံ တီဟာဒရံ နေမ။
+++++
(၁) နာမ႐ူပံ ပရိေစၧဒံ = နာမ္႐ုပ္တရားတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ နာမ႐ူပပရိေစၧဒဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၂) တပၸစၥယပရိဂၢဟံ = ထိုနာမ္႐ုပ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၃) တံ သမၼသနံ = ထို နာမ္႐ုပ္တို႔ကို အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအားျဖင့္ သံုးသပ္ ဆင္ျခင္၍ သိျမင္ေသာ သမၼသနဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၄) ဥဒယဗၺယ ဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ အသစ္ျဖစ္ေပၚလာျခင္း၊ ျဖစ္ေပၚၿပီးလွ်င္ တခဏခ်င္း ပ်က္စီးသြားျခင္းကို ႐ႈမွတ္ထင္ထင္ သိျမင္ေသာ ဥဒယဗၺယဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၅) ဘဂၤဂံ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကိုသာ ႐ႈမွတ္ထင္ထင္ သိျမင္ေသာ ဘဂၤဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၆) ဘယဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကို သိျမင္သျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ ေဘးႀကီးအျဖစ္ျဖင့္ ထင္ျမင္ေသာ ဘယဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၇) အာဒီနဝဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔၌ ကိုးကြယ္ရာမထင္ အျပစ္ျမင္ေသာ အာဒီနဝဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၈) နိဗၺိဒံ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔၌ မေပ်ာ္မေမြ႕ ၿငီးေငြ႕ေသာ နိဗၺိဒါဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၉) မုၪၥိတုကမ်တံ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔မွ အလြန္အမင္း လြတ္ကင္း ထြက္ေျမာက္လိုေသာ မုၪၥိတုကမ်တာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၀) ပဋိသခႍ = အလြန္အမင္း လြတ္ကင္း ထြက္ေျမာက္လိုလွသျဖင့္ ထိုနာမ္႐ုပ္ႏွစ္ပါးကိုပင္ အနိစၥစေသာ ေလးဆယ္ေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ တြင္တြင္အားထုတ္၍ အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအေနအားျဖင့္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ထင္ျမင္ေသာ ပဋိသခၤါဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၁) သခၤါ႐ုေပကၡကံ = အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအေနအားျဖင့္ ေကာင္းေကာင္း ထင္ျမင္၍ လြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကို ရသျဖင့္ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ လံု႔လကိုလည္း မျပဳ၊ ထို႐ုပ္နာမ္သခၤါရတို႔၌ ေၾကာက္လန္႔ျခင္း, ႏွစ္သက္ျခင္း ႏွစ္ပါးကိုလည္း ပယ္စြန္႔၍ သိ႐ုံ သိ႐ုံသာ အညီအမွ်႐ႈေသာ သခၤါ႐ုေပကၡာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၂) အႏုေလာမၪၥ = အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱတို႔တြင္ တစ္ပါးပါးကို အာ႐ုံျပဳ၍ ဥဒယဗၺယစေသာ ေရွးဉာဏ္ရွစ္ပါးေနာက္ မဂၢသစၥာအားေလ်ာ္ေသာ ေဂါၾတဘူ၏ ေရွးအျခားမဲ့၌ ႏွစ္ႀကိမ္, သံုးႀကိမ္ျဖစ္ေသာ အႏုေလာမဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၃) ေဂါၾတဘံု = ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကို ျဖတ္၍ အရိယအႏြယ္ဇာတ္သို႔ ေရာက္ေစလ်က္ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ မဂ္၏ ေရွးအဖို႔၌ တစ္ႀကိမ္မွ်သာျဖစ္ေသာ ေဂါၾတဘူဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၄) မဂၢညာဏံ = နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ သစၥာေလးပါးကို တၿပိဳင္နက္သိေသာ မဂ္ဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၅) ဖလံ = မဂ္ဉာဏ္ကဲ့သို႔ပင္ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳလ်က္ျဖစ္ေသာ ဖိုလ္ဉာဏ္လည္းေကာင္း။
တထာ = ထိုမွတပါး
(၁၆) ပစၥေဝကၡဏဉာဏံ = မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ပယ္ၿပီးေသာ ကိေလသာ၊ မပယ္ရေသးေသာ ကိေလသာအားျဖင့္ ျပန္လွည့္၍ ဆင္ျခင္ေသာ ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
ဣတိ = ဤသို႔၊
တိေလာကမွိ = ကာမ, ႐ူပ, အ႐ူပဟု ေလာကသံုးျဖာ စၾကာဝဠာရွိသမွ် အနႏၲမဆံုး ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုး၌။
ေကနစိပိ = နတ္, လူ, ျဗဟၼာ သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်ေသာ္လည္း။
အေဒသိေယ = မၾကား,မနာ ၾကံစည္ကာျဖင့္ အမွန္အကန္က်ေအာင္ ေဟာျပျခင္းငွာ မစြမ္းႏိုင္ရာေကာင္းကုန္ေသာ။
သာသနိေက = ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာေတာ္ႀကီးအတြင္း၌သာလွ်င္ ေပၚလင္းျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေကာင္းကုန္ေသာ။
ဥတၱေရ = ေလာကီပညာအရပ္ရပ္တို႔ထက္ ထူးကဲျမင့္ျမတ္ကုန္ေသာ။
ဣတိ ေသာဠသဉာေဏ = ဤ ၁၆-ပါးေသာ ဉာဏ္တို႔ကို။
ေဒေသတာရံ = မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပိုင္ပိုင္လွလွ အမွန္တကယ္ သိ႐၍ လွစ္ဟထုတ္ေဖာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူတတ္ေသာ။
ပဝတၱာရံ = မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပိုင္ႏိုင္ၿပီးစီးေစၿပီးမွ ခိုမွီကပ္လာ ျဗဟၼာနတ္လူ ကၽြတ္ထိုက္သူ မွန္သမွ် ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အရိယာသခင္တို႔၏ ၾကည္လင္ေသာစိတ္သႏၲာန္ဝယ္ အဖန္ဖန္အားျဖင့္ ျဖစ္ပြားေစေတာ္မူတတ္ေပထေသာ။
ဗုဒၶံ = သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကို။
အဟံ = တပည့္ေတာ္သည္။
တီဟိ = ကာယၫြတ္ခ်ီ ဝစီမန သံုးဒြါရတို႔ျဖင့္။
အာဒရံ = ႐ိုေသစြာ။
နေမနမာမိ = ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုး လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပါ၏ ျမတ္စြာဘုရား။
+++++
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ႀကီး ေဆာင္ပုဒ္
ကာမခ်မ္းသာ၊ သံုးေဆာင္တာ၊ ပယ္ခြာ ေရွာင္ရမည္။
မသံုးေဆာင္ဘဲ၊ ကိုယ္ညႇင္းဆဲ၊ ဒါလည္း ေရွာင္ရမည္။
စိတ္အလိုက်၊ လႊတ္ထားက၊ ကာမသုခါ ႏုေယာဂါ။
ပင္ပန္း႐ုံမွ်၊ အားထုတ္က၊ အတၱကိလမထာ ႏုေယာဂါ။
သစၥာမျမင္၊ မဂၢင္မပါ၊ ေလ့က်င့္ကာျဖင့္၊ ခ်မ္းသာၿမဲမည္၊ ယံုၾကည္ဆံုးျဖတ္၊ ယူဆမွတ္၊ သီလဗၺတပင္။
အစြန္းႏွစ္သြယ္၊ လမ္းမွားပယ္၊ အလယ္ လမ္းမွန္ျဖစ္ေပသည္။
လမ္းမွန္ကိုေလွ်ာက္၊ ဉာဏ္ျမင္ေပါက္၊ ဆိုက္ေရာက္ နိဗၺာန္ျပည္။
+++++
တရားပြဲၿပီးေသာ္ ၅-မိနစ္ခန္႔ တရား႐ႈမွတ္ၾကၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ အစုစုတို႔ကို အမွ်ေပးေဝၾကေလသည္။
သာဓု ... သာဓု ... သာဓု။
အဘိဓမၼာ ခုနစ္က်မ္း ပါဠိေတာ္ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မ်ား၏ အသံထြက္ မွန္ကန္ေစေရးအတြက္ ေလာကခ်မ္းသာဆရာေတာ္က အထူး ဂ႐ုစိုက္ သင္ျပေပး၏။
ညေန ၄ နာရီမွ ၅ နာရီအထိ အဘိဓမၼာသင္ခန္းစာမ်ားကို ျပန္လွန္ သင္ၾကား ေလ့လာၾကၿပီး၊ ညေန ၆ နာရီခြဲ၌ တရားပြဲကို ဆက္လက္ က်င္းပ ျပဳလုပ္ရာ ေဘာ္လ္တီမိုး အရွင္ေကလာသဝိဟာရ ဆရာေတာ္ အရွင္ကစၥာယနက “ဓမၼစၾကာတရားေတာ္”ကို ေဟာၾကား ခ်ီးျမႇင့္၏။
တရားပြဲကို ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ “ဉာဏ္စဥ္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ပါး ဘုရားရွိခုိး”ျဖင့္ ဖြင့္လွစ္၍ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကိုလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ေဆာင္ပုဒ္မ်ားျဖင့္ မွတ္သားဖြယ္ ေဟာၾကား ခ်ီးျမႇင့္သြား၏။
+++++
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဉာဏ္စဥ္ ၁၆-ပါး ဘုရားရွိခိုး
၁။ နာမ႐ူပံ-ပရိေစၧဒံ၊ တပၸစၥယ ပရိဂၢဟံ၊
တံ သမၼသနံ ဥဒယ-ဗၺယဉာဏၪၥ ဘဂၤဂံ။
၂။ ဘယဉာဏံ အာဒီနဝ-ဉာဏၪၥ နိဗၺိဒံ အထ
မုၪၥိတုကမ်တံ ပဋိ-သခႍ သခၤါ႐ုေပကၡကံ။
၃။ အႏုေလာမၪၥ ေဂါၾတဘံု၊ မဂၢဉာဏံ ဖလံ တထာ၊
ပစၥေဝကၡဏ ဉာဏႏၲိ၊ တိေလာကမိွပိ ေကနစိ။
၄။ အေဒသိေယ သာသနိေက၊
ဉာဏိေမ ေသဠ သုတၱေရ။
ေဒေသတာရံ ပဝတၱာရံ၊
ဗုဒၶံ တီဟာဒရံ နေမ။
+++++
(၁) နာမ႐ူပံ ပရိေစၧဒံ = နာမ္႐ုပ္တရားတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ နာမ႐ူပပရိေစၧဒဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၂) တပၸစၥယပရိဂၢဟံ = ထိုနာမ္႐ုပ္တို႔၏ အေၾကာင္းတရားတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ သိေသာ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၃) တံ သမၼသနံ = ထို နာမ္႐ုပ္တို႔ကို အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအားျဖင့္ သံုးသပ္ ဆင္ျခင္၍ သိျမင္ေသာ သမၼသနဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၄) ဥဒယဗၺယ ဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ အသစ္ျဖစ္ေပၚလာျခင္း၊ ျဖစ္ေပၚၿပီးလွ်င္ တခဏခ်င္း ပ်က္စီးသြားျခင္းကို ႐ႈမွတ္ထင္ထင္ သိျမင္ေသာ ဥဒယဗၺယဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၅) ဘဂၤဂံ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကိုသာ ႐ႈမွတ္ထင္ထင္ သိျမင္ေသာ ဘဂၤဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၆) ဘယဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္တို႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကို သိျမင္သျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ ေဘးႀကီးအျဖစ္ျဖင့္ ထင္ျမင္ေသာ ဘယဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၇) အာဒီနဝဉာဏၪၥ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔၌ ကိုးကြယ္ရာမထင္ အျပစ္ျမင္ေသာ အာဒီနဝဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၈) နိဗၺိဒံ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔၌ မေပ်ာ္မေမြ႕ ၿငီးေငြ႕ေသာ နိဗၺိဒါဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၉) မုၪၥိတုကမ်တံ = နာမ္႐ုပ္သခၤါရတို႔မွ အလြန္အမင္း လြတ္ကင္း ထြက္ေျမာက္လိုေသာ မုၪၥိတုကမ်တာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၀) ပဋိသခႍ = အလြန္အမင္း လြတ္ကင္း ထြက္ေျမာက္လိုလွသျဖင့္ ထိုနာမ္႐ုပ္ႏွစ္ပါးကိုပင္ အနိစၥစေသာ ေလးဆယ္ေသာ အျခင္းအရာတို႔ျဖင့္ တြင္တြင္အားထုတ္၍ အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအေနအားျဖင့္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ထင္ျမင္ေသာ ပဋိသခၤါဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၁) သခၤါ႐ုေပကၡကံ = အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱအေနအားျဖင့္ ေကာင္းေကာင္း ထင္ျမင္၍ လြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကို ရသျဖင့္ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ လံု႔လကိုလည္း မျပဳ၊ ထို႐ုပ္နာမ္သခၤါရတို႔၌ ေၾကာက္လန္႔ျခင္း, ႏွစ္သက္ျခင္း ႏွစ္ပါးကိုလည္း ပယ္စြန္႔၍ သိ႐ုံ သိ႐ုံသာ အညီအမွ်႐ႈေသာ သခၤါ႐ုေပကၡာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၂) အႏုေလာမၪၥ = အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱတို႔တြင္ တစ္ပါးပါးကို အာ႐ုံျပဳ၍ ဥဒယဗၺယစေသာ ေရွးဉာဏ္ရွစ္ပါးေနာက္ မဂၢသစၥာအားေလ်ာ္ေသာ ေဂါၾတဘူ၏ ေရွးအျခားမဲ့၌ ႏွစ္ႀကိမ္, သံုးႀကိမ္ျဖစ္ေသာ အႏုေလာမဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၃) ေဂါၾတဘံု = ပုထုဇဥ္အႏြယ္ကို ျဖတ္၍ အရိယအႏြယ္ဇာတ္သို႔ ေရာက္ေစလ်က္ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳ၍ မဂ္၏ ေရွးအဖို႔၌ တစ္ႀကိမ္မွ်သာျဖစ္ေသာ ေဂါၾတဘူဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၄) မဂၢညာဏံ = နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳလ်က္ သစၥာေလးပါးကို တၿပိဳင္နက္သိေသာ မဂ္ဉာဏ္လည္းေကာင္း။
(၁၅) ဖလံ = မဂ္ဉာဏ္ကဲ့သို႔ပင္ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳလ်က္ျဖစ္ေသာ ဖိုလ္ဉာဏ္လည္းေကာင္း။
တထာ = ထိုမွတပါး
(၁၆) ပစၥေဝကၡဏဉာဏံ = မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ပယ္ၿပီးေသာ ကိေလသာ၊ မပယ္ရေသးေသာ ကိေလသာအားျဖင့္ ျပန္လွည့္၍ ဆင္ျခင္ေသာ ပစၥေဝကၡဏာဉာဏ္လည္းေကာင္း။
ဣတိ = ဤသို႔၊
တိေလာကမွိ = ကာမ, ႐ူပ, အ႐ူပဟု ေလာကသံုးျဖာ စၾကာဝဠာရွိသမွ် အနႏၲမဆံုး ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုး၌။
ေကနစိပိ = နတ္, လူ, ျဗဟၼာ သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်ေသာ္လည္း။
အေဒသိေယ = မၾကား,မနာ ၾကံစည္ကာျဖင့္ အမွန္အကန္က်ေအာင္ ေဟာျပျခင္းငွာ မစြမ္းႏိုင္ရာေကာင္းကုန္ေသာ။
သာသနိေက = ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာေတာ္ႀကီးအတြင္း၌သာလွ်င္ ေပၚလင္းျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေကာင္းကုန္ေသာ။
ဥတၱေရ = ေလာကီပညာအရပ္ရပ္တို႔ထက္ ထူးကဲျမင့္ျမတ္ကုန္ေသာ။
ဣတိ ေသာဠသဉာေဏ = ဤ ၁၆-ပါးေသာ ဉာဏ္တို႔ကို။
ေဒေသတာရံ = မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပိုင္ပိုင္လွလွ အမွန္တကယ္ သိ႐၍ လွစ္ဟထုတ္ေဖာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူတတ္ေသာ။
ပဝတၱာရံ = မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပိုင္ႏိုင္ၿပီးစီးေစၿပီးမွ ခိုမွီကပ္လာ ျဗဟၼာနတ္လူ ကၽြတ္ထိုက္သူ မွန္သမွ် ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ အရိယာသခင္တို႔၏ ၾကည္လင္ေသာစိတ္သႏၲာန္ဝယ္ အဖန္ဖန္အားျဖင့္ ျဖစ္ပြားေစေတာ္မူတတ္ေပထေသာ။
ဗုဒၶံ = သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကို။
အဟံ = တပည့္ေတာ္သည္။
တီဟိ = ကာယၫြတ္ခ်ီ ဝစီမန သံုးဒြါရတို႔ျဖင့္။
အာဒရံ = ႐ိုေသစြာ။
နေမနမာမိ = ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုး လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပါ၏ ျမတ္စြာဘုရား။
+++++
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ႀကီး ေဆာင္ပုဒ္
ကာမခ်မ္းသာ၊ သံုးေဆာင္တာ၊ ပယ္ခြာ ေရွာင္ရမည္။
မသံုးေဆာင္ဘဲ၊ ကိုယ္ညႇင္းဆဲ၊ ဒါလည္း ေရွာင္ရမည္။
စိတ္အလိုက်၊ လႊတ္ထားက၊ ကာမသုခါ ႏုေယာဂါ။
ပင္ပန္း႐ုံမွ်၊ အားထုတ္က၊ အတၱကိလမထာ ႏုေယာဂါ။
သစၥာမျမင္၊ မဂၢင္မပါ၊ ေလ့က်င့္ကာျဖင့္၊ ခ်မ္းသာၿမဲမည္၊ ယံုၾကည္ဆံုးျဖတ္၊ ယူဆမွတ္၊ သီလဗၺတပင္။
အစြန္းႏွစ္သြယ္၊ လမ္းမွားပယ္၊ အလယ္ လမ္းမွန္ျဖစ္ေပသည္။
လမ္းမွန္ကိုေလွ်ာက္၊ ဉာဏ္ျမင္ေပါက္၊ ဆိုက္ေရာက္ နိဗၺာန္ျပည္။
+++++
တရားပြဲၿပီးေသာ္ ၅-မိနစ္ခန္႔ တရား႐ႈမွတ္ၾကၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ အစုစုတို႔ကို အမွ်ေပးေဝၾကေလသည္။
သာဓု ... သာဓု ... သာဓု။
0 comments:
Post a Comment